ΠΑΛΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

ΠΑΛΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ Χριστόφορος Δουλγέρης

Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011

Αργύρης Χιόνης: "...Όσο πιο ακίνητος ο άνθρωπος, όσο πιο σιωπηλός τόσο πιο ωραίος"

Αργύρης Χιόνης: "...Όσο πιο ακίνητος ο άνθρωπος, όσο πιο σιωπηλός τόσο πιο ωραίος"

Κρημνιώτη Π.
Ημερομηνία δημοσίευσης: 01/01/2012
του Δημήτρη Νόλλα

Ο θάνατος το 'στρωσε κι ετούτη τη χρονιά και σκέπασε τον Χιόνη.
Πάνε σαράντα χρόνια απ' όταν γνώρισα τον ποιητή με θολωμένα μάτια απ' τις πιτσιλιές της υγρασίας που ανέβαιναν απ' των Αρχόντων το κανάλι (ή ήταν των Πριγκίπων;), ζυμωμένες με ζύθο και γενίβα. Μάτια πιτσιλωτά που τον ακολουθήσαν μιαν ολόκληρη ζωή, ακόμα κι όταν επέστρεψε στη μυθική και φωτεινή Πλατεία Αττικής των παιδικών του χρόνων. Μια γειτονιά που ποτέ δεν πρόδωσε, ίδια με τη ζωντανή σχέση που διατηρούσε με τους παλιούς του φίλους από τη δύσκολη εποχή της βιοπάλης. Αγάπη και πίστη που ποτέ δεν απαρνήθηκε. Αναχρονιστικά πράγματα, καταπώς μαρτυρούν οι νέοι χρόνοι.
«Αλήθεια, Αργύρη, πώς μπορεί κανείς να ζει στις Κάτω Χώρες», τον ρώτησε μια φορά ο φιλοπαίγμων Γιάννης κι εκείνος του απάντησε πως δεν είναι δα κι ο κάτω κόσμος. «Μια χώρα κάτω απ' τα νερά, Γιάννη μου, όπως όλοι μας. Μια χώρα που βουλιάζει είναι», είχε απαντήσει ο Αργύρης με τη γλυκιά ζυγιασμένη φωνή του, με την οποία κρατούσε πάντα το ρυθμό των ποιημάτων του, ακόμη κι όταν χρειαζόταν να την μετατρέψει σε βραχνή και σπηλαιώδη, μετά από κάποια Παπαγεώργεια κραιπάλη, διεκδικώντας, «κουφάλες, τα ποτά μας!»
Όπως κάθε ποιητής που γράφει και ξαναγράφει ό,τι τον γυροφέρνει, έτσι κι ο Χιόνης είχε προλάβει να μεταγράψει το λόγο του Πασκάλ, ζωγραφίζοντας την αναπόφευκτη σκιά που ταλαντεύεται απάνω απʼ τα κεφάλια μας.
Είναι ωραίο πράγμα ο άνθρωπος, το πιο ωραίο, ίσως, αντικείμενο, κυρίως όταν μένει ακίνητος και σιωπηλός σε μια γωνιά του δωματίου ή του τοπίου, λησμονημένος και σχεδόν αόρατος. Όσο πιο ακίνητος ο άνθρωπος, όσο πιο σιωπηλός τόσο πιο ωραίος· όσο πιο αόρατος τόσο καλύτερα για το δωμάτιο ή το τοπίο. (Α.Χ.)
Ξέρει ο Θεός που συγχωρεί τα πάντα, στον ποιητή Αρχέντε Νιέβες έλεος να δώσει.


    Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2011

    Δελτίο ταυτότητας: Ρ 62 (ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΑΠΑΤΕΡΠΟΥ -ΠΑΤΡΩΝΟΥ)

    Δελτίο ταυτότητας: Ρ 62

            Από μικρή η Σβετλάνα, μπαλαρίνα  ονειρευόταν να γίνει. Από την εποχή εκείνη
     που την έπαιρνε ο πατέρας αγκαλιά και την πήγαινε να παρακολουθήσει τα μπαλέτα
     της Μόσχας.  -Λίγο ακόμη να μεγαλώσεις,- Της έλεγε -και θα σε γράψω στη σχολή
    κλασικού μπαλέτου!
        Μεγάλωσε λίγο ακόμη, "χάθηκε" ο πατέρας κάποια μέρα. Δεν επέστρεψε απ` τη
    δουλειά και κανείς δεν ήξερε που ήταν και γιατί.  Η μάνα, βέβαια, πολλά υποψιαζόταν!
    Hξερε δα, και πολύ καλά μάλιστα, τις ιδέες του άντρα της. Του έλεγε δε τόσες και τόσες
    φορές: - Σε παρακαλώ, καλέ μου, μην τα βάζεις με το σύστημα, μην μιλάς μπροστά τους
    για τις απόψεις σου...
       Δεν έλεγε να σταματήσει εκείνος την κριτική, κατέληξε η Σβετλάνα στην αγκαλιά της μάνας,
    με μια βαλίτσα στο χέρι, στην Αζοφική θάλασσα... Εκεί  ζούσαν οι παππούδες, εκεί ζήτησαν
    τροφή και στέγη οι δυό τους. Έπιασε δουλειά η μάνα σε ένα εργοστάσιο, πάνε στράφι οι
    σπουδές, πάει στράφι η θέση στο Πανεπιστήμιο. Και η παρακολούθηση καθημερινή...
        Έξω απ` τα νερά του το μικρό κορίτσι, ρωτούσε και ξαναρωτούσε, πότε θα αρχίσει μαθήματα
    μπαλέτου, πότε θα ξανάρθει ο μπαμπάς. Απάντηση καμία δεν έπαιρνε, ούτε για το ένα, ούτε για
    το άλλο...Και όσο μεγάλωνε, όσο τα χρόνια της έπλαθαν πρόσωπο και κορμί, τόσο μεταμορφω-
    νόταν από ασχημόπαππο σε πανέμορφο κύκνο. Την κοίταζε η μάνα με καημό, και αναρωτιόταν
    γιατί να της φερθεί τόσο σκληρά η ζωή.
        Η ζωή προχωρούσε και η Σβετλάνα μεγάλωνε. Πριν ακόμη μπορέσει να συλλάβει τι συνέβη με
    τον πατέρα, ήρθε και η "εκτόπιση" της μάνας. Έμεινε η κόρη με τους γέροντες. Η κόρη που είχε
    γίνει πια επίκεντρο προσοχής και επιθυμίας από όλο τον αρσενικό πληθυσμό της περιοχής.
         Εν τω μεταξύ, κάτι είχε αρχίσει να αλλάζει στον τόπο εκείνο. Άρχιζαν να ελπίζουν οι γέροντες,
    μαζί και η εγγονή, ότι σύντομα θα ξανάβλεπαν τους δικούς τους. Μόνο που η εγγονή, σωστή ελαφίνα,
    δεν μπόρεσε να αντισταθεί στην πολιορκία  κάποιου νέου και ωραίου, ελληνικής καταγωγής, και πριν
    προφτάσουν να αντιδράσουν οι παππούδες, στην Ελλάδα βρέθηκε. Τη χώρα του ήλιου και της
    ξενοιασιάς. Χωρίς χαρτιά, χωρίς  να έχει ενηλικιωθεί ακόμη. Η "ξενοιασιά" δεν έφτασε στη δική της
    πόρτα, πολύ καλό "εμπόρευμα" είχε πετύχει ο αγαπημένος... 
        ... Κάποτε, κατάφερε να ξεφύγει από την "αγάπη" και την προστασία του. Στην επαρχία βρέθηκε,
    όπου κάποιος από τους πολλούς γνώριμους, της πρόσφερε εργασία στην επιχείρησή του. Νυχτερινό
    κέντρο, όλη νύχτα πιάτα έπλενε. Φρόντισε όμως το αφεντικό να της προμηθεύσει και τα απαραίτητα 
    ταξιδιωτικά έγγραφα, αν τυχόν τα κατάφερνε ποτέ να επιστρέψει στην πατρίδα. 
      ... Τριγύριζε τη μέρα στην όμορφη πόλη, πάντα συνεσταλμένη και με το φόβο ενός συναπαντήματος
    με τον "νέο και ωραίο"!..
          Τον νέο και ωραίο δεν συναπάντησε,  αντάμωσε όμως  στην άκρη της λίμνης έναν πραγματικά
    πανέμορφο κύκνο!... Έκοβε βόλτες πέρα δώθε και όλο και βουτούσε το κεφάλι στο νερό, κάτι να
    βρει να φάει... Πρόσεξε τότε η Σβετλάνα  μία  άσπρη ταινία γύρω από τη βάση του λαιμού του:
    Ρ 62 έγραφε. Πλησίασε  πιο κοντά, ο κύκνος πλησίασε  επίσης. Συστήθηκαν:  "Είμαι η Σβετλάνα"
    του ψιθύρισε στη γλώσσα της. Ίσως να απάντησε κι αυτός,"είμαι ο Ρ62"!
         Στο ίδιο σημείο αντάμωναν κάθε μέρα. Μάζευε η κόρη όλα τα ψωμιά από το κέντρο, τα έριχνε
    στον φίλο της και παρακολουθούσε με άπειρη τρυφερότητα τον ήρεμο τρόπο που κατέβαζε την
    τροφή του. Ζούσε μόνο και μόνο για να` ρθει η στιγμή που θα αντάμωνε τον καμαρωτό κύκνο...
    Τη σχέση της με το πουλί εξομολογήθηκε  κάποια μέρα στο αφεντικό της. Έμαθε αυτός τότε ότι 
    η κορδέλα γύρω από τον λαιμό ήταν το δελτίο ταυτότητας του κάθε πουλιού, έτσι ώστε αν κάποτε
    πετάξει και φύγει, να μπορέσουν να το εντοπίσουν σε άλλα νερά...
          Έφυγε για την πατρίδα η Σβετλάνα πριν από τον κύκνο. Στους παππούδες πάλι πήγε, μήπως
    και έχουν κάποια νέα για τους γονείς...Τα νέα κάθε άλλο παρά ευχάριστα. Η μητέρα δεν ξαναγύρισε
    ποτέ. Κανείς δεν ήξερε που βρισκόταν. Ο πατέρας, σωστό ερείπιο, νοσηλευόταν σε κλινική στη
    Μόσχα με σοβαρά προβλήματα υγείας. Καημένη Σβετλάνα...
         Με το πρώτο λεωφορείο  κατέβηκε  μέχρι  την ακτή. Να κάνει μία βόλτα ήθελε, να βάλει σε μια
    σειρά τις σκέψεις και τα αισθήματά της, πριν ξεκινήσει για την πρωτεύουσα... Είδε  τότε μία ομάδα
    κύκνων να προχωρεί  σαν σε παρέλαση, κατά μήκος της ακτής. Και ανάμεσά τους, κάποιος απο-
    μακρύνθηκε  βιαστικά από την παράταξη και ήρθε προς το μέρος της. Δεν πίστευε στα μάτια της.
    Ο Ρ 62 !
         Θάμπωσε ο κόσμος όλος γύρω της. Έκλαιγε; Έβλεπε όνειρο; Τι να πιστέψει δεν ήξερε...
    Παρέτεινε την παραμονή  στο Ροστόφ για αρκετό καιρό ακόμη, αν και ένιωθε τύψεις που δεν είχε
    επισκεφτεί ακόμη τον πατέρα. Σε επικοινωνία με το αφεντικό πληροφορήθηκε, ότι ολόκληρο
    σμήνος κύκνων είχε  πετάξει και χαθεί, χωρίς να ξέρουν -ακόμη-  προς ποια κατεύθυνση. Η Σβετλάνα, 
    όμως, ήξερε!!! Και ένιωθε τόσο, μα τόσο ευτυχισμένη, για πρώτη φορά στη ζωή της από τότε που
    μικρό κοριτσάκι ακόμη, να γίνει μπαλαρίνα ήθελε, να χορέψει στην λίμνη των κύκνων!...

    Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2011

    Αργύρης Χιόνης 1943-2011: Άραγε πεθαίνουν οι ποιητές;

    Αργύρης Χιόνης 1943-2011: Άραγε πεθαίνουν οι ποιητές;

    Κρημνιώτη Π.
    Ημερομηνία δημοσίευσης: 28/12/2011
      Η αγαπημένη του ρήση ήταν "Σκέψου πριν σκύψεις". Ο ίδιος δεν έσκυψε παρά μόνο για το μάζεμα της ελιάς. Κι όσο χρειαζόταν προκειμένου να χτυπάει τις λέξεις του στο χαρτί. Χρόνια τώρα, από το 1992, ζούσε σε ένα μικρό χωριό της ορεινής Κορινθίας που οι μόνιμοι κάτοικοί του δεν ξεπερνούν τους τριάντα. Όταν χρειάστηκε δηλαδή παραιτήθηκε από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου εργαζόταν ως μεταφραστής, απομακρύνθηκε από το πολύβουο άστυ και κόνεψε στο σπίτι με τον κήπο και καμιά εκατοστή ρίζες ελιές. Στο Θροφαρί είχε στήσει το ποιητικό του εργαστήρι από το 1992 ο Αργύρης Χιόνης. Εκεί όλα αυτά τα χρόνια "Πέρασε τη ζωή του / Γράφοντας ποιήματα / Με τη γομολάστιχα".

      Έφυγε ανήμερα Χριστουγέννων από ανακοπή στα 68 του χρόνια
      Στην Αθήνα κατέβαινε όταν είχε λόγο. Αυτή τη φορά ήρθε να περάσει τις γιορτές ανάμεσα σε ανθρώπους του αγαπημένους. Ανήμερα των Χριστουγέννων η καρδιά του έπαψε να χτυπά. Ανακοπή. Μια ευθεία γραμμή απλώθηκε ανάμεσα σ' όσους η ποίησή του, η κουβέντα του, ένα ποτήρι ρακή είχε ακουμπήσει πάνω τους χέρι παρηγορητικό. "Η τέχνη πάντα λειτουργούσε ως παραμυθία για τον άνθρωπο" μας έλεγε σε μια από τις λίγες συντεντεύξεις του, πριν από ένα χρόνο, με αφορμή τότε την κυκλοφορία της τελευταίας, όπως αποδείχτηκε, ποιητικής του συλλογής "Ό,τι περιγράφω με περιγράφει" (εκδ. Γαβριηλίδης).
      Αλήθεια πεθαίνουν οι ποιητές; Ερώτημα που επανέρχεται διαρκώς με την εκδημία ενός ποιητή, νάτο και τώρα παρόν. "Τελικά οι ποιητές πεθαίνουν για να καταλάβουμε μια και καλή πόσο πολύτιμοι ήταν και για να δοκιμάσουν κι αυτοί που τους αγνοούσαν το 'ποιητικό τους σώμα'" έλεγε ένας φίλος. Ο ίδιος ο Χιόνης, που συχνά επανερχόταν στο θέμα του τέλους στην ποίησή του, στη συλλογή "Υπόγειο" όριζε με τρόπο εμβληματικό το αμετάκλητο του θανάτου: "Τρώω καρπό, φτύνω κουκούτσι, φυτρώνει δέντρο. Αχ, να ʽχα κι εγώ κουκούτσι, να το 'φτυνε ο θάνατος, να φύτρωνα ξανά". Ωστόσο, να, στα ποιήματά του ξαναγυρίζουμε. Είναι σαν την προτροπή του να γεμίζουμε το άδειο βάζο, όταν έλθει η ώρα του τέλους. Γιατί "Δύσκολη η ζωή κι απλούστατος ο θάνατος, αυτή η έρημος που τίποτε από σένα δεν ζητά, που περιμένει απλώς να την διανύσεις" ("Υπόγειο").
      Ο Αργύρης Χιόνης γεννήθηκε το 1943 στην Αθήνα (Σεπόλια) από γονείς νησιώτες, εσωτερικούς μετανάστες. Αφού και ο ίδιος εξέτισε μακρά περίοδο μεταναστεύσεως εις την Εσπερίαν και εργάστηκε από το 1982 ώς το 1992 ως μεταφραστής στην Ε.Ε., επέστρεψε στη μητριά πατρίδα το 1992 και εγκαταστάθηκε στο Θροφαρί της ορεινής Κορινθίας, όπου θα τελεστεί η πολιτική κηδεία του. Η ημέρα δεν έχει ακόμα οριστεί.
      Έχει δημοσιεύσει τις ποιητικές συλλογές: "Απόπειρες φωτός" (1966), "Σχήματα απουσίας" (1973), "Μεταμορφώσεις" (1974), "Τύποι ήλων" (1978), "Λεκτικά τοπία" (1983), "Σαν τον τυφλό μπροστά στον καθρέφτη" (1986), "Εσωτικά τοπία" (1991), "Ο ακίνητος δρομέας" (1996), "Ιδεογράμματα" (1997), "Τότε που η σιωπή τραγούδησε και άλλα ασήμαντα περιστατικά" (2000), "Σο υπόγειο"(2004), "Η φωνή της σιωπής. Ποιήματα 1966-2000" (2006), "Ό,τι περιγράφω με περιγράφει" (Γαβριηλίδης, Αθήνα 2010).
      Εξέδωσε τα πεζά: "Ιστορίες μιας παλιάς εποχής που δεν ήρθε ακόμα", "Ο αφανής θρίαμβος της ομορφιάς", "Τρία μαγικά παραμύθια", "Όντα και μη όντα", για τα οποία βραβεύτηκε από το περιοδικό “Διαβάζω” το 2007, "Περί αγγέλων και δαιμόνων", "Το οριζόντιο ύψος και άλλες αφύσικες ιστορίες", με το οποίο απέσπασε το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος το 2009, και το θεατρικό έργο "Το μήνυμα και άλλες δύο φάρσες".
      Έχει ακόμη μεταφράσει τα εξής έργα: Octavio Paz, Ποιήματα (Σπηλιώτης, Αθήνα 1981), Howard Fast, Οι μετανάστες (Bell, Αθήνα 1981), Jeffrey Archer, Κάιν και Άβελ (Bell, Αθήνα 1982), Russel Edson, Όταν το ταβάνι κλαίει (Αιγόκερως, Αθήνα 1986), Jane Austen, Περηφάνια και προκατάληψη (Πατάκης, Αθήνα 1997), Roberto Juarroz, Κατακόρυφη ποίηση (Τα τραμάκια, Θεσσαλονίκη 1997), Henri Michaux, Με το αγκίστρι στην καρδιά (Γαβριηλίδης, Αθήνα 2003), Nicanor Parra, Ποιήματα επείγουσας ανάγκης (Γαβριηλίδης, Αθήνα 2008).
      Ο Αργύρης Χιόνης άφησε το αποτύπωμά του στα ποιητικά πεπραγμένα γράφοντας ποίηση χαμηλών τόνων, άλλοτε υπαινικτική, βαθιά υπαρξιακή και πάντα εύληπτη. "Ό,τι έχω γράψει με έχει γράψει" μας έλεγε. Με "δασκάλους" τον Καβάφη, τον Καρυωτάκη, τον Μπέκετ, τον Κάφκα. Ο ίδιος προσομοίαζε την ποίησή του με "ποίηση δωματίου". Όπως μας έλεγε "είναι σύντομη, περιεκτική, πυκνή και αποστηθίσιμη. Όπως ένα μικρό κοντσέρτο μπαρόκ, ένα κονσέρτο δωματίου. Δεν σημαίνει ωστόσο ότι είναι μια ποίηση που περιορίζεται μόνο στους τέσσερις τοίχους ενός δωματίου. Έχει συμβεί στο παρελθόν να δω μικρά ποιήματα μου γραμμένα σε τοίχους σε περιόδους φοιτητικών εξεγέρσεων, πράγμα που σήμαινε ότι ακόμη και η χαμηλόφωνη ποίηση, αν έχει κάτι να πει, βγαίνει από το γραφείο στον δρόμο".
      Ο ίδιος άλλωστε κάθε άλλο παρά ποιητής αποκομμένος στο γραφείο του ήταν. Πολίτης του κόσμου και ον πολιτικό με τη στάση ζωής του, έτσι αποτραβηγμένος από τα ανούσια και τα ψεύτικα, αλλά όχι απομονωμένος από όσα η ζωή και η κοινότητα ορίζουν, έκανε πράξη την ιδέα του. Ποιητής και "ζώο πολιτικό", καθώς η "προσωπική μου αγωνία εντάσσεται στη συλλογική αγωνία ή, αν θέλετε, η συλλογική αγωνία εκφράζεται από την προσωπική μου στάση". Ο Αργύρης Χιόνης αναγνώριζε ως τα "μόνα αποτελεσματικά όπλα που διαθέτει ο άνθρωπος το χιούμορ και το όνειρο". Τα διέθετε και τα δύο.

      Οι περιπέτειες του άνεργου κυρίου Η

      Οι περιπέτειες του άνεργου κυρίου Η


      Καρτερός Θανάσης
      Ημερομηνία δημοσίευσης: 25/12/2011
      Δυστυχώς γιʼ αυτόν ο άνεργος κύριος Η, με τον οποίο ασχοληθήκαμε πέρσι τέτοιες μέρες εξακολουθεί να είναι άνεργος και φέτος τέτοιες μέρες. Η απαίτησή του, συνεπώς, μιας και δεν ασχολούνται μαζί του ούτε η τρόικα ούτε ο Παπαδήμος, να ασχοληθούμε εμείς κρίνεται απολύτως λογική, μέρες που είναι.
      Ο άνεργος είναι άνεργος
      Καθώς τα Χριστούγεννα πλησίαζαν, ο άνεργος κύριος Η ήταν φυσικό να παραδίνεται σε φιλοσοφικές σκέψεις. Ο άνεργος, σκεφτόταν, είναι ένας άνθρωπος με δυο πόδια, δυο χέρια, δυο μάτια και δυο αφτιά όπως όλοι. Αυτό που τον ξεχωρίζει από τους άλλους δεν είναι ότι δεν έχει δουλειά, αλλά ότι ψάχνει για δουλειά. Έχει τα δυο του πόδια για να τρέχει όπου ζητούνται υπάλληλοι και εργάτες, τα δυο του χέρια για να μην ξέρει τι να τα κάνει, τα δυο του μάτια για να διαβάζει μικρές αγγελίες και τα δυο του αφτιά για να ακούει τον ψίθυρο πίσω από την πλάτη του.
      Επίσης ο άνεργος έχει ένα στόμα το οποίο σπάνια χρησιμοποιεί για να μιλήσει, καθώς έχει λίγα πράγματα να πει κι ακόμα λιγότερα να φάει.
      Το γενικό συμπέρασμα απʼ όλα αυτά για τον κύριο Η ήταν ένα: Ο άνεργος είναι άνεργος.
      Το εισιτήριο
      Περνώντας και ξαναπερνώντας από τον δρόμο της ανεργίας ο κύριος Η βαρέθηκε και αποφάσισε να αλλάξει διαδρομή. Βγαίνοντας λοιπόν από το σπίτι του εκείνο το πρωί έστριψε δεξιά αντί να στρίψει αριστερά, διέσχισε ένα μικρό πάρκο αντί να διασχίσει ένα μεγάλο άλσος, πέρασε απέναντι από μια διάβαση πεζών αντί να συνεχίσει ίσια, έριξε μια ματιά στο καφενείο που ήταν εκείνη την ώρα γεμάτο συνταξιούχους αντί να ρίξει μια ματιά στο καφενείο που ήταν εκείνη την ώρα γεμάτο μετανάστες, και τελικά στάθηκε στη στάση του τρόλεϊ αντί να σταθεί στη στάση του λεωφορείου. Μόλις το τρόλεϊ έφτασε όμως δεν ανέβηκε, γιατί σκέφτηκε το έξοδο του εισιτηρίου κι έτσι αυτομάτως και για κακή του τύχη ξαναβρέθηκε στο δρόμο της ανεργίας.
      Μύγα
      Στις 28 Απριλίου 2011 μια μικρή μύγα συγκινήθηκε τόσο από τον θηριώδη κομπιούτερ του ταμείου ανεργίας, ώστε αποφάσισε να γεννήσει σε μια από τις χιλιάδες κρύπτες του τα αβγά της. Το αποτέλεσμα ήταν να προκληθεί μια απειροελάχιστη διαρροή ηλεκτρονίων, η οποία δεν επέτρεψε στα 1.123.675 μυγάκια της να γεννηθούν, αλλά και επέφερε μια μικρή αλλοίωση στα στοιχεία του κυρίου Η. Έκτοτε ο τελευταίος είχε την υποχρέωση, όποτε παρουσιαζόταν στο ταμείο ανεργίας ή και σε άλλες παρεμφερείς υπηρεσίες του κράτους, να αποδεικνύει ότι δεν ήταν μύγα, πράγμα αρκετά δύσκολο για έναν άνεργο...
      Διαθήκη
      Μέσα στη μαυρίλα της ανεργίας ήρθε κάποτε στον κύριο Η η ιδέα να γράψει τη διαθήκη του. Διαπίστωσε όμως ότι δεν είχε τίποτε να αφήσει στα παιδιά και στη γυναίκα του κι έτσι σκέφτηκε να κάνει αυτό που πολλοί στην ιστορία έκαναν, αν και ο ίδιος δεν ανήκε στη χορεία των μεγάλων ανδρών. Να ψαρέψει δηλαδή από τον ωκεανό της ζωής του μια συμβουλή τόσο σοφή εξαιτίας της πείρας και των βασάνων του, ώστε να είναι πολύτιμος οδηγός στη ζωή των κληρονόμων του.
      Μπορεί αυτή η συμβουλή να πλέει ακόμα κάπου στον ωκεανό της ζωής του και να μην καταδέχεται το αγκίστρι του, αλλά τουλάχιστον από τότε ο κύριος Η βρήκε μια απασχόληση. Ψαρεύει.
      Απόπειρα αυτοκτονίας
      Αισθανόταν ντροπή όταν το σκεφτόταν, αλλά παρʼ όλα αυτά συνέβη: Μετά, από καιρό στην ανεργία, ο κύριος Η αποφάσισε μια νύχτα να αυτοκτονήσει. Τουλάχιστον δεν θα είμαι βάρος στους δικούς μου, σκέφτηκε, άσε που θα πάρουν μια έστω μειωμένη σύνταξη.
      Αποχαιρέτησε λοιπόν νοερά τη γυναίκα και τα παιδιά του, σηκώθηκε αθόρυβα μέσα στη νύχτα και πήδηξε με τις ριγέ πιτζάμες του από το παράθυρο του τέταρτου ορόφου όπου έμεναν. Ευτυχώς μέσα στη σύγχυσή του είχε ξεχάσει ότι μόλις πριν από λίγες εβδομάδες η τράπεζα είχε βγάλει σε πλειστηριασμό το διαμέρισμά τους, κι έτσι τώρα έμεναν με νοίκι σε μια μικρή παλιά μονοκατοικία. Πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα απλώς να βρεθεί με το κεφάλι μέσα σε μια γλάστρα βασιλικού και να επιστρέψει ντροπιασμένος στο κρεβάτι του. Το πρωί δεν μπορούσε μάλιστα να δώσει καμιά εξήγηση στη γυναίκα του, που αναρωτιόταν απορημένη πώς βρέθηκαν φύλλα βασιλικού στα μαλλιά το

      Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011

      Η οικονομική κρίση δεν εμποδίζει την έκφραση...

      Η οικονομική κρίση δεν εμποδίζει την έκφραση...

      Ημερομηνία δημοσίευσης: 25/12/2011
        ΑΛΕΞΗΣ ΒΑΚΗΣ

        Λάκης Χαλκιάς: Μνήμες Της Ξενιτιάς - 12 Δημοτικά Τραγούδια Της Ηπείρου. Στον αντίποδα της αντίληψης που θέλει την παράδοση να παίζεται μόνον από φουστανελοφόρους τα κυριακάτικα πρωινά στην ΥΕΝΕΔ, ένας δίσκος που ξεχειλίζει από ειλικρινή συγκίνηση. Και από τις αναμνήσεις της 103χρονης (!) Βασιλικής Σκουτέλα, Ελληνίδας της ομογένειας, από τα Θεοδώριανα του νομού Άρτας.
        Νίκος Πλατύρραχος: Ονειρογραφία. Το πρώτο εξ ολοκλήρου τραγουδοποιητικό concept ενός συνθέτη γνωστού μέχρι σήμερα για τις εργασίες του στον χώρο της ορχηστρικής και κινηματογραφικής μουσικής. Μελωδοκεντρικό και υπέροχο.
        Mode Plagal - Στην κοιλιά του κήτους. Μετά από είκοσι χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας στον χώρο, οι Mode Plagal εξακολουθούν να αναμιγνύουν το funk με τα βαλκανικά ηχοχρώματα και να μας παρουσιάζουν εξαιρετικά -και σουρεαλιστικά- μουσικά κολλάζ.
        Δημήτρης Σίντος: Απ' της γης το μαξιλάρι. Με έδρα τη Δράμα, μια άκρως ενδιαφέρουσα -υφολογική και όχι μόνον- απόπειρα σύζευξης του ανατολικού ύφους με τα αισθητικά αιτήματα του σύγχρονου τραγουδιού.
        Χρήστος Λεοντής: Πρωινό άστρο (ποίηση: Γιάννης Ρίτσος - τραγούδι: Παντελής Θεοχαρίδης). Επειδή... ο παλιός είνʼ αλλιώς.

        ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΒΕΚΙΟΣ
        Βόμβοι. Όχι γιατί εξέλιξαν απλώς ένα είδος μουσικής, αλλά γιατί πατάνε γερά στη δύσκολη περίοδο που ζούμε, μουσικά και στιχουργικά.
        Trio Tekke. Post ρεμπέτικο από την Κύπρο. Εξαιρετικό και ιδιαίτερο.
        GravitySays_i - The Figures Of Enormous Grey And The Patterns Of Fraud. Το να αποφεύγεις τις απομιμήσεις είναι ό,τι καλύτερο, ασχέτως σε ποια γλώσσα και σε ποια χώρα.
        MKO - Blues for the White Nigger. Ανεξάντλητοι και πληθωρικοί.
        Kate Bush - 50 Words For Snow. Δεν βγάζει μιλιά δίχως λόγο και, όταν το αποφασίσει, το αποτέλεσμα τη δικαιώνει.

        ΜΑΚΗΣ ΜΗΛΑΤΟΣ
        Κατά τη γνώμη μου το 2011 μουσικά το "σώζουν" οι γυναίκες και οι παλαίμαχοι. Θα μου επιτρέψετε να διαλέξω τις γυναίκες, άλλωστε χωρίς αυτές η ποπ κουλτούρα θα ήταν πολύ άνοστη:
        Bjork - Biophilia. Με βασικό όργανο την αλλόκοτη φωνή της και παραπληρωματική χρήση μουσικής και ασυνήθιστων οργάνων η Bjork φτιάχνει ένα ενδιαφέρον άλμπουμ που είναι ικανό να σε συνδέσει κατ' ευθείαν με το σύμπαν, αν φυσικά είσαι πρόθυμος για το ταξίδι και δεν φοβάσαι.
        P.J. Harvey - Let England Shake. Η δημιουργική της ενηλικίωση φτάνει εδώ στο απόγειό της καθώς αφήνει την ενδοσκόπηση για μια ματιά στην πολυτάραχη, αυτάρεσκη και αιματοβαμμένη ιστορία της Γηραιάς Αλβιώνος.
        Kate Bush - 50 Words for Snow. Ο πιο διαφορετικός της δίσκος. Χαμηλοί τόνοι, εξαιρετικές ερμηνείες, ποιητική διάθεση και δημιουργική έμπνευση κάνουν τον πιο "παγωμένο" της δίσκο να είναι ζεστός, φιλικός, αλλά με ισχυρή προσωπικότητα.
        Anna Calvi - Anna Calvi. Το πρώτο νέο κορίτσι του 2011 που δημιούργησε "μυθολογία". Ποια είναι; Από πού έρχεται; Ποιες είναι οι επιδράσεις της; Το μυστήριο παραμένει, αλλά ο πρώτος της δίσκος μάς προκαλεί να της δώσουμε σημασία. Και το κάνουμε ευχαρίστως.
        EMA - Past Life Martyred Saints. Άφησε το συγκρότημα στο οποίο τραγουδούσε για να τραβήξει τον δρόμο της και το αποτέλεσμα της πρώτης της απόπειρας λέει πως καλά έκανε. Όσοι την είδαν πριν από μερικές μέρες στην αθηναϊκή της συναυλία, το επιβεβαίωσαν. Όλοι λένε πως έχει μέλλον.

        ΓΙΑΝΝΗΣ Θ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ
        Δεν είναι οι καλύτεροι δίσκοι του 2011. Είναι μερικά από τα καλύτερα άλμπουμς που άκουσα μέσα στη χρονιά. Θα μπορούσαν να είναι άλλα 20 στη θέση τους. Δεν υπάρχει φυσικά και αρίθμηση.
        Τrio Tekke - «Σαμάς». Τζουράς, κοντραμπάσο, κιθάρα, φωνή. Ούτε αναβιώνουν, ούτε ανανεώνουν. Στον κόσμο τους βρίσκονται, παίζοντας, συνθέτοντας, διασκευάζοντας.
        Fleet Foxes - «Helplessness blues». Από τα άγια χώματα του Σιάτλ, η χιππο-μουσάτη παρέα του Ρόμπιν Πέκνολντ καταθέτει ένα σπουδαία φολκ-ροκ... μανιφέστο; Παίρνω την ευθύνη.
        Ορφέας Περίδης - «Ονειροπόλων μόχθοι». Δώδεκα μήνες του χρόνου, αφορμή για τον ονειροπόλο να φτιάξει ένα υπέροχο ταξίδι, μέσα του αλλά και έξω.
        Jonathan Wilson - «Gentle spirit». Νεοφόλκ ψυχεδελικές ιστορίες και μια τραγουδοποιία που πιάνει το νήμα από την αμερικανική west coast σκηνή των '70s.
        Gravitysays_I - «The figures of enormous grey and the patterns of Fraud". Ένα απολαυστικό 28λεπτο concept άλμπουμ, κάπου ανάμεσα στη Μεσόγειο και τις αγγλοσαξονικές μουσικές ακτές.
        Θανάσης Παπακωνσταντίνου - «Ο ελάχιστος εαυτός». Εκείνο το κομμάτι του εαυτού μας που βρίσκεται στο τώρα. Το soundtrack ενώ μαζεύουμε γυαλιά από σπασμένα όνειρα.
        Daniel Kahn & The Painted Bird - «Lost causes». Το πολύχρωμο yiddish-klezmer πανκ-ροκ καμπαρέ του Αμερικανοεβραίου Daniel Kahn και των Painted Βird.
        Βόμβοι - «Βόμβοι». Πάνος Πενταρίτσας, Νίκος Ψύδης, Ελένη Βιτάλη, Ανδρέας Θωμόπουλος, samples, τζουράς... και μια συλλογική δημιουργία που μαρκάρει τη Δύση από την καθʼ ημάς Ανατολή.
        Dimitris Kalantzis Quintet & Athens Camerata - «Manoʼs - jazz tribute to Manos Hadjidakis». Εννέα μελωδίες του Μάνου Χατζιδάκι σε τζαζ τροχιά και ενοργάνωση από το κουιντέτο του Δημήτρη Καλαντζή. Μαζί και η Καμεράτα. Έξοχο...
        Φοίβος Δεληβοριάς - «Ο αόρατος άνθρωπος». Ένας αόρατος κόσμος παραδίπλα, που ζει και δημιουργεί με έναν αόρατο τρόπο, χωρίς να γίνεται ορατός στους πολλούς.


        ΝΙΚΟΣ ΣΒΕΡΚΟΣ
        Ulver - Wars Οf The Roses
        P.J. Harvey - Let England Shake
        Mastodon - The Hunter
        Bon Iver - Bon Iver
        Kate Bush - 50 Words For Snow
        Φοίβος Δεληβοριάς - Ο Αόρατος Άνθρωπος
        GravitySays_i - The Figures Of Enormous Grey And The Patterns Of Fraud
        Sarabante - Remnants
        Septic Flesh - The Great Mass
        Λάκης Χαλκιάς - Μνήμες Της Ξενιτιάς: 12 Δημοτικά Τραγούδια Της Ηπείρου
        Μια ανασκόπηση αφενός κρύβει αδικίες και αφετέρου δεν μπορεί να χωρέσει ένα ολόκληρο έτος μουσικής παραγωγής. Το 2011, όπως κάθε χρονιά, έφερε μαζί του καταπληκτικά προϊόντα μουσικής. Ευτυχώς η ανθρώπινη έκφραση δεν εμποδίζεται εύκολα ακόμη και αν η οικονομική κρίση χτυπά τις δισκογραφικές εταιρείες.
        Στο διεθνές επίπεδο οι Νορβηγοί Ulver έφτιαξαν την απόλυτη εξομολόγηση για τη σύγχρονη απομόνωση, η P.J. Harvey έντυσε με μελωδίες τις ώριμες πολιτικές ανησυχίες της και οι Mastodon πρόσθεσαν έναν ακόμη υπέροχο σταθμό στο τραχύ μεταλλικό τους ταξίδι. Οι Bon Iver χτύπησαν τις ευαίσθητες χορδές της βορειοαμερικανικής υπαίθρου και η σπουδαία Kate Bush μίλησε με μοναδική ποικιλομορφία για το χιόνι.
        Στα της Ελλάδας ο Φοίβος Δεληβοριάς παρέδωσε έναν εξαίσιο δίσκο σύγχρονης ελληνικής τραγουδοποιίας, οι GravitySays_i συνέθεσαν ένα ανατριχιαστικό έργο ποίησης και μουσικής και οι Sarabante, από το άγριο ορμητήριό τους, έσκισαν κάθε κανόνα. Οι Septic Flesh παρέδωσαν μια κορυφαία παραγωγή, όπου πάντρεψαν το death metal με τη συμφωνική ορχήστρα, και ο Λάκης Χαλκιάς πραγματοποίησε υποδειγματικά το όνειρο της υπέργηρης Ελληνίδας μετανάστριας στην Αμερική Βασιλικής Σκουτέλα.
        Κι αν χρειάζεται μια φράση για προτροπή μπαίνοντας στο 2012, ας ακούσουμε τους Ulver να τραγουδούν “We are our own worst enemy and the last judgement”.

        ΧΑΡΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΔΗΣ και ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΤΖΙΡΙΤΑΣ
        Φοίβος Δεληβοριάς: Ο Αόρατος Άνθρωπος [Εξώστης/Inner Ear]
        Foo Fighters: Wasting Light [RCA/Sony]
        Gravitysays_i: The Figures Of Enormous Grey And The Patterns Of Fraud [Restless Wind]
        Lady Gaga: Born This Way [Interscope/Universal]
        May Roosevelt: Haunted [ανεξάρτητη έκδοση]
        Meredith Monk: Songs Οf Ascension [ECM/Μικρή Άρκτος]
        Mohammad: Spiriti [Antifrost]
        Leszek Mozdzer: Komeda [ACT]
        Lou Reed & Metallica: Lulu [Universal]
        Λάκης Χαλκιάς: Μνήμες Της Ξενιτιάς - 12 Δημοτικά Τραγούδια Της Ηπείρου [Music Corner]

        Πέντε εγχώριοι και πέντε διεθνείς δίσκοι που ξεχώρισαν για το 2011, χωρίς αξιολογική σειρά. Στη διεθνή επικαιρότητα, το αέναο ταξίδι της Monk προς ανεύρεση του ηχητικού ζεν, ο φόρος τιμής του Mozdzer προς έναν εξέχοντα πατριώτη, η συνεργασία της χρονιάς μεταξύ Metallica και Lou Reed -με απογυμνωμένο ήχο και ακραιφνείς στίχους-, η μεγάλη ποπ σταρ της εποχής μας να συμπιέζει στο μίξερ της τέσσερις δεκαετίες mainstream κουλτούρας και το αναπάντεχο καλούδι των Foo Fighters, με σεβαστή ισορροπία δύναμης και μελωδίας.
        Στην ελληνική πραγματικότητα, οι Gravitysays_i παραδίδουν έναν αγγλόφωνο δίσκο που επιτέλους δεν πιθηκίζει μα διαθέτει εγχώρια συνείδηση, ο Φοίβος Δεληβοριάς τολμά και νικά πειραματιζόμενος με θερεμίνες και άλλα «παράξενα» όργανα, οι Mohammad καταθέτουν μια συναρπαστικά ελιτίστικη σπουδή μεταξύ γεννητριών και τσέλων, ο Λάκης Χαλκιάς βουτά στην ηπειρώτικη παράδοση και φτιάχνει τον καλύτερο δημοτικό δίσκο της τελευταίας δεκαετίας, ενώ η May Roosevelt διαθλά χορούς της ελληνικής παράδοσης μέσω φινετσάτων ηλεκτρονικών κατόπτρων.

        ΑΝΤΩΝΗΣ Ν. ΦΡΑΓΚΟΣ
        Πολλά πράγματα μου έκαναν εντύπωση από την πρώτη ή από τη δεύτερη ακρόαση. Είναι, όμως, μερικοί δίσκοι που με άγγιξαν από την πρώτη κιόλας στιγμή. Είναι σίγουρα το ρέκβιεμ “Let England Shake” της P.J. Harvey για τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, με αφορμή την απόβαση των Γαλλοβρετανών, των Αυστραλών και των Νεοζηλανδών στην Καλλίπολη της Τουρκίας -το σφαγείο εκατοντάδων χιλιάδων στρατιωτών ένθεν κακείθεν, εκφρασμένο με πάθος και περίτεχνες μελωδίες.
        Είναι, επίσης, ο δίσκος της παλαιάς Kate Bush 50 Words For Snow” με την μπαρόκ ποπ δωματίου, με τη βοήθεια τζαζ μουσικών, σαν τον κρουστό Steve Gadd, η μαύρη Matana Roberts με το “Coin Coin Chapter One: Gens De Couleur Libres”, σαξοφωνίστρια, συνθέτρια και αυτοσχεδιάστρια, που ανατέμνει τη free τζαζ και την ποίηση των Μπίτνικς και, τέλος, ο παραγωγός και dj James Blake, με το εξαίρετο ομότιτλο έργο του, ένας Antony (των Johnsons) πλημμυρισμένος με ηλεκτρονικούς ήχους.

        Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2011

        Σκρουτζ Χριστουγεννιατικο Παραμυθι Νo1

        Πέντρο Μπρίγκερ: Αυτά λέγανε και στην Αργεντινή πριν από είκοσι χρόνια

        Πέντρο Μπρίγκερ: Αυτά λέγανε και στην Αργεντινή πριν από είκοσι χρόνια

        Ημερομηνία δημοσίευσης: 25/12/2011
          Συνέντευξη στον ΜΙΧΑΛΗ ΤΡΙΚΚΑ


          Ανησυχητικά οικεία είναι για τον διακεκριμένο Αργεντινό δημοσιογράφο, κοινωνιολόγο και συγγραφέα, Πέντρο Μπρίγκερ τόσο ο πολιτικός λόγος των τεχνοκρατών του ΔΝΤ και της ελληνικής κυβέρνησης όσο και τα μέτρα που είναι "απολύτως αναγκαία για να σωθεί ο τόπος". Δέκα χρόνια μετά την εξέγερση που οδήγησε το νεοφιλελευθερισμό στην πρώτη ιδεολογική ήττα του, ο Μπρίγκερ -ο οποίος έχει εργαστεί για τις μεγαλύτερες εφημερίδες και τηλεοπτικά δίκτυα της χώρας και συνεργάζεται με έντυπα διεθνούς κύρους όπως η "Monde Diplomatique"- μιλά για αυτά που κερδήθηκαν και χάθηκαν από τότε, όπως επίσης και για τη μεταδοτικότητα της κοινωνικής διαμαρτυρίας στα χρόνια της παγκοσμιοποίησης.

          *Στην πρόσφατη προεκλογική της καμπάνια, η πρόεδρος Φερνάντες χρησιμοποίησε εικόνες από ελληνικές διαδηλώσεις. Πώς το εξηγείτε;
          Υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για τις εξελίξεις στην Ελλάδα, αλλά και γενικότερα στην Ευρώπη. Στην Αργεντινή υπάρχει σήμερα η γενικευμένη αίσθηση ότι πρόκειται για έργο που το έχουμε ξαναδεί. Ο κόσμος αναρωτιέται πώς μπορεί μια χώρα να ξανακάνει αυτά που κατέστρεψαν εμάς. Όταν βλέπουν ότι είναι οι ίδιες συνταγές που επαναλαμβάνονται, οι απλοί άνθρωποι τραβάνε τα μαλλιά τους και λένε "μα είναι αυτοκτονία".
          Παρ' ότι η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, υπάρχουν πολλές ανησυχητικές ομοιότητες. Όταν ακούει κανείς τους ελεγκτές της τρόικας, είναι σαν να ακούει ξανά εκείνους που επέβλεπαν τις δικές μας μεταρρυθμίσεις τη δεκαετία του '90. Ο νομπελίστας Τζόζεφ Στίγκλιτς, που διετέλεσε και αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, αναφέρεται ενδεικτικά στην περίπτωση ενός υψηλά ιστάμενού της που παρουσίασε τις συστάσεις του οργανισμού για τη σωτηρία της χώρας Χ έχοντας μπερδέψει τους φακέλους και μιλώντας, κατά λάθος, για τη χώρα Ψ. Γιατί, βλέπετε, είναι η ίδια συνταγή, που εφαρμόζεται παντού αδιακρίτως. Όταν ακούει κανείς τον Πολ Τόμσεν από το ΔΝΤ να λέει ότι η χώρα σας πρέπει να εγκαταλείψει τα "ταμπού" και να ιδιωτικοποιήσει τα πάντα, σαστίζει γιατί αυτά ακριβώς λέγανε και σε εμάς πριν από είκοσι χρόνια.
          Η δεκαετία του '90 ήταν η δεκαετία του νεοφιλελεύθερου μύθου και της συναίνεσης της Ουάσιγκτον. Η κεντρική ιδέα ήταν ότι ο νεοφιλελευθερισμός θα έλυνε ως διά μαγείας κάθε πρόβλημα με τις μαζικές ιδιωτικοποιήσεις αφού το Δημόσιο ήταν αναγκαστικά ταυτισμένο με τη διαφθορά και την κακοδιαχείριση.
          Όταν λοιπόν ένας Αργεντινός ακούει σήμερα τον Παπαδήμο, γνωρίζει ότι αυτός είναι ο πολιτικός λόγος της δεκαετίας του '90.


          * Πιστεύετε ότι ο νεοφιλευθερισμός προσπαθεί τώρα να πάρει μια άτυπη ρεβάνς;
          Το ΔΝΤ και οι υπόλοιποι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί δεν έχουν από τότε αλλάξει αφεντικά και συνεχίζουν να εξυπηρετούν τα ίδια συμφέροντα. Δεν θέλουν να σώσουν τους λαούς αλλά τις τράπεζες. Είναι ενδεικτικό ότι οι κυρίαρχοι δεν τολμούν καν να εφαρμόσουν ένα σχετικά ανώδυνο μέτρο όπως ο φόρος Τόμπιν. Αντιθέτως, κόβουν τις συντάξεις και απολύουν δημόσιους υπαλλήλους. Αν φοβούνται κάτι, αυτό είναι μια γενικευμένη κοινωνική έκρηξη. Και η Αργεντινή αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Θα έλεγα ότι ήταν η πρώτη εξέγερση του 21ου αιώνα ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό. Μια κυβέρνηση απόλυτα προσηλωμένη στα δόγματα του νεοφιλελευθερισμού ανατράπηκε από τον λαό και έφυγε ταπεινωμένη.
          Η επίδραση της

          Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2011

          Τα αγέλαστα θρανία της πείνας...

          Τα αγέλαστα θρανία της πείνας...

          Στεφανάκου Π.
          Ημερομηνία δημοσίευσης: 25/12/2011

            Φέτος τα Χριστούγεννα πολλά παιδιά ευχήθηκαν να μην κλείσουν τα σχολεία. Όχι επειδή δεν τους αρέσουν οι διακοπές, αλλά επειδή η πείνα τούς γρατζουνάει το στομάχι και στο σχολείο υπάρχει πάντα η ελπίδα της ερώτησης: Θέλεις; Άλλωστε υπάρχει και η Ελένη που η μαμά της της βάζει πιο πολύ φαΐ στο κατσαρολάκι γιατί έχει καταλάβει ότι εγώ πεινάω. Επισήμως δεν το έχω πει, αλλά ανεπισήμως -επειδή πάλι «ξέχασα» να φέρω φαγητό από το σπίτι- τρώω από την Ελένη...

            Το ξημέρωμα του 2012 βρίσκει παιδιά πεινασμένα και τους υπεύθυνους στην ευδαιμονία των εορτών...
            Την ίδια ευχή έκαναν φέτος και τα παιδιά που η πείνα τους πλέον δεν αντιμετωπίζεται εκ των ενόντων. Το Βρεφοκομείο της Αθήνας ετοιμάζει, έπειτα από αίτημα διευθυντών ολοήμερων σχολείων, 116 μερίδες φαγητού για παιδιά δημοτικού που κάθονταν ξενηστικωμένα στα θρανία και δεν είχαν καμιά Ελένη να συμβάλει στο μεσημεριανό τους. Μέσα σε λίγες εβδομάδες από το ένα αίτημα παροχής συσσιτίου φτάσαμε στα 116. Και η αγωνία της προέδρου του Βρεφοκομείου Μαρίας Ηλιοπούλου είναι τι θα γίνει τις γιορτές. Πώς τα παιδιά αυτά θα πάρουν το φαγητό τους τις μέρες που τα σχολεία θα είναι κλειστά; Αγωνιά και παλεύει για λύση η πρόεδρος του Βρεφοκομείου...

            Το χρονικό των κρουσμάτων ασιτίας

            Η ανάγκη για οργανωμένα μαθητικά συσσίτια είναι απόλυτη. Το ξημέρωμα του 2012 βρίσκει παιδιά στην Ελλάδα που πεινάνε. Είναι η πιο συγκλονιστική είδηση της χρονιάς. Όταν τον Οκτώβριο καταγγέλθηκαν κρούσματα λιποθυμίας μικρών μαθητών λόγω ασιτίας σε σχολεία του 6ου διαμερίσματος της Αθήνας, η υπουργός Παιδείας δήλωσε ότι όποιος μιλάει για πείνα είναι φρικτός λαϊκιστής που επιχειρεί να δημιουργήσει «με ακραίο τρόπο κλίμα ανασφάλειας στα σχολεία». Λίγες ημέρες μετά βγήκε ο δήμαρχος Μεσολογγίου και δημοσιοποίησε τις καταγγελίες δασκάλων ότι τουλάχιστον 10 παιδιά πάνε στο σχολείο έτοιμα να λιποθυμήσουν από την πείνα, καθώς και τις ενέργειες τόσο του δήμου όσο και των συλλόγων γονέων να στηρίξουν τα παιδιά αυτά. Μετά ήρθε το Ηράκλειο, όπου ένας δεκατριάχρονος μαθητής λιποθύμησε στον χώρο του σχολείου γιατί είχε δύο μέρες να φάει. Η υπουργός Παιδείας τόσο στην περίπτωση του Μεσολογγίου όσο και του Ηρακλείου σιώπησε. Δεν μετακινήθηκε όμως ούτε στο ελάχιστο από τη θέση της και δεν δίστασε να αδειάσει ακόμη και την υφυπουργό της Ε. Χριστοφιλοπούλου όταν εκείνη άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο παροχής μικρογευμάτων σε μαθητές 300 σχολείων της χώρας.
            Οι δηλώσεις της υφυπουργού Παιδείας έγιναν μία ημέρα μετά την αποκάλυψη ότι το Βρεφοκομείο Αθηνών, που καθημερινά ετοιμάζει περίπου 5.500 μερίδες φαγητού για τα παιδιά των παιδικών σταθμών του δήμου της Αθήνας, έχει συμπεριλάβει στο πρόγραμμα σίτισής του και 67 μαθητές ολοήμερων δημοτικών σχολείων της Αθήνας. Από τις 12 Δεκεμβρίου που έγιναν οι αποκαλύψεις αυτές, τα παιδιά δημοτικού που σιτίζονται από το Βρεφοκομείο σχεδόν διπλασιάστηκαν. Και να ʼταν μόνο αυτό; Η πρόεδρος του Βρεφοκομείου αποκάλυψε ότι πληθαίνουν τα αιτήματα γονέων για απαλλαγή από τα τροφεία που καταβάλλουν για τη σίτιση των παιδιών τους στους παιδικούς σταθμούς. Μέχρι τώρα μετράει 170. Πόσο θα μακρύνει ακόμα η λίστα της ανέχειας; Πόσα παιδιά θα βασανίσει το μαρτύριο της πείνας;

            Ξεκόβει τα συσσίτια η υπουργός

            Η κ. Διαμαντοπούλου κάνει ότι δεν καταλαβαίνει. «Δεν έχουμε περιστατικό παιδιού που πεινάει" θέλει να πει, αλλά δεν τολμάει. «Το μόνο στοιχείο που έχουμε είναι την πολύ μεγάλη μείωση στην κίνηση των κυλικείων. Αυτά που ακούγονται περί συσσιτίων δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα».
            Κι όμως, όλο και περισσότερα παιδιά στην Ελλάδα έχουν αρχίσει να πεινάνε. Όλο και περισσότερες οικογένειες έχουν αγέλαστη ζωή γιατί ξυπνάνε και κοιμούνται με το ίδιο αγωνιώδες ερώτημα: Τι θα φάμε;
            Το υπουργείο Παιδείας δεν μπορεί πλέον να κρύβεται πίσω από το δάκτυλό του. Το θέμα της πείνας δεν είναι ούτε θέμα φιλανθρωπίας, ούτε μόνο θέμα αλληλεγγύης. Αυτές είναι λύσεις προσωρινές, που δεν διασφαλίζουν το ζητούμενο: ότι όλα τα παιδιά θα τρώνε τουλάχιστον ένα καλό, θρεπτικό γεύμα την ημέρα. Οι Ομοσπονδίες Γονέων το φωνάζουν. Ζητούν να συσταθεί Παρατηρητήριο σε κάθε δήμο, να δοθεί έκτακτο κονδύλι στις σχολικές επιτροπές για τη σίτιση των παιδιών που έχουν ανάγκη.
            Ακόμα και στα πιο σκοτεινά χρόνια της Ιστορίας αυτού του τόπου, υπήρξε κάποια μέριμνα για τη σίτιση των παιδιών. Ο θεσμός των μαθητικών συσσιτίων λειτούργησε σχεδόν μια τριακονταετία (από το 1938 μέχρι το 1968).
            Το ʼ46, γράφουν οι Χ. Λεβεντάκης και Β. Γκαρίλα, περιελάμβανε μόνο πρωινό ρόφημα. Το ʼ47-ʼ48 προστέθηκε και ξηρή τροφή (τυρί) και από το 1949 ώς το 1952 εμπλουτίστηκε με σταφιδόψωμο, «συγκείμενο από αλεύρι 20 δράμια, σταφίδα 5 δράμια, έλαιο ή λίπος 2 δράμια και αλάτι 1 δράμι». Το «ως άνω διαιτολόγιο απέδιδε 540 θερμίδες ημερησίως και λεύκωμα 23 γραμμάρια». Σύμφωνα με τους δύο ερευνητές, από το 1963 προστέθηκε και μεσημβρινό γεύμα. Το 1965 τα συσσίτια θα τεθούν «υπό την απόλυτον καθοδήγηση και εποπτεία του υπουργείου Παιδείας, ασκούμενη υπό των περιφερειακών υπηρεσιών του» και θα καλύπτουν 600.000 μαθητές. Η παροχή συσσιτίων γενικεύεται το 1966, σχεδόν σε όλα τα δημοτικά σχολεία. Η χούντα αναθεωρεί τον θεσμό και σταδιακά αντικαθιστά τα συσσίτια με διανομή απαρασκεύαστων τροφίμων made in USA.
            Ποιος να το πίστευε ότι χρονιάρες μέρες θα γράφαμε για συσσίτια. Αν η λέξη ακούγεται σκληρή, η πείνα είναι σκληρότερη... Το Βρεφοκομείο της Αθήνας με τον προϋπολογισμό που έχει δεν μπορεί να καλύψει περισσότερα από 200 αιτήματα. Και Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα...

            Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011

            Ο ΧΙΟΝΑΝΘΡΩΠΟΣ(ΕΙΣΑΓΩΓΗ D.BOWIE)

            ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΝΤΡΟΠΗ!!!!!!

            ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΜΕ ΔΥΟ ΠΑΙΔΙΑ ΕΝΟΣ ΚΑΙ ΤΡΙΩΝ ΧΡΟΝΩΝ,ΜΕ ΕΝΟΙΚΙΟ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΑΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ ΣΤΑ ΥΨΗ,
            ΘΑ ΕΧΕΙ ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΓΙΑ 2 ΜΗΝΕΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΝΙΑΙΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ!!!!!!
            ΤΟ ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ Ο ΝΕΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ.................!!!!!!!!

            Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

            Προσοχή: Κίνδυνος κατάρρευσης α λα Lehman Brothers

            ΞΑΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΚΤ

            «Προσοχή: Κίνδυνος κατάρρευσης α λα Lehman Brothers»

            Τον κώδωνα του κινδύνου για το ενδεχόμενο κατάρρευσης κυρίως των ιδιωτικών τραπεζών, όπως έγινε το 2008 με τη Lehman Brothers, κρούει στην εξαμηνιαία της έκθεση η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, επιρρίπτοντας ευθύνες στην πολιτική που ακολουθούν οι Ευρωπαίοι ηγέτες.

            Η ΕΚΤ προειδοποιεί για το ενδεχόμενο η δημοσιονομική κρίση να λάβει χαρακτηριστικά συστημικής κρίσης. Οι κίνδυνοι για τη δημοσιονομική σταθερότητα στην ευρωζώνη έχουν αυξηθεί σε τέτοιο βαθμό, όσο ποτέ άλλοτε από την κατάρρευση της Lehman Brothers, το φθινόπωρο του 2008.
            Εκρηκτικό μείγμα
            «Προσοχή: Κίνδυνος κατάρρευσης α λα Lehman Brothers»
            Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει η εξαμηνιαία έκθεση της Τράπεζας για τη δημοσιονομική σταθερότητα. «Οι πιθανότητες κατάρρευσης μεγάλων τραπεζών είναι πλέον περισσότερο από ορατές» αναφέρεται σχετικά.
            Ως αιτίες οι κεντρικοί τραπεζίτες αναφέρουν ένα επικίνδυνο μείγμα τεσσάρων παραγόντων:
            • Ο "ιός" της δημοσιονομικής κρίσης μεταδίδεται σε όλο και περισσότερες χώρες, την ίδια ώρα που οι αγορές δεν εμπιστεύονται πλέον τους εθνικούς προϋπολογισμούς
            • Η ανακεφαλαιοποίηση ιδιωτικών κυρίως τραπεζών γίνεται όλο και πιο δύσκολη.
            • Οι προοπτικές βελτίωσης της παγκόσμιας οικονομικής συγκυρίας χειροτερεύουν, τη στιγμή που τα ασφάλιστρα κινδύνου των τραπεζών αυξάνουν
            • Η ανισότητα μεταξύ των μεγάλων οικονομιών και ο κίνδυνος παγκόσμιας ύφεσης Το ανάθεμα στην πολιτική
            Αυτό το μείγμα παραγόντων είναι ιδιαίτερα εκρηκτικό», αναφέρεται στη έκθεση της ΕΚΤ. «Εν κατακλείδι», επισημαίνεται, «η μετάδοση των εντάσεων ανάμεσα στις χώρες μέσω του τραπεζικού συστήματος έχουν αυξηθεί για πρώτη φορά σε τέτοιο βαθμό από την κατάρρευσης της Lehman Brothers».
            Οι κεντρικοί τραπεζίτες ρίχνουν το ανάθεμα στην πολιτική. «Με την καθυστερημένη και διστακτική της απάντηση στην κρίση, έκανε το πρόβλημα οξύτερο. Στην ανασφάλεια των αγορών συνέβαλε και η μετ΄ εμποδίων διαδικασία επικύρωσης αποφάσεων προηγούμενων συνόδων κορυφής.

            Κατά την παρουσίαση της έκθεσης ο αντιπρόεδρος της ΕΚΤ Βίτορ Κονστάντσιο κάλεσε τις χώρες της ΕΕ να εφαρμόσουν τάχιστα τις αποφάσεις της συνόδου κορυφής του Δεκεμβρίου. Ο Πορτογάλος τραπεζίτης αναφέρεται κυρίως στη διακρατική συμφωνία για το φρένο χρέους και την επιβολή αυτόματων κυρώσεων σε χώρες δημοσιονομικά απείθαρχες.
            Πηγή: Deutsche Welle

            Άστεγα 1.600.000 παιδιά στις ΗΠΑ

            Άστεγα 1.600.000 παιδιά στις ΗΠΑ!
            Δημοσίευση: 20-12-2011 08:10 | City Press Newsroom
            Δραματική αύξηση των άστεγων παιδιών παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ σύμφωνα με έκθεση αμερικανικής οργάνωσης. Ο αριθμός των παιδιών τα οποία ζούσαν το 2010 σε προσωρινά καταλύματα (καταυλισμοί, αυτοκίνητα, πάρκα, εγκαταλειμμένα κτίρια) έχει αυξηθεί κατά 38% τα τελευταία τέσσερα χρόνια και φτάνει πλέον τα 1,6 εκατομμύρια.

            Η έκθεση του Εθνικού Κέντρου για τις άστεγες οικογένειες κάνει έκκληση για άμεση αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού που πλήττει σήμερα ένα παιδί στα 45.

            «Ο κίνδυνος για ένα παιδί να μείνει χωρίς στέγη είναι μεγαλύτερος εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, αν και τα τελευταία τέσσερα χρόνια έχουν αυξηθεί κατά 15.000 οι διαθέσιμες κατοικίες», επισημαίνεται στην έκθεση.

            Ένα άστεγο παιδί στα δύο κατοικεί σε έξι νοτιοανατολικές πολιτείες των ΗΠΑ, όπως η Τζόρτζια και η Αλαμπάμα και σε δυτικές, όπως η Καλιφόρνια.

            Το 42% των παιδιών αυτών είναι μικρότερα των έξι χρόνων και το ένα τρίτο εξαρτάται μόνο από τις μητέρες τους που πάσχουν από χρόνια νοσήματα. Τα παιδιά αυτά είναι εκτεθειμένα στην πείνα, στην έλλειψη σχολικής εκπαίδευσης, στο άγχος και τις ασθένειες και το μέλλον τους είναι αμφίβολο, επισημαίνεται στην έκθεση.

            Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2011

            ΦΟΥΡΦΟΥΡΑΣ T.V

            Στα θρανία με άδειο στομάχι

            ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ “Π” ΣΤΙΣ 16-12-11)


            Στα θρανία με άδειο στομάχι

            thumb
            «Μικρογεύματα» και όχι «συσσίτια» θέλει το υπουργείο να ονομάζει τη βοήθεια που φιλοδοξεί να προσφέρει σε μικρούς και μεγαλύτερους μαθητές που έπεσαν θύματα της... κρίσης και εν έτει 2011 βρέθηκαν να συστήνονται με την ασιτία. Τη δική τους ασιτία.
            Μπορεί τα περιστατικά λιποθυμίας λόγω ανεπαρκούς σίτισης που έχουν καταγγελθεί, με πιο κραυγαλέα ίσως την πρόσφατη περίπτωση του 13χρονου μαθητή από το Ηράκλειο της Κρήτης, να μην είναι ο κανόνας στα σχολεία, είναι όμως η κορυφή του παγόβουνου.

            Υπαρκτό πρόβλημα
            Η απότομη πτώση του βιοτικού επιπέδου που πλήττει χιλιάδες νοικοκυριά ελέω κρίσης και μνημονιακής πολιτικής (απολύσεις, καλπάζουσα ανεργία, φόροι, ακραίες περικοπές εισοδημάτων), έρχεται στο φως και μέσω των παιδιών τα οποία μεταφέρουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο την κατάσταση που βιώνουν στον σχολικό τους χώρο. Και δυστυχώς δεν είναι μόνο το βάρος της απόγνωσης των γονιών τους που κουβαλούν, αλλά και δικό τους πρόβλημα. Το οποίο πλέον αναγνωρίζεται από το υπουργείο ως υπαρκτό, ίσως όχι βέβαια στις πραγματικές του διαστάσεις. Ως εκ τούτου, αναγκάζεται να κινητοποιηθεί, αν και προς το παρόν υπάρχει μόνο η διαβεβαίωση ότι είναι σε επαγρύπνηση κι ότι βρίσκεται στη φάση της επεξεργασίας σχεδίου για τη διανομή γευμάτων σε ορισμένα σχολεία υποβαθμισμένων περιοχών. Για την ακρίβεια, η υφυπουργός Παιδείας Εύη Χριστοφιλοπούλου, καλούμενη να σχολιάσει το δημοσίευμα του «Βήματος της Κυριακής» που μιλάει για συσσίτια με τη μορφή κουπονιών για μικρογεύματα των 2 και 3 ευρώ, τόνισε πως το όποιο πρόγραμμα υπάρξει, θα εντάσσεται αποκλειστικά και μόνο στις Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας, θα αφορά δηλαδή μόνο 300 σχολεία.
            Ενοχλήθηκε η Άννα
            Η Διαμαντοπούλου ενοχλημένη με τον όρο «συσσίτια» που χρησιμοποιούσε το παραπάνω δημοσίευμα, σε δηλώσεις της (ρ/σ ΣΚΑΪ 100,3) σημείωσε ότι «όλα αυτά που ακούστηκαν περί συσσιτίων δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα». Πρόσθεσε όμως ότι «υπάρχουν προβλήματα» – τα οποία απέδωσε αόριστα (και αναμενόμενα) στην «οικονομική κατάσταση της χώρας» (και όχι στην πολιτική «εξυγίανσης») – και ανάφερε ως ενδεικτική την «πολύ μεγάλη μείωση στην κίνηση των κυλικείων». Διέψευσε πάντως την ύπαρξη περιστατικών λιποθυμίας.
            Να θυμίσουμε ότι η πρώτη αναφορά για λιποθυμία μαθητή στις αρχές Οκτωβρίου αντιμετωπίστηκε με καχυποψία και άρνηση από το ΥΠΔΒΜΘ. Μετά τα δημοσιεύματα που είχε προκαλέσει η καταγγελία του Α’ Συλλόγου Εκπαιδευτικών Αθηνών Π.Ε. για κρούσμα λιποθυμίας σε σχολείο του Ζωγράφου, το υπουργείο απαντούσε με ανακοίνωση που κατέληγε ότι «κάποιοι καταφεύγουν μέσω των ΜΜΕ και στο έσχατο μέσο της λαϊκίστικης προπαγάνδας, χωρίς να διστάζουν να χρησιμοποιήσουν ακόμη και τους ίδιους τους μαθητές» (13.10.2011).
            Το ερώτημα είναι, αν το υπουργείο σε συνεργασία με άλλους φορείς μπει σε μια λογική συσσιτίων, για πόσο καιρό θα έχει τη δυνατότητα να ανταποκρίνεται όσο το πρόβλημα θα διογκώνεται, κάτι που φαίνεται περισσότερο από σίγουρο...

            Αναδουλειές στα κυλικεία
            Η εικόνα που προκύπτει από καταγγελίες και ανα­φορές που πληθαίνουν, είναι ότι χιλιάδες παιδιά πη­γαίνουν στο σχολείο τους πεινασμένα και βιώνουν ήδη συνθήκες μεταπολεμικές.
            Η βασική καταγραφή του προβλήματος γίνεται πράγ-ματι στα κυλικεία, όπως ανέφερε και η Διαμαντοπού­λου. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΟΛΜΕ Νίκο Παπαχρήστο, στα κυλικεία παρατηρείται φέτος πτώση των αγορών από τους μαθητές κατά 30%-40%, ειδικά στις δυτικές συνοικίες της Αθήνας. Οι κυλικειάρχες από τη μία αντιμετωπίζουν την απόγνωση των παιδιών που ζητούν κάτι να φάνε ενώ δεν έχουν χρήματα και από την άλλη το ενδεχόμενο να κλείσουν αφού σε ορισμένες περιπτώσεις «δεν τα βγάζουν πέρα».
            Ζητούν φαγητό
            Σημαντικότατη είναι επίσης η επίσημη μαρτυρία της προέδρου του Βρεφοκομείου Αθηνών Μαρίας Ηλιο­πούλου ότι το Βρεφοκομείο δέχεται αιτήματα από δι­ευθυντές ολοήμερων της Αθήνας που ζητούν μερίδες φαγητού για παιδιά που συστηματικά δεν έχουν κά­τι να φάνε την ώρα του φαγητού. Η ίδια ανέφερε ότι μέχρι στιγμής το Βρεφοκομείο καλύπτει γύρω στα 70 παιδιά, αλλά, αν τα αιτήματα αυξηθούν, δεν θα μπορέ­σει να αντεπεξέλθει.
            Στην Κρήτη οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων του 9ου, 10ου, 11ου Δημοτικού Σχολείου - Νηπιαγωγείου Χανίων και του 7ου Γυμνασίου, σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς, δημιουργούν τράπεζα τροφίμων για μαθητές που δεν έχουν λεφτά ούτε για κουλούρι.
            Στο μεταξύ, το πρόβλημα γίνεται πιο εύκολα αντιλη­πτό στα δημοτικά και στις περιπτώσεις μικρών σε ηλι­κία μαθητών που εκμυστηρεύονται πιο εύκολα την... πείνα τους απ’ ό,τι στα γυμνάσια - λύκεια, όπου οι με­γαλύτεροι μαθητές δεν εκδηλώνονται.
            Οι δάσκαλοι είναι καθημερινά μάρτυρες της απότο­μης εξαθλίωσης παιδιών λόγω της ξαφνικής ανεργίας του ενός ή και των δυο γονιών τους. Δασκάλα από δη­μοτικό σχολείο της Ηλιούπολης, μιας μεσαίας κοινωνι­κά και οικονομικά περιοχής, σημειώνει ότι πλέον 3 με 4 παιδιά σε κάθε τάξη έχουν πρόβλημα. Κάποια εξ αυ­τών δηλώνουν στους δασκάλους τους ότι πεινούν. Οι εκπαιδευτικοί τα βοηθούν όσο μπορούν, με διακριτικό πάντα τρόπο, ενώ δέχονται από τους γονείς αιτήματα, όπως να μη ζητούνται από τα παιδιά υλικά για τα δι­άφορα μαθήματα (τετράδια, κόλλες, ψαλίδια, χαρτιά κ.λπ.), ή ακόμη γονείς αρνούνται να στείλουν το παιδί τους σε εκδρομές κ.λπ.
            - Άννα, μην κλαις... Θα γυρέψουμε βερεσέ απ’ τον μπακάλη

            Ηλεκτροκίνητα από τη Μυτιλήνη


            ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΥΝ ΒΕΝΖΙΝΟΚΙΝΗΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΣΕ ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΜΠ

            Ηλεκτροκίνητα από τη Μυτιλήνη

            Σε «πρωτεύουσα» του ηλεκτρικού αυτοκινήτου στην Ελλάδα μετατρέπεται η Μυτιλήνη μέσω της δουλειάς δύο αδελφών, του Κώστα και του Τάσου Κόρακα, που μετατρέπουν βενζινοκίνητα αυτοκίνητα σε ηλεκτρικά.
            Ο Κώστας και ο Τάσος Κόρακας δίπλα στο Σιτροέν με τις αθάνατες μπαταρίες λιθίου Ο Κώστας και ο Τάσος Κόρακας δίπλα στο Σιτροέν με τις αθάνατες μπαταρίες λιθίου Στο πλαίσιο ερευνητικού προγράμματος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου που υλοποιείται μαζί με την Περιφέρεια Αττικής, τα δυο αδέλφια μετέτρεψαν ήδη ένα smart και ένα Fiat Panda σε ηλεκτρικά αυτοκίνητα τα οποία όμως κινούνταν με μπαταρίες μολύβδου. Αλλά το καινούργιο τους «δημιούργημα» είναι ένα Citroen Saxo που ολοκληρώθηκε τούτες τις μέρες και από σήμερα βρίσκεται στην Αθήνα όπου θα περάσει τα απαραίτητα τεστ στο Πολυτεχνείο ώστε να βεβαιωθεί ότι πληροί τις απαιτούμενες προδιαγραφές.
            Το πρωτοποριακό που έχει να κάνει με το Citroen είναι πως την μπαταρία λιθίου ο οδηγός δεν θα χρειαστεί ποτέ ξανά να την αντικαταστήσει. Κι αυτό γιατί, όπως λένε οι αδελφοί Κόρακα, «η μπαταρία μολύβδου είχε διάρκεια ζωής γύρω στα 80.000 χιλιόμετρα, ενώ η λιθίου έχει διάρκεια 300 με 500.000 χιλιόμετρα, ουσιαστικά δηλαδή ξεπερνά το χρόνο ζωής ενός αυτοκινήτου. Επιπλέον, οι μπαταρίες λιθίου έχουν το μισό βάρος από τις μπαταρίες μολύβδου».
            Η αυτονομία του ηλεκτροκίνητου αυτοκινήτου με μπαταρία λιθίου φτάνει τα περίπου 100 χιλιόμετρα, η λειτουργία του είναι εντελώς αθόρυβη και προφανώς δεν ρυπαίνει· και το μόνο για το οποίο φροντίζει ο οδηγός είναι να βρίσκεται κάθε περίπου 100 χιλιόμετρα σε κάποια πρίζα για να το ξαναφορτίσει. Κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος για αυτά τα περίπου 100 χιλιόμετρα μόλις 1,5 ευρώ με το σημερινό τιμολόγιο της ΔΕΗ!
            Ας σημειωθεί πως στις αρχές του νέου έτους αναμένεται η υπογραφή Προεδρικού Διατάγματος που θα δίνει κίνητρα για τη μετατροπή των βενζινοκίνητων αυτοκινήτων σε ηλεκτρικά, ενώ στόχος των αδελφών Κόρακα είναι να λειτουργήσουν στη Μυτιλήνη το πρώτο πιστοποιημένο κέντρο μετατροπής βενζινοκίνητων αυτοκινήτων σε ηλεκτρικά.
            «Πιστεύουμε ότι έχει νόημα το γεγονός ότι ξεκινά από το νησί η μετατροπή βενζινοκίνητων αυτοκινήτων σε ηλεκτρικά γιατί είναι περισσότερο χρήσιμα στις μικρές αποστάσεις ή σε αποστάσεις μέσα στην πόλη. Οσο προχωρά βέβαια η τεχνολογία θα εξελίσσονται και ακόμη περισσότερο, για να καλύπτουν όλες τις ανάγκες. Από την άλλη πλευρά, όσο θα αυξάνεται η παραγωγή ηλεκτρικών αυτοκινήτων τόσο θα μειώνεται και το κόστος των μπαταριών», τονίζει ο Τάσος Κόρακας.
            Το κόστος μετατροπής του αυτοκινήτου υπολογίζεται στα 7.000 με 10.000 ευρώ με τη χρήση μπαταριών λιθίου, οι οποίες όμως και δεν χρειάζεται να αντικατασταθούν ποτέ. *

            Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2011

            web tv ενός σχολείου στο χωριό Φουρφουράς της Κρήτης

            Έντυπη Έκδοση


            Fourfouras TV!


            Οχι. Δεν πρόκειται για νεοπαγές τηλεοπτικό κανάλι. Αλλά για web tv ενός σχολείου στο χωριό Φουρφουράς της Κρήτης! Πιάστε τον μίτο για να φτάσουμε στο θαύμα. Το βρήκαμε στην τελευταία σελίδα της «Καθημερινής» -πυγολαμπίδα στη νύχτα των μαύρων ειδήσεων.
            «Τέσσερις δάσκαλοι, 25-27 ετών, συν 47 μικροί μαθητές μάς κάνουν ένα θαύμα», λέει στην εισαγωγή της η Λίνα Γιάνναρου, που τσίμπησε το υλικό από το μπλογκ «Σχολιαστής»... Εκεί, λοιπόν, στον Φουρφουρά -ένα γερασμένο χωριό κρυμμένο στον Ψηλορείτη, καμιά πενηνταριά χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο, ένας δάσκαλος από τη Δράμα, ο Αγγελος Πατσιάς, δεν είδε τη μετάθεση σαν εξορία, «αλλά σαν προσωπικό στοίχημα». Φλόγα που λάμπει ο δάσκαλος -σαν κι αυτές τις ανθρώπινες φλογίτσες που υμνεί ο Γκαλεάνο- πήρε τον ερειπιώνα και τον μεταμόρφωσε σε ανοιχτόκαρδη αίθουσα. Με προσωπική δουλειά. Μαζί με τα παιδιά. Χρώματα, ζωγραφιές, εργαστήριο, εμπλουτισμένη βιβλιοθήκη, υπολογιστές και web tv! Με βιντεάκια από τις δραστηριότητες του σχολείου, αλλά και «εκπομπές με λύσεις για τις απορίες των παιδιών, για τη ρομποτική, για την προέλευση των εκφράσεων κ.ά.» ... Ομως η μεγαλύτερη καινοτομία είναι ο τρόπος διδασκαλίας. Οι εμπνευσμένοι δάσκαλοι «έβγαλαν τα παιδιά στην ύπαιθρο, επινόησαν δραστηριότητες με το χώμα, τα δέντρα και τον περίφημο αέρα της περιοχής. Επιασαν τις κατασκευές, άρχισαν τα πειράματα, αγόρασαν ρομποτάκια». Ευφρόσυνες παρεκβάσεις μ' άλλα λόγια. Μα τα καλά δεν έχουν τέλος εκεί ψηλά στον Φουρφουρά. «Τελευταίο επίτευγμα του μικρού δημοτικού σχολείου ήταν η δημιουργία δικτύου ορεινών σχολείων που θα ενώνει τόπους και παραδόσεις», γράφει η Λίνα Γιάνναρου. Τι θα πει αυτό; Τα σχολεία ανοίγονται στην κοινωνία, διδάσκονται οι μαθητές από ντόπιους τεχνίτες πώς να φτιάχνουν σαπούνι ή ψωμί, ενώ τα παιδιά «ανταποδίδουν προσφέροντας εθελοντική εργασία στο χωριό (μαζεύουν χόρτα με τους ηλικιωμένους ανθρώπους, πωλούν τα λουλούδια τους κ.ο.κ.)»... Δεν πρόκειται για παραμύθι αλλά για απτή πραγματικότητα. «Για ένα μικρό θαύμα», που όμως είναι δύσκολο να χωρέσει στον αυλόγυρο των μεγάλων καναλιών -ιδία των ιδιωτικών- που ασχολούνται μονίμως με τα σοβαρά του κόσμου τούτου και δεν έχουν χώρο για λεπτομέρειες... Το βράδυ -που φύσαγε πάλι Καρατζαφέρης στα δελτία, μαζί με Παπαδήμο, Ραγκούση, Βορίδη και τ' άλλα τα παιδιά της κομπανίας- τις λέξεις των σημειώσεων σαλαγούσε ένας δυνατός άνεμος, σαν αυτόν που φυσάει στον Φουρφουρά. Από εκεί εξάλλου πήρε τ' όνομά του το χωριό.

            Ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος

            Ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος


            Χρήστου Δημήτρης
            Ημερομηνία δημοσίευσης: 18/12/2011
            Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ολική κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ και οι φύλαρχοι που ζουν μόνο σε συνθήκες εξουσίας ψάχνονται για τις επόμενες μέρες, για το επαγγελματικό τους μέλλον. Οι πολιτικοί ρεπόρτερ παρακολουθούν τις διαθέσεις και τις προτιμήσεις των διαπλεκόμενων μιντιαρχών για να κατανοήσουν ποια πρόσωπα προωθούν και ποιες συγχωνεύσεις σχεδιάζουν. Η Άννα και ο Ραγκούσης έχουν εγκλωβιστεί φανατικά στα νεοφιλελεύθερα δόγματα και ταιριάζουν με την Ντόρα, που συντηρεί αρκετές δυνάμεις μέσα στη Ν.Δ. όπως τον Κυριάκο, τον Σπηλιωτόπουλο και τον Χατζηδάκη. Η Άννα όμως ξέρει πως αυτά δεν αρκούν και ψάχνει για νέο αίμα, έχοντας στον νου το κόμμα του κ. Κουβέλη. Δύσκολο. Δεν βγαίνουν τα χαρτιά και κυρίως υποτιμούν τις προσωπικές φιλοδοξίες του Φώτη. Ο Λοβέρδος ναι μεν μετέχει στο κουαρτέτο, στο οποίο έχει προσχωρήσει και ο αμερικανοτραφής Μόσιαλος, αλλά αρχηγία σε κεντροδεξιό νεοφιλελεύθερο λόγο δεν βγαίνει εύκολα.
            ΑΝ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ παραδώσει και το κόμμα και ακολουθήσουν ανοιχτές διαδικασίες, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως θα μονομαχήσουν Βενιζέλος και Λοβέρδος. Αυτό μπορεί να καθυστερήσει τη διάσπαση υπό την έννοια της ανάγκης αναδιάταξης των δυνάμεων που με πειθαρχία στο Μνημόνιο θα ανακατέψουν τα πράγματα για να σταματήσουν και την άνοδο της αριστεράς. Πλην όμως ο Χρυσοχοΐδης ανοίχτηκε στο πέλαγος και παίζει μπάλα κατά του Μνημονίου και των πολιτικών που εφαρμόστηκαν και απέτυχαν παρά την φιλότιμη προσπάθεια υποστήριξης που κατέβαλε ο ίδιος. Δεν έχει νόημα να πάμε παρακάτω. Και δεν έχει, διότι αυτοί νομίζουν πως παίζουν μπάλα σε εξαιρετικό χοτροτάπητα και γήπεδο με κατάμεστες από τους οπαδούς τους κερκίδες. Είναι τόσο μεγάλη η εξάρτησή τους από την εξουσία, που δεν έχουν αντιληφθεί ότι το γήπεδο είναι ξερό, γεμάτο βράχια και κερκίδες, οπαδοί δεν υπάρχουν!
            Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ οικονομία και η κοινωνία έχουν καταρρεύσει, έχουν ουσιαστικά χρεωκοπήσει και το 2012 δεν θα βγει εύκολα σε συνθήκες οικονομικής παράλυσης της αγοράς, με τις τράπεζες εκτός οικονομίας και με τόση οργή που εξακολουθεί να συσσωρεύεται στην απελπισμένη κοινωνία. Αν μάλιστα η αριστερά καταφέρει να διευρύνει τις συνεργασίες της, με ανοίγματα στον κόσμο του ΠΑΣΟΚ και με πρόσωπα όπως η Σοφία Σακοράφα, που έχουν διάθεση να συμπορευτούν για τη σωτηρία της πατρίδας μας, τότε τα σενάρια για τη διατήρηση της εξουσίας από τις δυνάμεις της υποτέλειας θα ακυρωθούν. Ποτέ άλλοτε στη μεταπολιτευτική περίοδο δεν έχει σημειωθεί μια τόσο μεγάλη κοινωνική διάθεση πολιτικής απελευθέρωσης της κοινωνίας από το πελατειακό σύστημα που έχει στήσει ο δικομματισμός.
            ΟΛΟΙ αυτοί οι τύποι και πολλοί άλλοι δεν έχουν αντιληφθεί τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο που έχει αρχίσει, αυτή τη φορά με οικονομικά πολεμοφόδια. Η συμφωνία Μέρκελ- Σαρκοζί αποτελεί ένα μακροπρόθεσμο πρόγραμμα όχι τόσο για τη σταθεροποίηση της Ευρωζώνης όσο για τη μεγαλύτερη ανακατανομή πλούτου από τον χώρο της εργασίας στο κεφάλαιο. Η Μέρκελ και οι δυνάμεις που εκπροσωπεί εκτιμούν πως η ύφεση που βραχυπρόθεσμα θα πλήξει και τη δική τους οικονομία, αξίζει τη θυσία με αντάλλαγμα την αμερικανική καθήλωση, την αρπαγή πολύτιμων σε αξία περιουσιακών στοιχείων των χωρών τύπου Ελλάδας, την αξιοποίηση της φτηνής σε κόστος εργασίας νότιας και ανατολικής Ευρώπης και την αναπλήρωση των εξαγωγικών αναγκών της Γερμανίας και των συμμάχων της στις δυναμικά ανερχόμενες οικονομίες της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής. Τι είναι άλλωστε η Ελλάδα ως οικονομικό μέγεθος μπροστά στην Κίνα και την Ινδία;
            ΑΥΤΕΣ είναι μερικές από τις πλευρές στρατηγικής του κυρίαρχου σεναρίου του νεοφιλελεύθερου άξονα Μέρκελ - Σαρκοζί. Υπάρχουν όμως και οι πολιτικές επιπτώσεις. Εξαιρετικά σκιαγραφεί τους πολιτικούς κινδύνους ο νομπελίστας Πολ Κρούγκμαν στο τελευταίο του άρθρο. “Οι δημοκρατικές αξίες βρίσκονται υπό πολιορκία. Δεν κινδυνολογώ. Τόσο στο πολιτικό όσο και στο οικονομικό μέτωπο είναι σημαντικό να μην πέσουμε στην παγίδα της σύγκρισης με το κραχ. Η υψηλή ανεργία δεν είναι 'καλή', μόνο και μόνο επειδή δεν έχει φτάσει στα επίπεδα του 1933: και οι δυσοίωνες πολιτικές τάσεις δεν πρέπει να απορρίπτονται, μόνο και μόνο επειδή δεν έχει εμφανιστεί ακόμη κάποιος Χίτλερ. Πολύς κόσμος δεν έχει συνειδητοποιήσει την βαρύτητα των ευρωπαϊκών πολιτικών εξελίξεων. Πρώτα απ' όλα, η κρίση του ευρώ σκοτώνει το Ευρωπαϊκό Όνειρο. Το κοινό νόμισμα, που υποτίθεται πως θα ένωνε τα κράτη, έχει, αντίθετα, δημιουργήσει ατμόσφαιρα πικρής αντιπαράθεσης”.
            ΑΝ ΟΛΑ αυτά δεν αρκούν για να πείσουν τις δυνάμεις της ευρύτερης αριστεράς να ενωθούν στον μέγιστο σκοπό, τότε η Ιστορία θα είναι αμείλικτη απέναντι σε όσους θέτουν το προσωπικό υπεράνω του γενικού συμφέροντος του ελληνικού λαού.

            d.xristou@avgi.gr

            Οι Όλιβερ Τουίστ

            Οι Όλιβερ Τουίστ

            Καρτερός Θανάσης
            Ημερομηνία δημοσίευσης: 17/12/2011

            Όπου βρεθείς κι όπου σταθείς τον τελευταίο καιρό, όλο και θα σου δώσουν ένα διαφημιστικό για το πόσο εύκολα, γρήγορα και φυσικά τοις μετρητοίς μπορείς να πουλήσεις τον χρυσό και τα κοσμήματα της γιαγιάς, της μαμάς ή τα δικά σου -ανάλογα με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζεις. Και το φαινόμενο έχει λάβει τέτοιες διαστάσεις, ώστε να εκφράζει την ανησυχία του το Ελληνικό Κέντρο Αργυροχρυσοχοΐας και να συνεργάζεται, λέει, με το ΣΔΟΕ για την αντιμετώπισή του, καθώς το σχετικό πάρε - δώσε γίνεται χωρίς παραστατικά, οι αετονύχηδες κλέβουν τον κόσμο και το κράτος χάνει φόρους.
            Τι να σου κάνει όμως και το ΣΔΟΕ; Δεν είναι μόνο αυτό το μέτωπο των αθλίων που έχει ανοίξει η άθλια πολιτική του Μνημονίου. Γέμισε ο τόπος λαχειοπώλες, ανθρώπους κάθε φυλής και χρώματος που πουλάνε προϊόντα κάθε είδους και χρώματος, ζευγάρια ή και ομάδες συνταξιούχων που ψάχνουν στα σκουπίδια για να συλλέξουν ό,τι έχει κάποια αξία για να το πουλήσουν, ερασιτέχνες ρακοσυλλέκτες, εθελοντές παλιατζήδες, ακόμα και ντροπαλούς επαίτες. Κόσμο και κοσμάκη που προσπαθεί να βγάλει ένα ξεροκόμματο, προς μεγάλη χαρά των επιτήδειων οι οποίοι αποκομίζουν κέρδη από τη στρατιά των κάθε ηλικίας Όλιβερ Τουίστ.
            Εκεί έχουμε φτάσει και είμαστε ακόμα στην αρχή. Αύριο, όπως στην κατοχή, θα μας καλούν να πουλήσουμε για ένα κομμάτι ψωμί τα έπιπλα, το σπίτι, τις προίκες, τις κόρες, και τις γυναίκες μας. Να σκοτώσουμε κατά το κοινώς λεγόμενο τα πάντα, ακόμα και τον διπλανό μας -έτσι πάει το πράγμα. Στην αρχή τα κοσμήματα και ύστερα όποιον πάρει ο χάρος και όποιος αντέξει. Για να έχουν οι αρμόδιοι να λένε ότι βελτιώνεται η ανταγωνιστικότητα της χώρας -με τόσους άνεργους, τόσους απελπισμένους, τόσους πεινασμένους, τόσους πρόθυμους να κάνουν οτιδήποτε για ένα κομμάτι ψωμί είναι δυνατό να μην βελτιωθεί; Θα βελτιωθεί και θα πει κι ένα τραγούδι.
            Εκτός όμως από κοσμήματα και κανένα ασημένιο κουταλάκι οι γιαγιάδες και οι παππούδες μάς άφησαν και κάτι άλλο, που καλά θα κάνουμε να το βγάλουμε από το μπαούλο, μέρες που ζούμε. Την ανάγκη να κρατούμε όρθιες τις ψυχές, δικές μας ή των διπλανών, με την αλληλεγγύη και τη φροντίδα. Γιατί, αν οι ψυχές γονατίσουν, τότε καμιά πολιτική δεν έχει ελπίδα...

            Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2011

            250.000 εκτός Δημοσίου έως το 2015

            250.000 εκτός Δημοσίου έως το 2015

            Μορφονιός Ν.
            Ημερομηνία δημοσίευσης: 16/12/2011
            Τουλάχιστον 250.000 υπάλληλοι αναμένεται τεθούν εκτός Δημοσίου μέχρι το 2015, σύμφωνα με τα λεγόμενα του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης Δημήτρη Ρέππα, ο οποίος παραδέχτηκε ότι ο αριθμός των 150.000 υπαλλήλων, που έχει συμφωνηθεί με την τρόικα, αφορά αποκλειστικά τις αποχωρήσεις και όχι το μέτρο της εφεδρείας. Την ίδια στιγμή άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο για απευθείας απολύσεις στον βωμό της μεταρρύθμισης του κράτους.

            Ο Δ. Ρέππας δεν απέκλεισε τις απευθείας απολύσεις
            Στην ενημέρωση που έκανε χθες στους αρμόδιους συντάκτες ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης ξεκαθάρισε ότι η μείωση των 150.000 απασχολούμενων στο κράτος θα επιτευχθεί με τις αποχωρήσεις υπαλλήλων και την προσαρμογή της αναλογίας αποχωρήσεων/προσλήψεων, που μέχρι σήμερα συνίσταται στο 1 προς 5.
            Στο σημείο αυτό κατηγορηματικός υπήρξε και ο υφυπουργός Ντ. Ρόβλιας, που συμμετείχε στην ενημέρωση, λέγοντας χαρακτηριστικά πως "ο αριθμός αυτός δεν έχει καμία σχέση με την εφεδρεία". Ήδη, όπως αναφέρθηκε, τα δύο τελευταία χρόνια έχουν αποχωρήσει 90.000 υπάλληλοι, οπότε ως το 2015 εκτιμάται ότι θα συμπληρωθεί ο αριθμός των 150.000.
            Ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, παρότι αποδέχθηκε ότι η εφεδρεία έχει αποτύχει παταγωδώς, δεν απέκλεισε εν τούτοις την επέκταση του χρόνου εφαρμογής του μέτρου ή τη διεύρυνση των κριτηρίων. Ο ίδιος απέδωσε την αποτυχία του στόχου των 30.000 έως το τέλος χρόνου στην εξαίρεση από το μέτρο περίπου των μισών δημοσίων υπαλλήλων από τους συνολικά 700.000, με μεγαλύτερες τις κατηγορίες των εκπαιδευτικών και των ένστολων, τις οποίες χαρακτήρισε "ανελαστικές".

            Απολύσεις στο όνομα της μεταρρύθμισης του κράτους
            Για το ζήτημα των απολύσεων ο κ. Ρέππας υπήρξε κατηγορηματικός ότι η τρόικα δεν έχει θέσει τέτοιο ζήτημα, ωστόσο δεν απέκλεισε τις απευθείας απολύσεις, υπ το πρίσμα όχι ενός οριζόντιου κριτηρίου, αλλά της αξιολόγησης. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά μετά από ερώτηση, "απολύσεις όπως τίθενται σήμερα, όχι. Απολύσεις, ωστόσο, που οδηγούν στη μεταρρύθμιση του κράτους, με αξιολόγηση και αξιοπιστία, αυτό είναι κάτι άλλο".
            Αν δηλαδή, πρόσθεσε, εκτιμηθεί ότι "δεν υπάρχει ανάγκη για συγκεκριμένους υπαλλήλους ή κάποιοι δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους, αυτό είναι κάτι διαφορετικό".
            Για το ίδιο θέμα υπογράμμισε ότι η μέθοδος για την αξιολόγηση των δομών έχει βρεθεί, παραμένει όμως μετέωρος ο τρόπος αξιολόγησης των προσώπων, ενώ αναφέρθηκε και στην άρση της απολύτου προστασίας της μονιμότητας στο Δημόσιο κατά τη Συνταγματική Αναθεώρηση το 2013.
            Να θυμίσουμε ότι το επόμενο έτος έχει προαναγγελθεί ήδη το κούρεμα κατά 30% των υπηρεσιακών μονάδων και η αποπομπή των "πλεοναζόντων", ενώ θα υλοποιηθεί και το δεύτερο κύμα εφεδρείας, που αφορά τους εργαζόμενους των κατηγοριών Υποχρεωτικής και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Συνυπολογίζοντας τα παραπάνω, ο αριθμός των υπαλλήλων που έως το 2015 αναμένεται να βρεθούν εκτός του Δημοσίου ξεπερνά τις 250.000, το 1/3 δηλαδή του υφιστάμενου προσωπικού.
            Αναφορικά με τη σημερινή κυβέρνηση Παπαδήμου, ο κ. Ρέππας σημείωσε ότι δεν πρέπει να επικρατήσει "η αίσθηση προσωρινότητας της Βουλής", καθώς πρέπει "να αφοσιωθούμε στη δουλειά μας".
            Τέλος, στο πλαίσιο της ενημέρωσης, ο υφυπουργός Π. Τζωρτζάκης ανακοίνωσε ότι περισσότερα από 20 δημόσια έργα ΤΠΕ και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, συνολικού προϋπολογισμού 85 εκατομμυρίων ευρώ, πρόκειται να προκηρυχτούν μέχρι το τέλος του Ιανουαρίου του 2012, μεταξύ των οποίων και το Εθνικό Ληξιαρχείο που σε συνδυασμό με την υφιστάμενη υποδομή του Εθνικού Δημοτολογίου θα οδηγήσει στη συγκρότηση του Εθνικού Μητρώου Πολιτών.

            Γλέζος: Η Γερμανία χρωστάει στην Ελλάδα ένα τρισ. Ευρώ!

            Γλέζος: Η Γερμανία χρωστάει στην Ελλάδα ένα τρισ. Ευρώ!

            Share

            Σε μποϊκοτάζ κατά των γερμανικών προϊόντων κάλεσε όλους τους Έλληνες χθες ο Μανώλης Γλέζος, προκειμένου να στείλουμε στους Γερμανούς το μήνυμα ότι δεν πάει άλλο. «Η Ελλάδα ολόκληρη είναι ένα ολοκαύτωμα της ναζιστικής Γερμανίας» υποστήριξε ο πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου για τη Διεκδίκηση των Γερμανικών Αποζημιώσεων επαναφέροντας ακόμα μια φορά το φλέγον ζήτημα. Ο κ. Γλέζος προωθεί, από κοινού με μια ομάδα αντιστασιακών, τη συγκεκριμένη κίνηση απαιτώντας, από το 1995, την αποζημίωση του ελληνισμού για τα εγκλήματα που υπέστη από τη ναζιστική Γερμανία.
            «Χάσαμε στον πόλεμο των ναζί το 13,5% του τότε ελληνικού πληθυσμού, κατά την περίοδο 1940-1944. Με βάση τις διεθνείς συνθήκες, ανθρώπινες απώλειες άνω του 10% του πληθυσμού ορίζονται ως ολοκαύτωμα» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Μανώλης Γλέζος και εξήγησε αναλυτικά πώς διαμορφώνεται το ύψος των γερμανικών αποζημιώσεων προς την Ελλάδα, βάσει επίσημων στοιχείων και καταγραφών της Εθνικής Τράπεζας αλλά και της απόφασης της Διασυμμαχικής Επιτροπής στο Παρίσι το 1945 αναφορικά με τις μεταπολεμικές επανορθώσεις.
            «Η διασυμμαχική του Παρισίου αποφάνθηκε ότι η Γερμανία χρωστά στην Ελλάδα 7 δισ. δολάρια. Βάσει της αναγωγής που έκανε η Εθνική Τράπεζα, τα χρήματα αυτά ισοδυναμούν σήμερα με 162 δισ. ευρώ δίχως τους τόκους. Με επιτόκιο 3% το ποσό θα ανερχόταν στο 1 τρισ. ευρώ. Γιατί λοιπόν πρέπει εμείς να οφείλουμε στη Γερμανία και όχι αυτή σε εμάς;» υποστήριξε ο αγωνιστής, αποδεικνύοντας ακόμα μια φορά ότι το πάθος του ιδεολόγου δεν έχει ηλικία.
            Αναφερόμενος στην καταβολή αποζημιώσεων από τη Γερμανία προς τις χώρες που υπέφεραν από τον ναζισμό ο κ. Γλέζος επεσήμανε ότι ενώ έχουν αποζημιωθεί, και μάλιστα με υψηλά ποσά, μέσω διμερών συμφωνιών χώρες όπως η Ρωσία, η Πολωνία, ακόμα και οι ΗΠΑ, οι οποίες έχασαν μόλις 0,03% του πληθυσμού τους, η Ελλάδα δεν πίεσε ποτέ για την αποκατάστασή της.
            «Η στάση της πολιτικής ηγεσίας είναι λίγο ως πολύ γνωστή. Ολα αυτά τα χρόνια ισχυρίζονται ότι δεν παραιτούμαστε των διεκδικήσεών μας, αλλά θα διεκδικήσουμε μόλις οι περιστάσεις και οι διμερείς σχέσεις το επιτρέψουν. Αέρα κοπανιστό δηλαδή» σημείωσε με νόημα ο Μανώλης Γλέζος και σκιαγράφησε πιθανές λύσεις. «Δεν διαιωνίζουμε το μίσος. Η Γερμανία μπορεί να αποζημιώσει τους Έλληνες πληρώνοντας ορισμένα έργα που έχουν κατασκευάσει στην Ελλάδα γερμανικές εταιρίες. Επίσης, προκειμένου να γεφυρωθούν οι διαφορές, μπορεί να καλέσει τα Ελληνόπουλα να σπουδάσουν στη Γερμανία και να τους καλύψει τα έξοδα» είπε ο κ. Γλέζος καθιστώντας σαφές ότι λύσεις υπάρχουν, αρκεί να υπάρχει η αντίστοιχη πολιτική βούληση.
            «Εάν εξακολουθήσουμε να ανεχόμαστε την κατάσταση, αυτό θα σημάνει την πλήρη υποδούλωση της Ελλάδας στη Γερμανία» επεσήμανε και κάλεσε τον ελληνικό λαό σε μποϊκοτάζ κατά των γερμανικών προϊόντων. «Δεν είναι κάτι που αποφασίσαμε και διατάζουμε. Καλούμε τον ελληνικό λαό, εάν συμφωνεί, να συμμετάσχει στο μποϊκοτάρισμα των γερμανικών προϊόντων, αρχής γενομένης από τις 23 Δεκεμβρίου, για να στείλουμε στη Γερμανία το μήνυμα “ως εδώ και μη παρέκει”».
            “Δημοκρατία”

            Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

            Γυναίκες-Εντουάρντο Γκαλεάνο (ελληνικοί υπότιτλοι


            Σας παρουσιάζουμε ένα βίντεο του Εντουάρντο Γκαλεάνο με θέμα τις γυναίκες. Τον υποτιτλισμό τον έκανε η Ζωή και υπάρχει στο πολύ ενδιαφέρον μπλογκ της iCataplum.

            Εναλλακτικά συστήματα θέρμανσης

            (ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ “ΠΡΑΣΙΝΟ ΠΟΝΤΙΚΙ” ΣΤΙΣ 01-12-11)

            Εναλλακτικά συστήματα θέρμανσης


            Σκηνές απείρου κάλλους διαδραµατίζονται στις πολυκατοικίες που εξαρτώνται ακόµα από το πετρέλαιο για τη θέρµανση των διαµερισµάτων, µε τους ιδιοκτήτες να αδυνατούν να πληρώσουν, αφού µετά την αφαίµαξη των οικογενειακών προϋπολογισµών η τιµή του 1 ευρώ το λίτρο είναι πλέον εξωπραγµατική.
            Οι εταιρείες που αναλαµβάνουν τη διαχείριση των κοινοχρήστων των πολυκατοικιών και την προµήθεια µε πετρέλαιο θέρµανσης εκτιµούν ότι σε σχέση µε πέρυσι και παρά τις χαµηλές θερµοκρασίες η ζήτηση πετρελαίου θέρµανσης έχει πέσει κατά 50%. Ακόµα, όµως, και όσοι παρήγγειλαν πετρέλαιο έχουν µειώσει κατά πολύ την ποσότητα ευελπιστώντας ότι οι καιρικές συνθήκες θα τους βοηθήσουν να µη φαλιρίσουν οικονοµικά.
            Ένα άλλο χαρακτηριστικό που αρχίζει να διαφαίνεται - και όχι µόνο σε πόλεις της Βόρειας Ελλάδας - είναι ότι οι ένοικοι των πολυκατοικιών αρχίζουν να στρέφονται σε άλλες µορφές θέρµανσης, σε µια προσπάθεια να απεξαρτηθούν από το πετρέλαιο και να µειώσουν δραστικά τα έξοδά τους.
            Το «Πράσινο Ποντίκι» και επειδή ο χειµώνας δεν έχει δείξει ακόµα τα «δόντια» του, παρουσιάζει τις εναλλακτικές µορφές θέρµανσης, από τις πιο φθηνές και άµεσες µέχρι τις λεγόµενες µακράς πνοής, που µπορούν να βοηθήσουν στο να µη χρεοκοπήσει ένα νοικοκυριό και βέβαια να µην ξεπαγιάσει.
            Ενεργειακά τζάκια

            Από τους πλέον οικονομικούς τρόπους για τη θέρμανση των σπιτιών τα ενεργειακά τζάκια αρχίζουν να κερδίζουν το καταναλωτικό κοινό, αφού πλέον και τα συμβατικά τζάκια μπορούν με τις κατάλληλες μετατροπές να γίνουν ενεργειακά. Το πλεονέκτημά τους είναι ότι καίνε βιομάζα, τα λεγόμενα pellets, που είναι μικρά πεπιεσμένα κομμάτια από σκόνη ξύλου ή αγροτικά παραπροϊόντα. Η τιμή τους σε σχέση με αυτήν του πετρελαίου είναι σχεδόν η μισή, αφού 2 κιλά pellets, που αντιστοιχούν στη θερμότητα ενός λίτρου πετρελαίου, είναι μόλις 0,60 ευρώ.
            Το κόστος για την κατασκευή ενός ενεργειακού τζακιού ξεκινά από 1.500 ευρώ και μπορεί βέβαια να φθάσει ακόμα και τις 10.000 όταν ολόκληρη η θέρμανση ενός μεγάλου σπιτιού στηριχθεί σε αυτήν την εναλλακτική πηγή θερμότητας. Εκτός από τα ενεργειακά τζάκια, υπάρχει και η εναλλακτική λύση των τζακιών θερμικού νερού, με μετατροπή ενός συμβατικού τζακιού αλλά και του καυστήρα του καλοριφέρ. Ο καυστήρας μετά τη μετατροπή δεν λειτουργεί με πετρέλαιο, αλλά με το άναμμα του τζακιού, ενώ από τον καυστήρα διοχετεύεται ζεστό νερό στα σώματα του καλοριφέρ.
            Ξυλόσομπες
            Το νέο τρεντ του φετινού χειμώνα είναι οι ξυλόσομπες, που έχουν γίνει πλέον ανάρπαστες, αφού είναι η πιο οικονομική εναλλακτική λύση για τη θέρμανση ενός χώρου.
            Οι τιμές τους ξεκινούν από 160 ευρώ και φθάνουν τα 500 για εκείνες που καίνε ξύλο, ενώ για εκείνες που καίνε pellets η τιμή είναι γύρω στα 1.500 ευρώ.
            Εννοείται ότι η ξυλόσομπα δεν αποτελεί μια ολοκληρωμένη λύση θέρμανσης, αφού περιορίζεται σε έναν συγκεκριμένο χώρο, αποτελεί όμως μια εξαιρετική και γρήγορη λύση και μπορεί να θερμάνει άριστα ενιαίο χώρο έως και 70 τετραγωνικών μέτρων. Η τιμή των καυσόξυλων κυμαίνεται γύρω στα 130 ευρώ ο τόνος ενώ η τιμή των pellets είναι 0,60 τα δύο κιλά.
            Παθητικά συστήματα θέρμανσης
            Οι λύσεις αυτές δεν είναι άμεσα εφαρμόσιμες, αλλά αποτελούν την τελευταία λέξη της τεχνολογίας και είναι ιδανικές για όσους χτίζουν σπίτι ή κάνουν ανακατασκευή, αν και καταλαβαίνουμε ότι αυτήν την κρίσιμη εποχή ελάχιστοι θα είναι εκείνοι που θα μπορούν να τις υιοθετήσουν.
            Τα παθητικά συστήματα αξιοποιούν την ηλιακή ενέργεια για θέρμανση των χώρων τον χειμώνα, καθώς και για παροχή φυσικού φωτισμού. Τα συστήματα αυτά έχουν την ιδιότητα να συλλέγουν την ηλιακή ενέργεια, να την αποθηκεύουν υπό μορφή θερμότητας και να τη διανέμουν στον χώρο.
            Τα συστήματα, όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, διαχωρίζονται σε άμεσου και έμμεσου κέρδους. Η πρώτη κατηγορία βασίζεται στην αξιοποίηση των παραθύρων κατάλληλου προσανατολισμού – νότιος – σε συνδυασμό με την κατάλληλη θερμική μάζα (βαριά υλικά, όπως πέτρα, πλάκες, μπετόν στους τοίχους και στα δάπεδα, χωρίς να είναι καλυμμένα, π.χ. από χαλιά), η οποία απορροφά μέρος της θερμότητας και την «προσφέρει» στον χώρο αργότερα που έτσι διατηρείται θερμός για πολλές ώρες. Στη δεύτερη κατηγορία, μεταξύ άλλων, συγκαταλέγονται οι ηλιακοί τοίχοι, οι οποίοι έχουν στην εξωτερική τους πλευρά και σε μικρή απόσταση από την τοιχοποιία τζάμι και λειτουργούν ως ηλιακοί συλλέκτες, μεταφέροντας τη θερμότητα στον εσωτερικό χώρο.

             

            Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2011

            Είδαν" το "σωματίδιο του Θεού" στο CERN;


            Είδαν" το "σωματίδιο του Θεού" στο CERN;
            Ημερομηνία δημοσίευσης: 14/12/2011
            Ενδείξεις ύπαρξης του σωματιδίου (μποζονίου) Χιγκς, του “χαμένου κρίκου” στην επιστημονική εικασία για τον σχηματισμό της Ύλης στα πρώτα χιλιοστά του χρόνου μετά τη “μεγάλη έκρηξη”, διαπίστωσαν οι επιστήμονες που συμμετέχουν στο φιλόδοξο ερευνητικό πρόγραμμα του Μεγάλου Επιταχυντή Αρδονίων (LHC) στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών (CERN) στη Γενεύη.

            Η ερευνητική ομάδα ανακοίνωσε χθες επίσημα ότι σε δύο πειράματα στον Επιταχυντή καταγράφηκαν ενδείξεις ύπαρξης σωματιδίων Χιγκς ίδιας μάζας, γεγονός που, όπως είπαν, προκάλεσε τεράστιο ενθουσιασμό.
            Η ερευνητική ομάδα ανακοίνωσε χθες επίσημα ότι σε δύο πειράματα στον Επιταχυντή καταγράφηκαν ενδείξεις ύπαρξης σωματιδίων Χιγκς ίδιας μάζας, γεγονός που, όπως είπαν, προκάλεσε τεράστιο ενθουσιασμό. Οι ερευνητές διευκρίνισαν ότι διαπίστωσαν μόνον “ενδείξεις”, όχι επιβεβαιωμένα στοιχεία, και γι' αυτό αποφεύγουν προς το παρόν να μιλήσουν για ανακάλυψη.
            Επειδή ο αριθμός των συγκρούσεων σωματιδίων μέσα στον Επιταχυντή που πρέπει να μελετηθεί είναι τεράστιος, οι φυσικοί δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσουν την ανακάλυψη του αποκαλούμενου και “σωματιδίου του Θεού”.
            Καμιά από τις ενδείξεις που είδαν οι επιστήμονες στα πειράματα δεν ξεπερνούν τον βαθμό βεβαιότητας των 2 “Σ”, ενώ απαιτείται βαθμός 5 “Σ” για να θεωρηθεί ότι υπάρχει ανακάλυψη. Ο βαθμός βεβαιότητας 5 “Σ” σημαίνει ότι η πιθανότητα του στατιστικού λάθους στα δεδομένα των πειραματικών παρατηρήσεων είναι μικρότερη από μία στο εκατομμύριο. Επίσης, ένας ακόμη παράγοντας που περιπλέκει την εξαγωγή ασφαλούς συμπεράσματος είναι ότι τα “ίχνη” του μποζονίου Χιγκς ανιχνεύθηκαν μόλις σε μερικές από τις δισεκατομμύρια συγκρούσεις σωματιδίων στον LHC.
            Το υποατομικό σωματίδιο Χιγκς έχει πολύ μικρή διάρκεια ζωής και παρουσιάζει την τάση να μετασχηματίζεται σε άλλα, περισσότερο σταθερά σωματίδια. Καθώς αυτό συμβαίνει μέσα από πολλούς τρόπους, οι επιστήμονες πρέπει να ανιχνεύσουν την ύπαρξή του με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά. Ο καθηγητής Στέφαν Σόλντνερ-Ρεμπόλντ του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ χαρακτήρισε τα αποτελέσματα των τελευταίων ερευνών στο CERN “εξαιρετικά”, υποστηρίζοντας ότι μέσα σ' ένα χρόνο θα γνωρίζουμε σίγουρα αν υπάρχει το σωματίδιο Χιγκς, ωστόσο αυτό δεν πρόκειται να είναι το δώρο των φετινών Χριστουγέννων...
            Για τη Θεωρητική Φυσική το σωματίδιο Χιγκς θεωρείται ένα από τα θεμελιώδη δομικά στοιχεία του Σύμπαντος, ωστόσο μέχρι στιγμής η ύπαρξή του δεν έχει επιβεβαιωθεί από τα πειράματα. Σύμφωνα με τη θεωρία, στα πρώτα πολλοστημόρια του χρόνου μετά τη “μεγάλη έκρηξη”, μια “άγνωστη” δύναμη, γνωστή ως “πεδίο Χιγκς”, σχηματίστηκε από τα ομώνυμα σωματίδια, δίνοντας μάζα και υπόσταση στα άλλα θεμελιώδη στοιχεία της Ύλης...

            Αρνείται η Α. Διαμαντοπούλου ότι υπάρχει πρόβλημα ασιτίας...

            Αρνείται η Α. Διαμαντοπούλου ότι υπάρχει πρόβλημα ασιτίας...

            Ημερομηνία δημοσίευσης: 14/12/2011
              Κάνει πως δεν καταλαβαίνει η υπουργός Παιδείας ότι το μαρτύριο της πείνας βασανίζει ήδη πολλά παιδιά στα σχολεία της χώρας. Χθες, η εφημερίδα μας έγινε δέκτης τηλεφώνων, εκπαιδευτικών, γονιών, αλλά και τοπικών εκπροσώπων που δημοσιοποιούσαν περιστατικά παιδιών που έρχονται ξενηστικωμένα στα σχολεία και ζητούσαν πληροφορίες για το πώς μπορούν να ενταχθούν σε προγράμματα σίτισης. Τα τηλέφωνα ήταν και από τον Νέο Κόσμο, περιοχή του Δήμου Αθηναίων, αλλά και από τη μακρινή Σάμο και από την Πάτρα...
              Όμως η υπουργός Παιδείας δεν αναγνωρίζει το πρόβλημα. Μιλώντας χθες στο Σκάι, υποστήριξε ότι δεν υπάρχει κανένα περιστατικό. Τις λέξεις ασιτία, πείνα, ξενηστίκωμα, δεν τις γνωρίζει και δεν τις χρησιμοποιεί. Το μόνο θέμα που αναγνωρίζει είναι την πτώση των πωλήσεων των κυλικείων. «Δεν έχουμε περιστατικό παιδιού, υπάρχουν όμως προβλήματα. Έχουμε πολύ μεγάλη μείωση στην κίνηση των κυλικείων», δήλωσε η κ. Διαμαντοπούλου, όταν επισήμως η ίδια η πρόεδρος του Βρεφοκομείου Αθηνών αποκάλυψε ότι πληθαίνουν τα κρούσματα υποσιτισμού.
              Επιπλέον, η υπουργός Παιδείας άδειασε την υφυπουργό της, που μίλησε για μικρογεύματα σε 300 σχολεία, δηλώνοντας ότι «αυτά που ακούστηκαν περί συσσιτίων δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα».

              Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

              Ο εφιάλτης της πείνας στα σχολεία

              Ο εφιάλτης της πείνας στα σχολεία

              Στεφανάκου Π.
              Ημερομηνία δημοσίευσης: 13/12/2011

                Μετά από έξι και πλέον δεκαετίες, ξανακάθονται στα θρανία παιδιά που τα χνώτα τους βρομάνε από την πείνα. Τα κρούσματα δεν είναι πλέον ούτε ένα ούτε δύο. Ο εφιάλτης της πείνας, που θρέφει η ανεργία και η άγρια λιτότητα της εποχής του ΔΝΤ, ζωντάνεψε και στέλνει στο σχολείο νηστικά, ένας Θεός ξέρει πόσα παιδιά. Οι αποκαλύψεις, τόσο στον Τύπο όσο και σε τηλεοπτικό κανάλι, της προέδρου του Βρεφοκομείου Αθηνών και υπεύθυνης των παιδικών σταθμών του Δήμου της Αθήνας είναι σοκαριστικές. Η κ. Μαρία Ηλιοπούλου δήλωσε ότι, μετά από αίτημα διευθυντών σχολείων από διάφορες γειτονιές της Αθήνας, το Βρεφοκομείο παρασκευάζει φαγητό για 67 παιδιά ολοήμερων δημοτικών σχολείων που την ώρα του φαγητού δεν έχουν τίποτα να φάνε!

                Δεν προλαβαίνει πλέον τα αιτήματα για παροχή φαγητού σε παιδιά του δημοτικού το Βρεφοκομείο Αθηνών. Άλλα 50 αιτήματα για φαγητό χτες. Μπαλάκι σε άλλα υπουργεία και στους Δήμους κάνει το πιάτο των παιδιών το υπουργείο Παιδείας. Ενδέχεται να καλύψει με μικρογεύματα μόνο 300 σχολεία. Έκτακτο κονδύλι στις σχολικές επιτροπές απαιτεί η ΑΣΓΜΕ
                Οι δηλώσεις της κ. Ηλιοπούλου άναψαν τις τηλεφωνικές γραμμές. Μέσα σε λίγες ώρες το Βρεφοκομείο Αθηνών, όπως μας δήλωσε η ίδια, είχε γίνει δέκτης άλλων πενήντα αιτημάτων. Αυτή τη φορά από το 5ο Διαμέρισμα. Η λίστα των παιδιών που πεινάνε μακραίνει... Και το Βρεφοκομείο Αθηνών, που καθημερινά παρασκευάζει 5.500 μερίδες για τους παιδικούς σταθμούς της Αθήνας, πολύ γρήγορα θα σηκώσει τα χέρια ψηλά, καθώς αδυνατεί να εξυπηρετήσει πάνω από 200-250 παιδιά. Και βεβαίως δεν είναι μόνο η Αθήνα. Το υπουργείο Παιδείας, μετά τις αποκαλύψεις για την οικτρή κατάσταση πολλών παιδιών, ζητάει από άλλα υπουργεία και τους Δήμους να γεμίσουν το πιάτο των παιδιών που πεινάνε. Το ίδιο ψελλίζει κάτι για μικρογεύματα σε ελάχιστα σχολεία.
                Η υφυπουργός Παιδείας, με δήλωσή της, εξαντλεί τις δυνατότητες παρέμβασης του υπουργείου σε... σάντουιτς και χυμό ή γάλα, τα οποία, αν τελικώς πραγματοποιηθούν, θα παρέχονται μόνο σε 300 σχολεία που ανήκουν σε Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας. Ο βαρύγδουπος τίτλος δεν έχει και αντίστοιχο περιεχόμενο. Απλώς τα σχολεία που ανήκουν σε αυτές τις Ζώνες μπορούν να λειτουργούν φροντιστηριακά τμήματα ή τάξεις υποδοχής, προσλαμβάνοντας το φτηνό δυναμικό των αναπληρωτών του ΕΣΠΑ προκειμένου να αντιμετωπίσουν τα υψηλά ποσοστά σχολικής διαρροής τα οποία δεν σχετίζονται πάντα με τη φτώχεια.
                Στη δήλωσή της η κ. Χριστοφιλοπούλου αρνείται να χρησιμοποιήσει τη λέξη "πείνα" ή "ασιτία". Άλλωστε, μέχρι χθες, το υπουργείο Παιδείας δεν δεχόταν ότι υπάρχει καν θέμα και μιλούσε για λαϊκίστικη προπαγάνδα κάποιων κακών (βλέπε ΣΥΡΙΖΑ) που δήθεν θέλουν να δημιουργήσουν κλίμα ανασφάλειας στα σχολεία. Αυτά έλεγε στις 13 Οκτωβρίου το υπουργείο Παιδείας και περιέργως η ηγεσία της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας συνεπικουρούσε διά της σιωπής της. Μέσα σε δύο μήνες, το καπάκι πετάχτηκε και από μέσα βγήκε το πιο αποτρόπαιο πρόσωπο της κρίσης: Η πείνα.
                Η υφυπουργός Παιδείας ομολόγησε ότι το σχέδιο για την παροχή κι αυτών ακόμα των μικρογευμάτων σε παιδιά από 300 σχολεία είναι υπό επεξεργασία. Ούτε δέσμευση υπάρχει ότι τελικά θα γίνει, ούτε προϋπολογισμός υπάρχει ούτε κονδύλι έχει δεσμευτεί. Το υπουργείο Παιδείας αρνείται να αναλάβει την ευθύνη για να σιτίσει τα παιδιά που το έχουν ανάγκη. Σύμφωνα με τη δήλωση της Ε. Χριστοφιλοπούλου, «για τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν πολλές οικογένειες λόγω της οικονομικής κρίσης απαιτείται η συνεργασία διαφορετικών υπουργείων και Οργανισμών και με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, έτσι ώστε να παρασχεθεί πολύπλευρη βοήθεια, στις οικογένειες εκείνες που το έχουν ανάγκη».
                Από την πλευρά της, η Ανώτατη Συνομοσπονδία Γονέων Μαθητών Αθήνας απαιτεί έκτακτο κονδύλι εδώ και τώρα στις σχολικές επιτροπές, ώστε η βαρβαρότητα της πείνας να μείνει έξω από τα σχολεία. Ο αντιπρόεδρος της ΑΣΓΜΕ, Δ. Κοντός, απηύθυνε προσκλητήριο στους συλλόγους γονέων και διδασκόντων, καθώς και στις δημοτικές αρχές να καταγράφουν σε συνεργασία με τις κοινωνικές υπηρεσίες τα παιδιά-θύματα της κρίσης. Ο εκπρόσωπος της ΑΣΓΜΕ τόνισε ότι είναι απόλυτη ανάγκη να δοθεί έκτακτη επιχορήγηση στους Δήμους, ώστε οι σχολικές επιτροπές σε συνεννόηση με τα κυλικεία να παρέχουν σε παιδιά που το έχουν ανάγκη ένα σάντουιτς με χυμό ή γάλα. Επίσης, να χρησιμοποιηθούν τα εστιατόρια των βρεφικών σταθμών προκειμένου να παρέχονται γεύματα σε παιδιά και στις οικογένειές τους που δεν έχουν άλλη δυνατότητα. Πολλά σχολεία έχουν κινηθεί και έχουν παραδώσει τρόφιμα σε οικογένειες που έχουν πρόβλημα. Αγωνιζόμαστε, λέει ο κ. Κοντός, για να φύγει αυτή η κυβέρνηση και να αλλάξει πορεία ο τόπος, όμως δεν κλείνουμε τα μάτια στην πείνα. Με τους αγώνες μας και την αλληλεγγύη μας θα τραγουδάμε για το νέο ΕΑΜ που μας έσωσε απʼ την πείνα, θα μας σώσει κι απʼ τη σκλαβιά του ΔΝΤ.

                  ΣΚΙΤΣΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

                  ... ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ


                  thumb

                  Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011

                  Μνήμες του '50 στα σχολεία

                  Μνήμες του '50 στα σχολεία


                  Συσσίτια σε σχολεία ακόμη και της Αθήνας από τη νέα χρονιά, μετά τις δραματικές διαστάσεις που έχουν λάβει τα κρούσματα ασιτίας μαθητών.
                  Το υπουργείο Παιδείας σχεδιάζει το μοίρασμα κουπονιών στους μαθητές περιοχών με χαμηλούς οικονομικούς και κοινωνικούς δείκτες, προκειμένου με αυτά να μπορούν να τρώνε στα σχολικά κυλικεία. Επισήμως, τέσσερα νέα κρούσµατα αποδεδειγµένης ασιτίας –ένα στο Ρέθυµνο της Κρήτης και τρία σε σχολεία της Αθήνας– καταγράφηκαν μέσα στο 2011, χωρίς φυσικά να µπορεί να υπολογιστεί ο αριθµός εκείνων που αντιµετωπίζουν το πρόβληµα αλλά, δεν το έχουν ακόµη εκδηλώσει.
                  Τα «νέα συσσίτια» παίρνουν σύντοµα µορφή και φέρνουν στη µνήµη τη δεκαετία του ’50, όταν οι µαθητές έπιναν στα σχολεία τους γάλα σε σκόνη και έτρωγαν κίτρινο τυρί προκειµένου να τονωθεί η εύθραυστη υγεία τους.

                  Τα συσσίτια θα προσφέρονται από τη νέα χρονιά στα σχολεία της χώρας, σε περιοχές όπου φοιτούν µεγάλα ποσοστά µαθητών από χαµηλότερα οικονοµικά στρώµατα, µετανάστες και Αθίγγανοι. Και βέβαια στις περιοχές του κέντρου της Αθήνας που στην πλειονότητά τους θα ενταχθούν στο σχετικό πρόγραµµα. Οι λεπτοµέρειες του προγράµµατος σχεδιάζονται αυτές τις ηµέρες.

                  Σύµφωνα µε τις πληροφορίες της εφημερίδας «Το Βήµα», το υπουργείο Παιδείας θα δίνει κουπόνια στους µαθητές περιοχών µε χαµηλούς οικονοµικούς και κοινωνικούς δείκτες και µε αυτά θα µπορούν να τρώνε στα κυλικεία των σχολείων. Τα κουπόνια θα είναι του επιπέδου των 2 ή 3 ευρώ, αλλά µε αυτά τα χρήµατα ένας µαθητής θα µπορεί να φάει ένα σάντουιτς και να πιει έναν χυµό ή γάλα στο σχολείο του.

                  Τα δεδοµένα των τελευταίων εβδοµάδων πάντως απέδειξαν ότι η επέµβαση του κράτους στο πρόβληµα είναι αναγκαία.

                  «Πριν από λίγες ηµέρες ένας µαθητής της Α΄ Γυµνασίου λιποθύµησε» εξοµολογείται στο «Βήµα» καθηγήτρια κεντρικού σχολείου στην περιοχή της Νίκαιας. «Δεν καταλάβαµε στην αρχή τι συµβαίνει. Νοµίζαµε ότι ήταν άρρωστος. Ωστόσο, όταν του δώσαµε µια πορτοκαλάδα, συνήλθε. Τελικά µας εξοµολογήθηκε ότι δεν είχε φάει τίποτε από το πρωί γιατί στο σπίτι δεν είχε γάλα. Ο πατέρας του µαθητή είναι από πέρυσι άνεργος αλλά δεν µπο ρέσαµε να τον ρωτήσουµε πολλά σεβόµενοι το πρόβληµά του και τη δυσκολία του να µας µιλήσει γι’ αυτό».

                  Η σκηνή αυτή φαίνεται να επαναλαµβάνεται συχνά και µε τραγικό τρόπο στις σχολικές αυλές. Πολλοί εκπαιδευτικοί µιλούν πια για κρούσµατα ασιτίας στα σχολεία τους. Κάποιοι µάλιστα ήδη δραστηριοποιούνται σε επιτροπές και οµάδες που συγκροτούνται για να στηρίξουν τους µαθητές τους και να τους εξασφαλίσουν ρούχα ή τρόφιµα. Ωστόσο πρώτη φορά σχεδιάζεται έλεγχος του προβλήµατος σε κεντρικό επίπεδο.

                  Οι δράσεις του υπουργείου Παιδείας θα ενταχθούν στα προγράµµατα των Ζωνών Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας (ΖΕΠ) που αφορούν τη στήριξη περιοχών µε µαθητές που έχουν ανάγκη κοινωνικής και εκπαιδευτικής στήριξης. Ηδη έχουν επιλεγεί νηπιαγωγεία και δηµοτικά στις περιοχές του Ταύρου, της πλατείας Βάθης, των Εξαρχείων, των Κάτω Πατησίων, των Αχαρνών, αλλά και σχολεία σε Μοσχάτο, Νίκαια, Ασπρόπυργο, Ζεφύρι και Αυλώνα για να ενταχθούν στο πρόγραµµα.

                  «Στόχος µας είναι να διασφαλίσουµε την ισότιµη ένταξη των µαθητών στο εκπαιδευτικό σύστηµα στις περιοχές µε χαµηλούς εκπαιδευτικούς και κοινωνικοοικονοµικούς δείκτες» λέει στο «Βήµα» η αρµόδια για θέµατα Πρωτοβάθµιας και ∆ευτεροβάθµιας Εκπαίδευσης υφυπουργός Παιδείας κυρία Εύη Χριστοφιλοπούλου. «Στην προσπάθεια αυτή το σχολείο αναλαµβάνει ενεργό ρόλο εποικοδοµητικής συνεργασίας µε τις οικογένειες και τους φορείς εκπαίδευσης της τοπικής κοινότητας. Ο ρόλος αυτός είναι πολυσχιδής και εδώ εντάσσεται η πρωτοβουλία για τη διανοµή µικρογευµάτων στα σχολεία ΖΕΠ γι’ αυτές ακριβώς τις περιοχές που το έχουν περισσότερο ανάγκη».