ΠΑΛΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

ΠΑΛΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ Χριστόφορος Δουλγέρης

Κυριακή, 31 Μαρτίου 2013

Το ρολόι μπροστά, η ζωή πίσω

Το ρολόι μπροστά, η ζωή πίσω

Ημερομηνία: 31/03/2013 11:14
Του Πέτρου Κατσάκου
Πόσες στροφές να φέρεις τους λεπτοδείκτες για να ξαναβρείς όσα έχασες; Πόσους κύκλους να κάνει ο χρόνος για να επιστρέψεις εκεί που ήσουν; Πώς να βάλεις την ώρα μπροστά όταν εσύ γυρίζεις συνέχεια πίσω;

Εγκλωβισμένος σε ένα άνισο παιχνίδι με το χρόνο, τρέχεις ασθμαίνοντας για να προλάβεις τους δείκτες του ρολογιού. Μα κάθε λεπτό που περνά και μια ήττα. Κάθε ώρα και μια πανωλεθρία. Κάθε μέρα και ένα βήμα πίσω. Να χάνεις όσα κέρδισες. Σε κάθε χτύπο του ρολογιού να παραδίδεις ακόμα μια σπιθαμή απ τη ζωή σου. Να λιγοστεύεις. κι εσύ να τρέχεις να προλάβεις μη χάσεις κι άλλη μια στροφή του ρολογιού. Να μεγαλώνεις. μικραίνοντας κι ο χρονομέτρης της ζωής σου να σε κλέβει.

Έλα όμως που η ζωή δεν σταματάει να επιμένει και πάντα μια ελπίδα θα σου φωνάζει να προσπεράσεις, να φτύσεις κατάμουτρα τον χρονομέτρη και να γυρίσεις μια μέρα πίσω εκεί που όλα ξεκίνησαν, να ξεδιψάσεις τη νοσταλγία και το θυμό για τη χαμένη γη, για το χαμένο χρόνο, για τα παιδιά που μεγαλώνουν.

«Οι χειρότεροι κλέφτες είναι αυτοί που σου κλέβουν το χρόνο»
Γκαίτε

Σάββατο, 30 Μαρτίου 2013

Τα σκουπίδια σας, ο θησαυρός μας

Έντυπη Έκδοση

Τα σκουπίδια σας, ο θησαυρός μας

Το κίνημα «Ζωή χωρίς χρήματα» βρίσκει υποστηρικτές σε όλο τον κόσμο
«Φτωχός δεν είναι αυτός που δεν έχει χρήματα αλλά αυτός που δεν μπορεί να προσφέρει στην κοινωνία στην οποία ζει» λέει ο 29χρονος Γερμανός Ραφαέλ Φέλμερ, ο οποίος εδώ και δύο χρόνια, μαζί με τη γυναίκα και την κόρη του, και τουλάχιστον 80 άλλους Βερολινέζους, ζουν χωρίς χρήματα.
«Εχουμε συμφωνία με σούπερ μάρκετ οργανικών τροφών που μας χαρίζουν τα προϊόντα μια μέρα αφ' ότου περάσει η ημερομηνία λήξης τους». Εξ ου και το απόθεμα... «Εχουμε συμφωνία με σούπερ μάρκετ οργανικών τροφών που μας χαρίζουν τα προϊόντα μια μέρα αφ' ότου περάσει η ημερομηνία λήξης τους». Εξ ου και το απόθεμα...Η οικονομική κρίση, οι τόνοι φαγητού που πετιούνται ενώ άνθρωποι πεινάνε και η κλιματική αλλαγή ενέπνευσαν τον Φέλμερ που αποφάσισε να υιοθετήσει ένα σύστημα ανταλλαγής εργασιών και εναλλακτικών κοινωνικών σχέσεων. Τώρα θεωρείται από τους ηγέτες του κινήματος «Ζωή χωρίς χρήματα» (Leben Ohne Geld) στη Γερμανία, που έχει ήδη βρει υποστηρικτές σε όλο τον κόσμο.
«Ο μόνος τρόπος για να υπάρξει σταθερότητα στην κοινωνία και υγιές μέλλον για όλους μας είναι να πάψουμε να χρησιμοποιούμε τα χρήματα», λέει στην «Ε» περιγράφοντας τον τρόπο ζωής του και θέλοντας να διαψεύσει «τους κακόβουλους που υποστηρίζουν ότι απλώς δεν θέλει να εργάζεται».
- Πώς ξεκίνησε... «η Ζωή χωρίς χρήματα»;
«Δύο χρόνια πριν με έναν κολλητό μου αποφασίσαμε να πάμε ένα ταξίδι από την Ολλανδία στο Μεξικό, χωρίς να χρησιμοποιήσουμε χρήματα, για να αποδείξουμε ότι κάτι τέτοιο είναι εφικτό. Ταξιδεύαμε κάνοντας οτοστόπ, κοιμόμασταν σε σταθμούς της Πυροσβεστικής. Ζητούσαμε περισσεύματα από εστιατόρια, φαστ φουντ. Μέναμε σε σπίτια ανθρώπων που μας πίστευαν και δεν φοβούντουσαν να μας ανοίξουν την πόρτα, και τρώγαμε μαζί τους. Κάποιες φορές κάναμε μικροδουλειές για να ανταποδώσουμε τη φιλοξενία τους».
Με ανταλλαγές
- Και μετά τι έγινε όταν γύρισες στο Βερολίνο;
«Αποφάσισα με τη σύντροφό μου να συνεχίσουμε αυτόν τον τρόπο ζωής, χωρίς λεφτά, γιατί πραγματικά πιστεύω ότι όλα όσα χρειαζόμαστε τα έχουμε ήδη, είναι όλα εδώ. Δεν χρειάζεται να παράγουμε τίποτε άλλο. Εάν όλοι ακολουθούσαν αυτή την τακτική, και υιοθετούσαμε την οικονομία του αντιπραγματισμού και των ανταλλαγών, μοιραζόμασταν τα ταλέντα μας, τα ποδήλατά μας, τα αυτοκίνητά μας, θα προστατεύαμε τους εαυτούς μας, τον πλανήτη και τον φυσικό πλούτο τώρα και στο μέλλον».
- Πού ζείτε, πώς εξασφαλίζετε τροφή, ρούχα...
«Ζούμε σε οίκημα που ανήκει στην Προτεσταντική Εκκλησία και μας το παρέχει δωρεάν. Είμαστε χορτοφάγοι. Καλλιεργούμε στον κήπο και έχουμε συμφωνία με σούπερ μάρκετ οργανικών τροφών που μας χαρίζουν τα προϊόντα μία ημέρα αφ' ότου περάσει η ημερομηνία λήξης τους. Εχουμε υπογράψει, βέβαια, συμφωνία ότι εάν πάθουμε κάτι δεν πρόκειται να τους κάνουμε μήνυση. Αλλά δεν έχει πάθει κανείς τίποτε μέχρι τώρα. Ρούχα παίρνουμε από αυτά που δωρίζουν οι άνθρωποι σε φιλανθρωπικούς οργανισμούς. Διαβάζουμε βιβλία στις δανειστικές βιβλιοθήκες και χρησιμοποιούμε τους δωρεάν υπολογιστές».
- Από αυτά που λες καταλαβαίνω ότι για να λειτουργεί το κίνημα «Ζωή χωρίς λεφτά» πρέπει να υπάρχουν... κάποιοι που έχουν χρήματα για να αγοράζουν ρούχα, τα οποία στη συνέχεια θα δώσουν, να έχουν σπίτια για να μπορείτε να μείνετε... Νομίζεις ότι θα μπορούσε να λειτουργήσει το κίνημα σε παγκόσμιο επίπεδο;
«Αυτό που θέλουμε να υπογραμμίσουμε είναι ότι πρέπει και μπορούμε να απελευθερωθούμε από τη σκλαβιά των χρημάτων, της λογικής της υπερκατανάλωσης και τότε θα λειτουργήσουμε ως μία μεγάλη οικογένεια που είναι αρκετά έξυπνη να λειτουργήσει χωρίς νόμους, χρήματα και ιδιοκτησία».
- Παρόμοιες προσπάθειες που έχουν γίνει από μικρές ομάδες... δεν έχουν πετύχει. Μήπως οι προτάσεις σας γυρνάνε την ανθρωπότητα εκατομμύρια χρόνια πίσω;
«Κανείς δεν θέλει να ζούμε στην εποχή του χαλκού. Αντιθέτως θέλουμε να οδηγήσουμε την ανθρωπότητα σε νέα επίπεδα, χωρίς εγωισμούς, απληστία, χρήματα, φυσικά ή τεχνητά όρια, κακοποίηση ανθρώπων και ζώων. Θα είχαμε καλύτερα συστήματα μεταφορών, πιο υγιεινές τροφές, δεν θα είχαμε άγχος, κατάθλιψη, ψυχοσωματικές ασθένειες που προκαλούνται από τον σύγχρονο τρόπο ζωής. Η ανθρωπότητα αργά αλλά σταθερά ωριμάζει. Βλέπετε ότι υπάρχουν πολλοί μιμητές μας σε όλο τον κόσμο. Προωθήστε αυτή την επανάσταση για να βρεθούμε στην πρωτοπορία της εξέλιξης».
- Δεν είναι λίγοι αυτοί, που, μαθαίνοντας για τις επιλογές σου, υποστηρίζουν ότι απλώς «βαριέσαι να εργαστείς»...
«Προέρχομαι από εύπορη οικογένεια και έκανα Ευρωπαϊκές Σπουδές στη Χάγη. Δούλευα όμως από τα 12 μου, κυρίως σε κοινωνικές δράσεις, και ποτέ δεν πήρα χρήματα απ' τους γονείς μου. Οταν συνειδητοποίησα πως υπάρχουν σημαντικότερα πράγματα στη ζωή από τα χρήματα, ξεκίνησα σταδιακά τη μείωση των δαπανών και σήμερα η ζωή μου έχει μεγαλύτερο νόημα από ποτέ άλλοτε, γιατί δεν εργάζομαι για το καλό μου, αλλά πάντα για το κοινωνικό καλό».
Οι ομιλίες
- Πολλές φιλανθρωπικές οργανώσεις και ΜΚΟ σε καλούν να μιλήσεις για τη «Ζωή χωρίς χρήματα». Πληρώνεσαι για τις ομιλίες;
«Οχι, ποτέ, και ούτε έχω σκεφτεί την πιθανότητα. Δέχομαι να μου καλύψουν το κόστος των εισιτηρίων και της διαμονής, μόνο εάν δεν μπορώ να μείνω κάπου αλλού».
- Δεν υπάρχει, δηλαδή, ούτε μία περίπτωση για την οποία θα σκεφτόσουν να ξαναχρησιμοποιήσεις χρήματα; Ούτε για λόγους υγείας;
«Ακόμη και εάν πάθαινα καρκίνο, δεν θα έκανα χημειοθεραπεία, γιατί δεν συμφωνώ. Ποτέ δεν έχω πάρει φάρμακα πέρα από αυτά που μας χαρίζει δωρεάν η Φύση. Αλλά αν μου συμβεί ένα ατύχημα, αν πέσω από ένα δέντρο και σπάσω το πόδι μου, θα πήγαινα στο νοσοκομείο, γιατί στο σύστημά μας στη Γερμανία βοηθάμε αυτούς που έχουν ανάγκη».
** Για περισσότερες πληροφορίες για το κίνημα «Ζωή χωρίς χρήματα» μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα http://www.resilience.org

Το χρήμα είναι πάντα βρόμικο

Έντυπη Έκδοση

21.000 - 26.000 ΒΑΚΤΗΡΙΑ ΚΟΥΒΑΛΑ ΚΑΘΕ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ ΠΑΝΩ ΤΟΥ

Το χρήμα είναι πάντα βρόμικο

«Πλυντήρια... και σκάφες», «ξέπλυμα» και «βρόμικο χρήμα» κυριαρχούν στις συζητήσεις των ημερών. Εάν όμως πιστεύετε ότι το «βρόμικο χρήμα» ξεκουράζεται αποκλειστικά στους φορολογικούς παραδείσους, κάνετε λάθος και δεν έχετε παρά να ανοίξετε το πορτοφόλι σας. Το μόνο βέβαιο είναι ότι μετά θα θέλετε να πλύνετε τα χέρια σας.
Εξαιρούνται τα δεκάευρα της φωτογραφίας... Εξαιρούνται τα δεκάευρα της φωτογραφίας...Οι Ευρωπαίοι σε ποσοστό περίπου 60% πιστεύουν ότι κέρματα και χαρτονομίσματα είναι τα πιο βρόμικα από τα αντικείμενα που πιάνουν καθημερινά τα χέρια τους - πολύ πιο βρόμικα από τα πόμολα στις πόρτες δημόσιων κτηρίων ή χώρων, από τα κουμπιά των αυτόματων πωλητών και των ΑΤΜ και από τα βιβλία της δανειστικής βιβλιοθήκης.
Αυτό ακριβώς υποδεικνύει πρόσφατη έρευνα, που διεξήχθη για λογαριασμό της Mastercard, με συμμετέχοντες από 15 ευρωπαϊκές χώρες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, που δημοσιοποιήθηκαν στις 25 Μαρτίου, οι ερωτηθέντες σε ποσοστό 83% πιστεύουν ότι τα χρήματα είναι... «μολυσμένα» με πολλά μικρόβια. Και έχουν δίκιο. Το Δεκέμβριο του 2012, ερευνητική ομάδα της Οξφόρδης έβαλε στο μικροσκόπιο χιλιάδες ευρωπαϊκά χαρτονομίσματα και διαπιστώθηκε ότι ένα «μέσο» χαρτονόμισμα κουβαλά στην επιφάνειά του από 21.000 έως και 26.000 βακτήρια.
«Η πεποίθηση... για το βρόμικο χρώμα του χρήματος δεν είναι λανθασμένη» είπε ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, Ιαν Τόμσον, υποστηρίζοντας ότι τα 26.000 βακτήρια ενός χαρτονομίσματος «είναι αρκετά για να μας προκαλέσουν μόλυνση ή να μεταδώσουν ασθένεια». Ακόμη και τα χαρτονομίσματα που μόλις έχουν κοπεί «κουβαλούν» τουλάχιστον 21.000 βακτηρίδια στην επιφάνειά τους. «Είναι πραγματικά τόσο συγκλονιστικό στην απλότητά του», είπε ο Τόμσον- «τα χαρτονομίσματα αλλάζουν χιλιάδες διαφορετικά χέρια, αναπόφευκτα λοιπόν έχουν πάνω τους χιλιάδες παθογόνους οργανισμούς».
Σε όσους... υποπτεύονται «δάκτυλο» της Mastercard πίσω από την έρευνα, επειδή «επιθυμεί να προωθήσει το πλαστικό χρήμα», εκπρόσωποι της εταιρείας σπεύδουν να μας θυμίσουν παλαιότερες ανεξάρτητες έρευνες, με ίδια ή ακόμη πιο ανησυχητικά αποτελέσματα. Ξεχωρίζει έρευνα του 2002, που δημοσιεύθηκε στο «Southern Medical Journal» και υποστηρίζει ότι το 80% των κερμάτων που έχουμε στις τσέπες μας μπορούν να «αρρωστήσουν» έναν άνθρωπο με πεσμένο ανοσοποιητικό σύστημα.
(ΠΗΓΕΣ: WWW.CNN.COM, WWW.SCIENCE-PROJECTS.COM)

Ταμπού

Έντυπη Έκδοση

Ταμπού

Οπωσδήποτε ο 20ός αιώνας μπορεί να ιδωθεί σαν ένας συνεχής αγώνας ενάντια στα ταμπού - κάτι που συνδέθηκε, στη δίνη των επαναστατικών στιγμών της Ιστορίας, με την καλπάζουσα εισβολή του απομυθοποιητικού πνεύματος της δημοκρατίας στο έδαφος των θεσμών και της ηθικής τους. Ανατροπές, αποκαθηλώσεις, αποεξιδανικεύσεις, αμφισβητήσεις και επιθέσεις κατά των παραδοσιακών αξιών, όλ' αυτά χαιρετίστηκαν σαν θρίαμβοι της ελευθερίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ωστόσο, εκ των υστέρων, ο ορίζοντας έμοιαζε να περικλείει το χάος - μαζί με τις απαγορεύσεις είχαμε καταργήσει και τα περιεχόμενά τους, έτσι που τώρα ήταν αδύνατον να τα απολαύσουμε, μολονότι τάχα μας το επέτρεπαν. Θα νόμιζε κανείς ότι το ίδιο το Σύστημα είχε παραλάβει τη σκυτάλη των επαναστατικών κινημάτων για να αποτελειώσει ό,τι απέμεινε.
Ξαφνικά, το ΝΑΤΟ ή ο ΟΗΕ, ως εκτελεστικός βραχίονας των ΗΠΑ, δεν θα μεταμορφώνονταν υπό την πίεση της παγκόσμιας Αριστεράς, αλλά επειδή η Μαντλίν Ολμπράιτ θα δήλωνε ότι οι κανόνες του παιγνιδιού είχαν επαναπροσδιοριστεί και ας το παίρναμε απόφαση - υπονοούμενο: θα βομβαρδίζουμε όποιον και όποτε θέλουμε. Σκεφτείτε το απαραβίαστον της κεντρικής εξουσίας: δεν θα κατέρρεε υπό το βάρος της κριτικής, αλλ' απλώς όταν ο Κλίντον πιάστηκε με τα παντελόνια κατεβασμένα. Φυσικά η εξουσία παρέμεινε, αλλά δεν συνιστούσε πια ταμπού: πρωθυπουργοί και πρόεδροι άρχισαν έκτοτε να προσέρχονται στα δικαστήρια απανταχού της Δύσης. Αυτό επίσης χειροκροτήθηκε σαν επίτευγμα της νομιμότητας· μπορούμε εντούτοις να το δούμε κάλλιστα σαν πρόβα τζενεράλε ενός κόσμου όπου τα πάντα ήταν πιθανά.
Σκεφτείτε ακόμη τα μεγάλα ταμπού των σοσιαλιστικών κατακτήσεων, όπως το κοινωνικό κράτος. Αξιωματούχοι της Ευρωζώνης, Γερμανοί ή άλλοι, έδιναν τώρα τα ρέστα τους για την εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος όπου τίποτα δεν θα αποτελούσε ταμπού, ούτε η αντισυνταγματικότητα των καινούργιων νόμων ούτε οι τραπεζικές καταθέσεις ούτε οι περιουσίες των ασφαλιστικών ταμείων ούτε βεβαίως οι αποφάσεις των δικαστηρίων, όπως φάνηκε στην περίπτωση Στουρνάρα. Επιτρέπονταν πλέον το οτιδήποτε· ζούσαμε ήδη σ' ένα σύμπαν ολοκληρωτικής απροσδιοριστίας.
Τέλος, σκεφτείτε το πλεονέκτημα της ιδιοκτησίας ακινήτων, που συρρικνωνόταν δραματικά μέσω της υψηλής φορολόγησης, με συνέπεια ένα βαθύ ρήγμα στη συνοχή του κοινωνικού ιστού ο οποίος προστάτευε την κλασική οικογένεια. Κατά τη γνώμη μου, εκείνο που βρίσκεται στο στόχαστρο είναι ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΟΙ ΘΕΣΜΟΙ ως τέτοιοι. Ηταν τόσοι εκείνοι που κατεδαφίστηκαν εν μιά νυκτί υπέρ του λαού μέσα στην ευφορία της φούσκας, ώστε οι υπόλοιποι κουρεύονται σήμερα ατιμωρητί, με την κοινή γνώμη να παρακολουθεί άναυδη.

Θα μπει φρένο στη Γερμανία;

Έντυπη Έκδοση

Θα μπει φρένο στη Γερμανία;

Την Ευρώπη δεν θα την κατακτήσει η σβάστικα, αλλά το μάρκο. PHILIP KERR, «Γερμανικό ρέκβιεμ»
«Δεν είναι ανεκτή, γιατί είναι επιλεκτική» η απόφαση του Eurogroup για την Κύπρο, δήλωσε ο Πρόεδρος Κάρ. Παπούλιας, αμέσως μετά την παρέλαση για την εθνική επέτειο. Τονίζοντας ότι στέλνει το μήνυμά του σε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και, πρωτίστως, στο Βερολίνο, ο κ. Παπούλιας πρόσθεσε: «Θα πρέπει η Ε.Ε. να μην επιλέγει τα θύματά της, όπως αυτή νομίζει...».
Να μη χρησιμοποιεί, δηλαδή, τώρα την άμοιρη Κύπρο σαν πειραματόζωο, όπως, εξίσου κυνικά, έκανε πριν από τρία χρόνια με την Ελλάδα -για να αποτολμήσουμε μια ερμηνεία του προεδρικού υπαινιγμού.
Εμφανώς φορτισμένος συναισθηματικά, ο Πρόεδρος κατάφερε να αυτοσυγκρατηθεί. Δεν είχε προλάβει ακόμη να δει τηλεοπτικά τις δύο όψεις της τραγωδίας με την άγρια σύγκρουση, που σου ανέβαζε το αίμα στο κεφάλι:
Από τη μια, τα πρόσωπα των διαδηλωτών στη Λευκωσία χαρακωμένα από την οδύνη, την απόγνωση και την οργή.
Και στην απέναντι όχθη: να δηλώνουν και να δείχνουν ότι αισθάνονται ευτυχείς οι θριαμβευτές της διαπραγματευτικής(;) ολονυκτίας Ανγκελα Μέρκελ και Β. Σόιμπλε. Και να χασκογελούν αναίσχυντα: Η με διασφαλισμένη τη φορολογική ασυλία για τα υψηλότατα εισοδήματά της Κριστίν Λαγκάρντ, υπόλογη ήδη στη γαλλική Δικαιοσύνη για οικονομικά σκάνδαλα. Και ο ανεκδιήγητος αχυράνθρωπος του Σόιμπλε επικεφαλής του Γιούρογκρουπ, Γερούν Ντάισελμπλουμ (πρώην... αριστερός κι αυτός, σαν τον Μπαρόζο), που επιμένει να θέλει την εξοντωτική απόφαση για τη «διάσωση» της Κύπρου μοντέλο και για τις άλλες προβληματικές χώρες της Ευρωζώνης.
Για ποιους ηγέτες και ποια Ευρώπη της αλληλεγγύης μιλάμε; Με ύαινες έχουμε να κάνουμε. Που τρέφονται με ανθρώπινες σάρκες. Και αίμα...
Με ενοχοποίηση κυρίως της Γερμανίας υπήρξαν διεθνώς και σχόλια σκληρότερα από του Κάρ. Παπούλια για το απάνθρωπο γκρέμισμα του πολύπαθου κυπριακού λαού στο χάος και το έρεβος.
Παραδειγματικά και εκδικητικά τιμωρητική χαρακτηρίστηκε η γερμανόπνευστη απόφαση του Γιούρογκρουπ. Διότι η λιλιπούτεια Κύπρος σήκωσε, απρόσμενα, κεφάλι:
* Καθημαγμένη, στερημένη πόρων και διχοτομημένη, μετά την τουρκική εισβολή, κατάφερε να σταθεί οικονομικά στα πόδια της, έστω με μέσα ανορθόδοξα μεν, αλλά στα σημερινά ήθη της αγοράς, οικεία και σε άλλα, μικρά και μεγάλα ευρωπαϊκά κράτη - ώς και στο Βατικανό...
* Με τον υπερτροφικό, ακριβώς, τραπεζικό τομέα της έφθασε να ανταγωνίζεται ακόμη και τη... Γερμανία! Ετσι, «οι επιχειρήσεις από την Κύπρο πραγματοποίησαν το 2011 τις περισσότερες άμεσες ξένες επενδύσεις στη Ρωσική Ομοσπονδία, συνολικά 41,7 δισ. δολάρια, 2,7 φορές περισσότερα από τη Γερμανία» (Β. Ζήρας, «Καθημερινή», 24-3-13).
* Πάνω απ' όλα, η Κύπρος, πρώτη και μόνη στο χειμαζόμενο ευρωπαϊκό Νότο, πρόβαλε σθεναρή αντίσταση στις ιταμές γερμανικές επιλογές της άκρατης και εξουθενωτικής για τους λαούς λιτότητας: μετά το σχέδιο Ανάν, που την ήθελε απροκάλυπτα προτεκτοράτο, αντέταξε, με ομόφωνη απόφαση της Βουλής, ένα εύψυχο «όχι» στην πρώτη άθλια απόφαση του Γιούρογκρουπ. Οσοι Ελλαδίτες «πραγματιστές» ελεεινολογούν τώρα αυτό το «όχι», καλύτερα να το βουλώσουν αναλογιζόμενοι σε ποιο χάλι μας έχουν φέρει τα «ναι σε όλα» των υποτακτικών κυβερνήσεων της Αθήνας, που πληρώνει ακριβά και η Κύπρος...
Εγραψε και η «Μοντ» για «ναζιστικές φαντασιώσεις», αλλά οι σφοδρότερες επικρίσεις ακούστηκαν από την κυβέρνηση του επίσης με υπερτροφικό τραπεζικό τομέα Λουξεμβούργου, που ανησυχεί βασίμως ότι έρχεται η σειρά του. Ο πρωθυπουργός του και μέχρι πρότινος πρόεδρος του Γιούρογκρουπ Ζ.-Κ. Γιουνκέρ δήλωσε ότι ντρέπεται για τις αποφάσεις του και όσα προκλητικά λέει ο διάδοχός του. «Φερθήκαμε στους Κυπρίους σαν να ήταν γκάνγκστερ», είπε.
Πιο ευθύβολος ο υπουργός Εξωτερικών Γιαν Ασελμπορν, μπήκε στην ουσία: «Εχουμε εργαστεί πολλά χρόνια -δήλωσε- για να δημιουργήσουμε μια ευρωπαϊκή Γερμανία. Δεν πρέπει η Ευρώπη των "27" να καταντήσει μια γερμανική Ευρώπη».
Είναι χαρακτηριστικό ότι την ίδια διατύπωση χρησιμοποιούν και οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς»: «Η φράση που ακούγεται πιο συχνά στο Βερολίνο, στο Παρίσι ή τις Βρυξέλλες αφορά την ανάγκη για μια ευρωπαϊκή Γερμανία, αντί για μια γερμανική Ευρώπη».
Και το άρθρο καταλήγει με μια φορτισμένη ιστορικά επισήμανση:
«Είναι μια επικίνδυνη κατάσταση για την Ευρώπη. Και, εν κατακλείδι, για την ίδια τη Γερμανία».
Καθολική είναι πλέον η αίσθηση ότι το σκιάχτρο μιας νέας γερμανικής απειλής πλανάται πάνω από την αιματοκυλισμένη απ' άκρη σ' άκρη, στο πρώτο μισό του περασμένου αιώνα, Ευρώπη.
Ο οικονομικός πόλεμος δεν είναι λιγότερο καταστροφικός και κτηνώδης από το στρατιωτικό. Η πείνα, η ανεργία και η στέρηση είναι άγριες μορφές βίας.
Οσο είναι καιρός, πρέπει να κοπεί ο βήχας στο αλαζονικό δίδυμο Μέρκελ - Σόιμπλε, να μπει αποφασιστικά φρένο στους ανεγκέφαλους ρεβανσιστές, που αναθερμαίνουν από τις στάχτες του το γερμανικό εθνικιστικό ιμπεριαλισμό. Από το γερμανικό λαό, πρωτίστως. Είναι νωπές οι μνήμες -μόλις δύο γενιές πέρασαν. Απέραντος ερειπιώνας, διάσπαρτος με πτώματα, η Γερμανία (για τους αμνήμονες και τους νεότερους: Richard Bessel, «Γερμανία 1945») πλήρωσε ακριβότερα απ' όλους τη χιτλερική παράνοια, τη ναζιστική θηριωδία...

Κάνοντας... κούρσες με τα στάδια

Έντυπη Έκδοση

Κάνοντας... κούρσες με τα στάδια

Η ανέγερση του πρώτου Yankee Stadium στο νότιο κομμμάτι του Μπρονξ της Νέας Υόρκης κόστισε το 1923 το ιλιγγιώδες για την εποχή εκείνη ποσό των 2,4 εκατομμυρίων δολαρίων.
90 χρόνια αργότερα, οι κορυφαίες αθλητικές εγκαταστάσεις του πλανήτη συγκαταλέγονται ανάμεσα στα σύγχρονα τεχνολογικά θαύματα, με το κόστος κατασκευής τους να αγγίζει τα 2 δισ. δολάρια!
Το MetLife Stadium του Νιου Τζέρσι (φωτ. πάνω) άνοιξε τις πύλες του τον Απρίλιο του 2010, κάνοντας τους Νεοϋορκέζους γείτονες να σκάσουν απ' τη ζήλια τους. Ενα χρόνο νωρίτερα, βλέπετε, είχε ολοκληρωθεί η κατασκευή του νέου Yankee Stadium, δίπλα στο σημείο που μέχρι το 2010 δέσποζε το θρυλικό «Σπίτι που έχτισε ο Μπέιμπ Ρουθ». Η νέα έδρα της ενδοξότερης ομάδας του μπέιζμπολ, των Νιου Γιορκ Γιάνκις, χρειάστηκε 1,5 δισ. δολάρια για να ολοκληρωθεί, αλλά μέσα σε λίγους μήνες έπεσε στη δεύτερη της σχετικής λίστας.
Το κόστος για το χτίσιμο του New Meadowlands Stadium, όπως αρχικά ονομαζόταν το MetLife Stadium, έφτασε τα 1,6 δισ. δολάρια, δημιουργώντας μέσα σε μόλις 12 μήνες ένα νέο ρεκόρ. Για να εξασφαλίσει η ασφαλιστική εταιρία MetLife το δικαίωμα του ονόματος, συμφώνησε το 2011 να πληρώνει 20 εκατ. δολάρια ετησίως μέχρι το 2031, με το ποσό αυτό να αντιστοιχεί σε ένα μικρό ποσοστό των προσδοκώμενων εσόδων απ' τη χρήση του σταδίου. Κύριοι ένοικοι είναι οι Τζάιαντς και οι Τζετς, ομάδες του αμερικανικού ποδοσφαίρου. Οσοι Νεοϋορκέζοι δεν αντέχουν στην ιδέα ότι η κορωνίδα των αθλητικών εγκαταστάσεων ολόκληρου του πλανήτη βρίσκεται πέρα από τη γέφυρα Τζορτζ Ουάσιγκτον, μόλις 20 χιλιόμετρα απ' το δικό τους «ναό», ακόμα δεν έχουν χωνέψει την απόφαση που πήρε το 2004 ο δήμαρχος της πόλης, Μάικλ Μπλούμπεργκ, σε συνεργασία με τον αείμνηστο ιδιοκτήτη των Γιάνκις, Τζορτζ Στάινμπρενερ. Το αρχικό σχέδιο του νέου Yankee Stadium περιελάμβανε την κατασκευή συρόμενης οροφής αξίας 200 εκατ. δολαρίων. Αν το πλάνο δεν είχε τροποποιηθεί, η κορυφή θα ήταν υπόθεση της Νέας Υόρκης και όχι του ταπεινού Νιου Τζέρσι.
Τρία στάδια
Αν κάτι παρηγορεί τους κατοίκους του «Μεγάλου Μήλου» είναι το γεγονός ότι η πόλη τους διαθέτει όχι ένα, αλλά συνολικά τρία στάδια πρώτης γραμμής. Πέρα απ' το Yankee Stadium, υπάρχει το περίφημο Madison Square Garden που μπορεί να πρωτολειτούργησε το 1968, όμως με τις μέχρι τώρα ανακαινίσεις το κόστος κατασκευής του υπολογίζεται σήμερα στα 1,1 δισ. δολάρια. Μέσα στους επόμενους μήνες μάλιστα θα ολοκληρωθεί το τελευταίο του «λίφτινγκ», με το οποίο αναμένεται να αποκατασταθεί η τιμή της πόλης. Πάνω από 1 δισ. δολάρια έχουν πέσει στο σχέδιο αναβάθμισης της έδρας των Νικς, που έχει το πλεονέκτημα των επιπρόσθετων εσόδων από συναυλίες.
Μπροστά στα μεγαλεία του MetLife, του Yankee Stadium και του Garden, το City Field των 920 εκατ. δολαρίων (έδρα των Μετς του μπέιζμπολ) μοιάζει ταπεινό.
Είναι αρκετό ωστόσο για να απογειώσει το συνολικό κόστος των τεσσάρων σταδίων στα 5,1 δισ. δολάρια!
Πάνω απ' το φράγμα του 1 δισ. βρίσκονται άλλες τρεις αθλητικές εγκαταστάσεις: το Ολυμπιακό Στάδιο του Μόντρεαλ (1,4 δισ.), το φουτουριστικό Cowboys Stadium του Ντάλας (φωτ. αριστερά) και το Wem-bley του Λονδίνου (1,3 δισ.), για το οποίο οι Αγγλοι ακόμα κλαίνε τα λεφτά τους.

Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΚΑΛΑΙΤΖΗΣ

Κατολισθήσεις, ανεργία και στο βάθος ΑΚΤΩΡ

Κατολισθήσεις, ανεργία και στο βάθος ΑΚΤΩΡ


 
Το βουνό πλάκωσε το επί δώδεκα χρόνια κλειστό λιγνιτωρυχείο στη Βεύη της Φλώρινας, το οποίο έδινε δουλειά σε δεκάδες κατοίκους της περιοχής

Της Αντας Ψαρρά

Μεγάλη ζημιά από κατολίσθηση έγινε στο ορυχείο λιγνίτη της Βεύης στον Νομό Φλώρινας που παραμένει κλειστό εδώ και 12 χρόνια, όπως άλλωστε και τα υπόλοιπα 5 ορυχεία της περιοχής. Αμέτρητες ποσότητες ανεκμετάλλευτου λιγνίτη παραμένουν στα «ξεκοιλιασμένα» βουνά, ενώ την ίδια στιγμή η νέα υπερσύγχρονη μονάδα της ΔΕΗ στη Μελίτη καταναλώνει λιγνίτη αγορασμένο από Βουλγαρία και Τουρκία. Ολόκληρα βουνά του νομού έχουν κυριολεκτικά ισοπεδωθεί, χωριά έχουν μεταφερθεί αλλού ώστε να δουλεύουν οι άνθρωποι και να βγάζουν λιγνίτη και τελικά τα ορυχεία παραμένουν κλειστά. Ακόμα και το υπερσύγχρονο εργοστάσιο της ΔΕΗ εδώ και δύο μήνες σταμάτησε να δουλεύει με πρόσχημα ότι τα υδροηλεκτρικά καλύπτουν τις ενεργειακές ανάγκες.

Πέρα από την αλόγιστη σπατάλη νερού, η αλήθεια είναι ότι ήδη τα χρέη των ορυχείων προς τη ΔΕΗ ξεπερνούν τα 8 με 10 εκατ. ευρώ και γι’ αυτό η ΔΕΗ έκλεισε τη στρόφιγγα. Ποσότητες λιγνίτη έτοιμου για εξόρυξη αυτοαναφλέγονται, ενώ τα βουνά παραμένουν χάσκοντας, χωρίς να μπορούν μέσα από την καταστροφή τους να δώσουν κάτι στους άνεργους κατοίκους ενός από τους φτωχότερους νομούς της Ελλάδας.

Η κατολίσθηση στο βουνό σκέπασε με χώματα τον λιγνίτη, ενώ δημιουργήθηκαν ρωγμές, με αποτέλεσμα τεράστιο κίνδυνο, όχι μόνο για όποιον πρόκειται στο μέλλον να εργαστεί εκεί αλλά και για όποιον περνάει. Συνομιλήσαμε με τον συνάδελφο δημοσιογράφο της εφημερίδας «ΗΧΩ» της Φλώρινας, Θανάση Γεωργούλα, ο οποίος μας είπε ότι, πηγαίνοντας στο σημείο με τις ρωγμές και τα αποκομμένα κομμάτια του βουνού, αγριεύτηκε. Μας είπε ότι ακόμα και το ορυχείο της Αχλάδας έχει δυο μήνες να λειτουργήσει, ενώ οι εργολάβοι-ιδιοκτήτες των φορτηγών παραμένουν απλήρωτοι και σταμάτησαν να εργάζονται.

Τώρα άρχισαν κάποιες διαπραγματεύσεις με την εταιρεία ΑΚΤΩΡ, αποκαλύπτει ο κ. Γεωργούλας. Η υποχώρηση του βουνού, που είχε πρόσφατα αναδασωθεί στο πλαίσιο της αποκατάστασης του τοπίου εκτείνεται σε 1 χλμ. Το οικονομικό μέγεθος της ζημιάς είναι τεράστιο. Οχι μόνο πρέπει να αποσυρθούν αμέτρητοι τόνοι με επιχωματώσεις, αλλά χρειάζονται πολλά χρήματα για να γίνει ξανά ασφαλής ο χώρος, ενώ κανείς δεν βεβαιώνει ότι θα γίνει σωστά η αποκατάσταση.

Οπως μας τόνισε ο κ. Γεωργούλας, η διοίκηση της ΔΕΗ έχει επιλέξει ειδικά και αποκλειστικά τον νομό της Φλώρινας για να δοθεί το ποσοστό που επιβάλλει η Ε.Ε. σε ιδιώτες. Η μόνη περίπτωση να ξαναδουλέψει η μονάδα της Μελίτης είναι να υπάρξει ιδιώτης που θα καταθέσει εγγυητική επιστολή για τουλάχιστον 3-4 εκατ. ευρώ από όσα οφείλονται στην επιχείρηση. Εδώ και 20 περίπου ημέρες φαίνεται ότι η εταιρεία ΑΚΤΩΡ ετοιμάζεται να παίξει αυτόν τον ρόλο, αναλαμβάνοντας το κόστος της εγγυητικής, με απώτερο φυσικά στόχο τη διεκδίκηση της δεύτερης μονάδας της ΔΕΗ, αλλά και της «Βιολιγνίτ». Η παρουσία της εταιρείας στην περιοχή είναι βέβαιο ότι θα της δώσει μεγάλο πλεονέκτημα στην απόκτηση των μονάδων.

Ο πρόεδρος της κοινότητας Βεύης, Δημήτρης Κυριακού, φανερά οργισμένος και ανήσυχος, δήλωσε στα τοπικά ΜΜΕ πως «το φαινόμενο ξεκίνησε πριν από 4 ημέρες, ενώ, εκτός από τα νερά και τους σεισμούς, τα 12 χρόνια της εγκατάλειψης του ορυχείου οπωσδήποτε επηρεάζουν. Ο δρόμος κόπηκε και είναι πολύ επικίνδυνο για όποιον περνάει στην περιοχή. Πρέπει να μετακινηθούν εκατομμύρια κυβικά χώμα για την αποκατάσταση. Εχω παράπονα από τη δημοτική αρχή διότι ζήτησα μηχανήματα και μου είπαν ότι δεν έχουν αρμοδιότητα. Αν χαθεί μια ανθρώπινη ζωή να δω ποιος θα έχει τότε αρμοδιότητα. Αύριο θα μου στείλει ο κ. Ηλιάδης από την περιφέρεια μηχανήματα για να κλείσουμε τουλάχιστον περιμετρικά όλους τους δρόμους».

Πρωταθλητής» το Λούβρο

ΤΟ 2012

«Πρωταθλητής» το Λούβρο

Το Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι αναδείχτηκε το πρώτο σε επισκεψιμότητα για το 2012 με 9,7 εκατομμύρια επισκέπτες, σύμφωνα με έρευνα της Art Newspaper που δίνει επιπλέον 1 εκατομμύριο άτομα περισσότερα σε σχέση με το 2011 για το περίφημο μουσείο της Γαλλίας.

Η Νίκη της Σαμοθράκης στο Λούβρο
Η Νίκη της Σαμοθράκης στο Λούβρο
Η αύξηση στη δημοφιλή απήχηση του Λούβρου αποδίδεται στη νέα πτέρυγα ισλαμικής τέχνης που ανανέωσε την αίγλη του. Δεύτερο σε επισκεψιμότητα παγκοσμίως είναι το Μετροπόλιταν της Νέας Υόρκης το οποίο ανανεώθηκε με γκαλερί αφιερωμένες στην ισλαμική και την αμερικανική τέχνη (6,1 εκατομμύρια επισκέπτες) ενώ τις τρεις επόμενες θέσεις καταλαμβάνουν τρία μουσεία του Λονδίνου χάρη στη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων που έφερε περισσότερους τουρίστες στην πόλη. Ειδικότερα, η Τέιτ Μόντερν, στις όχθες του Τάμεση, προσέλκυσε 5,3 εκατομμύρια θεατές λόγω του μεγάλου ρεύματος που είχε η ρετροσπεκτίβα του Ντάμιεν Χερστ.
Το λονδρέζικο μουσείο μοντέρνας τέχνης ανέβηκε στην τέταρτη θέση ρίχνοντας στην πέμπτη την Εθνική Πινακοθήκη.
Από την άλλη, η πιο δημοφιλής έκθεση της χρονιάς ήταν αυτή των «Μεγάλων Ολλανδών Ζωγράφων» στο Μουσείο Μετροπόλιταν του Τόκιο. Εκθέματα όπως το «Κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι του Βερμέερ» έφεραν 10.573 επισκέπτες την ημέρα στο μουσείο, ενώ η Ιαπωνία έχει και δεύτερη παρουσία στη λίστα με την έκθεση ευρωπαϊκής τέχνης στο Εθνικό Μουσείο.
Η έρευνα σημειώνει και την αξιοθαύμαστη επιτυχία εκθέσεων στη Βραζιλία, ειδικά αυτών που πραγματοποιήθηκαν με δωρεάν είσοδο από το βραζιλιάνικο κέντρο πολιτισμού.
Η έκθεση «A bigger picture» με έργα του Ντέιβιντ Χόκνεϊ σε μεγάλο καμβά και σε iPad κατέλαβε την πέμπτη θέση της λίστας.

Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2013

Παράδειγμα προς μίμηση οι καθηγητές του Λυκείου Άργους Ορεστικού


 

Παράδειγμα προς μίμηση οι καθηγητές του Λυκείου Άργους Ορεστικού

 

Ο Δήμαρχος Ορεστίδος και το Δημοτικό Συμβούλιο επικροτεί και υποστηρίζει την απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων του Γενικού Λυκείου Άργους Ορεστικού να συνεισφέρει στην εμπέδωση και αφομοίωση της διδακτέας ύλης των πανελλαδικά εξεταζόμενων μαθημάτων της Γ΄ Λυκείου μετά το πέρας του σχολικού ωραρίου.

Το γεγονός ότι σε αυτές τις δύσκολες στιγμές που περνά η χώρα μας αναπτύσσεται ολοένα και περισσότερο το αίσθημα της αλληλεγγύης καθίσταται ιδιαίτερα ενθαρρυντικό και αισιόδοξο για το μέλλον αυτού του τόπου.

Χαιρετίζουμε, λοιπόν, την πρωτοβουλία των καθηγητών να καταθέσουν το προσωπικό τους απόθεμα στηρίζοντας τους μαθητές επί ίσοις όροις σε αυτόν τον σημαντικό και συνάμα κομβικό τομέα της Παιδείας  για τα ιδεώδη που πρεσβεύει.

Άλλωστε, η ενέργεια αυτή συνάδει με τη φιλοσοφία και τον τρόπο λειτουργίας της Επιτροπής Κοινωνικής Αλληλεγγύης του Δήμου Ορεστίδος που προάγει την κοινωνική ευαισθησία.

 

Σε κοινωνικό χάος οδηγεί την ήπειρο η Ευρωζώνη

Σε κοινωνικό χάος οδηγεί την ήπειρο η Ευρωζώνη


Σοκ και δέος έχει προκαλέσει όχι μόνο στην Κύπρο και στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρη την Ευρωζώνη και τα υπόλοιπα κράτη της ΕΕ η πραγματική ληστεία των καταθέσεων στις κυπριακές τράπεζες. Η απότομη συνειδητοποίηση από τους Ευρωπαίους πολίτες ότι κατ' εντολήν της Γερμανίας οι κυβερνήσεις τους ανά πάσα στιγμή θα κατάσχουν όποιο τμήμα των καταθέσεών τους επιθυμούν έχει προκαλέσει εντονότατα αισθήματα ανησυχίας που αγγίζουν τα όρια του πανικού σε πολλές περιπτώσεις, αλλά και σφοδρότατα συναισθήματα εναντίον της Γερμανίας, της Ευρωζώνης και της ΕΕ.
«Τα αντιγερμανικά συναισθήματα έχουν πάρει φωτιά στη νότια Ευρώπη» ήταν την Κυριακή π.χ. ο χαρακτηριστικός κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της γαλλικής εφημερίδας «Λε Μοντ». Εύγλωττοι και οι υπότιτλοι - πάντα στην πρώτη σελίδα: «Αγκυλωτοί σταυροί και μουστάκια του Χίτλερ ανθούν στους δρόμους της Αθήνας και της Λευκωσίας. Το Βερολίνο ανησυχεί γι' αυτά. Υπό κατηγορία η απούσα διακυβέρνηση της ΕΕ και η εξαφάνιση της Γαλλίας». Ο Γερούν Ντάισελμπλουμ, ο Ολλανδός πρόεδρος του Eurogroup, δεν δίστασε να διακηρύξει επισήμως προς όλους τους Ευρωπαίους ότι η αρπαγή των καταθέσεων είναι η νέα πολιτική της Ευρωζώνης και της ΕΕ, ασχέτως αν στη συνέχεια επιχείρησε να μετριάσει τη θύελλα αντιδράσεων «διορθώνοντας» δήθεν την αρχική του δήλωση - μια «διόρθωση» άλλωστε που κανένας δεν πήρε στα σοβαρά.
Ο Ολλανδός ήταν όντως σαφέστατος: «Την κρίση θα την πληρώνουν μέτοχοι και καταθέτες» δήλωσε χωρίς περιστροφές, τονίζοντας ότι η ληστεία των καταθέσεων θα εφαρμοστεί σε όλες τις χώρες που θα αντιμετωπίζουν κρίση και θα έχουν μεγάλο τραπεζικό τομέα. «Το πρόγραμμα που συμφωνήθηκε για την Κύπρο αντιπροσωπεύει ένα νέο μοντέλο λύσης τραπεζικών προβλημάτων στην Ευρωζώνη» διακήρυξε. Ο φόβος για το ότι επίκειται γενική επιδρομή των κυβερνήσεων για αρπαγή των καταθέσεων εξαπλώθηκε ακαριαία σε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης, της Γερμανίας συμπεριλαμβανoμένης.
«Είναι ακόμη σίγουρα τα χρήματά μας;» αναρωτιόταν ο τίτλος μεγάλης ανάλυσης στο κυριακάτικο φύλλο της σοβαρής δεξιάς γερμανικής εφημερίδας «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», η οποία προσπαθούσε να καθησυχάσει τους αναγνώστες της. «Οι Γερμανοί ανησυχούν για τις αποταμιεύσεις τους λόγω της Κύπρου» ομολογούσε στον υπότιτλο και υπογράμμιζε ότι το 49% των Γερμανών διακατεχόταν από αίσθημα ανασφάλειας για τις καταθέσεις του, όπως έδειξε δημοσκόπηση για το τηλεοπτικό γερμανικό δίκτυο ZDF με το 64% των ερωτηθέντων Γερμανών να δηλώνει ότι πιστεύει πως η κρίση του ευρώ θα οξυνθεί. Είναι φανερό ότι ελάχιστους Ευρωπαίους πολίτες καθησυχάζουν οι διαβεβαιώσεις των αξιωματούχων της Ευρωζώνης ή της Γερμανίας ότι η Κύπρος είναι «μοναδική» περίπτωση.
Τι «μοναδική»; «Μοναδική» δεν αποκαλούσαν και την περίπτωση της Ελλάδας, αλλά και της Ιρλανδίας κ.λπ.; Η Μέρκελ και ο Σόιμπλε πανηγυρίζουν που επέβαλαν τους όρους τους στην Κύπρο, δεν δείχνουν όμως να συναισθάνονται ότι αυτή η πολιτική που ακολουθούν ναι μεν βοηθά την ευημερία της Γερμανίας, αλλά ταυτόχρονα υπονομεύει την αξιοπιστία του ευρώ και της ΕΕ στις συνειδήσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρωπαίων πολιτών.
Εξέφρασε τα αισθήματα αυτά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας: «Η απόφαση της ΕΕ (σ.σ. για την Κύπρο) δεν είναι ανεκτή» υπογράμμισε «γιατί είναι επιλεκτική. Θα πρέπει η ΕΕ να μην επιλέγει τα θύματά της όπως εκείνη νομίζει ότι πρέπει να επιλέγει, γιατί δημιουργεί ένα χάσμα μεταξύ των ονείρων των ευρωπαϊκών λαών ότι μπορεί η ΕΕ να είναι μια στέγη για όλους τους αδύναμους».
Η αλήθεια είναι πως ελάχιστοι πια έχουν την ψευδαίσθηση ότι η ΕΕ είναι «στέγη για όλους τους αδύναμους». Αντιθέτως, πολύ πιο διεισδυτική είναι η κριτική που ασκεί με άρθρο του στο γερμανικό περιοδικό «Ντερ Σπίγκελ» ο Γιάκομπ Αουγκστάιν ο οποίος τονίζει μεταξύ άλλων αναφερόμενος στην απόφαση του Eurogroup για την Κύπρο: «Το δράμα της περασμένης εβδομάδας ταιριάζει απόλυτα με την εικόνα της Ευρώπης.
Ανεύθυνοι τραπεζίτες χάνουν τα χρήματα πλουσίων που κάνουν ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και στη συνέχεια οι πολιτικοί βοηθούν και τους δύο να διασωθούν εις βάρος των απλών ανθρώπων, οι οποίοι δεν έχουν ούτε τους πόρους ούτε την επιρροή να διαφυλάξουν τους εαυτούς τους. Και όλα αυτά γίνονται υπό τη γερμανική κυριαρχία. Οπως έγινε δύο φορές στην πρόσφατη ιστορία τους, οι Γερμανοί έρχονται σε όλο και πιο βαθιά σύγκρουση με τους γείτονές τους, χωρίς να υπολογίζουν το κόστος και έχοντας έναν μοναδικό στόχο: τη γερμανική πολιτική κυριαρχία στην ήπειρο». Αυτή είναι η πικρή αλήθεια. Το Τέταρτο Ράιχ οικοδομεί η Γερμανία πάνω στο ευρώ και την ΕΕ, καμιά «στέγη για όλους τους αδύναμους»...

Πισσαρίδης: Μετέτρεψαν σε παρωδία το όραμα του κοινού νομίσματος

ΑΡΘΡΟ ΣΤΟΥΣ FT

Πισσαρίδης: Μετέτρεψαν σε παρωδία το όραμα του κοινού νομίσματος

Ο νομπελίστας οικονομικός σύμβουλος του Κύπριου Προέδρου Νίκου Αναστασιάδη, με άρθρο του στην βρετανική εφημερίδα, επιτίθεται στην τρόικα και τη Γερμανία για τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκαν την κρίση, παραθέτοντας ένα σύντομο χρονικό των γεγονότων όπως τα βίωσε από τη στιγμή που επέστρεψε στην Μεγαλόνησο.

Πισσαρίδης: Μετέτρεψαν σε παρωδία το όραμα του κοινού νομίσματος
Οπως γράφει στους FT ο Χριστόφορος Πισσαρίδης, «επέστρεψα στην Κύπρο στο τέλος Ιανουαρίου ώστε, μεταξύ άλλων, να βοηθήσω τον σημερινό πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη να κερδίσει τις εκλογές. Στη Λευκωσία το Φεβρουάριο υπήρχε αισιοδοξία και πολλές ελληνικές και κυπριακές σημαίες, με το γαλάζιο να υπερτερεί πάντα του κίτρινου. Ελάχιστα καταλαβαίναμε τότε πού θα μας οδηγούσαν οι δεσμοί με την Ελλάδα.
Πολλοί νομίζουν ότι η Κύπρος αντιμετωπίζει παρόμοια προβλήματα με την Ελλάδα, λόγω των στενών τους σχέσεων. Αλλά η Κύπρος έχει διαχειρίσιμο δημοσιονομικό έλλειμμα, αποδοτικές οικονομικές και νομικές υπηρεσίες που παρέλαβε από την περίοδο της βρετανικής αποικιοκρατίας. Η μεγάλη πλειοψηφία των δημόσιων λειτουργών εκπαιδεύεται σε βρετανικά πανεπιστήμια και μιλάει αγγλικά.
Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, όταν χάθηκε το μεγαλύτερο μέρος της γεωργίας και της βιομηχανίας μας, η Κύπρος αποφάσισε να προσθέσει τις επιχειρηματικές υπηρεσίες στον τουρισμό, ως τα βασικά εξαγώγιμα προϊόντα της. Διμερείς φορολογικές συμφωνίες χαλαρή μεταναστευτική πολιτική και χαμηλή φορολόγηση επιχειρηματικών κερδών προσέλκυσαν εταιρείες από την Μέση Ανατολή, την Ευρωπαϊκή Ενωση και τη Ρωσία.
Το πρόβλημα κατά την τρόικα είναι ότι αυτό προσέλκυσε επίσης και μεγάλες καταθέσεις, διογκώνοντας τον τραπεζικό τομέα σε «μη βιώσιμα» επίπεδα. Οι καταθέσεις είναι περίπου οκταπλάσιες του ΑΕΠ. Αυτή η τιμή ωστόσο είναι χαμηλότερη από του Λουξεμβούργου και όχι πολύ υψηλότερη από της Μάλτας και της Ιρλανδίας.
Η τρόικα με την εκπεφρασμένη υποστήριξη του Γερμανού ΥΠΟΙΚ Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, λέει στους Κύπριους ότι το οικονομικό τους μοντέλο δεν είναι βιώσιμο. Πρακτικά, η σύστασή τους είναι ότι οι τράπεζες θα πρέπει να συρρικνωθούν κατά 50%-60% την επόμενη πενταετία - και η ευκαιρία προσφέρθηκε «στο πιάτο». Οι μεγαλύτερες κυπριακές τράπεζες, η Λαϊκή και η Κύπρου, είχαν επενδύσει μεγάλα κεφάλαια σε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου. Αυτές οι τράπεζες είχαν ανάγκη κεφάλαια για να συνεχίσουν να λειτουργούν.
Σε αυτό το σημείο είναι που ο τρόπος λήψης αποφάσεων από την Κομισιόν, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ γίνεται αμφιλεγόμενος και το όραμα των πατέρων του κοινού νομίσματος της Ευρώπης μετατρέπετι σε παρωδία.
Το αρχικό σχέδιο ήταν η επιβολή τέλους σε όλες τις καταθέσεις, παρά το ότι ήταν εγγυημένες οι καταθέσεις ως 100.000 ευρώ. Οι Ρώσοι καταθέτες θα συνεισέφεραν στην ανακεφαλαιοποίηση των δύο παραπαιουσών τραπεζών. Μετά την απόρριψη του σχεδίου στη Βουλή, το μοίρασμα των βαρών και το πλήγμα στους Ρώσους έπαψε να είναι αντικειμενικός σκοπός. Η έγνοια της τρόικας ήταν να επιφορτιστούν την ανακεφαλαιοποίηση οι πελάτες των τραπεζών με καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ. Κάποιοι ιδιώτες και ιδρύματα θα έχαναν ουσιαστικά όλες τις καταθέσεις τους σε μία νύχτα, κάτι που δεν προβλημάτισε την τρόικα. Το Πανεπιστήμιο της Κύπρου για παράδειγμα έχει όλα τα κεφάλαια για έρευνα, δώρεες κτλ. στις δύο αυτές τράπεζες.
Η αντιμετώπιση της Κύπρου από τους εταίρους της στην Ευρωζώνη δείχνει ότι απέχει πολύ από μία νομισματική συμμαχία που λειτουργεί σαν ομάδα ίσων· μοιάζει περισσότερο σαν μία παράταιρη ομάδα χωρών όπου τα εθνικά συμφέροντα των μεγάλων αντιμετωπίζονται πολύ σοβαρότερα από αυτά του συνόλου. Την ίδια ώρα, ο τυχαίος τρόπος με τον οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις στο Eurogroup συνεχίζεται.
Μετά τη συμφωνία για την Κύπρο, ο πρόεδρος του Eurogroup δήλωσε ότι αυτή θα είναι μοντέλο για το μέλλον. Πανικός ξέσπασε στην Ευρωζώνη και το ευρώ υποχώρησε· και ακολούθησε η διάψευση την ίδια μέρα - οι αναφορές «αφαιρέθηκαν» από τα κείμενα. Η Κύπρος είναι «ειδική περίπτωση», κατά τα φαινόμενα. Περιμένουμε να ακούσουμε τι το ειδικό έχει.
Η λήψη αποφάσεων στην Ευρωζώνη υποχώρησε σε νέα χαμηλά. Ανεξάρτητα με το αν η συμφωνία για την Κύπρο είναι καλή ή κακή, παρατηρώντας το πώς ελήφθησαν οι αποφάσεις, αναιρώντας την μία εβδομάδα όσα λέγονταν μία εβδομάδα νωρίτερα, σχεδιάζοντας μοντέλα που αποσύρονται την ίδια ημέρα, εξορίζοντας τους Ρώσους επενδυτές από την Κύπρο μέσα σε μία ημέρα και καλώντας τους αλλού στην Ευρώπη την επομένη, προκαλούνται σοβαρές αμφιβολίες για την ικανότητα αυτής της ομάδας να πάρει αποφάσεις για να οδηγηθεί η Ευρώπη προς την οικονομική σταθερότητα και ανάπτυξη.
Η Λευκωσία είναι πλέον ένας τόπος περίεργος: έρημοι δρόμοι και άνθρωποι κολλημένοι στις τηλεοράσεις τους να περιμένουν τις εξελίξεις. Πολλοί ξένοι δημοσιογράφοι κυκλοφορούν στα ξενοδοχεία και το Κοινοβούλιο που βρίσκεται απέναντι. Υπάρχει απόλυτη απελπισία. Τα χαμόγελα εξαφανίστηκαν. Τίποτε παρόμοιο δεν συνέβη ποτέ στο παρελθόν. Πού θα πάμε στη συνέχεια; Δύσκολο να πει κανείς. Υπάρχουν τα αποθέματα αερίου ανοιχτά των ακτών μας που δίνουν κάποια ελπίδα, αλλά «αυτοί» μπορεί να τα πάρουν και αυτά.
Μία βιομηχανία υπηρεσιών δεν χρειάζεται μεγάλες τράπεζες, επιμένω να τονίζω. Μπορεί να αναζωογονήσουμε τον κλάδο. Αλλά τι θα γίνει εάν φύγουν οι ξένες εταιρείες; Κυκλοφορούν ήδη ιστορίες για πλούσιους Ρώσους που δέχονται τηλέφωνα από τη Μάλτα, τη Λετονία και άλλες περιοχές για να μεταφέρουν εκεί τις δραστηριότητές τους.
Το μέλλον είναι δυσοίωνο. Δεν είναι καθόλου σαφές τι μας περιμένει και από πού».

Σαρρής: Ξέραμε για το «κούρεμα»

Ηλεκτρονική Έκδοση

Παραδοχή εκ μέρους του υπ.Οικονομικών της Κύπρου, χτες το βράδυ

Σαρρής: Ξέραμε για το «κούρεμα»

«Ανοησία» το κούρεμα αλλά «κάποιοι ήθελαν να στείλουν μηνύματα»
O υπουργός οικονομικών της Κύπρου Μιχάλης Σαρρής παραδέχθηκε ότι η Λευκωσία γνώριζε ότι στο Eurogroup θα ετίθετο θέμα κουρέματος από το ΔΝΤ αλλά η Λευκωσία δεν πίστευε ότι τελικώς θα επιλεγεί αυτή η λύση. Υπήρξε διχογνωμία εντός Eurogroup αλλά υπερίσχυσε η φωνή που απαιτούσε πιο δραστικές λύσεις είπε ο κ.Σαρρής ενώ εκτίμησε ότι η απόφαση αποτελεί μήνυμα προς άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νότου.
Μιλώντας στο τηλεοπτικό κανάλι Σίγμα της Κύπρου, ο Μιχάλης Σαρρής υποστήριξε ότι ήταν και δική του πεποίθηση ότι οι εταίροι της Κύπρου δεν θα επέμεναν στο κούρεμα των καταθέσεων γιατί κάτι τέτοιο θα είχε αρνητικές  επιπτώσεις όχι μόνο για τη Κύπρο αλλά για το σύνολο του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος.
«Προετοιμαστήκαμε επειδή ξέραμε ότι θα το αντιμετωπίζαμε. Πήγαμε με πολύ συγκεκριμένες λύσεις μεταξύ των οποίων και η φορολόγηση των τόκων επί των καταθέσεων», εξήγησε. Δυστυχώς δεν τα καταφέραμε, είπε ο Μιχάλης Σαρρής, προσθέτοντας ότι στη συνέχεια οι εταίροι διατύπωσαν ευθέως την απειλή ότι θα τερμάτιζαν την παροχή ρευστότητας στη Λαϊκή Τράπεζα.
 
Ο κ. Σαρρής χαρακτήρισε "ανοησία" το κούρεμα αλλά όπως σημείωσε κάποιοι ήθελαν με αυτό τον τρόπο να στείλουν μηνύματα και προς άλλες χώρες όπως η Ιταλία, η Ισπανία και η Πορτογαλία. Είπε ότι υπήρχε «μια μανία» εκ μέρους των ευρωπαίων, για συρρίκνωση του τραπεζικού τομέα, αφού δεν δέχονταν τις εναλλακτικές λύσεις και ζητούσαν «αίμα των τραπεζών στο τραπέζι».
 
Σε ότι αφορά τις σχέσεις του με τον Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, Πανίκο Δημητριάδη, ο Μιχάλης Σαρρής, είπε ότι γίνεται μια προσπάθεια για συντονισμό στις ενέργειες που αφορούν την οικονομία αλλά είναι γεγονός ότι σε ορισμένες περιπτώσεις στην προσπάθεια του να κινηθεί γρήγορα, δεν έγινε σωστή διαβούλευση με αποτέλεσμα να γίνουν παρεξηγήσεις όπως αυτή με την Τράπεζα Κύπρου.
 
Ερωτηθείς αν ο ίδιος γνώριζε για τα 9 δισεκατομμύρια τα οποία είχε αντλήσει η Λαϊκή Τράπεζα ως στήριξη από τον ELA, ανέφερε πως ήταν σε γνώση του αλλά αν δεν γινόταν αυτό η τράπεζα θα έκλεινε και μάλιστα πριν υποβληθεί αίτηση για στήριξη στην Ε.Ε.
 
Σε ό,τι αφορά το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων με τη ρωσική κυβέρνηση, ο Μιχάλης Σαρρής είπε ότι αν και αρχικά υπήρχε θετικό κλίμα, η επίσκεψη Μπαρόζο και τα μηνύματα για ενδοοικογενειακή υπόθεση για την επίλυση του προβλήματος της Κύπρου, φαίνεται να έβαλαν τους Ρώσους σε δεύτερες σκέψεις. Ωστόσο εξέφρασε αισιοδοξία ότι θα επιτευχθεί τελικά την επιμήκυνση του υφιστάμενου δανείου. 
 
Απάντηση στον Α.Βγενόπουλο
 
Ο Μιχάλης Σαρρής, απαντώντας στον Αντρέα Βγενόπουλο, ο οποίος τον κατηγόρησε ότι «δεν ξέρει τι του γίνεται» και πως ανήκει στο πολιτικό κατεστημένο της Κύπρου, είπε ότι ο ίδιος δεν ανήκει σε κανένα πολιτικό κόμμα και είναι τεχνοκράτης που κλήθηκε να υπηρετήσει ως υπουργός οικονομικών τόσο από τον Τάσσο Παπαδόπουλο, όσο από τον Δημήτρη Χριστόφια, όσο και τώρα από τον Νίκο Αναστασιάδη. «Ο κόσμος ξέρει τι έγινε στην Κύπρο. Το κακό άρχισε όταν άλλαξε χέρια η Λαϊκή», αρκέστηκε να πει, αφήνοντας αιχμές για ανευθυνότητα εκ μέρους του Αντρέα Βγενόπουλου.

Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

ΑΝΤΡΕΪ ΧΟΥΝΚΟ «Δεν σώζουν τα κράτη, αλλά τις τράπεζες»

ΑΝΤΡΕΪ ΧΟΥΝΚΟ «Δεν σώζουν τα κράτη, αλλά τις τράπεζες»


Ο Γερμανός βουλευτής του Αριστερού Κόμματος Αντρέι Χούνκο εξηγεί στην «Εφ.Συν.» γιατί θα καταψηφίσει το πακέτο διάσωσης για την Κύπρο, το οποίο χαρακτηρίζει καταστροφικό και προτείνει την αλλαγή της Συνθήκης της Λισαβόνας, προκειμένου να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η κρίση. Τονίζει ότι οι κοινωνικές ανάγκες αντιμετωπίζονται μόνο με δημοσιονομικά κριτήρια.

 Συνέντευξη στον Τάσο Τσακίρογλου

* Πώς βλέπετε το πακέτο διάσωσης της Κύπρου, το οποίο επιβάλλει φορολόγηση των καταθέσεων; Το Die Linke θα το ψηφίσει στη γερμανική Βουλή;

Φυσικά και όχι. Δεν είναι αποδεκτά πολλά πράγματα. Για παράδειγμα το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων που αφορούν υπηρεσίες που ανήκουν στο Δημόσιο, όπως ο ηλεκτρισμός, οι επικοινωνίες και τα λιμάνια. Βέβαια, δεν έχουμε στη διάθεσή μας το πλήρες μνημόνιο, αλλά, όπως και στην Ελλάδα, επιβάλλεται και εδώ ένα πρόγραμμα καταστροφικής λιτότητας. Ετσι, δεν αποδεχόμαστε τη λεγόμενη «διάσωση».

* Πολλοί στην Ευρώπη, κυρίως από τη Δεξιά, σας κατηγορούν ότι δεν βοηθάτε αυτές τις χώρες που βρίσκονται σε δύσκολη θέση.

Οταν πρωτοξεκίνησε αυτή η πολιτική, τον Απρίλιο του 2010, ακούγοντας τον κύριο Ασμουσεν που ήρθε και μας ενημέρωσε στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής και μας εξήγησε αυτό το καταστροφικό πρόγραμμα για την Ελλάδα, καταλάβαμε ότι η διαχείριση της κρίσης από την Ε.Ε. θα βαθύνει την ύφεση και θα οξύνει τα προβλήματα. Τότε μας κατηγόρησαν τα συστημικά συνδικάτα ότι δεν βοηθάμε. Φυσικά θέλουμε να βοηθήσουμε, αλλά δεν αποδεχόμαστε αυτό το είδος της «διάσωσης», με το οποίο από τη μια πλευρά διασώζονται οι τράπεζες, αλλά από την άλλη οι νεοφιλελεύθεροι της γερμανικής κυβέρνησης και της Κομισιόν χρησιμοποιούν την κρίση για να επιβάλουν στις χώρες ριζοσπαστικά νεοφιλελεύθερα προγράμματα. Αυτά τα δύο πάνε μαζί. Η θέση μας για την Κύπρο, όπως την εκφράσαμε στην κοινοβουλευτική συζήτηση, είναι ότι δεν υποστηρίζουμε τον μηχανισμό του ESM, αλλά της ΕΚΤ, η οποία είναι απαραίτητο να παράσχει απευθείας δάνεια στα κράτη χωρίς τέτοιου είδους προγράμματα.

* Ο Νίκος Αναστασιάδης ήταν υπέρ της συμφωνίας με τις Βρυξέλλες, με το επιχείρημα ότι δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική παρά μόνο η ανεξέλεγκτη χρεοκοπία. Αποτελεί αυτό μια πραγματική επιλογή ή είναι απλώς ένα ψευτοδίλημμα;

Δεν γνωρίζω τον κ. Αναστασιάδη, ούτε και το εάν είχε περιθώριο ελιγμών. Ωστόσο, από την πλευρά της η Κύπρος είναι όντως σε πολύ άσχημη κατάσταση, γιατί χρειάζεται δάνεια και δεν μπορεί να επιβάλει τη χορήγησή τους. Σύμφωνα με τη δική μας οπτική, είτε στο γερμανικό κοινοβούλιο είτε στο ευρωπαϊκό, απαιτείται μια τελείως διαφορετική αντιμετώπιση της κρίσης. Αυτά τα προγράμματα λιτότητας και ιδιωτικοποιήσεων ή η προσπάθεια (όπως στην Κύπρο) να φορολογηθούν οι μικρές καταθέσεις είναι εκδικητικά και εντελώς λανθασμένα. Αυτό αποδεικνύεται και από την περίπτωση της Ελλάδας, την ίδια ώρα που στη Γερμανία είχαμε μια εκστρατεία κατά των «τεμπέληδων Ελλήνων». Αλλά, όμως, δείτε και τους Πορτογάλους. Μας έλεγαν ότι η Πορτογαλία είναι υπόδειγμα και τώρα η ύφεση έχει βαθύνει και οι πολίτες βρίσκονται στους δρόμους.

* Ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς, προειδοποίησε πρόσφατα ότι η συνεχιζόμενη ύφεση και η μαζική ανεργία των νέων οδηγούν σε ένα βέβαιο αποτέλεσμα: να χαθεί μια ολόκληρη γενιά. Τι σημαίνει αυτό κοινωνικά;
 
Οι επίσημοι αριθμοί στην Ελλάδα είναι τρομακτικοί. Μιλάμε για 57% νεανική ανεργία. Στην Ισπανία είναι 55%. Είναι ένα τεράστιο πρόβλημα για το οποίο οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν κάνουν τίποτα, παρά κάποια μικρά προγράμματα για την ανεργία πότε πότε. Αλλά και ο νέος προϋπολογισμός που ψηφίστηκε δεν επαρκεί. Εχουμε μια κατάσταση στην Ε.Ε. όπου οι κοινωνικές ανάγκες αντιμετωπίζονται μόνο με δημοσιονομικά κριτήρια (χρέη, ελλείμματα κ.λπ.). Ολα τα υπόλοιπα κριτήρια, ακόμα και εάν πρόκειται για την ύφεση ή την ανάπτυξη, δεν βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο. Η ανεργία των νέων δεν αποτελεί κριτήριο γι” αυτούς ώστε να πάρουν κάποιες σοβαρές αποφάσεις. Εχω κάνει πολλές επερωτήσεις στη γερμανική Βουλή για την ανεργία στην Ελλάδα, τις οποίες μπορώ να σας στείλω.

* Πιστεύετε ότι μπορούν να γίνουν τα αναγκαία βήματα για την αντιμετώπιση της κρίσης μέσα στο υπάρχον πλαίσιο της Συνθήκης της Λισαβόνας ή απαιτείται πλήρης αναθεώρηση των Συνθηκών;
 
Πρέπει να αλλάξουμε τις Συνθήκες. Να σας δώσω κάποια παραδείγματα, όπως της ΕΚΤ και της ανάγκης για απευθείας δάνεια στα κράτη. Ο δρόμος που ακολουθείται τώρα είναι ότι η ΕΚΤ χορηγεί πολύ φτηνό χρήμα στις τράπεζες και αυτές το δίνουν στα κράτη, τα οποία πληρώνουν πολύ ακριβότερα αυτά τα δάνεια. Για να το αλλάξεις αυτό χρειάζεται να αλλάξεις τις Συνθήκες, διότι τώρα δεν μπορείς. Ή, εάν κοιτάξετε την εντολή που έχει η ΕΚΤ συγκριτικά με την εντολή που έχει η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (Fed), θα δείτε ότι η εντολή αυτή ισχύει μόνο για τη χορήγηση δανείων, αλλά όχι για κοινωνικά ζητήματα όπως η ανεργία. Αντίθετα, η Fed μπορεί να δίνει χρήματα και για τέτοια ζητήματα. Επίσης η ΕΚΤ πρέπει να έχει τη νομιμοποίηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Να λογοδοτεί για ό,τι κάνει. Το άλλο παράδειγμα είναι η διαφυγή κεφαλαίων. Απ” όσο γνωρίζω, στη διάρκεια της κρίσης, έφυγαν από την Ελλάδα 200 δισ. ευρώ. Οι Συνθήκες απαγορεύουν τον έλεγχο αυτών των κεφαλαίων. Το πρόβλημα είναι πως η Συνθήκη της Λισαβόνας είναι σε εντελώς νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση και αφήνει ελάχιστα περιθώρια για αντιμετώπιση της κρίσης.

* Πώς κρίνετε τη στάση της Γερμανίας και της καγκελαρίου Μέρκελ στην αντιμετώπιση της κρίσης και τι θα γίνει με μια νέα νίκη της το φθινόπωρο;
 
Η Μέρκελ είναι αρκετά ισχυρή. Αυτό που κυριαρχεί στη συνείδηση των Γερμανών πολιτών είναι ότι η καγκελάριος τα πήγε καλά στην κρίση. Οτι έσωσε το ευρώ, ότι η Γερμανία βρίσκεται σε καλύτερη θέση από πριν, ότι οι Γερμανοί δεν έχουν πρόβλημα τώρα. Προσωπικά λοιπόν η Μέρκελ είναι αρκετά ισχυρή, όμως ο κυβερνητικός της εταίρος, οι Φιλελεύθεροι, είναι πολύ αδύναμοι και δεν ξέρουμε εάν θα ξαναμπούν στη Βουλή. Αλλά ακόμα και εάν το καταφέρουν, φαίνεται ότι δεν θα έχουν την πλειοψηφία. Ετσι, δεν είναι ακόμα ξεκάθαρη η εικόνα. Ισως ξαναϋπάρξει ο «Μεγάλος Συνασπισμός» με τους Σοσιαλδημοκράτες. Δεν ξέρουμε ακόμα.

* Η αυστηρή αντιμεταναστευτική πολιτική της Ε.Ε. και των κρατών-μελών παράγει περισσότερο ρατσισμό και μεγαλύτερη καταστολή στην Ελλάδα; Και επιπλέον: ενισχύει την ανάπτυξη της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής;

Ναι, φυσικά. Εάν εξετάσετε την ανάπτυξη της Χρυσής Αυγής, θα δείτε ότι πριν από δύο χρόνια ήταν σχεδόν ανύπαρκτη. Μια μικρή ομάδα. Υπάρχουν και αλλού ακροδεξιά λαϊκιστικά κόμματα, αλλά η Χ.Α. είναι ένα φασιστικό κόμμα που αξιοποιεί τη βαθιά κοινωνική κρίση για να αναπτυχθεί. Το παράξενο για μένα είναι ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο, είτε στο Κοινοβούλιο είτε στις συνόδους κορυφής, δεν υπάρχει καμία συζήτηση γι” αυτό το φαινόμενο. Πριν από δεκαπέντε χρόνια, όταν εμφανίστηκε ο Χάιντερ στην Αυστρία, δημιουργήθηκε ολόκληρο θέμα και ακολούθησε μια μεγάλη συζήτηση. Τώρα που υπάρχει ένα πολύ πιο επιθετικό κόμμα στην Ελλάδα, το οποίο ενισχύεται διαρκώς, δεν υφίστανται αντιδράσεις πανευρωπαϊκά.

…………………………………………………………………………….
 
Ποιος είναι

Ο Αντρέι Χούνκο, γεννημένος το 1963 στο Μόναχο, είναι βουλευτής του Αριστερού Κόμματος Die Linke και μέλος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης. Με παρεμβάσεις και ερωτήσεις του στη Βουλή έχει ζητήσει πολλές φορές εξηγήσεις για τη γερμανική στάση στο «ελληνικό πρόβλημα», ενώ έχει επιμείνει ιδιαίτερα στο θέμα της Χρυσής Αυγής και των σχέσεών της με την ελληνική αστυνομία. Εχει επισκεφθεί τη χώρα μας και έχει διαδηλώσει σε απεργιακές συγκεντρώσεις κατά των μέτρων λιτότητας.

Απειλούνται με λουκέτο 80 θέατρα της Αθήνας

Έντυπη Έκδοση

Απειλούνται με λουκέτο 80 θέατρα της Αθήνας

Βρέθηκαν να μην πληρούν τους όρους λειτουργίας τους, με βάση νόμο του Μεταξά
Οποτε βρισκόμασταν για παράσταση στο Θέατρο Τέχνης, στο Θέατρο Δανδουλάκη, στο «Ιλίσια» ή στην Knot Gallery κινδυνεύαμε και δεν το ξέραμε!
Αυτό τουλάχιστον αποκαλύπτει η επιχείρηση του Δήμου Αθηναίων που σαρώνει 80 αθηναϊκές θεατρικές σκηνές σε έναν πρωτοφανή έλεγχο προϋποθέσεων νόμιμης και ασφαλούς λειτουργίας τους. Ηδη έχει θυροκολλήσει σε κάποιες εξ αυτών την απόφαση να σφραγιστούν εντός του Απριλίου.
Είναι κοινό μυστικό ότι τα τελευταία χρόνια λειτουργούν θεατρικές σκηνές σε ημιωρόφους, υπόγεια και δωμάτια, όπου αν συμβεί κάτι ξαφνικό (σεισμός, φωτιά κ.ο.κ.) διέξοδος διαφυγής δεν υπάρχει. Παρ' όλα αυτά έχουν εξασφαλίσει την άδεια του δήμου. Από την άλλη, αναρωτιέσαι είναι ποτέ δυνατόν σκηνές-ορόσημα της πόλης όπως το Θέατρο Τέχνης ή το «Μουσούρη» να λειτουργούν δεκαετίες χωρίς άδεια; Και όμως, είναι, αφού ισχύει ακόμα ο νόμος περί θεάτρων του Μεταξά (του 1937), αφήνοντας εν πολλοίς ακάλυπτο το μεγαλύτερο μέρος των υπό λειτουργία σύγχρονων σκηνών μας.
Ο ασκός του Αιόλου άνοιξε. Επρεπε να είχε γίνει νωρίτερα, γιατί κινδυνεύουν δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες θέσεις εργασίας, σε έναν κλάδο που πλήττεται από τρομακτικά ποσοστά ανεργίας. Ο αντιδήμαρχος είχε ήδη μια πρώτη επαφή με το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών και σήμερα έπεται η δεύτερη. Οι σκηνές, που κινδυνεύουν με λουκέτο αδίκως, έχουν αρχίσει να υποβάλλουν στον δήμο ενστάσεις. Ο κ. Αναγνωστόπουλος έχει στο πλευρό του σε αυτή την επιχείρηση και δημοτικούς συμβούλους της αντιπολίτευσης, όπως η Ελένη Πορτάλιου. «Πρέπει να καταγραφούν όλα τα θέατρα και να δούμε τι πρέπει να διορθωθεί. Η συντριπτική πλειονότητα των θεατρικών σκηνών μας δεν πληροί τις προδιαγραφές», δηλώνει η κ. Πορτάλιου. «Αρχικά υπήρχε η ιδέα να επιβληθεί η νομιμότητα μόνο στις παιδικές σκηνές. Πάντως, τώρα που άνοιξε, το ζήτημα δεν θα κλείσει κάνοντας τα στραβά μάτια. Θέλουμε να έχουμε πολλές και ασφαλείς σκηνές. Το ζητούμενο δεν είναι, σε καμία περίπτωση, το λουκέτο».
Bar theatre
Ο αντιδήμαρχος Γιώργος Αναγνωστόπουλος προτίθεται να φέρει εις πέρας το θέμα. Ανήγγειλε μάλιστα ότι επόμενος στόχος του δήμου θα είναι τα bar theatre, πολλά εκ των οποίων είναι γνωστό ότι δεν τηρούν στοιχειώδεις κανόνες ασφαλείας.
Με τις τελευταίες εξελίξεις αποκτά ιδιαίτερη σημασία η μαρτυρία του Δημήτρη Πιατά, δημοτικού συμβούλου επί δημαρχίας Ντόρας Μπακογιάννη, που εργάστηκε σε ειδική επιτροπή «για να μπει μια τάξη στο μπάχαλο των θεατρικών σκηνών», όπως χαρακτηριστικά λέει. Τι εννοεί; «Θέλαμε να γίνει μια διαβάθμιση και να μην είναι όλα τα θέατρα στο ίδιο τσουβάλι. Να ισχύουν άλλα μέτρα για σκηνές έως 99 θέσεις, άλλα για σκηνές 99-200 θέσεων, άλλα για 200-350. Και για θέατρα άνω των 500 θέσεων να είναι πολύ αυστηρά τα κριτήρια. Δουλέψαμε για να μαζευτεί και το όργιο των σκυλάδικων της Ιεράς Οδού και της Πειραιώς. Ομως η γνωστή "μαφία" δεν επέτρεψε να ολοκληρωθεί ποτέ η εργασία μας και να μπει μια τάξη», αποκαλύπτει.
«Θα έπρεπε κάθε θέατρο να αντιμετωπιστεί μεμονωμένα, ώστε να διορθώσει πιθανές ελλείψεις. Δεν είναι λύση το λουκέτο», προσθέτει ο ηθοποιός. Ζητήματα πυρασφάλειας λύνονται άμεσα. Το θέμα της εξόδου κινδύνου, που σε κάποιες περιπτώσεις δεν υπάρχει, είναι σοβαρότερο. Το γεγονός πάντως είναι ότι ακόμη και οι μισές σκηνές να κλείσουν από αυτές που απειλούνται σήμερα , ο πολιτιστικός χάρτης της πόλης θα αλλάξει άρδην, θα συρρικνωθεί.
Το κενό του νόμου Μεταξά, που αφήνει ακάλυπτους κυρίως τους μικρούς πολυχώρους, με λιγότερες από 50 θέσεις, αποκαλύπτει η περίπτωση της Knot Gallery, η οποία μαζί με το θέατρο Vault και το Θεάτρο Θεμέλιο την περασμένη Πέμπτη βρήκαν θυροκολλημένη την απόφαση του Δήμου Αθηναίων να σφραγιστούν, χωρίς να τους δίνεται χρονικό περιθώριο εξεύρεσης μιας λύσης. Επειτα από έλεγχο δημοτικών αστυνομικών προέκυψε ότι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις των διατάξεων άρ.7 του Α.Ν. 446/1937 σε συνδυασμό με το άρ.80 (παρ. 2 και 6 [εδ. 2] και 81 του Ν. 3463/2006). Το πρώτο λουκέτο αναμένεται, σύμφωνα με την απόφαση του δήμου, να μπει στις 8 Απριλίου.
«Το να είσαι νόμιμος με τον παρόντα νόμο είναι αδύνατο» υποστηρίζει ο συνιδιοκτήτης της Knot Gallery, Θέμελης Γλυνάτσης, ο οποίος δεν έχει «καμιά αντίρρηση να γίνει διεξοδικός έλεγχος. Εχουμε κάθε καλή θέληση να είμαστε νόμιμοι. Αλλά ας μας πουν επιτέλους με τι είδους άδεια μπορούμε να λειτουργούμε».
Το λέει αυτό γιατί όταν ξεκινούσε την Knot αναζήτησε εις μάτην στο δήμο μια άδεια για έναν πολυχώρο κάτω των 50 θέσεων. Δεν υπήρχε -ούτε υπάρχει ακόμα- θεσμικό πλαίσιο που να μπορεί να συμπεριλάβει την περίπτωση του ίδιου και όσων άλλων μικρών πολυχώρων έχουν προκύψει στο αθηναϊκό τοπίο.
Ο Θ. Γλυνάτσης καταγγέλλει επίσης ότι η δημοτική αστυνομία που διενήργησε έλεγχο στην Knot παρέμεινε στο χώρο «2 λεπτά με το ρολόι». «Και οι ίδιοι οι αστυνομικοί παραδέχτηκαν ότι δεν ήξεραν τι ψάχνουν». Ο νεαρός σκηνοθέτης έχει επικοινωνήσει ήδη με το δικηγόρο του. «Είναι περίεργος ο ξαφνικός ζήλος του δήμου και κυρίως το ότι δεν μας εστάλη ένα έγγραφο που να μας δείνει ένα εύλογο χρονικό διάστημα για να προσαρμοστούμε στο νόμο. Δεν μπορεί να σου βάζει αμέσως λουκέτο!».
Διατηρητέα
Ο νόμος Μεταξά, που έπρεπε ούτως ή άλλως να έχει καταργηθεί, όχι μόνο δεν καλύπτει ειδικές περιπτώσεις εναλλακτικών σκηνών αλλά συχνά δημιουργεί τραγελαφικά αποτελέσματα, σύμφωνα με τον ιδιοκτήτη του Θεάτρου του Νέου Κόσμου Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο και τον ενοικιαστή του Από Μηχανής Θεάτρου Ακη Βλουτή. Οι δύο θεατρικές σκηνές τους έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέες, κατά συνέπεια απαγορεύεται οποιαδήποτε αλλοίωση της μορφής τους.
Ωστόσο, κατά τους ελέγχους, από τον Β. Θεοδωρόπουλο ζητούσαν μεγαλύτερο άνοιγμα της πόρτας εισόδου, βάσει των εκατοστών που δίνει ο μεταξικός νόμος. Αυτός τους παρέπεμψε σε παρακείμενη μουσική σκηνή που λειτουργεί με περισσότερο κόσμο και πόρτα σε μέγεθος ιδιωτικής κατοικίας! Από τον Ακη Βλουτή ζητούσαν, μεταξύ άλλων, μεγαλύτερα παράθυρα προσόψεως και φαρδύτερη σκάλα. Οι επιτροπές στο Από Μηχανής Θέατρο περνάνε τα τελευταία χρόνια «ζητώντας ολοένα κάτι νέο, ολοένα περισσότερο "λάδωμα"», όπως ο ίδιος είχε καταγγείλει στο δήμαρχο, χωρίς ποτέ να καταλήγουν σε ένα τελικό πόρισμα.

EE: Στους καταθέτες οι τραπεζικές διασώσεις

Ψάχνουν «σωσίβια» εκ των ένδον - Τι σχολιάζει ο Πολ Κρούγκμαν

EE: Στους καταθέτες οι τραπεζικές διασώσεις

Παζάρια για ποσά άνω των 100.000 ευρώ - Δείγμα όξυνσης της κρίσης του ευρώ
Ένα νέο σχέδιο νόμου της ΕΕ προβλέπει πως είναι δυνατό να επιβάλλεται στους μεγάλους ανασφάλιστους καταθέτες να συμμετέχουν σε μελλοντικές διασώσεις τραπεζών, δεν θα πλήττονται όμως οι αποταμιευτές με λιγότερα από 100.000 ευρώ στην τράπεζα. Και μόνο ότι μετά την Κύπρο στρώνουν το έδαφος να «σώζουν» τράπεζες βάζοντας χέρι στις καταθέσεις είναι ένα μεγάλο σημάδι ότι η ευρωζώνη βρίσκεται σε βαθιά κρίση με απρόβλεπτες συνέπειες και σε άλλες χώρες -όπως η Ελλάδα, η Ισπανία, η Πορτογαλία, ή η Ιταλία.
"Δεν είναι επ' ουδενί δυνατό να συμμετέχουν στη διάσωση καταθέτες ποσών κάτω των 100.000 ευρώ, είτε τώρα είτε στο μέλλον", δήλωσε μια εκπρόσωπος του Μισέλ Μπαρνιέ, του ευρωπαίου επιτρόπου αρμόδιου για τις κανονιστικές ρυθμίσεις στον χρηματοπιστωτικό τομέα.
"Στην πρόταση της Επιτροπής, η οποία συζητείται, δεν αποκλείεται καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ να μπορούν να γίνονται εργαλεία για να χρησιμοποιούνται σε διασώσεις εκ των ένδον", δήλωσε στη διάρκεια τακτικής ενημέρωσης των δημοσιογράφων η εκπρόσωπος Σαντάλ Χιούζ. "Είναι μια δυνατότητα", πρόσθεσε.
Η κρίση εμπιστοσύνης που ξεκίνησε στην Κύπρο δεν σημαίνει μόνο μαζική έξοδο καταθέσεων από τις κυπριακές τράπεζες. Απειλεί ευθέως και τις ευρωπαϊκές τράπεζες, ιδιαίτερα του Νότου. Το εύφλεκτο υλικό υπάρχει εδώ και καιρό. Το γνωρίζαμε, ο σπινθήρας χρειαζόταν.
Κρίση εμπιστοσύνης
Το ολίσθημα της τρόικας, και δη του ΔΝΤ, να προτείνει «κούρεμα» καταθέσεων ως όρο διάσωσης προβληματικής οικονομίας αποτελεί ευθεία απειλή για τους καταθέτες άλλων μεγάλων ασθενικών οικονομιών που είναι προ πολλού φοβισμένοι με την ύφεση και τις πολιτικές λιτότητας.
Μπορεί ένα μέρος των ξένων (ρωσικών) κεφαλαίων που συρρέει στην Κύπρο να αφορά ξέπλυμα βρόμικου χρήματος. Όμως, εκτός του ότι τα ρωσικά κεφάλαια δεν είναι όλα παρόμοιας υφής (υπάρχουν και υγιή επιχειρηματικά κεφάλαια που απλώς επιδιώκουν ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση), στο σύνολό τους δεν ξεπερνούν το 28% των καταθέσεων σε κυπριακές τράπεζες, όπως αναφέρει σχόλιο στην «Κ.Ε.» 24/3.
Η συντριπτική πλειονότητα αφορά αποταμιεύσεις συνταξιούχων ή άλλων πολιτών που δανείστηκαν για να αγοράσουν ένα ακίνητο ή αποτελούν ελληνικά επιχειρηματικά κεφάλαια, που αξιοποιούν την Κύπρο ως διεθνές χρηματοοικονομικό κέντρο, και αποταμιευτικά κεφάλαια, που προσέφυγαν στην Κύπρο με την εξέλιξη της ελληνικής κρίσης.
Όμως ακόμη και οι Ρώσοι ολιγάρχες να ήταν στο στόχαστρο της τρόικας, πού πήγαν οι ευθύνες των ρυθμιστικών αρχών τόσο καιρό και γιατί να πληρώσουν τη νύφη οι υπόλοιποι μικροκαταθέτες;
YIANNIS KOURTOGLOU / AFP YIANNIS KOURTOGLOU / AFPΓια πρώτη φορά στην ευρωζώνη, ένα κράτος μέλος παίρνει τις αποταμιεύσεις των ανθρώπων και εμποδίζει την κίνηση των ευρώ εντός της ζώνης του ενιαίου νομίσματος, προκειμένου να πληρώσει τους ανεξόφλητους λογαριασμούς του.
Αυτό παραβιάζει τους κανόνες της συνθήκης της ΕΕ.
Σημάδι κρίσης
Είναι ένα μεγάλο σημάδι ότι η περιοχή της ευρωζώνης βρίσκεται σε βαθιά κρίση. Ο αντίκτυπος στις καταθέσεις σε τράπεζες και σε άλλες χώρες της ΟΝΕ, όπως η Ελλάδα, η Ισπανία ή η Πορτογαλία θα μπορούσε να είναι καταστροφικός. Οι καταθέτες θα κοιτάξουν να αποφύγουν τον κίνδυνο των ελέγχων κεφαλαίου που εφαρμόζονται και πάλι στο εσωτερικό της ευρωζώνης, μεταφέροντας κεφάλαια στο αλλού, σχολιάζει ο οικονομολόγος Μάικλ Ρόμπερτς.
Οι μικρές καταθέτες έχουν γλιτώσει ένα «κούρεμα» σε αποταμιεύσεις τους, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν απλοί πολίτες με πάνω από 100.000 ευρώ καταθέσεις που δεν είναι «ρώσικη μαφία», αλλά έχουν αποταμιεύσει οικονομίες μιας ζωής για τα γηρατειά τους.
Δεν είναι όλοι οι Ρώσοι ολιγάρχες ή πλούσιοι που αποφεύγουν τους φόρους. Αρκετοί από αυτούς έχουν ήδη βγάλει τα χρηματά τους έξω από το νησί γνωρίζοντας από πριν ή και κατά τη διάρκεια την μεγάλη κλοπή στην Κύπρο και υα μετακίνησαν σε ελβετικούς τραπεζικούς λογαριασμούς.
Επίσης υπάρχει και το χτύπημα στους εργαζόμενους στις τράπεζες. Δεν είναι δικό τους φταίξιμο ότι οι πολιτικές ηγεσίες και τα διοικητικά συμβούλια των τραπεζών συμφώνησαν να δέσουν μια πέτρα γύρω από λαιμό της Κύπρου, λέει ο Μ. Ρόμπερτς.
Όπως σημειώνει ο Πολ Κρούγκμαν στο blog του:
«Το χάος στην Κύπρο δείχνει πόσο απορυθμισμένος είναι ο τραπεζικός τομέας παγκοσμίως, σχεδόν πέντε χρόνια μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης.
Λίγες κυπριακές τράπεζες έγινα πολύ μεγάλες χάρη στα στοιχήματα σε ελληνικά ομόλογα, και οι απώλειες τους έφτασαν να είναι περίπου το 1/3 του κυπριακού ΑΕΠ Γιατί να θέλει κάποιος τα τραπεζικά στελέχη και οι μεγάλες επιχειρήσεις μαζί με τους trader να είναι σε θέση να καθορίζουν την τύχη χωρών και να κάνουν τόσο μεγάλη ζημιά σε μια χώρα;
Αν κάνουμε ένα βήμα πίσω, όμως, για ένα λεπτό θα δούμε το απίστευτο γεγονός ότι οι φορολογικοί παράδεισοι, όπως η Κύπρος, η τα νησία Κέιμαν, και πολλά άλλοι λειτουργούν ακόμα λίγο ως  πολύ με τον ίδιο τρόπο που λειτουργούσαν πριν το ξέσπασμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.
Ο καθένας έχει δει τη ζημιά που έχουν προκαλέσει οι τραπεζίτες που δραπετεύουν όταν κάνουν τη ζημιά. Κι όμως ακόμα ένα μεγάλο μέρος των χρηματοοικονομικών εργασιών στον κόσμο εξακολουθεί να γίνεται μέσω δικαιοδοσιών που παρέχονται σε τραπεζίτες οι οποίες τους επιτρέπουν να παρακάμπτουν ακόμα και τους πιο ήπιους κανονισμούς ελέγχου που έχουν τεθεί σε εφαρμογή.
Όλοι κραυγάζουν για τα δημοσιονομικά ελλείμματα, κι όμως οι μεγάλες εταιρείες και οι πλούσιοι εξακολουθούν να χρησιμοποιούν ελεύθερα τους φορολογικούς παραδείσους για να αποφύγουν την καταβολή φόρων».
Κ.Σαρρής, k.sarris@eleftherotypia.net

Δευτέρα, 25 Μαρτίου 2013

Η Μεσόγειος φλέγεται» στο φυσικό αέριο

Έντυπη Έκδοση

«Η Μεσόγειος φλέγεται» στο φυσικό αέριο

«Η Γερμανία θέλει να σπάσει το ρωσικό μονοπώλιο στο αέριο»
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ (αναπληρωτής καθηγητής Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου)
Με γνωστικό αντικείμενο την Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση, ο αναπληρωτής καθηγητής Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου Παν. Γρηγορίου εξηγεί στην «Κ.Ε.» πώς και γιατί τα τεκταινόμενα στην Κύπρο επηρεάζουν το σύνολο της Ευρωζώνης. Αναλύει τον επαναπροσδιορισμό της γεωστρατηγικής πολιτικής στη Μεσόγειο και ξεδιπλώνει τον ηγεμονικό ρόλο που θέλει να παίξει η Γερμανία έναντι της Ρωσίας στην ανατ. Μεσόγειο, σε σχέση πάντα με τα κοιτάσματα φυσικού αερίου.
* Σε επίπεδο γεωστρατηγικής πολιτικής, τι μπορεί να σημαίνει η τελευταία απόφαση του Eurogroup και ό,τι ακολούθησε για την Κύπρο και την Ελλάδα;
- Εχουμε σαφώς έναν επαναπροσδιορισμό της γεωστρατηγικής πολιτικής που συνδεέται με τη Μεσόγειο, με βασικούς συντελεστές σ' αυτή τη διαμόρφωση την Ε.Ε., τις ΗΠΑ, τις αραβικές χώρες, την Τουρκία και το Ισραήλ. Αυτή η διάθεση επαναπροσδιορισμού της γεωστρατηγικής πολιτικής προκύπτει κυρίως μέσω του αποκλεισμού της Ρωσίας. Το γεγονός αυτό δεν διαφαίνεται μόνο από τις τελεταίες εξελίξεις στην Κύπρο, αλλά κυρίως εάν κάνουμε σύνδεση του κυπριακού προβλήματος μ' αυτό που συνέβη στη Συρία και τη Λιβύη. Υπάρχει μία γενικότερη αναθεώρηση της ευρωμεσογειακής στρατηγικής της Ε.Ε. Στην πραγματικότητα, περιορίζονται ή παραμερίζονται οι παράγοντες εκείνοι που πραγματικά έχουν σχέση με τη Μεσόγειο. Ταυτόχρονα, αναδεικνύονται νέοι παράγοντες όπως η Γερμανία, η οποία τόσο καιρό ήταν στο παρασκήνιο και τώρα διεκδικεί απροκάλυπτα ρόλο.
* Πιστεύετε ότι η επίμαχη απόφαση του Eurogroup είχε ως στόχο να ανακόψει την οικονομική σχέση Κύπρου-Ρωσίας προκειμένου να ελεγχθούν οι διακινήσεις κεφαλαίων μέσα στην Ευρώπη;
- Ο βασικός στόχος είναι να τεθεί η Ρωσία εκτός Μεσογείου. Το πρόβλημα, όμως, είναι το εξής: Η Μεσόγειος δεν είναι ο μοναδικός γεωστρατηγικός χώρος στον οποίο η Ρωσία αναπτύσσει σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ενωση. Η Ρωσία έχει χαρακτηριστεί επίσημα από την Ε.Ε. στρατηγικός της εταίρος, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτονίας. Χάρις σ' αυτή, η Ε.Ε. έφτασε στον Καύκαυσο. Μπόρεσε δηλαδή να κάνει ειδικές εταιρικές σχέσεις με τη Γεωργία, την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν. Ειδικά με την τελευταία χώρα είναι πολύ σημαντική η σχέση αυτή, καθώς είναι μία πηγή πετρελαίου, φυσικού αερίου για την Ε.Ε. Κατά συνέπεια, η όποια επιλογή της Ε.Ε. να συγκρουστεί ανοιχτά με τη Ρωσία στη Μεσόγειο θα σημάνει γενική σύγκρουση. Θα χαθεί δηλαδή αυτή η προνομιακή σχέση του στρατηγικού εταίρου που έχει η Ρωσία για την Ε.Ε. και φυσικά θα σημάνει ένα μεγάλο οικονομικό πρόβλημα για την Ενωση, καθώς θα υπάρξουν άμεσες συνέπειες στην ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας.
Η Γερμανία θέλει να σπάσει το μονοπώλιο της Ρωσίας στην υπόθεση «φυσικό αέριο στην ανατολική Μεσόγειο». Φοβάται μάλλον ότι η οποιαδήποτε αντίθετη επιλογή της Κύπρου προς αυτή που προτείνει η επιτροπή θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα ρωσικό μονοπώλιο στην ανατ. Μεσόγειο. Το φοβάται εδώ και καιρό. Σε έκθεση της γερμανικής υπηρεσίας πληροφοριών που δημοσιεύτηκε στο «Σπίγκελ», τον περασμένο Νοέμβριο, αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι η Γερμανία ήθελε να ελέγχει το στόλο που μεταφέρει το φυσικό αέριο προς την Ευρώπη. Από το 2012, πλασαρίστηκε σε μία σημαντική θέση, όσον αφορά τον αριθμό των πλοίων που αποτελούν το συγκεκριμένο στόλο. Αυτή η ένταση που δείχνει η Γερμανία καταδεικνύει ακριβώς αυτό: φοβάται το αντίπαλον δέος, που είναι η Ρωσία.
Ντόμινο από Κύπρο
* Οι αποφάσεις που λαμβάνονται αυτές τις ώρες υπερβαίνουν την Κύπρο; Διαβλέπετε συστημικό κίνδυνο για την Ευρωζώνη;
- Σαφώς και την υπερβαίνουν. Ολες οι μικρομεσαίες χώρες της Ευρωζώνης κινδυνεύουν να βρεθούν στην ίδια θέση με την Κύπρο. Ειδικά εκείνες οι οποίες βρίσκονται υπό καθεστώς χρηματοπιστωτικής επιτήρησης από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ. Το ίδιο ισχύει και για την Ιταλία, παρ' όλο που δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των αδυνάμων. Οσον αφορά τον συστημικό κίνδυνο, το θεσμικό σύστημα το οποίο καλύπτει την Ευρωζώνη είναι προβληματικό. Είναι ο θρίαμβος του δημοκρατικού ελλείμματος. Δεν εκφράζει αυτό το οποίο καλείται να διαχειριστεί η Ευρωζώνη για να σχεδιάσει στρατηγικά για το μέλλον. Στην πραγματικότητα, έχουμε ένα σύνολο διμερών σχέσεων. Μιλούν τυπικά και τα 17 κράτη συνολικά, αλλά επί της ουσίας μιλούν ανά δύο. Μάλιστα, ο ένας εκ των δύο «τυχαίνει» να είναι η Γερμανία. Αρα, λοιπόν, όλο το στήσιμο της οργάνωσης της Ευρωζώνης γίνεται στο πλαίσιο της ανάπτυξης των συμφερόντων ενός συγκεκριμένου κράτους.
* Πώς βλέπετε να διαμορφώνεται το χάσμα Βορρά - Νότου; Είναι ορατό το ενδεχόμενο να οδηγηθεί σε οριστική ρήξη η κοινή νομισματική και ευρωπαϊκή πολιτική;
- Το χάσμα Βορρά-Νότου υπήρχε ανέκαθεν. Υπό τις παρούσες συνθήκες, όμως, διευρύνεται. Οι μεν εμφανίζονται ως θεματοφύλακες των ευρωπαϊκών συμφερόντων εις βάρος των άλλων και κάθε πλευρά αναπτύσσει έντονη δυσπιστία στην άλλη. Αρα, λοιπόν, δεν έχουμε καν τα βασικά στοιχεία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Τα στοιχεία δηλαδή σύγκλισης και συνοχής, που είναι και το προσδοκώμενο τελικό αποτέλεσμα. Το ενδεχόμενο πάντως να οδηγηθούμε σε μία ρήξη τόσο νομισματική όσο και πολιτική, θα έλεγα ότι εμφανίζεται πολύ πιο έντονα στις παρούσες συνθήκες, από ό,τι, για παράδειγμα, οκτώ μήνες πριν. Κατ' αρχάς γιατί αποκαλύπτεται ο ρόλος ενός κράτους. Της Γερμανίας και των συνοδοιπόρων της. Δεν μπορούμε να έχουμε ευρωπαϊκή πολιτική, τη στιγμή που μόνο ένα κράτος επωμίζεται το στρατηγικό σχεδιασμό για την Ε.Ε. Στην παρούσα συγκυρία, βγαίνει στην επιφάνεια κι ένα σοβαρό θεσμικό πρόβλημα. Συνδέεται με το δημοκρατικό έλλειμμα λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Το όργανο αυτό συνεδριάζει χωρίς πρακτικά. Αρα, λοιπόν, δεν ξέρουμε τι ακριβώς συζητείται. Μαθαίνουμε απλώς τα συμπεράσματα που αντανακλούν απλώς συμψηφισμό συμφερόντων και συμβιβασμών. Κατά συνέπεια, οδηγούμαστε στις σκέψεις, με βάση φυσικά τις τελευταίες εξελίξεις, ότι οι γερμανικές πιέσεις πρέπει να είναι ασφυκτικές στο πλαίσιο αυτού του οργάνου. Αρα χωρίς κοινή ευρωπαϊκή πολιτική και η νομισματική ένωση είναι καταδικασμένη εκ των πραγμάτων, ανεξάρτητα αν τίθενται προβλήματα σαν αυτά της Κύπρου ή της Ελλάδας.

Χημεία και τέρατα στον Θερμαϊκό

Έντυπη Έκδοση

ΑΝΙΧΝΕΥΘΗΚΑΝ ΟΥΣΙΕΣ ΠΟΥ ΠΛΗΤΤΟΥΝ ΤΟ ΕΝΔΟΚΡΙΝΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΖΩΩΝ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Χημεία και τέρατα στον Θερμαϊκό

Επικίνδυνες χημικές ενώσεις ανιχνεύθηκαν πρόσφατα στον Θερμαϊκό Κόλπο. Πρόκειται για ενδοκρινικούς διαταρράκτες οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά το ενδοκρινικό σύστημα των οργανισμών που εκτίθενται σε αυτούς, προκαλώντας προβλήματα στη γονιμότητα, εμφάνιση ερμαφρόδιτων ειδών, διαταραχές στο ανοσοποιητικό, μείωση του πληθυσμού διαφόρων ειδών πανίδας κ.λπ.
Ο χάρτης του Θερμαϊκού Κόλπου με τα υπό έρευνα σημεία και τα επιστημονικά δεδομένα για τη μόλυνση των υδάτων στην περιοχή Ο χάρτης του Θερμαϊκού Κόλπου με τα υπό έρευνα σημεία και τα επιστημονικά δεδομένα για τη μόλυνση των υδάτων στην περιοχή Υπό διερεύνηση βρίσκονται οι πιθανές επιπτώσεις των ουσιών αυτών και στον άνθρωπο, καθώς υπάρχουν υποψίες ότι δυσλειτουργίες στην αναπαραγωγική ικανότητα και διάφορες ορμονικές διαταραχές μπορεί να είναι αποτέλεσμα της έκθεσης σε αυτού του είδους τις ενώσεις. Πρόσφατα, μάλιστα, υπήρξε διεθνής προειδοποίηση σχετικά με την επικινδυνότητα της παρουσίας αυτών των ενώσεων στο θαλάσσιο περιβάλλον, με αφορμή τα αποτελέσματα έρευνας του Εργαστηρίου Ελέγχου Ρύπανσης Περιβάλλοντος του ΑΠΘ, που έγινε από την αναπληρώτρια καθηγήτρια του Τμήματος Χημείας Δήμητρα Βουτσά.
Η έρευνα
Η έρευνα αφορούσε την παρουσία και την περιβαλλοντική τύχη διαφόρων οργανικών ενώσεων στο ευρύτερο περιβάλλον του Θερμαϊκού, καθώς υπάρχει ευρωπαϊκή οδηγία-πλαίσιο για τη Θαλάσσια Στρατηγική, αλλά και οδηγία-πλαίσιο για τα Υδατα, που προτείνουν τη λήψη μέτρων για τον περιορισμό της ρύπανσης από χημικές ενώσεις που καταλήγουν στο θαλάσσιο περιβάλλον και την προστασία των διαφόρων οργανισμών. Στόχοι της έρευνας ήταν να μελετηθεί η παρουσία των φαινολικών και στεροειδών ενδοκρινικών διαταρρακτών σε διάφορες φάσεις του θαλάσσιου περιβάλλοντος και να εντοπιστούν πηγές και πιθανά σημεία εισόδου των ενώσεων στον Θερμαϊκό Κόλπο.
Για το σκοπό αυτό εξετάστηκαν δείγματα νερού, ιζημάτων, αιωρούμενων σωματιδίων, αλλά και μυδιών. Επιπλέον, μελετήθηκαν και επιφανειακά ύδατα και απόβλητα που καταλήγουν στον Θερμαϊκό. Η ένωση με τη μεγαλύτερη συχνότητα ανίχνευσης ήταν η εννεϋλοφαινόλη και τα παράγωγά της, που χρησιμοποιούνται σε προϊόντα με απορρυπαντική δράση, ως γαλακτωματοποιητές, αντιδραστήρια διαβροχής κ.λπ. Οι ενώσεις αυτές απαντούν συχνά σε βιομηχανικά απόβλητα, γεωργικές απορροές και αστικά λύματα.
Επικινδυνότητα
Αυξημένες συγκεντρώσεις των επίμαχων ουσιών και των παραγώγων τους ανιχνεύτηκαν στα ιζήματα του Θερμαϊκού Κόλπου, καταδεικνύοντας αυξημένη επικινδυνότητα για τους οργανισμούς που ζουν στο βυθό. Επίσης, αυξημένες συγκεντρώσεις βρέθηκαν σε τάφρους και ρέματα που δέχονται βιομηχανικά ή αστικά απόβλητα. Ευτυχώς, οι συγκεντρώσεις της εννεϋλοφαινόλης και των παραγώγων της στα νερά του Θερμαϊκού ήταν σχετικά χαμηλές, όπως και στα μύδια που εξετάστηκαν, τα οποία εξάλλου διαθέτουν περιορισμένη ικανότητα συσσώρευσης αυτών των χημικών ουσιών.
Η εννεϋλοφαινόλη θεωρείται από τους σημαντικότερους ρυπαντές του υδάτινου περιβάλλοντος και συμπεριλαμβάνεται στον ευρωπαϊκό κατάλογο των επικίνδυνων ουσιών προτεραιότητας για τα νερά. Για το λόγο αυτό, από τον Ιανουάριο του 2005 υπάρχει περιορισμός στην πώληση και χρήση προϊόντων που περιέχουν τις ενώσεις αυτές σε ποσοστό μεγαλύτερο από 0,1%.

«Οδυνηρή» συμφωνία για την Κύπρο

Ηλεκτρονική Έκδοση

4,2 δισ. ευρώ θα χάσουν οι καταθέτες της Λαϊκής * Άγνωστο ακόμα το ποσοστό «κουρέματος» καταθέσεων άνω των 100.000 ευρώ στην Κύπρου

«Οδυνηρή» συμφωνία για την Κύπρο

Κυβέρνηση: «Αποφεύχθηκε το χειρότερο σενάριο, που ήταν η άτακτη χρεοκοπία»
Τελευταία ενημέρωση:
Κλείσιμο της Λαϊκής Τράπεζας και αναδιάρθρωση της Τράπεζας Κύπρου, προβλέπει το σχέδιο που συμφωνήθηκε τα ξημερώματα στις Βρυξέλλες μεταξύ του Ν.Αναστασιάδη και των διεθνών πιστωτών, οι οποίοι συμφώνησαν σε δανεισμό 10.δισ ευρώ προς την Κύπρο. Σπάει σε «καλή» και «κακή» η Λαϊκή, με το «καλό» μέρος της να μεταφέρεται στην Κύπρου, μαζί με τα 9 δισ. που είχε λάβει από την ΕΚΤ. Δεσμεύονται οι καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ στην Κύπρου μέχρι να ξεκαθαριστεί ποιό ποσό θα απαιτηθεί για την ανακεφαλαιοποίηση της τράπεζας. Προβλέψεις για «κούρεμα» 40% στις καταθέσεις στην Κύπρου και αρκετά μεγαλύτερο για τη Λαϊκή.
PATRICK BAZ / AFP PATRICK BAZ / AFP  
JOHN THYS / AFP JOHN THYS / AFP
Σε 4,2 δισ. ευρώ εκτιμάται ότι θα ανέλθουν οι ζημιές που θα επιβληθούν στους ανασφάλιστους καταθέτες της Λαϊκής Τράπεζας, η οποία θα αναδιαρθωθεί. Τα υπόλοιπα χρήματα που αναζητούνται θα εξασφαλιστούν με επιβολή ζημιών στους ανασφάλιστους καταθέτες της Τράπεζας Κύπρου μέχρι να φθάσει δείκτη κεφαλαίων 9%.
 
Η Κύπρος θα λάβει διεθνές δάνειο έως 10 δισ. ευρώ.
 
Τα κύρια σημεία της συμφωνίας στην οποία κατέληξε λίγο πριν τις 2.00 τα ξημερώματα οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, είναι:
 
  1. 1. Η Λαϊκή Τράπεζα θα αναδιαρθρωθεί άμεσα με την πλήρη συμμετοχή των ιδίων κεφαλαίων, κατόχων ομολόγων και ανασφάλιστων καταθετών - με βάση την απόφαση της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου.
  2. Η Λαϊκή θα χωριστεί σε μια "καλή" τράπεζα και μια "κακή" τράπεζα. Η "κακή" τράπεζα θα τρέξει με την πάροδο του χρόνου.
  3. Η "καλή" Λαϊκή Τράπεζα θα απορροφηθεί από την Τράπεζα Κύπρου, χρησιμοποιώντας το πλαίσιο εξυγίανσης τραπεζών, αφού ακούσει τα Διοικητικά Συμβούλια της Τράπεζας Κύπρου και της Λαϊκής. Θα λάβει τα 9 δισ. ευρώ του ELA και οι ανασφάλιστες καταθέσεις θα παραμείνουν παγωμένες μέχρι να πραγματοποιηθεί η ανακεφαλαιοποίηση και μπορεί στη συνέχεια να υπόκειται σε κατάλληλες συνθήκες.
  4. Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ θα παρέχει ρευστότητα στην Τράπεζα Κύπρου, σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες.
  5. Η ανακεφαλαιοποίηση της Τράπεζας Κύπρου θα γίνει μέσω μετατροπής των καταθέσεων / ίδια κεφάλαια των ανασφάλιστων καταθέσεων με πλήρη συμβολή των ιδίων κεφαλαίων και των κατόχων ομολόγων.
  6. Η μετατροπή θα είναι τέτοια ώστε να διασφαλιστεί δείκτης κεφαλαίων 9% από το τέλος του προγράμματος.
  7. Όλα οι ασφαλισμένοι καταθέτες σε όλες τις τράπεζες θα πρέπει να προστατεύονται πλήρως, σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία.
  8. Τα χρήματα του δανειακού προγράμματος (έως 10 δισ. ευρώ ) δεν θα χρησιμοποιηθούν για την ανακεφαλαιοποίηση των δύο τραπεζών.
 
Ο επικεφαλής του Eurogroup Γ. Ντάισελμπλουμ διευκρίνισε ότι  η Λαϊκή Τράπεζα θα εκκαθαριστεί αμέσως και θα χωριστεί σε "καλή" και σε "κακή" τράπεζα, ενώ όλες οι ασφαλισμένες καταθέσεις (δηλαδή κάτω από 100.000 ευρώ) της Λαϊκής θα μεταφερθούν στην τράπεζα Κύπρου.
 
Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, στην περίπτωση της Τράπεζας Κύπρου, το κούρεμα των καταθέσεων εκτιμάται ότι θα είναι της τάξεως του 40%, ενώ στην περίπτωση της Λαϊκής θα είναι αρκετά μεγαλύτερο. 
 
Ο Μιχάλης Σαρρής δήλωσε ότι η παροχή άμεσης ρευστότητας από την ΕΚΤ θα μεταφερθεί στην Τράπεζα Κύπρου, η οποία επωμίζεται σημαντικό βάρος της κυπριακής οικονομίας. 
 
Ο υπουργός οικονομικών της Κύπρου ανέφερε ότι η μεταφορά της Λαϊκής Τράπεζας θα πάρει κάποιο χρόνο και

Κυριακή, 24 Μαρτίου 2013

Αντοχή στην ύφεση

Αντοχή στην ύφεση

Τα μεγάλα ψεύδη εδραιώνονται δύσκολα αλλά καταρρίπτονται εν μιά νυκτί. Οι Γερμανοί, για παράδειγμα, αφού θυσίασαν την πατρίδα τους εν ονόματι του ναζισμού, μετά τη συντριπτική ήττα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αλλάξαν «αίμα», άλλαξαν «πνεύμα» και κατόρθωσαν το ακατόρθωτο: μέσα σε δέκα χρόνια (έστω και με τα αμερικάνικα δάνεια) έγιναν η τέταρτη οικονομία στον κόσμο.
Σήμερα, όπου η Ευρωπαϊκή Ενωση γερμανοφέρνει, το γερμανικό ένστικτο επιβάλλεται κατά κράτος και βέβαια δικαιολογημένα διαφημίζει τις επιτυχίες του. Εχουμε πλέον μιαν Ευρώπη γερμανοκρατούμενη, ένα ακαδημαϊκό πρεκαριάτο, όπου ένας στους τέσσερις Ευρωπαίους κάτω των 25 ετών δεν βρίσκει δουλειά, Ισπανούς νεολαίους με ποσοστό ανεργίας 53%, ενώ στο Τότεναμ παρουσιάζονται 57 υποψήφιοι για μία θέση εργασίας.
Ενα είναι βέβαιο: αναδύεται μια νεοφανής Ευρώπη που, ενοποιημένη τυπικά, στην ουσία είναι στυγνά διαιρεμένη με εμφανή σύνορα και (οικονομικά) με εμφανέστατα χάσματα. Ο Βορράς ανθεί και ακμάζει, ενώ αντίθετα ο Νότος υστερεί και παίζει το ρόλο του κράτους-οφειλέτη. Με επικεφαλής την καγκελάριο Μέρκελ, εφαρμόζεται ένα οικονομικό σχέδιο όπου η ελίτ ασκεί εξουσία άνωθεν, ενώ οι πολίτες των φτωχών χωρών ανθίστανται κάτωθεν. Το ακόμη πιο παράταιρο είναι ο κρατικός σοσιαλισμός για τους πλούσιους και τις τράπεζες και ο νεοφιλελευθερισμός για τα μεσαία στρώματα και τους φτωχούς.
Είναι προφανές ότι στη γηραιά Ευρώπη έχει επιβληθεί ένα νέο τοπίο εξουσίας. «Η Ευρωπαϊκή Ενωση», γράφει ο Ούλριχ Μπεκ, «μιλάει με πολλές φωνές, με τη φωνή του προέδρου της Επιτροπής και με εκείνη του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, με τη φωνή του ύπατου εκπροσώπου για θέματα εξωτερικής πολιτικής, με αυτές των αρχηγών κυβερνήσεων των κρατών-μελών, που ασκούν εκ περιτροπής την προεδρία της Ε.Ε., και βεβαίως με τις φωνές των πολιτικών στο Παρίσι, στο Βερολίνο, στο Λονδίνο κ.λπ. Μέχρι πρόσφατα βλαστημούσαμε κατά κανόνα γι' αυτή την κακοφωνία. Ξαφνικά όμως η Ευρώπη απέκτησε τηλέφωνο. Βρίσκεται στο Βερολίνο για την ώρα και ανήκει στην Ανγκελα Μέρκελ».
Στο «Der Spiegel», μετά τη συνάντηση του 2011, μπορούσε κανείς να διαβάσει το ακόλουθο συμπέρασμα: Διεφάνη πια το περίγραμμα της νέας Ευρώπης, και θα είναι μια Ευρώπη διαιρεμένη. Το νέο σύνορο χαράσσεται μεταξύ των κρατών του ευρώ και των κρατών χωρίς ευρώ. Πρόκειται για ρεαλιστική παρατήρηση η οποία αποδέχεται τουλάχιστον τρία επίπεδα: α) τη διαίρεση μεταξύ κρατών του ευρώ και κρατών της Ε.Ε., β) τη διαίρεση στο εσωτερικό της ομάδας των κρατών του ευρώ, ήτοι μεταξύ κρατών-πιστωτών εναντίον κρατών-οφειλετών, και γ) τη διαίρεση σε μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων.
Αν αποδεχθούμε τη γνώμη του Αντρέ Γκρεμπίν στη «Μοντ», οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις εκλαμβάνονται ως δημαγωγικοί θεσμοί, για να μη φτάσουμε στο σημείο να πούμε ότι θεωρούνται εμπόδια που παρενοχλούν την ομαλή λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Με ένα λόγο, οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών έχουν εκλεγεί δημοκρατικά, ενώ οι κοινοτικοί θεσμοί δεν έχουν εκλεγεί αλλά απαρτίζονται από διορισμένα πρόσωπα. Οπερ σημαίνει: οι εκλεγμένες κυβερνήσεις ναι μεν δεν έχουν απογυμνωθεί από τις εξουσίες τους, υπό τον όρο ότι θα τις ασκούν υπακούοντας έμμεσα ή άμεσα στις υποδείξεις του εξωτερικού.
Κατά τον Μπεκ η άνοδος της Γερμανίας στην ηγεσία της Ευρώπης προωθείται και συνάμα αποκρύπτεται. Πρόκειται πλέον για μια Γερμανία που δεν έχει ανάγκη την (άλλοτε προσφιλή της) προσφυγή στη βία. Δεν υπάρχει Τέταρτο Ράιχ. Αντί για την πολιτική ισχύ, έχουμε τώρα την οικονομική. Διεισδύει σε όλα τα κράτη, είναι πανταχού παρούσα υποκαθιστώντας τρόπον τινά το στρατό με τις τράπεζες. Οσο οι Γερμανοί προβάλλουν μια κριτική στάση έναντι της Ευρώπης τόσο πιο έντονα περιτριγυρίζονται από κράτη που πνίγονται στα χρέη και θερμοπαρακαλούν τη γερμανική οικονομική βοήθεια...

Βία και προπηλακισμοί στο σχολείο της κρίσης

Έντυπη Έκδοση

Βία και προπηλακισμοί στο σχολείο της κρίσης

Το ζήτημα της βίας και του εκφοβισμού αποτελεί ένα ανησυχητικά εντεινόμενο φαινόμενο που αργά αλλά σταθερά αλλοιώνει τη φυσιογνωμία του σύγχρονου σχολείου. Κι αυτό γιατί η παρατεταμένη κοινωνική και οικονομική κρίση έχουν ήδη διαμορφώσει ευνοϊκές συνθήκες ανάπτυξης και ευδοκίμησης παρόμοιων φαινομένων.
Πέρα από τις πολλές εννοιολογικές προσεγγίσεις, θα μπορούσαμε να επισημάνουμε ορισμένα βασικά σημεία, τα οποία μας δίνουν μια σαφή εικόνα τού τι εννοούμε όταν αναφερόμαστε στο φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας και του εκφοβισμού. Πρόκειται για καταστάσεις οι οποίες εκδηλώνονται μεταξύ των μαθητών σε λεκτικό, σωματικό, ψυχολογικό και κοινωνικό επίπεδο. Οι πιο συνηθισμένες είναι οι φραστικές επιθέσεις, οι απειλές και οι προσβολές, οι χειρονομίες, οι εκβιασμοί, οι ξυλοδαρμοί, οι κλοπές και οι καταστροφές προσωπικών αντικειμένων, ο αποκλεισμός και η απομόνωση από τον κοινωνικό περίγυρο και τις παρέες, πράξεις «θυματοποίησης» των μαθητών, που μπορούν να φτάσουν μέχρι και τη σεξουαλική παρενόχληση ή την κακοποίηση, αλλά και τον εκφοβισμό ή την παρενόχληση μέσω Διαδικτύου.
Πρόσφατες έρευνες στην Ελλάδα δείχνουν ότι 1 στους 4 μαθητές έχει υποστεί κάποια μορφή εκφοβισμού εντός του σχολικού περιβάλλοντος με συχνότητα δύο ώς τρεις φορές το μήνα ή και περισσότερο (ΕΨΥΠΕ, ΑΠΘ). Τα αγόρια κατά κανόνα εμπλέκονται σε μεγαλύτερο ποσοστό σε περιστατικά σωματικής βίας, ενώ τα κορίτσια σε μεγαλύτερα ποσοστά λεκτικής βίας. Αξιοσημείωτο είναι ότι τα μεγαλύτερα ποσοστά κρουσμάτων εμφανίζονται στο Δημοτικό και το Γυμνάσιο, ενώ κυριαρχεί ένα γενικό κλίμα αποσιώπησης και ανοχής στο φαινόμενο, αφού μόνο οι περίπου μισοί μαθητές αναφέρουν τα συμβάντα βίας σε φίλους, εκπαιδευτικούς ή συγγενείς.
Σε άλλη ευρωπαϊκή έρευνα σε έξι χώρες, με συντονιστή το «Χαμόγελο του Παιδιού»: 31,98% των ερωτηθέντων μαθητών στην Ελλάδα απάντησαν ότι έχουν πέσει θύμα σχολικού εκφοβισμού, 46% των μαθητών έχουν χτυπήσει άλλα παιδιά, 30% των μαθητών έχουν εκφοβίσει άλλα παιδιά, ενώ 36,78 % των μαθητών έχουν ζητήσει βοήθεια από φίλους για να αντιμετωπίσουν παρόμοια περιστατικά.
Επιχειρώντας μια σύντομη ερμηνευτική προσέγγιση, τα φαινόμενα βίας και εκφοβισμού στο ελληνικό σχολείο εντείνονται σταδιακά λόγω των κοινωνικών και πολιτισμικών μεταβολών που έχουν συντελεστεί στην ελληνική κοινωνία τις τελευταίες δεκαετίες. Φαινόμενα όπως η αύξηση του βαθμού της πολυπολιτισμικότητας στις σχολικές τάξεις, οι αλλαγές στη μορφή, τη σύνθεση, τη δομή και τον τρόπο ζωής της ελληνικής οικογένειας, η διεύρυνση των κοινωνικών συγκρούσεων και των οικονομικών ανισοτήτων, η ένταση των φαινομένων φτώχειας, ανεργίας και κοινωνικού αποκλεισμού, συγκροτούν ένα ιδιαίτερα δυσμενές περιβάλλον, το οποίο συμβάλλει στην κοινωνική αλλοτρίωση, ευνοώντας την ευδοκίμηση φαινομένων βίας και διαφόρων μορφών εκφοβισμού.
Σύμφωνα και με παλαιότερες έρευνες (ΕΚΚΕ, ΑΠΘ), το ελληνικό σχολείο αποδεικνύεται αδύναμο να παρέμβει για να αντιμετωπίσει εκείνα τα στερεότυπα που αναπαράγουν και νοηματοδοτούν τη βία, εμφανίζοντας μια «ενοχική ανοχή» σε φαινόμενα ξενοφοβίας, ρατσισμού, επιθετικότητας. Ταυτόχρονα, καθίσταται αδύναμο να διαχειριστεί καταστάσεις όπως συγκρούσεις Ελλήνων μαθητών με αλλοδαπούς και αντίστροφα, νεανικές συμμορίες με παραβατική συμπεριφορά εντός και εκτός του σχολείου, περιστατικά καθημερινής ψυχολογικής και λεκτικής βίας, εκβιασμούς στο Διαδίκτυο και προσβολές, άσκηση σωματικής βίας, ψυχαναγκαστικές συμπεριφορές κ.ο.κ.
Είναι σαφές ότι η συνολικότερη κοινωνική αποδιοργάνωση αντανακλάται στην καθημερινότητα του σχολείου, με συνέπεια την υποβάθμιση, την αποστροφή για το σχολικό περιβάλλον, την απομάκρυνση από τις αξίες και τα ιδεώδη του σχολείου. Σε επίπεδο εκπαιδευτικής πραγματικότητας, όλες οι εκτιμήσεις τείνουν στο συμπέρασμα ότι οι συγχωνεύσεις των σχολείων, τα «σχολεία - μαμούθ», οι περισσότεροι μαθητές ανά τάξη, οι ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό, η απουσία εξειδικευμένων επιστημόνων, η ελλιπής επιμόρφωση, η ανυπαρξία ενταξιακών διαδικασιών των αλλοδαπών μαθητών ή μαθητών με ειδικά χαρακτηριστικά, θα συμβάλουν ενισχυτικά στη διόγκωση των φαινομένων βίας, εκφοβισμού και επιθετικότητας μέσα στο ελληνικό σχολείο. Σε συνδυασμό με την όξυνση της οικονομικής κρίσης και τις επώδυνες συνέπειές της, τη φτωχοποίηση και την εξαθλίωση μεγάλων ομάδων του πληθυσμού, το μέλλον μάλλον προβλέπεται δυσοίωνο για την καθημερινότητα του ελληνικού σχολείου.
Είναι αναγκαίο, λοιπόν, να αναπτυχθούν τόσο η πρόληψη όσο και η άμεση ενεργοποίηση μηχανισμών παρέμβασης με στόχο την προώθηση ενός νέου αξιακού συστήματος, το οποίο θα διαπερνά τη δομή και τη λειτουργία του σχολικού περιβάλλοντος. Αξίες όπως η ετερότητα, η αλληλεγγύη, η ανεκτικότητα, η ισοτιμία, η κατανόηση της διαφοράς απαιτείται να επανατοποθετηθούν στο προσκήνιο της σχολικής ζωής σε μια προσπάθεια να επαναθεμελιωθεί ο κριτικός λόγος ενάντια στο μίσος, τη βία, την ξενοφοβία, το δογματισμό, το ρατσισμό, τους σκοταδισμούς, που εν μέσω κρίσης και αξιακής σύγχυσης δηλητηριάζουν τις σχέσεις των παιδιών και των εφήβων μας.
Το σχολείο σήμερα, περισσότερο από ποτέ, απαιτείται να αντισταθεί σε τέτοια φαινόμενα. Παράλληλα, η πολιτεία οφείλει, εκτός από το να αναγνωρίσει το πρόβλημα, να παράσχει τα εργαλεία που απαιτούνται στους εκπαιδευτικούς, τους γονείς, αλλά και στους ίδιους τους μαθητές, για τη δραστική αντιμετώπισή του. Η ευαισθητοποίηση, η επιμόρφωση, η παιδαγωγική, επιστημονική και θεσμική στήριξη των εκπαιδευτικών, αποτελούν αναγκαίες και αυτονόητες προϋποθέσεις. Σημαντικό όμως μερίδιο ευθύνης αναλογεί στην ελληνική οικογένεια, αλλά και στους φορείς της τοπικής κοινωνίας, που οφείλουν να στηρίξουν τη λειτουργία των σχολείων και το έργο των εκπαιδευτικών.
Ωστόσο κρίσιμο ζητούμενο παραμένει η δημιουργία ενός σχολείου που θα ενεργοποιεί την κριτική σκέψη, θα σφυρηλατεί το κοινοτικό αίσθημα, θα καλλιεργεί την ανθρωποκεντρική παιδεία, τη συλλογική συνείδηση, το δικαίωμα στο διαφορετικό, την άρνηση του μίσους και του ρατσισμού. Εν κατακλείδι, συλλογικό χρέος αποτελεί η αντίσταση στην κουλτούρα της βίας, του φόβου και της αποξένωσης μέσα στο ελληνικό σχολείο, σε μια συγκυρία κατά την οποία η ελληνική κοινωνία, εκ των πραγμάτων, οφείλει να αφυπνιστεί και να αναμετρηθεί με τα γενεσιουργά αίτια των δομικών της παθογενειών.