ΠΑΛΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

ΠΑΛΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ Χριστόφορος Δουλγέρης

Κυριακή, 30 Ιουνίου 2013

Τι κάνουμε τώρα; (8) Η πραγματική επιλογή

Έντυπη Έκδοση

Τι κάνουμε τώρα; (8) Η πραγματική επιλογή

Το κρίσιμο δίλημμα, που σήμερα αντιμετωπίζει κάθε λαός, είναι είτε να προσαρμοστεί στην πολιτική οικονομική και πολιτιστική ισοπέδωσή του είτε να αγωνιστεί πραγματικά εναντίον της
Οπως είδαμε στα προηγούμενα άρθρα της σειράς αυτής, καμιά χώρα που είναι πλήρως ενσωματωμένη στη Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) ως υποτελής χώρα δεν μπορεί να έχει οικονομική και εθνική κυριαρχία, εάν δεν αποκτήσει την οικονομική αυτοδυναμία της στο πλαίσιο ενός νέου πραγματικού διεθνισμού που θα στηρίζεται στις αρχές της αυτονομίας, αλληλεγγύης και αμοιβαίας βοήθειας των λαών.
Φυσικά, η οικονομική αυτοδυναμία είναι μόνο η αναγκαία συνθήκη για την αυτονομία των λαϊκών στρωμάτων από τις ξένες ελίτ, οι οποίες, σε αγαστή σύμπνοια με τις ντόπιες, τα καταδυναστεύουν στη ΝΔΤ, που στηρίζεται, στο μεν οικονομικό επίπεδο στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, στο δε πολιτικό επίπεδο, σε κάποια μορφή αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας» που τη διαχειρίζεται κατά κανόνα μια κοινοβουλευτική χούντα.
Η επαρκής συνθήκη για την αυτονομία των λαϊκών στρωμάτων από κάθε είδους ελίτ απαιτεί τη ριζική αλλαγή των σχέσεων ιδιοκτησίας επάνω στους παραγωγικούς πόρους, καθώς και την αλλαγή του τρόπου κατανομής τους. Αυτό προϋποθέτει την κατάργηση του καταστροφικού για τα λαϊκά στρώματα συστήματος της οικονομίας της αγοράς, το οποίο, με το πλήρες άνοιγμα και απελευθέρωση των αγορών που επιβάλλει η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, έδειξε ανάγλυφα τη βαρβαρότητά του. Το είδος της συστημικής αλλαγής που θα καθορίσει τη φύση αυτών των ριζικών αλλαγών (π.χ. περιεκτική δημοκρατία, κρατικιστικός ή, εναλλακτικά, ελευθεριακός σοσιαλισμός κ.λπ.) δεν μπορεί παρά να καθοριστεί δημοκρατικά από τον ίδιο το λαό, αφού όμως έχει ανακτήσει πρώτα την οικονομική και εθνική του κυριαρχία. Πράγμα που σημαίνει ότι ο πραγματικός διεθνισμός μπορεί να ξεκινήσει μόνο «από κάτω», από τον κάθε λαό χωριστά.
Με άλλα λόγια, σήμερα είναι εντελώς αποπροσανατολιστική η πάλη για την ταυτόχρονη ικανοποίηση των παραπάνω αναγκαίων και επαρκών συνθηκών. Και αυτό, γιατί τόσο οι υποκειμενικές όσο και οι αντικειμενικές συνθήκες δεν το επιτρέπουν.
Οσον αφορά τις υποκειμενικές συνθήκες, μολονότι σήμερα η εξαθλίωση των λαϊκών στρωμάτων, σε έναν κόσμο απέραντης αφθονίας για τους λίγους, είναι πρωτόγνωρη, η κατάρρευση του «υπαρκτού» έδωσε τέτοιο πλήγμα στον πόθο και στην πίστη των λαών για τη δυνατότητα συστημικής αλλαγής, ώστε σήμερα να θεωρούν σαν «απαράβατο δεδομένο» το υπάρχον σύστημα και να βλέπουν περίπου σαν UFO τους υποστηρικτές της συστημικής αλλαγής. Γι' αυτό και η πραγματική αντισυστημική Αριστερά αποτελεί ασήμαντη μειοψηφία στα συνθλιβόμενα λαϊκά στρώματα που αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού. Θα χρειαστεί, επομένως, πολύς αγώνας για να ξαναχτιστεί ένα ισχυρό αντισυστημικό κίνημα, με βάση ένα ρεαλιστικό αντισυστημικό πρόταγμα που θα έχει διδαχθεί από τις τραγικές αποτυχίες του παρελθόντος, ώστε να ξαναδημιουργηθούν οι υποκειμενικές συνθήκες για συστημική αλλαγή.
Οσον αφορά τις αντικειμενικές συνθήκες, το θεσμικό πλαίσιο που έχει δημιουργήσει η ΝΔΤ είναι τέτοιο που, χωρίς την απόκτηση της οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας από ένα λαό, είναι αδύνατη η δημιουργία εναλλακτικών θεσμών «από κάτω» που θα είχαν οποιαδήποτε πιθανότητα να οδηγήσουν σε συστημική αλλαγή. Γι' αυτό και είναι εντελώς αποπροσανατολιστικές, συνειδητά ή μη, οι απόψεις περί δημιουργίας νησίδων εργατικής αυτοδιαχείρισης, ή γενικότερα εναλλακτικών στο υπάρχον σύστημα θεσμών, ως φυτωρίων συστημικής αλλαγής. Προφανώς, παρόμοιες νησίδες σε ένα απόλυτα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον είναι απλοί αντικατοπτρισμοί!
Με βάση την προβληματική αυτή, το κρίσιμο δίλημμα που αντιμετωπίζει κάθε λαός σήμερα είναι είτε να προσαρμοστεί στην οικονομική, πολιτική και πολιτιστική ισοπέδωσή του κάτω από τον οδοστρωτήρα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης που ελέγχει η Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε) είτε να αγωνιστεί πραγματικά εναντίον της. Και αναφέρομαι σε πραγματικό αγώνα διότι, βέβαια, αποτελούν απλή σπατάλη ενέργειας οι ανοργάνωτες και χωρίς συγκεκριμένους στόχους εξεγέρσεις (κάποτε μάλιστα υποκινούμενες από την ίδια την Υ/Ε). Παρόμοιες εξεγέρσεις αναγκαστικά καταλήγουν είτε σε κάποιες μικρο-μεταρρυθμίσεις (π.χ. Βραζιλία) που, όπως κάθε μεταρρύθμιση (συμπεριλαμβανομένων των σημαντικών μεταρρυθμίσεων του μεταπολεμικού κοινωνικού κράτους), είναι εύκολα αναστρέψιμες από τις ελίτ στις κατάλληλες γι' αυτές συνθήκες, είτε στη συντριβή τους κάτω από την ωμή βία των ελίτ. Στην τελευταία περίπτωση, οι ελίτ δεν έχουν παρά να χρησιμοποιήσουν την τρομερή τεχνολογία της βίας που διαθέτουν στα χέρια τους και τα εξαθλιωμένα τμήματα των λαών που απασχολούν για να κτυπούν τα λαϊκά στρώματα, είτε στο εξωτερικό (μισθοφορικοί στρατοί των χωρών της Υ/Ε, «μισθοφόροι αντάρτες» της ίδιας στη Λιβύη, Συρία κ.λπ.) είτε στο εσωτερικό (ειδικά τμήματα καταπίεσης διαδηλώσεων και συντριβής εξεγέρσεων σε κάθε χώρα).
Πραγματικός αγώνας κατά της ΝΔΤ, με τις σημερινές υποκειμενικές και αντικειμενικές συνθήκες, είναι δυνατός κατά τη γνώμη μου μόνο μέσα από παλλαϊκά Μέτωπα σε κάθε χώρα, με συγκεκριμένους στόχους, για την επίτευξη της οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας, ως προϋπόθεση για κάθε παραπέρα αντισυστημικό αγώνα. Ετσι θα δημιουργηθούν οι αντικειμενικές συνθήκες που, με τη σειρά τους, θα αποτελέσουν το πραγματικό φυτώριο για τη δημιουργία και των υποκειμενικών συνθηκών για ριζικές συστημικές αλλαγές, στο δρόμο για την πραγματική οικονομική, πολιτική και κοινωνική αυτονομία των λαών, σε συνθήκες ισοκατανομής της πολιτικής και οικονομικής δύναμης μεταξύ όλων των πολιτών.

Φεστιβάλ με θέα το Αιγαίο

Φεστιβάλ με θέα το Αιγαίο

  • 28.06.2013
 
    

Σε ένα μικρό θεατράκι στην Κάτω Χώρα, με θέα το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου, το Φεστιβάλ Σερίφου ετοιμάζεται και φέτος, για δεύτερη χρονιά, να υποδεχθεί Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες από τον χώρο της παραδοσιακής, της έντεχνης και της τζαζ μουσικής, που θα παρουσιάσουν τη δουλειά τους σε ντόπιους και επισκέπτες του νησιού από τις 26 Ιουλίου έως τις 20 Αυγούστου.
«Θέλουμε να παρουσιάσουμε ανθρώπους που μπορούν να δώσουν στους καιρούς αυτούς που ζούμε νέες εμπνεύσεις», λέει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ, Στράτος Μαστοράκης, ενώ ο  Ηλίας Λιούγκος, που θα συμμετάσχει στις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ, συμπληρώνει: «Σε μια εποχή παρακμής και κρίσης, καταφέρνουμε να κάνουμε αυτό το φεστιβάλ για να συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε».
Κατά τη διάρκεια του φετινού Φεστιβάλ Σερίφου θα εμφανιστούν κατά σειρά οι: Χρήστος Θηβαίος, 26/7, Θανάσης Νικόπουλος - Νίκος Τουλιάτος, 27/7, Κουαρτέτο Qua'SH, 28/7,Θοδωρής Οικονόμου, 29/7, Γεράσιμος Ανδρεάτος, 30/7, Μανώλης Φάμελλος, 31/7, Κατερίνα Πολέμη, 1/8, Γιώργος Καζαντζής - Αντρέας Καρακότας, 2/8, Ηλίας Λιούγκος - Δανάη Παναγιωτοπούλου, 3/8, 5ο Φεστιβάλ Σουραυλιού, 4/8, Φοίβος Δεληβοριάς, 5/8, Gina and the Leaning Power, 6/8, Τατιάνα Ζωγράφου, 7/8, Α. Μπακιρτζής - Κ. Βόμβολος - Θ. Ρέλλος, 8/8, Andre Maia Band, 9/8, Νότης Μαυρουδής, 11/8, Μίλτος Λογιάδης - Χρήστος Ζερμπίνος, 12/8, Angelee, 13/8, Δημήτρης Μαραμής, 17/8, Βαγγέλης Κορακάκης, 18/7, Δημήτρης Μητσοτάκης και οι Ευδαίμονες, 19/8, Δημήτρης Παπαδημητρίου, 20/8.

Συμπόσιο ποίησης

Συμπόσιο ποίησης

  • 29.06.2013
Επικεντρωμένο στη θεματική "Ποίηση και Αλογία" και με ειδικό αφιέρωμα στην ποιήτρια και δοκιμιογράφο Λύντια Στεφάνου, η οποία χάθηκε πρόσφατα, το Τριακοστό Τρίτο Συμπόσιο Ποίησης ξεκινά τις εργασίες του την επόμενη Παρασκευή 5 Ιουλίου στο Συνεδριακό και Πολιτιστικό κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών και ώς το μεσημέρι της Κυριακής 7 Ιουλίου διερευνά πτυχές και διαδρομές του ποιητικού λόγου.
Η έναρξη του Συμποσίου, την Παρασκευή το πρωί, αφιερώνεται στη Λύντια Στεφάνου, που υπήρξε και μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής του, με τον Αλέξη Ζήρα και τον Γιώργο Αράγη να αναφέρονται στο ποιητικό και δοκιμιακό της έργο και την Ασπασία Λυκουργιώτη να απαγγέλλει ποιήματά της. Από το απόγευμα της Παρασκευής 5 Ιουλίου ώς το μεσημέρι της Κυριακής 7 Ιουλίου 16 εισηγητές εξετάζουν το φαινόμενο της αλογίας, νοηματικής και γλωσσικής, στην ποίηση, στην αρχαία ελληνική τραγωδία, στο δημοτικό τραγούδι, στην ποίηση για παιδιά, στη νεότερη ελληνική ποίηση ώς τον υπερρεαλισμό και τη δεύτερη μεταπολεμική γενιά, και από την πλευρά της ψυχανάλυσης. Συμμετέχουν οι Νάνος Βαλαωρίτης, Κατερίνα Συνοδινού, Λίζυ Τσιριμώκου, Μαρία Ιατρού, Γιώργος Αράγης, Σάββας Μιχαήλ, Θανάσης Νάκας, Θανάσης Β. Κούγκουλος, Σωτήρης Τριβιζάς, Θανάσης Χατζόπουλος, Ξένη Σκαρτσή, Βούλα Επιτροπάκη, Λάμπρος Σπυριούνης, Βασιλική Γκούνη και Ευαγγελία Ιορδανάκη.
Στα ενδιάμεσα των εισηγήσεων θα διαβαστεί ποίηση από τις υποψήφιες συλλογές για τα τρία Βραβεία Ποίησης καλύτερου βιβλίου νέου ποιητή 2012 του Συμποσίου Ποίησης. Συμμετέχουν: Δημήτρης Αθηνάκης, Παναγιώτης Αρβανίτης, Εσμεράλδα Γκέκα, Χρήστος Αρμάντο Γκέζος, Άννα Γρίβα, Νικόλας Ευαντινός, Βασίλης Ζηλάκος, Βάγια Κάλφα, Ανέστης Μελιδώνης, Νίκη Χαλκιαδάκη ενώ το Σάββατο ο Αλέξης Ζήρας θα παρουσιάσει τις συλλογές των περσινών βραβευμένων Αργύρη Παλούκα "Θέλω το σώμα μου πίσω" (1ο Βραβείο), Γιώργου Χ. Στεργιόπουλου "Η Διάβολος" (2ο Βραβείο) και Αλέξιου Μάινα "Το περιεχόμενο του υπόλοιπου" (3ο Βραβείο), ενώ θα γίνουν κριτικές παρουσιάσεις παλαιότερων και νεότεων ποιητών.
Το Συμπόσιο ολοκληρώνεται το μεσημέρι της Κυριακής με την απονομή των Βραβείων Ποίησης καλύτερου βιβλίου νέου ποιητή 2012.
Το Συμπόσιο τελεί υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου Πατρών. Είσοδος ελεύθερη

Σάββατο, 29 Ιουνίου 2013

Γύριζε…Κωστής Παλαμάς (1908

                   Γύριζε…

«Γύριζε, μὴ σταθῇς ποτέ, ρίξε μας πέτρα μαύρη,

ὁ ψεύτης εἴδωλο εἶν᾿ ἐδῶ, τὸ προσκυνᾷ ἡ πλεμπάγια,

ἡ Ἀλήθεια τόπο νὰ σταθῇ μιὰ σπιθαμὴ δὲ θἄβρῃ. …

Ἀλάργα. Μόρα τῆς ψυχῆς τῆς χώρας τὰ μουράγια.

Ἀπὸ θαμποὺς ντερβίσηδες καὶ στέρφους μανταρίνους

κι ἀπὸ τοὺς χαλκοπράσινους ἡ Πολιτεία πατιέται.

Χαρὰ στοὺς χασομέρηδες! Χαρὰ στοὺς ἀρλεκίνους!

Σκλάβος ξανάσκυψε ὁ ρωμιὸς καὶ δασκαλοκρατιέται.

Δὲν ἔχεις, Ὄλυμπε, θεούς, μηδὲ λεβέντες ἡ Ὄσσα,

ραγιάδες ἔχεις, μάννα γῆ, σκυφτοὺς γιὰ τὸ χαράτσι,

κούφιοι καὶ ὀκνοὶ καταφρονοῦν τὴ θεία τραχιά σου γλώσσα,

τῶν Εὐρωπαίων περιγελᾷ καὶ τῶν ἀρχαίων παλιάτσοι.


Καὶ δημοκόποι Κλέωνες καὶ λογοκόποι Ζωίλοι,

καὶ Μαμμωνᾶδες βάρβαροι, καὶ χαῦνοι λεβαντίνοι…

λύκοι, ὦ κοπάδια, οἱ πιστικοὶ καὶ ψωριασμένοι οἱ σκύλοι

κι οἱ χαροκόποι ἀδιάντροποι καὶ πόρνη ἡ Ρωμιοσύνη!»

Κωστής Παλαμάς  (1908)

Αληθινά ψέματα για τις διαθεσιμότητες

28/06/13 ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Αληθινά ψέματα για τις διαθεσιμότητες

Νέες αναταράξεις στην εκπαιδευτική κοινότητα έχει προκαλέσει το ενδεχόμενο να αποτελέσουν οι εκπαιδευτικοί το πρώτο μεγάλο κύμα της διαθεσιμότητας
Παρά τις διαβεβαιώσεις του υπουργείου Παιδείας ότι δεν έχει προβεί σε καμία σχετική πρωτοβουλία (ούτε τροπολογίες ούτε ονομαστικές λίστες), μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος survey έχει ήδη καταγράψει χιλιάδες «υπεράριθμους» εκπαιδευτικούς

Της Αννας Ανδριτσάκη

getFile (16)Νέες αναταράξεις στην εκπαιδευτική κοινότητα έχει προκαλέσει το ενδεχόμενο να αποτελέσουν οι εκπαιδευτικοί το πρώτο μεγάλο κύμα της διαθεσιμότητας στο Δημόσιο το αμέσως επόμενο διάστημα, με οριζόντια και ακαριαία μέτρα μέσω προσεχών τροπολογιών.

Αν και σύμφωνα με πληροφορίες, το υπουργείο -μετά τη διάδοση της φημολογίας- επιμένει να διαβεβαιώνει τους εκπαιδευτικούς ότι δεν έχει προβεί σε καμία σχετική πρωτοβουλία (ούτε τροπολογίες ούτε ονομαστικές λίστες ), το ηλεκτρονικό σύστημα καταγραφής του δυναμικού Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας, που διαθέτει το υπουργείο (survey), μπορεί ανά πάσα στιγμή να ανταποκριθεί σε σχετική κυβερνητική εντολή, ενώ ήδη έχει έτοιμο το βούτυρο στο ψωμί του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Κατέγραψε χιλιάδες «υπεράριθμων» εκπαιδευτικών και αυτές οι λίστες είναι έτοιμες από καιρό. Οι εκπαιδευτικοί, από την πλευρά τους, δηλώνουν ότι θα βρίσκονται σε «αγωνιστική ετοιμότητα όλο το καλοκαίρι».

«Τι θέλετε να κάνω; Να διαψεύσω δημοσίως τα δημοσιεύματα που λένε ότι έχω έτοιμη τροπολογία;» φέρεται να λέει σε κύκλους της εκπαιδευτικής κοινότητας ο υπουργός Κ. Αρβανιτόπουλος, προτάσσοντας μάλιστα την επιφύλαξή του ακόμα και για την προοπτική της αναγκαστικής άμεσης διαθεσιμότητας των εκπαιδευτικών εν όψει της νέας σχολικής χρονιάς και της απαιτούμενης (χρονοβόρας) διαδικασίας καταγραφής κενών, η οποία αποτελεί βασική προϋπόθεση των υπηρεσιακών μεταβολών στην εκπαίδευση. Οι δε διαβεβαιώσεις του υπουργού φαίνεται να ενισχύονται και από τις διευθύνσεις εκπαίδευσης που εμμέσως πλην σαφώς διαμηνύουν σε εκπαιδευτικούς πως δεν έχουν κληθεί να στείλουν ονομαστικές λίστες.

Παρ’ όλα αυτά η σκληρή πραγματικότητα και το γεγονός ότι ο νέος υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης σκοπεύει μεν να ζητήσει παράταση, αλλά δεν προβαίνει σε καμία διάψευση ή σχετική διευκρίνιση προκαλούν έντονη καχυποψία η οποία εντείνεται και από την έκβαση του σχεδίου των υποχρεωτικών μεταθέσεων εντός δημόσιας εκπαίδευσης. Μετά τη γιγαντιαία επιχείρηση καταγραφής ή «κατασκευής» -σύμφωνα με τις καταγγελίες των εκπαιδευτικών- πλεονασμάτων δημιουργήθηκε εικόνα ασφυξίας στα σχολεία. Στόχος, η κατάργηση αντίστοιχων οργανικών θέσεων που θα ανοίξουν τον δρόμο των απολύσεων, οι οποίες πάντως απαιτούν υπεράριθμους όχι στις μονάδες αλλά στην επικράτεια, κάτι που δεν προβλέπεται από το σχετικό υπάρχον Π.Δ.

Ωστόσο αν εύκολα οι υποχρεωτικές μεταθέσεις εντός εκπαίδευσης μπορούν να μετατραπούν σε μετατάξεις προς άλλες δημόσιες υπηρεσίες, τότε, όπως μπήκε το κλειδί στην πόρτα της ΕΡΤ, το ίδιο εύκολα μπορεί να ανοίξει απευθείας η έξοδος από το Δημόσιο για χιλιάδες εκπαιδευτικούς. Χωρίς μάλιστα ν’ αρχίσει η εφαρμογή του συστήματος αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, την ερχόμενη χρονιά, που θα έδινε και τον νομότυπο χαρακτήρα των απομακρύνσεων (των μη προακτέων). Από τους 12.500 δημόσιους υπάλληλους που πρέπει να τεθούν σε διαθεσιμότητα, σύμφωνα πάντα με πληροφορίες, η συντριπτική πλειονότητα θα προέρχεται από τους εκπαιδευτικούς, ήτοι γύρω στις 8.000. Ηδη έχουν μπει στο στόχαστρο ειδικότητες όπως οι καθηγητές Πληροφορικής και οι γυμναστές. Θα ακολουθήσουν κι άλλες. Η διαθεσιμότητα προβλέπει μείωση 25% του μισθού για ένα χρόνο.

Αυτό που δεν έχει γίνει ακόμα γνωστό είναι τα κριτήρια εξόδου. Μόλις αυτά οριστούν, τότε το σύστημα survey μπορεί να δώσει ακόμα και λίστες με ονοματεπώνυμα. Σημειώνεται ότι πρόκειται για ηλεκτρονικό σύστημα καταγραφής του εκπαιδευτικού και του μαθητικού δυναμικού των Σχολικών Μονάδων της Πρωτοβάθμιας & Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Τροφοδοτείται από τις ίδιες τις σχολικές μονάδες μέσω των διευθυντών τους, ενώ παρέχει τη δυνατότητα και στις διοικητικές υπηρεσίες, στις οποίες υπάγονται οι μονάδες (Περ/κές Δ/νσεις, Δ/νσεις και Γραφεία Εκπ/σης) να προβαίνουν σε ελέγχους ή απαιτήσεις περισσότερων στοιχείων. Η δε ενημέρωσή του είναι διαρκής και, όπως επισημαίνεται κεντρικά, «θα πρέπει να γίνεται με οποιαδήποτε μεταβολή συμβαίνει στο εκπαιδευτικό προσωπικό ή στο μαθητικό δυναμικό της σχολικής μονάδας».

Το σύστημα αυτό έχει πολλάκις καταγγελθεί ως εργαλείο συρρίκνωσης της εκπαίδευσης. Καθ’ όλη τη διάρκεια του χειμώνα προκάλεσε αντιδράσεις είτε με τις εντολές να καταγράφονται περισσότερα στοιχεία (μέχρι και χωρητικότητα των αιθουσών για την εξυπηρέτηση περισσότερων συγχωνεύσεων) είτε με την εκπόνηση αποτελεσμάτων που βασίστηκαν σε αυθαίρετα στοιχεία, σύμφωνα πάντα με τις καταγγελίες της εκπαιδευτικής κοινότητας.

Σε λίστες αναμονής

«Αν ισχύουν όλα αυτά, 8.000 εκπαιδευτικοί θα χάσουν το επόμενο δεκαήμερο την εργασία τους στην εκπαίδευση και θα μπουν σε λίστες αναμονής με το 75% του μισθού τους. Πολλοί από αυτούς δεν θα επιστρέψουν ποτέ σε άλλες υπηρεσίες του Δημοσίου, προκειμένου να καλυφθεί ο κατάλογος των 25.000 απολύσεων από το Δημόσιο στο τέλος του 2015» δηλώνει η ΟΛΜΕ, που χθες προέβη σε παράσταση διαμαρτυρίας στο υπουργείο.

Καλεί τον υπουργό «να διαψεύσει δημόσια αυτές τις πληροφορίες για τις διαθεσιμότητες–απολύσεις εκπαιδευτικών» και δηλώνει «την αποφασιστικότητα του κλάδου να αντισταθούμε όλοι μαζί στη βαρβαρότητα που καταργεί το δικαίωμα στην εργασία. Προειδοποιούμε την κυβέρνηση. Οι άνθρωποι δεν είναι αριθμοί. Τα σχολεία χρειάζονται εκπαιδευτικούς για να λειτουργήσουν. Το επόμενο διάστημα θα είναι πολύ θερμό και θα πάρουμε τα μέτρα μας για αυτό. Δεν θα αφήσουμε την κυβέρνηση να καταστρέφει άλλο το δημόσιο σχολείο και να εξαθλιώνει τους εκπαιδευτικούς. Κοινό μέτωπο όλων τώρα για την ανατροπή αυτής της βάρβαρης πολιτικής. Θα είμαστε όλο το καλοκαίρι σε αγωνιστική ετοιμότητα».

Αλλο Αθήνα κι άλλο Λισαβόνα

28/06/13 ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Αλλο Αθήνα κι άλλο Λισαβόνα

Η 4η γενική απεργία μέσα σε δύο χρόνια παρέλυσε τη χώρα, ενώ και οι εκπαιδευτικοί απήργησαν μέσα στις εξετάσεις, χωρίς όμως να... επιστρατευθούν...
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ Η 4η γενική απεργία μέσα σε δύο χρόνια παρέλυσε τη χώρα, ενώ και οι εκπαιδευτικοί απήργησαν μέσα στις εξετάσεις, χωρίς όμως να… επιστρατευθούν
 
Της Κορίνας Βασιλοπούλου

«Μόνο ένα σπρώξιμο ακόμα και η κυβέρνηση θα πέσει κάτω». Συνθήματα όπως αυτό φώναζαν χθες δεκάδες χιλιάδες Πορτογάλοι οι οποίοι διαδήλωσαν στις μεγαλύτερες πόλεις της πατρίδας τους. Τα συνδικάτα έχουν κάθε λόγο να είναι ικανοποιημένα με την έκβαση της χθεσινής γενικής απεργίας, της δεύτερης μέσα στο 2013 και της τέταρτης μέσα στα δύο τελευταία χρόνια, αφότου εξελέγη ο δεξιός πρωθυπουργός Πέντρο Πάσος Κοέλιο.

Τρόικα κατά γράμμα

Η Πορτογαλία παρέλυσε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη σκληρή πολιτική λιτότητας της κυβέρνησης, η οποία, όπως και στην Ελλάδα, εφαρμόζει κατά γράμμα τις εντολές της τρόικας, αδιαφορώντας για το ανθρώπινο κόστος. Είχε προηγηθεί, μία εβδομάδα νωρίτερα, η απεργία των εκπαιδευτικών εν μέσω των εισαγωγικών εξετάσεων για το πανεπιστήμιο, η οποία κατάφερε να καθυστερήσει την ψήφιση του νόμου που προβλέπει την απόλυση χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων, μεταξύ των οποίων και εκπαιδευτικοί. Σε αντίθεση με την Ελλάδα, πάντως, ο κλάδος δεν επιστρατεύθηκε προκειμένου να μη διαταραχθεί η ομαλή διεξαγωγή των εξετάσεων…

Χθες, τα δύο μεγαλύτερα συνδικάτα της χώρας, η UGT και η CGTP (του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα αντίστοιχα), αποφάσισαν από κοινού την απεργία, πράγμα που δεν συνηθίζουν. Η απεργία έγινε ιδιαίτερα αισθητή στις συγκοινωνίες και στον τομέα της υγείας, ενώ, σύμφωνα με τα συνδικάτα, ιδιαίτερα υψηλή ήταν η συμμετοχή και στον ιδιωτικό τομέα, ξεπερνώντας το 50%.

«Η χώρα δεν είναι για απεργίες, αλλά για δουλειά και σοβαρότητα», ήταν το σχόλιο του πρωθυπουργού Πάσος Κοέλιο, ο οποίος χθες άκουσε για δεύτερη φορά μέσα στη Βουλή το «Grandola Vila Morena», τον ύμνο της «επανάστασης των γαριφάλων», τραγουδισμένο από ομάδα συνταξιούχων οι οποίοι πρόκειται να υποστούν και νέες περικοπές. Αν το σύνθημα του Κοέλιο είναι «δουλειά και όχι απεργία», η δική του δουλειά είναι να καταστρέφει θέσεις εργασίας, να περικόπτει μισθούς, συντάξεις και κοινωνικά επιδόματα και να βγάζει στο σφυρί τα περιουσιακά στοιχεία της χώρας προκειμένου να μειωθεί το έλλειμμα και να αποπληρωθεί το χρέος.

Παράταση

Η Πορτογαλία, είναι αλήθεια, πήρε μια μικρή παράταση στη μείωση του ελλείμματος, το οποίο όμως, σύμφωνα με την ιστοσελίδα της αγγλόφωνης εφημερίδας The Portugal News, «σημαίνει ότι οι περικοπές των μισθών στον δημόσιο τομέα θα συνεχιστούν και το 2015, όπως δήλωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή».

Το πορτογαλικό μνημόνιο αποδεικνύεται και αυτό τόσο «επιτυχημένο», ώστε η ανεργία αγγίζει το 18% (σχεδόν 11 μονάδες πάνω σε σχέση με το 2011), ενώ η ύφεση για φέτος αναμένεται να κυμανθεί στο 2,3%, αντίθετα προς τις κυβερνητικές προβλέψεις που την τοποθετούσαν στο 1%.

Δέσμευση για απολύσεις

Αναμένεται πάντως να «χυθεί και άλλο αίμα». Η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί ότι θα απολύσει 30.000 δημοσίους υπαλλήλους, θα επεκτείνει κατά 1 έτος το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης (στα 66 χρόνια) και θα αυξήσει από 35 σε 40 τις εβδομαδιαίες ώρες εργασίας στη δημόσια διοίκηση προκειμένου να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις της τρόικας.

Ο Κοέλιο υποστηρίζει ότι όλες οι μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να γίνουν εμπρόθεσμα προκειμένου να αποφύγει η Πορτογαλία το φάσμα μιας δεύτερης «διάσωσης». «Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση», τονίζει, αναμασώντας τη γνωστή μνημονιακή καραμέλα.

To αντίθετο δείχνουν να πιστεύουν οι πολίτες οι οποίοι, κόντρα στην παράδοση της ηρεμίας και της συναίνεσης, πραγματοποιούν ειδικά από πέρυσι τις περισσότερες και μαζικότερες κινητοποιήσεις στην πρόσφατη ιστορία τους.

Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2013

Έκτεθειμένοι σε κούρεμα καταθέσεων 32 εκατ. αποταμιευτικοί λογαριασμοί •Παναγόπουλος Θάνος

Έκτεθειμένοι σε κούρεμα καταθέσεων 32 εκατ. αποταμιευτικοί λογαριασμοί


Με "κούρεμα" καταθέσεων ακόμη και μικρότερων των 100.000 ευρώ απειλούνται οι κάτοχοι 32 εκατομμυρίων αποταμιευτικών λογαριασμών στην Ελλάδα συνολικού ύψους 163,4 δισ. ευρώ, μετά την συμφωνία που υπέγραψαν σήμερα τα ξημερώματα οι 27 υπουργοί Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που συνεδρίασαν στις Βρυξέλλες, για την δυνατότητα:
* αφενός για άμεσο «κούρεμα» των καταθέσεων άνω των 100.000 ευρώ και
* αφετέρου για έμμεσο "κούρεμα" αν χρειαστεί -δηλαδή μέσα από νομικά "παράθυρα"- αποταμιεύσεων ακόμη και από το πρώτο ευρώ!
Το "παράθυρο" που βρήκαν οι 27 για κούρεμα καταθέσεων κάτω των 100.000 ευρώ λέγεται "Ταμεία Εγγυήσεων Καταθέσεων". Βάσει της απόφασης, ναι μεν απαγορεύεται να «κουρευτούν» άμεσα οι καταθέσεις κάτω αυτού του ποσού, ωστόσο, κοινοτικές πηγές εξήγησαν ότι εάν εξαντληθούν όλες οι άλλες επιλογές "κουρέματος" (δηλαδή μέτοχοι, ομόλογα, μη διασφαλισμένες καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ, κ.λπ.) και προκειμένου να αποφευχθεί η επιβάρυνση του Dημοσίου και των φορολογουμένων, θα αναζητηθούν κεφάλαια και από τα αντίστοιχα ΤΕΚΕ (Ταμεία Εγγύησης Καταθέσεων και Επενδύσεων) των κρατών – μελών της Ε.Ε. Τα ταμεία αυτά διακρατούν εκ του νόμου ένα ποσοστό από τις καταθέσεις, από το οποίο, στην περ;iπτωση της Ελλάδας, το 80% το τηρούν οι ίδιες οι τράπεζες σε λογαριασμό και το 20% το καταθέτουν σε ειδικό λογαριασμό στην Τράπεζα της Ελλάδος.
Ας σημειωθεί, ότι από τα 164 δισ. ευρώ καταθέσεων, τα 140,3 δισ. ευρώ όπως υπολογίζεται έχουν την κάλυψη του Ταμείου Εγγύησης Καταθέσεων και Επενδύσεων (σύμφωνα τουλάχιστον με στοιχεία του Δεκεμβρίου του 2012).
Από στοιχεία που απέστειλε πρόσφατα εγγράφως στη Βουλή ο υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας, προκύπτει ότι το ύψος των εγγυημένων καταθέσεων ανέρχονταν στο τέλος του περασμένου έτους στο ποσό των 104,7 δισ. ευρώ και ο συνολικός αριθμός των λογαριασμών που δικαιούνταν αποζημίωση από το ταμείο σε 32 εκατομμύρια, δεδομένου, ότι, πολλοί καταθέτες τηρούν ταυτόχρονα λογαριασμούς σε πολλά πιστωτικά ιδρύματα.
Σημειώνεται εξάλλου, ότι από τα 32 εκατομμύρια καταθετικών λογαριασμών στην Ελλάδα, το 81,5% αφορά σε καταθέσεις έως 2.000 ευρώ, ένα 11,8% από 2.001 έως 10.000 ευρώ, ποσοστό 5,9% μεταξύ 10.001 και 100.000 ευρώ, ενώ το 0,4% των λογαριασμών στις τράπεζες είναι ποσού άνω των 100.000 ευρώ ο καθένας. Από την πλευρά της, η τράπεζα HSBC υπολογίζει (με βάση στοιχεία Απριλίου) τις ανασφάλιστες καταθέσεις στην Ελλάδα σε 63 δισ. ευρώ ήτοι περίπου στο 40% του συνόλου των καταθέσεων, υπολογίζοντας (προφανώς) και τις καταθέσεις σε καταστήματα ξένων τραεπζών που λειτουργούν στην Ελλάδα.
Ακόμη, οι καταθέσεις ελληνικών επιχειρήσεων και ιδιωτών στις τράπεζες αυξήθηκαν τον Μάιο μετά τις εκροές του προηγούμενου μήνα που οφείλονταν στις ανησυχίες εξαιτίας της κυπριακής τραπεζικής κρίσης, έδειξαν τα στατιστικά στοιχεία της κεντρικής τράπεζας.
Τα στοιχεία της ΤτΕ έδειξαν αύξηση καταθέσεων στα 163,39 δισ. ευρώ στις 31 Μαΐου από 162,29 δισ. στις 30 Απριλίου, όταν είχαν εμφανίσει την μεγαλύτερη πτώση από τον Ιούνιο 2012.
Παράλληλα, περαιτέρω επιβράδυνση παρουσίασε τον Μάιο η χρηματοδότηση του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας από τις τράπεζες, παρά την αύξηση των καταθέσεων που παρατηρήθηκε. Οι χορηγήσεις μειώθηκαν τον μήνα αυτό κατά 3,7% σε σχέση με πέρυσι, με αποτέλεσμα η συνολική οφειλή επιχειρήσεων και νοικοκυριών στις τράπεζες να περιοριστεί στα 224,16 δισ. ευρώ έναντι 242 δισ. ευρώ που ήταν τον Μάιο του 2012.
Σε ανακοίνωσή του, το υπουργείο Οικονομικών αναφέρει ότι οι καταθέσεις των Ελλήνων, αλλά και των άλλων πολιτών της ΕΕ στα πιστωτικά ιδρύματα, με βάση τη χθεσινή απόφαση του ECOFIN, είναι απολύτως εγγυημένες, τουλάχιστον μέχρι του ποσού των 100.000 ευρώ ανά άτομο και ανά τράπεζα. "Επιπλέον, στην Ελλάδα, όπου για τις τράπεζες έχει ήδη διατεθεί ποσό 50 δισ. ευρώ για τη θωράκισή τους, οι καταθέσεις είναι απολύτως διασφαλισμένες στο σύνολό τους. Η περί του αντιθέτου φημολογία που αναπτύσσεται από ορισμένα ΜΜΕ, είναι απολύτως ανακριβής" καταλήγει η ανακοίνωση.

Γιάννης Καλαϊτζής

26/06/13 ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Γιάννης Καλαϊτζής

kalaitzis26-06-13

Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2013

Το τελευταίο ποίημα του Γιάννη Ρίτσου


Πάλι τα εσαεί δύο κόμματα εξουσίας;

Έντυπη Έκδοση

Πάλι τα εσαεί δύο κόμματα εξουσίας;

Σχεδόν πάλι από την αρχή. Και τα δύο πρώην κόμματα εξουσίας, αυτά που με τόσο μνημειώδη αφροσύνη διαχειρίστηκαν στη μεταπολίτευση τα κοινά.
 Αυτά που «χάρισαν» στην Ελλάδα τον επίζηλο τίτλο μιας από τις πλέον διεφθαρμένες χώρες στον κόσμο, οδηγώντας τη με μαθηματική ακρίβεια στη μεγαλύτερη σχεδόν οικονομική της κρίση από συστάσεως του ελληνικού κράτους, οδηγώντας τη σε μέχρι τώρα πρωτόγνωρα επίπεδα αυτοκτονιών και πανεθνικής κατάθλιψης, επανέρχονται τώρα για να μας κυβερνήσουν -ύστερα από την «αριστερή», στοχαστική αναδίπλωση της ΔΗΜΑΡ- προκειμένου να τους δοθεί ακόμη μία ευκαιρία. Αλλά για να κάνουν τι; Να αποδείξουν πως ό,τι δεν μπόρεσαν το καθένα χωριστά θα το επιτύχουν με αγαστή συνεργασία τους; Προφανώς θα πει κάποιος ότι αυτό αποτελεί ενδεχόμενο, αφού τώρα πρόκειται για άλλα πρόσωπα -ώς ένα σημείο- και όχι για το ιστορικό τρίδυμο της συμφοράς Σημίτη-Κώστα Καραμανλή-Παπανδρέου.
Ο πρώτος χρησιμοποίησε τα γνωστά ανορθόδοξα μέσα για να ενταχθούμε στο «σκληρό πυρήνα του ευρώ», ως μία οικονομικά ρωμαλέα χώρα εφάμιλλη εκείνων της Βόρειας Ευρώπης. Αλλά και για να διοργανώσουμε τους Ολυμπιακούς του 2004: δύο μέγιστα επιτεύγματα από μια μικρή χώρα με έναν ήσσονος ύψους πρωθυπουργό που επέμενε να μείνει στην Ιστορία της Ελλάδας ως μέγας εκσυγχρονιστής τής ελληνικής πολιτικής. Αλλά ποιος θα ξεχάσει τα επί της εποχής του χρηματιστηριακά παρατράγουδα με την αυθόρμητη «τζογαδοροποίηση» πολλών Ελλήνων, που σε ένα κλίμα ενθουσιασμού και εθνικής ανάτασης έσπευσαν... να χάσουν τα εφάπαξ τους ή και όλες τις οικονομίες που φύλαγαν «για μια βροχερή ημέρα», όπως το θέτουν οι συνετοί Αγγλοσάξονες;
Οδεύτερος, ο οποίος πάντα περί άλλα ετύρβαζε, μολονότι θα έβλεπε ή θα του είπαν κάποιοι μετά λόγου γνώσεως ότι το χρέος έπαιρνε τις διαστάσεις προϊστορικού τέρατος, έτοιμο να κατασπαράξει το λαό που υποτίθεται ότι αυτός κυβερνούσε χρησιμοποιώντας ad nauseam τη φράση που του είχαν υπαγορεύσει και του άρεσε να επαναλαμβάνει: «Με σεμνότητα και ταπεινότητα». Με τίποτε άλλο. Αυτά αρκούσαν, μαζί όμως με την παρά τω Μοναστηρακίω (Μπαϊρακτάρειο Ιδρυμα Ερευνών Σχάρας) επιστημονική και σε βάθος ανάλυση περί της μιας φούχτας νταβατζήδων που «κουμαντάρουν» τη χώρα, πλην όμως η ανάλυση δεν έθιγε το θέμα της ταυτότητας των συνεργατών-«ημετέρων» και φανατικά πιστών υποστηρικτών των νταβατζήδων, καθώς και τον πολιτικό χώρο όπου εκινούντο.
Και έπειτα τρίτωσε το κακό: Γεώργιος εγέννησε Ανδρέα και Ανδρέας εγέννησε Γεώργιο τον νεότερο. Δεν αισθάνεσαι ιδιαίτερη ευφορία ψυχής ως Ελληνας από την οικογενειοκρατία και την ανεψιοκρατία (nepotismo) που αντιστοιχεί στις οικογένειες Παπανδρέου-Καραμανλή και δεν αφήνει αυτή τη χώρα ήσυχη, αλλά παραπέμπει νοερώς σε σάχηδες, Ασαντ, Παπαντόκ, αλλά και σε Μπους (πατέρα και γιο), δίνοντας στην πάσχουσα χώρα και μία αύρα πολιτικής υπανάπτυξης. Ο τρίτος Παπανδρέου υπήρξε ο χειρότερος, γιατί κυβέρνησε στη χειρότερη οικονομική περίοδο. Ηταν αυτός που συζήτησε με τον Ντομινίκ Στρος-Καν τα προβλήματα διακυβέρνησης ενός διεφθαρμένου λαού, όπως ο ελληνικός, τον οποίο όφειλε πάραυτα να θέσει κάτω από τις «προστατευτικές» φτερούγες του το μοιραίο για πολλές προβληματικές οικονομίες ΔΝΤ. Ηταν αυτός που εμφανίστηκε στην αξέχαστη, θλιβερή τηλεοπτική εικόνα του Καστελόριζου με φόντο βαρκούλες και καραβάκια, για να μας αναγγείλει με την παροιμιώδη αμηχανία του τα θλιβερά μαντάτα. Οταν παραιτήθηκε, πολλοί αναρωτήθηκαν αν υπήρξε ποτέ, αλλά από την άλλη τον θεωρούσαν ένα κακό όνειρο που δυστυχώς τους κυνηγούσε ακόμη και στο ξύπνιο τους σαν στοιχειό, που φρόντισαν όμως να ξορκίσουν στις εθνικές εκλογές του Μάη και του Ιούνη του 2012.
Ενα χρόνο μετά η τρόικα, παρά την επαναλαμβανόμενη -αλλά με λιγότερη συχνότητα πλέον- ιστορία του «success story», μας υπενθυμίζει τη μεγάλη τρύπα του ΕΟΠΥΥ και το «ρυθμό» που ακολουθούν οι διαδικασίες αποκρατικοποίησης/ιδιωτικοποίησης. Εδώ η τρόικα ασπάζεται με πάθος την ελληνική ρήση «το γοργόν και χάριν έχει», ώστε να ξεπουληθεί η χώρα ταχέως αντί πινακίου φακής.
Σε ολόκληρο τον κόσμο οι λαοί εξεγείρονται σε μια νέα άνοιξη των εθνών. Οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, η Τουρκία, η Βραζιλία. Κάποιο κορίτσι στο Σάο Πάολο φώναξε με αξιοπρέπεια: «Απαιτούμε σεβασμό!». Αυτό αποτελεί ένα από τα κυρίαρχα αναδυόμενα αιτήματα.
Αλλά εδώ ο νους εξ αντικειμένου πάει στον Σαμαρά, για τον οποίο η συντηρητική Ε.Ε. έσφαξε το μόσχο το σιτευτό για την υποδοχή του ασώτου (τέως αντιμνημονιακού) υιού, που επιστρέφει στη μεγάλη οικογένεια του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Εκεί ήταν πάντα, βέβαια, αλλά είχε πικράνει το κόμμα, οπότε και αυτό τον είχε προειδοποιήσει αυστηρά για την επιεικώς ανάρμοστη συμπεριφορά του. Οφειλε όμως μία πράξη εξιλέωσης και προχώρησε στο άπλετο σκότος της Αγίας Παρασκευής. Λένε πως απαραίτητη προϋπόθεση εκδήλωσης σεβασμού είναι ο αυτοσεβασμός. Ο πρωθυπουργός δεν σεβάστηκε τον εαυτό του, επιθυμώντας να εντυπωσιάσει τους υπαλλήλους της τρόικας, αλλά προπάντων δεν σεβάστηκε τα 10-11 εκατομμύρια Ελλήνων που από το υστέρημά τους πληρώνουν για να συντηρείται η ΕΡΤ. Προσωπικά, σκέφτομαι να αφαιρέσω το ποσό που αντιστοιχεί στην «περίοδο των "μαύρων" ημερών» από το λογαριασμό τής ΔΕΗ.
ΥΓ. Εγινε η ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης και είδα κάποια αυτάρεσκα χαμόγελα υπουργοποιηθέντων, αλλά παρατήρησα και ένα γενικό κλίμα κεφιού που προσπάθησα μάταια να ερμηνεύσω από τη σκοπιά ενός αναξιοπαθούντος συνταξιούχου.
* Ομότιμος καθηγητης ΑΠΘ

Η "χαμένη γενιά' της Ευρώπης

Ηλεκτρονική Έκδοση

Ξεπερνούν τα 5,5 εκατ.οι νέοι άνεργοι

Η "χαμένη γενιά' της Ευρώπης

Σύνοδος Κορυφής με επίκεντρο την αντιμετώπιση της ανεργίας
Την ώρα που τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι το ένα τέταρτο των νέων ηλικίας 18-25 στην Ευρώπη δεν έχει εργασία και το αντίστοιχο ποσοστό ειδικά σε Ισπανία και Ελλάδα αγγίζει το 50%, οι ευρωπαίοι ηγέτες συναντώνται στις Βρυξέλλες για τη διήμερη Σύνοδο Κορυφής που είναι αφιερωμένη στην ανεργία των νέων, χωρίς ωστόσο να έχουν ξεκάθαρες λύσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος και ενώ αποτελέσματα από το σύμφωνο για την απασχόληση ακόμη δεν είναι ορατά.
Νεαρός γάλλος αναζητά εργασία μέσω του τοπικού ΟΑΕΔ (φωτ.Reuters) Νεαρός γάλλος αναζητά εργασία μέσω του τοπικού ΟΑΕΔ (φωτ.Reuters)
Για πρώτη φορά έχει προσκληθεί να παραστεί σε Σύνοδο Κορυφής εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων." Πρόκειται για μία επείγουσα κατάσταση και ζητούμε από τους ευρωπαίους ηγέτες να λάβουν συγκεκριμένα μέτρα για την αντιμετώπισή της. Υπάρχουν 5,6 εκατομμύρια λόγοι για να το κάνουν. Η αδράνεια ή οι υπεκφυγές θα ήταν απαράδεκτες", είπε η Μπερναντέτ Σεγκόλ.
 
Οι ευρωπαίοι ηγέτες σκοπεύουν να διαθέσουν 6 δισ.ευρώ νωρίτερα από τους αρχικούς σχεδιασμούς  (από το 2014) για προγράμματα κατάρτισης, γίνονται σχεδιασμοί για τη δανειοδότηση μικρών επιχειρήσεων ενώ σύμφωνα με πηγές από την Κομισιόν άλλα 10δις ευρώ θα διατεθούν μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων ώστε ιδιωτικές τράπεζες να στηρίξουν μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε χώρες που πλήττονται περισσότερο από την οικονομική κρίση.
 
Το σχέδιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αφορά χρόνο μαθητείας νέων σε ευρωπαϊκές χώρες τους πρώτους μήνες που μένουν άνεργοι ή βγαίνουν στην αγορά εργασίας μετά τις σπουδές και θα συμβάλλει-σύμφωνα με τον αρμόδιο επίτροπο- στη μείωση του χάσματος ανταγωνιστικότητας μεταξύ των χωρών βορρά και νότου. Ωστόσο, όπως επισημαίνεται το σχέδιο αυτό δεν αντιμετωπίζει το ουσιώδες ζήτημα που είναι η δημιουργία θέσεων εργασίας, ευθύνη που βαρύνει τις κυβερνήσεις των χωρών. Απομένει όμως η επίτευξη συμφωνίας ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τον προϋπολογισμό 2014-2020, η οποία δεν φαίνεται ακόμη στον ορίζοντα.
 
"Δεν θα είμαστε σε θέση να επιλύσουμε το σύνολο του προβλήματος της ανεργίας με τις προτάσεις που βρίσκονται σήμερα στο τραπέζι" σχολίασε ευρωπαίος διπλωμάτης ενόψει της συνόδου. Στο ίδιο μήκος κύματος οι δηλώσεις του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χερμαν βαν Ρομπάι  ο οποίος τόνισε ότι "η κοινωνική πολιτική αποτελεί ευθύνη των κρατών. Η ΕΕ μπορεί μόνο να βοηθήσει".
 
Οικονομικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να προχωρήσει σε μακρο-οικονομικές αλλαγές και υποστηρίζουν ότι μόλις χαλαρώσουν οι πιέσεις από τις αγορές, θα επανέλθει η ανάπτυξη.Για τη Μαρί Ντιρόν, οικονομολόγο της Ernst & Young, "πιθανότατα λίγα πράγματα μπορούν να γίνουν για τον σημαντικό περιορισμό της ανεργίας των νέων βραχυπρόθεσμα. Η ίδια προειδοποιεί όμως ότι "η αδράνεια μπορεί να απειλήσει μακροπρόθεσμα τη σταθερότητα της ευρωζώνης". Περισσότερα από 26 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται στην ανεργία στην Ευρώπη, ανάμεσά τους 5,6 εκατομμύρια νέων κάτω των 25 ετών.
 
Ακόμη ένα θέμα στην ατζέντα της Συνόδου Κορυφής είναι η πορεία της τραπεζικής ένωσης ενώ η συζήτηση για την ενίσχυση της ευρωζώνης δεν αναμένεται να ξεκινήσει πριν τη διενέργεια των γερμανικών εκλογών τον Σεπτέμβριο. Κατά τη δεύτερη ημέρα της Συνόδου, οι 27 θα κληθούν να συμφωνήσουν για την ημερομηνία έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με τη Σερβία, οι οποίες αναμένεται να ξεκινήσουν κάποια στιγμή ανάμεσα στον Οκτώβριο και τον Ιανουάριο και να διαρκέσουν πολλά χρόνια.
 
(Πηγή:BBC, ΑΜΠΕ)

Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2013

«Success story; Το πιο χοντροκομμένο αστείο της κρίσης»

Έντυπη Έκδοση

ΤΖΕΪΜΣ ΚΕΝΕΘ ΓΚΑΛΜΠΡΕΪΘ (καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, στο Οστιν)

«Success story; Το πιο χοντροκομμένο αστείο της κρίσης»

Ο διάσημος Αμερικανός οικονομολόγος μιλάει για την πρωτοφανή σκληρότητα των Μνημονίων που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα, για τη σύγκρουση ΔΝΤ-Ε.Ε., τον εγκλωβισμό της χώρας μας στην ύφεση και για την εναλλακτική στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ με στόχο την έξοδο από την κρίση
Η Ελλάδα είναι εγκλωβισμένη σε ένα πραγματικό σπιράλ ύφεσης-χρέους· και το αν διαθέτει ανεξαρτησία ως κράτος, πλέον είναι αμφισβητούμενο» * Η «στρατηγική» του ΣΥΡΙΖΑ για τον απεγκλωβισμό από τη μέγκενη των Μνημονίων, με βάση τη συσπείρωση του ευρωπαϊκού Νότου, είναι η πλέον ρεαλιστική»
Η Ελλάδα βιώνει τη μεγαλύτερη οικονομική κατάρρευση που έχει ποτέ υποστεί μια δυτική ευρωπαϊκή οικονομία στη σύγχρονη εποχή, η οποία ξεπερνά πλέον τα επίπεδα της Μεγάλης Υφεσης στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1930, αλλά η κυβέρνηση προβάλλει την εικόνα του «success story». Την ίδια στιγμή, το ΔΝΤ ομολογεί άλλη μία φορά την παταγώδη αποτυχία του στις εκτιμήσεις που έκανε αναφορικά με το πρώτο Μνημόνιο για την επίπτωση των μέτρων λιτότητας στην ανάπτυξη και την απασχόληση, αλλά παραμένει πιστά προσκολλημένο στις ίδιες πολιτικές για το δεύτερο και το τρίτο Μνημόνιο.
Φυσικά, δεν είναι μόνο η Ελλάδα που βιώνει δραματικές οικονομικές εξελίξεις, αλλά όλος ο ευρωπαϊκός Νότος, ενώ η κρίση έχει επεκταθεί για τα καλά σε όλη την Ευρωχώρα. Ωστόσο, ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, ο πιο αποτυχημένος πρόεδρος που είχε ποτέ η Γαλλία, διαμήνυε τις προάλλες ότι «η κρίση στην Ευρωζώνη έχει τελειώσει».
Το θέατρο του παραλόγου; Καθόλου. Το όλο σκηνικό αντικατοπτρίζει την έκταση και το βάθος της κρίσης στην Ευρωχώρα, η οποία, τόσο από οικονομική όσο και από κοινωνική σκοπιά, γίνεται όλο και χειρότερη. Αυτά τουλάχιστον υποστηρίζει, ανάμεσα σε πολλά άλλα, ο διάσημος Αμερικανός οικονομολόγος Τζέιμς Κένεθ Γκαλμπρέιθ, καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, στο Οστιν, ανώτερος ερευνητής στο Levy Economics Institute της Νέας Υόρκης και μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της World Economics Association, στην αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στην «Κ.Ε» κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Ελλάδα πριν από λίγες ημέρες για μια ομιλία στο Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς στη Θεσσαλονίκη.
* Εχετε επισκεφθεί αρκετές φορές την Ελλάδα το τελευταίο διάστημα, μιλώντας για την κρίση σε διάφορα συνέδρια και φόρα. Πώς βλέπετε την κατάσταση σήμερα, τρία χρόνια μετά την εφαρμογή ενός συνεχιζόμενου βίαιου προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής; Εξελίσσεται η Ελλάδα σε ένα «success story», όπως ισχυρίζεται ο Ελληνας πρωθυπουργός;
- Αυτό πρέπει να είναι το πιο χοντροκομμένο αστείο καθ' όλη την περίοδο της κρίσης που διανύει η Ελλάδα. Υστερα από έξι χρόνια συνεχούς ύφεσης, και με την οικονομία σε ελεύθερη πτώση από την εποχή των Μνημονίων, αυτό που βιώνει η Ελλάδα είναι μια πραγματική οικονομική και κοινωνική καταστροφή. Ακόμη και την περίοδο της Μεγάλης Υφεσης στις ΗΠΑ, η οικονομία άρχισε να ανακάμπτει έπειτα από τέσσερα χρόνια. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πουθενά κανένα σημάδι ότι η ανάκαμψη βρίσκεται προ των πυλών. Η ύφεση θα συνεχιστεί όσο συνεχίζονται να εφαρμόζονται οι πολιτικές των Μνημονίων. Κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν είναι δυνατόν να πιστέψει ότι η Ελλάδα έχει πραγματικά στρίψει στη γωνία. Για να γίνει αυτό, πρέπει να ενεργοποιηθούν μεθοδευμένες πολιτικές ανάπτυξης, όχι ευχολόγια για δήθεν ιδιωτικές επενδύσεις και απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων.
* Πολλές χώρες έχουν βρεθεί στο πρόσφατο παρελθόν σε κρίση χρέους, αλλά καμία δεν υποχρεώθηκε σε οικονομική κατοχή ούτε παρέμειναν εγκλωβισμένες σε ένα σπιράλ ύφεσης-χρέους όπως βρίσκεται η Ελλάδα εδώ και χρόνια και χωρίς μάλιστα να διαφαίνεται κανένα φως στο τούνελ. Θεωρείτε ότι αυτό που έχει διαμορφωθεί, τελικά, στην Ελλάδα είναι μια περίπτωση αποικίας χρέους;
- Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι οι πολιτικές που εφαρμόζονται στην Ελλάδα από τον Μάιο του 2010 είναι μάλλον μοναδικές όσον αφορά τη σκληρότητά τους. Ενας λόγος γι' αυτό έχει να κάνει με την υποκείμενη ευθραυστότητα των θεσμών που ανέλαβαν τη «διάσωση» της Ελλάδας. Η Ε.Ε. σίγουρα δεν ήταν προετοιμασμένη για ένα τέτοιο εγχείρημα, ενώ και οι πολιτικές του ΔΝΤ βασίζονται κυρίως στη νομισματική υποτίμηση. Από την άλλη μεριά, τα συμφέροντα των πιστωτών ήταν ιδιαίτερα έντονα λόγω της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης, οι οποίοι δεν ήταν διατεθειμένοι να δώσουν ούτε χώρο ανάσας στην Ελλάδα. Με τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν και εξακολουθούν να εφαρμόζονται, η Ελλάδα είναι εγκλωβισμένη σε ένα πραγματικό σπιράλ ύφεσης-χρέους· και το αν διαθέτει ανεξαρτησία ως κράτος, πλέον είναι αμφισβητούμενο.
Η περίοδος Παπανδρέου
* Ησασταν σχετικά κοντά στον Γιώργο Παπανδρέου την περίοδο που ξέσπασε η ελληνική κρίση χρέους και αντίθετος με τις πολιτικές που αποφάσισε να ακολουθήσει, τελικά, ο ίδιος και η κυβέρνησή του. Γιατί υπέγραψε με κλειστά μάτια τις συμφωνίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του ΔΝΤ, καταδικάζοντας τη χώρα σε οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση και στην απώλεια της εθνικής της κυριαρχίας;
- Δεν ήμουν τόσο κοντά όσο άλλοι, αλλά το κλίμα που επικρατούσε την περίοδο εκείνη ήταν ότι οι πολιτικές που είχαν σχεδιαστεί ήταν οι πλέον κατάλληλες προκειμένου να επιστρέψει η Ελλάδα στις διεθνείς πιστωτικές αγορές. Αυτός ήταν και ο άμεσος στόχος. Η συμμόρφωση με τις εντολές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του ΔΝΤ ήταν το τίμημα για την παροχή χρηματοδότησης. Φυσικά, οι περισσότεροι οικονομολόγοι ξέραμε ότι οι πολιτικές αυτές δεν είχαν καμία προοπτική να πετύχουν τους επιθυμητούς στόχους, αλλά η ατμόσφαιρα στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο ήταν τελείως διαφορετική. Μόνο μια γενναία κυβέρνηση θα μπορούσε να αντισταθεί σε όλο αυτό το κλίμα που είχε διαμορφωθεί όσον αφορά τις στρατηγικές εξόδου από την κρίση για την Ελλάδα και την επιστροφή της στις διεθνείς πιστωτικές αγορές.
* Το ΔΝΤ έχει δηλώσει επανειλημμένως ότι έσφαλε στις εκτιμήσεις του σχετικά με τις αρνητικές συνέπειες των μέτρων λιτότητας που περιείχε το πρώτο Μνημόνιο. Ωστόσο, οι πολιτικές που εγκρίνει στο δεύτερο και στο τρίτο Μνημόνιο δεν είναι απλώς παρόμοιες με αυτές του πρώτου Μνημονίου, αλλά πολύ χειρότερες. Ποιος κοροϊδεύει ποιον στη συγκεκριμένη περίπτωση;
- Δεν υπάρχει τίποτα το ασυνήθιστο στη συμπεριφορά του ΔΝΤ. Αρχικά, οι προβλέψεις του για την οικονομική ανάκαμψη είναι σχεδόν πάντα άστοχες. Στη συνέχεια ακολουθεί η επαναξιολόγηση. Αυτό όμως που πρέπει να γίνει γνωστό είναι ότι τις εκτιμήσεις τις κάνει η Ομάδα Ερευνας του ΔΝΤ, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει αποδειχτεί αρκετά γενναία. Οι άνθρωποι αυτοί γνώριζαν εξαρχής ότι το πρόγραμμα βίαιης δημοσιονομικής προσαρμογής που είχε σχεδιαστεί για την Ελλάδα δεν είχε πιθανότητα επιτυχίας. Οι αποφάσεις, ωστόσο, λαμβάνονται από την εκτελεστική επιτροπή, όχι από την Ομάδα Ερευνας, ή τη λογιστική μονάδα του Οργανισμού.
* Το ΔΝΤ επιμένει σε νέα αναδιάρθρωση του ελληνικού κρατικού χρέους, αυτή τη φορά στον επίσημο τομέα, αλλά η Γερμανία αποκλείει κατηγορηματικά αυτό το ενδεχόμενο. Ενδέχεται αυτή η σύγκρουση να οδηγήσει το ΔΝΤ σε αποχώρηση από το ελληνικό πρόγραμμα;
- Είναι σαφές ότι υπάρχει σύγκρουση μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του ΔΝΤ γύρω από την Ελλάδα. Αλλά δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω λεπτομέρειες όσον αφορά τις σχέσεις τους. Θα έμενα, πάντως, σχετικά έκπληκτος αν αποχωρούσε το ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα. Εξάλλου, η κρίση στην Ευρωζώνη ήταν αυτή που έδωσε παράταση ζωής στο ΔΝΤ. Με τις κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής να του έχουν δείξει την πόρτα, και την Ασία σε ανάκαμψη, ο λόγος ύπαρξης του ΔΝΤ είχε περιοριστεί σε αυτόν της «δεξαμενής σκέψης» για την Ουάσιγκτον.
Ο ρόλος της Γερμανίας
* Τελευταία, ο ρόλος της Γερμανίας στη διαχείριση της κρίσης στην Ευρωζώνη ερμηνεύεται από μερικούς αναλυτές όχι απλώς ως «ηγεμονικός», αλλά ως «αυτοκρατορικός». Εσείς πώς βλέπετε το ρόλο της Γερμανίας στη σημερινή Ευρωζώνη;
- Δύο βασικές παρατηρήσεις: Πρώτον, η Γερμανία θέλει να διατηρηθεί η Ευρωζώνη διότι εξυπηρετεί κατάλληλα τα συμφέροντά της. Δεύτερον, έχει το ανάλογο βάρος να επιβάλλει τη βούλησή της. Ισως κάποια στιγμή να αποφασίσει αλλαγή πλεύσης από τη συνταγή της λιτότητας, βλέποντας ότι κινδυνεύει με κατάρρευση το οικοδόμημα της Ευρωζώνης. Αυτό παραμένει μια πιθανή εκδοχή αν συνεχιστούν οι πολιτικές των τελευταίων ετών και προκύψουν κοινωνικές αναταραχές. Κανείς δεν πρέπει να υποτιμά αυτό το ενδεχόμενο. Η κρίση στην Ευρωζώνη συνεχίζει να υφίσταται και χειροτερεύει. Ωστόσο, η θέση της Γερμανίας είναι αποτέλεσμα τριών κινητήριων δυνάμεων: (α) χρηματοπιστωτικών συμφερόντων, (β) του εσωτερικού πολιτικού κλίματος στη Γερμανία και (γ) του εξαγωγικού τομέα. Σχετικά με τον πρώτο παράγοντα, η Γερμανία θέλει να εξασφαλίσει την αποπληρωμή του χρέους. Στο πλαίσιο αυτό, ενεργεί ως συλλέκτης χρέους. Επιβάλλει σκληρή λιτότητα, αυξήσεις στη φορολογία, με μοναδικό στόχο την αποπληρωμή του χρέους. Αν αυτό δεν επαρκεί, θα βγάλει στο σφυρί όλα τα περιουσιακά στοιχεία της Ελλάδας, όπως και ήδη γίνεται.
Σχετικά με τον δεύτερο παράγοντα, η εσωτερική πολιτική κατάσταση στη Γερμανία αποκλείει συμβιβαστικές κινήσεις και αλληλεγγύη. Οποιο πολιτικό κόμμα ακολουθήσει αυτό το δρόμο θα τιμωρηθεί από τη δεξιά πλειοψηφία της χώρας, η οποία απαιτεί «τιμωρία» για τις υπερχρεωμένες χώρες της Ευρωζώνης. Ακόμη και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα ασκεί κριτική στη Μέρκελ για τις πολιτικές «διάσωσης» προς τις μεσογειακές χώρες. Αυτό κι αν είναι κάτι το πραγματικά λυπηρό. Ο τρίτος παράγοντας είναι ο εξαγωγικός τομέας, τα συμφέροντα του οποίου είναι στο πλευρό των συμφερόντων των τραπεζών. Για το συγκεκριμένο τομέα, ο οποίος είναι και η ατμομηχανή της γερμανικής οικονομίας, μια μόνιμη λύση στην κρίση της Ευρωζώνης, που μπορεί να είναι οικονομικά επώδυνο για τη Γερμανία, δεν αποτελεί καν πρωταρχικό στόχο. Για τους μεγάλους εξαγωγείς, η επόμενη αγορά είναι αυτή που έχει σημασία και όχι η τωρινή. Και η στρατηγική τους έχει, πλέον, προσανατολιστεί ξεκάθαρα προς την αγορά της Ασίας.
* Στην Ελλάδα ακούγονται πολλά πολιτικά κλισέ. Ενα από αυτά είναι ότι «στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα» (μια άποψη που έστω και από άγνοια φαίνεται να ταυτίζει την αντιπροσωπευτική δημοκρατία με κάποια αφηρημένη έννοια όπως αυτή της Γενικής Βούλησης και της βούλησης όλων του Ρουσό), αλλά η πραγματικότητα λέει ότι η Ελλάδα είναι κυριολεκτικά εγκλωβισμένη και πως όποια επιλογή και να κάνει για τη διέξοδο από την κρίση, θα συνεχίσει να κουβαλά ακριβό τίμημα. Συμφωνείτε επ' αυτού;
- Με τα Μνημόνια σε εφαρμογή, η Ελλάδα είναι πράγματι εγκλωβισμένη. Δεν υπάρχει μαγικό ραβδάκι για έξοδο από την κρίση και οι όποιες διαθέσιμες επιλογές έχουν όντως κόστος. Επιπλέον, τα μεγάλα ζητήματα που αφορούν σήμερα την Ελλάδα ξεπερνούν τα αμιγώς οικονομικά θέματα. Για παράδειγμα, μείζον θέμα για τους Ελληνες πρέπει να αποτελεί το ερώτημα κατά πόσο η Ελλάδα συνεχίζει να παραμένει ανεξάρτητο κράτος. Δεύτερον, ακόμα και αν τεθεί τέλος στη λιτότητα, εγώ προσωπικά δεν είμαι πεπεισμένος ότι θα ακολουθήσει ανάπτυξη. Ο τερματισμός στις πολιτικές λιτότητας θα βάλει φραγμό στην ολοκληρωτική διολίσθηση της οικονομίας. Αυτό όμως από μόνο του δεν θα οδηγήσει στην ανάκαμψη της οικονομίας. Ο δρόμος μπροστά για την Ελλάδα είναι πραγματικά δύσκολος.
«Στρατηγικές εξόδου»
* Ποια θεωρείτε ότι είναι η πλέον κατάλληλη και ρεαλιστική στρατηγική για την αντιμετώπιση της καταστροφής που βιώνει η Ελλάδα, τα τελευταία τουλάχιστον 3-4 χρόνια;
- Η «στρατηγική» του ΣΥΡΙΖΑ για τον απεγκλωβισμό από τη μέγκενη των Μνημονίων, με βάση τη συσπείρωση του ευρωπαϊκού Νότου και την πολιτική της σκληρής διαπραγμάτευσης με Βρυξέλλες και Βερολίνο, είναι η πλέον ρεαλιστική προσέγγιση. Πρέπει να διαμορφώσει συμμαχίες εντός και εκτός της Ε.Ε., ώστε να μπορεί να διαπραγματευθεί με μεγαλύτερη επιτυχία τους όρους παραμονής της Ελλάδας στο ευρώ. Δεν μπορώ να δω κάτι διαφορετικό. Η έξοδος από το ευρώ πρέπει να αποτελεί την ύστατη επιλογή και μόνο εφόσον έχουν αποτύχει όλες οι δυνατότητες διαπραγμάτευσης.
* Αρκετοί οικονομολόγοι, συμπεριλαμβανομένων συναδέλφων σας στις ΗΠΑ, όπως οι Πολ Κρούγκμαν και Νουριέλ Ρουμπινί, θεωρούν την έξοδο από το ευρώ ως την καλύτερη δυνατή επιλογή για την Ελλάδα. Εσείς μάλλον διαφωνείτε με αυτή τη στρατηγική. Σωστά;
- Διαφωνώ επειδή δεν υπάρχει νομική οδός για την έξοδο μιας χώρας από το ευρώ. Εξοδος από το ευρώ χωρίς διαπραγμάτευση θα ήταν απολύτως καταστροφικό για μια χώρα όπως η Ελλάδα. Οπότε, επιστρέφουμε ξανά στη διαπραγμάτευση. Φυσικά, δεν διαφωνώ ούτε με τον Πολ ούτε με τον Νουριέλ ότι η έξοδος από το ευρώ και η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα θα μπορούσε να συμβάλει στην ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Απλώς δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε αυτό εκ των προτέρων. Είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο. Γιατί λοιπόν να μην ακολουθήσει ένα κίνημα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση, όπως αυτή που φαίνεται να έχει ήδη επιλέξει; Αυτή θα ήταν και η δική μου συμβουλή σε ένα κίνημα που επιθυμεί να γίνει κυβέρνηση.

ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ - ΠΟΙΗΜΑΤΑ


Pão, educação, liberdade!* *Ψωμί, παιδεία, ελευθερία

25/06/13 ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Pão, educação, liberdade!*

Του Ν. Ασημακόπουλου Ας φανταστούμε για κάποια δευτερόλεπτα την περίπτωση που κάποιος δικός μας υπουργός θα τολμούσε να ρίξει το μαύρο στην ΕΡΤ τις μέρες του...
*Ψωμί, παιδεία, ελευθερία
 
Του Ν. Ασημακόπουλου

Ας φανταστούμε για κάποια δευτερόλεπτα την περίπτωση που κάποιος δικός μας υπουργός θα τολμούσε να ρίξει το μαύρο στην ΕΡΤ τις μέρες του Μουντιάλ. Εκεί δηλαδή που θα είχαμε πάρει μια πρώτη γεύση από Νεϊμάρ, Μέσι και Κριστιάνο Ρονάλντο ή που η δική μας εθνική ομάδα θα είχε προκριθεί και θα ετοιμαζόταν να παίξει…

Φανταστείτε… Ο απλός ξεσηκωμός που είδαμε τις τελευταίες μέρες, θα μετατρεπόταν αυτόματα σε… λαϊκή επανάσταση!

Ολα κι όλα… Μπορούμε να ανεχθούμε, όπως αποδείχθηκε, ένα σωρό πράγματα στην καμπούρα μας. Από κόψιμο μισθών – συντάξεων μέχρι απολύσεις. Ομως τις μέρες της μπάλας και ειδικότερα του Mudial ή ενός παιχνιδιού Champions League δεν σηκώνουμε μύγα στο σπαθί μας.

Ας κάνουμε λοιπόν μια μικρή σύγκριση με τους Βραζιλιάνους…

Γι’ αυτούς η μπάλα δεν είναι απλά διασκέδαση ή πάθος, αλλά πραγματική θρησκεία. Εκεί ο καθένας ασχολείται μαζί της από το πρωί ώς το βράδυ.

• Εχει μεγαλώσει με έναν ή περισσότερους ποδοσφαιρικούς μύθους να μαγεύουν τα όνειρά του.

• Φτιάχνει στο μυαλό του ποδοσφαιριστές – ιερά τέρατα ακόμη κι εκεί που δεν υπάρχουν.

• Ο πρόεδρος μιας ομάδας μπορεί να γίνει εύκολα πρόεδρος της χώρας.

• Η κρίση που τυχόν θα περάσει η εθνική τους ομάδα γίνεται αντικείμενο έρευνας από το Κογκρέσο όπου οι γερουσιαστές καλούν τον Πελέ, τον Ρονάλντο ή τον Ρομάριο να καταθέσουν την άποψή τους.

Θα περίμενε κανείς ότι με αφορμή το Confederation θα τα παρατούσαν όλα. Πως προτιμούσαν την πείνα από το να χάσουν κάποιο ματς.

Κι όμως… Εκαναν το μεγάλο ντου έτσι ξαφνικά, ζητώντας πρώτα φαγητό, εκπαίδευση, περίθαλψη, διασκέδαση, συγκοινωνία για όλους και μετά ποδόσφαιρο. Οσο περνούν οι μέρες, αντί να αποχαυνώνονται μπροστά στην τηλεόραση, βγαίνουν όλο και περισσότερες χιλιάδες στον δρόμο για να φωνάξουν και να συγκρουστούν. Δεν κωλώνουν μπροστά στους νεκρούς. Πλημμυρίζουν τους χώρους έξω από τα γήπεδα προσπαθώντας να ματαιώσουν έστω και ένα παιχνίδι κόντρα στη σκληρή αστυνομία. Κι όλα αυτά παρά την απουσία κοινής γραμμής ή κάποιου ηγέτη να τους καθοδηγεί.

Με δυο λόγια δεν μασάνε, ούτε κάνουν πίσω. Μέσα από τα τηλεοπτικά πλάνα μάς φωνάζουν να μην πάμε να δούμε του χρόνου παιχνίδια Παγκοσμίου Κυπέλλου. Περιγράφουν με απλό, εκφραστικό και αξιοπρεπή τρόπο το τεράστιο πρόβλημα που κουβαλάνε και καταγγέλλουν την προτεραιότητα της κυβέρνησης να ξοδεύει δισεκατομμύρια για ποδοσφαιρικές φιέστες και Ολυμπιακούς Αγώνες που αφήνουν τη μεγάλη πλειονότητα στην απ’ έξω, παρά τις υποσχέσεις που προηγήθηκαν: «Η Βραζιλία αγνοεί την αξία της ζωής του λαού της ξοδεύοντας χρήματα σε εκδηλώσεις όπως το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου το 2014 και οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2016», λέει ο ένας. Ή «η κυβέρνηση δεν καταλαβαίνει πως πολλά εκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν δικαίωμα στην εκπαίδευση, ούτε πόσος κόσμος πεινάει στους δρόμους»…

Μπορεί κάποιος να φανταστεί αντίστοιχες εικόνες στη χτυπημένη από τα μνημόνια Ελλαδίτσα μας; Ποτέ των ποτών! Η ΕΡΤ, όπως έλεγα και παραπάνω, θα ήταν ορθάνοιχτη σε μέρες Μουντιάλ, μη τυχόν και χάσουμε το ποδόσφαιρο.

Εδώ η… επανάσταση γίνεται κυρίως στο facebook με ρεκόρ από like, και με τιτιβίσματα από χιλιοφορεμένα τσιτάτα αργόσχολων αντιγραφέων στο twitter.

Τρίτη, 25 Ιουνίου 2013

Diana Krall -Live in Athens

Diana Krall -Live in Athens
Η αισθαντική Καναδή παγκόσμια σταρ στο Ηρώδειο

«Νομίζω ότι αυτός ο αρχαίος χώρος είναι μαγικός και τέλειος για τα τραγούδια μου», δήλωσε η πιανίστρια, στιχουργός και συνθέτρια της τζάζ – και σύζυγος του Ελβις Κοστέλο. Το φανατικό ελληνικό κοινό της την περιμένει

Του Δημήτρη Κανελλόπουλου

getF34vileΣε ένα πρόσφατο βίντεο μέσω του οποίου στέλνει σύντομο μήνυμα στους Ελληνες θαυμαστές της, η Νταϊάνα Κραλ λέει ότι έχει να έρθει έξι χρόνια στην Ελλάδα. Και πως ανυπομονεί να βρεθεί και πάλι την 1η Ιουλίου στο Ηρώδειο. Δεν είναι όμως ακριβώς έτσι τα πράγματα, δεν θυμάται καλά η Καναδή τραγουδίστρια. Μπορεί και να το έχει διαγράψει από τη μνήμη της. Επαιξε ξανά πριν από δύο καλοκαίρια στη… Μαλακάσα σε μία συναυλία εντελώς αποτυχία, αφού μάζεψε διακόσια άτομα όλα κι όλα. Εφταιγε η τραγουδίστρια; Οχι βέβαια, κρίνοντας και από την προπώληση τώρα για το Ηρώδειο, που πηγαίνει πολύ καλά – σπεύσατε επομένως όσοι ενδιαφέρεστε, μην μείνετε απ” έξω χωρίς λόγο. Είναι διαφορετικό, όμως, να βλέπεις την Νταϊάνα Κραλ στα χωράφια και διαφορετικά στο Ηρώδειο. Τις τραγουδίστριες κλάσης τις προσέχεις λίγο περισσότερο.

Και το Ηρώδειο ως χώρος συναυλίας για την όμορφη Κραλ φαντάζει ιδανικός. «Χαίρομαι πολύ που θα παίξω σε αυτόν τον αρχαίο χώρο, είναι μαγικός, νομίζω πως είναι τέλειος για τα τραγούδια μου», δήλωνε στο συγκεκριμένο βίντεο. Οντως η μουσική της ταιριάζει εκεί. Τζαζ υψηλής αισθητικής από μια πιανίστρια, στιχουργό και συνθέτρια, πραγματικά ξεχωριστή. Ομορφη και ταλαντούχα. Την είχαμε δει πάλι στο Ηρώδειο και ήταν έγκυος, τότε. Είναι παντρεμένη με τον Ελβις Κοστέλο – ο γάμος έγινε στο σπίτι του Ελτον Τζον στο Λονδίνο. Εχουν συνεργαστεί και οι δυο τους κάποιες φορές -λογικό-, με τον Ελβις να της γράφει στίχους και μουσική στο άλμπουμ της «The Girl In The Other Room». Την 1η Ιουλίου που θα παίξει σ” εμάς είναι και η «Canadian Day», γιορτάζει ο Καναδάς. «Είμαι πολύ καλά ενημερωμένη για τις δύσκολες στιγμές που περνάτε. Αλλά παραμένετε φημισμένοι για τη φιλοξενία σας, την αγάπη σας για τη ζωή και φυσικά για τη μουσική», προσθέτει. Και η ίδια αγαπάει τη ζωή πολύ και αποτελεί ενεργό μέλος του οργανισμού Multiple Myeloma Research Foundation. Εχει χάσει άλλωστε τη μητέρα της από λευχαιμία, όπως και δύο στενούς της συνεργάτες από την ίδια ασθένεια.

Τζαζ είναι κατά βάση η Νταϊάνα Κραλ αλλά όχι για… ειδικούς και φανατικούς, μια και απευθύνεται στο ευρύτερο κοινό. Οι συνεργασίες της με μεγάλα ονόματα της μουσικής, όπως ο Τόνι Μπένετ και ο Τζόνι Μάντελ, την έκαναν γνωστή σε κοινό που δεν είναι τόσο εξοικειωμένο με την τζαζ. Το 1993 πραγματοποίησε το δισκογραφικό της ντεμπούτο με το άλμπουμ «Stepping out», αλλά η αναγνώριση ήρθε με το τρίτο της άλμπουμ, το «All For You: A Dedication To The Nat King Cole Trio», που έμεινε για 70 εβδομάδες στα jazz charts του Billboard. Η Κραλ είναι από τις πιο επιτυχημένες τζαζ τραγουδίστριες, με οχτώ άλμπουμ της να ανεβαίνουν κατευθείαν στην κορυφή του jazz chart του Billboard. Μετράει 15 εκατομμύρια δίσκους σε πωλήσεις, κάτι που μεταφράζεται σε χρυσά και πλατινένια άλμπουμ, καθώς και δύο βραβεία Grammy.

Με το τελευταίο της άλμπουμ «Glad Rag Doll» πηγαίνει πολύ πίσω, στις δεκαετίες του 1920 και του 1930, στις ρίζες των μπλουζ. Κι έξυπνα πήρε τον T Bone Burnett στην παραγωγή, που είναι μάγος της κονσόλας και απόλυτα ταιριαστός για τη συγκεκριμένη περίπτωση. Δικά της είναι τα κομμάτια ως επί το πλείστον, δεν είναι διασκευές, είναι τζαζ, σουίνγκ, λίγο κάντρι-φολκ, μπλουζ κ.ά. Είναι και η φωνή της πολύ… κόζι, βελούδινη κατ” άλλους, προβλέπεται μία αισθαντική βραδιά με συγκίνηση. Eννοείται φυσικά πως θα παίξει και το «The Look of Love». Η διασκευή της στο πασίγνωστο κομμάτι της Ντάστι Σπρίνγκφιλντ είναι από τις πιο εμπνευσμένες που έχουν γίνει ποτέ. Οσοι δεν γνωρίζετε πολύ καλά την Νταϊάνα Κραλ και πόσο ωραία ακούγεται στις ζωντανές εμφανίσεις της, αναζητήστε το «Diana Krall – Live in Paris», ένα παλιότερο live της από το Paris Olympia. Αν και πλέον είναι πολύ πιο… ώριμη και… καλύτερη.

d.kanellopoulos@efsyn.gr 

Τρένα σε τροχιά γύρω από τη Γη

Έντυπη Έκδοση

Τρένα σε τροχιά γύρω από τη Γη

Ενας τεράστιος «σωλήνας» στερεωμένος με καλώδια μήκους δεκάδων χιλιομέτρων, που θα «βλέπει» τον ουρανό, μπορεί να είναι το μελλοντικό τούνελ τρένων που θα φεύγουν στο Διάστημα ξεφεύγοντας από τη βαρύτητα της Γης μέσω της «μαγνητικής ανύψωσης»
Η ιδέα θα ήταν χρήσιμη και για τη δική μας ζοφερή πραγματικότητα, αν η υλοποίησή της γινόταν σε χρόνο αστραπή, σε χρόνο dt: ένας πελώριος αόρατος διάδρομος, στραμμένος στον ουρανό σαν αεροστεγής σωλήνας, από όπου θα «κινείται με μεγάλη ταχύτητα ένα τρένο, σαν να εκτοξεύεται στο Διάστημα, δηλαδή με άλλη διαδικασία» από εκείνη της εκτόξευσης, χωρίς να επηρεάζεται από τη βαρύτητα.
Εικονική αναπαράσταση σταθμού τρένων που θα πηγαίνουν στο Διάστημα, μέσω ενός σωλήνα διαμέτρου έως (το ελάχιστο) τριών μέτρων. Μαγνητικά πεδία θα «τρέχουν» τις αμαξοστοιχίες Εικονική αναπαράσταση σταθμού τρένων που θα πηγαίνουν στο Διάστημα, μέσω ενός σωλήνα διαμέτρου έως (το ελάχιστο) τριών μέτρων. Μαγνητικά πεδία θα «τρέχουν» τις αμαξοστοιχίες Ετσι θα είναι δυνατή η μεταφορά φορτίων με χαμηλό κόστος και ταχύτατα. Αλλά να ελέγχουμε εμείς το σύστημα και να βάλουμε όλα τα καλά παιδιά της κυβέρνησης που τόσο αγάπησαν την εξουσία και να τους βλέπουμε πέρα μακριά εκεί που χάνονται οι γήινοι ορίζοντες.
Σχέδιο Startram
Πώς να μην ξεφύγεις από το θέμα, όταν οι εξελίξεις είναι τόσο ραγδαίες και ανυπόφορες, ακόμα και από τους πλέον καλοπροαίρετους. Η ουσία όμως παραμένει: το σχέδιο Startram (τεχνολογία «μαγνητικής ανύψωσης») μοιάζει εφικτό και δίνει μία άλλη προοπτική στα ταξίδια έξω από τη Γη, στο Διάστημα, με ένα είδος τρένου. Επιστημονικά, πρόκειται για ένα σχέδιο που βασίζεται σε υπεραγώγιμα καλώδια που θα είναι «στραμμένα» στον ουρανό και θα στέκονται στον αέρα χάρη σε μαγνητικά πεδία. Τα καλώδια θα «σχηματίζουν ένα αεροδιάδρομο». Εναν αεροστεγή σωλήνα που θα αιωρείται, μέσα από τον οποίο θα κινείται το Startram με ηλεκτρομαγνήτες, όπως τα μαγνητικά τρένα Maglev.
Για να μπούμε στο τεχνολογικό κλίμα, τα τρένα αυτά αιωρούνται από μαγνητικά πεδία, δεν ακουμπούν στο έδαφος, έχουν ελάχιστη αντίσταση και αναπτύσσουν υψηλές ταχύτητες έως και 500 χιλιόμετρα την ώρα, με τη μισή και λιγότερη κατανάλωση ενέργειας από τα συμβατικά. Η προώθησή τους γίνεται με γραμμικό ηλεκτροκινητήρα, είναι σαν ένας κοινός κυκλικός ηλεκτροκινητήρας «κομμένος και ανοιγμένος σε επίπεδα». Το τριφασικό ρεύμα, που τον τροφοδοτεί, παράγει εναλλασσόμενο κινούμενο μαγνητικό πεδίο το οποίο παρασύρει το μαγνήτη του σιδηροδρόμου.
Σε κουβέντα που είχαμε με τον Γιάννη Δαγκλή, καθηγητή Διαστημικής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, μας διευκρίνισε ότι «ένα σύστημα όπως το σχέδιο για το Startram έχει σίγουρα πλεονεκτήματα. Για το υπεραγώγιμο τρένο, η βασική αρχή ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960. Πάνω στην ιδέα της υπεραγωγιμότητας δούλεψε ο Γερμανός φυσικός Heike Kamerlingh ο οποίος πήρε και το Νόμπελ Φυσικής για την εργασία το 1913».
Δυσκολίες
Το Startram σχεδίασε ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τον φυσικό Τζέιμς Πάουελ, που είναι εκ των δημιουργών των σιδηροδρόμων Maglev. «Το σχέδιο μπορεί να πραγματοποιηθεί, αν και μοιάζει φανταστικό. Μην ξεχνάμε ότι η βαρύτητα δυσκολεύει αρκετά οποιοδήποτε εγχείρημα προς το Διάστημα. Χωρίς υπερβολή», λέει ο Γιάννης Δαγκλής, «μετράνε και το γραμμάριο για οποιαδήποτε αποστολή σε γεωστατική τροχιά. Και δεν είναι μόνο οι δυσκολίες λόγω βαρύτητας, αλλά και το κόστος: για κάθε κιλό σε τροχιά και απόσταση 200 χιλιομέτρων από τη Γη χρειάζονται 20.000 δολάρια».
Η μαγνητική ανύψωση του Startram είναι «μια ιστορία για να ξεφύγουμε από τη βαρύτητα της Γης». Εχει περιγραφεί με ένα πολυπλοκότερο τρόπο στο μυθιστόρημα-τριλογία επιστημονικής φαντασίας για τον Αρη, του Kit Stanley Robinson, «Red Mars», «Green Mars», «Blue Mars».
Στον Αρη (αν και έχει μικρότερη βαρύτητα από τη Γη) στέκεται αυτός ο «διάδρομος» όπου μέσα κινούνται με ταχύτητα «τρένα» τα οποία «βγαίνουν» στους δορυφόρους του πλανήτη, τον Δήμο και το Φόβο, μεταφέροντας πολύτιμα μεταλλεύματα, χρώμιο, νικέλιο, χαλκό κ.ά. Εκεί βρίσκονται σε τροχιά διαστημόπλοια γήινα που φορτώνουν το εμπόρευμα και επιστρέφουν στη Γη με τον ίδιο τρόπο, με Startram.
Η NASA εκτιμά ότι τα πρώτα δρομολόγια έξω από τη Γη μπορούν να ξεκινήσουν σε 19 χρόνια από σήμερα. Στις μέρες μας το όραμα είναι τόσο δύσκολο όσο και το να αποφύγεις τη βαρύτητα. Δεν είναι κακό όμως να υπάρχει όραμα ανεξαρτήτως των δυσκολιών. Let it be...

Δευτέρα, 24 Ιουνίου 2013

Συγχαρητήρια στο 3ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ


Σε συμμετοχή του στον 5ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ρομποτικής του διεξήχθη στην Αθήνα κατέλαβε την τρίτη θέση με την κατασκευή “Ο ΤΑΦΟΣ ΤΗΣ ΒΕΡΓΙΝΑΣ” .
Να θυμίσουμε πως είναι το πρώτο Δημοτικό Σχολείο Πανελλαδικά μιας και τις πρώτες δύο θέσεις κατέλαβαν ένα Λύκειο και ένα Γυμνάσιο τα οποία είναι και ιδιωτικά Σχολειά.
Συγχαρητήρια στα παιδιά , τους γονείς και φυσικά τους δασκάλους για το έργο τους


1044084_10200812038678702_1611096540_n

Amsterdam Loves Bikes


Κυριακή, 23 Ιουνίου 2013

Λυκοφιλίες Του ΚΩΣΤΗ ΠΑΠΑΓΙΩΡΓΗ

Έντυπη Έκδοση

ΜΕΙΚΤΗ ΖΩΝΗ

Λυκοφιλίες

Η τρικομματική κυβέρνηση που προέκυψε από τις τελευταίες εκλογές -όλοι το γνωρίζουμε- έθεσε στην κεφαλή τον Σαμαρά και σε δεύτερη μοίρα τον Βενιζέλο και τον Κουβέλη.
Οι ευθύνες της τρικέφαλης διακυβέρνησης θυμίζουν λίγο τα ζύγια του αετού, με τη διαφορά ότι, εντός του μηχανισμού της κυβερνήσεως, το ντουέτο των δύο πολιτικών από τη μια οφείλει να υπακούει ή τουλάχιστον να συμφωνεί με βαριά καρδιά με τις αποφάσεις του Σαμαρά και συνάμα να μη χάνει την ακεραιότητά του. Με ένα λόγο, έχουμε σε πρώτο επίπεδο την κυβέρνηση Σαμαρά κι από κάτω, ο λόγος το λέει, τις δύο μικροκυβερνήσεις του Βενιζέλου και του Κουβέλη. Βγαίνει κανένα νόημα; Το ζήτημα της ΕΡΤ απέδειξε ότι τα ζύγια μπερδεύτηκαν, με κίνδυνο να τους πάρει ο διάβολος...
Αν κάποιος υποστήριζε ότι το όλο ζήτημα είναι θέμα κύρους -κυρίως- και όχι πολιτικής αποτελεσματικότητας, πιθανότατα δεν θα είχε άδικο. Ωστόσο, η πραγματικότητα (κι ό,τι απέμεινε από δαύτη) φέρνει και τους τρεις πολιτικούς εμπρός σε ένα αδιέξοδο: ο Βενιζέλος προειδοποίησε το Μαξίμου να μην επιτρέψει την εκπομπή προγράμματος από τις συχνότητες της ΕΡΤ μέσω του υπουργείου Οικονομικών ή στρατιωτικών εγκαταστάσεων. Οσο για τον έτερο Καππαδόκη, εξέφρασε τη γνώμη ότι ο πρωθυπουργός «ενεργεί μονομερώς», με άλλα λόγια ότι οι αποφάσεις του δεν έχουν την έγκριση των δύο άλλων εταίρων. Στην ουσία πρόκειται για σκέψεις και προτάσεις που υποκρύπτουν έμμεσες απειλές, καθώς τα δύο κόμματα κινδυνεύουν διαρκώς να απολέσουν το κύρος τους.
Οσο για το Συμβούλιο της Επικρατείας, διά του προέδρου του, Κωνσταντίνου Μενουδάκου, αποφάσισε ότι η ΕΡΤ θα εκπέμψει από ένα δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα, που θα αποτελέσει την τηλεοπτική μεσοβασιλεία, ωσότου συγκροτηθεί η νέα δημόσια τηλεόραση. Ετσι το «μαύρο» αποσύρεται πανηγυρικά, αφήνοντας πίσω του το ερώτημα για το «πότε», το «πώς» και από «ποιους» θα επαναλειτουργήσει η δημόσια τηλεόραση. Πάνω κάτω, το Συμβούλιο της Επικρατείας αποφάσισε ότι πρέπει να οριστεί νέο διοικητικό σχήμα, ένας άλλος διαχειριστής ή έστω μια επιτροπή, που θα κατέχει την αρμοδιότητα να αποφασίσει για τον τρόπο με τον οποίο θα εκτελεστεί η προσωρινή δικαστική απόφαση. Τι σημαίνει αυτό; Οσο για τις δυνατότητες αυτού του σχήματος, που μπορεί να έχει επικεφαλής τον εκκαθαριστή της ΕΡΤ, θα μπορεί να κάνει απολύσεις και προσλήψεις προσωπικού, δεδομένου ότι κάτι παρόμοιο δεν απαγορεύεται ρητά στο διατακτικό τής προσωρινής διαταγής, που εξεδόθη από τον πρόεδρο του ΣτΕ. Προφανώς, η κυριολεξία της αποφάσεως υπερτερεί έναντι της σαφήνειας και της αποτελεσματικότητας. Πιθανώς όλα είναι στον αέρα και ούτε ψύλλος στον κόρφο τους.
Οσο για τις πρόθυμες πάντα μάζες των συγκεντρώσεων, που έσπευσαν στην πλατεία Συντάγματος για να ακούσουν πλέον όχι καταγγελίες για τη μαυρισμένη ΕΡΤ, αλλά απ' ευθείας απειλές για τον Αντώνη Σαμαρά από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, η υπενθύμιση είναι σαφής: «Κύριε Σαμαρά, τελειώσατε. Ο πολιτικός σας χρόνος τελείωσε». Ετέρα υπενθύμιση: «Ενας μόνος σύμμαχος σας έμεινε, κ. Σαμαρά, η Χρυσή Αυγή. Ναι, μόνο οι νεοναζί συμφωνούν με τα αίσχη σας».
Ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ εξάλλου δήλωσε στη συγκέντρωση της Αγίας Παρασκευής: «Η λύση δεν βρίσκεται στις συνταγές που προτείνουν τα κόμματα του νέου διπολισμού, με πυρήνα τη Ν.Δ. και τον ΣΥΡΙΖΑ. Η διέξοδος βρίσκεται στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, στη λαϊκή συμμαχία, στη συμπόρευση του ΚΚΕ. Ο λαός, οι εργαζόμενοι πρέπει να γυρίσουν την πλάτη στα τερτίπια, στις επιδιώξεις των κομμάτων της συγκυβέρνησης, των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, που μοναδικό τους σκοπό έχουν να καθήσουν στο σβέρκο του λαού...».

Την Κυριακή η μεγαλύτερη πανσέληνος του έτους

Ηλεκτρονική Έκδοση

Την Κυριακή η μεγαλύτερη πανσέληνος του έτους

Στο κοντινότερο σημείο της από τη Γη θα βρίσκεται η πανσέληνος της Κυριακής 23 Ιουνίου, και θα είναι η μεγαλύτερη του έτους.
Το φεγγάρι θα απέχει 356.991 χιλιόμετρα από τον πλανήτη μας και έρχεται δύο μόλις μέρες μετά το θερινό ηλιοστάσιο της 21ης Ιουνίου (η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου), με το οποίο εγκαινιάστηκε και επισήμως το καλοκαίρι Το φεγγάρι θα απέχει 356.991 χιλιόμετρα από τον πλανήτη μας και έρχεται δύο μόλις μέρες μετά το θερινό ηλιοστάσιο της 21ης Ιουνίου (η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου), με το οποίο εγκαινιάστηκε και επισήμως το καλοκαίρι Το φεγγάρι θα απέχει 356.991 χιλιόμετρα από τον πλανήτη μας και έρχεται δύο μόλις μέρες μετά το θερινό ηλιοστάσιο της 21ης Ιουνίου (η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου), με το οποίο εγκαινιάστηκε και επισήμως το καλοκαίρι.
Η επόμενη φορά που η πανσέληνος θα φτάσει σε παρόμοιο μέγεθος, θα είναι στις 10 Αυγούστου 2014, όταν η απόσταση Γης-Σελήνης θα είναι 353.800 χιλιόμετρα.
Σύμφωνα με τους αστρονόμους, η απόσταση Γης-Σελήνης αυξομειώνεται, επειδή η τροχιά του φεγγαριού γύρω από τον πλανήτη μας είναι ελαφρώς ελλειπτική και δεν διαγράφει πλήρη κύκλο. Σχεδόν μία φορά το χρόνο, όμως, συμβαίνει το περίγειο (η μικρότερη απόσταση της Σελήνης από τη Γη) να συμπίπτει με την πανσέληνο. Στην περίπτωση αυτή, η πανσέληνος φαίνεται περίπου 14% μεγαλύτερη και 30% φωτεινότερη από ό,τι όταν η πανσέληνος συμπίπτει με το φεγγάρι στο απόγειο (τη μεγαλύτερη απόσταση από τη Γη).
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
 

Σάββατο, 22 Ιουνίου 2013

Μαύρο σε νοσοκομεία και σχολεία Toυ Λάκη Μπέλλου

Μαύρο σε νοσοκομεία και σχολεία


 
Πάμε λουκέτο

Toυ Λάκη Μπέλλου  twitter.com/pamelouketo

Αν η ΕΡΤ είναι όνειδος, τα νοσοκομεία και τα σχολεία είναι ξεφτίλα επί 100.

Πιάνουμε πρώτα τα νοσοκομεία. Το καθένα από αυτά είναι άντρο διαφθοράς, παρανομίας και ράντζων.

Δείξε μου έναν γιατρό να σου πω έναν διεφθαρμένο. Δείξε μου μία νοσοκόμα να σου πω μία τεμπελχανού. Δείξε μου έναν ασθενή να σου πω έναν απατεώνα.

Κι αν μιλάμε για υπεράριθμους στην ΕΡΤ, τι να πούμε για τα νοσοκομεία; Πού αλλού υπάρχουν τόσοι υπεράριθμοι; Αντιστοιχεί μία πάπια ανά 100 ασθενείς.

Και από νοσηλευτικό προσωπικό; Τουλάχιστον μία νοσοκόμα ανά 160 αρρώστους. Την έχουν αποκλειστική όλοι.

Το σκεπτικό του κλεισίματος είναι ονειρεμένο: «Δεν έχουν μεγάλη πληρότητα». Λες και τα νοσοκομεία είναι ξενοδοχεία. Τι είναι αυτοί που μπλέξαμε; Παρακαλάνε να αρρωστήσει ο κόσμος για να γεμίσουν τα νοσοκομεία!

Και «πληρότητα» τι εννοούν; Αν στους διαδρόμους δεν κρατιούνται ασθενείς από χειρολαβές στο ταβάνι σαν τρόλεϊ, θεωρούνται άδεια.

Πέφτει μαύρο λοιπόν σε νοσοκομεία. Επειδή ο Σαλαγκούδης έχει πάρει το κολάι, θα βγει να το ανακοινώσει και επίσημα με διάγγελμα, φορώντας ιατρική ποδιά. Τους ορούς βέβαια στα δωμάτια θα μπουκάρουν να τους ξηλώσουν τα ΜΑΤ.

Θα γίνουν και συγχωνεύσεις νοσοκομείων. Υπάρχει και η εμπειρία. Ενα νοσοκομείο από τη Φλώρινα συγχωνεύτηκε με ένα άλλο από τα Κουφονήσια. Οι γιατροί σε αυτό ήταν από μετάταξη. Εναν ασθενή εξέτασε γιατρός με ειδικότητα μηχανοδηγός τρένου και του βρήκε ότι δεν σφυρίζει καλά.

Μια γιαγιά εξετάστηκε από γιατρό – εισπράκτορα ΚΤΕΛ και της έκοψε εισιτήριο για τα θυμαράκια.

Με τα σχολεία που κλείνουν ή καταργούνται τα πράγματα είναι πιο ευχάριστα. Αυτό γιατί, όπως είναι γνωστό, «όπου κλείνει ένα σχολείο ανοίγει μία φυλακή». Και επειδή αυτή την εποχή χρειαζόμαστε φυλακές γιατί έχουν τιγκάρει, κλείνουν τα σχολεία και αστραπιαία θα χτιστούν φυλακές.

Κλείνουν δηλαδή 120 νηπιαγωγεία, σχολεία, γυμνάσια; Ανοίγουν 120 φυλακές.

Το νηπιαγωγείο π.χ. στη Χαλκίδα, που θα κλείσει, θα γίνει «Φυλακή Ανηλίκων Χαλκίδας».

Το 13ο Δημοτικό Σχολείο Πατησίων θα ονομαστεί «2ο Σωφρονιστικό Κατάστημα Πατησίων».

Στα Τρίκαλα 14 γυμνάσια και λύκεια θα ονομαστούν «Ενωμένα Αγροτικά Σωφρονιστικά Καταστήματα». Θα γίνει αλυσίδα φυλακών. Θα δίδονται και φραντσάιζ.

Τέλος, το δημοτικό σχολείο κοντά στις φυλακές Κορυδαλλού θα γίνει αίθουσα VIP κρατουμένων.

Υπάρχουν συγχωνεύσεις και στα σχολεία. Ενα σχολείο στην Κοζάνη συγχωνεύεται με ένα από τη Μύκονο. Θετικό. Για πρώτη φορά οι μαθητές θα δουν θάλασσα.

…………………………………………………………………………………………… 

Τους μουσικούς της ΕΡΤ τους έφαγε η μαρμάγκα. Ο δικαστής, φαίνεται, αντί για Βέρντι ακούει Βέρτη

ΕΕ: «Κόκκινη κάρτα» στην ιδιωτικοποίηση του νερού

Ηλεκτρονική Έκδοση

Μπλόκο για ΕΥΔΑΠ - ΕΥΑΘ

ΕΕ: «Κόκκινη κάρτα» στην ιδιωτικοποίηση του νερού

Ακτιβιστές της Right2Water συγκέντρωσαν 1,5 εκατ. υπογραφές
Το πόσιμο νερό δεν θα ιδιωτικοποιηθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διαβεβαίωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εισακούγοντας μια πρωτοβουλία ακτιβιστών που συγκέντρωσε ευρεία υποστήριξη από μέρους των πολιτών. Μέρος της μάχης της «Right2Water» είναι και η Ελλάδα, που συνεργάζεται με την οργάνωση «Κίνηση 136».
Η Right2Water, μια μη κυβερνητική οργάνωση η οποία πασχίζει η πρόσβαση στο πόσιμο νερό και στα δίκτυα αποχέτευσης να αναγνωριστεί ως ανθρώπινο δικαίωμα, συγκέντρωσε 1,5 εκατ. υπογραφές αξιώνοντας από την ΕΕ να μην προχωρήσει στην ιδιωτικοποίηση των δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης, όπως φέρεται να σχεδίαζε "μυστικά", σύμφωνα με δημοσιεύματα. Το θέμα είχε προκαλέσει κατακραυγή στη Γερμανία.
Η ιδιωτικοποίηση του πόσιμου νερού "δεν ήταν ποτέ στις προθέσεις (της ΕΕ), δεν υπήρξε ποτέ πραγματικότητα", επέμεινε ο Επίτροπος αρμόδιος για θέματα εσωτερικής αγοράς Μισέλ Μπαρνιέ.
Ανέφερε ότι αντιλαμβάνεται γιατί «οι πολίτες είναι τόσο θυμωμένοι και αναστατωμένοι, όταν τους λένε ότι το πόσιμο νερό θα μπορούσε να ιδιωτικοποιηθεί, παρά τη θέληση τους». «Ελπίζω ότι το ότι η Επιτροπή «ακούει» θα καθησυχάσει τους πολίτες. Κι εγώ ο ίδιος θα αντιδρούσα σε μια τέτοια περίπτωση», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Μπαρνιέ.
Μέρος της μάχης της «Right2Water» είναι και η Ελλάδα, μια χώρα όπου υπάρχει η πρόθεση ιδιωτικοποιήσεων στο νερό. Η οργάνωση συνεργάζεται με την ελληνική οργάνωση «Κίνηση 136» που απαρτίζεται από κοινωνικά κινήματα της Θεσσαλονίκης και παλεύει κατά της ιδιωτικοποίησης του αγαθού.
Το θέμα ανέκυψε διότι το νερό αναφέρθηκε ως ένα πεδίο ανάμεσα σε διάφορα άλλα για τα οποία η Επιτροπή επεδίωκε να βελτιωθεί το νομοθετικό πλαίσιο και να υπάρξει περισσότερη διαφάνεια, όσον αφορά τις επιχειρήσεις του κλάδου.
Ο Μπαρνιέ είπε πως πρόκειται να εισηγηθεί να αποσυρθεί το πόσιμο νερό από τον κατάλογο αυτό επειδή "είναι καθήκον μας να λαμβάνουμε υπόψη ανησυχίες που εκφράζουν τόσοι πολλοί πολίτες".
Ο επίτροπος πρόσθεσε ότι αντιλαμβάνεται τους λόγους "που εξαγριώνουν και αναστατώνουν τους πολίτες όταν τους λένε ότι οι υπηρεσίες ύδρευσης μπορεί να ιδιωτικοποιηθούν παρά τη θέλησή τους".
Η Επιτροπή επικρίνεται συχνά για έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης και διότι δεν λαμβάνει υπόψη τους πολίτες στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων αφού τα μέλη της διορίζονται με πολιτικά κριτήρια και δεν εκλέγονται.
"Ελπίζω η απόφαση αυτή να καθησυχάσει τους πολίτες και να στείλει το μήνυμα πως η Επιτροπή (τους) ακούει", είπε ο Μπαρνιέ.
Η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών, που αποτελεί ένα μέσο για την υποβολή αιτημάτων στην ΕΕ, θεσπίστηκε πριν από ένα χρόνο