ΠΑΛΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

ΠΑΛΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ Χριστόφορος Δουλγέρης

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012

ΓΥΡΟΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

Διεθνής έκκληση για την πρόσβαση στη μάθηση

Διεθνής έκκληση για την πρόσβαση στη μάθηση


Ημερομηνία δημοσίευσης: 30/11/2012
    Έκκληση ώστε "η ανάγνωση, η γραφή και η πρόσβαση στην πληροφορία να αποτελέσουν μέρος των προτεραιοτήτων της έκτακτης ανθρωπιστικής βοήθειας" απευθύνουν με χθεσινή επιστολή τους δεκάδες διεθνείς προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών, ανάμεσα στους οποίους υπογράφουν οι νομπελίστες Λογοτενίας Τόνι Μόρισον (ΗΠΑ), Τζον Μάξγουελ Κούτσι (Νότια Αφρική), Ντόρις Λέσινγκ (Βρετανία) και ο νομπελίστας Ειρήνης Φρέντερικ Βίλεμ ντε Κλερκ (Νότια Αφρική).
    "Όταν επέρχεται ανθρωπιστική καταστροφή, οι πρώτες βοήθειες δίδονται στους τραυματίες που πρέπει να σωθούν, στη μέριμνα για τα τρόφιμα, τους άστεγους και την ένδυση", αλλά μετά την καταστροφή πρέπει να δίνεται η δυνατότητα για "ανάγνωση, γραφή, επικοινωνία", τονίζουν οι υπογράφοντες την έκκληση. "Η θεραπεία και η αποκατάσταση προϋποθέτει επίσης τη δυνατότητα ανάγνωσης και επικοινωνίας", γράφουν στην έκκλησή τους για "την επιτακτική ανάγκη για ανάγνωση", μια πρωτοβουλία της γαλλικής μη κυβερνητικής οργάνωσης Bibliotheques sans frontieres (BSF/Βιβλιοθήκες χωρίς σύνορα).
    Η έκκληση της BSF, επικεφαλής της οποίας είναι ο Γάλλος ιστορικός Πατρίκ Βέιλ, υπογράφεται επίσης από τους συγγραφείς Ερίκ Ορσενά, Ταχάρ Μπεν Τζελούν, Στεφάν Εσέλ, Ελιζαμπέτ Μπανιντέρ, Ζερόμ Φεραρί (βραβείο Γκονκούρ 2012), Αμελί Νοτόμπ, Αμίν Μααλούφ, Μάικλ Κάνιγχαμ, Τζόις Κάρολ Όουτς, Άνι Προυλξ, Ντάνι Λαφεριέρ.
    "Σήμερα καμιά από τις αρχές του ΟΗΕ, όταν πρέπει να διαχειριστεί την τύχη ανθρώπων εκτοπισμένων, δεν αναφέρεται σε αυτή την πνευματική διάσταση διάσωσης ανθρώπων που κινδυνεύουν, σε αυτή τη θεμελιώδη ανάγκη της ενημέρωσης, του διαλόγου, της ασφάλειας. Άλλωστε, τι μπορεί να είναι ένας άνδρας, μια γυναίκα, ένα παιδί, που μόλις σωθεί η ζωή του και βρει τροφή και στέγη, δεν μπορεί να διαβάσει, να γράψει, να σχεδιάσει, να επικοινωνήσει και συνεπώς να ανακτήσει τη θέση του στην κοινότητα, για να προστατευτεί καλύτερα στο μέλλον και να ξαναχτίσει τη ζωή του;".

    Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2012

    Του Πάνου Μαραγκού


    Ζωντανεύοντας τις ανάπηρες ψυχές

    Ζωντανεύοντας τις ανάπηρες ψυχές


    Τερζής Κ.
    Ημερομηνία δημοσίευσης: 29/11/2012
    «Σώμα με Σώμα» (De rouille et d'os)
    Σκηνοθεσία: Ζακ Οντιάρ
    Ερμηνεία: Μαριόν Κοτιγιάρ, Ματίας Σένερτς

    Μια διαδρομή από τη Βόρεια Γαλλία στις ακτές της Μεσογείου. Ο Αλί με τον πεντάχρονο γιο του, που υποχρεώνεται ξαφνικά να φροντίσει, άφραγκος, χωρίς φίλους, βρίσκει καταφύγιο στην αδερφή του στην Αντίμπ. Εκείνη θα τους φροντίσει, καθώς ο αδελφός της είναι ολοφάνερα ένας «αδιάφορος» πατέρας. Ο Αλί θα γνωρίσει την όμορφη Στεφανί σε έναν καβγά στο κλαμπ όπου βρήκε δουλειά. Την οδηγεί στο σπίτι της και της αφήνει το τηλέφωνο του. Η Στεφανί εκπαιδεύει όρκες σε ένα θαλάσσιο πάρκο. Μια παράσταση με τις όρκες θα καταλήξει σε τραγωδία, θα χάσει και τα δύο πόδια της. Η αγέρωχη, ναρκισσιστική εικόνα που έχει δημιουργήσει για τον εαυτό της θα συντριβεί, θα βυθιστεί στην απόλυτη εγκατάλειψη, στην κατάθλιψη, ζωντανή-νεκρή στο διαμέρισμά της, πάνω στο αναπηρικό καροτσάκι. Ένα τηλεφώνημα μέσα στη νύχτα θα τους φέρει και πάλι κοντά. Εκείνος τη βοηθάει απλά, χωρίς συναίσθημα ή οίκτο. Βρίσκονται στο κρεβάτι μαζί και κάνουν σεξ, κάπως σαν άσκηση φυσιοθεραπείας… Κι εκείνη ζωντανεύει και πάλι, σιγά σιγά. Και τον ερωτεύεται. Ίσως να είναι φυσικό επακόλουθο για την κατάστασή της, αλλά τι έχει αλήθεια αυτός ο χαρακτήρας που θα μπορούσε να συγκινήσει, ή έστω να προκαλέσει τη συμπάθεια;
    Κυνικός, αδιάφορος για τα πάντα, ένα «σώμα» που έχει μάθει να επιβιώνει, να ματώνει και να ετοιμάζεται ξανά για νέα σύγκρουση (εξαιρετικός ο Ματίας Σένερτς) με μηδενισμένο το συναίσθημα -θα πουλήσει ακόμα και την αδελφή του που τον βοήθησε ουσιαστικά. Είναι ανάπηρος κι αυτός, με τον δικό τρόπο, γι' αυτό αλληλοσυμπληρώνονται, σε μια προβληματική, έστω, ισορροπία.
    Δύσκολη η ισορροπία ανάμεσα στο δράμα και το μελόδραμα. Ο Οντιάρ τα καταφέρνει στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας (η ιστορία βασίζεται σε ένα διήγημα του Καναδού συγγραφέα Κερκ Ντέιβιντσον) παραδόξως όμως, για έναν τόσο έμπειρο σκηνοθέτη, στην κατάληξη η ταινία ξεγλιστρά μέσα από τα χέρια του και υποκύπτει στο μελόδραμα (στη σκηνή της σωτηρίας του παιδιού μέσα από την παγωμένη λίμνη). Κρίμα.
    Ο Μαριόν Κοτιγιάρ δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας. Κυριαρχεί στην οθόνη με τις εκφράσεις του προσώπου της, με το μισό σώμα του χαρακτήρα που υποδύεται (για τον θεατή η διάκριση μεταξύ χαρακτήρα και ηθοποιού δεν είναι και τόσο εύκολη). Η Κοτιγιάρ δεν χρειάζεται να μιλήσει, έχει εκφραστεί προτού καν ανοίξει το στόμα της.
    Γεννημένος στο Παρίσι το 1953, ο Ζακ Οντιάρ, γιος του πολυγραφότατου σκηνοθέτη και σεναριογράφου αστυνομικών θρίλερ Μισέλ Οντιάρ, αρχικά επιθυμούσε να γίνει δάσκαλος, αλλά στην πορεία αποφάσισε να ασχοληθεί με το μοντάζ - δούλεψε μάλιστα βοηθός μοντέρ στον “Ενοικο” του Ρόμαν Πολάνσκι το 1976. Το σχετικά σύντομο πέρασμά του από το θέατρο, όπου ασχολήθηκε κυρίως με τη διασκευή γνωστών έργων, ακολούθησε στη δεκαετία του ʼ80 η δουλειά του στο σενάριο πολλών εμπορικών ταινιών.
    Το 1984 παρουσίασε την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του «Κοίτα τους Άνδρες να Πέφτουν (Regarde les hommes tomber)», με πρωταγωνιστές τους Ματιέ Κασοβίτς και Ζαν-Λουί Τρεντινιάν – μια καλοφτιαγμένη σπουδή χαρακτήρων «καμουφλαρισμένη» από τον μανδύα του νουάρ.

    Ένας αγνώριστος Άη Βασίλης
    «Οι πέντε θρύλοι» (Rise of the Guardians)
    Σκηνοθεσία: Πίτερ Ράμσεϊ, Γουίλιαμ Τζόις
    Ερχονται Χριστούγεννα, και ο «πολύς» Τζέφρι Κάτσενμπεργκ με την DreamWorks Animation μας το θυμίζουν ένα μήνα πριν, με αυτό το καλοφτιαγμένο ανιμέισον που έρχεται σε τρισδιάστατο «πακέτο» (δυστυχώς στην Ελλάδα θα δούμε μόνο τη μεταγλωττισμένη βερσιόν και όχι την πρωτότυπη, με τις φωνές των Χιου Τζάκμαν, Τζουντ Λο, Κρις Πάιν, Άλεκ Μπόλντγουιν, Ίσλα Φίσερ), βασισμένο στο βιβλίο του Γουίλιαμ Τζόις, ο οποίος συνυπογράφει και τη σκηνοθεσία.
    Έχουμε και λέμε λοιπόν: Ένας μάλλον αγνώριστος Αη Βασίλης, ο Λαγός του Πάσχα με τα αβγά του, η Νεράιδα των Δοντιών, ο αγαθός Αμμος, και ο νεαρός «απροσάρμοστος επαναστάτης», ο Τζακ ο Πάγος, όλοι μαζί θα ενώσουν τις δυνάμεις τους ενάντια στον πανούργο Πίσσα που θέλει να κατακτήσει τον κόσμο και να εξαλείψει τα όνειρα των παιδιών. Καλογραμμένη ιστορία, με έναν «παιδαγωγικό» μύθο που παραμερίζει την πανταχού παρούσα τα τελευταία χρόνια βία. Με δυο λόγια, μια εξαιρετική επιλογή για τους μικρούς σινεφίλ.

    «Αν...»
    Σκηνοθεσία: Χριστόφορος Παπακαλιάτης
    Ερμηνεία: Χριστόφορος Παπακαλιάτης, Μαρίνα Καλογήρου, Μάρω Κοντού, Γιώργος Κωνσταντίνου, Θέμις Μπαζάκα
    Ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης απέκτησε τη δημοφιλία του μέσα από το μεγάλο τηλεοπτικό κοινό, αλλά στο κινηματογραφικό «άλμα» του αισθάνθηκε την ανάγκη να θέσει την προσπάθειά του υπό τη σκέπη του θρυλικού ζευγαριού του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, του Αντωνάκη και της Ελενίτσας (Γιώργος Κωνσταντίνου και Μάρω Κοντού) από το περίφημο «Η δε γυνή να φοβήται τον άντρα» του Γιώργου Τζαβέλλα.
    Παίζοντας με τις διαφορετικές εκδοχές, τους διαφορετικούς «δρόμους» στους οποίους θα μπορούσε να οδηγηθεί ένα σενάριο και συνακόλουθα η ζωή των χαρακτήρων μέσα από μία στιγμιαία απόφαση (θέμα που το έχουμε δει κατ' επανάληψη στη μεγάλη οθόνη) ο Παπακαλιάτης αντιμετωπίζει το «δίλημμα», τη διχοστασία του ήρωά του, του Δημήτρη, που αν έβγαινε ένα βράδυ από το σπίτι του βράδυ θα γνώριζε τη Χριστίνα και ένας έρωτας θα είχε γεννηθεί, ενώ αν δεν είχε βγει από το σπίτι του…
    Έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι ο Παπακαλιάτης προσπαθεί αδέξια να ενσωματώσει στο σενάριό του τις ανησυχίες και τα ερωτήματα που προκύπτουν ούτως ή άλλως για τους νέους σε αυτές τις μέρες της κρίσης. Θα μπορούσε να κάνει κι αλλιώς; Μέχρι και το «μήνυμα» του Χρόνη Μίσσιου επιστρατεύει κάποια στιγμή, έστω κι αν δεν κολλάει με όλο το υπόλοιπο σκηνικό που έχει ήδη στήσει. Τελικά η ταινία παραμένει στο επίπεδο των ανησυχιών για ένα «μοντέρνο» love story, με πλήθος επιρροών και δανείων από την ιστορία του σινεμά. Λίγο καλύτερα απ' ό,τι αναμέναμε, σαφώς κάτω από τις προσδοκίες μας για ένα ικανοποιητικό κινηματογραφικό αποτέλεσμα που θα μπορούσαμε να σας συστήσουμε.

    Θεατρική "Πόρτα" από τον Στ. Τσιώλη

    Θεατρική "Πόρτα" από τον Στ. Τσιώλη


    Ημερομηνία δημοσίευσης: 29/11/2012
      Την Πόρτα για έναν απολαυστικό διάλογο με το βιβλίο του Απόστολου Δοξιάδη Ο θείος Πέτρος και η Εικασία του Γκόλντμπαχ ανοίγει ο Σταύρος Τσιώλης, με το καινούργιο του θεατρικό έργο, για να φιλοτεχνήσει μια "τραγωδία της μαθηματικής επιστήμης, υπό τον τίτλο Πόρτα, που παρουσιάζεται κάθε Πέμπτη από την ομάδα Τσούκου Τσούκου στη μουσική σκηνή Αυλαία, στον Βοτανικό.
      Ένας καθηγητής μαθηματικών αποτελεί τον ήρωα της δεύτερης θεατρικής απόπειρας του γνωστού κινηματογραφιστή, μετά το Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ. Διωγμένος από όλα τα δημόσια σχολεία με την κατηγορία της αποπλάνησης των μαθητριών του, βρίσκει δουλειά σαν πορτιέρης σε νυχτερινό κέντρο. Εκεί θα συγκρουστεί με τον νεαρό Δημητράκη, σεκιουριτά του μαγαζιού και αδερφό της πρώην μαθήτριάς του και αγαπημένης του. Όμως, όπως συχνά συμβαίνει στο σύμπαν που δημιουργεί ο Σταύρος Τσιώλης, η μέχρι το ξημέρωμα συζήτηση των δύο ανδρών, η αναζήτηση της βαθύτερης ταυτότητάς τους θα τους οδηγήσει στην αποδοχή, τη φιλία και την απόγνωση του αναπόφευκτου τέλους.
      Σε αυτό το νυχτερινό κέντρο διασκέδασης, όπου η αντρική φιλία, το ηθικά "νόμιμο", τα μαθηματικά και τα ανθρώπινα όρια μπερδεύονται σουρεαλιστικά μέσα σε ήχους λαϊκών ασμάτων, καλούν τους... θαμώνες οι Τσούκου Τσούκου, κατά κόσμον οι Αντώνης Τσιοτσιόπουλος, Κώστας Φυτίλης, Βάλια Μπλέσιου, Ζωή Δημοπούλου, Δημήτρης Καμπυλαυκάς, Θοδωρής Κοτρώτσος, Ανδρέας Μιχόπουλος, Άννα Αναστασιάδου, στην τρίτη τους δουλειά μετά τα επιτυχημένα Neon και Σουρελαϊκέν

      Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

      Μια λύση και δέκα νέα προβλήματα για το ελληνικό χρέος

      Μια λύση και δέκα νέα προβλήματα για το ελληνικό χρέος


      Παναγόπουλος Θάνος
      Ημερομηνία δημοσίευσης: 28/11/2012
      “Λερναία Ύδρα” αποδεικνύεται για την κρίση χρέους η απόφαση του Εurogroup αναφορικά με το ελληνικό χρέος. Αυτή κρατά μεν προσωρινά ζωντανό τον “Έλληνα ασθενή”, ωστόσο δεν διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του χρέους αφού αρκείται σε επιδερμικές λύσεις, αλλά και συντηρεί ή και -ακόμη χειρότερα- δημιουργεί μια μακρά σειρά παλαιών και νέων προβλημάτων.
      Τέτοια είναι η παντελής έλλειψη αναπτυξιακής προοπτικής, η έμμεση πλην σαφής προαναγγελία και νέων μέτρων, η παγίωση του καθεστώτος ετεροχρονισμού των δόσεων (λ.χ. δανειακές ενισχύσεις του 2012 θα δοθούν στην Ελλάδα σε τρεις δόσεις το 2013), ο κίνδυνος και νέου κουρέματος των ασφαλιστικών ταμείων και των μικροομολογιούχων, η και θεσμοθετημένα πλέον δημοσιονομική μετατροπή της χώρας σε προτεκτοράτο (ειδικός λογαριασμός για αποπληρωμή του χρέους, ρήτρες αιρεσιμότητας, υφαρπαγή του όποιου πρωτογενούς δημοσιονομικού πλεονάσματος από τους δανειστές, κ.λπ.).
      Οι γκρίζες ζώνες της συμφωνίας των πιστωτών είναι πολλές. Κυριότερες δε είναι οι ακόλουθες:


      1. Θεσμοθέτηση ετεροχρονισμού των δόσεων
      Η κυβέρνηση “κατάφερε” χθες τα ξημερώματα στις Βρυξέλλες να μονιμοποιήσει και να επικυρώσει το κακό προηγούμενο που τείνει πια να γίνει κανόνας, του ετεροχρονισμού των δόσεων, μέσω της είσπραξης 1,5 δόσης του 2012 το επόμενο έτος! Βάσει της συμφωνίας για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, στην οποία κατέληξαν τα μέλη του Eurogroup και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η επόμενη δόση θα εκταμιευτεί σε τέσσερις φάσεις: Η πρώτη (34,4 δισ. ευρώ) θα είναι διαθέσιμη μετά την έγκριση των κοινοβουλίων των χωρών τη Ευρωζώνης, έως τις 13 Δεκεμβρίου. Από αυτά, τα 23,8 δισ. ευρώ προορίζονται για την τραπεζική ανακεφαλαιοποίηση, περί τα 4,5 δισ. ευρώ για τη χρηματοδότηση του πρωτογενούς ελλείμματος, άλλα 3,4 δισ. ευρώ για την αποπληρωμή μηνιαίων εντόκων γραμματίων, άλλα 0,25 δισ. ευρώ για την αποπληρωμή ομολόγου του ΟΣΕ και 2,45 δισ. ευρώ για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου σε ιδιώτες). Η 2η, 3η και 4η εκταμίευση (1ο τρίμηνο 2013) θα ανέρχονται σε 9,3 δισ. ευρώ.

      2. Και νέοι εκβιασμοί για τις δόσεις
      Η κατάτμηση των χρεωστούμενων 44 δισ. ευρώ σε 4 δόσεις (της μίας το 2012 και των τριών το 2013) προοιωνίζεται και νέους εκβιασμούς των δανειστών για νέα μέτρα και νέα προαπαιτούμενα. Ήδη από το πρώτο 24ωρο της συμφωνίας αναφέρθηκε το φορολογικό νομοσχέδιο, αλλά ουδείς μπορεί να προδικάσει ποια θα είναι η στάση των τροϊκανών, καθώς είναι ακόμη νωπές οι μνήμες των συνομιλιών και του καλοκαιριού και του φθινοπώρου με την κυβέρνηση, όταν καθημερινά έβαζαν και νέα αιτήματα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

      3. Καμία αναφορά σε “ανάπτυξη”
      Η όλη φιλοσοφία της απόφασης, όπως πιστοποιούν άλλωστε και οι δηλώσεις των δανειστών μετά τη λήξη του Εurogroup, συνίσταται σε ένα βραχυχρόνιο σχέδιο διάσωσης -με ορίζοντα της γερμανικές εκλογές- το οποίο καμία σχέση δεν έχει με το ζητούμενο για ένα μακροχρόνιο σχέδιο ανάπτυξης. Χαρακτηριστική είναι σχετικά και η αναφορά σε δημοσίευμα του Guardian για το ανησυχητικό σημάδι να απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά σε αναπτυξιακές προοπτικές (“...Most worryingly of all, the package does nothing to address Greece's fundamental problem: the lack of growth...”).

      4. Και νέο “κούρεμα”;
      Η “δαμόκλειος σπάθη” για ένα νέο “κούρεμα” κρέμεται πλέον πάνω από τα κεφάλια των μικροομολογιούχων και των ασφαλιστικών ταμείων μέσω της περιβόητης “επαναγοράς”. Υπενθυμίζεται ότι, μετά την ολοκλήρωση του PSI, εκδόθηκαν νέα κρατικά ομόλογα (20 σειρές ομολόγων που λήγουν από το 2023 έως το 2042) ονομαστικής αξίας 62,4 δισ. ευρώ, τα οποία έλαβαν όσοι ιδιώτες συμμετείχαν οικειοθελώς στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Από αυτά οι ελληνικές τράπεζες κατέχουν περίπου 14 δισ. ευρώ, τα ταμεία περίπου 7 δισ. ευρώ και οι ασφαλιστικές εταιρείες περί τα 1,4 δισ. ευρώ. Τα υπόλοιπα περίπου 40 δισ. ευρώ βρίσκονται στα χαρτοφυλάκια ξένων τραπεζών, ασφαλιστικών και κερδοσκοπικών επιθετικών κεφαλαίων “hedge funds”.
      Όσον αφορά στα τελευταία. Αυτά αγόρασαν ομόλογα (αξίας άνω των 6,5 δισ. ευρώ σύμφωνα με εκτιμήσεις) κατά βάση σε πολύ χαμηλές τιμές την άνοιξη και, εφόσον δεν τα έχουν στο μεταξύ πουλήσει, θα εγγράψουν υπεραξίες, ακόμη και υπερδιπλάσιες, αφού έχουν αγοράσει κάτω και από τις 18 με 20 μονάδες! Μεταξύ των hedge funds που αγόρασαν ελληνικά κρατικά ομόλογα περιλαμβάνονται τα εξής: Vega Asset Management, Greylock Capital Management, το Naftilia Asset Management του George Elliott, York Capital LP, Adelante Asset Management, Third Point LLC κ.λπ.
      Ας σημειωθεί πάντως ότι ο οίκος Fitch ανακοίνωσε χθες πως δεν θα θεωρήσει μεν την επαναγορά του χρέους ως πιστωτικό γεγονός, υπό την προϋπόθεση όμως ότι θα είναι απολύτως εθελοντικό και χωρίς αρνητικές συνέπειες για όσους δεν συμμετάσχουν.

      5. Διορθωτικά μέτρα προσαρμογής του χρέους
      Η αναζήτηση και πρόσθετων μέτρων για τη μείωση του χρέους είναι βάσιμο ενδεχόμενο. Έγγραφο των πιστωτών, στο οποίο αναφέρθηκε η Wall Street Journal, κάνει λόγο για υπολογισμούς των επίσημων πιστωτών της Ελλάδας βάσει των οποίων τα μέτρα που ανακοινώθηκαν από το Eurogroup εξακολουθούν να αφήνουν το χρέος της Ελλάδας στο 126,6% του ΑΕΠ το 2020, υψηλότερα από τον ανακοινωθέντα στόχο του 124% του ΑΕΠ, κάτι που σημαίνει πως οι υπουργοί της Ευρωζώνης δηλώνουν ότι θα είναι έτοιμοι να λάβουν περαιτέρω μέτρα για να μειώσουν το χρέος στο 124% του ΑΕΠ το 2020, κάτι όμως που βρίσκεται υπό την αίρεση ότι η Ελλάδα θα εμφανίσει πρωτογενές πλεόνασμα.

      6. Φόροι και μειώσεις μισθών για κάλυψη αποκλίσεων
      Οι ρήτρες αιρεσιμότητας (ρήτρες που επιβάλλουν αυτόματα νέες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις ή και επιβολή φόρων αν δεν επιτυγχάνονται οι στόχοι ελέγχου του πρωτογενούς πλεονάσματος) αποτελούν σοβαρή απειλή για μισθωτούς και συνταξιούχους. Ουσιαστικά, καθώς λόγω της συνεχιζόμενης ύφεσης θα αποδειχθούν “ουτοπικοί” οι στόχοι, θα ενεργοποιούνται οι ρήτρες αιρεσιμότητας.

      7. Η μελλοντική στάση του ΔΝΤ
      Μπορεί η Κριστίν Λαγκάρντ να έχει εξασφαλισμένο το ΟΚ των ΗΠΑ και της Ε.Ε. (κάτω του 50% των εταίρων του ΔΝΤ), όμως oι BRICS και οι αναπτυσσόμενες οικονομίες δεν είναι βέβαιο πως θα συναινέσουν στο σχέδιο, αλλά, ακόμη και αν αυτό επιτευχθεί, το ΔΝΤ θα βρίσκεται με το “ένα πόδι” εκτός του σχεδίου ωσότου ολοκληρωθεί η επαναγορά. Σημεία τριβής στο Δ.Σ. του Ταμείου αναμένεται να είναι δύο:
      * Πρώτο το ότι η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ υπαναχώρησε από τη θέση για “κούρεμα”
      * Δεύτερον το ότι υπαναχώρησε και στο ποσοστό το οποίο θεωρείται κρίσιμο για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους (120% του ΑΕΠ).

      8. “Κατάσχεση” του πρωτογενούς πλεονάσματος
      Το πλαίσιο της συμφωνίας προβλέπει ότι τα όποια πρωτογενή πλεονάσματα σχηματίζονται θα καταλήγουν στις τσέπες των δανειστών για την αποπληρωμή του χρέους και μόνο για πρωτογενές πλεόνασμα άνω του 4,5% του ΑΕΠ (δηλαδή “αν και όποτε”...) θα μπορεί να χρησιμοποιεί το 70% αυτού για κοινωνική και αναπτυξιακή πολιτική!

      9. Εναλλακτικά μέτρα για την επαναγορά χρέους
      Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Β. Σόιμπλε προειδοποίησε πως, εάν η επαναγορά χρέους δεν πετύχει τον στόχο, τότε η τρόικα θα πρέπει να βρει εναλλακτικά μέτρα για τη μείωση του χρέους της Ελλάδας.

      10. Κλειδωμένος λογαριασμός
      Με την απόφαση του Εurogroup καθιερώνεται η ενίσχυση του Ειδικού Λογαριασμού (στην Τράπεζα της Ελλάδος) για την εξυπηρέτηση του χρέους. Η Ελλάδα θα εισφέρει σε αυτόν όλα τα έσοδα των ιδιωτικοποιήσεων, τα πρωτογενή πλεονάσματα, καθώς και το 30% τυχόν επιπλέον πλεονασμάτων με σκοπό την εξυπηρέτηση του χρέους.

      Του Γιάννη Ιωάννου

      ΕΔΩ: ΠΟΛΙΤΙΚΗ > ΣΚΙΤΣA

      Μίκης Θεοδωράκης: Διαβάζοντας το Μαουτχάουζεν άκουσα αμέσως τη μουσική

      Μίκης Θεοδωράκης: Διαβάζοντας το Μαουτχάουζεν άκουσα αμέσως τη μουσική


      Ημερομηνία δημοσίευσης: 25/11/2012
        Με τον Καμπανέλλη γνωρίστηκα το 1952 και κάναμε πάρα πολλά πράγματα μαζί τότε. Δεν είχαμε μόνο επαγγελματική σχέση αλλά και μια καλή φιλία.
        Όταν έγραψε το "Μαουτχάουζεν", το έδωσε στον Μίμη Δεσποτίδη στο Θεμέλιο, ο οποίος του είπε γράψε και τέσσερα ποιήματα, να βάλει μουσική ο Μίκης για να μπορέσουμε να λανσάρουμε περισσότερο το βιβλίο. Ένα απόγευμα ήρθε στο σπίτι μου ο Καμπανέλλης, μου είπε την ιστορία, τα κοίταξα, μου άρεσαν πάρα πολύ. Του λέω αύριο, μεθαύριο θα είναι έτοιμα. Όταν έφυγε ο Ιάκωβος, κάθισα στο πιάνο, τελείωσα το πρώτο ποίημα, το "Άσμα Ασμάτων", και τον παίρνω τηλέφωνο. Δεν είχε φτάσει ακόμα σπίτι του. Τον ξαναπαίρνω, του λέω θες να ακούσεις το πρώτο τραγούδι; Και του το έπαιξα στο πιάνο. Αυτό που εισέπραξα από το "Μαουτχάουζεν" δεν μπορώ να το περιγράψω, το έχω εκφράσει με τη μουσική μου, το εξέφρασα πλήρως νομίζω. Δεν περιγράφεται με λόγια αυτό.
        Σέβομαι πάρα πολύ το κείμενο και με εμπνέει το κείμενο, ακούω τη μουσική. Στο "Μαουτχάουζεν" την άκουσα πλήρως τη μουσική. Ήταν στιγμιαίο αυτό που συνέβη. Σ' αυτό το έργο έκανα ένα νέο είδος ενορχήστρωσης, επειδή ήταν διαφορετικό το κείμενο και το νόημά του και ήταν φυσικά και η παρουσία της Μαρίας Φαραντούρη. Έγινε η παρουσίαση του βιβλίου και της μουσικής μαζί, ήταν το 1965, σε ένα θέατρο της Ιπποκράτους. Έγινε χαλασμός κόσμου. Μαγεία. Λείπουν φωνές σαν του Καμπανέλλη σήμερα.

        Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012

        Η "Λιλιπούπολη" έτοιμη να (μας) ταξιδέψει ξανά

        Η "Λιλιπούπολη" έτοιμη να (μας) ταξιδέψει ξανά


        Κακουριώτης Σ.
        Ημερομηνία δημοσίευσης: 27/11/2012
          Έτοιμη να τροχιοδρομήσει στον "ονειρικό διάδρομο απογείωσης της φαντασίας", κατά πώς χαρακτήρισε τα τραγούδια της η Άλκηστις Πρωτοψάλτη, είναι η Λιλιπούπολη, αυτή η πολιτεία των παιδικών μας αναμνήσεων που, παρά τα 35 της χρόνια, παραμένει ακόμη νεανική και ζωντανή, έτοιμη να... εγγράψει νέους πολίτες στα δημοτολόγιά της.
          Με Ένα ταξίδι στη Λιλιπούπολη θα ξεκινήσει λοιπόν ο χριστουγεννιάτικος κύκλος εκδηλώσεων στο Μέγαρο Μουσικής, από τις 30/11 έως τις 2/12, μια μουσική παράσταση που αποτελεί προϊόν της συνεργασίας του Μεγάρου και της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας με στόχο την ενίσχυση των υποτροφιών που δίδονται σε οικογένειες μαθητών που έχουν πληγεί από την οικονομική κρίση, όπως εξήγησε χθες η εκπρόσωπός της Χριστίνα Χρυσανθακοπούλου.
          Πρωταγωνιστές σε αυτό το Ταξίδι θα είναι, κατά κύριο λόγο, τα "δισέγγονα των άγριων Λιλιπούα", αφού οι ερμηνευτές της παράστασης θα είναι 150 περίπου παιδιά όλων των ηλικιών, μέλη των τριών χορωδιών του Μουσικού Ομίλου των Αρσακείων, μια "μεγάλη μουσική συντροφιά", όπως τη χαρακτήρισε κατά τη χθεσινή παρουσίαση η υπεύθυνη της χορωδίας Χριστίνα Βαρσάμη, που θα προσθέσει "μια χαρούμενη νότα στην κατήφεια των ημερών".
          Μαζί τους η τριακονταμελής ορχήστρα του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου, μαζί με 15 περίπου τραγουδιστές, υπό τη διεύθυνση του 22χρονου Στάθη Σούλη, του "πιο νεαρού μαέστρου με τον οποίο συνεργάστηκα ποτέ", όπως τόνισε η Άλκηστις Πρωτοψάλτη, η οποία θα ερμηνεύσει μερικά από τα διάσημα τραγούδια που έγραψε η Μαριανίνα Κριεζή, ενώνοντας τον δικό της φρενήρη ρυθμό με αυτόν των κατά πολύ νεότερων συμπρωταγωνιστών της...
          Την όλη παράσταση θα συνοδεύσουν μικρά βίντεο για τα οποία ο Δημήτρης Μαραγκόπουλος, εκ των συνθετών της Λιλιπούπολης, τόνισε ότι "δεν προδίδουν το ραδιοφωνικό της πνεύμα", μολονότι όλοι οι αρχικοί συντελεστές της προέβαλλαν "σθεναρή αντίσταση στην εικονοποίηση" της ραδιοφωνικής σειράς που τους προτεινόταν κατά καιρούς.
          Έτσι, με ένα μουσικό ελληνικό παραμύθι που θέλει να αποτελέσει "αντίδοτο στην κατάθλιψη", οι νέοι ερμηνευτές, που όμως διακρίνονται για τον επαγγελματισμό τους, ετοιμάζονται να γνωρίσουν σε ακόμη νεότερους θεατές, αλλά και να θυμίσουν σε παλαιότερους, ένα από τα σημαντικότερα "παιδιά" του Μάνου Χατζιδάκι, από την ηρωική εποχή του φιλελεύθερου πειράματος που άκουγε στο όνομα Γ' Πρόγραμμα...

          Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012

          Οι απολύσεις σκοτώνουν όσο και το κάπνισμα

          ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΟΚ

          Οι απολύσεις σκοτώνουν όσο και το κάπνισμα


          Μόνιμη και σωρρευτική ζημιά στον ανθρώπινο οργανισμό προκαλεί η απώλειας της εργασίας για τους άνδρες και τις γυναίκες μέσης ηλικίας, δείχνουν νέα στοιχεία.


          Οι απολύσεις σκοτώνουν όσο και το κάπνισμα

          Οπως αναφέρει έκθεση ερευνητών από το πανεπιστήμιο του Ντιουκ που δημοσιεύτηκε στα Αρχεία Γενικής Ιατρικής, η απώλεια της εργασίας για κάθε άνδρα ή γυναίκα, τον εκθέτει στον ίδιο κίνδυνο να πάθει καρδιακή ανακοπή, όπως και αν ήταν καπνιστής.

          Χρησιμοποιώντας τα στοιχεία ευρείας έρευνας δύο δεκαετιών (από το 1990 ως το 2010), οι ερευνητές κάλυψαν μία περίοδο τόσο οικονομικής άνθησης όσο και μεγάλης ύφεσης, αναζητώντας τη σχέση που έχουν οι εργασιακές σχέσεις στην υγεία των εργαζόμενων.

          Η συγκριτική εξέταση 13.000 περιπτώσεων αμερικανών πολιτών, που ανά διετία έδιναν αναλυτικά στοιχεία για την υγεία τους και τον τρόπο ζωής τους, αποκάλυψε μία αδιαμφισβήτητη σύνδεση της απόλυσης με την καρδιακή ανακοπή.

          Ποσοστά που τρομάζουν
          Μετά την πρώτη έξοδο στην ανεργία, η αύξηση του κινδύνου για καρδιακό επεισόδιο φτάνει το 22%, σε σχέση με άλλους που παραμένουν εργαζόμενοι.

          Για αυτούς που αδυνατούν να βρουν σταθερή εργασία στη συνέχεια, ωστόσο, ο κίνδυνος είναι τριπλάσιος. Ετσι, όσοι έχασαν την δουλειά τους τέσσερις και πλέον φορές το εξεταζόμενο διάστημα, ήταν 63% πιθανότερο να υποστούν καρδιακό επεισόδιο, σύμφωνα με την έρευνα.

          «Το μέγεθος της επίδρασης μας εξέπληξε» αναφέρει στο Time ο δρ. Ερικ Πέτερσον, καρδιολόγος του Ντιουκ που ηγήθηκε της έρευνας. «Υπάρχει σωρρευτική επίπτωση των απολύσεων στην υγεία του ατόμου, κάτι ενδιαφέρον όσο και μοναδικό».

          Μάλιστα, όπως προκύπτει, η ζημιά που προκαλείται στον οργανισμό είναι μη αναστρέψιμη, δηλαδή εάν κάποια στιγμή και μετά τις απολύσεις ο εργαζόμενος ξαναβρεί σταθερή εργασία, ο κίνδυνος για καρδιακό επεισόδιο παραμένει αυξημένος.

          Τα στοιχεία που χρησιμοποίησαν οι ερευνητές καλύπτουν και σειρά άλλων παραγόντων υγείας, όπως το κάπνισμα, η άθληση και οι συνθήκες διαβίωσης, αλλά ακόμη και λαμβάνοντας όλα αυτά υπόψιν, η σύνδεση απόλυσης και καρδιακών επεισοδίων είναι σαφής.

          Οπως αναφέρεται, η διαφορά μεταξύ ενός ατόμου που δεν απολύθηκε ποτέ και ενός που έχασε τέσσερις ή περισσότερες φορές την δουλειά του, είναι αντίστοιχη αυτής ενός μη καπνιστή και ενός καπνιστή, ή ενός διαβητικού και ενός υγιή ανθρώπου, όσον αφορά καρδιακά προβλήματα.

          «Κλειδί» η διατήρηση σωστών συνηθειών
          Οι αιτίες περιλαμβάνουν τόσο το ίδιο το άγχος που προκαλεί η ανεργία, όσο και την τάση εγκατάλειψης σωστών πρακτικών όπως η ακριβότερη υγιεινή διατροφή και η οργανωμένη σωματική άσκηση.

          Επισημαίνεται επίσης στην έκθεση ο ρόλος που παίζει για τους ανέργους η απώλεια της πλήρους υγειονομικής περίθαλψης και ασφάλισης, η αμέλεια της υγείας λόγω της προσπάθειας για ανεύρεση εργασίας, αλλά και συνολικά η οικονομική αδυναμία να ανταπεξέλθει κανείς στο κόστος της ιατρικής μέριμνας.

          Φίλοι μου, θυμηθείτε! Ο Αδ. Χίτλερ δεν έπεσε απ' το Διάστημα

          Φίλοι μου, θυμηθείτε! Ο Αδ. Χίτλερ δεν έπεσε απ' το Διάστημα


          Κρημνιώτη Π.
          Ημερομηνία δημοσίευσης: 25/11/2012
          "Ο ναζισμός (όμως) επέζησε. Κυρίως γιατί αιώνιες κοινωνικές πληγές αφέθηκαν αθεράπευτες. Και μένουν ακόμα! Και επιπλέον γιατί η αντικομμουνιστική υστερία έκαμε τον ναζισμό να ξεχνιέται, και κάποτε να αθωώνεται... Ο ουσιαστικός κίνδυνος τώρα δεν είναι η εμφάνιση ενός νέου Χίτλερ και η σπορά ενός άλλου μεγάλου πολέμου. Ο κίνδυνος είναι η αδιαφορία για τα αίτια που αναγεννούν τον ναζισμό και εν συνεχεία η απάθεια και η ανοχή για ένα φαινόμενο που μπορεί να εξελιχθεί σε μαζική διανοητική μόλυνση".
          Συγκλονιστικά επίκαιρα τα λόγια του Ιάκωβου Καμπανέλλη σ' αυτό το ανέκδοτο κείμενο από το αρχείο του, που δημοσιεύει σήμερα για πρώτη φορά η "Αυγή" της Κυριακής. Γραμμένο "μάλλον το 1993, δεν ξέρουμε ακόμα με ποια αφορμή" μας λέει η κόρη του Κατερίνα, που αυτή την περίοδο καταγράφει το αρχείο, μοιάζει να έχει γραφτεί μόλις σήμερα. Με απίστευτη οξυδέρκεια ο Ιάκωβος Καμπανέλλης επισημαίνει τους κινδύνους της επιβίωσης του ναζιστικού φαινομένου και αποκωδικοποιεί τα γενεσιουργά αίτιά της. Από τις αρχές τις δεκαετίας του '90 προειδοποιεί, και εκείνος ήταν σε θέση να το κάνει διαθέτοντας αφ' ενός την τραγική εμπειρία του εγκλεισμού του στο κολαστήριο Μάουτχάουζεν, και από την άλλη τη δυνατότητα του συγγραφέα-διανοούμενου να διεισδύει κάτω από την επιφάνεια των κοινωνικών φαινομένων και να ανασύρει τις ουσιαστικές τους διαστάσεις. Και είναι αυτό ακριβώς που επισημαίνει ο Μίκης Θεοδωράκης όταν μας λέει "λείπουν φωνές σαν του Καμπανέλλη σήμερα".
          Ο Καμπανέλλης δεν μιλούσε ποτέ για την εμπειρία τού στρατοπέδου συγκέντρωσης. Την κατέγραψε στο βιβλίο του "Μαουτχάουζεν" και στα τέσσερα ποιήματα "Άσμα Ασμάτων", "Άμα τελειώσει ο πόλεμος", "Ο Αντώνης", "Ο δραπέτης" που μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης και τραγούδησε η Μαρία Φαραντούρη. Στο αυτοβιογραφικό χρονικό του Καμπανέλλη βασίζεται το θεατρικό "Μαουτχάουζεν" που θα παρουσιαστεί σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη, στο Badminton, για έξι παραστάσεις από τις 6 ως τις 9 Δεκεμβρίου, με χορηγό επικοινωνίας την "Αυγή".
          Με αυτή την αφορμή δημοσιεύουμε σήμερα για πρώτη φορά ανέκδοτο υλικό του Ιάκωβου Καμπανέλλη αλλά και τη μαρτυρία του Μίκη Θεοδωράκη για τη μελοποίηση των ποιημάτων του "Μαουτχάζουζεν". Τα ανέκδοτα κείμενα του Ιάκωβου Καμπανέλλη για την επιβίωση του φαινομένου του ναζισμού, αλλά και για την εμπειρία της πρώτης του επίσκεψης στο κολαστήριο του εγκλεισμού του, είχε την ευγένεια να μας τα παραχωρήσει η κόρη του, Κατερίνα Καμπανέλλη, που αυτή την περίοδο καταγράφει το αρχείο του πατέρα της, μέρος του οποίου προορίζεται για το Μουσείο Ιάκωβου Καμπανέλλη που θα ιδρύσει ο Δήμος Νάξου, στη γενέτηρα του συγγραφέα. Αλλά και το υπόλοιπο αρχείο Καμπανέλλη θα παραδοθεί "σε χέρια τέτοια, που θα διασφαλίζουν να είναι προσβάσιμο στους μελετητές".

          Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2012

          Η ενδοσχολική βία αποκτά διαστάσεις ρατσιστικής και φασιστικής βίας

          Η ενδοσχολική βία αποκτά διαστάσεις ρατσιστικής και φασιστικής βίας


          Ημερομηνία δημοσίευσης: 24/11/2012
            Το ζήτημα της ενδοσχολικής βίας, που αποκτά διαστάσεις και ρατσιστικής βίας προερχόμενης από ναζιστικούς πυρήνες μέσα στα σχολεία συζητήθηκε στην Βουλή, μετά από σχετική ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, Π. Τατσόπουλου. Ο υφυπουργός Παιδείας, Θ. Παπαθεοδώρου, παραδέχτηκε ότι μέχρι σήμερα δεν υπήρχαν έρευνες γι' αυτό το φαινόμενο, βάζοντας και την παράμετρο της διαδικτυακής παρενόχλησης των θυμάτων.
            Θ. Παπαθεοδώρου: «Ουσιαστική ένταξη της δημοκρατίας στο σχολικό πρόγραμμα» - Π. Τατσόπουλος: «Να μην ξανακάνουμε το λάθος της Βαϊμάρης»
            Αναφέρθηκε εκτενώς στις δράσεις του Παρατηρητήριου ενδοσχολικής βίας που έχει συγκροτηθεί, δράσεις που περιλαμβάνουν ταυτοποίηση και καταγραφή των περιστατικών, καμπάνιες σε πανελλαδικό επίπεδο, αντιμετώπιση της κλασικής σχολικής βίας, παράλληλα με την παιδαγωγική διαχείριση της ρατσιστικής βίας, επιμόρφωση των εκπαιδευτικών και των γονέων κι ακόμη κινητή μονάδα παρέμβασης και τηλεφωνική γραμμή και διαδικτυακή πλατφόρμα για παροχή συμβουλών.
            Ο Θ. Παπαθεοδώρου τόνισε ότι «πρέπει να υπάρξει ενίσχυση της πολιτειακής παιδείας κι ουσιαστική ένταξη της δημοκρατίας στο σχολικό πρόγραμμα» συμπληρώνοντας ότι «τα φαινόμενα της φασιστικής βίας είναι μια πρόκληση που έρχεται από το μέλλον, οι προσπάθειες εκφασισμού της κοινωνίας και διείσδυσης στον σχολικό χώρο πρέπει να ενώσουν το δημοκρατικό τόξο».
            Ο Π. Τατσόπουλος απαρίθμησε περιστατικά ενδοσχολικών απειλών τόσο από καθηγητές όσο κι από μαθητές που συνδέονται με την Χρυσή Αυγή επισημαίνοντας ότι η ναζιστική οργάνωση «δεν είναι μια ακόμη κομματική νεολαία που διαδίδει τις ιδέες της, προσπαθεί να τις επιβάλει μέσω του φόβου». Σημείωσε ότι «αυτοί το μόνο που καταλαβαίνουν είναι η κοινωνία που αντιδρά» κι υπογράμμισε ότι «δεν έχουμε την πολυτέλεια να ξανακάνουμε το λάθος της Βαϊμάρης που ήταν η ανοχή στον φασισμό».
            Κ. Π.

            Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

            Το ψέμα Φούχτελ, ο καλλωπισμός του και η αλήθεια για την παραγωγικότητα

            Το ψέμα Φούχτελ, ο καλλωπισμός του και η αλήθεια για την παραγωγικότητα


            Ημερομηνία δημοσίευσης: 24/11/2012
              Του Κώστα Καλλωνιάτη
              Την οργή των Ελλήνων εργαζομένων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση που είχαν προκαλέσει οι δηλώσεις του Γερμανού υφυπουργού Εργασίας και ειδικού απεσταλμένου της καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ στην Ελλάδα Χανς-Γιόαχιμ Φούχτελ, με συνέπεια τον προπηλακισμό του Γερμανού πρόξενου στη Θεσσαλονίκη μπορεί να μην εξευμένισαν μεταγενέστερες διορθωτικές δηλώσεις του "περί παρεξήγησης", όμως για τον σκοπό αυτό ανέλαβαν δράση εγχώριοι αναλυτές "αξιοποιώντας" τις μάλιστα μερικώς στο όνομα αποκατάστασης της αλήθειας.
              Θυμίζουμε πως ο κ. Φούχτελ είχε δηλώσει ότι: «Σύμφωνα με έρευνες 1.000 εργαζόμενοι στον δημόσιο τομέα στη Γερμανία κάνουν τόση δουλειά όση 3.000 στην Ελλάδα. Οι χώρες - εταίροι της Ελλάδας που χρηματοδοτούν αυτή την προσπάθεια ανόρθωσης θέλουν να ακούσουν απαντήσεις για το πώς μπορεί να αυξηθεί η παραγωγικότητα των απασχολούμενων στον δημόσιο τομέα στην Ελλάδα». Με άλλα λόγια, ο κ. Φούχτελ μας πληροφορούσε πως η παραγωγικότητα των Γερμανών δημοσίων υπαλλήλων είναι τριπλάσια αυτής των Ελλήνων ή 200% υψηλότερη.
              «Εντάξει! Μπορεί να έκανε λάθος στο μέτρημα ο κ. Χανς Γιόαχιμ Φούχτελ. Σύμφωνα με τις μετρήσεις του ΟΟΣΑ η παραγωγικότητα ανά ώρα εργασίας στη Γερμανία είναι διπλάσια από εκείνη της Ελλάδας. Άρα τη δουλειά που κάνουν 2.000 εργαζόμενοι σε ένα ελληνικό δήμο την κάνουν 1.000 σε έναν γερμανικό». Αυτά μας λέει ο κ. Π. Μανδραβέλης ("Καθημερινή" 18.11.12) "διορθώνοντας" το λάθος του Φούχτελ διευκρινίζοντας συγχρόνως πως δεν φταίει η "θρυλούμενη τεμπελιά" των Ελλήνων για το έλλειμμα παραγωγικότητας, αλλά οι κομματικοί εγκάθετοι και συνδικαλιστές που όχι μόνον δεν δουλεύουν αλλά και εκβιάζουν τους δημάρχους και την κοινωνία.
              Κατά τον έγκριτο αναλυτή η γερμανική παραγωγικότητα είναι διπλάσια και όχι τριπλάσια της ελληνικής (100% υψηλότερη) κι αυτή η διαφορά δεν θα υπήρχε καθόλου αν εξέλιπαν οι κηφήνες. Πόσοι είναι αυτοί; Ο κ. Μανδραβέλης δεν μας πληροφορεί παρά έμμεσα όταν λέει: «Και μπορεί οι 1.000 που πραγματικά δουλεύουν σε έναν ελληνικό δήμο να παράγουν ισόποσο έργο με 1.000 Γερμανούς. Μόνο που στην Ελλάδα πληρώνονται 2.000 και αυτούς τους υπόλοιπους άεργους (συνδικαλιστές και κομματικούς), που μειώνουν τον δείκτη παραγωγικότητας, υπερασπίζονται οι διάφοροι πάτρωνες της Προόδου». Με άλλα λόγια, κατά τον κ. Μανδραβέλη η ελληνική παραγωγικότητα θα ήταν ισοδύναμη της γερμανικής εάν από τους 2.000 εργαζόμενους στο Δημόσιο απομακρύνονταν οι 1.000 άεργοι και παρέμεναν τελικά οι 1.000 που "πραγματικά εργάζονται". Δηλαδή εάν μειωνόταν το προσωπικό κατά 50% ή κατά 335.000, αφού η τελευταία απογραφή μιλούσε για δημόσιο τομέα 670.000 εργαζομένων !
              Συνεπώς, ο κ. Μανδραβέλης "διορθώνει" κάπως την υπερβολή Φούχτελ σχετικά με τη διαφορά παραγωγικότητας, αλλά υπερθεματίζει της τρόικας σχετικά με τις απολύσεις που χρειάζεται να γίνουν στο Ελληνικό Δημόσιο! Το πρόβλημα είναι ότι ο κ. Μανδραβέλης σφάλλει και στα δύο σκέλη της επιχειρηματολογίας του. Γιατί, σύμφωνα με τελευταία στοιχεία του ΟΟΣΑ (Αύγουστος 2012 για το 2011), η γερμανική παραγωγικότητα εργασίας στο σύνολο της οικονομίας είναι μόλις 63% υψηλότερη της αντίστοιχης ελληνικής κι όχι 200% ή 100%. Και η Γερμανία φημίζεται για την ισχυρή παραγωγικότητα του ιδιωτικού της τομέα κυρίως, εξ ου και η εξαγωγική της δυναμική. Άρα στον δημόσιο τομέα η διαφορά παραγωγικότητας είναι ακόμη χαμηλότερη από 63%...
              Επίσης, ο κ. Μανδραβέλης σφάλλει να θεωρεί πως οι "πραγματικά εργαζόμενοι" Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι έχουν την ίδια παραγωγικότητα με τους Γερμανούς ομολόγους τους. Γιατί αυτό που ξεχνά είναι πως η παραγωγικότητα εργασίας δεν σχετίζεται μόνον με τη διάθεση και την ένταση εργασίας, αλλά και από αντικειμενικούς παράγοντες, όπως η ορθολογική οργάνωση της δημόσιας διοίκησης, το πολιτικό μάνατζμεντ, η λειτουργία αυτόνομων ελεγκτικών μηχανισμών, χρηστή διαχείριση των δημοσίων οργανισμών και υπουργείων, η τεχνική υποδομή και ο ψηφιακός τους εκσυγχρονισμός και διασύνδεση. Σε όλους αυτούς τους τομείς ο ελληνικός δημόσιος τομέας υπολείπεται θεαματικά του αντίστοιχου γερμανικού, ενώ επιβαρύνεται με τη διαφθορά του πελατειακού συστήματος που ο κ. Μανδραβέλης διαπιστώνει μόνο σε επίπεδο κομματικών διορισμών κι όχι των ηγεσιών των δύο κομμάτων εξουσίας που ευθύνονται για το πελατοκεντρικό σύστημα και την εξάπλωση της διαφθοράς στο Δημόσιο.
              Όμως υπάρχει και ακόμη μία παράμετρος που φαίνεται να αγνοούν οι Φούχτελ και Μανδραβέλης. Η οποία αφορά την μακροχρόνια και βραχυχρόνια τάση αύξησης της παραγωγικότητας εργασίας στην Ελλάδα συγκριτικά με τη Γερμανία. Συγκεκριμένα, την περίοδο 2005-2012 η παραγωγικότητα για το σύνολο της οικονομίας αυξάνει 23,3% στην Ελλάδα έναντι 15,8% στη Γερμανία. Την τελευταία τριετία (2010-2012) της κρίσης, ωστόσο, οι τάσεις αντιστρέφονται με κάμψη της παραγωγικότητας στην Ελλάδα και αύξηση στη Γερμανία. Δηλαδή, την περίοδο της σκληρής λιτότητας, της αύξησης της ανεργίας και των έμμεσων απολύσεων στο Δημόσιο, η παραγωγικότητα μειώνεται, την ίδια ώρα που αυξάνει στην Γερμανία, όπου συνεχίζεται η ανάπτυξη.
              Με άλλα λόγια, όσοι κόπτονται για την αύξηση της παραγωγικότητας στο Ελληνικό Δημόσιο θα έπρεπε αντί να παραχαράζουν τα πραγματικά στοιχεία να αναγνωρίσουν πως οι μνημονιακές πολιτικές της λιτότητας ευθύνονται για την μείωση της παραγωγικότητας και να αντιπροτείνουν αναπτυξιακές πολιτικές αντί να ζητάνε την κατά 50% διάλυση του δημόσιου τομέα. Αλλά φαίνεται πως ο νεοφιλελεύθερος παραλογισμός δεν έχει τέλος σ' αυτό τον τόπο.

              Πηγή: ΟΟΣΑ

              ΣΚΙΤΣO Του Γιάννη Ιωάννου

              ΣΚΙΤΣA

               


              Η πείνα "χτυπά" την πόρτα της Λατινικής Αμερικής

              Η πείνα "χτυπά" την πόρτα της Λατινικής Αμερικής


              Τρίκκας Μιχάλης
              Ημερομηνία δημοσίευσης: 23/11/2012
                Περίπου 49 εκατ. άνθρωποι βρέθηκαν αντιμέτωποι με το φάσμα της ασιτίας στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική στο διάστημα 2010-12, στοιχείο που υποδηλώνει επιβράδυνση του ρυθμού εξάλειψης της πείνας εξαιτίας της ισχνής οικονομικής ανάπτυξης και των υψηλών δεικτών των κοινωνικών ανισοτήτων στην περιφέρεια, αναφέρει η τελευταία έκθεση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO).
                Ο FAO σημειώνει ότι η Λατινική Αμερική, που εξαρτάται ως επί το πλείστον από τις εξαγωγές, γνωρίζει μεν ραγδαία αύξηση των αγροτικών προϊόντων της, όμως η επιβράδυνση που καταγράφει η οικονομία του κύριου εμπορικού εταίρου της, της Κίνας, σε συνδυασμό με τον άνισο τρόπο κατανομής του πλούτου, έχει υποσκάψει σοβαρά τις προσπάθειες για τη μείωση της πείνας.
                Περίπου το 8,3% των κατοίκων της περιφέρειας δεν εξασφαλίζει τον απαραίτητο ημερήσιο αριθμό θερμίδων προκειμένου να διατηρεί έναν υγιή τρόπο ζωής, υποστηρίζει ο FAO. Η Αϊτή, η Γουατεμάλα, η Παραγουάη, η Βολιβία και η Νικαράγουα αντιμετωπίζουν τους υψηλότερους δείκτες πείνας. Στο διάστημα 2004-06 περίπου 54 εκατ. κάτοικοι της ζώνης διαβιούσαν υπό συνθήκες πείνας, με τον αντίστοιχο αριθμό να κατεβαίνει στα 50 εκατ. το διάστημα 2007-09.
                «Μολονότι η τάση ελάττωσης της πείνας συνεχίζεται, ο ρυθμός της έχει επιβραδυνθεί, συμβαδίζοντας με την επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης που καταγράφεται στις χώρες της ζώνης» προστίθεται στην έκθεση.
                Οι οικονομίες της Λατινικής Αμερικής και Καραϊβικής αναπτύχθηκαν κατά ένα εντυπωσιακό 6% το 2010, όμως ο ρυθμός αυτός αναμένεται να υποχωρήσει στο 3,5% τη φετινή χρονιά, σύμφωνα με την οικονομική υπηρεσία του ΟΗΕ για τη Λατινική Αμερική.
                Άλλη πηγή δυνητικής απειλής για τα πλέον ευάλωτα νοικοκυριά της περιοχής αποτελεί και η αύξηση της τιμής των τροφίμων, υπογραμμίζει η υπηρεσία. Την περίοδο Ιουνίου - Αυγούστου, φέτος, οι μέσες τιμές του αραβοσίτου αυξήθηκαν κατά 25%, της σόγιας κατά 20%, ενώ του σιταριού κατά 26%. «Σε κοινωνίες με μεγάλες ανισότητες, όπως η Λατινική Αμερική και η Καραϊβική, οι εκπλήξεις στις τιμές των τροφίμων έχουν οξύτατες συνέπειες σε όσους ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας» υπογραμμίζεται στην έκθεση

                Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2012

                ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΗ ΜΙΣΣΙΟΥ

                ΧΡΟΝΗΣ ΜΙΣΣΙΟΣ (1930 -2012): Βιογραφικό Σημείωμα, εργογραφία, βιβλιογραφία

                Προστέθηκε από

                Ο Χρόνης Μίσσιος γεννήθηκε στην Καβάλα και απεβίωσε στην Αθήνα (20/11/2012). Οι γονείς του ήταν καπνεργάτες και το επάγγελμά τους άσκησε και ο ίδιος από παιδική ηλικία. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια σε συνθήκες φτώχιας αρχικά στη γενέτειρά του και στη συνέχεια στη Θεσσαλονίκη. Για οικονομικούς λόγους δε μπόρεσε να τελειώσει ούτε το δημοτικό σχολείο (έφτασε μέχρι τη δεύτερη τάξη). Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, παιδί ακόμη, εντάχτηκε στην Αντίσταση και το 1947 καταδικάστηκε σε θάνατο για τη συμμετοχή του στον εμφύλιο πόλεμο. Τελικά δεν εκτελέστηκε, έμεινε όμως φυλακισμένος ως το 1953 και από το 1962 έζησε εξόριστος στη Μακρόνησο και τον Άη Στράτη. Σε διάφορες φυλακές έζησε και κατά τη διάρκεια της απριλιανής δικτατορίας. Η ελεύθερη ζωή του άρχισε ουσιαστικά ξανά μετά τη μεταπολίτευση. Σήμερα ζει μακρυά από την Αθήνα και συμμετέχει σε ενέργειες προστασίας του περιβάλλοντος, ενώ πραγματοποίησε και τηλεοπτικές εκπομπές με θέμα την προστασία της ελληνικής πανίδας. Στο χώρο της λογοτεχνίας εμφανίστηκε σε μεγάλη ηλικία το 1985 με το βιβλίο …Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς, αυτοβιογραφικό κείμενο γραμμένο σε συνειρμική και λαϊκή γλώσσα που εντάσσεται στην παράδοση της απομνημονευματογραφίας. Μετά την επιτυχία του πρώτου του βιβλίου ο Μίσσιος οδηγήθηκε σε μια παραγωγή της αρχικής μεθόδου του και έγραψε τρία ακόμη βιβλία, που εντάσσονται στο χώρο της λογοτεχνίας κυρίως χάρη στην έντονη δραματικότητά τους, η οποία επιβάλλεται μέσω της λιτής – και γι’ αυτό δραστικότατης – απεικόνισης συγκλονιστικών γεγονότων.
                1. Τα στοιχεία αντλήθηκαν από το δημοσίευμα Κούρτοβικ Δημοσθένης, «Χρόνης Μίσσιος», Έλληνες μεταπολεμικοί συγγραφείς· Ένας κριτικός οδηγός, σ.150-151. Αθήνα, Πατάκης, 1995.
                Ενδεικτική Βιβλιογραφία
                • Ζερβός Θεοτόκης, Κριτική για το …Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς, Πόρφυρας35 (Κέρκυρα), 6/1986, σ.314.
                • Κούρτοβικ Δημοσθένης, «Χρόνης Μίσσιος», Έλληνες μεταπολεμικοί συγγραφείς· Ένας κριτικός οδηγός, σ.150-151. Αθήνα, Πατάκης, 1995.
                • Παπαπέτρου Ανάστος, «…πεθαίνοντας μετά το θάνατο του ονείρου», Διαβάζω143, 7/5/1986 σ.63-64.
                • Σταυρόπουλος Κώστας, Κριτική για το …Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς, Πόρφυρας46 (Κέρκυρας), 7-9/1988, σ.296-304.
                • Τσακνιάς Σπύρος, «Χρόνης Μίσσιος, …Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς», Η λέξη55, 6/1986, σ.659-662 (τώρα και στον τόμο Επί τα ίχνη, σ.121-127. Αθήνα, Σοκόλης, 1990).
                Εργογραφία
                (πρώτες αυτοτελείς εκδόσεις)
                • …Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς. Αθήνα, Γράμματα, 1985.
                • Χαμογέλα ρε, τι σου ζητάνε; Αθήνα, Γράμματα, 1988.
                • Τα κεραμίδια στάζουν. Αθήνα, Γράμματα, 1991.
                • Το κλειδί είναι κάτω απ’ το γεράνι. Αθήνα, Γράμματα, 1996.

                Το μπλουζ του δασκάλου

                Η εγκύκλιος που καταργεί τα εργασιακά δικαιώματα

                ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ

                Η εγκύκλιος που καταργεί τα εργασιακά δικαιώματα


                Νέο «τοπίο» στους μισθούς -με άμεση κατάργηση του επιδόματος γάμου σε επιχειρήσεις που δεν είναι μέλη εργοδοτικών οργανώσεων- δημιουργείται στην αγορά εργασίας.


                Η εγκύκλιος που καταργεί τα εργασιακά δικαιώματα

                Οπως διευκρινίζεται σε εγκύκλιο του υπουργείου Εργασίας, οι αλλαγές τρέχουν από τις 12 Νοεμβρίου, οπότε και τέθηκε σε εφαρμογή ο νόμος.

                Δύο «ταχύτητες» προβλέπονται για τους μισθούς στις επιχειρήσεις:

                • Οι εργοδότες που δεν είναι μέλη των οργανώσεων που μετέχουν στη διαπραγμάτευση για την εθνική συλλογική σύμβαση (ΣΕΒ, ΓΣΕΒΕΕ και ΕΣΕΕ) από τις 12 Νοεμβρίου δεν δεσμεύονται από τους μισθολογικούς όρους της σύμβασης. Δηλαδή πρέπει να δίνουν μόνο τον κατώτερο μισθό και τις τριετίες (που έχουν παγώσει), αλλά δεν είναι υποχρεωμένοι να καταβάλλουν επίδομα γάμου (που είναι 10% του μισθού).
                • Οι εργοδότες που είναι μέλη των οργανώσεων που μετέχουν στη διαπραγμάτευση για την εθνική συλλογική σύμβαση συνεχίζουν να δεσμεύονται από τους μισθολογικούς όρους της σύμβασης (βασικός μισθός + τριετίες + επίδομα γάμου). Η δέσμευση αυτή ισχύει για όσο διάστημα παραμένει σε ισχύ η εθνική συλλογική σύμβαση, δηλαδή μέχρι τα τέλη Μαρτίου. Σημειώνεται πως από την 1η Απριλίου 2013 ο κατώτερος μισθός θα διαμορφώνεται μέσω Πράξης Υπουργικού Συμβουλίου, ενώ θα έχει προηγηθεί διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους και επιστημονικούς φορείς. Οι τριετίες «παγώνουν» μέχρι η ανεργία να μειωθεί κάτω του 10%.

                Οσον αφορά τις επιχειρησιακές συμβάσεις προβλέπονται τα εξής:

                Η εγκύκλιος που καταργεί τα εργασιακά δικαιώματα

                • Συμβάσεις που θα συναφθούν μετά τις 12 Νοεμβρίου: Σε περίπτωση που πρόκειται για μέλος της εργοδοτικής οργάνωσης που συμμετέχει στην εθνική συλλογική σύμβαση δεσμεύεται από μισθολογικούς και μη μισθολογικούς όρους. Αν δεν είναι μέλος, ο εργοδότης δεσμεύεται μόνο από τους μη μισθολογικούς όρους (π.χ. άδειες).
                • Συμβάσεις που έχουν συναφθεί από 27 Οκτωβρίου 2011 έως 12 Νοεμβρίου 2012: Τα συμβαλλόμενα μέλη μπορούν να προσαρμόσουν τους μισθολογικούς όρους στα όρια του νομοθετημένου κατώτερου μισθού (βασικός μισθός και τριετίες) με τροποποιητική επιχειρησιακή σύμβαση.

                Οσον αφορά το επίδομα γάμου, στην εγκύκλιο προβλέπεται πως:

                Η εγκύκλιος που καταργεί τα εργασιακά δικαιώματα

                • Οι εργοδότες που δεσμεύονται από ισχύουσες κλαδικές, ομοιοεπαγγελματικές ή επιχειρησιακές συμβάσεις που προβλέπουν επίδομα γάμου υποχρεούνται στην καταβολή του.
                • Οσοι δεν δεσμεύονται από ισχύουσες κλαδικές, ομοιοεπαγγελματικές ή επιχειρησιακές συμβάσεις ή δεν είναι μέλη του ΣΕΒ, της ΓΣΕΒΕΕ και της ΕΣΕΕ δεν είναι υποχρεωμένοι να καταβάλλουν το επίδομα γάμου (στην εγκύκλιο αναφέρεται πως δύνανται να συνεχίσουν την καταβολή του).

                Πάντως καμία σύμβαση -κλαδική ή επιχειρησιακή- δεν μπορεί να προβλέπει αμοιβές κάτω από τον κατώτερο μισθό. Το ίδιο ισχύει και για τις ατομικές συμβάσεις.

                Σε ανακοίνωσή της η ΓΣΕΕ τονίζει πως «το υπουργείο Εργασίας νομοθετεί μέσω ψευδεπίγραφων εγκυκλίων ακόμη πιο δυσμενείς προβλέψεις από αυτές του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος που εν μια νυκτί ψήφισε στη Βουλή, επισπεύδοντας τους χρόνους εφαρμογής των παράνομων μέτρων».

                Ακόμα και στην περίπτωση της συνταξιοδότησης
                Μεγάλες ανατροπές στις αποζημιώσεις

                Ανατροπές στις αποζημιώσεις -ακόμα και στην περίπτωση της συνταξιοδότησης- φέρνουν οι νέες ρυθμίσεις. Οσοι έχουν πάνω από 16 έτη στον ίδιο εργοδότη θα δουν την αποζημίωσή τους να «παγώνει» στα επίπεδα που είναι φέτος, ακόμα και αν συνεχίζουν να εργάζονται.

                Μεγάλοι χαμένοι είναι όσοι είναι πολλά χρόνια στον ίδιο εργοδότη και με μισθό άνω των 2.000 ευρώ, καθώς θα μπει πλαφόν στο καταβαλλόμενο ποσό. Ανατροπές έρχονται και για όσους προσληφθούν από εδώ και στο εξής, καθώς όσα χρόνια και αν εργαστούν θα παίρνουν αποζημίωση το πολύ 12 μισθούς. Στην εγκύκλιο προβλέπονται τα εξής:

                • Για τον υπολογισμό της επιπλέον αποζημίωσης ιδιωτικών υπαλλήλων που πληρούν τις προϋποθέσεις για λήψη πλήρους σύνταξης γήρατος ως χρόνος υπηρεσίας -για τον υπολογισμό της επιπλέον αυτής αποζημίωσης- λαμβάνεται υπόψη εκείνος που συμπλήρωσε ο εργαζόμενος στις 12 Νοεμβρίου. Αυτό ισχύει οποτεδήποτε και αν αποχωρήσει ή απομακρυνθεί από την εργασία του λόγω συμπλήρωσης των προϋποθέσεων για λήψη πλήρους σύνταξης γήρατος (ρύθμιση που μπορεί να επανεξεταστεί σήμερα).
                • Μέχρι τα 16 έτη προϋπηρεσίας στον ίδιο εργοδότη οι αποζημιώσεις μπορεί να φτάσουν τους 12 μισθούς (δεν αλλάζει τίποτα).
                • Μετά τα 16 έτη η αποζημίωση αυξάνεται κατά 2.000 ευρώ το ανώτερο (πλαφόν) ανά επιπλέον έτος. Ωστόσο η αποζημίωση που θα λάβει κάποιος στο μέλλον θα υπολογίζεται με χρόνο τη 12η Νοεμβρίου του 2012.

                Σε περίπτωση προειδοποίησης καταβάλλεται μισή αποζημίωση. Ο χρόνος της προειδοποίησης διαμορφώνεται:

                • Στον έναν μήνα για υπαλλήλους που έχουν συμπληρώσει στον ίδιο εργοδότη από 12 μήνες έως 2 έτη.
                • Στους δύο μήνες για υπαλλήλους που έχουν στον ίδιο εργοδότη από 2 έως 5 έτη.
                • Στους τρεις μήνες για όσους έχουν συμπληρώσει στον ίδιο εργοδότη από 5 έως 10 έτη και
                • Στους τέσσερις μήνες για πάνω από 10 έτη υπηρεσίας στον ίδιο εργοδότη.

                Εγκύκλιος
                Αλλαγές στο ωράριο εργασίας και στις άδειες

                Αλλαγές έρχονται και στο ωράριο εργασίας, το οποίο αποσυνδέεται από το ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων. Στην εγκύκλιο προβλέπεται μεταξύ άλλων πως:

                • Για την απασχόληση των εργαζομένων κατά τις ώρες που δεν λειτουργούν τα καταστήματα η σχετική απαγόρευση παύει να ισχύει από τη 12η Νοεμβρίου 2012. Επιτρέπεται η υπέρβαση του νόμιμου ημερήσιου ωραρίου έως 2 ώρες ημερησίως και μέχρι 120 ώρες το έτος, ως υπερωριακής απασχόλησης.
                • Οι εκπρόσωποι εργοδοτών και εργαζομένων μπορούν να καθορίζουν μέσω συλλογικών συμβάσεων τις ημέρες εβδομαδιαίας απασχόλησης. Επεκτείνεται και στα καταστήματα η δυνατότητα να καθορίζουν με συλλογικές συμβάσεις το σύστημα ημερών εβδομαδιαίας εργασίας σε πενθήμερο ή να διατηρούν εξαήμερο.
                • Η ελάχιστη ημερήσια ανάπαυση ορίζεται στις 11 ώρες (αντί για 12).
                • Η κατάτμηση του χρόνου αδείας μπορεί να γίνει από τον εργοδότη σε δύο περιόδους. Για την κατάτμηση του χρόνου αδείας σε περισσότερες των δύο περιόδων χρειάζεται έγγραφη αίτηση του εργαζόμενου προς τον εργοδότη και απαραιτήτως θα δίνεται ενιαίο τμήμα αδείας 10 εργάσιμων ημερών.

                ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΟΚΚΑΛΙΑΡΗ
                kokkaliari@pegasus.gr

                Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2012

                Η κρίση αποδεκατίζει την Ισπανία

                Η κρίση αποδεκατίζει την Ισπανία


                Ημερομηνία δημοσίευσης: 20/11/2012
                Δραματικές αναμένεται να είναι οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης στην Ισπανία, στον δημογραφικό τομέα, αλλά και στο μεταναστευτικό ρεύμα προς το εξωτερικό. Συγκεκριμένα, τόσο η αυξανόμενη υπογεννητικότητα όσο και το κύμα μετανάστευσης εξαιτίας της κρίσης, θα έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση του ισπανικού πληθυσμού, ο οποίος προβλέπεται να συρρικνωθεί κατά το ένα δέκατο σε 40 χρόνια, σύμφωνα με το ινστιτούτο στατιστικής ΙΝΕ.
                Λιγότερες γεννήσεις, περισσότερη μετανάστευση
                Βάσει των στοιχείων αυτών, ο αριθμός των κατοίκων της Ισπανίας θα μειωθεί από 46,2 εκατ. σήμερα σε 41,5 εκατ. το 2012. Ο αριθμός των γεννήσεων αναμένεται να μειωθεί τις επόμενες τέσσερις 10ετίες κατά 24% σε σχέση με τις γεννήσεις της περασμένης δεκαετίας. Συγκεκριμένα, αναμένεται να γεννηθούν περίπου 14,6 εκατ. βρέφη τα επόμενα 40 χρόνια, η μείωση ωστόσο δεν θα οφείλεται στο ότι οι οικογένειες θα πάψουν να είναι πολύτεκνες, αλλά στο ότι ο αριθμός των γυναικών σε αναπαραγωγική ηλικία θα έχει μειωθεί.
                Περίπου 1,4 εκατ. πολίτες αναμένεται να "χάσει" η χώρα, καθώς μεταναστεύουν περισσότεροι απ' όσοι εισέρχονται. Η οικονομική κρίση αναγκάζει τους μετανάστες να επιστρέφουν στις χώρες τους και τους Ισπανούς να μεταναστεύουν στο εξωτερικό...
                Αξίζει να σημειωθεί πως, κατά τη διάρκεια των πρώτων εννέα μηνών του τρέχοντος έτους, 365.000 ξένοι υπήκοοι και 55. 000 Ισπανοί εγκατέλειψαν

                Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2012

                ΕΚΑΣ στα 65, επιπλέον περικοπές σε δικαιούχους του εφάπαξ

                ΕΚΑΣ στα 65, επιπλέον περικοπές σε δικαιούχους του εφάπαξ


                Τρεις αυστηρότερες διατάξεις για το ΕΚΑΣ, τις συντάξεις των ατόμων με αναπηρία και τα εφάπαξ προβλέπονται στην Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου.


                Αυστηρότερα γίνονται τα κριτήρια για τη διατήρηση των δώρων στα άτομα με αναπηρία. Διασώζονται όσοι λαμβάνουν εξωιδρυματικό επίδομα
                Αυστηρότερα γίνονται τα κριτήρια για τη διατήρηση των δώρων στα άτομα με αναπηρία. Διασώζονται όσοι λαμβάνουν εξωιδρυματικό επίδομα

                Ειδικότερα οι αλλαγές που έρχονται είναι οι εξής:

                • Το Επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης θα καταβάλλεται από 1ης Ιανουαρίου 2014 με τη συμπλήρωση του 65ου έτους της ηλικίας (η αρχική ρύθμιση προέβλεπε το 64ο έτος). Σημειώνεται πως σήμερα καταβάλλεται στα 60.
                • Η διάταξη που επέτρεπε να «βελτιώνεται» το ύψος της περικοπής στο εφάπαξ καταργείται. Σε 23 Ταμεία Πρόνοιας έρχονται μειώσεις στο καταβαλλόμενο βοήθημα μέχρι και 83%.

                Στον νόμο που πέρασε ο υπουργός είχε τη δυνατότητα να περιορίζει το ποσοστό της μείωσης μέχρι και κατά 35%. Η ευνοϊκή αυτή διάταξη δεν πρόκειται ωστόσο να τεθεί σε ισχύ.

                Αυτό πρακτικά σημαίνει πως «κλείδωσαν» οι μειώσεις, οι οποίες αφορούν περίπου 60.000 άτομα που είναι στην αναμονή για το εφάπαξ. Ειδικότερα η περικοπή θα αγγίξει όσους υπέβαλαν αίτηση μετά την 1η Αυγούστου 2010 και ακόμα δεν έχουν πάρει το βοήθημα.

                • Τα κριτήρια για τη διατήρηση των δώρων στα άτομα με αναπηρία γίνονται αυστηρότερα. Οι μόνοι που διασώζονται είναι όσοι λαμβάνουν εξωιδρυματικό επίδομα, δηλαδή περίπου 15.000 άτομα. Σημειώνεται πως από την 1η Ιανουαρίου 2013 καταργούνται τα δώρα και το επίδομα αδείας σε όλες τις συντάξεις. Για τα άτομα με βαριά αναπηρία -εξωιδρυματικό επίδομα- προβλέπεται πως το ποσό των δώρων και του επιδόματος επιμερίζονται σε 12μηνη βάση, που προσαυξάνει τη μηνιαία σύνταξή τους.

                Οσον αφορά το ύψος της εισφοράς στις συντάξεις άνω των 3.000 ευρώ, επεκτείνεται και στο Δημόσιο η επιβολή εισφοράς 20% (όπως προβλέπεται για τα ασφαλιστικά ταμεία).

                Σε κάθε περίπτωση, το ποσό που απομένει δεν μπορεί να υπολείπεται των 2.550,01 ευρώ.

                Παράλληλα, από 1ης Ιανουαρίου 2013 θα υπάρχει ενιαία ημερομηνία για την καταβολή των συντάξεων από τα Ταμεία. Ειδικότερα οι συντάξεις θα καταβάλλονται από όλα τα ασφαλιστικά ταμεία την τελευταία εργάσιμη ημέρα του μήνα.

                Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2012

                Ο μύθος της αξιολόγησης και ο δράκος του προϋπολογισμού

                 Ο μύθος της αξιολόγησης και ο δράκος του προϋπολογισμού


                Ημερομηνία δημοσίευσης: 18/11/2012
                ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΠΙΚΙΑ ΣΤΕΦΑΝΑΚΟΥ

                Με 1 δισ. 280 εκατ. περικοπές στην παιδεία μιλάνε για αξιολόγηση του σχολείου και του εκπαιδευτικού
                Στα μέσα Νοεμβρίου η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Πειραιά μετρά 156 κενά εκπαιδευτικών διαφόρων ειδικοτήτων. Στέλνει τα σχετικά έγγραφα στο υπουργείο Παιδείας και εκείνο απαντά: «Οι εναπομείνασες πιστώσεις αναπληρωτών εκπαιδευτικών από τον Τακτικό Προϋπολογισμό για το σχολικό έτος 2012-13 είναι ελάχιστες και η δυνατότητα κάλυψης των ζητούμενων κενών εξαιρετικά περιορισμένες. Στο πλαίσιο αυτό, η υπηρεσία μας εξετάζει την πρόσληψη 150 αναπληρωτών (σε αναλογία 1 πρόσληψης προς 22 ζητούμενα κενά αναπληρωτών πλήρους και μειωμένου ωραρίου)...». Δηλαδή, μέσα Νοεμβρίου εξετάζεται το ενδεχόμενο να υπάρξει 1 πρόσληψη ανά 22 κενά!
                Με βάση το 94σέλιδο πόρισμα της επιτροπής του υπουργείου Παιδείας για την αξιολόγηση, «κάθε σχολική μονάδα μέχρι το τέλος Οκτωβρίου θέτει τους εκπαιδευτικούς στόχους, προγραμματίζει τις δραστηριότητες του σχολικού έτους και καταρτίζει ειδικά προγράμματα δράσης με σκοπό την αντιμετώπιση προβλημάτων και αδυναμιών και τη βελτίωση της ποιότητας του εκπαιδευτικού της έργου τόσο στο επίπεδο της σχολικής μονάδας όσο και στο επίπεδο τάξεων και τμημάτων».
                Στο τέλος Ιουνίου υποβάλλει έκθεση στην προταθείσα από το πόρισμα περιφερειακή διεύθυνση επιθεώρησης της εκπαίδευσης (λέγεται ΜΟΔΙΠΕ), με την οποία λογοδοτεί σχετικά με την επίτευξη των εκπαιδευτικών στόχων που έθεσε. Η έκθεση δημοσιοποιείται στην ιστοσελίδα του σχολείου και είναι στη διάθεση τόσο της κεντρικής (ΑΔΙΠΕ) όσο και της περιφερειακής υπηρεσίας επιθεώρησης.

                Πάει το πλάνο, μένει η κρίση
                Ερώτημα στους κυρίους και τις κυρίες της επιτροπής που εκπόνησαν το πόρισμα: Με ποιον ακριβώς τρόπο ένα σχολείο στο Κερατσίνι θα προγραμματίσει το έργο του, όταν δύο μήνες μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς του λένε ότι δεν υπάρχουν πιστώσεις ακόμη και για το αυτονόητο; Τον δάσκαλο στην τάξη. Στο τέλος της χρονιάς θα κριθεί το σχολείο που δεν έπιασε τους στόχους του ή το υπουργείο Παιδείας που δεν έχει σίγουρη ούτε καν την αναλογία 1 πρόσληψη προς 22 κενά;
                Ας μας πουν λοιπόν: Τι ακριβώς εξυπηρετεί η διαδικασία της εσωτερικής αξιολόγησης του παραγόμενου εκπαιδευτικού έργου, όταν εκ των προτέρων είναι γνωστό ότι ακόμη και ο αυτονόητος προγραμματισμός υπόκειται στο «εξαιρετικά περιορισμένο» των πιστώσεων. Πώς είναι δυνατόν να συζητούν για σύστημα αξιολόγησης των σχολείων και των εκπαιδευτικών, όταν ο προϋπολογισμός του 2013 για την παιδεία κόβει από τα δημοτικά 215 εκατ. ευρώ και από τα γυμνάσια και τα λύκεια 295 εκατ.; Συνολικά, κατά δήλωση του υπουργού Παιδείας, οι προβλεπόμενες πιστώσεις για την παιδεία είναι 1 δισ. 280 εκατ. λιγότερες από τις πιστώσεις του 2011. Σʼ αυτήν την απόλυτη εξαθλίωση είναι δυνατόν να μιλούν για αξιολόγηση «διαπιστωτικού, διαμορφωτικού, παιδαγωγικού και αναπτυξιακού χαρακτήρα»;

                Εκτός κριτικής το σχολείο της εγκυκλίου
                Η αξιολόγηση που επιχειρεί να επιβάλει το υπουργείο Παιδείας ουδεμία σχέση έχει με τη βελτίωση του παραγόμενου εκπαιδευτικού έργου. Εδώ έχουμε ένα σχολείο της εγκυκλίου που λειτουργεί με βάση ένα πλαίσιο και ένα εκπαιδευτικό υλικό το οποίο ξεθεώνει τους πάντες και κυρίως τα παιδιά.
                Συγγνώμη που θα μιλήσω επί προσωπικού, αλλά, στο τέλος της ημέρας, η κόρη μου, μαθήτρια της Αʼ Γυμνασίου, ψάχνει να βρει τρύπα να κρυφτεί από τον βομβαρδισμό γνώσεων, διαγωνισμάτων και απαιτήσεων που δεν αφήνουν την παραμικρή χαραμάδα για να εισχωρήσει το στοιχείο της απόλαυσης, της χαράς και της δημιουργίας.
                Η ζωή ενός 12χρονου παιδιού είναι ένα ατελείωτο κυνηγητό της ύλης, μέσα από βιβλία πολλά από τα οποία θα μπορούσαν κάλλιστα να δηλώνονται και ως σκουπίδια. "Και πού είσαι ακόμα;" μου λένε όσοι έχουν παιδιά σε μεγαλύτερες τάξεις.
                Φυσικά και δεν αξιολογείται αυτό το σύστημα. Εκείνο που προτείνεται για αξιολόγηση είναι ο βαθμός ανταπόκρισης των παιδιών και των εκπαιδευτικών σε έναν παραλογισμό που έχει επιβληθεί από τα πάνω και που χωρίς τη «σκιώδη εκπαίδευση» (δηλαδή, ιδιαίτερα, φροντιστήρια και λυσάρια), σε οδηγεί απευθείας στο εκτελεστικό απόσπασμα.
                Το τραγικό είναι ότι το πόρισμα του υπουργείου Παιδείας αναγνωρίζει το πρόβλημα, δηλώνοντας ότι «το εκπαιδευτικό έργο που παράγεται στο πλαίσιο του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος, χαρακτηρίζεται από ʽσταθερέςʼ, όπως ενιαίο αναλυτικό πρόγραμμα, ίδια σχολικά εγχειρίδια (βιβλίο του μαθητή, βιβλίο του εκπαιδευτικού) και προτεινόμενες διδακτικές μεθόδους σε όλα τα σχολεία της χώρα». Προφανώς, θεωρεί ότι αυτές οι 'σταθερές' είναι απολύτως ποιοτικές, οπότε, παρέχουν το δικαίωμα να περάσουμε στη δεύτερη φάση που είναι η αξιολόγηση «της περιοχής ευθύνης του εκπαιδευτικού».
                Δηλαδή, όπως αναφέρεται στο πόρισμα, να αξιολογηθεί «ο βαθμός στον οποίο ο εκπαιδευτικός «διαθέτει/κατέχει» συγκεκριμένες επιστημονικού χαρακτήρα ικανότητες και «αναπτύσσει / εφαρμόζει / προσαρμόζει» τις εκπαιδευτικές πρακτικές με βάση τις ιδιαιτερότητες της σχολικής μονάδας, της σχολικής τάξης και των μαθητών της τάξης».
                Από το πρώτο κριτήριο όλοι θα βγουν επαρκείς και προακτέοι καθώς αποδεδειγμένα, ο εκπαιδευτικός διαθέτει και κατέχει συγκεκριμένες επιστημονικού χαρακτήρα ικανότητες. Συνεπώς περνάμε στο δεύτερο κριτήριο. Ανάπτυξη, εφαρμογή, προσαρμογή με βάση τις ιδιαιτερότητες της σχολικής μονάδας.

                Κι αν δεν υπάρχει τροφή;
                Ερώτημα προς την επιτροπή του πορίσματος: Από τη μία πλευρά, έχουμε μια περιοχή όπου 1 στους 2 είναι άνεργος και από τους εργαζόμενους ένα μεγάλο ποσοστό μετράει πολύμηνη καθυστέρηση στην καταβολή των αποδοχών του, οι οποίες ούτως ή άλλως έχουν κατακρεουργηθεί. Το αποτέλεσμα είναι ότι πολλές από τις οικογένειες αυτές, έχουν ξεχάσει πότε είδαν το ψυγείο τους γεμάτο για τελευταία φορά.
                Από την άλλη, έχουμε και ένα αναλυτικό πρόγραμμα που στην Αʼ Γυμνασίου, προβλέπει (στο μάθημα της Βιολογίας) την εκτενή διδασκαλία του πεπτικού συστήματος και της διαδικασίας της πέψης.
                Ένας βιολόγος που υπηρετεί σε σχολείο της παραπάνω περιοχής, πώς πρέπει να διδάξει το συγκεκριμένο κεφάλαιο για να κριθεί προακτέος; Μήπως είναι καλύτερο να λάβει υπόψη του τις ιδιαιτερότητες της τάξης και να το παρακάμψει προκειμένου να αποφύγει δυσάρεστους συνειρμούς στους μαθητές του, αφού, ως γνωστόν, η διαδικασία της πέψης προϋποθέτει τροφή; Πώς θα χαρακτήριζε ο αξιολογητής του μια τέτοια επιλογή;
                Να το πάμε παραπέρα. Είναι δυνατόν να χρεωθεί ο καθηγητής ενδεχόμενη αποτυχία των παιδιών να αναπτύξουν, υπʼ αυτές τις συνθήκες, την πορεία της τροφής στο στομάχι;

                Το παράδειγμα του αγρότη
                Ε, τη χρεώνεται λοιπόν. Αυτό λέει τελικά το πόρισμα. Οι βαθμολογικές επιδόσεις του μαθητή συνδέονται, όπως φαίνεται στο πρότυπο για την αξιολόγηση της σχολικής μονάδας, με την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού. Απολύτως βολική η ενοχοποίηση των εκπαιδευτικών.
                Χωρίς καμία διάθεση υποβάθμισης του ρόλου και της ευθύνης των δασκάλων, «το να κατηγορούμε τους καθηγητές για τα άσχημα αποτελέσματα στα τεστ, σε αστικά σχολεία με υψηλά ποσοστά φτωχών και σαφώς μη προνομιούχων μαθητών, καταγόμενων από κακόφημες περιοχές και προερχόμενων από διαλυμένες οικογένειες, είναι σα να κατηγορούμε έναν αγρότη, επειδή είχε κακή συγκομιδή μετά από περίοδο ξηρασίας», γράφει ο δημοσιογράφος, Paul Street («Χτυπώντας τον Νεοφιλελευθερισμό στο Σικάγο»).
                Λοιπόν, ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Η κυβέρνηση δεν θέλει την αξιολόγηση για να φτιάξει καλύτερα σχολεία. Ειδικά τώρα. Ειδικά στα χρόνια της χολέρας. Η αξιολόγηση είναι το όχημα για συγκεκριμένες νεοφιλελεύθερες αναδιαρθρώσεις που ουδεμία σχέση έχουν με βελτίωση και ποιότητα. Οι γενικές αρχές έχουν τεθεί και είναι ξεκάθαρες. Το Προεδρικό Διάταγμα, που θα καταθέσει το υπουργείο Παιδείας, μέχρι τέλος Νοεμβρίου, βασίζεται στο νόμο 4024/11.
                Έναν νόμο που ανάβει όλα τα φώτα για κατηγοριοποίηση των σχολείων, συγχωνεύσεις και δημιουργία των λεγόμενων μητροπολιτικών σχολικών μονάδων οι οποίες θα εξαρτώνται σχεδόν απόλυτα από την αγορά και τις χορηγίες, σύνδεση της αξιολόγησης του καθηγητή με τις βαθμολογικές επιδόσεις των μαθητών του, άρση της μονιμότητας και μείωση του εκπαιδευτικού προσωπικού.


                Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

                Σχολείο-αγκαλιά στου Ζωγράφου

                ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ» ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

                Σχολείο-αγκαλιά στου Ζωγράφου


                Σε αυτήν τη δύσκολη εποχή που διανύει η χώρα υπάρχουν άνθρωποι που ξεχωρίζουν για την κοινωνική τους προσφορά, το ανοιχτό τους μυαλό και την αγάπη τους για τη νέα γενιά.


                Με εκδηλώσεις και γεύματα για τους μαθητές που αντιμετωπίζουν προβλήματα, το 2ο Δημοτικό Σχολείο Ζωγράφου παραδίδει μαθήματα ευαισθησίας
                Με εκδηλώσεις και γεύματα για τους μαθητές που αντιμετωπίζουν προβλήματα, το 2ο Δημοτικό Σχολείο Ζωγράφου παραδίδει μαθήματα ευαισθησίας

                Χαρακτηριστική περίπτωση είναι ο διευθυντής του 2ου Δημοτικού σχολείου Ζωγράφου, ο οποίος μαζί με τους υπόλοιπους δασκάλους έχει μετατρέψει το σχολείο σε μια όαση μέσα στην πόλη. Ενα δημόσιο σχολείο με εργαστήρια, βιβλιοθήκες, κήπους, χωράφι για να φυτεύουν τα παιδιά και, πάνω απ' όλα, ένα σχολείο που δεν προσφέρει στα παιδιά μόνο γνώσεις αλλά και οτιδήποτε άλλο τους έχει στερήσει η οικονομική κρίση. Τρόφιμα, ρούχα, παιχνίδια, ψυχολογική υποστήριξη.

                Οπως συμβαίνει πλέον σε όλα τα σχολεία της χώρας, και στου Ζωγράφου μικροί μαθητές αντιμετωπίζουν προβλήματα σίτισης τα οποία οι εκπαιδευτικοί του σχολείου, με προτροπή του διευθυντή, προσπαθούν με τον πλέον διακριτικό τρόπο ν΄ αντιμετωπίσουν ώστε να μη νιώσουν δύσκολα τόσο τα παιδιά όσο και οι γονείς τους, αφού, όπως μας είπε χαρακτηριστικά ο διευθυντής του σχολείου, «όλοι είναι περήφανοι άνθρωποι και δεν θέλουν ελεημοσύνη».

                Η προσπάθεια των δασκάλων να βοηθήσουν τα παιδιά είναι πραγματικά συγκινητική. Από τη στιγμή που κατάλαβαν ότι πάνω από 25 Ελληνες και αλλοδαποί μαθητές έχουν πρόβλημα, δεν είχαν ρούχα και δεν έπαιρναν τρόφιμα από το σχολικό κυλικείο, αποφάσισαν να επέμβουν.

                Ο διευθυντής του σχολείου, ο οποίος πρωτοστατεί σε όλες τις δραστηριότητες
                Ο διευθυντής του σχολείου, ο οποίος πρωτοστατεί σε όλες τις δραστηριότητες

                Και αφού η Πολιτεία δεν υπήρχε περίπτωση να τους συνδράμει, ανέλαβαν μόνοι τους πρωτοβουλίες. Ζήτησαν από την τοπική κοινωνία, τους φορείς και τις επιχειρήσεις τρόφιμα, ρούχα και ό,τι άλλο χρειαζόταν.

                Τα καταστήματα πρόθυμα προσέφεραν τρόφιμα, τα οποία οι εκπαιδευτικοί τα έδιναν στο κυλικείο για να τα δίνουν -φυσικά- δωρεάν σε όλα τα παιδιά.

                «Ο λαός μας έχει αξιοπρέπεια και με πολλή δυσκολία παραδέχεται κάποιος ότι έχει πρόβλημα. Για τον λόγο αυτόν απευθυνθήκαμε και στους γονείς με πολύ προσωπικό τρόπο, προκειμένου να δεχτούν τη βοήθειά μας», τόνισε στο «Εθνος» ο διευθυντής του σχολείου κ. Γιώργος Καππής.

                Η συνεισφορά του σχολείου, όμως, δεν σταμάτησε σ΄ αυτό. Οι εκπαιδευτικοί φρόντισαν να πάνε κοινωνικοί λειτουργοί στα σπίτια, ζήτησαν βοήθεια από κοινωνικά ιατρεία, από φροντιστήρια, από συναδέλφους τους και όλοι προσέφεραν ό,τι μπορούσαν στις οικογένειες και στα παιδιά που έχουν ανάγκη.

                Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ-ΕΜΠΝΕΥΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ
                «Να λειτουργήσει η κοινωνία από κάτω»

                «Το σχολείο μπορεί και πρέπει να αποτελεί κύτταρο κοινωνικής αλληλεγγύης και να διαμορφώνει πολιτισμό. Για να ξεπεράσουμε τα πέτρινα χρόνια που ζούμε, οφείλουμε να υιοθετήσουμε νέες δράσεις και τρόπους επικοινωνίας. Να λειτουργήσει η κοινωνία από κάτω. Ετσι μόνο θα αλλάξουν τα πράγματα. Αυτά θα είναι το αντίδοτο στην κατάθλιψή μας», υπογραμμίζει στο «Εθνος» ο διευθυντής του σχολείου που στα 6 χρόνια που υπηρετεί σε αυτή τη μονάδα έχει κάνει στην κυριολεξία «θαύματα» προς όφελος των μαθητών του, πάντα με τη βοήθεια των συναδέλφων του που κατανοούν πλήρως τις νέες κοινωνικές ανάγκες και στέκονται στο πλευρό των παιδιών.

                Τον προηγούμενο μήνα, πάλι με πρωτοβουλία των εκπαιδευτικών, διοργανώθηκε στο σχολείο στο πλαίσιο της κοινωνικής αλληλεγγύης και δράσης που αναπτύσσει το σχολείο, εκδήλωση με θέμα «Παρασκευάζοντας μουσταλευριά με παραδοσιακό τρόπο», σε συνεργασία με τον Σύλλογο Κρητών Ζωγράφου, όπου τα παιδιά έμαθαν πώς γίνεται το συγκεκριμένο γλύκισμα και φυσικά έφαγαν με την ψυχή τους. Την ίδια μέρα ο Σύλλογος των Γονέων διοργάνωσε στο προαύλιο του σχολείου γλέντι με παραδοσιακή μουσική και φαγητά. Παράλληλα, διοργανώθηκε και ανταλλακτικό παζάρι, το οποίο λειτούργησε -όπως λένε οι εκπαιδευτικοί-, τα παιδιά έφεραν αλλά και πήραν κάτι και όχι μόνο αυτά που είχαν ανάγκη.

                ΝΙΚΟΛ. ΤΡΙΓΚΑ

                Μουσική επιστροφή στον Μπρεχτ

                Μουσική επιστροφή στον Μπρεχτ


                Ημερομηνία δημοσίευσης: 16/11/2012
                  Τον καιρό της κρίσης είναι, ίσως, μοιραίο να επιστρέφουμε στο παρελθόν -για να μπορέσουμε να ονειρευτούμε το μέλλον... Έτσι, δεν είναι περίεργη η στροφή προς τη γερμανική μεσοπολεμική εμπειρία που, ας μην ξεχνάμε, οδήγησε την τέχνη σε ύψη που δεν είχε φτάσει μέχρι τότε, για να την καταβαραθρώσει αργότερα, στη φρίκη του ναζισμού και του πολέμου...
                  Ανάμεσα στους καλλιτέχνες της περιόδου αυτής ξεχωρίζει μια φιγούρα, αυτή του "καλού ανθρώπου του Άουγκσμπουργκ", του Μπέρτολντ Μπρεχτ. Σε αυτόν και στην ποίησή του καταφεύγουν οι «Ανήσυχοι Θεατρίνοι», προκειμένου να παρουσιάσουν μια μουσική παράσταση διαμαρτυρίας για όσα συμβαίνουν γύρω μας σήμερα. Μια παράσταση βασισμένη σε πολιτικά ποιήματα και τραγούδια του, που θα παρουσιάζουν υπό μορφήν θεατρικού αναλογίου από σήμερα και κάθε Παρασκευή στο κινηματοθέατρο Τριανόν, με τον χαρακτηριστικό τίτλο-ερώτημα: Τον καιρό της φρίκης θα τραγουδάμε ακόμα;
                  Ο Μπρεχτ έγραφε ποίηση από τα δεκατρία του χρόνια. Αν και είναι περισσότερο γνωστός ως δραματουργός, ο ίδιος διεκδικούσε με επιμονή την ταυτότητα του ποιητή. Η ποίησή του, άλλοτε λυρική, άλλοτε επική, φωτίζει τη ζωή και διαφωτίζει τους ανθρώπους, ώστε να κάνουν την καθημερινότητά τους βιώσιμη. Στόχος του είναι να αφυπνίσει, να αλλάξει τους θεατές, τους ακροατές, τους αναγνώστες του.
                  Την εποχή που ο Μπρεχτ έγραφε τα ποιήματα αυτά, η εξαθλίωση οδήγησε στην άνοδο των Ναζί στην εξουσία και τον ίδιο στην εξορία. Ο Β' Παγκόσμιος πόλεμος υπήρξε η Νέμεσις που "ξέπλυνε", με αμέτρητο ανθρώπινο κόστος, τη ναζιστική ύβρη. Σήμερα άραγε πού θα οδηγήσει η εξαθλίωση που εξαπλώνεται όλο και περισσότερο;
                  "Τότε οι άνθρωποι φώναζαν με δύναμη και με οργή για την κατάντια τους. Τα ίδια συναισθήματα νιώθουμε και τώρα και τα φωνάζουμε κι εμείς μέσα απʼ αυτά τα κείμενα, που αναφέρονται με κριτική ματιά σε όλα τα κοινωνικά προβλήματα, στα πρόσωπα της εξουσίας, στην ανεργία, την πείνα, την αδικία, την αναξιοκρατία κ.ά., άλλοτε με δραματικότητα και άλλοτε με το σατιρικό πνεύμα που διακρίνει τον ποιητή", σημειώνουν τα μέλη της ομάδας.
                  Αλλά δεν μένουν μόνο σε αυτό. Η χειρονομία τους, να ανεβάσουν μια παράσταση στο κέντρο της πόλης, κοντά στις "εστίες έντασης" και ρατσιστικών συγκρούσεων, την πλατεία Βικτωρίας και τον Άγιο Παντελεήμονα, έχει και μια άλλη διάσταση: αυτή της διαμαρτυρίας "ενάντια στην υποβάθμιση του κέντρου της Αθήνας, όπου κάποιοι επιμένουμε να ζούμε κρατώντας το ακόμα ζωντανό. Σε όσους επιχειρούν να μας κάνουν να εγκαταλείψουμε τις γειτονιές του κέντρου, απαντάμε με παραστάσεις και πολιτισμό. Δεν θέλουμε να αφήσουμε τα σπίτια μας. Να πάμε πού;" καταλήγουν.
                  Στην παράσταση, που σκηνοθετεί η Αθηνά Κεφαλά, παίρνουν μέρος οι ηθοποιοί: Μαρία Μαυροματάκη, Νιόβη Πεπέ και Χάρης Φλέουρας, ενώ ακούγονται μουσικά θέματα των Κουρτ Βάιλ, Χανς Άισλερ, Πάουλ Ντεσάου κ.ά., σε μουσική διδασκαλία Σοφίας Μουλακάκη.
                  Σημειώνεται ότι την Παρασκευή 23 Νοεμβρίου, πριν την έναρξη της παράστασης, η Νάντια Βαλαβάνη θα μιλήσει για το έργο