ΠΑΛΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

ΠΑΛΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ Χριστόφορος Δουλγέρης

Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2014

Φαλάκρα και θεοί πείθονται

30/01/14ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Φαλάκρα και θεοί πείθονται

Καράφλιασε ολόκληρη την υφήλιο ο Αλί Μοχαμαντιάν· δάσκαλος με δέλτα κεφαλαίο. Ο οκτάχρονος Ιρανός Μαχάν Ραχίμι έχασε τα μαλλιά του από μια σπάνια νόσο και σαν να μην του ’φτανε αυτό άρχισε να τον χλευάζει όλη η τάξη. Ο,τι κι αν έλεγε ο Αλί στα παιδιά, όσο κι αν προσπάθησε να τα συνετίσει, η καζούρα συνεχιζόταν αμείωτη. Το αποτύπωμα της μελαγχολίας στα μάτια μαράζωνε τον άρρωστο πιτσιρικά. Ωσπου ο δάσκαλος εμφανίστηκε στο σχολείο με ξυρισμένο κεφάλι α λα Γιουλ Μπρίνερ. Τα πειράγματα σταμάτησαν διαμιάς και μέρα με τη μέρα ένας ένας οι συμμαθητές κουρεύονταν με την ψιλή σε ένδειξη συμπαράστασης. Εγινε μόδα. Το χαμόγελο που έλαμψε ξανά στο προσωπάκι του Μαχάν αντανακλά την ασύγκριτη νίκη του Δασκάλου.

Αλλος ένας φαλακρός, που δολοφονήθηκε σαν σήμερα στα 1948 στο Νέο Δελχί, κατόρθωσε, χάρη σε μια καινοφανή όσο και αμφιλεγόμενη θεωρία και κυρίως με το προσωπικό του παράδειγμα, να συντρίψει μια αυτοκρατορία. «Πρώτα σε αγνοούν, ύστερα σε κοροϊδεύουν, έπειτα σε πολεμούν και στο τέλος τούς νικάς» του άρεσε να λέει. Επηρεασμένος από τον Χριστό, τον Λέοντα Τολστόι και τον συγγραφέα Χένρι Θορό, ο Μαχάτμα Γκάντι επεξεργάστηκε την τακτική τής μη βίας με την οποία έδιωξε τους πάνοπλους Αγγλους αποικιοκράτες από τη χώρα του.

Στοχαστής και επαναστάτης έδωσε νέα πνοή στο διεθνές κίνημα για την ειρήνη και καθιερώθηκε ως παγκόσμιο σύμβολο του 20ού αιώνα. Η αυταπάρνηση και ο ασκητικός βίος του μεταλαμπάδευσαν τις αρχές του σε εκατομμύρια Ινδούς. «Πρέπει να είσαι η αλλαγή που θέλεις να έρθει» διατεινόταν. Μολονότι θεωρούμαστε κομμάτι Ανατολίτες, δεν έχουμε την τύχη να διδασκόμαστε τα μικρά και τα μεγάλα πράγματα της ζωής από δασκάλους τέτοιας εμβέλειας. Αποθεώναμε επί σειρά ετών με την ψήφο μας πολιτικούς που αποδείχτηκαν μπαγαπόντηδες.

Την έννοια του προσωπικού παραδείγματος την εμπεδώσαμε από Ακηδες, Παπαγεωργόπουλους και άλλους επιφανείς εκπροσώπους του εντιμότατου σιναφιού τους· του καστ της απελπισίας. Μόλις πρόσφατα ο Μιχάλης Λιάπης μάς αφιέρωσε μια κάπως πιο τραγελαφική εκδοχή της. Ο δε Ευάγγ. Βενιζέλος δηλώνει θρασύτατα ότι «οι Ελληνες έχασαν το 35% του εισοδήματός τους, αλλά έχουμε διαφυλάξει το 65%». Σου κλέβω δηλαδή με την εθνοσωτήριο πολιτική δεκαετιών τη μισή σου περιουσία, αλλά πρέπει να με ευγνωμονείς επειδή δεν τα πήρα όλα. Και δεν σηκώθηκαν ακόμα τα πεζοδρόμια. Εμ βέβαια, αφού έχει να κάνει με φαλάκρες απέξω κι από μέσα που ανέχονται αιωνίως την επαχθή κουστωδία του. Αραιές και πυκνότερες συννεφιές ως εκ τούτου θα σκεπάζουν τη χώρα.

Μετέωρος meteoros@efsyn.gr

Συλλαλητήριο της ΟΛΜΕ στην Κλαυθμώνος

Ηλεκτρονική Έκδοση 

Συλλαλητήριο της ΟΛΜΕ στην Κλαυθμώνος

Με κεντρικό σύνθημα «Κανείς καθηγητής απολυμένος στις 23 Μάρτη», η ΟΛΜΕ διοργανώνει σήμερα συλλαλητήρια κατά της διαθεσιμότητας σε μεγάλες πόλεις. Στην Αθήνα το ραντεβού έχει οριστεί για τη μία το μεσημέρι, στην πλατεία Κλαυθμώνος.
φωτ.αρχείουφωτ.αρχείουΟι καθηγητές θα κάνουν δίωρη στάση εργασίας- στο τέλος της πρωϊνής και την αρχή της απογευματινής βάρδιας για να διευκολυνθεί η συμμετοχή τους στην κινητοποίηση. Στο συλλαλητήριο θα λάβουν μέρος επίσης διοικητικοί υπάλληλοι των Πανεπιστημίων, σχολικοί φύλακες και καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών που βρίσκονται σε διαθεσιμότητα.
Τέλος έχει αποφασιστεί 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση στις 7 Φεβρουαρίου, οπότε και εκδικάζεται η υπόθεση της διαθεσιμότητας των εκπαιδευτικών στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014

Τοποθέτηση στην ημερίδα της ΔΟΕ με θέμα: «Αξιολόγηση – χειραγώγηση, η στάση του συνδικαλιστικού κινήματος». Βέροια, 28/1/2014(ΤΟΥ ΕΥΘ. ΤΣΙΛΙΚΙΔΗ)

Τοποθέτηση στην ημερίδα της ΔΟΕ με θέμα: «Αξιολόγηση – χειραγώγηση, η στάση του συνδικαλιστικού κινήματος». Βέροια, 28/1/2014
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Δυστυχώς οι πολιτικοί συσχετισμοί, εγχώριοι και διεθνείς, που βοήθησαν στην οικοδόμηση μιας μορφής κοινωνικού κράτους στη χώρα έχουν αλλάξει.
Ως πολιτικός εκπρόσωπος των οικονομικών ελίτ που ηγεμονεύουν παγκόσμια, αλλά και ως μερικά αυτόνομος θεσμός που κυριαρχεί εξαιτίας της αποπολιτικοποίησης και της ελλιπούς αντιπροσώπευσης των μαζών, το σύγχρονο κράτος επιχειρεί τώρα να αναδιαμορφώσει πολίτες και συλλογικότητες, ώστε να συναινούν και να συνάδουν με τις εφαρμογές των νεοφιλελεύθερων πρακτικών. 
Το νομοσχέδιο για την αξιολόγηση - αυτοαξιολόγηση είναι μέρος αυτής της προσπάθειας. Πέρα από τους επιφανειακούς εξωραϊσμούς που ακούμε για τις στοχεύσεις του, είναι φανερό ότι εκκινεί από μία νεοφιλελεύθερης έμπνευσης ανάγνωση και κριτική της εκπαιδευτικής πραγματικότητας και αποσκοπεί τελικά στην επιβολή του μέγιστου δυνατού επιστημονικού και πολιτικού ελέγχου. Συνεπώς, αντιδρώντας στο νομοσχέδιο, αντιδρούμε στους πανοπτικούς στόχους της νεοφιλελεύθερης πολιτικής.
Με βάση τα προηγούμενα, θεωρώ την απόλυτη άρνηση του νομοσχεδίου από την Ομοσπονδία ορθή.
Από την πλευρά μου, θα προσπαθήσω να συνεισφέρω στην ανάλυση μιας συγκεκριμένης πτυχής του Π.Δ., ώστε να ισχυροποιηθεί περισσότερο η επιχειρηματολογία της άρνησης. Ως εκ τούτου, θα εστιάσω στην κατάργηση της πολιτικής ισότητας των εκπαιδευτικών, η οποία ισχυρίζομαι ότι συντελείται με την καθιέρωση του ρόλου των Διευθυντών Σχολικών Μονάδων και Σχολικών Συμβούλων ως αξιολογητών. Τέλος, θα αξιοποιήσω αυτούς τους συλλογισμούς για να υποβάλλω στην Ομοσπονδία μια επιπλέον πρόταση για δράση.
Σύμφωνα με την παλαιότερη νομοθεσία, τα στελέχη της εκπαίδευσης είχαν ως αποστολή την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής. Με το Π.Δ. 152/2013, πλέον, αξιολογούν τους υφισταμένους τους, αλλά αξιολογούνται και οι ίδιοι για το αν οι εκπαιδευτικοί των σχολείων ευθύνης τους πειθαρχούν. Αυτό επιβάλλεται από την εύρυθμη λειτουργία της σχολικής μονάδας σύμφωνα με τα κριτήρια που τέθηκαν και θα επεκταθούν περαιτέρω, αν οι αντιστάσεις υποχωρήσουν. Έτσι κάθε εκπαιδευτικός που διαφωνεί επιστημονικά, επικρίνει πολιτικά και δημιουργεί κλίμα αμφισβήτησης θα αποτελεί πρόβλημα. 
Παράλληλα, τα στελέχη έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθούν όχι μόνο την τυπική επαγγελματική συμπεριφορά αλλά και την πολιτική και συνδικαλιστική δράση. Κανείς δεν μπορεί να διασφαλίσει την πολιτική και επαγγελματική τους αμεροληψία, ειδικά όταν οι τόνοι των αντιπαραθέσεων ανεβαίνουν. Αντίθετα, στη χώρα μας, υπάρχουν σοβαρότατες ιστορικές και κοινωνικές ενδείξεις που μας πείθουν ότι θα επικρατήσει η αυθαιρεσία. Οι θέσεις ισχύος θα αποτελέσουν εφαλτήρια για την καθυπόταξη όσων έχουν αντιρρήσεις. Η τυφλή εφαρμογή και ιδεολογική αναπαραγωγή των κυβερνητικών θέσεων θα κυριαρχήσει. Επιπλέον, ανεξάρτητα με το αδιάβλητο της διαδικασίας επιλογής στελεχών, είναι βέβαιο ότι σταδιακά όσοι αποδέχονται πλήρως το συγκεκριμένο ιδεολογικό πλαίσιο θα αυξηθούν, γιατί απλά θα είναι εκείνοι που θα αισθάνονται άνετα μέσα σ’ αυτό. Ο αυταρχισμός θα βρει και θα κατασκευάσει τους εκφραστές του.
Από την άλλη πλευρά, αυτή των απλών εκπαιδευτικών, οι αρχικές αντιδράσεις θα δώσουν πιθανότατα τη θέση τους σε μια πιο συναινετική συμπεριφορά. Οι υποτελείς δάσκαλοι θα εθιστούν στον αυτοπεριορισμό όσων πρωτοβουλιών τους στερούν μια καλή βαθμολογία. Η δημιουργική διαφωνία θα τεθεί στο περιθώριο. Όπως συμβαίνει με κάθε βασιλιά, αυλικοί και υπήκοοι θα εμφανιστούν αμέσως δίπλα του, υποσκάπτοντας ο ένας τον άλλο. Οι νέες σχέσεις εξουσίας θα μεταμορφώσουν τον εκπαιδευτικό σε πειθήνιο εκτελεστή εντολών με μια διαδικασία που ο Foucault ονόμαζε υποκειμενοποίηση.
Πώς θα διδάσκει ο υποταγμένος τη δημοκρατία; Πως θα προάγει ο μηχανορράφος αυλικός την ηθική και την αλληλεγγύη; Πώς θα προτρέπει ο ετερόνομος τους μελλοντικούς πολίτες στην κριτική σκέψη, στην αυτονομία, στον ακτιβισμό; Πώς θα προστατεύει ο ατομικιστής το συμφέρον του συνόλου; Όλα αυτά είναι ερωτήματα στα οποία δεν στάθηκε η κυβέρνηση και το Συμβούλιο της Επικρατείας, όταν επικύρωσαν αυτό το νομοθέτημα.
Ο πολυβραβευμένος καθηγητής της ιστορίας των πολιτικών ιδεών Quentin Skinner, στοχαζόμενος την ελευθερία, φωτίζει μια πολύ ενδιαφέρουσα και, κατά τη γνώμη μου, πολύ σχετική με το θέμα μας πτυχή της: τονίζει ότι για την κατάργηση της ελευθερίας δεν είναι απαραίτητο να υπάρχουν εξωτερικοί καταναγκασμοί. Αρκεί η απλή εξάρτηση από τη βούληση, την προαίρεση κάποιου ανώτερου για να διστάζει το υποκείμενο να εκφράζει τις επιθυμίες του, για να μετατραπεί κάποιος σε δούλο, σε υπόχρεο, όπως τους αποκαλούσαν στην αρχαία Ρώμη. Νομίζω πως αυτή η περιγραφή του ανελεύθερου ανθρώπου ως υποκειμένου που αυτοπεριορίζεται, καθώς εξαρτάται από την προαίρεση κάποιου ανώτερου ιεραρχικά, περιγράφει πολύ καλά τη μελλοντική κατάσταση των εκπαιδευτικών. Ωστόσο, προσέξτε, όχι μόνο των απλών εκπαιδευτικών, αλλά και των στελεχών. Ο Skinner, αναφερόμενος στις ιεραρχίες, μας θυμίζει τα λόγια του Ρωμαίου ιστορικού Τάκιτου: όλες οι προαγωγές στα αξιώματα δίνονταν σε όσους ήταν οι πιο επιρρεπείς στη δουλεία. Δεν είναι τυχαίο αυτό που ήδη παρατηρούμε στους συναδέλφους διευθυντές που τιμούν τα δημοκρατικά ιδεώδη: έχουν χάσει την ψυχική τους ηρεμία με την αξιολόγηση.
Οι κοινωνικές επιστήμες μας διδάσκουν ότι η δημιουργία ιεραρχιών ήταν, είναι και θα είναι για την εξουσία ο καταλληλότερος τρόπος για να διασπάσει και να καθυποτάξει συλλογικά υποκείμενα. Δυστυχώς, αυτό ακριβώς βλέπουμε να επιχειρείται με το Π.Δ. 152 και γι’ αυτό το λόγο θα προτείνω στην Ομοσπονδία μια επιπλέον δράση, συστημική αυτή τη φορά, για την κατάργηση του.
Όπως γνωρίζουμε, το Σύνταγμα, ο θεμελιώδης νόμος του κράτους, προστατεύει τις συνδικαλιστικές και πολιτικές ελευθερίες με τα άρθρα 23 και 25. Προσωπικά, ανήκω στην ομάδα των ανθρώπων που εξηγεί το Σύνταγμα ως ιστορική αποτύπωση ενός συσχετισμού πολιτικών δυνάμεων. Θεωρώ λοιπόν, ότι έτσι όπως είναι διατυπωμένο αυτή τη στιγμή, μας προσφέρει τη δυνατότητα να προσφύγουμε στα δικαστήρια με σκοπό να κριθεί ως αντισυνταγματικό το Π.Δ. 152, ακριβώς επειδή δεν έχει εναρμονιστεί ακόμη με τις νεοφιλελεύθερες επιλογές. Ως εκ τούτου, αν και δεν είμαι νομικός, θα επιχειρήσω μια σύντομη αιτιολόγηση στην οποία βασίζω την πρότασή μου.
Όπως το ελληνικό, τα περισσότερα συντάγματα, ακολουθώντας μια βεμπεριανή αντίληψη, προτάσσουν για τους δημοσίους υπαλλήλους και τη λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών την ανάγκη της πολιτικής ουδετερότητας. Αυτό εν συντομία σημαίνει ότι οι υπάλληλοι θα πρέπει να εφαρμόζουν πιστά την πολιτική της κυβέρνησης θέτοντας σε δεύτερη μοίρα τις πολιτικές τους πεποιθήσεις.
Όπως κι αν κρίνει κανείς τις απόψεις του Max Weber, κατά τη γνώμη μου, στην τρέχουσα συγκυρία μπορούμε να αποκομίσουμε οφέλη από τη συνταγματική του αντίληψη. Το Π.Δ. 152 καταστρατηγεί το κριτήριο της πολιτικής ουδετερότητας. Πώς; Το περιγράψαμε ήδη. Με την εξάρτηση στην οποία οδηγεί τους εκπαιδευτικούς, μεροληπτεί κατάφωρα υπέρ των κυβερνητικών πολιτικών ιδεών. Η κρατική υπηρεσία, θεωρητικά κοινό αγαθό όλων, χρησιμοποιείται ως όχημα που παράγει υποκείμενα, που επιχειρεί με επιτελεστικό τρόπο να αλλοιώσει τις πολιτικές στάσεις και πεποιθήσεις των υπαλλήλων. Η πολιτική ουδετερότητα μετατρέπεται σε ενδοϋπηρεσιακό πολιτικό και επιστημονικό προσηλυτισμό.
Για τους ίδιους λόγους, αν λάβουμε υπόψη την αντίληψη του Skinner, μια σοβαρή νομική αποτίμηση θα επισήμανε αμέσως τον περιορισμό των πολιτικών ελευθεριών των εκπαιδευτικών που, αν και δημόσιοι υπάλληλοι, δεν παύουν να είναι πολίτες και να έχουν την προστασία του Συντάγματος για τα θεμελιώδη δικαιώματά τους. Ωστόσο, είναι προφανές ότι, αν θέλουν να εξελιχθούν υπηρεσιακά, θα πρέπει να τα απεμπολήσουν. 
Φίλες και φίλοι, εκτιμώ ότι η παραπάνω επιχειρηματολογία μπορεί να δημιουργήσει νομικά ερείσματα για να θεωρηθεί το Π.Δ. αντισυνταγματικό, παρά την πρόσφατη έγκρισή του από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Προτείνω λοιπόν στην Ομοσπονδία, εκτός από τις δράσεις που έχουν ήδη δρομολογηθεί, να διερευνήσει και αυτό το ενδεχόμενο. Να ζητήσει αρχικά τη γνωμοδότηση επιφανών συνταγματολόγων και νομικών (θα υπάρξουν πολλοί πρόθυμοι νομίζω) με σκοπό να προσφύγει τελικά στα δικαστήρια, για να κριθεί εκ νέου η συνταγματικότητα του νομοσχεδίου με βάση τα κριτήρια που αναφέραμε.
Τι θα βγει από αυτό; Ας εξετάσουμε τα δυσάρεστα σενάρια. Εξ’ όσων γνωρίζω, ακόμη και σε θετική για τη ΔΟΕ απόφαση, δίνεται η δυνατότητα στον υπουργό να μην αποσύρει το νομοσχέδιο. Είναι όμως εύλογο ότι στην περίπτωση αυτή, ήδη η πολιτική της αξιολόγησης θα έχει δεχτεί ένα ισχυρό πλήγμα που αν μη τι άλλο, θα της κοστίσει πολιτικά και επικοινωνιακά.
Τέλος, αν η δικαστική απόφαση είναι αρνητική, το αίτημα της συνταγματικής κατοχύρωσης της πολιτικής ελευθερίας παραμένει εκκρεμές, κρίσιμο για τη δημοκρατία και βαθύτατα πολιτικό. Έτσι, αν η Διδασκαλική Ομοσπονδία το αναδείξει σωστά, είμαι βέβαιος ότι η πλειοψηφία των κομμάτων της αντιπολίτευσης θα δεχτεί να το συζητήσει σοβαρά και θα του δώσει προτεραιότητα και κοινωνική προβολή. Πρέπει, συνεπώς, να το διατηρήσουμε στην κορυφή της πολιτικής μας ατζέντας, ώστε να υλοποιηθεί έστω και μελλοντικά, σε συνθήκες ενδεχομένως καλύτερες για τη δημοκρατία.
Σας ευχαριστώ
ΕυθύμηςΤσιλικίδης




Deutsche Welle: «Αναγκαίο δεύτερο κούρεμα του χρέους για την Ελλάδα»

λεκτρονική Έκδοση 

Deutsche Welle: «Αναγκαίο δεύτερο κούρεμα του χρέους για την Ελλάδα»

«Παρά την όποια πρόοδο σε δημοσιονομικό επίπεδο, η Ελλάδα δεν φαίνεται να μπορεί να εξέλθει από την παγίδα του χρέους χωρίς ένα νέο κούρεμα», αναφέρει διαδικτυακό δημοσίευμα της Deutsche Welle με τίτλο: «Αναγκαίο ένα δεύτερο κούρεμα του χρέους».
Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, "το θέμα ενός νέου haircut όμως παραμένει ταμπού".
 
Όπως επισημαίνεται, «οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης εξακολουθούν να περιμένουν την αξιολόγηση της Τρόικας για να αποδεσμεύσουν την επόμενη δόση και η τριμερής αναμένει από την πλευρά της αξιόπιστα στοιχεία από την Αθήνα για να δώσει το δικό της πράσινο φως. Τα στοιχεία που καταφθάνουν στα κλιμάκια από την ελληνική πρωτεύουσα όμως είναι συχνά αντικρουόμενα.
 
Η ελληνική κυβέρνηση προβάλλει, για παράδειγμα, συχνά το επιχείρημα του πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 691 εκατομμυρίων ευρώ την περασμένη χρονιά. Το "εικονικό" όμως αυτό πλεόνασμα, όπως σχολιάζουν αναλυτές, επετεύχθη επειδή τις τελευταίες εβδομάδες του 2013 η Αθήνα απλώς δεν πλήρωνε τις οφειλές της.
 
Η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος όμως είναι βασική προϋπόθεση για να μπορέσει η χώρα να ξαναβγεί στις αγορές την άνοιξη. Και αυτό είναι κάτι που θέλει πάση θυσία η ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να απαλλαγεί και από την Τρόικα».
 
Στο ίδιο δημοσίευμα παρατίθενται εκτιμήσεις οικονομολόγων και πρώην στελέχους της ευρωπαϊκής "Ομάδας Δράσης" και σημειώνεται ότι «όπως και να εξελιχθούν τα πράγματα -σχολιάζουν αναλυτές- μεσοπρόθεσμα η Ελλάδα δεν θα είναι σε θέση να ανταποκριθεί στο δυσβάσταχτο βάρος του χρέους της. Όπως υπογραμμίζει και ο Γενς Μπάστιαν, οικονομολόγος και πρώην μέλος της Task Force της Κομισιόν για την Ελλάδα, "το μερίδιο του χρέους στο ΑΕΠ αυξάνεται. Συνολικά αυξάνεται το μέγεθος του χρέους και η Ελλάδα δεν έχει τη δυνατότητα –εκεί έγκειται η ανησυχία μου- να αποπληρώσει τα χρέη αυτά με τις δικές της δυνάμεις".
 
Γεγονός είναι ότι το ελληνικό χρέος αυξήθηκε περαιτέρω μετά το κούρεμα του 2012, φθάνοντας πρόσφατα το 175% του ΑΕΠ. Κατά το πρώτο haircut η Ελλάδα απαλλάχθηκε από χρέη ύψους 110 δισ. ευρώ που όφειλε σε ιδιώτες πιστωτές. Σήμερα όμως το μεγαλύτερο μέρος βρίσκεται σε δημόσια χέρια και σε εκείνα της ΕΚΤ. "Η Ελλάδα", σχολιάζει ο Γενς Μπάστιαν, "δεν θα μπορέσει να εξυπηρετήσει το χρέος της, ακόμη κι αν διευρυνθεί η φορολογική βάση και ενισχυθεί η φορολογική εντιμότητα".
 
Τι προτείνει λοιπόν ο γερμανός οικονομολόγος; "Χρειαζόμαστε μια διεθνή διάσκεψη για το χρέος, όπως έγινε το 1952 στο Λονδίνο για τη Γερμανία. Αυτή τη φορά θα έπρεπε να ξεκινήσει με την Ελλάδα, όπου θα συνδέσουμε το κούρεμα με πολύ συγκεκριμένες προϋποθέσεις, μέσω του οποίου όμως θα μπορέσουμε να θέσουμε τη χώρα σε μια καλύτερη βάση για το μέλλον".
Το 1952 διεγράφη ένα μεγάλο μέρος του γερμανικού χρέους ενώ το υπόλοιπο αναδιαρθρώθηκε σε μακροπρόθεσμη βάση. Η τελευταία δόση καταβλήθηκε από τη Γερμανία στις 3 Οκτωβρίου του 2010, δηλαδή 57 χρόνια μετά τη διάσκεψη του Λονδίνου.
 
Ο Γενς Μπάστιαν αναγνωρίζει ότι στην παρούσα φάση το θέμα αποτελεί ταμπού στις τάξεις των πιστωτών. Το αργότερο όμως όταν το χρέος φτάσει και πάλι στα επίπεδα προ κουρέματος του 2012, οι δημόσιοι πιστωτές της Ελλάδας θα αναγκαστούν να συζητήσουν το ενδεχόμενο μιας νέας διευθέτησης.
 
Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με τον Γερμανό ειδικό, αυτό που προέχει τώρα είναι η διεύρυνση της φορολογικής βάσης και η ενίσχυση της φορολογικής εντιμότητας. "Εάν το κράτος είναι σε θέση να εισπράξει τους φόρους που του αντιστοιχούν, τότε, και σε ορίζοντα δεκαετιών, η Ελλάδα μπαίνει σε μια φάση όπου μπορεί να αποπληρώνει σταδιακά το υπόλοιπο χρέος της"».

Αδειάζει τον Κάρας και δικαιώνει τον Τσίπρα

Ηλεκτρονική Έκδοση 

Αδειάζει τον Κάρας και δικαιώνει τον Τσίπρα

Ο δεύτερος εισηγητής της έκθεσης για την τρόικα
Ο κ. Τσίπρας «παρουσίασε λεπτομερή οικονομική και κοινωνική ανάλυση και πολιτικές προτάσεις εγγράφως», ανακοίνωσε την Πέμπτη ο Λίεμ Χοάνγκ-Νγκοκ, συνεισηγητής της έκθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το ρόλο της τρόικας στις χώρες του Μνημονίου, αντίθετα από όσα υποστήριξε χθες ο Ότμαρ Κάρας ο ευρωβουλευτής των Σοσιαλιστών.
Ο ευρωβουλευτής Λίεμ Χόανγκ Νγκοκ και ο αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και πρόεδρος της επιτροπής που διεξάγει την έρευνα, Οτμαρ Κάρας, στη Βουλή (φωτ. ΑΠΕ)Ο ευρωβουλευτής Λίεμ Χόανγκ Νγκοκ και ο αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και πρόεδρος της επιτροπής που διεξάγει την έρευνα, Οτμαρ Κάρας, στη Βουλή (φωτ. ΑΠΕ)
Συγκεκριμένα, ο Λίεμ Χοάνγκ-Νγκοκ σημειώνει ότι ο ίδιος και ο συνεισηγητής της έκθεσης για την τρόικα, Ότμαρ Κάρας, συναντήθηκαν με τον αρχηγό της ελληνικής αξιωματικής αντιπολίτευσης στις 11 Δεκεμβρίου στο Στρασβούργο.
 
«Σε αυτήν την παραγωγική συνάντηση, ο κ. Τσίπρας δήλωσε ότι στηρίζει την έρευνα και καλωσόρισε την εμπλοκή του Ε.Κ. στα πεπραγμένα της τρόικας. Ο κ. Τσίπρας, μας παρουσίασε μια λεπτομερή οικονομική και κοινωνική ανάλυση, καθώς και πολιτικές προτάσεις, εγγράφως. Διάβασα προσεκτικά αυτό το έγγραφο, το οποίο μαζί με άλλα στοιχεία που λάβαμε, μας βοήθησε να κατανοήσουμε την οικονομική, κοινωνική και πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα. Ως εκ τούτου, καλωσορίζω την συνεργασία μου με τον Αλέξη Τσίπρα στην έρευνα που διεξάγουμε και ανυπομονώ να παρουσιάσω μία ισορροπημένη και κατανοητή έκθεση για το ρόλο και τις δράσεις της Τρόικας, με βάση τα στοιχεία που συλλέξαμε από την επίσκεψή μας στην Αθήνα», εξηγεί ο Λίεμ Χοάνγκ-Νγκοκ.
 
Στην ίδια ανακοίνωση τονίζεται ότι η έρευνα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θέλει να ρίξει φως στη λειτουργία της τρόικας, αναλύοντας κατά πόσο οι αποφάσεις που ελήφθησαν ήταν οι κατάλληλες. «Για να γίνει αυτό πρέπει να συλλέξουμε στοιχεία από αυτούς που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην όλη διαδικασία, σε ευρωπαϊκό και σε εθνικό επίπεδο», προσθέτει ο ευρωβουλευτής των σοσιαλιστών.
 
Ο Λίεμ Χοάνγκ-Νγκοκ τόνισε ότι η αποστολή του ιδίου και του Ότμαρ Κάρας στην Αθήνα γίνεται με σκοπό να συναντήσουν όχι μόνο αξιωματούχους και υπουργούς, αλλά και για να ακούσουν φωνές δυσαρέσκειας και να εξακριβώσουν ιδίοις όμμασοι την κοινωνική κατάσταση.
 
 
Οι δηλώσεις του αυτές προκάλεσαν την έντονη αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ που έκανε λόγο για ψευδείς και συκοφαντικούς ισχυρισμούς.

Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου 2014

Συλλαλητήριο της ΟΛΜΕ την Παρασκευή 31 Ιανουαρίου

Ηλεκτρονική Έκδοση 

Όχι σε διαθεσιμότητες - απολύσεις

Συλλαλητήριο της ΟΛΜΕ την Παρασκευή 31 Ιανουαρίου

Κοινή συνέντευξη με την ΠΟΕ-ΟΤΑ την Τετάρτη
Άνοιξε ο κύκλος κινητοποιήσεων της ΟΛΜΕ, μετα από την υιοθέτηση της πρότασης το Δ.Σ. της ομοσπονδίας, από τη συνέλευση των προέδρων των ΕΛΜΕ.
Φωτογραφία: Ορέστης ΣεφέρογλουΦωτογραφία: Ορέστης ΣεφέρογλουΤο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ και η Ε.Ε. της ΠΟΕ – ΟΤΑ καλούν σε Συνέντευξη Τύπου την Τετάρτη, 29/1/2014 στις 12.00 το μεσημέρι στα γραφεία της ΟΛΜΕ (Κορνάρου 2, 6ος όροφος) με θέματα: α. Οι επιπτώσεις της πολιτικής κυβέρνησης-τρόικας στο δημόσιο σχολείο και την τοπική αυτοδιοίκηση β. Διαθεσιμότητες – Απολύσεις γ. Κινητοποιήσεις.
Στη Συνέντευξη θα παρευρεθούν και εκπρόσωποι των εκπαιδευτικών, των διοικητικών υπαλλήλων των Πανεπιστημίων, των σχολικών φυλάκων και των καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών που βρίσκονται σε διαθεσιμότητα.
Επίσης η ΟΛΜΕ καλεί σε συλλαλητήριο στις 31 Γενάρη στη 1μ.μ. στην πλατεία Κλαυθμώνος, με κεντρικό σύνθημα "Κανείς καθηγητής απολυμένος στις 23 Μάρτη".
Επίσης διεκδικεί:
-Δημόσια δωρεάν παιδεία
- Κανένα παιδί έξω από το σχολείο
- Όχι στο κλείσιμο Σχολείων
- Όχι στην αξιολόγηση-χειραγώγηση-κατηγοριοποίηση Σχολείου
-Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους Παιδεία-Υγεία-Στέγη-Δημόσια αγαθά για όλο το λαό
Για τη διευκόλυνση συμμετοχής των καθηγητών, αποφασίστηκε δίωρη στάση εργασίας 12 – 2 μ.μ / 2 – 4 μ.μ.)

Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2014

Ο Μεσαίωνας μέσα τους

Γιώργος Ανανδρανιστάκης

πηγή: Αυγή

Πολιτική

Ο Μεσαίωνας μέσα τους

Εθνικισμός, ρατσισμός, θρησκοληψία, ανορθολογισμός, ο Μεσαίωνας έχει τρυπώσει μέσα τους και δεν βγαίνει ούτε με εξορκισμό.

Στη δημοσκόπηση της Palmos-Analysis που δημοσιεύθηκε στο TVXS τέθηκε και το εξής ερώτημα: «Πιστεύετε ότι τα θέματα θρησκευτικής πίστης πρέπει να απασχολούν την πολιτική αντιπαράθεση;». Δόξα τω θεώ, το 68% απάντησε όχι , το οποίο σημαίνει ότι παρά τις άοκνες προσπάθειες των μουλάδων και των Σαμαράδων δεν έχουμε γίνει ακόμα Ιράν και τι Ιράν θα ήταν αυτό χωρίς πετρέλαιο και καμήλες. Υπάρχει όμως και το 28% που θεωρεί ότι τα θρησκευτικά ζητήματα επηρεάζουν την πολιτική αντιπαράθεση κι αν πας σε όσους δηλώνουν ότι σκοπεύουν να ψηφίσουν Ν.Δ., το 28% εκτοξεύεται αυτομάτως στο 52%.
Όταν ακούτε τον Σαμαρά, τον Γεωργιάδη, τον Κεδίκογλου, την Άννα Μισέλ και τους λοιπούς να ξεστομίζουν τα πλέον εξωφρενικά πράγματα, να επικαλούνται θεούς, δαίμονες, τρομοκράτες, κομμουνιστές και κονσερβοκούτια, να ξέρετε ότι απευθύνονται σε ένα κοινό έτοιμο να τείνει ευήκοον ους ακόμη και στη μεγαλύτερη μπαλαφάρα, αρκεί η μπαλαφάρα να έχει το απαραίτητο ιδεολογικό περιτύλιγμα. Δεν έχετε μισθούς, δεν έχετε συντάξεις, δεν έχετε τρόφιμα, δεν έχετε ρεύμα, πάρτε κεφάλια αθέων, σφαίρες τρομοκρατών, πτώματα μεταναστών να χορτάσετε την πείνα σας.
Κι όμως, η κυβέρνηση του Σαμαρά το διαπράττει και αυτό, χρησιμοποιεί ακόμη και τους πνιγμένους του Φαρμακονησίου ως προπαγανδιστικό υλικό. Κάνανε και διαρροές από το Μέγαρο Μαξίμου, μην τυχόν και μείνει καμιά αμφιβολία ότι μας κυβερνούν αδίστακτοι ακροδεξιοί. Θέλουν να δείξουν ότι είναι άτεγκτοι, ότι δεν ορρωδούν προ ουδενός, ότι στο μεταναστευτικό είναι τόσο κτήνη όσο και οι χρυσαυγίτες, με τους οποίους διαγκωνίζονται για τα ψηφαλάκια των γκάου. Διαγκωνισμός μαυροψυχιάς, επί πτωμάτων. Στην κυριολεξία επί πτωμάτων.
Η επιλογή της μαυρίλας είναι επιλογή ήττας, δεν μπορείς να κερδίσεις την πλειοψηφία του κόσμου καταπατώντας τις βασικές αρχές του Διαφωτισμού, τις βασικές αρχές της ανθρωπιάς. Η ήττα είναι σίγουρη, πρέπει όμως να είναι και διαχειρίσιμη. Να χάσει ο Σαμαράς την κυβέρνηση, να μην χάσει όμως και το κόμμα, μην καταντήσει και πάλι αρχηγός της ΠΟΛΑΝ, ήταν φάρσα την πρώτη φορά, στην επανάληψη θα είναι τραγέλαφος. Πάνω από τα γραφεία της Ν.Δ. πλανάται το φάντασμα του ΠΑΣΟΚ, που μέσα σε ένα χρόνο έπεσε από το 34% στο 12%, χάνοντας όλα του τα στηρίγματα. Ουοου, ουουου κάνει το φάντασμα κι όσο θα δυναμώνουν τα ουρλιαχτά τόσο θα σκληραίνει το σαμαρικό καθεστώς, να οι μουλάδες, να οι απειλές για μαζικές τρομοκρατικές επιθέσεις, να τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Αμυγδαλέζα και τα ναυάγια στο Αιγαίο.
Θα τα λένε ο Σίμος και οι Μισέλ κι ας τους κράζει το σύμπαν. Τους κράζουν πλέον μέχρι και οι πούροι κεντρο-νεοφιλελεύθεροι, που τους ανέχονταν ως αναχώματα στην επέλαση της Αριστεράς. Δεν τα λένε σε αυτούς ο Σίμος και η Μισέλ, τα λένε στο 28% του συνόλου του πληθυσμού και στο 52% των σημερινών ψηφοφόρων τους. Δεν τα λένε απλώς, τα πιστεύουν κιόλας, δεν είναι μόνο προπαγάνδα είναι και πεποίθηση, συνδυάζουν το τερπνόν μετά του ωφελίμου.
Εθνικισμός, ρατσισμός, θρησκοληψία, ανορθολογισμός, ο Μεσαίωνας έχει τρυπώσει μέσα τους και δεν βγαίνει ούτε με εξορκισμό.
- See more at: http://left.gr/news/o-mesaionas-mesa-toys#sthash.Cj5pQuNk.dpuf

Κυριακή, 26 Ιανουαρίου 2014

Στους ψηφοφόρους τα θαλασσοδάνεια που πήρε το ΠΑΣΟΚ

Έντυπη Έκδοση 

ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΑΔΥΝΑΤΕΙ ΝΑ ΑΠΟΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟΚΟΥΣ, ΔΑΝΕΙΑ, ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ

Στους ψηφοφόρους τα θαλασσοδάνεια που πήρε το ΠΑΣΟΚ

Το μεγάλο άνοιγμα στη δανειοδότηση σημειώθηκε την περίοδο που Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ είχαν υψηλά διψήφια εκλογικά ποσοστά
ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ των φορολογουμένων θα πέσουν, όπως όλα δείχουν, τα δανειακά βάρη των πολιτικών κομμάτων. Και αν για τη Νέα Δημοκρατία θέμα άμεσου «φορτώματος» δεν φαίνεται, για το ΠΑΣΟΚ, που φέρεται πως θα κατέβει με άλλη «επωνυμία» στις ευρωεκλογές, τα περίπου 120-125 εκατ. ευρώ που οφείλει στις τράπεζες είναι σχεδόν βέβαιο πως θα τα πληρώσει ο κοσμάκης.
Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία, η Ν.Δ. εμφάνιζε χρέη-υποχρεώσεις περίπου 145 εκατ. ευρώ, ενώ λίγο μικρότερα ήταν τα χρεωστούμενα του ΠΑΣΟΚ. Το ποιος λοιπόν θα πληρώσει τα σπασμένα του ΠΑΣΟΚ μόνο θεωρητικό ερώτημα δεν είναι πλέον, καθώς με βάση τα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών βρίσκεται ένα βήμα πριν από την κάθοδό του στις ευρωεκλογές με διαφορετικό όνομα.
Παρά τις αντιδράσεις που προκάλεσε στο εσωτερικό του κόμματος η αναφορά του καθηγητή Γιάννη Βούλγαρη στο όνομα «Προοδευτική Δημόσια Παράταξη» ως νέου brand, με νέο σύμβολο και νέα πρόσωπα, οι υποχρεώσεις του «παλιού ΠΑΣΟΚ» προς τις τράπεζες παραμένουν.
Η μόνη εγγγύηση που δινόταν στις τράπεζες ήταν οι μελλοντικές χρηματοδοτήσεις και τα εκλογικά ποσοστά των κομμάτωνΗ μόνη εγγγύηση που δινόταν στις τράπεζες ήταν οι μελλοντικές χρηματοδοτήσεις και τα εκλογικά ποσοστά των κομμάτωνΕπί της ουσίας, εξηγούσε στην «Ε» έμπειρος τραπεζικός παράγων, από τη στιγμή που το ΠΑΣΟΚ ως «νομικό πρόσωπο», ως ΑΦΜ παύει να υφίσταται, να λειτουργεί, οι υποχρεώσεις περνούν έμμεσα στο φορολογούμενο. Ο ίδιος απαντά και στα εύλογα ερωτήματα: πώς θεωρούνται ενήμερα δάνεια δεκάδων εκατ. ευρώ και τι γίνεται με τους ελέγχους της Black Rock.
Οπως υποστηρίζει, τα δάνεια είναι «τύποις ενήμερα» αλλά επί της ουσίας θα καταλήξουν σε μη εξυπηρετούμενα.
Αυτό, γιατί με τον ορισμό μιας ελάχιστης καταβολής ένα δάνειο μπορεί να θεωρηθεί ενήμερο, ακόμη και να αναχρηματοδοτηθεί μεταφέροντας το μεγαλύτερο βάρος της υποχρέωσης προς τη λήξη της σύμβασης, κατά το λεγόμενο ballooning. Οσον αφορά στην Black Rock, σημειώνεται πως αυτή τη φορά ελέγχθηκαν ενδελεχώς ακόμη και λογαριασμοί «ενήμερων δανείων», χορηγήσεων που φέρεται να εξυπηρετούνται αλλά είναι εν δυνάμει «κόκκινες».
Φέρεται δε να έχει συνταχθεί «ειδικός λογαριασμός» δανείων αυτού του χαρακτήρα, που αφορούν κυρίως στα κόμματα, στα ΜΜΕ, σε χορηγήσεις μειωμένης κάλυψης κ.λπ.
Πολλά τα ζητήματα που εγείρονται λόγω της πολιτικής απαξίωσης του κόμματος του οποίου ηγείται ο Ευ. Βενιζέλος, από τον υπολογισμό των τόκων και την εμπρόθεσμη καταβολή τους, τις εγγυήσεις που καλύπτουν τα δάνεια, μέχρι το ποιος θα επωμισθεί την εξόφλησή τους στην περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ παύσει να υφίσταται, ενσωματωθεί σε έναν ευρύτερο σχηματισμό, εάν συνεχίσει με άλλο όνομα.
Οσον αφορά στο επιτόκιο, θυμίζουμε πως το 2012 πλήρωναν στην «παλιά Αγροτική» τόκους με επιτόκιο κοντά στο 8%, με την ΑΤΕ να είναι ο κυριότερος δανειστής του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας. Εάν υποτεθεί πως το επιτόκιο δεν έχει αλλάξει, οι αναλογούντες τόκοι ξεπερνούν τα 22 εκατ. ευρώ (σ.σ. για τις συνολικές οφειλές των δύο, που υπολογίζονται σε 220 εκατ. ευρώ).
Το μεγάλο άνοιγμα στη δανειοδότηση σημειώθηκε την περίοδο που Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ (ειδικά, όμως, το δεύτερο) είχαν υψηλά διψήφια εκλογικά ποσοστά, που δικαιολογούσαν εκτός από τις πλουσιοπάροχες κρατικές επιχορηγήσεις και τη χωρίς φειδώ δανειοδότησή τους από τις τράπεζες.
Δεδομένου ότι η μόνη εγγγύηση που δινόταν ήταν οι μελλοντικές χρηματοδοτήσεις (από το κράτος) και τα εκλογικά ποσοστά, καθίσταται σαφής η αδυναμία αποπληρωμής των υπέρογκων υποχρεώσεων.
Θυμίζεται, επίσης, πως με τροπολογία που ψήφισαν την παραμονή των πρώτων εκλογών του 2012 η τελευταία δόση του 2011 και οι δύο του 2012 θεωρήθηκαν ανεκχώρητες και ακατάσχετες.
Βέβαια, η κυβέρνηση εκ των υστέρων ήρθε να καλύψει τα νώτα της και να παράσχει ασυλία στα μέλη της διοίκησης των τραπεζών, που χορηγούσαν τα... θαλασσοδάνεια σε νομικά πρόσωπα, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών κομμάτων.
Η αντιπολίτευση, προεξάρχοντος του ΣΥΡΙΖΑ, είχε σηκώσει τότε το θέμα καταγγέλλοντας πως με αυτόν τον τρόπο τα δάνεια που έδωσαν οι κομματικές διοικήσεις των τραπεζών ύψους άνω των 200 εκατ. ευρώ στο ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ. δεν θα ερευνηθούν ποτέ ποινικά και δεν θα αποδοθούν οι ευθύνες. «Την ίδια ώρα δηλαδή που η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχουν λεφτά για τη σύνταξη, το μισθό, την παιδεία, την υγεία, βρίσκει τρόπους ν' αθωώνει υπευθύνους», σημείωνε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Δημ. Παπαδημούλης.
Σύμφωνα με την καταγγελία, η σκανδαλώδης κυβερνητική μεθόδευση επιδιώκει να ακυρώσει τη διερεύνηση της τραπεζικής δανειοδότησης του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. που έχει ήδη ξεκινήσει από τους οικονομικούς εισαγγελείς κ.κ. Πεπόνη και Μουζακίτη, οι οποίοι έχουν ήδη καλέσει τους οικονομικούς υπευθύνους Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ προκειμένου να εξεταστεί η υπέρογκη και χωρίς τις απαιτούμενες εγγυήσεις δανειοδότηση των δύο κομμάτων από σειρά τραπεζών (Αγροτική, MIG κ.λπ.).
Οι δύο εισαγγελείς μπορεί να... πήγαν σπίτι τους, το θέμα να (ξανα)ανέβηκε τελευταία με την «επίθεση» Τσίπρα κατά της κυβέρνησης και του Αντ. Σαμαρά για το «αμαρτωλό τρίγωνο» τράπεζες - κόμματα εξουσίας - επιχειρηματικά και εκδοτικά συμφέροντα, όμως όπως όλα δείχνουν οι φορολογουμένοι θα «φορτωθούν» και τα δανεικά και αγύριστα κατ' αρχάς του ΠΑΣΟΚ.

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ Πως οδηγηθήκαμε στο πρώτο Μνημόνιο

Έντυπη Έκδοση 

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ

Πως οδηγηθήκαμε στο πρώτο Μνημόνιο

Το άγνωστο παρασκήνιο της κρίσης. Οι ευθύνες Γ. Παπανδρέου και Γ. Παπακωνσταντίνου
Ολη την κατάθεση του πρώην εκπροσώπου στο ΔΝΤ, Παναγιώτη Ρουμελιώτη, ενώπιον της Δικαιοσύνης φέρνει σήμερα στο φως η «Κ.Ε.» .
Σε μια περίοδο που αναζωπυρώνεται η συζήτηση για το θέμα της αναδιάρθρωσης του χρέους, η κατάθεση του πρώην εκπροσώπου της Ελλάδας στο ΔΝΤ, Παναγιώτη Ρουμελιώτη, ενώπιον της Δικαιοσύνης, που φέρνει σήμερα στο φως η «Κ.Ε.», αποκτά ιδιαίτερη σημασία ως ντοκουμέντο σχετικά με τη διερεύνηση των συνθηκών υπαγωγής στο Μνημόνιο.
Αποκαλυπτικός στην κατάθεσή του είναι ο Παναγιώτης ΡουμελιώτηςΑποκαλυπτικός στην κατάθεσή του είναι ο Παναγιώτης ΡουμελιώτηςΣε έναν κυκεώνα διαφορετικών προσεγγίσεων για το πώς η Ελλάδα έφθασε να δεσμευτεί με τα Μνημόνια, έρχεται να προστεθεί η εκδοχή του Π. Ρουμελιώτη και όσα κατέθεσε στις 20 Αυγούστου 2012 στον τότε οικονομικό εισαγγελέα Γρ. Πεπόνη σχετικά με τη διαπραγματευτική τακτική της κυβέρνησης Παπανδρέου και το κούρεμα του χρέους.
Η μαρτυρία του εμπεριέχει στοιχεία τα οποία θα συζητηθούν, με φόντο τις πολιτικές διαμάχες που ξεσπούν κάθε φορά που πρόσωπα με πρωταγωνιστικό ρόλο αποτυπώνουν τη δική τους οπτική για τα γεγονότα ή περιγράφουν διαφορετικά όσα συνέβησαν την περίοδο των κρίσιμων επιλογών.
Η κατάθεση περιλαμβάνεται στην ποινική δικογραφία που εστάλη στο Κοινοβούλιο (26.11.2012) και βρίσκεται καταχωνιασμένη στα συρτάρια του γραφείου Διεύθυνσης Νομοθετικού Εργου της Βουλής, έχοντας ορίζοντα παραγραφής τον Ιούνιο του 2014. Το ίδιο ξεχασμένη και η δέσμευση Αντ. Σαμαρά για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής.
Το έναυσμα για τη δικαστική έρευνα είχαν δώσει δηλώσεις του Π. Ρουμελιώτη στους «New York Times» ότι το πρόγραμμα του Μνημονίου δεν βγαίνει και ότι αυτό το γνώριζαν όλοι.
Η κατάθεσή του κινείται στον αντίποδα της θέσης του Γ. Παπανδρέου, όπως διατυπώθηκε και πρόσφατα, μέσω ανακοίνωσης στενού συνεργάτη του πρώην πρωθυπουργού, σύμφωνα με την οποία «την αναδιάρθωση του χρέους είχε θέσει προς συζήτηση από την πρώτη στιγμή η τότε ελληνική κυβέρνηση, αλλά την απέρριπταν η Ε.Ε. και η ΕΚΤ». Αναφέρει ότι στην πρώτη συνεδρίαση του Δ.Σ. του ΔΝΤ, πριν από την έγκριση του πρώτου Μνημονίου και την εκταμίευση της πρώτης δόσης, μέλη του ΔΝΤ εξέφρασαν ανησυχίες για τη βιωσιμότητα του χρέους. «Στις ανησυχίες αυτές, οι εμπειρογνώμονες μας πληροφόρησαν ότι η αναδιάρθρωση αποκλείστηκε από τις ίδιες τις ελληνικές αρχές».
Υποστηρίζει ότι τόσο ο Γ. Παπανδρέου όσο και ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου γνώριζαν ότι ο στόχος της τριετούς προσαρμογής που απαιτούσε η Ε.Ε. ήταν αισιόδοξος και ότι δύσκολα η Ελλάδα θα έβγαινε από την ύφεση χωρίς αναδιάρθρωση του χρέους.
Μετέφερε τις απόψεις του Στρος -Καν περί αναδιάρθρωσης το συντομότερο δυνατό, αίτημα που θα έπρεπε να το ζητήσει η ίδια η κυβέρνηση, σε Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου, στον Πέτρο Χριστοδούλου, πρώην επικεφαλής του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους, ενώ το θέμα συζήτησε και με τους Γερ. Αρσένη, Λούκα Κατσέλη και Βάσω Παπανδρέου.
Αρνείται ότι οι δηλώσεις του στους «New York Times» έβλαψαν τα εθνικά συμφέροντα. «Τι θα έπρεπε να πούμε για εκείνους που παρομοίαζαν την ελληνική οικονομία με τον Τιτανικό που βουλιάζει και εκείνους που δήλωναν στους ξένους ομολόγους τους ότι κυβερνούν μια διεφθαρμένη χώρα;».
Αναφερόμενος ευθέως στον Γ. Παπανδρέου λέει: «Δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι δεν γνώριζε τις προβληματικές όψεις του πρώτου Μνημονίου. Δεν μπορεί να υποστηρίζει ότι δήθεν εγώ γνώριζα πράγματα τα οποία εκείνος δεν γνώριζε και ότι του τα απέκρυψα. Συμμετείχε σε όλες τις συναντήσεις κορυφής, ενημερωνόταν από συμβούλους διεθνούς περιωπής, είχε απευθείας επαφές με τον γενικό διευθυντή του ΔΝΤ και γνώρισε και από πρώτο χέρι τις ανησυχίες τους».
Ο Γιώργος Παπανδρέου στις 23 Απριλίου του 2010 από το Καστελόριζο με διάγγελμα ανακοίνωσε την προσφυγή της Ελλάδας στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης και στο ΜνημόνιοΟ Γιώργος Παπανδρέου στις 23 Απριλίου του 2010 από το Καστελόριζο με διάγγελμα ανακοίνωσε την προσφυγή της Ελλάδας στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης και στο Μνημόνιο

Συνέντευξη του Κ. Αρβανιτόπουλου: Προχωράμε στην επιμήκυνση του σχολικού έτους

Συνέντευξη του Κ. Αρβανιτόπουλου: Προχωράμε στην επιμήκυνση του σχολικού έτους
Συνέντευξη του Κ. Αρβανιτόπουλου στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ.

Στην επιμήκυνση του σχολικού έτους θα προχωρήσει το υπουργείο Παιδείας, σύμφωνα με δήλωση του Κ. Αρβανιτόπουλου σήμερα Κυριακή 26/1, στην εφημερίδα ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ.
Στην ερώτηση “προτίθεστε να αλλάξετε και τη διάρκεια του σχολικού έτους;” ο υπουργός Παιδείας απαντά “πιστεύω ότι περισσεύουν οι αργίες. Οι μαθητές πρέπει να μάθουν περισσότερα και καλύτερα. Γι’ αυτό χρειάζεται πέραν της εμβάθυνσης του μαθήματος η επιμήκυνση του σχολικού έτους. Τα δημοτικά μας κάνουν μάθημα 170 ημέρες και τα Γυμνάσια και τα Λύκεια 150. Άλλωστε, ιδιαίτερα στο Λύκειο περισσότερες ημέρες στο σχολείο σημαίνει λιγότερες ώρες στο φροντιστήριο.”
Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ στο πλαίσιο που θέτει ο υπουργός Παιδείας μελετάται η έναρξη του σχολικού έτους στις 5 Σεπτεμβρίου, η επιστροφή στα σχολεία στις 7 Ιανουαρίου (και όχι στις 8) και την Τετάρτη του Πάσχα αντί τη Δευτέρα του Θωμά.
Σε συνέντευξή του στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, Κυριακή 26/1/2014, ο υπουργός Παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλος στην ερώτηση “στα σχολικά εγχειρίδια τι σκοπεύετε να αλλάξετε;” απάντησε ως εξής “η βασική αλλαγή είναι ότι τα σχολικά εγχειρίδια, αλλά και η διδακτέα ύλη, πλέον θα δομούνται με κριτήριο τι χρειάζεται να μάθει ο μαθητής και όχι τι χρειάζεται να διδάξει ο καθηγητής για να συμπληρώσει τις ώρες του. Ιδιαίτερα τώρα που αποσυνδέσαμε την οργανικότητα από τις ώρες διδασκαλίας
Παράλληλα, σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας ΤΟ ΒΗΜΑ, τα βιβλία θα αλλάξουν μέσα στα επόμενα τρία χρόνια στις τρεις τάξεις του Λυκείου.
Εκτός από το μάθημα της “πολιτειακής παιδείας” για το οποίο απαιτείται η συγγραφή νέου βιβλίου ένα ακόμη διδακτικό αντικείμενο απαιτεί φέτος νέα βιβλία: Η πληροφορική (εισαγωγή στην επιστήμη των πληροφοριών) που μπήκε φέτος στα σχολεία ως μάθημα γενικής παιδείας στη Β και τη Γ Λυκείου.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα του ΒΗΜΑΤΟΣ στο υπουργείο παιδείας έχει συγκροτηθεί ομάδα που θα αξιολογήσει τα σχολικά εγχειρίδια και θα παραδώσει το πόρισμά της ως το τέλος Μαϊου. Το ποσό που θα χρειαστεί θα είναι περίπου δύο εκατομμύρια ευρώ και θα καλυφθεί από κοινοτικά κονδύλια. Δηλαδή όπως γίνεται κατανοητό το “πατρόν” των νέων βιβλίων έρχεται από την ΕΕ   με τη γνωστή μορφή των “πληρωμένων οδηγιών”.

ΕΝ ΔΗΜo: Παρουσίαση νέου συνδυασμού για τον δήμο Καστοριάς


ΚΩΣΤΑΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ (διευθυντής ρ/σ «Στο Κόκκινο»): ΑΠΟΔΙΔΕΙ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΕΡΤ ΣΕ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ «Η γκρίνια είναι αντεπαναστατική πράξη»

Έντυπη Έκδοση 

ΚΩΣΤΑΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ (διευθυντής ρ/σ «Στο Κόκκινο»): ΑΠΟΔΙΔΕΙ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΕΡΤ ΣΕ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ

«Η γκρίνια είναι αντεπαναστατική πράξη»

Οραδιοσταθμός «105,5 - Στο Κόκκινο» είναι κάπως ιδιόρρυθμος. Είναι μεν του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά έχει πλέον μεγαλύτερο ακροατήριο, καθώς πάει μαζί με τη γενική τάση.
 Ο Κώστας Αρβανίτης, που τον διευθύνει, έχει μεν φουρτούνες κι αυτός, αλλά το πλοίο πάει καλά· παρ' ότι έχει να κάνει μ' αυτήν τη δύσκολη εξίσωση, που ονομάζεται αριστερός παραγωγός, με ιδιαίτερα γούστα, σε ένα μη αριστερό απαραιτήτως ραδιοφωνικό κοινό.
- Πολύ καλός ο σταθμός σας. Κάπως γκρινιάρικος βέβαια...
«Μια γκρίνια υπάρχει, αλλά περιορίζεται».
- Είναι η γκρίνια του αριστερού;
«Ναι. Μιας μερίδας της Αριστεράς καλύτερα...».
- Υπάρχουν όμως και τα τεράστια προβλήματα. Οπου φτώχεια και γκρίνια...
«Η Αριστερά δεν πρέπει να γκρινιάζει. Πρέπει να βάζει προοπτικές».
- Αμα ο άλλος δεν έχει δουλειά, θυμώνει. Και είναι αρνητικός.
«Ούτε να θυμώσει πρέπει ο αριστερός. Πρέπει να ανατρέψει. Θα πεις γκρινιάρη τον Τσε Γκεβάρα;».
- Οχι βέβαια. Αλλά ούτε και οι δικοί μας κομμουνιστές παλιά ήταν γκρινιάρηδες!
«Καθόλου. Είχαν χαμόγελο. Και ήταν και καλοί άνθρωποι. Νομίζω αυτό μας μάγεψε. Η γκρίνια εξάλλου είναι αντεπαναστατική πράξη».
- Οπότε; Τους βάζετε στο πρότζεκτ της επανάστασης εδώ στο «Κόκκινο»;
«Οπότε, εδώ στο "Κόκκινο" έπρεπε να αλλάξουμε άθλημα».
- Δηλαδή; Να παίζουν χόκεϊ πλέον;
«Αν έπαιζαν κρίκετ, τώρα να παίζουν χόκεϊ. Υπάρχει η ανάγκη της έρευνας και της τεκμηρίωσης πλέον. Δεν αρκεί η καταγγελία. Ο άλλος θέλει να ακούει πράγματα και απόψεις τεκμηριωμένες. Διότι υπάρχουν και άλλα μέσα. Είναι ένα ζωντανό ραδιόφωνο. Υπάρχει ανάγκη να ακούν οι ακροατές μας κάτι έγκυρο και σοβαρό. Και αν είναι να διαφωνήσουν, ας διαφωνήσουν με την εκτίμηση πια. Αυτό όμως θέλει το χρόνο του».
- Μα ο λαός έχει νεύρα, γκρινιάζει.
«Εμείς εκπέμπουμε. Οχι ο λαός. Αν βγαίνει γκρίνια από τα μικρόφωνα, αυτό είναι λαϊκισμός».
- Από ψυχαγωγία, όμως; Εχουμε;
«Εμείς ψυχαγωγία, με τη στενή έννοια, δεν έχουμε. Πολιτιστικές παρεμβάσεις έχουμε. Εχουμε τρία ενημερωτικά μαγκαζίνο, στις 06.00, στις 14.00 και στις 8 το βράδυ, πολιτιστικές ζώνες...».
- Πολλή λογοδιάρροια όμως βλέπω παντού, σε όλα τα ραδιόφωνα. Λείπει πολύ το παλιό, καλό μας ραδιόφωνο. Οπου έβγαινε η εκφωνήτρια και έλεγε κάποια στιγμή: «Θα ακούσετε μουσική και τραγούδια». Τώρα, για να ακούσεις κάτι, πρέπει πρώτα να ακούς ατελείωτες σκέψεις...
«Εδώ σε μας η πρόζα είναι μικρή και στοχευμένη. Σε προκαλώ να το ακούσεις. Θα δεις ότι δεν είναι έτσι. Ακου την εκπομπή της Λουπάκη. Δεν είναι καθόλου λογοδιάρροια. Ακόμη και ο Πουλικάκος, που έχει τον τρόπο του να μιλάει συνεχώς, χωρίς καθόλου να κουράζει, έχει πολύ μικρή πρόζα. Το ίδιο και ο Κραουνάκης. Το τραγούδι αναπνέει παντού».
- Κριτική στάση απέναντι στην πολιτιστική δημιουργία έχετε ή μόνο προβολή; Διότι συχνά αντιμετωπίζουμε την πολιτιστική δημιουργία ως αυθεντία, χωρίς καμία κριτική.
«Το κάνουμε. Υπάρχει και στήριξη, αλλά και κριτική και θέση για τα πολιτιστικά. Είμαστε ελεύθερο ραδιόφωνο και ο παραγωγός λέει πάντα τη γνώμη του. Δεν διαφημίζουμε παραγωγές ούτε δίνουμε γραμμή γι' αυτές».
- Ακουσα, ας πούμε, το συγγραφέα Βασίλη Ραπτόπουλο να κάνει κριτική για μια ποιητική εκδήλωση στο Μουσείο της Ακρόπολης. Για την ποιητική συλλογή του διευθυντή ειδήσεων του Mega. Ηταν καυστικός. Αρνητικός. Αυτό εννοώ όταν λέω κριτική στάση απέναντι στην πνευματική παραγωγή.
«Οταν δίνεις εκπομπή καθημερινή σε συγγραφέα, αυτό κάνεις. Ανοίγεις το ραδιόφωνο σε μια κριτική στάση. Ο συγγραφέας λέει τη γνώμη του. Στο συγκεκριμένο ζήτημα ούτε κι εγώ διαφωνώ, αλλά και αν διαφωνούσα, δεν θα είχε σημασία».
- Υπάρχει διάκριση εμπορικού και ποιοτικού. Μια επιφύλαξη για την τέχνη που έχει αποδοχή στην αγορά. Θεωρείται κάπως κατώτερη; Κάποτε, το 2006, έβαλα ένα τραγούδι της Βανδή σε μια εκπομπή μου και έγινε σάλος από τις διαμαρτυρίες ακροατών και διευθυντών.
«Ο καθένας κάνει τη δουλειά του ελεύθερα. Εδώ στα μουσικά έχουμε τον Μηλάτο, τον Πετρίδη, τον Τζανακάκη, τον Ξυλούρη, τον Βάκη και άλλους πολλούς. Τους βρήκα βέβαια, δεν τους έφερα εγώ εδώ. Δεν υπάρχει λοιπόν κανένας μουσικός αποκλεισμός. Βέβαια, το κοινό έχει το δικαίωμα να δυσαρεστείται ή να συμφωνεί. Αυτό δεν μπορείς να το αποφύγεις. Οι ακροατές έχουν προτιμήσεις».
- Τι ακροαματικότητα έχετε;
«Πολύ καλή. Γύρω στο 5%».
- Ποιος σταθμός είναι πρώτος;
«Ο Real FM, με 12%».
- Πάει ο Σκάι;
«Πήγε στο 8%, νομίζω...».
- Λόγω στήριξης του Μνημονίου;
«Και αυτό, άλλαξαν διάφορα, έφυγε η "Ελληνοφρένεια", έφυγε το μαγκαζίνο από την κυρία Ακριβοπούλου...».
- Πώς βλέπετε τη ΝΕΡΙΤ;
«Δεν τη βλέπω...».
- Από τα νεύρα σας;
«Είναι πλήρως απαξιωμένο αυτό το πράγμα!».
- Και εγώ δεν έχω τι να δω στην τηλεόραση. Βάζω το γαλλικό TV5...
«Μα δεν είναι μόνο από το πραξικοπηματικό κλείσιμο της ΕΡΤ, την 11η Ιουνίου. Από καιρό η ελληνική τηλεόραση έχει σοβαρό πρόβλημα».
- Γιατί την έκλεισαν την ΕΡΤ;
«Ηταν ένα παιχνίδι στήριξης των ιδιωτικών καναλιών. Να φύγει η δημόσια τηλεόραση από το ψηφιακό παιχνίδι. Ηταν καθαρά μια κίνηση υπέρ των ιδιωτικών συμφερόντων. Και ένας βλαχοτσαμπουκάς πολιτικός. Αλλά φταίνε και όσοι πήγαν στη ΝΕΡΙΤ. Εάν τα πρωτοκλασάτα στελέχη της ΕΡΤ δεν συμμετείχαν στο πρόγραμμα, ίσως τα πράγματα να ήταν τώρα αλλιώς».
- Αρα, το πρόβλημα της ΕΡΤ δεν λύνεται αν δεν υπάρξει πολιτική αλλαγή.
«Και της χώρας το πρόβλημα δεν λύνεται αλλιώς».
- Η ΕΡΤ πάει με τη χώρα, δηλαδή;
«Βεβαίως. Εχουμε πρόβλημα δημοκρατίας. Και η Αριστερά πρέπει να το ξακαθαρίσει. Δεν θα 'ρθουμε εμείς για να φύγουν οι άλλοι. Αυτό πρέπει να σταματήσει παντού, όχι μόνο στην ΕΡΤ».

Η κρίση πονάει τους Ελληνες!

Έντυπη Έκδοση 

Η κρίση πονάει τους Ελληνες!

Στην Ελλάδα της κρίσης, οι δύσκολες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες είναι δυνατόν να μετατρέψουν κάθε χρόνιο πόνο, που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα αντιμετωπιζόταν ως απλό ιατρικό πρόβλημα, σε σοβαρή χρόνια νόσο, με βαρύτατες επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής του πάσχοντος αλλά και των οικείων του.
Το έντονο άγχος, η εργασιακή ανασφάλεια και η σκληρή καθημερινότητα της κρίσης δεν πλήττουν μόνο οικονομικά και ψυχικά τους Ελληνες, αλλά και σωματικά. Περισσότεροι από 3 εκατομμύρια άνθρωποι στη χώρα μας εκτιμάται ότι υποφέρουν από χρόνιο πόνο, μια κατάσταση που σχετίζεται και επιδεινώνεται από το στρες και την ανασφάλεια.
Στην Ελλάδα της κρίσης, οι δύσκολες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες είναι δυνατόν να μετατρέψουν κάθε χρόνιο πόνο, που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα αντιμετωπιζόταν ως απλό ιατρικό πρόβλημα, σε σοβαρή χρόνια νόσο, με βαρύτατες επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής του πάσχοντος αλλά και των οικείων του.
Σύμφωνα με τον δρ Α. Γεωργιάδη, ρευματολόγο, διδάκτορα Πανεπιστημίου Αθηνών και Παρισίων, αντιπρόεδρο της Επιστημονικής Εταιρείας για τη Μυοσκελετική Υγεία (ΕΠΕΜΥ), ο νευροπαθητικός πόνος αποτελεί το 80% των περιπτώσεων χρόνιου πόνου. Πιο περίπλοκος, όμως, είναι ο περιφερικός νευροπαθητικός πόνος, δηλαδή αυτός που εντοπίζεται στα περιφερικά νεύρα και από τον οποίο πάσχει περίπου το 30% του πληθυσμού των αναπτυγμένων χωρών.
Οπως δείχνουν οι έρευνες, τα άτομα που έπασχαν από χρόνιο πόνο, εμφάνιζαν τρεις φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν διαταραχές της διάθεσης και αδυναμία ελέγχου του άγχους. Σύμφωνα με την ψυχολόγο του ΕΠΕΜΥ Κ. Μπούσια, «τρία στα 10 άτομα με ινομυαλγία πάσχουν και από μείζονα κατάθλιψη κατά τη στιγμή της διάγνωσης».
Επιπλέον, άτομα που έπασχαν από κατάθλιψη είχαν τρεις φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να μετατρέψουν έναν οξύ πόνο σε χρόνιο. Κάτι που φαίνεται να συμβαίνει όλο και συχνότερα τα τελευταία χρόνια, με την έκρηξη της οικονομικής ανασφάλειας.
Παράλληλα, το 30% των περιπτώσεων χρόνιας οσφυαλγίας αποδίδεται σε ψυχολογικά αίτια. Τα υπάρχοντα φάρμακα βελτιώνουν, στην καλύτερη των περιπτώσεων, το 50% του πόνου, στο 50% των περιπτώσεων. Ωστόσο, η σύγχρονη φαρμακολογία και η τεχνολογία αιχμής σε συνδυασμό με την αξιοποίηση θεραπειών γνωστών από την αρχαιότητα βελτιώνουν σημαντικά τις θεραπευτικές δυνατότητες.
Στο πλαίσιο αυτό, ξεκινάει ενημερωτική καμπάνια για το χρόνιο πόνο, μεταξύ άλλων, μέσω της ηλεκτρονικής σελίδας www.xroniosponos.gr, αλλά και του τηλεφωνικού κέντρου από το οποίο θα μπορούν να διαπιστώσουν όσοι το επιθυμούν αν υποφέρουν από χρόνιο πόνο και να κλείσουν δωρεάν ραντεβού για εξέταση με έναν από τους 150 συνεργαζόμενους γιατρούς σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2014

Ο Στίβεν Χόκινγκ αμφισβητεί την καθιερωμένη θεωρία για τις μαύρες τρύπες

Ο Στίβεν Χόκινγκ αμφισβητεί την καθιερωμένη θεωρία για τις μαύρες τρύπες

Τελικά, μια μαύρη τρύπα μπορεί να μην είναι τόσο μαύρη, που να εξαφανίζει για πάντα στο εσωτερικό της το καθετί.

  
 
Ο διάσημος φυσικός Στίβεν Χόκινγκ, ένας από τους «πατέρες» της σύγχρονης θεωρίας των μαύρων οπών, έρχεται τώρα να αμφισβητήσει ορισμένες κεντρικές πτυχές αυτής της θεωρίας, οι οποίες θεωρούνται σχεδόν «δόγματα» στον χώρο της σύγχρονης φυσικής. Στην ουσία, τολμά να υποστηρίξει πως δεν υπάρχουν μαύρες τρύπες, τουλάχιστον όπως τις πίσστευαν οι επιστήμονες ως τώρα.
Με μια «αιρετική» επιστημονική προδημοσίευση -που όμως ακόμα δεν έχει δημοσιευτεί σε κάποιο επίσημο επιστημονικό περιοδικό- ο καθηλωμένος στο αναπηρικό καροτσάκι του βρετανός επιστήμονας υποστηρίζει ότι η «περίμετρος» μιας μαύρης τρύπας, ο λεγόμενος «ορίζοντας γεγονότων», είναι ασύμβατος με την κβαντική θεωρία και συνεπώς δεν υφίσταται. Στη θέση του, ο Χόκινγκ αντιπροτείνει έναν «φαινομενικό ορίζοντα», μια επιφάνεια κατά μήκος της οποίας το φως δεν εμποδίζεται για πάντα να «δραπετεύσει» από το εσωτερικό της μαύρης τρύπας.
Ο Χόκινγκ, σύμφωνα με το "Nature", ζητεί να υπάρξει ένας επαναπροσδιορισμός της έννοιας της μαύρης τρύπας, πάνω από όλα με την κατάργηση του «ορίζοντα γεγονότων», του αόρατου συνόρου που υποτίθεται ότι περιβάλλει κάθε μαύρη τρύπα στο σύμπαν και εμποδίζει δια παντός στο φως να ξεφύγει. Όπως υποστηρίζει, ο εναλλακτικός «φαινομενικός ορίζοντας» μόνο προσωρινά «φυλακίζει» μέσα στην μαύρη τρύπα την ύλη και την ενέργεια, εωσότου τελικά τις «απελευθερώσει» ξανά, αν και σε διαφορετική μορφή.
Έτσι, ενώ η κυρίαρχη θεωρία της φυσικής εμποδίζει οτιδήποτε να ξεφύγει από την μαύρη τρύπα, ο Χόκινγκ επιμένει ότι αυτό δεν μπορεί να συμβαίνει, καθώς αντίκειται στην κβαντική θεωρία. Βέβαια, όπως παραδέχεται, για μια ολοκληρωμένη εξήγηση της όλης διαδικασίας, απαιτείται μια εξίσου ολοκληρωμένη θεωρία που ενοποιεί τη βαρύτητα με τις άλλες θεμελειώδεις δυνάμεις στη φύση, κάτι που μέχρι στιγμής δεν έχουν καταφέρει οι επιστήμονες.
Η νέα εργασία του Χόκινγκ με τον κάπως ασυνήθιστο τίτλο «Διατήρηση πληροφορίας και πρόβλεψη καιρού για τις μαύρες τρύπες», αναμένεται να αναζωπυρώσει τις διαμάχες μεταξύ των φυσικών για τη φύση και τη λειτουργία των μαύρων οπών. Ο βασικός ισχυρισμός του είναι πως οι κβαντικές επιπτώσεις γύρω από μια μαύρη τρύπα υποχρεώνουν τον χωροχρόνο να «κυματίζει» τόσο πολύ έντονα, που είναι αδύνατο να υπάρχει ένα τόσο σαφώς προσδιορισμένο σύνορο, όπως ο «ορίζοντας γεγονότων».
Ήδη από τη δεκαετία του ΄70, ο Βρετανός φυσικός είχε δείξει θεωρητικά ότι οι μαύρες τρύπες μπορούν αργά να συρρικνωθούν, αποβάλλοντας τη λεγόμενη «ακτινοβολία Χόκινγκ». Τώρα, προτείνει ότι ο «φαινομενικός ορίζοντας» είναι το πραγματικό -προσωρινό- σύνορο μιας μαύρης τρύπας. «Η απουσία των οριζόντων γεγονότων», όπως γράφει στη νέα δημοσίευσή του, «σημαίνει ότι δεν υπάρχουν μαύρες τρύπες - με την έννοια των καταστάσεων από όπου το φως δεν μπορεί να δραπετεύσει στην αιωνιότητα».
Αντίθετα με τον ορίζοντα γεγονότων, ο εφήμερος «φαινομενικός ορίζοντας» μπορεί να εξαφανισθεί, πράγμα που, σε τελευταία ανάλυση, σημαίνει ότι οτιδήποτε μπορεί τελικά να βγει από την μαύρη τρύπα - αν και σε διαφορετική κατάσταση από αυτή που μπήκε. Πάντως ο Χόκινγκ δεν περιγράφει -ακόμα τουλάχιστον- μέσω ποιού μηχανισμού μπορεί να γίνει η εξαφάνιση του «φαινομενικού ορίζοντα».
Αν όλα αυτά έχουν βάση, τότε οι πληροφορίες που «ρουφιούνται» από μια μαύρη τρύπα προς το κέντρο της, τελικά δεν καταστρέφονται, αλλά απλώς «παραμορφώνονται» και ξαναβγαίνουν μέσω της «ακτινοβολίας Χόκινγκ» σε τελείως άλλη και μη αναγνωρίσιμη μορφή.
Link: Για την προδημοσίευση της επιστημονικής εργασίας στη διεύθυνση:http://arxiv.org/abs/1401.5761
Πηγή: ΑΜΠΕ
- See more at: http://left.gr/news/o-stiven-hokingk-amfisvitei-tin-kathieromeni-theoria-gia-tis-mayres-trypes#sthash.e03o2NRS.dpuf