ΠΑΛΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

ΠΑΛΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ Χριστόφορος Δουλγέρης

Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2014

Τα ποδήλατα να γίνουν συνήθεια





Η ιστορία του ποδηλάτου στην Ελλάδα αποτυπώνεται στην έκδοση αυτή μέσα από διηγήσεις, συνεντεύξεις, θαυμάσιο φωτογραφικό υλικό του αρχείου επιχειρήσεων, ποδηλατικών συλλόγων, αθλητών και μνήμες ανώνυμων πολιτών που είχαν μια ιδιαίτερη σχέση με αυτό. Ένα μέσο άθλησης και ψυχαγωγίας, που όμως δύναται να αλλάξει προς το καλύτερο τη ζωή μιας ολόκληρης κοινωνίας.


Ολο και περισσότεροι άνθρωποι γύρω μας επιλέγουν να αφιερώσουν κάποιες ώρες από τη ζωή  τους στο ποδήλατο. Έτσι, αυξάνεται ο αριθμός αυτών που αναρωτιούνται για ποιο λόγο τέλος πάντων  αυτοί  οι άνθρωποι επιλέγουν να «ταλαιπωρήσουν» κατ΄ αυτό τον τρόπο  τον εαυτό τους κάνοντας ανούσιες βόλτες πάνω-κάτω. Εμείς, μιλήσαμε μαζί τους και μας εξήγησαν.
«Ξεκίνησα να κάνω  ποδήλατο για λόγους υγείας» λέει ο Φώτης «τώρα το κάνω  επειδή μου αρέσει και ο αρχικός λόγος πέρασε σε δεύτερη μοίρα»
Όλοι από κάπου αρχίζουν, χρειάζονται ένα κίνητρο. Το κίνητρο του Φώτη ήταν αυτό, τώρα όμως γνώρισε και άλλα πράγματα και ποδηλατεί επειδή του αρέσει. «Είναι ξεκούραση από την τρέλα της πόλης». «Κόβεις βόλτες μόνος σου, ηρεμεί το κεφάλι σου, κάνεις βόλτες με παρέα, συζητάς, κοιτάς γύρω σου, χαζεύεις, ηρεμείς. Μετά από λίγο ξεκινάς να το αναζητάς μόνος σου, εθίζεσαι». Συζητώντας με τους ποδηλάτες ένα συνειδητοποιείς το πάθος που είχαν αποκτήσει.

Ποδηλάτες πολλοί...

Το ποδήλατο απευθύνεται σε μια ευρεία γκάμα ηλικιών. Πωλητές βλέπουν ακόμα και άτομα μεγαλύτερης ηλικίας να αγοράζουν τα ποδήλατά τους και τις πωλήσεις τους να παρουσιάζουν σε κάποιες περιπτώσεις μικρή αύξηση.
Τα οφέλη είναι πολλά. Πρακτικά, προσφέρει εκγύμναση. Είναι ένα μέσο μεταφοράς, που όχι μόνο εξυπηρετεί στις μετακινήσεις, αλλά βελτιώνει τόσο το καρδιαναπνευστικό, όσο και το μυοσκελετικό σύστημα. Γυμνάζει ιδιαίτερα τα κάτω άκρα, βοηθάει στην ισχιαλγία και στην οσφυαλγία και προετοιμάζει το σώμα για την αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης με την ενίσχυση της οστικής πυκνότητας. Είναι ακόμα πιο ελκυστικό για το γυναικείο (και το αντρικό) φύλο γιατί βελτιώνει τη σιλουέτα. Στους στρεσαρισμένους προσφέρει ψυχική ηρεμία και ανακούφιση, αποβάλλοντας το άγχος και υπερνικώντας τα σημάδια της κατάθλιψης και στους οικονομικά αδύναμους μια σημαντική ελάφρυνση στην τσέπη από τις μετακινήσεις σε κοντινές αποστάσεις. (τα κίνητρα που λέγαμε)
Για όσους έχουν βαρεθεί τη ρουτίνα της καθημερινότητας το ποδήλατο υπόσχεται αλλαγή παραστάσεων. Είναι ένα ευχάριστο χόμπι. «’Έρχεσαι τέλος πάντων πιο κοντά με τη φύση και την πόλη σου. Δεν τα κοιτάς όλα μέσα από τα τζάμια. Τα ζεις. Οι άνθρωποι πρέπει κάποια στιγμή να σηκωθούν από την καρέκλα τους και να αρχίσουν να ζουν λίγο». Στις μικρές πόλεις οι ποδηλάτες έρχονται σε επαφή με τη φύση και γνωρίζουν καλύτερα την πόλη τους γυρνώντας στα σοκάκια. Στις μεγαλύτερες, όπως η Αθήνα, αυτό δεν υφίσταται. Η φύση είναι προφανώς πιο περιορισμένη και οι ποδηλάτες δυσκολεύονται  να προσανατολιστούν και να βρουν το δρόμο τους. Η όλη διαδικασία γίνεται έτσι λίγο πιο κουραστική γι’ αυτούς και φυσικά, δεν ενδείκνυνται όλοι οι δρόμοι για κάποιον οδηγό του συγκεκριμένου δικύκλου από θέμα ασφαλείας. Έτσι πολλοί ποδηλάτες αισθάνονται ότι η Αθήνα «δεν τους χωράει».
Μιλώντας στην «Εποχή», αναφέρουν ότι μπορεί οι δρόμοι της πρωτεύουσας να μην είναι τόσο φιλικοί γι’αυτούς, δέχονται όμως τη συμπάθεια από μια μεγάλη μερίδα οδηγών. «Οι οδηγοί μας αποδέχονται», λέει η Μαρία, 38 ετών «δεν αντιμετωπίζουμε πρόβλημα, μας αφήνουν να περνάμε κανονικά». Ωστόσο, το αγκάθι για τους περισσότερους είναι το ποδηλατικό δίκτυο το οποίο βρίσκεται σε γενική έκλειψη.

Οι ποδηλατόδρομοι λίγοι...

Ποδηλατοδρόμοι στην Αθήνα βρίσκονται σε ελάχιστα μέρη, είναι μικρής κλίμακας και ξεκομμένοι ο ένας από τον άλλο, άρα δεν είναι ιδιαίτερα πρακτικοί για κάποιον που θέλει να αφιερώσει πολύ χρόνο στο αγαπημένο του χόμπι. Το χρόνιο αυτό πρόβλημα άρχισε ουσιαστικά να λύνεται με την κατασκευή του «Μητροπολιτικού Ποδηλατοδρόμου», συνολικού μήκους 27χλμ. Το έργο που θα ξεκινά από την Κηφισιά και θα καταλήγει στο Φαληρικό Όρμο, χωρίζεται σε δύο άξονες, τον βόρειο Γκάζι-Κηφισιά (16,5χλμ) κόστους 9 εκατ. και το νότιο Γκάζι-Φάληρο (11χλμ.) κόστους 2,2εκ. και θα λειτουργεί σαν ραχοκοκαλιά, τέμνοντας τους ήδη υπάρχοντες ποδηλατοδρόμους. Πρόκειται για ένα αρκετά φιλόδοξο έργο που θα αποβλέπει τόσο στην ψυχαγωγία του ποδηλάτη, περνώντας από ευχάριστες τοποθεσίες, όσο και στη διαμόρφωση μιας πιο βιώσιμης Αθήνας τόσο λύνοντας, σε κάποιο βαθμό, το κυκλοφοριακό (αν πραγματικά διαδοθεί αρκετά το ποδήλατο) όσο και μειώνοντας τους ρύπους των κλασσικών μεταφορικών. Βέβαια, σύμφωνα με τον Δημήτρη Αναγνωστόπουλο, συγκοινωνιολόγο, υπάρχουν κάποια σημεία της σχεδίασης τα οποία θα μπορούσαν να είναι λίγο διαφορετικά, πιο κοντά δηλαδή, στα ευρωπαϊκά πρότυπα. Για παράδειγμα, δεν θα έπρεπε σε κάποια σημεία να συνυπάρχουν τα ποδήλατα με τα αυτοκίνητα χωρίς τη διαμεσολάβηση ειδικών προστατευτικών, επίσης θα έπρεπε και να προβλέπονται περισσότεροι ειδικοί χώροι στάθμευσης (δέστρες).
Αυτές είναι γενικά κάποιες πρακτικές λεπτομέρειες, ωστόσο από κάπου πρέπει να γίνει η αρχή. Παράλληλα, πρέπει να διακινηθεί ένα προωθητικό πρόγραμμα επαφής του κόσμου με το ποδήλατο, να αυξηθεί η δημοτικότητά του και να γίνουν σχέδια διευκόλυνσης της μετακίνησής του με τα μέσα, καθιστώντας έτσι γενικότερα πιο προσιτό τον ίδιο τον ποδηλατοδρόμο στους ποδηλάτες.

Και κάποια άλλα παραδείγματα

Στην Ευρώπη το ποδήλατο εξαπλώνεται όλο και περισσότερο και έχουν γίνει ήδη εδώ και πολλά χρόνια σημαντικές  προωθητικές ενέργειες. Στη Δανία, το ποδήλατο αποτελεί το δεύτερο δημοφιλέστερο μέσο μεταφοράς και έχουν καθιερωθεί  επιλεγμένες διαδρομές ,τα «πράσινα κύματα». Παράλληλα, οι καταστηματάρχες δημιουργούν θέσεις στάθμευσης ποδηλατών, και  η Δανική Ομοσπονδία Ποδηλασίας παρέχει ειδικούς χάρτες με αντίστοιχες διαδρομές. Στην Ολλανδία, ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού έχει  από δύο ποδήλατα και οι εταιρίες προσφέρουν εταιρικά ποδήλατα. Η Μαδρίτη προσφέρει δημόσια ηλεκτροκίνητα ποδήλατα προς ενοικίαση και έχει δημιουργήσει ένα ασφαλές κέντρο ενώ η Νορβηγία έχει εγκαταστήσει σε ανηφορικές διαδρομές κυλιόμενους βοηθητικούς ιμάντες και η Γερμανία έχει εμφανίσει  ποδήλατα-ταξί.
Στην Ελλάδα οι ποδηλάτες ευελπιστούν να καλυφθεί σχετικά γρήγορα αυτό το πολιτιστικό χάσμα και γιατί όχι, να γίνουμε κάποια μέρα ακόμη και πρότυπο.
Κωνσταντίνα Ειρήνη Ζούνη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου