ΠΑΛΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

ΠΑΛΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ Χριστόφορος Δουλγέρης

Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2015

Χειροκροτητές...

Χειροκροτητές...

heirokrotima.jpg

ΧειροκρότημαΧρήσιμοι ηλίθιοι δεν είναι μόνον όσοι επιδιώκουν εντυπωσιακά να συναινέσουν για να σώσουν τη χώρα· χρήσιμοι ηλίθιοι είμαστε και πολλοί από εμάς, πρόθυμοι να παρακολουθήσουμε τη θεατρική παράσταση και να χειροκροτήσουμε | ICON / ΤΖΑΜΑΡΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
Ωστε -έστω- συναίνεσαν. Τι, μετά; Θα γίνει καλύτερη διαπραγμάτευση; Θα πιέσουν τους δανειστές και θα τους μεταπείσουν αν πέσουν πάνω τους οι ευρωπαϊστικές πολιτικές δυνάμεις της χώρας; Το θέατρο του πολιτικού συστήματος διαθέτει εξαιρετικούς ηθοποιούς: αριβιστές, χρήσιμους ηλίθιους, καιροσκόπους, δοκησίσοφους, κενόδοξους και λοιπά· τα γνωστά.
Αφθονο μελάνι και ακατάσχετη λογολογία κατακλύζουν την ατμόσφαιρα της επικοινωνίας. Συναινετικές ανάσες. Περίφημα. Απουσιάζουν: λόγος και σοβαρότητα. Διάλογος μεταξύ εις τα ώτα υπερηφάνων. Κόμματα σε αποσύνθεση, χωρίς ιδεολογία, δίχως πυγμή, άνευ ανεξαρτησίας. Πολιτικοί σε πλήρη σύγχυση, γεμάτοι ενοχές και αντιφάσεις. Κάπου ακούστηκε το όνομα του πρώτου πολίτη της χώρας. Σύγκρυο.
Συμβούλιο πολιτικών αρχηγών. Εθνική ενότης. Ανατριχίλα. Ξεκαρδίζονται οι σκηνοθέτες: κεφαλαιούχοι και τραπεζίτες. Μαζί τους και οι μαριονέτες (γελούν και αυτές!). Χαίρονται και αγάλλονται οι πολιτικοί αναλυτές.
Προσφυγικό και ασφαλιστικό; Αμβροσία... Μαθήματα υποκριτικής για τους πολιτικούς του μέλλοντος. Πολιτικαντισμός· εσαεί. Ημείς, ως συνήθως, άδομεν. Ασματα κλέφτικα, αδιαφορίας και αδράνειας, επικαλύπτουν τη μουσική της αμφισβήτησης και της κοινότητας. Πτώχευση κοινωνικών (δημοκρατικών) αξιών - πλουτισμός ολοκληρωτικής πολιτικής. Και έπειτα ήλθαν οι τύραννοι...
Πνοές λύπης στους δρόμους, στα καφενεία, στα λεωφορεία, στους χώρους εργασίας. Ουρλιαχτά ανύπαρκτα σκίζουν το υποταγμένο παρόν· δακρυόεν και αιματόβρεχτο το μέλλον των παιδιών. Αποχαιρετάνε τους γονιούς οι νέοι· ξενιτεύονται, μαύρη πέτρα ρίχνουν πίσω τους.
Καημένη χώρα... Πολιτισμέ της, που παρέμεινες αρχαίος, λοιδορημένος και αναρτημένος (κουρνιασμένος) σε σκονισμένα, αδιάβαστα βιβλία. Με τρεις έννοιες ερμήνευσε ο Θουκυδίδης τη νίκη των Ελλήνων επί των Περσών: φόβος - τιμή - συμφέρον. Ο νέος ελληνικός πολιτικός κόσμος συγκράτησε μόνο την πρώτη. Φοβισμένα πολιτικά όντα που αρκούνται στο να κάθονται σε πολυθρόνες εξουσίας· ποια τιμή (τι σημαίνει τιμή, αλήθεια;) και ποιο συμφέρον (ευ ζην της κοινωνίας); Τέλος, ποια ελευθερία και ποια εθνική κυριαρχία;
Συναίνεση μεταξύ εξουσιομανών που διακατέχονται από εκδικητικότητα και είναι φορείς πληγωμένου εγωισμού - είναι μια ωραία θεατρική παράσταση. Τίποτα άλλο. Ποιος θα εισπράξει τα πιο πολλά χειροκροτήματα (τα γιουχαΐσματα δεν τα ακούν διότι η ισχύς τους επικαλύπτεται από την ένταση των χειροκροτημάτων).
Χρήσιμοι ηλίθιοι δεν είναι μόνον όσοι επιδιώκουν εντυπωσιακά να συναινέσουν για να σώσουν τη χώρα· χρήσιμοι ηλίθιοι είμαστε και πολλοί από εμάς, πρόθυμοι να παρακολουθήσουμε τη θεατρική παράσταση και να χειροκροτήσουμε.
Δεν έχει σημασία πια εάν τα χειροκροτήματα είναι δεξιά ή αριστερά, αριστεροδέξια και λοιπά. Επιθυμία των περισσότερων είναι να «τα βρουν», να ησυχάσουμε επιτέλους και ας καίγονται τα σπίτια συνανθρώπων δίπλα μας. Ε, δεν υπάρχει και εναλλακτική λύση, λέμε οι πολλοί...
Πάντως, είναι ραγδαίες οι πολιτικές εξελίξεις, αποφαινόμαστε... Ξεχνάμε, βέβαια, ότι η κοινωνία απουσιάζει· άλλοι αποφασίζουν γι’ αυτήν, δημοκρατικά εκλεγμένοι αντιπρόσωποι. Τότε;
 http://www.efsyn.gr/arthro/heirokrotites

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου