ΠΑΛΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

ΠΑΛΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ Χριστόφορος Δουλγέρης

Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011

«συνωστισμός» στις παρελάσεις

Έντυπη Έκδοση


«συνωστισμός» στις παρελάσεις


Εκπομπές επαναλήψεις παλαιών είχαν για την Εθνική Επέτειο ως επί το πλείστον τα κανάλια -πού φράγκα, αλλά και πού ψυχή για να γυριστούν καινούργιες... Αλλωστε τα τουρκικά σήριαλ τίμησαν απ' τα εν λόγω κανάλια δεόντως την εθνική μας γιορτή με ολίγην από γερμανικές διαταγές στις ειδήσεις. Μια χαρά αχταρμάς το μενού! Με κορυφαίο το ντόμπερμαν που την έχει δει στρατοδίκης να ζητά απ' τον κ. Δημαρά να «καταδικάσει», να «αποκηρύξει», να «δηλώσει» και στο τέλος να τον καταδικάζει ότι δεν «αποκήρυξε», δεν «δήλωσε», δεν δούλωσε... Ντόμπερμαν χωρίς κατοχικές κουκούλες, έτσι φόρα παρτίδα απ' τις οθόνες μας, με το θράσος χιλίων πιθήκων...
Δηλητηριώδης από καιρό τυγχάνει η πιπίλα που αναχαράζουν τα παπαγαλάκια και τα ντόμπερμαν της ενημέρωσης, ότι «δυσφημείται η χώρα» κάθε φορά που ξετυλίγονται κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις στην επικράτεια (αν ακόμα αυτή η επικράτεια υπάρχει).
Δηλαδή, όταν γίνονται διαδηλώσεις στη Γερμανία, όπως η πρόσφατη στη Φρανκφούρτη εναντίον των Τραπεζών, δυσφημείται η Γερμανία; Οταν κατεβαίνουν εκατομμύρια Γάλλοι στους δρόμους για να υπερασπισθούν το ασφαλιστικό τους σύστημα, δυσφημείται η Γαλλία; «Αμαυρώνεται η εικόνα της... Γαλλίας στο εξωτερικό»;
Εχει αρχίσει να τρώει τα ψωμιά της η προπαγάνδα τους, κι όταν η προπαγάνδα τρώει το ψωμί της τζάμπα, χωρίς απτό αποτέλεσμα για τα αφεντικά, αλλοίμονο στους δούλους τους...
*****
Αυτά που συνέβησαν κατά την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου σε πολλές πόλεις της Ελλάδας συνιστούν μια λαμπρή στιγμή έκφρασης ενός λαού που καταπονείται, αλλά και ταυτοχρόνως αφυπνίζεται -μάλιστα ενός ολόκληρου λαού, για αυτό και οι εκφάνσεις της διαμαρτυρίας του καλύπτουν όλη την γκάμα, από τους δεξιούς ώς τους αριστερούς.
Αν τώρα αυτό δίνει την ευκαιρία σε ορισμένους από την ελίτ (βάφεν ή έφεδρη) να χαρακτηρίζει τις διαμαρτυρίες ως «δεξιές» ή «αριστερές», τόσο της κόβει. Ή τόσο θέλει να δείχνει ότι της κόβει, προσπαθώντας

Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

Νέες διαδηλώσεις πραγματοποίησαν οι Αγανακτισμένοι σε όλο τον κόσμο

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΣΕ ΠΟΛΛΕΣ ΠΟΛΕΙΣ

Νέες διαδηλώσεις πραγματοποίησαν οι Αγανακτισμένοι σε όλο τον κόσμο


Από τη Γερμανία ως την Ωκεανία χιλιάδες διαδηλωτές τάχθηκαν και πάλι υπέρ της άμεσης αλλαγής του σύγχρονου οικονομικού συστήματος.



Σε όλο τον κόσμο συνεχίστηκαν και το Σάββατο οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας των Αγανακτισμένων, στις περισσότερες περιπτώσεις με κύριο σύνθημα την κατάληψη του οικονομικού κέντρου, από τη Wall Street στις ΗΠΑ ως την Φραγκφούρτη στη Γερμανία.

Στο Βερολίνο περίπου 3000 άτομα ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των οργανωτών και πραγματοποίησαν πορεία από το δημαρχείο προς την πρώην πρεσβεία των ΗΠΑ. Οι διαδηλωτές κρατούσαν πανό με συνθήματα όπως "Καταλάβετε το Βερολίνο" και "Αγανακτείστε".

Στη Φραγκφούρτη οι 2000 διαδηλωτές ακολούθησαν μια πορεία που περνούσε από την έδρα της Deutsche Bank και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Διαδήλωση πραγματοποιήθηκε και στο Αμβούργο, από περίπου 4.500 άτομα που διαμαρτύρονταν για τις υψηλές τιμές των ενοικίων και την έλλειψη αξιοπρεπούς στέγασης. Σύμφωνα με την αστυνομία, σημειώθηκαν μικροεπεισόδια όταν διαδηλωτές εκτόξευσαν δοχεία με μπογιά εναντίον των τοπικών γραφείων του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος.

Νέες διαδηλώσεις πραγματοποίησαν οι Αγανακτισμένοι σε όλο τον κόσμο

Το κίνημα "Καταλάβετε τη Φραγκφούρτη" και άλλες οργανώσεις σχεδιάζουν να πραγματοποιήσουν νέες κινητοποιήσεις σε διάφορες πόλεις στις 12 Νοεμβρίου.

Συγκεντρώσεις και πορείες έγιναν σε πολλές ακόμη πόλεις, από τη Ζυρίχη της Ελβετίας ως το Οκλαντ των ΗΠΑ (με τον Μαϊκλ Μουρ να κλέβει την παράσταση με τον λόγο του) και το Περθ της Αυστραλίας (όπου οι διαδηλωτές κατέλαβαν εμπορικό κέντρο με τους υπνόσακούς τους).

dina vitzileou










Το καφενείο της κυρα Σταμάτας

στην Αμυγδαλιά Κυνουρίας

Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2011

Αριστερά και Καβάφης

Αριστερά και Καβάφης


«Ο καπιταλισμός είναι το καταπληκτικό «πιστεύω» ότι οι πιο μοχθηροί άνθρωποι θα προβούν στις πιο μοχθηρές πράξεις, για το καλύτερο όλων».
Πρόκειται για την εκ βαθέων εξομολόγηση του θεωρητικού-στυλοβάτη του καπιταλισμού, Τζον Κέινς, για ένα σύστημα που στο πλαίσιο του νεοφιλελευθερισμού υπερβαίνει ακόμα και τα όρια σχιζοφρένειας κι ύβρεως - με την αρχαία του όρου έννοια - για την ανθρώπινη ζωή σαν αυταξία αιώνων, την ίδια την ύπαρξη. Τι χρείαν άλλων μαρτύρων έχουμε;
Πυρακτωμένα τα δακτυλικά αποτυπώματα τούτης της φαγέδαινας: σε παγκόσμιο πληθυσμό 6,5 δισ., τα 2,9 δισ. ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας των 2 δολαρίων ημερήσια. Πεθαίνουν καθημερνά 40.000 παιδιά από πείνα, ενώ 6 πάμπλουτοι Αμερικανοί κατέχουν περσότερα χρήματα απ' όσα οι υπόλοιποι στον πλανήτη κι ο γνωστός παγκόσμιος κερδοσκόπος Τζορτζ Σόρος κερδίζει στο χρηματιστήριο 1,6 δισ. δολάρια, σε μια νύχτα, παίζοντας με την αγγλική λίρα κι άλλοτε με το ψωμί, τη μοίρα, τη ζωή της πλεμπάγιας. Στην Αμερική, μητρόπολη του καπιταλισμού, 29.800.000 Αμερικανοί σβήνουν από πείνα-ταπείνωση με κουπόνια και στη Βρετανία, 2.100.000 παιδιά οδηγούνται στο όριο της φτώχειας και 1.700.000 Αγγλοι σε ανήλιαγες ράμνες ανεργίας. Ο δραματικά πληθαίνων «Τέταρτος Κόσμος» (οι «υπόπτωχοι των υποπτώχων», οι άστεγοι ανθρωποαρουραίοι των τενεκεδόσπιτων στις αναπτυγμένες χώρες), τα περιττώματα της παγκοσμιοποίησης.
Στον αντίποδα του καπιταλισμού, επιμένει το κομμάτι της κοινωνίας που εκφράζεται κυρίαρχα απ' την αριστερά, με κέντρο βάρους τον άνθρωπο, το υπαρξιακό αίτημα που συμπυκνώνεται στην κοσμοθεωρία του σοσιαλισμού. Η αριστερά, με τιμαλφή διαμάντια στο διάδημα, τις υποθήκες του Χριστού για ειρήνη («και επί γης ειρήνη»), για κοινωνική δικαιοσύνη («ο έχων δύο χιτώνας διδότω τω μη έχοντι»), για φιλαλληλία («αγαπάτε αλλήλους») κ.λπ. Μέσα σε τούτη την κόλαση του Μαμωνά και του Μολώχ της αγοράς, δεν υπάρχει άλλος δρόμος και ρόλος ύπαρξης της αριστεράς, εκτός από τη σύγκρουση με το σύστημα, με στόχο μοναδικό την ανατροπή του.
Καμιά αριστερά όμως και ποτέ, δεν θα πείσει πως μπορεί και θέλει να ηγηθεί του κοινωνικού μετασχηματισμού: όσο αυτάρεσκα αυτοπροσδιορίζεται απόλυτος πάτρονας των προσδοκιών για αλλαγή. Οσο αδυνατεί να συνθέσει θετική, πειστική πρόταση εξουσίας, αρκούμενη στην επαναστατική ή κινηματική γυμναστική και στη - δίκην σχολιαστή - μουντή, άσαρκη και ομφαλοσκοπική καταγραφή «αυτών που δεν θέλει». Οσο ναρκισσευόμενα βαυκαλίζεται να δοξάζεται στο κοινωνικοπολιτικό εικονοστάσι

ΚΑΛΑΙΤΖΗΣ

ε

Οι περικοπές πνίγουν την παιδεία

Έντυπη Έκδοση


ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ ΣΧΟΛΕΙΩΝ, ΜΕΙΩΣΗ ΔΑΠΑΝΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΔΟΜΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΑΣΦΥΞΙΑ

Οι περικοπές πνίγουν την παιδεία


Κατάρρευση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας τα τελευταία δύο χρόνια, με τη «συμβολή» του μνημονίου, δείχνουν πλέον καθαρά οι αριθμοί για την Ελλάδα.
 Τα στοιχεία παρουσιάστηκαν από την ΟΛΜΕ στη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Εκπαιδευτικών, που έγινε πριν από μερικές μέρες στις Βρυξέλλες.
Οπως επισημαίνει στην «Κ.Ε.» ο γ.γ. της ΟΛΜΕ Θ. Κοτσιφάκης, «όταν οι δαπάνες για τη δημόσια παιδεία φθάσουν, όπως υπολογίζεται, μόλις στο 2,23% του ΑΕΠ, αντιλαμβανόμαστε πως οι επιπτώσεις στο δημόσιο σχολείο θα είναι δραματικές. Η μείωση των κρατικών δαπανών από το 2009 μέχρι και το 2015 θα είναι της τάξης των 1.436 εκατ. ευρώ, δηλαδή μείωση κατά 19,2%»!
Τον περασμένο Ιούλιο ανακοινώθηκε επιπλέον περικοπή δαπανών για την εκπαίδευση που προβλεπόταν στο πρόγραμμα ΕΣΠΑ, από 2,058 δισ. ευρώ σε 1,694 δισ. ευρώ, δηλαδή μείωση κατά 18 %!
Αυτό σημαίνει στην πράξη, όπως λένε οι εκπαιδευτικοί, περαιτέρω μείωση των κρατικών δαπανών για την παιδεία από το Πρόγραμμα Δημόσιων Επενδύσεων του προϋπολογισμού.
Το υπουργείο Παιδείας συγχώνευσε συνολικά 1.933 σχολεία, από τα οποία 1.523 στην πρωτοβάθμια και 410 στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να κλείσουν 1.056 σχολεία, 851 από τα 10.798 (7,8%) στην πρωτοβάθμια και 205 από τα 3.185 στη δευτεροβάθμια (6,5%), ενώ οι καταργήσεις και συγχωνεύσεις συνεχίζονται.
Οι καθηγητές λένε, επίσης, ότι καταργούνται ή υποβαθμίζονται υποστηρικτικές δομές της εκπαίδευσης και συγκεκριμένα:
*Καταργήθηκε η ενισχυτική διδασκαλία στο γυμνάσιο, υποβαθμίστηκε η διδασκαλία των ξένων γλωσσών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
*Υποβαθμίστηκαν τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας. Κλείνουν 22 από τα 58 Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης. Αναστέλλεται η λειτουργία των Συμβουλευτικών Σταθμών Νέων.
*Καταργείται ο Σχολικός Επαγγελματικός Προσανατολισμός. Υποβαθμίζεται σταδιακά ο θεσμός των βιβλιοθηκών που δημιουργήθηκαν από συγχρηματοδοτούμενα κονδύλια, ενώ επιβάλλονται πλέον τμήματα

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011

Αυτό τον ουρανό δεν μπορείτε να μας τον πάρετε

Ημερομηνία δημοσίευσης: 27/10/2011
Του Θέμη Κοτσιφάκη*

Με ανακοίνωσή της η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας τους εκπαιδευτικούς ζητά εξηγήσεις από την ΟΛΜΕ για την απόφασή της να καλέσει τους εκπαιδευτικούς να φορέσουν μαύρα περιβραχιόνια στις παρελάσεις και να συνδέσει με διακήρυξή της τα μηνύματα του ΟΧΙ του '40 και της Εθνικής Αντίστασης με τη σημερινή κατάσταση.
Σε αυτές προφανώς τις πρωτοβουλίες της ομοσπονδίας μας αναφέρεται το δελτίο τύπου του υπουργείου (26/10/11) χαρακτηρίζοντάς τις «ενέργειες για τη δημιουργία τηλεοπτικών εντυπώσεων και μόνο».
Αλλά τι πραγματικά ενοχλεί την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας;
Το ότι οι εκπαιδευτικοί καλούνται να εκφράσουν την οργή και την αγανάκτησή τους για την πολιτική κυβέρνησης και τρόικας; Πολιτική που όχι μόνο καταστρέφει τη δημόσια εκπαίδευση και μεταφέρει σε συνθήκες μεσαίωνα τα εργασιακά δικαιώματα όλων, αλλά και διαλύει όλα τα κοινωνικά αγαθά και ξεπουλά τον πλούτο της χώρας, την οποία παρέδωσαν οι σημερινοί μας κυβερνήτες στις πολιτικές των ισχυρών της Ε.Ε. και του ΔΝΤ.
Κατακαημένε Μακρυγιάννη…
Σε ποια «ανόρθωση της χώρας» μάς καλεί, άραγε, η ηγεσία του υπουργείου να συμβάλουμε;
Εμείς γνωρίζουμε πως πατρίδα είναι ο λαός που ζει σε αυτή τη χώρα, ο πλούτος που διαθέτει, οι παραδόσεις και οι αξίες του, και όχι τα συμφέροντα των ολίγων και των τραπεζών, ούτε των δήθεν «πατριωτών», που μετέφεραν τα κέρδη τους στην Ελβετία. Γιʼ αυτό έχουμε άλλη αντίληψη από την υπουργό Παιδείας για το εθνικό συμφέρον.
Ενοχλεί, προφανώς, την υπουργό Παιδείας αυτό που αναφέρει η πρόσφατη διακήρυξη της ΟΛΜΕ για την 28η Οκτωβρίου 1940: «Κάθε γενιά και κάθε εποχή καλείται να διακηρύξει και να υπερασπιστεί τα δικά της «ΟΧΙ». Εμείς σήμερα καλούμαστε να πούμε «ΟΧΙ» στην εξαθλίωση, στην εκποίηση του εθνικού πλούτου, στην ιδιωτικοποίηση των δημόσιων και κοινωνικών αγαθών, στην καταρράκωση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, στην κατάργηση των εργασιακών και κοινωνικών κατακτήσεων. Να πούμε «ΟΧΙ» σε κάθε πολιτική που στηρίζει εκμεταλλευτικές σχέσεις και άνομα συμφέροντα».
Εμείς μαζί με όλο τον λαό θα συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε με κάθε ειρηνικό τρόπο και μέσο σε αυτή την πολιτική και σύντομα θα την ανατρέψουμε.
Αυτό τον ουρανό δεν μπορείτε να μας τον πάρετε.

* Ο Θέμης Κοτσιφάκης είναι γ.γ. του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011

Πλούσιο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου

Πλούσιο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου

Ημερομηνία δημοσίευσης: 25/10/2011
Ξεκινά αύριο Τετάρτη το 24ο Πανόραμα Ευρωπαΐκού Κινηματογράφου (θα διαρκέσει έως τις 2 Νοεμβρίου) με την τουρκική ταινία «Κάποτε στην Ανατολία» του Νουρί Μπιλγκέ Τσεϊλάν, που απέσπασε το «Μέγα Βραβείο» της κριτικής επιτροπής στο φεστιβάλ των Κανών. Στον κινηματογράφο «Απόλλων» και στο Ιδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης» θα προβληθούν οι πενήντα συνολικά ταινίες του φετινού προγράμματος. Στο διαγωνιστικό τμήμα θα προβληθούν ταινίες πρόσφατης παραγωγής, που δεν έχουν βρει ακόμη διανομή στην Ελλάδα, ενώ η κριτική επιτροπή φέτος αποτελείται από τους Θόδωρο Αγγελόπουλο (πρόεδρος), Δήμο Αβδελιώδη, Βασίλη Βαφέα, Νίκο Παναγιωτόπουλο, Λάκη Παπαστάθη. Ανάμεσα στις ταινίες που διαγωνίζονται είναι η τελευταία δημιουργία του Γαλλοχιλιανού Ραούλ Ρουίζ, που πέθανε τον Αύγουστο, «Τα μυστήρια της Λισσαβώνας», το «Πάτερ» του Γάλλου Αλέν Καβαλιέ, το «Suicide Room» του Πολωνού Γιαν Κομάσα, το «Bedouin» του Ρώσου Ιγκόρ Βολόσιν, το «Kill List» του Βρετανού Μπεν Χουίτλι, οι "Περούκες" του Τούρκου Ταϊφούν Πιρσελίμογλου.
Σε πρεμιέρα (εκτός διαγωνιστικού) θα προβληθεί η νέα ταινία του Γερμανού Τομ Τίκβερ, το «Τρίο», με θέμα ένα ερωτικό τρίγωνο που προκύπτει όταν ένα ζευγάρι ερωτεύεται τον ίδιο άντρα. Ακόμη, τρεις ελληνικές ταινίες θα κάνουν πρεμιέρα στο "Πανόραμα", «Ο ξεναγός» του Ζαχαρία Μαυροειδή, το ντοκιμαντέρ «Σωματείο ρακοσυλλεκτών» της Μαρίνας Δανέζη και το βραβευμένο στο Φεστιβάλ Μικρού Μήκους της Δράμας «Πίστομα», του Γιώργου Φουρτούνη, που βασίζεται στο διήγημα του Κωνσταντίνου Θεοτόκη.
Το ελληνικό σινεμά της δεκαετίας του '90 τιμάται φέτος στο Πανόραμα, με τις ταινίες: «Ερωτας στη χουρμαδιά» του Σταύρου Τσιώλη, «Κλειστή στροφή» του Νίκου Γραμματικού, «Ονειρεύομαι τους φίλους μου» του Νίκου Παναγιωτόπουλου, «Απ' το χιόνι» του Σωτήρη Γκορίτσα, «Τέλος εποχής» του Αντώνη Κόκκινου, «Ο θρίαμβος του χρόνου» του Βασίλη Μαζωμένου, «Η εαρινή σύναξις των αγροφυλάκων» του Δήμου Αβδελιώδη, «Δονούσα» της Αγγελικής Αντωνίου, «Κάθε Σάββατο» του Βασίλη Βαφέα, «Εραστές στη μηχανή του χρόνου» του Δημήτρη Παναγιωτάτου.
Ακόμη, ολοκληρώνεται φέτος το αφιέρωμα στον σπουδαίο αλλά παραγνωρισμένο Αμερικανό σκηνοθέτη Σάμιουελ Φούλερ, που ξεκίνησε πέρυσι με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννησή του. Θα προβληθούν «Ο πορτοφολάς», «Ο δολοφόνος με το άγνωστο παρελθόν», «Η τελευταία σφαίρα του πολέμου», «Η γυμνή γκέισα» και δύο άπαικτες στην Ελλάδα ταινίες, το «Shock Corridor» και το «The Crimson Kimono». Υπάρχει ακόμη ένα αφιέρωμα στην Κατίνα Παξινού, με διεθνείς παραγωγές στις οποίες έχει εμφανιστεί, όπως η ταινία που της χάρισε το Οσκαρ β' γυναικείου ρόλου, «Για ποιον χτυπά η καμπάνα» του Σαμ Γουντ. Το τρίτο αφιέρωμα είναι στο έργο του Ακίρα Κουροσάβα («Η γειτονιά των καταφρονεμένων», «Ραν», «Επτά σαμουράι»).

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011

Παιδιά ζουν μόνο με νερό στο Μεσολόγγι

Παιδιά ζουν μόνο με νερό στο Μεσολόγγι

Ημερομηνία δημοσίευσης: 25/10/2011

    Δεν πρόλαβαν οι υπηρεσίες της κ. Διαμαντοπούλου να βεβαιώσουν ότι δεν υπάρχουν κρούσματα ασιτίας στα σχολεία υποβαθμισμένων γειτονιών της Αθήνας και ο δήμαρχος Μεσολογγίου, Π. Κατσούλης, ξεσκέπασε το πιο αποτρόπαιο πρόσωπο της φτώχειας, καταγγέλλοντας ότι σε σχολείο μεσοαστικής περιοχής του Δήμου του υπάρχουν παιδιά που πλέον ζουν μόνο με νερό!

    Ο δήμαρχος της πόλης, Π. Κατσούλης, κατήγγειλε περιστατικά ασιτίας σε σχολείο και φτιάχνει τράπεζα τροφίμων
    Μάρτυρας του δράματος των παιδιών αυτών, ένα άλλο παιδί. Ο γιος μου, όπως δήλωσε ο δήμαρχος του Μεσολογγίου, που φοιτά στο ίδιο σχολείο. Εκείνος μου είπε ότι κάποια παιδιά έρχονται κίτρινα στο σχολείο και δείχνουν ότι κάτι δεν πάει καλά. Ο δήμαρχος της πόλης κήρυξε συναγερμό. Ενημερώθηκε από τους δασκάλους και τον διευθυντή και, αφού επιβεβαίωσε τα περιστατικά, κινήθηκε σε συνεργασία με τον σύλλογο γονέων για να στηρίξει τις οικογένειες που αδυνατούν να θρέψουν τα παιδιά τους. Απίστευτη και συγκινητική αλληλεγγύη. Μέσα σε ελάχιστες ημέρες συγκεντρώθηκαν πάρα πολλά τρόφιμα, ενώ οι δημοτικές αρχές προχωρούν σε καταγραφή της κατάστασης και στα άλλα σχολεία του Δήμου και σε λειτουργία Τράπεζας Τροφίμων για τη στήριξη των πιο αδύναμων οικογενειών.
    Ο ίδιος ο δήμαρχος δήλωσε ότι η φτώχεια και η ασιτία χτυπάει πλέον και μεσαία στρώματα. Τα παιδιά που πήγαιναν στο σχολείο νηστικά και κίτρινα από την πείνα πληρώνουν τη σωτηρία της χώρας που έβγαλε τους γονείς τους στην ανεργία.
    Οι καταγγελίες μπορεί να μην είναι επίσημες -όπως του δημάρχου Μεσολογγίου-, αλλά είναι απανωτές. Μητέρα που το παιδί της φοιτά σε ολοήμερο νηπιαγωγείο εύπορης περιοχής των βορείων προαστίων μάς κατήγγειλε ότι πλέον μαγειρεύει για δύο: το παιδί της κι έναν συμμαθητή του που έρχεται στο σχολείο χωρίς δεκατιανό και χωρίς κατσαρολάκι για το μεσημεριανό. Το ίδιο το παιδί μίλησε στη μητέρα του για το αγοράκι που δεν έχει να φάει.
    Η Α. Διαμαντοπούλου έχει κάθε λόγο να κρύβει κάτω απ' το παχύ χαλί του γραφείου της την εξαθλίωση στην οποία έχουν οδηγηθεί χιλιάδες οικογένειες. Εκείνο που δεν έχουμε αντιληφθεί είναι τη σιωπή της συνδικαλιστικής ηγεσίας της ΔΟΕ απέναντι σε τέτοιου είδους φαινόμενα, που τα πιάνουν ακόμη και μικρά παιδιά. Τι φοβάται η συνδικαλιστική ηγεσία της ΔΟΕ, ότι θα κατηγορηθεί από την υπουργό για "λαϊκισμό" αν κηρύξει πόλεμο με κάθε τρόπο ενάντια στη φτώχεια και την εξαθλίωση που βυθίζει τα παιδιά του δημόσιου σχολείου η πολιτική που υπερασπίζεται σθεναρά η υπουργός Παιδείας;
    Π.Σ.

    Για την Αλκη Ζέη

    Έντυπη Έκδοση


    Για την Αλκη Ζέη


    Ετήσιο εκπαιδευτικό πρόγραμμα φιλαναγνωσίας για τους μαθητές και τις μαθήτριες των Δ', Ε' και ΣΤ' τάξεων υπό την αιγίδα του υπουργείου Παιδείας με τη μορφή διαγωνισμού και στόχο την καλλιέργεια της φιλικής σχέσης των παιδιών με τη λογοτεχνία και εν τέλει την αγάπη τους για το βιβλίο, καθώς και τη γνωριμία τους με το σημαντικό έργο της Αλκης Ζέη, διοργανώνουν οι εκδόσεις Μεταίχμιο.
    Τα παιδιά κάθε τμήματος διαβάζουν συγκεκριμένα βιβλία της Αλκης Ζέη («Το καπλάνι της βιτρίνας», «Ο θείος Πλάτων», «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου», «Η μωβ ομπρέλα», «Κοντά στις ράγες», «Η Κωνσταντίνα και οι αράχνες της») και απαντούν σε ερωτήσεις. Πληροφορίες: Ντόρα Τσακνάκη τηλ. 2113003500, εσωτ. 525

    Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011

    dina vitzileou



    100 χρόνια από τη γέννηση του Οδυσσέα Ελύτη

    Τρεις νέες εκδόσεις με αφορμή τη γενέθλια επέτειο του νομπελίστα ποιητή

    100 χρόνια από τη γέννηση του Οδυσσέα Ελύτη


    Φανταστείτε τον Οδυσσέα Ελύτη να κάθεται σε μια χαμηλή πολυθρόνα, με τα χειρόγραφα πλάι του. Το πλάι του είναι το πάτωμα. Πάνω εκεί αφημένα τα ακόμη ανολοκλήρωτα ποιήματά του. Τον βολεύουν -γιατί η ποίηση είναι αφόρητη χειρωναξία κι όχι αποκλειστικά ονειροφαντασία- τα μεγάλου σχήματος αναδιπλούμενα τετράδια, με σελίδες καντριγιέ, που τα ακουμπά στα γόνατά του.
    Στη Villa Natacha με τους Ivar Ivask και Στρατή Ελευθεριάδη-Τεριάντ Στη Villa Natacha με τους Ivar Ivask και Στρατή Ελευθεριάδη-Τεριάντ Η ποίηση προσκυνά στον θεό της ή ο θεός της ποίησης καθίζει την ποίηση στα γόνατά του, όπως ο Αρθούρος Ρεμπό: «Μια νύχτα πήρα την ομορφιά στα γόνατά μου/και τη βρήκα πικρή και τη βλαστήμησα/οπλίστηκα ενάντια στη δικαιοσύνη/δραπέτευσα...».
    Ακούγεται μουσική του Μότσαρτ, αυτού του μουσικού παιχνιδιού, γιατί τέτοιος υπήρξε ο Οδυσσέας Ελύτης, ένας Μότσαρτ τού συνήθως αβίαστου στίχου, ο οποίος προσπάθησε να κρατήσει ζωντανή τη λάμψη του ταλέντου και να μην την αφήσει να θαμπώσει, εκτός κι αν είχε τη θαμπάδα του ασημένιου τάματος. Παγανιστής και χριστιανίζων, συγγενικός μ' οτιδήποτε δεν έσβηνε με μια μονοκοντυλιά τη λέξη «αίνιγμα» και το παράγωγό

    Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2011

    «...μη φαγωθούμε μεταξύ μας»

    Έντυπη Έκδοση


    «...μη φαγωθούμε μεταξύ μας»


    Στα δύο χρόνια της διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, ο ελληνικός λαός βουλιάζει καθημερινά στην κατάσταση που δημιουργεί η οικονομική κρίση. Στην αρχή αντέδρασε μουδιασμένα στις θυσίες που ζητούσε η κυβέρνηση.
    Οσο αγρίευαν τα πράγματα και μεγάλωναν τα χαράτσια, δυνάμωναν και οι διαμαρτυρίες, οι φωνές και οι κινητοποιήσεις.
    Ωστόσο όλα ήταν υπό κάποιο σχετικό έλεγχο από την κυβέρνηση. Οι μεγάλες διαδηλώσεις των συνδικάτων διαλύονταν από προβοκάτορες και χημικά. Το κυριότερο όμως ήταν ότι η κάθε επαγγελματική ομάδα έβρισκε απέναντί της την άλλη που θιγόταν. Οι πιέσεις που ασκούνταν έδιναν πρόωρο τέλος στις κινητοποιήσεις αυτές.
    Ας θυμηθούμε ότι όταν οι αγρότες έκλειναν τους εθνικούς δρόμους, έπαιζαν ξύλο με νταλικέρηδες που έβλεπαν τα προϊόντα να σαπίζουν στα οχήματά τους. Οταν οι νταλικέρηδες έκλειναν δρόμους, φώναζαν οι έμποροι, οι εισαγωγείς και άλλοι επαγγελματικοί κλάδοι.
    Οι πανεπιστημιακοί κάνουν κινητοποιήσεις και την πληρώνουν οι φοιτητές, απεργούν δάσκαλοι και καθηγητές, φωνάζουν οι γονείς που τα παιδιά τους δεν πάνε σχολείο. Απεργούν οι γιατροί, μένουν ξεκρέμαστοι οι ασθενείς. Απεργούν οι δημόσιοι υπάλληλοι, δυσκολεύεται η ζωή των πολιτών, απεργούν οι δημοτικοί υπάλληλοι, μας παίρνει η μπόχα όλους.
    Είναι ένας φαύλος κύκλος, ένα παιχνίδι γνωστό στις κάθε είδους εξουσίες, από το 19ο αιώνα.
    Οι εξουσίες έχουν αναπτύξει πολυποίκιλες τεχνικές και στρέφουν τη μία κοινωνική τάξη εναντίον της άλλης. Κύριοι βοηθοί τους, ορισμένα ΜΜΕ και κυρίως τηλεοπτικά κανάλια που είτε προπαγάνδιζαν είτε «βομβάρδιζαν» ανηλεώς με λάιφ στάιλ και άλλες ανοησίες το κοινό.
    Επί των προηγούμενων κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ ξεπήδησε το φαινόμενο αυτό που ονομάστηκε κοινωνικός αυτοματισμός. Μόνο που τότε η οικονομική κατάσταση επέτρεπε να δίνουν και κανένα κοκαλάκι στην επαγγελματική τάξη που έκανε τη μεγαλύτερη φασαρία και η κατάσταση καταλάγιαζε. Τώρα δεν υπάρχει κοκαλάκι ούτε για δείγμα. Αντίθετα, μας ζητάνε πίσω τα κοκαλάκια των καλών καιρών.
    Ο Φρόιντ, πατέρας της ψυχανάλυσης, πρέσβευε ότι οι μάζες διακατέχονται από τα αρχέγονα ένστικτα του ανθρώπου, τα οποία ως επί το πλείστον είναι βίαια, επιθετικά και σεξουαλικά. Αυτό μπορεί να δώσει μια κάποια απάντηση, ακόμα και για την αύξηση της εγκληματικότητας και τους βιασμούς γυναικών από ληστές. Ελεγε ακόμα ότι οι μάζες αυτές μπορούν να χειραγωγηθούν και να χρησιμοποιήσεις προς όφελός σου τις επιθυμίες και τους φόβους τους.
    Στο πλαίσιο αυτό κινούνται οι κάθε λογής «ηγέτες» που ξεφυτρώνουν ή αναδεικνύονται μέσα στις επαγγελματικές ομάδες, ή ακόμα στέλνονται από κέντρα ή παράκεντρα εξουσίας με συγκεκριμένο σκοπό.
    Ομως όλα έχουν ένα όριο. Η ανέχεια, η δυστυχία και η πείνα θολώνουν τη σκέψη και κάνουν τη δράση ανεξέλεγκτη. Και η δράση θα γίνει βία και πιθανόν ανεξέλεγκτη. Εδώ χρειάζονται οι πραγματικοί ηγέτες μέσα στην κοινωνία, το συνδικαλισμό, τους πνευματικούς ανθρώπους, την τέχνη. Να δώσουν κατευθύνσεις, ώστε να μετατρέψουν την οργή και το θυμό σε γενικευμένη διαμαρτυρία και παλλαϊκή απαίτηση: «Ως εδώ». Να προλάβουν το μεγαλύτερο κακό που θα μπορούσε να συμβεί, να «φαγωθούμε μεταξύ μας» που λέει και ο ποιητής. Και ας αναλογιστούμε το αυτονόητο: Ολοι μαζί θα τα καταφέρουμε καλύτερα.

    στον δρόμο των δρόμων

    Έντυπη Έκδοση


    στον δρόμο των δρόμων


    Προς στιγμήν η στήλη εξέλαβε ως ελληνική Τρόικα, το τρίο Στούτζες των Διαμαντοπούλου - Ραγκούση - Λοβέρδου, κάνει την αυτοκριτική της...
    ΥΓ.: Το κείμενο των «τριών» ο κ. Γιάννης Αλαφούζος το έγραψε;
    Δεν απέτυχε το Μνημόνιο. Πέτυχε να φέρει την εργαζόμενη κοινωνία σε καθεστώς δουλοπαροικίας.
    Δεν ήταν λάθος η συνταγή, ήταν απ' την αρχή σωστό το φάρμακο, το φάρμακο-φαρμάκι. Η χώρα δηλητηριάστηκε και τώρα πεθαίνει...
    Ανεργοι στοιχειώνουν τα σπίτια. Απλήρωτοι λογαριασμοί στριφογυρίζουν μέσα στο κεφάλι μας, ενώ ο απίθανος που έχουμε για Πρωθυπουργό δηλώνει ότι «κατανοεί απόλυτα την ανάγκη να βρει ο νέος τον δρόμο του εκτός Ελλάδας, έστω προσωρινά»!!! -ανάλγητος ή ηλίθιος;
    Δύο χρόνια τώρα η χώρα πάει απ' την υποβάθμιση στην ατίμωση.
    Επί δύο χρόνια ζούμε μέσα σε έναν εφιάλτη!
    Να μας βρίζουν για «διεφθαρμένους» αυτοί που έπαιρναν τις μίζες απ' τη Ζήμενς κι όχι μόνον! να μας περιφρονούν κάτι άχρηστοι σαν την κυρία Διαμαντοπούλου που άφησε τα παιδιά χωρίς βιβλία! να
    μας κάνει χρηστομάθεια ο Πάγκαλος που διόρισε την κόρη του στο δημόσιο, ο Λοβέρδος που εξασφάλισε τη γυναίκα του στο δημόσιο κι ο Καρχιμάκης που διόρισε τον εαυτό του σε προσωποπαγή θέση στο δημόσιο - για μετά! αφού δηλαδή θα τον έχει μαυρίσει ο λαός και πάψει να 'ναι βουλευτής.
    Δεν απέτυχε ο Παπανδρέου! έκανε τη βρώμικη δουλειά για την οποίαν προωθήθηκε. Εβαλε τη χώρα σε καθεστώς Εντολής, ξέσκισε το Σύνταγμα, φτώχυνε τον λαό και τώρα ετοιμάζεται να δώσει λάφυρο στους ξένους την τελευταία ελπίδα της Ελλάδας να ανακάμψει, τον ορυκτό της πλούτο...
    *****
    Το παιχνίδι δεν μπορεί να παίζεται πλέον στο γήπεδό τους -το γήπεδο των τραπεζών και των επιτοκίων. Πρέπει να μεταφερθεί, και να μεταφερθεί τώρα, στο γήπεδο του λαού.
    * Πρέπει να ελεγχθεί η νομιμότης του χρέους.
    * Πρέπει να γίνουν απαιτητές οι Γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις.
    * Πρέπει να δημιουργηθεί εδώ και τώρα ένα Μεγάλο Αντιμνημονιακό Μέτωπο που θα δώσει στον λαό την ευκαιρία να κάνει ο ίδιος, συντεταγμένος, τις παραγωγικές μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται
    η εργασία και το επιχειρείν
    για να ξαναβρεί η χώρα την εθνική της ανεξαρτησία, και την παραγωγική της ανάπτυξη. Η Ελλάδα έχει υψηλού επιπέδου δυναμικό -επιστήμονες, εργάτες, γεωργούς, νεολαία- πρέπει να πάρουμε τη χώρα απ' τα χέρια των γραισκύλων που τη στραγγαλίζουν. Δεν είναι η ζωή μας λάφυρο των γκόλντεν μπόυς! Είναι πολύτιμη
    για να σβήνει μέσα στη θλίψη, την ανέχεια, την αναξιοπρέπεια, τη νέα Κατοχή...

    Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2011

    Συγκέντρωση -- Διαμαρτυρία 19/10/2011 ΚΑΣΤΟΡΙΑ

    Bertolt Brecht: "Το τραγούδι της απεργίας")


    Βγες έξω, σύντροφε! Ρίσκαρε
    Τη δεκάρα, που ούτε δεκάρα πια δεν είναι.
    Τον τόπο για ύπνο που πάνω του πέφτει η βροχή.
    Και της δουλειάς τη θέση που αύριο θα χάσεις!
    Μπρος, στο δρόμο έξω! Αγωνίσου!
    ...Να περιμένεις πια δε γίνεται, είναι αργά πολύ!
    Βοήθα τον εαυτό σου βοηθώντας μας:
    Κάνε πράξη την αλληλεγγύη! 

    Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2011

    Ζοζέ Σαραμάγκου: Θα χρειαζόμασταν μια εξέγερση ελεύθερων συνειδήσεων

    Ζοζέ Σαραμάγκου: Θα χρειαζόμασταν μια εξέγερση ελεύθερων συνειδήσεων

    Ημερομηνία δημοσίευσης: 18/10/2011
    Της Πόλυς ΚΡΗΜΝΙΩΤΗ

    “Η λειτουργία του κόσμου έπαψε να είναι το απόλυτο μυστήριο που ήταν, οι μοχλοί του κακού βρίσκονται μπροστά στα μάτια... όλων, για τα χέρια που τους χειρίζονται δεν υπάρχουν πια γάντια ικανά να κρύψουν τις κηλίδες του αίματος. Θα έπρεπε, επομένως, να είναι εύκολο για τον καθένα να επιλέξει ανάμεσα στην πλευρά της αλήθειας και στην πλευρά του ψεύδους, ανάμεσα στον ανθρώπινο σεβασμό και στην ασέβεια προς τον άλλον, ανάμεσα σε αυτούς που είναι με τη ζωή και αυτούς που είναι εναντίον της. Δυστυχώς, τα πράγματα δε συμβαίνουν πάντα έτσι. Ο προσωπικός εγωισμός, το βόλεμα, η έλλειψη γενναιοδωρίας, οι μικρές δειλίες της καθημερινότητας, όλα αυτά συνεισφέρουν σε μια ολέθρια μορφή πνευματικής τυφλότητας, να βρισκόμαστε δηλαδή στον κόσμο και να μη βλέπουμε τον κόσμο, ή να βλέπουμε από αυτόν ότι, ανά πάσα στιγμή, τείνει να εξυπηρετεί τα συμφέροντά μας. Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν μπορούμε να ευχηθούμε παρά να έρθει η συνείδηση και να μας ταρακουνήσει επειγόντως από το μπράτσο και να μας ρωτήσει εξ επαφής: “Πού πας; Τι κάνεις; Ποιος νομίζεις ότι είσαι;”. Μια εξέγερση ελεύθερων συνειδήσεων θα χρειαζόμασταν. Είναι άραγε εφικτό;”. Ζοζέ Σαραμάγκου "Το τελευταίο τετράδιο"!
    Ο σοφός γέρων αποτύπωνε καθημερινά στο blog του τις λέξεις του. Μικρά σημάδια σκαλισμένα στον ηλεκτρονικό του υπολογιστή που ανέμιζαν σκληρές, ελπιδοφόρες, πικρές πολλές φορές αλήθειες! Αυτό είναι "Το Τελευταίο Τετράδιο". Τα κείμενα που έγραφε από τον Μάρτιο του 2009 ώς τον Ιούνιο του 2010, λίγο πριν τον θάνατό του δηλαδή, στα οποία αποτύπωνε τις σκέψεις του για την ιβηρική και την παγκόσμια επικαιρότητα, για ανθρώπους που γνώρισε και ανθρώπους που θαύμασε, για θεσμούς και κυβερνήτες, για ελπίδες και ματαιώσεις, για τον κόσμο που θα γεννηθεί μετά την κρίση. Με χέρι τρεμάμενο από τα χρόνια, αλλά με νου κοφτερό σα λεπίδι, έριχνε τη λοξή του ματιά "για να βλέπει την άλλη πλευρά των πραγμάτων", όρθωνε τη δική του ματιά κατά μέτωπο στα πράγματα και εκτόξευε την αγαπημένη του λέξη, αυτό το ηχηρό όχι, προς κάθε εξουσία.
    "Το Τελευταίο Τετράδιο", αναμφισβήτητα, δεν καταγράφει ένα και μόνο ημερολογιακό έτος. Τουναντίον συμπυκνώνει τον στοχασμό του Σαραμάγκου, την ευθύνη του σκεπτόμενου ανθρώπου όταν συλλογίζεται ανιδιοτελώς και απευθύνεται δημόσια στους συνανθρώπους του. Ο Σαραμάγκου και σ' αυτά τα κείμενά του δεν παίρνει απλώς θέση στα πράγματα, παίρνει πολιτική θέση και ορθώνει τη φωνή του με καθαρότητα και σαφήνεια. Όχι επειδή είχε θητεύσει στο κομμουνιστικό κίνημα, αλλά επειδή ώς το τέλος της ζωής του οσμιζόταν πολύ καλά τη μανέστρα που μαγειρευόταν στο καζάνι του πλανήτη μας. Απέναντι στην πνευματική τυφλότητα των ημερών μας δεν στάθηκε τυφλός και κωφός. Πυροβολούσε σχεδόν καθημερινά με δέσμες φωτός, ικανές όταν φτάσει ο καιρός να γονιμοποιηθούν και να ανατείλουν πραγματικά αφυπνισμένες συνειδήσεις.
    Δεν είναι καθόλου τυχαία η τελευταία σελίδα αυτού του τελευταίου τετραδίου. Ο Σαραμάγκου αποχαιρετά το blog του, όπως σε μερικές ημέρες θα αποχαιρετούσε τη ζωή, απευθύνοντας ευχαριστώ σε έναν Σουηδό συνάδελφό του. Ο λόγος, καθόλου προφανής εκ πρώτης όψεως. Για τον Σαραμάγκου, όμως, και για τους αναγνώστες του, επαρκής. Όπως πιστοποιεί στο προλογικό της σημείωμα η γυναίκα του Πιλάρ δελ Ρίο "Ήταν μεσημέρι, παρακολουθούσε πάλι ειδήσεις στην τηλεόραση, κι έτσι, μ' αυτόν τον τρόπο, έμαθε πως ένας συνάδελφός του, ένας Σουηδός συγγραφέας, είχε πάρει μέρος σ' έναν στολίσκο που επιχειρούσε να σπάσει μια τρομερή πολιορκία στην Παλαιστίνη. Και ο Σαραμάγκου, που ήξερε καλά από πολιορκίες, είπε μόνο "Obrigado, Mανκέλ", "Σ' ευχαριστώ, Μανκέλ", και σ' αυτές τις δύο λέξεις συνόψισε τα πάντα, τον θαυμασμό, την αλληλεγγύη, τον σεβασμό, την ανικανότητα, τη ζωή του ως ενός ανθρώπου που δεν παραδίνεται, την ευγνωμοσύνη του γι' αυτόν που δεν χάνει το κουράγιο του".

    Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2011

    Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ(ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ)

    Πάνθεον Ἐθνικοφροσύνης(ΒΑΡΝΑΛΗΣ)

    Πάνθεον Ἐθνικοφροσύνης
    (Ὅλοι με πιστοποιητικόν)


    Φανέ, ὅταν τὸ ἔλαιον σὲ λείψῃ, τί θὰ γίνῃς;
    Τί; θὰ σβεσθῆς...
    Δ. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ


    Μεγάλη πόρτα νὰ χωρᾷ ὁ Μεγάλος
    ποὺ διπλὰ μεγαλώνει ἅμα ξαπλώσει.
    Ὡς τὸ κατώφλι Θάνατος καὶ Λήθη
    καὶ μέσα Αἰώνια Μνήμη καὶ Χαρά!

    Ἀθάνατοι σὲ μάρμαρο καὶ μπροῦντζο
    λαμποκοποῦν οἱ ἀχόρταγοι λαοφάγοι.
    Τοὺς προσκυνᾷ ἡ Πατρίδα «εὐγνωμονοῦσα»
    καὶ τοὺς φοβᾶται ὁ «Σκώληξ ὁ Ἀκοίμητος».

    Τοῦ ἀκάνθινου στεφάνου ὁ κορονάτος
    στὴν πίσσα ρίχνει τοὺς πιστούς σου, Φτώχεια.
    Δὲν μπορεῖ νὰ χαρεῖ τοῦ Παραδείσου
    τὰ πλούτη, ὅσο θυμᾶται τὰ δικά του.

    Καλαμαρὰς ποὺ τύφλωνε τ᾿ ἀηδόνια
    καὶ δάσκαλος ποὺ βίαζε τὴν Ἀλήθεια,
    γιὰ ν᾿ ἀνεβοῦν σερνότανε στὴ λάσπη
    καὶ τοὺς ἔφαε κι αὐτοὺς καὶ τὰ χαρτιά τους.

    Καὶ μία μεγαλουσιάνα, ἄφραγη λάμια,
    νά ῾τανε, λέει, κάθε φορὰ παρθένα!
    καὶ μία παρθένα πρώιμη, ποὺ δὲν πρόλαβε
    νὰ ξεπεράσει τὴ μαμὰ στ᾿ ἀνάσκελα.

    Τ᾿ ἁγνά μας ἐθνικόπουλα, ὁρκισμένα
    τὸν ἅγιον ὅρκο τῶν ἀρχαίων ἐφήβων,
    γράφουν στὴν πλάκα τῶν τουφεκισμένων
    ἀπὸ τοὺς Γερμανούς: « Καλὰ σᾶς κάναν!»

    Καὶ στὴν κορφὴν ἀπάνου ὁ Μαῦρος Ἥλιος!
    Τὸν κοιτᾷς καὶ σαπίζουνε τὰ λούκια σου.
    Διχτάτορας! Ὂλ᾿ ἡ κοπριὰ τοῦ αἰῶνα
    κοιλοπονοῦσε γιὰ νὰ τὸν ξεράσει!

    Αὐτοὶ Πατρίδα, Ἅγια Γραφὴ καὶ Σπόρος!
    Κι ἀπ᾿ τὰ ἱερά μας κόκαλα βγαλμένη
    ἡ Προδοσία στὸ μασκοφόρο δίνει
    σπαθὶ μ᾿ ἕνα χρυσὸ πουγκὶ γιὰ φούντα!

    Τῶν αἱμάτων σου οἱ ποταμοί, Λαέ,
    δὲν κάνουν ἕνα ρόχαλο δικό τους.
    Κι ἂν τὴ στερνή σου ἁρπάξανε μπουκιά,
    σοῦ ἀφήσανε τὴ δόξα τοῦ Θανάτου.

    Στὴ χώρα κάτω νύχτωσεν ἡ μέρα,
    μαύρη καπνούρα κι οὐρλιαχτὰ καὶ θρῆνος.
    Δικὰ καὶ ξέν᾿ ἀγριόσκυλα, ζευγάρι,
    σὲ μαγαρίζουν, κοσμογόνε Βράχε!

    Πασκαλιὰ στὸ βασίλειο τῶν Σκιῶν!
    Ἀναστημένα μάρμαρα καὶ μπροῦντζοι
    κατηφορᾶνε χορευτὰ μὲ πήδους
    νὰ μοιραστοῦν τὴ σάρκα σου, λαουτζίκο

    Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2011

    Α ΜΑΝ HAS ΤΟ DO WHAT ΗΕ HAS ΤΟ DO

    Α ΜΑΝ HAS ΤΟ DO WHAT ΗΕ HAS ΤΟ DO


    Ο ατυχής Αρης Σπηλιωτόπουλος υπέπεσε στο σφάλμα να προφέρει ΤΡΙΣ τη λέξη «νοοτροπία» ενώπιον του Γιάννη Πρετεντέρη· συγκεκριμένα, την τρίτη φορά, ξεστόμισε ολόκληρη την παρακάτω φράση «[...]μπορώ να συμφωνήσω... [μ' αυτούς που το υποστηρίζουν] ότι είναι απαραίτητη η αλλαγή της νοοτροπίας».
    Ακολούθησε το αναμενόμενο ξέσπασμα του ευέξαπτου οικοδεσπότη, όχι εντελώς αταίριαστο με το εισαγγελικό ήθος που απορρέει εθιμικά από τη μεγαλοπρεπή τηλεοπτική πρωτοκαθεδρία, αλλά σίγουρα προσβλητικό.
    Για κάποιους ανθρώπους, η τιμή να προσκαλούνται στην Ανατροπή του Γ. Πρετεντέρη, στο Mega, εξακολουθεί, περιέργως, να απέχει από την πλήρη και ολοκληρωμένη ευτυχία, κι έτσι παρασύρονται να ζητούν περισσότερα, φτάνοντας ενίοτε να ερωτοτροπούν με τα όρια της αναίδειας. Τέτοιας τάξεως κρούσμα, η προφανής αχαριστία του βουλευτή της Β' Αθηνών οδήγησε στο ιερόσυλο ολίσθημα για το οποίο μιλάμε και που, επί παραδείγματι, στο πλαίσιο πάντοτε της αγέρωχης πρετεντερικής προεδρίας, οι συμπαριστάμενοι Ανδρέας Λοβέρδος και Μάκης Βορίδης θα απέφευγαν αβίαστα, ο μεν πρώτος χάρη στα γρήγορα ανακλαστικά του, ο δε άλλος επειδή ακριβώς θεωρούσε τα περί νοοτροπίας αυτονόητα και, άρα, προς παράλειψη. Ο Πρετεντέρης, άλλωστε, δεν διάλεγε τους καλεσμένους στο πάνελ του ανοίγοντας στην τύχη τον τηλεφωνικό κατάλογο.
    Εν πάση περιπτώσει, η επίμαχη εκπομπή είναι ό,τι πιο

    Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2011

    Δάσκαλος με πρώτο μισθό 560€ το μήνα

    ΕΝΙΑΙΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ ΤΙ ΧΑΝΟΥΝ ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ

    Δάσκαλος με πρώτο μισθό 560€ το μήνα


    Δάσκαλοι με 560 ευρώ το μήνα, καθηγητές μέσης εκπαίδευσης με 581 ευρώ και πανεπιστημιακοί με 1.200 και 2.000 ευρώ.
    Δεν είναι μόνο η φτωχοποίηση των εκπαιδευτικών, όπως άλλωστε και όλων των εργαζομένων, που επιφυλάσσει το νέο μισθολόγιο.
    Είναι και όλα τα υπόλοιπα που φέρνει η καταιγιστική οικονομική κρίση η οποία μαστίζει τη χώρα μας: απολύσεις, εφεδρεία, κατάργηση της μισθολογικής εξέλιξης, άγριες περικοπές σε συντάξεις, εφάπαξ και φοροαπαλλαγές, αλλά και οι νέες συνθήκες εργασίας που μετατρέπουν τον εκπαιδευτικό σε «κρατικό υπάλληλο» γενικών καθηκόντων ο οποίος θα απασχολείται όπου υπάρχει ανάγκη. Πώς τρέχει στις γειτονιές ο υδραυλικός; Κάπως έτσι. Αλλωστε, ήδη
    Σήμερα μετά τις 6 μ.μ. στο Σύνταγμα: Συναυλίες και χοροί για την παγκόσμια μέρα "αληθινής δημοκρατίας"

    Ημερομηνία δημοσίευσης: 15/10/2011
      Με συναυλίες, χορό, ποίηση, προβολές και με ζωντανές συνδέσεις με τις πλατείες όλου του κόσμου συμμετέχει σήμερα και η πλατεία Συντάγματος στο παγκόσμιο αγωνιστικό ραντεβού για "αληθινή δημοκρατία". Ο παγκόσμιος χαρακτήρας που έχει λάβει η "αγανάκτηση" δίνει νέα ώθηση στο κίνημα της πλατείας και στη χώρα μας και σήμερα αναμένεται χιλιάδες άνθρωποι να κατακλύσουν το Σύνταγμα, σε μια συγκέντρωση- πρόγευση της αγωνιστικής εβδομάδας που ακολουθεί. Στην σημερινή συναυλία συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, οι μουσικοί Βασ. Παπακωνσταντίνου, Δημ. Πουλικάκος, οι Αέρα Πατέρα κ.ά. Η συγκέντρωση ξεκινά μετά τις 6 μ.μ.
      Αύριο μετά τις 8 μ.μ. θα γίνει ανοιχτή "συνέλευση όλων των συνελεύσεων". Το κίνημα της πλατείας παίρνει ενεργά μέρος στις πανεργατικές κινητοποιήσεις και καλούν στις 11 π.μ. την Τετάρτη στο Σύνταγμα.

      ...«ο χειμώνας έρχεται»...

      ...«ο χειμώνας έρχεται»...


      Ως φαίνεται για τον ίδιον τον Γιώργο Παπανδρέου υπήρχαν και «υπάρχουν τα λεφτά». Σύμφωνα με το θέμα που έχει αποκαλύψει η «Αυγή» -ο κ. Πουλακίδας- κι έφερε ο Σύριζα στη Βουλή (λαμβάνοντας ως απάντηση μασημένα λόγια, γαργάρες και παρασιωπήσεις), ο Παπανδρέου, όταν ήταν και Υπουργός Εξωτερικών αύξησε τα ποσά για τα μυστικά κονδύλια, μάλιστα άσκησε τέτοια πίεση, ώστε μέσα σε μία μέρα, στις 28 Ιουλίου 2010, να υπογράψει ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών κ. Σαχινίδης τρία έγγραφα -πράγμα άκρως ασυνήθιστο- με αλληλοδιάδοχους αριθμούς πρωτοκόλλων -αυτό ακόμα πιο ασυνήθιστο-, ώστε να φθάσουν αυθημερόν (όπως λέμε εν μιά νυκτί) στα «μαύρα ταμεία» του Υπεξ τα ποσά των 1.125.000 Ευρώ και των 1.575.000 Ευρώ και των 3.000.000 Ευρώ - σύνολον: 5.700.000 Ευρώ!
      Με δύο λόγια: Απ' τον Οκτώβριο του 2009 (όταν ανέλαβε ο Παπανδρέου) αύξησε τα μυστικά κονδύλια κατά 15.000.000 Ευρώ για το 2009, χρησιμοποίησε σχεδόν 20.000.000 Ευρώ απ' τον Οκτώβρη έως τον Δεκέμβρη του 2009 (!) κι ενώ προϋπολόγισε 18.900.000 Ευρώ για το 2010, εν τέλει διέθεσε 68.000.000 Ευρώ -πάντα στα μυστικά κονδύλια. Ενα σύνολο δηλαδή 88.000.000 Ευρώ! Πού πήγαν αυτά τα λεφτά ενώ ταυτοχρόνως η χώρα εσύρετο στο ΔΝΤ και το Μνημόνιο; Διότι όντως αυτά τα «λεφτά υπήρξαν», πού «πήγαν» είναι το ερώτημα...
      ΥΓ.: Το θέμα από προχθές «παίζει» στο σύνολο του Τύπου πλην του εξαρτημένου από τις κατοχικές δυνάμεις του Μνημονίου. Απάντηση απ' την κυβέρνηση; τσιμουδιά! Μούγκα! Ακρα του τάφου (που ρούφηξε τα λεφτά) σιωπή...
      Οταν ήρθε ο χερ Ράιχενμπαχ στο προτεκτοράτο - μόνον το μουστακάκι τού 'λειπε εξωτερικώς, για να φαίνεται η χάρη που διαθέτει εσωτερικώς.
      Εγραψαν τότε ανάλαφρα καθώς το συνηθίζουν οι ελαφρόμυαλες πέννες ότι «τι μας φταίει ο άνθρωπος» και «ένας υπάλληλος είναι κι αυτός» - ένας καλός άνθρωπος απ' την Πομερανία δηλαδή,
      που η τύχη το 'φερε αγγαρεία να κάνει, με μας τους τεμπελχανάδες να μπλέξει -και εμείς του την πέφτουμε κι από πάνω;!
      Ομως, όπως γράφει και το χθεσινό «Ποντίκι» ο καλός αυτός άνθρωπος από τη Βάδη-Βυρτεμβέργη ήρθε κανονικός Γκαουλάιτερ στην Αθήνα, για να χαρτογραφήσει την εθνική περιουσία, να δεσμεύσει μελλοντικές πλουτοπαραγωγικές

      Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011

      Μ. Γλέζος: "Θυσιάζομαι για να σώσω τη χώρα", είπε και ο Τσολάκογλου...


      • Μ. Γλέζος: "Θυσιάζομαι για να σώσω τη χώρα", είπε και ο Τσολάκογλου...
      Μ. Γλέζος: "Θυσιάζομαι για να σώσω τη χώρα", είπε και ο Τσολάκογλου...
      Ζώτου Έλλη
      Ημερομηνία δημοσίευσης: 13/10/2011
      "Πώς θα γίνει η λαϊκή οργή πολιτική πράξη; Εάν αφήσουμε τα πράγματα έτσι ως έχουν, θα φτάσουμε σε ματοκύλισμα. Το κατάλαβες Χρήστο (σ.σ.: προς Χρ. Παπουτσή); Τι θα γίνει; Θα κατεβάσετε άρματα μάχης; Υπάρχουν και άλλοι που εκμεταλλεύονται τέτοιες καταστάσεις με 'επαναστατικά λόγια'. Τις μεγάλες κουβέντες τις ακούμε βερεσέ. Σας θυμίζω τι είπε ο Τσολάκογλου όταν ανέλαβε: θυσιάζομαι για να σώσω τη χώρα!".
      Συνδικαλιστές: Να μην ασκείται πολιτική μέσω της αστυνομίας
      Με τα λόγια αυτά ο Μανώλης Γλέζος βρέθηκε για δεύτερη φορά μπροστά στην πολιτική και φυσική ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. καθώς και σε σπουδαστές και αστυνομικούς μιλώντας για τον ρόλο της αστυνομίας κατά τη χθεσινή ημερίδα των ΠΟΑΣΥ και ΠΟΑΞΙΑ στις εγκαταστάσεις των ΜΑΤ στην Καισαριανή με θέμα "Αστυνομία και Ανθρώπινα Δικαιώματα", την οποία συντόνιζε ο πρόεδρος της ΠΟΕΣΥ, Γ. Σαββίδης.
      Ο ρόλος της αστυνομίας είναι για να προστατεύει τον πολίτη από το έγκλημα και σε καμία περίπτωση να καταστέλλει, τόνισε και ζήτησε την κατάργηση των ΜΑΤ. Αναφερόμενος δε στο τι να κάνει ο αστυνομικός όταν τον διατάζουν να κάνει χρήση χημικών, ο Μ. Γλέζος απάντησε πως τότε πρέπει να ζητά γραπτή εντολή από τον ανώτερο τη στιγμή που του ζητά να στραφεί κατά συμπολιτών του. Ζήτησε επίσης να μάθει με ποιο σκεπτικό φέτος 480 αστυνομικοί που μόλις αποφοίτησαν στέλνονται στα ΜΑΤ και μοιράστηκε μια εμπειρία του από σύλληψή του το 1944.
      Οι πρόεδροι των ΠΟΑΣΥ και ΠΟΑΞΙΑ, Χρ. Φωτόπουλος και Δημ. Γεωργατζής, τόνισαν πως σε μια δημοκρατική κοινωνία δεν καλούμαστε να αποφασίσουμε μεταξύ περισσότερων δικαιωμάτων και ασφάλειας καθώς και πως δεν πρέπει να ασκείται πολιτική μέσω της αστυνομίας.
      Ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ., Ελ. Οικονόμου, ζήτησε συγνώμη από τον Μ. Κυπραίο, τον δημοσιογράφο που έχασε την ακοή του όταν τραυματίστηκε από αστυνομικούς στην πορεία της 15ης Ιουνίου, ωστόσο δεν παρέλειψε να επαναλάβει τα περί αναγκαίας δράσης για να αποφευχθεί η κατάληψη του κοινουβουλίου τον Ιούνιο.

      Έκκληση Μ. Κυπραίου να σταματήσει η βία

      «Γιατί;» Τι άραγε να φοβήθηκαν οι πάνοπλοι άνδρες των ΜΑΤ από έναν άμαχο; Τι κακό θα μπορούσα να τους κάνω; Δεν έχει σημασία πως είμαι δημοσιογράφος. Έχει σημασία πως είμαι πολίτης", είπε, μεταξύ άλλων, ο Μ. Κυπραίος σε μια συγκλονιστική ομιλία μαζί με την έκκλησή του να σταματήσει η βία καθώς η κρίση εξαθλιώνει με τον ίδιο τρόπο όλους τους εργαζόμενους και τους αστυνομικούς.
      Στην κρίση και το πώς επηρεάζει την κοινωνία, την αστυνομία, τη σχέση διαδηλωτών - αστυνομικών και τα ανθρώπινα δικαιώματα επικεντρώθηκαν και η καθηγήτρια εγκληματολογίας Β. Αρτινοπούλου, ο νομικός Δ. Μητρόπουλος, ενώ η ψυχολόγος της ΕΛ.ΑΣ. Β. Χριστοδούλου επεσήμανε πως τις τελευαταίες ημέρες όλο και περισσότεροι αστυνομικοί δηλώνουν εξαιτίας στρες αδυναμία εκτέλεσης υπηρεσίας.
      Παρεμβάσεις είχαμε και από τον βουλευτή του ΚΚΕ, Δ. Αγκαβανάκη, Τ. Μαυρόπουλο από τον ΣΥΝ και τον Μ. Λώλο, πρόεδρο της Ένωσης Φωτορεπόρτερ.

      Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2011

      Τι πυροδοτεί το κίνημα κατάληψης της Γουόλ Στριτ;

      Τι πυροδοτεί το κίνημα κατάληψης της Γουόλ Στριτ;

      Ημερομηνία δημοσίευσης: 13/10/2011
      Του Πάνου Τριγάζη*

      Παναμερικανικές διαστάσεις παίρνει το κίνημα για την κατάληψη της Γουόλ Στριτ («Occupy Wall Street») στις ΗΠΑ. Ένα κίνημα με αντικαπιταλιστικά συνθήματα, που καταγγέλλει την απληστία των τραπεζών, ζητεί τη φορολόγηση των πλουσίων («tax the rich») και διεκδικεί στοιχειώδη δικαιώματα, όπως το δικαίωμα στη δουλειά, σε μια περίοδο ραγδαίας εξάπλωσης της μαζικής ανεργίας στην αμερικανική κοινωνία.
      Δηλώνοντας αλληλέγγυος με το «θαρραλέο» αυτό κίνημα (όπως το χαρακτήρισε), ο Νόαμ Τσόμσκι τόνισε ότι «ο καθένας που έχει ανοιχτά μάτια ξέρει ότι ο γκαγκστερισμός της Γουόλ Στριτ και γενικότερα των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων έχει φέρει δεινά στον λαό των ΗΠΑ και του κόσμου, θέτοντας σε κίνηση έναν φαύλο κύκλο που οδήγησε στη συγκέντρωση τεράστιου πλούτου μαζί με πολιτική εξουσία σ' ένα μικρό τμήμα του πληθυσμού, ένα κλάσμα του 1%, ενώ το υπόλοιπο έγινε αυτό που μερικές φορές ονομάζεται 'πρεκαριάτο', το οποίο προσπαθεί να επιβιώσει μέσα στην επισφάλεια».
      Η αμερικανική υπερδύναμη είναι μια χώρα σε βαθιά κρίση, η οποία θέτει σε έντονη αμφισβήτηση και την ηγεμονία της στον κόσμο.
      Κύριες πληγές της αμερικάνικης οικονομίας είναι οι εισοδηματικές ανισότητες και οι υπερβολικές στρατιωτικές δαπάνες, υποστήριζε η καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ Λίντα Μπάιλμς με άρθρο της στην "International Herald Tribune" στις 28-4-2011. «Οι μειώσεις φόρων της περασμένης δεκαετίας -έλεγε- είχαν ως αποτέλεσμα την πιο άνιση κατανομή εισοδήματος από τη δεκαετία του 1920. Την ίδια ώρα -συνέχιζε- οι στρατιωτικές δαπάνες -μη συμπεριλαμβανομένου του κόστους των πολέμων στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν- εκτοξεύτηκαν μέχρι 1 τρισεκατομμύριο δολάρια, φθάνοντας στο υψηλότερο επίπεδο μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο».
      «Στη διάρκεια των τελευταίων 25 χρόνων -υποστηρίζει η καθηγήτρια του Χάρβαρντ- το πιο πλούσιο 1% των Αμερικανών έχει γίνει πολύ πλουσιότερο, ενώ η μεσαία τάξη είδε την πτώση του πραγματικού της εισοδήματος και οι φτωχοί έγιναν φτωχότεροι».
      Παρόμοιες εκτιμήσεις περιέχονται σε άρθρο στην ίδια εφημερίδα (5-9-2011) με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Όταν οι πλούσιοι αμερικανοί γίνονται υπερβολικά πλούσιοι», του πρώην υπουργού Εργασίας και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας Robert Reich, ο οποίος διαπιστώνει ότι «η αμερικανική κοινωνία γίνεται όλο και πιο άνιση, στο 5% των Αμερικανών με τα υψηλότερα εισοδήματα αναλογεί το 37% των καταναλωτικών δαπανών, με την επισήμανση ότι «το ποσοστό φορολογίας για τα υψηλότερα εισοδήματα μειώθηκε στο 37% μετά τα 1970. Όταν τόσο πολύ εισόδημα -συνεχίζει- πηγαίνει στην κορυφή, η μεσαία τάξη δεν διαθέτει αρκετή αγοραστική δύναμη για να κρατήσει την οικονομία σε κίνηση, χωρίς να βυθιστεί πιο βαθιά στο χρέος». Κατά τον Robert Reich «Η αμερικανική οικονομία δεν θα ανακάμψει μέχρι να αντιστραφεί η ορμητική κίνηση της Αμερικής προς την ανισότητα».
      Η σκληρή αυτή πραγματικότητα για τους κοινωνικά αδύνατους στις ΗΠΑ αφορά όλο τον κόσμο, αφού, σύμφωνα με την πρόσφατη Έκθεση του ΟΗΕ «Παγκόσμια Κοινωνική Κρίση» («Global Social Crisis 2011»), «η αυξανόμενη εισοδηματική ανισότητα στις ΗΠΑ και αλλού έχει συντελέσει σημαντικά στην παγκόσμια οικονομική και κοινωνική κρίση». «...Στις ΗΠΑ, σύμφωνα με την Έκθεση, στα μέσα της δεκαετίας του 1970, στο πλουσιότερο 1% του πληθυσμού αναλογούσε 8% του εθνικού εισοδήματος, ποσοστό το οποίο διπλασιάστηκε μέχρι το 2000». Αντίστοιχα, το ποσοστό εισοδήματος του εισοδηματικά κατώτερου 90% του πληθυσμού έπεσε από 65,4% το 1980 στα 51,8% το 2008. «Τέτοια συγκέντρωση πλούτου, υποστηρίζει η Έκθεση, στα χέρια τόσων λίγων δεν υπήρξε ούτε κατά το 1929, λίγο πριν την έναρξη του μεγάλου κραχ».
      Από τα παραπάνω εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κανείς γιατί το κίνημα «Occupy Wall Street» γίνεται σημείο αναφοράς για όλη την «άλλη Αμερική», προσελκύοντας την υποστήριξη ποικίλων δυνάμεων της αριστεράς, σημαντικών συνδικάτων και γνωστών ανθρώπων της τέχνης και της επιστήμης (Μάικλ Μουρ, Σούζαν Σάραντον, Νόαμ Τσόμσκι, Ναόμι Κλάιν, Τζότζεφ Στίγκλιτς κ.ά.).

      ΚΟΙΝΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ


      ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
      Α/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
      ΕΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ
      ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ



      ΨΗΦΙΣΜΑ



      Η κατάθεση από την κυβέρνηση του Νέου Μισθολογίου στη Βουλή επιβεβαίωσε ακόμη και τους χειρότερους εφιάλτες των εργαζομένων. Οι εκπαιδευτικοί – οι χειρότερα αμειβόμενοι δημόσιοι υπάλληλοι – βρίσκονται για ακόμη μία φορά στο στόχαστρο των περικοπών. Πριν από αυτούς βέβαια έχει στοχοποιηθεί η ίδια η Παιδεία. Σε απόλυτη αναντιστοιχία με την Πρωθυπουργική δέσμευση για εξαίρεση της Παιδείας από την πολιτική των περικοπών του μνημονίου, η Κυβέρνηση διαμορφώνει με «συνέπεια» το νέο τοπίο στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.

      • Για πρώτη φορά σε περίοδο ειρήνης, τα σχολεία ξεκίνησαν και παραμένουν χωρίς βιβλία.
      • Στην «ισχυρή», «Ευρωπαϊκή» Ελλάδα, σχολεία που χτίστηκαν και εξοπλίστηκαν με το μόχθο του λαού για να στηρίξουν το όραμα της αποκέντρωσης, συγχωνεύονται και καταργούνται με καθαρά οικονομικά κριτήρια.
      • Ο «Καλλικράτης», φιλόδοξος αντικαταστάτης του «Καποδίστρια», ξεκίνησε ήδη την περιβόητη μείωση των δαπανών από τις σχολικές επιτροπές.
      • Ο νέος πειραματισμός στο σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση έρχεται στην πλέον ακατάλληλη στιγμή, εκεί όπου οι οικογένειες και οι υποψήφιοι θα περίμεναν σταθερότητα.
      • Στο «νέο» «ψηφιακό» σχολείο των φωτοτυπιών, μειώνονται οι ώρες της Πληροφορικής.
      • Η κοινωνική αναλγησία της κατάργησης της Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης και της Ενισχυτικής Διδασκαλίας, στερεί από τους μαθητές των χαμηλών οικονομικών στρωμάτων μία πολύτιμη βοήθεια.
      • Η κατάργηση των υποστηρικτικών δομών καθώς και των εξειδικευμένων εκπαιδευτικών πλαισίων (Τμημάτων Αθλητικής Διευκόλυνσης, σχολικών βιβλιοθηκών κλπ) με τη λογική του περιττού και μη αποδοτικού, «τιμωρεί» την εκπαιδευτική διαδικασία για προηγούμενες ελλείψεις και στρεβλώσεις, για τις οποίες δεν ευθύνεται κανείς άλλος παρά η πολιτική ηγεσία.
      • Η περιθωριοποίηση και η απαξίωση του ρόλου της ειδικής αγωγής, με την εγκληματικής εμπνεύσεως απόφαση για χρηματοδότησή της από το ΕΣΠΑ αντί του τακτικού προϋπολογισμού, αποκαλύπτει την πραγματική ατζέντα του μνημονίου: «Οι αδύναμοι δεν θα επιβιώσουν». Η κατάργηση των ΚΕ.Δ.Δ.Υ. αποτελεί μία ακόμη επιβεβαίωση.
      • Η απαξίωση και ο μαρασμός του θεσμού του ολοήμερου σχολείου, της άλλοτε «ναυαρχίδας» της κοινωνικής πολιτικής του Υπουργείου Παιδείας, προσβάλει ως απόλυτος εμπαιγμός την δοκιμαζόμενη Ελληνική οικογένεια.
      • Ο ερασιτεχνικός προγραμματισμός της διδασκαλίας των ξένων γλωσσών, αποκαλύπτει την πραγματική βαρύτητα που δίνει το Υπουργείο στην ξενόγλωσση εκπαίδευση.



      Στο «νέο» αυτό σχολείο των «καινοτομιών» καλείται για ακόμη μία φορά η εκπαιδευτική κοινότητα να προασπίσει το κοινωνικό αγαθό της Παιδείας,  αντιμετωπίζοντας όμως πλέον την ανάλγητη ανατροπή των εργασιακών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων και τις ανυπέρβλητες δυσκολίες της νέας πολιτικής της διαχείρισης του εκπαιδευτικού προσωπικού.

      Οι εκπαιδευτικοί τα δύο τελευταία χρόνια, με την εφαρμογή του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου, έχουν ήδη απολέσει τέσσερις μισθούς και σε συνδυασμό με την πρωτοφανή ακρίβεια έχουν ήδη οδηγηθεί στην εξαθλίωση.

      Η «ευελιξία» της «διαθεσιμότητας» του «κρατικού υπαλλήλου» εξοντώνει στην ουσία τις οικογένειες των εκπαιδευτικών, καλώντας τις να πληρώσουν με τις αναγκαστικές μετακινήσεις, τα διαχρονικά λάθη και τις παραλείψεις της πολιτικής ηγεσίας.



      Καταγγέλλουμε την ανάλγητη επίθεση από την Κυβέρνηση και την Τρόικα, δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι αποτελεί ντροπή για όλους αυτούς που παριστάνουν τους μεταρρυθμιστές της ελληνικής κοινωνίας, να φέρονται μ’ αυτόν τον τρόπο στους εκπαιδευτικούς λειτουργούς, οι οποίοι προετοιμάζουν τη γενιά του αύριο.

      Η εκπαιδευτική κοινότητα για μία ακόμη φορά στέκεται σθεναρά απέναντι στην εφαρμοζόμενη πολιτική. Ο εκπαιδευτικός θα λειτουργήσει και πάλι ως ανάχωμα στην επίθεση που δέχεται η Παιδεία σεβόμενος τον ρόλο του και την αποστολή του.



      Δεν αποδεχόμαστε το νέο μισθολόγιο της εξαθλίωσης.



      Ζητάμε την άμεση απόσυρση του πολυνομοσχεδίου και την ικανοποίηση των αιτημάτων της εκπαιδευτικής κοινότητας, όπως αυτά έχουν κατατεθεί από την ΟΛΜΕ και την ΔΟΕ.


      Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2011

      Στα κάγκελα οι εκπαιδευτικοί

      Στα κάγκελα οι εκπαιδευτικοί

      Ημερομηνία δημοσίευσης: 11/10/2011
        Ο εφιάλτης του νέου μισθολογίου ξύπνησε και την ΠΑΣΚ καθηγητών, που ανακοίνωσε χθες την αποχώρησή της από το κυβερνητικό συνδικαλιστικό στρατόπεδο. Μετά την ΠΑΣΚ δασκάλων, και οι καθηγητές «διαχωρίζουν πλήρως τη θέση τους από τη συγκεκριμένη ασκούμενη πολιτική και καλούν όλα τα μέλη τους να παραταχθούν στην πρώτη γραμμή του αγώνα για την ανατροπή αυτής της πολιτικής, των εισηγητών και των εκφραστών της».

        "Θα απαντήσουμε με όλες τις μορφές αγώνα". Απεργία διαρκείας προτείνει η ΠΑΣΚ δασκάλων, ενώ εκτός κυβερνητικού μπλοκ τέθηκε και η ΠΑΣΚ καθηγητών
        Από την πλευρά της, η ΠΑΣΚ δασκάλων, που είναι πλειοψηφία στο Δ.Σ. της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας, πρόκειται να προτείνει στην αυριανή συνεδρίαση την πραγματοποίηση απεργίας διαρκείας με τη μορφή των πενθήμερων επαναλαμβανόμενων κινητοποιήσεων.
        Ο κόσμος της εκπαίδευσης είναι πλέον στα κάγκελα. Το νέο μισθολόγιο - φτωχολόγιο είναι η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Οι εκπαιδευτικοί εξαθλιώνονται και θα απαντήσουν με όλες τις μορφές αγώνα. Σʼ αυτό κατέληξαν και τα δύο συνδικάτα των εκπαιδευτικών. Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ θα συνεδριάσει άμεσα για να εισηγηθεί ανάλογα προς τις Γενικές Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ που θα συγκληθούν τις επόμενες ημέρες.
        Ως πρώτες αντιδράσεις καλούν τους εκπαιδευτικούς να συμμετέχουν:
        * Στο συλλαλητήριο που έχει εξαγγελθεί για σήμερα (από την ΠΟΕ-ΟΤΑ) στις 12 το μεσημέρι, στην Πλ. Κλαυθμώνος.
        * Στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο μεθαύριο Πέμπτη, στη 1 το μεσημέρι στα Προπύλαια, στο οποίο θα συμμετάσχουν και άλλες ομοσπονδίες.
        * Στο πανυπαλληλικό συλλαλητήριο το Σάββατο 15.11, στις 11 π.μ., στο Σύνταγμα, μέρα πανευρωπαϊκής αλλά και παγκόσμιας δράσης ενάντια στις πολιτικές λιτότητας και τις περικοπές, που διοργανώνεται από όλες τις ομοσπονδίες του Δημοσίου.
        Για τη συμμετοχή των εκπαιδευτικών στα συλλαλητήρια η ΟΛΜΕ κηρύσσει τρίωρη στάση εργασίας (11 π.μ. - 2 μ.μ. και 2 μ.μ. - 5 μ.μ.) και καλεί τα Δ.Σ. των τοπικών ενώσεων των καθηγητών να αναλάβουν σε

        ΚΑΣΤΟΡΙΑ(ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΗΝ ΘΕΟΠΟΥΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ)

        Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2011

        Mίκης Θεοδωράκης: Αναγκαία η Συγκρότηση Εθνικού Παλλαϊκού Μετώπου Αντίστασης

        Mίκης Θεοδωράκης: Αναγκαία η Συγκρότηση Εθνικού Παλλαϊκού Μετώπου Αντίστασης

        Κρημνιώτη Π.
        Ημερομηνία δημοσίευσης: 09/10/2011

          Συνέντευξη στην Πόλυ Κρημνιώτη


          Η συγκρότηση ενός ενιαίου Εθνικού Παλλαϊκού Μετώπου Αντίστασης και Σωτηρίας το οποίο θα "καθοδηγήσει την οργανωμένη δύναμη της συντριπτικής πλειονότητας των Ελλήνων" στην "αντιπαράθεση με το σημερινό, διεθνές και εγχώριο, Σύστημα Εξουσίας" είναι για τον Μίκη Θεοδωράκη "ο μοναδικός δρόμος" που θα μας οδηγήσει στην έξοδο από την κρίση! Ο Μίκης των αγώνων της αριστεράς στους χαλεπούς καιρούς του παρελθόντος, αναγνωρίζει σήμερα ότι "η δύναμη της αριστεράς μέσα στον λαό μπορεί να γίνει καταλυτική" υπό την προϋπόθεση ότι θα "αποφασίσει να εγκαταλείψει τα εξαπτέρυγα και να οδηγήσει τους οπαδούς της στην καρδιά της νέας παλλαϊκής αντίστασης όπως έχει αρχίσει να διαμορφώνεται" όπως λέει αφήνοντας σαφείς αιχμές για το δογματικό κομμάτι της και επισημαίνοντας τον ανασταλτικό παράγοντα της πολυδιάσπασής της. Χαρακτηρίζει "τραγωδία" το τρίπτυχο "ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ. και τρόικα" και ταυτόχρονα επισημαίνει ότι το παρόν πολιτικό σύστημα "πρέπει να χτυπηθεί μετωπικά και να εξουδετερωθεί". Μερικές ημέρες πριν, άλλωστε, η ίδια η Γερμανίδα καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ, απ' όλο το πολιτικό σύστημα της χώρας, επέλεξε να αναφερθεί μόνο στον Μίκη. Για τον Θεοδωράκη, ωστόσο, σήμερα "η σημασία του καινούργιου αγώνα μπορεί να συγκριθεί μόνο με 'κείνον της γερμανικής κατοχής".
          Χειμαρρώδης ο λόγος, εμφανής η αγωνία του για το μέλλον. "Φοβάμαι για το μέλλον των παιδιών μας" λέει και μιλά για όλα. Για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο τόπος, για την ανάγκη αντίστασης, για το πολιτικό σύστημα, για την κοινωνία, για τη νεολαία, για την αριστερά. "Λίγοι λαοί στον κόσμο εμπιστεύτηκαν την αριστερά όσο ο δικός μας. Θεωρώ λοιπόν και ελπίζω ότι και μόνο η συνειδητοποίηση αυτής της αλήθειας ίσως οδηγήσει τους σημερινούς υπεύθυνους να ξαναγίνουν αντάξιοι αυτής της εμπιστοσύνης". Παραδέχεται ότι για τον ίδιο "η δημιουργία της Κίνησης Αδέσμευτων Πολιτών" ήταν ένα χρέος και συγχρόνως μια προσωπική τραγωδία" και τονίζει ότι "η ΚΑΠ θα κατέβει στις επόμενες εκλογές "υπό έναν όρο: ότι θα νικήσουμε, ώστε να μπορούμε να επιβάλουμε την απελευθέρωσή μας από την ξένη εξάρτηση και να στερεώσουμε την παλλαϊκή εξουσία ξεκινώντας από τη συντακτική εθνοσυνέλευση".
          Γνώρισε και γνωρίζει τη λατρεία πολιτών όλου του πλανήτη. Αυτονόητο! Το όνομά του έχει περάσει πλεόν στη σφαίρα του μύθου. Όταν τον ρωτάς πώς αισθάνεται με τις θερμές εκδηλώσεις που τον υποδέχεται ο κόσμος, απαντά μονολεκτικά και κατηγορηματικά: "Ευθύνη". Αυτονόητο! Είναι ο Μίκης Θεοδωράκης.
          Στα 86 του χρόνια σήμερα, παρ' ό,τι υποβασταζόμενος από τους οικείους του και άμεσα εξαρτημένος από τη βοήθεια του μπαστουνιού του, αποστρέφεται τη βολή του καναπέ του, οργώνει την Ελλάδα προκειμένου να σπείρει ζιζάνια αντίστασης. Όση ώρα μιλάμε, οι χειρονομίες του ως μπαγκέτα κατευθύνουν τις λέξεις. Πού και πού στρέφει το βλέμμα του στο πάνω ράφι της βιβλιοθήκης, απέναντι από την πολυθρόνα του. Δείχνει με το δάχτυλο. Φωτογραφίες και μικρές προτομές του Μαρξ, του Λένιν, του Τσε, του Μάο, ακόμα και του Στάλιν... "Το εικονοστάσι μου" λέει. Η μικρή Σπίθα, η σκυλίτσα του, καθισμένη τόση ώρα στα πόδια του, σηκώνεται, κουνάει παιχνιδιάρικα την ουρά και εγκαταλείπει αυτάρεσκα το δωμάτιο. Αυτή η σπίθα όμως στο βλέμμα του Μίκη... αμετακίνητη!

          * Το φανταζόσασταν ότι στα 86 χρόνια σας θα χρειαζόταν να ετοιμαστείτε πάλι για πόλεμο;
          Δεν σκέφτομαι τον εαυτό μου. Εκείνο που με απασχολεί, με προβληματίζει και με στεναχωρεί είναι το γεγονός ότι ο ελληνικός

          Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2011

          Σε τρεις γυναίκες το Νόμπελ Ειρήνης

          Σε τρεις γυναίκες το Νόμπελ Ειρήνης


          Σε μία πρόεδρο και δύο ακτιβίστριες

          Τελευταία ενημέρωση:
          Με το Νόμπελ Ειρήνης του 2011 βραβεύτηκαν η πρόεδρος της Λιβερίας Έλεν Τζόνσον Σέρλιφ, η ακτιβίστρια Λέιμα Γκμπόουι επίσης από τη Λιβερία και η Ταουακούλ Κάρμαν από την Υεμένη.
          Η πρόεδρος της Λιβερίας Ελεν Τζόνσον Σέρλιφ Η Νορβηγική Επιτροπή των Νόμπελ τίμησε τις τρεις γυναίκες "για τον ειρηνικό αγώνα τους υπέρ της ασφάλειας και των δικαιωμάτων των γυναικών και για την όλη συνδρομή τους στον αγώνα για την ειρήνη".
          Η 72χρονη πρόεδρος της Λιβερίας Ελεν Τζόνσον Σέρλιφ είναι η πρώτη γυναίκα που εξελέγη αρχηγός κράτους στην αφρικανική ήπειρο, το 2005, με ποσοστό 59%. Η Ελεν Τζόνσον Σέρλιφ ανήλθε στην εξουσία μετά από 14 χρόνια εμφυλίου πολέμου που άφησε πίσω του 250.000 νεκρούς, και θεωρείται ένα «σύμβολο της νέας Αφρικής». Η Σέρλιφ θα διεκδικήσει μια δεύτερη θητεία στην προεδρία της Λιβερίας στις εκλογές της 11ης Οκτωβρίου. Η Σέρλιφ είναι οικονομολόγος και έχει εργαστεί στον ΟΗΕ και την Παγκόσμια Τράπεζα, ενώ χαίρει του θαυμασμού της διεθνούς κοινότητας. Αφότου ανέλαβε την προεδρία της χώρας της, έχει κατορθώσει μεταξύ άλλων την παραγραφή του χρέους της Λιβερίας και την ανοικοδόμηση των υποδομών της πρωτεύουσας Μονρόβια.
          Η συμπατριώτισσά της Λέιμα Γκμπόουι τιμήθηκε για την εργασία της με σκοπό την κινητοποίηση και την οργάνωση των γυναικών όλων των εθνοτικών και θρησκευτικών ομάδων ώστε να τερματιστεί ο εμφύλιος πόλεμος στη Λιβερία και να συμμετάσχουν και οι γυναίκες στις δημοκρατικές εκλογές της χώρας.
          Η Ταουακούλ Κάρμαν υπήρξε ηγετικό στέλεχος των διαδηλωτών της Υεμένης στους αγώνες της "Αραβικής Άνοιξης", ενώ είναι και πρόεδρος της οργάνωσης Γυναίκες Δημοσιογράφοι Χωρίς Αλυσίδες.
          Οι τρεις γυναίκες θα μοιραστούν το ποσό του 1,5 εκατ. δολαρίων το οποίο συνοδεύει το βραβείο.

          "Δεν θα μπορέσουμε να κατακτήσουμε την δημοκρατία και την διαρκή ειρήνη διεθνώς εκτός εάν οι γυναίκες αποκτήσουν τις ίδιες ευκαιρίες με τους άνδρες να επηρεάζουν τις εξελίξεις σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας", δήλωσε ο πρόεδρος της Νορβηγικής Επιτροπής των βραβείων Νόμπελ, Θόρμπγιερν Γιάγκλαντ.
          Η Ταουακούλ Κάρμαν Η πρόεδρος της Λιβερίας Τζόνσον Σέρλιφ δήλωσε: "Είμαι πολύ χαρούμενη για το βραβείο αυτό που είναι αποτέλεσμα των χρόνων που μαχόμουν για την ειρήνη σε αυτή τη χώρα" και πρόσθεσε ότι είναι "ένα βραβείο για όλες τις γυναίκες της Λιβερίας".
          "Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εργαστούμε για την ειρήνη", πρόσθεσε η Τζόνσον-Σέρλιφ από την κατοικία της στη Μονρόβια. Παραδέχθηκε άλλωστε ότι "αυτή την πολιτική περίοδο" το βραβείο αυτό είναι "πολύ σημαντικό" για εκείνη. Ο γιος της Τζόνσον Σέρλιφ δήλωσε τηλεφωνικά στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters ότι είναι "πολύ συγκινημένος. Είναι σπουδαία νέα, πρέπει να γιορτάσουμε".
          Η 39χρονη λιβεριανή Λέιμα Γκμπόουι δήλωσε ότι το Νόμπελ ανήκει "στις γυναίκες της Αφρικής", σε τηλεφωνική της επικοινωνία με το γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων, από τη Νέα Υόρκη όπου βρίσκεται για την παρουσίαση ενός βιβλίου.

          "Είναι ένα Νομπέλ για τις Αφρικανές, έτσι θα το περιέγραφα. Είναι για τις γυναίκες γενικά, όμως κυρίως για τις γυναίκες της Αφρικής", δήλωσε. "Πλέον κανείς δεν θα μπορεί να περιορίσει τον ρόλο μας. Πιστεύω ότι ο κόσμος αναγνώρισε τον ρόλο, την ευφυΐα και τη συνεισφορά των γυναικών", επισήμανε η Γκμπόουι, διαβεβαιώνοντας ότι θα συνεχίσει τις δραστηριότητές της.

          Η Γκμπόουι εκτίμησε ότι το βραβείο είναι ένας "φόρος τιμής στην Ουανγκάρι Μαατάι", την πρώην γυναίκα από την Αφρική που τιμήθηκε με Νομπέλ Ειρήνης το 2004 και πέθανε στα τέλη Σεπτεμβρίου.
          Η 32χρονη Ταουακούλ Κάρμαν είπε στο γαλλικό πρακτορείο ότι αφιερώνει τη βράβευσή της στην Αραβική Άνοιξη και τη χαρακτήρισε μια νίκη για τους διαδηλωτές στην Υεμένη. "Αυτή είναι μια νίκη για τη νεολαία, πρώτα και πάνω απ' όλα. Είμαστε εδώ για να κερδίσουμε την πλήρη ελευθερία μας και την πλήρη αξιοπρέπεια μας. Η επανάσταση της νεολαίας μας διεκδικεί τα πλήρη δικαιώματά μας", δήλωσε η Κάρμαν στο τηλεοπτικό δίκτυο Al Jazeera από την "Πλατεία της Αλλαγής", επίκεντρο του κινήματος αμφισβήτησης του προέδρου Άλι Αμπντάλα Σάλεχ.

          "Δεν θα επιτρέψουμε η επανάστασή μας να μείνει ανολοκλήρωτη. Θέλουμε μια δημοκρατική, σύγχρονη Υεμένη. Αυτό είναι που η νεολαία, οι μάρτυρες και οι τραυματίες διεκδικούν. Θα συνεχίσουμε το ειρηνικό μας κίνημα. Ολόκληρος ο λαός της Υεμένης και ο αραβικός λαός είναι ασφαλώς χαρούμενοι για αυτή τη νίκη. Θα υποστηρίξει σθεναρά την προσπάθειά μας να αποκατασταθεί η δικαιοσύνη και να προχωρήσουν μεταρρυθμίσεις", πρόσθεσε.
          Η Κάρμαν, γεννημένη στην πόλη Τάιζ της νότιας Υεμένης την 7η Φεβρουαρίου 1979, έχει συλληφθεί πολλές φορές για τη συμμετοχή της σε κινητοποιήσεις. Τον Ιανουάριο, είχε συλληφθεί για συμμετοχή σε διαδηλώσεις χωρίς άδεια και "υποκίνηση αναρχίας" στην Υεμένη.

          Ο ΞΕΝΩΝΑΣ ΑΛΛΑΧΟΥ

          ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΖΕΣΤΗ ΓΩΝΙΑ ΤΗΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
          Ο ΞΕΝΩΝΑΣ ΑΛΛΑΧΟΥ .Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΙ Η ΞΕΝΙΑ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΝ ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΗ!!!!

          Έξι σημεία για τις επιχειρούμενες αλλαγές στην εκπαίδευση

          Έξι σημεία για τις επιχειρούμενες αλλαγές στην εκπαίδευση

          Ημερομηνία δημοσίευσης: 07/10/2011
          ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ*

          Δεν μπορούμε να ερμηνεύσουμε τους κυρίαρχους σχεδιασμούς στην εκπαίδευση αν δεν κατανοήσουμε τους κυρίαρχους σχεδιασμούς στην οικονομία. Τα εκπαιδευτικά ζητήματα είναι πρωτίστως οικονομικά και στο πλαίσιο αυτό οφείλουμε ορισμένες παρατηρήσεις:
          α. Πρώτα πρώτα για τη θέση της χώρας μας στην Ευρώπη, στον κόσμο, εντός του διεθνούς καπιταλιστικού καταμερισμού εργασίας. Η χώρα μας είναι μια χώρα εξαρτημένη οικονομικά και πολιτικά από τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά σύνολα, Ε.Ε. και ΗΠΑ. Η συντριβή του πρωτογενούς τομέα και η αποβιομηχάνιση καθώς και ο προσανατολισμός στον τομέα των υπηρεσιών, κατά βάση στον τουρισμό, συνδέεται με ένα νήμα, ακριβώς με την εξάρτηση. Στο πλαίσιο αυτό ο μόνος στρατηγικός στόχος που μπορεί να αλλάξει τα πράγματα στη χώρα και τη ζωή μας δεν είναι άλλος από την αποτίναξη της διπλής κυριαρχίας, της αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστικών δεσμών. Δύσκολα πράγματα, αλλά αναγκαία.
          β. Για τις ρυθμίσεις της κυβέρνησης για το «νέο σχολείο», με τις οποίες συνεχίζεται η επιχείρηση για αλλαγές στη δομή και στο περιεχόμενο της σχολικής εκπαίδευσης. Το όλο πλαίσιο δένεται με ένα νήμα τόσο με εξυπηρέτηση των κατευθύνσεων του Δ' κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης (ΕΣΠΑ) όσο, βεβαίως, και με τις γενικότερες αλλαγές που προωθούνται στην οικονομία και στις εργασιακές σχέσεις στο πλαίσιο

          Στα 660€ ο πρώτος μισθός των εκπαιδευτικών

          Στα 660€ ο πρώτος μισθός των εκπαιδευτικών


          Λαιμητόμο για τις αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων αποτελεί το νομοσχέδιο για το νέο μισθολόγιο - βαθμολόγιο. Οι περικοπές στις μηνιαίες απολαβές κυμαίνονται από 50 έως 1.500 ευρώ. Ειδικά για τους εκπαιδευτικούς, οι θεσπιζόμενες ρυθμίσεις κατεβάζουν τον καθαρό μισθό των νεοδιοριζόμενων στο επίπεδο των 660 ευρώ.


          Στα 660€ ο πρώτος μισθός των εκπαιδευτικών

          Στα όρια της πείνας οδηγεί η κυβέρνηση τους περίπου 200.000 εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης οι οποίοι απασχολούνται στα δημόσια σχολεία με τη νέα μείωση στις ήδη πενιχρές απολαβές τους.

          "Οι εκπαιδευτικοί -οι χειρότερα αμειβόμενοι δημόσιοι υπάλληλοι- βλέπουν με τρόμο τις καθαρές αποδοχές τους να μετατρέπονται σε φιλοδώρημα (660 € τον μήνα για τον πρωτοδιόριστο από 1.020 € τον Ιούνιο του 2011, ενώ ο μισθός του νεοεισερχόμενου χωρίς προηγούμενη προϋπηρεσία γίνεται 575 € τον μήνα!!)", υπογραμμίζουν δάσκαλοι και καθηγητές δηλώνοντας εξοργισμένοι με τις επιλογές της κυβέρνησης.

          Η Διδασκαλική Ομοσπονδία αναφέρει ότι οι εκπαιδευτικοί τα τελευταία δύο χρόνια με την εφαρμογή του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου έχουν ήδη απολέσει 4 μισθούς και προσθέτουν πως "σε συνδυασμό με την πρωτοφανή ακρίβεια έχουν ήδη οδηγηθεί στην εξαθλίωση".

          Οι εκπαιδευτικοί καταγγέλλουν ότι είναι οι χειρότερα αμειβόμενοι δημόσιοι υπάλληλοι μετά τους διοικητικούς στα υπουργεία Εθνικής Αμυνας και Παιδείας. Αντίστοιχη είναι η μείωση και για τους καθηγητές, όπως τονίζει στο "Εθνος", ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ Νικόλαος Παπαχρήστος. "Εχουμε χάσει περίπου 4 μισθούς, αν σκεφτούμε την περικοπή που έχει γίνει στα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα και στο επίδομα αδείας.

          Στα 660€ ο πρώτος μισθός των εκπαιδευτικών

          Οσον αφορά στο νέο μισθολόγιο, μία πρώτη εκτίμηση είναι ότι θα βρεθούμε σε χειρότερη θέση, και αυτό έχει να κάνει και με μία κρυφή μείωση όπου επανακατατάσσει τους δημόσιους υπαλλήλους και τους εκπαιδευτικούς σε νέους βαθμούς".

          Από την πλευρά των δασκάλων ο πρόεδρος της ΔΟΕ, Κομνηνός Μαντάς, συμπληρώνει: "To προεκλογικό σύνθημα της κυβέρνησης ''σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα'' απαντήθηκε. Βρισκόμαστε στο μάτι του κυκλώνα της πιο βάρβαρης επίθεσης που βρέθηκαν ποτέ εργαζόμενοι. Η μείωση κατά 50% των αποδοχών των χειρότερα αμειβόμενων υπαλλήλων της χώρας μετατρέπει τα 1.100 ευρώ που έπαιρναν οι εκπαιδευτικοί μέχρι πριν από δύο μήνες σε προνοιακό επίδομα της τάξης των 575 ευρώ για όσους δεν έχουν προϋπηρεσία.

          Η κυβέρνηση αποδεικνύει ότι η εκπαίδευση δεν είναι στις προτεραιότητές της. Οι εκπαιδευτικοί θα αγωνιστούν με όλες τους τις δυνάμεις να μην περάσουν αυτές οι ρυθμίσεις".

          ΝΙΚΟΛ. ΤΡΙΓΚΑ - Μ. ΝΙΒΟΛΙΑΝΙΤΗΣ

          Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2011

          ΚΑΣΤΟΡΙΑ (ΦΩΤΟ ΑΝ.ΣΜΑΡΑΓΔΗΣ)

          Ο άγνωστος Κουν

          ΑΤΥΠΗ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΙΚΤΩΡΑ Θ. ΜΕΛΑ

          Ο άγνωστος Κουν


          Οι ευκάλυπτοι της Φωκίωνος Νέγρη δεν κόπηκαν, δεν είχαν την τύχη της οδού Κύπρου. Ετσι, η σημερινή Κυψέλη εξακολουθεί να θυμίζει, έστω αμυδρά, μαζί με τις παλιές πολυκατοικίες της και τα εναπομείναντα νεοκλασικά της, κάτι από τις παλαιές ημέρες της.
          Ο Κάρολος Κουν στις πρόβες για την «Ορέστεια» Ο Κάρολος Κουν στις πρόβες για την «Ορέστεια» Κάτω από αυτούς γράφτηκε η μισή ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας και τέχνης. Ομως, η ιστορία δεν γράφεται αποκλειστικά με τα υλικά της νοσταλγίας, αλλά χρειάζονται κι αυτά, γιατί το μέλλον είναι άδηλον και το παρόν θέλει λίγο βαμβάκι για τις πληγές του.
          Η γνωριμία
          Φλας μπακ, λοιπόν, στους ευκαλύπτους της Φωκίωνος Νέγρη της 29ης Αυγούστου του 1959, οπότε γίνεται η γνωριμία του Βίκτωρος Θ. Μελά με τον Κάρολο Κουν (1908-1987). Οι πρώτες συστάσεις γίνονται υπό το βάρος ενός διχασμού του θεατρόφιλου κοινού, στο Ηρώδειο: είναι οι «Ορνιθες» του Αριστοφάνη, που «κατέβασε» ο τότε υπουργός Προεδρίας Κωνσταντίνος Τσάτσος, γιατί αποτελούσαν «προσβολή του θρησκευτικού αισθήματος του ελληνικού λαού».
          «Εκείνη η ατέλειωτη νύχτα στη Φωκίωνος Νέγρη...». Ετσι αρχίζει η άτυπη βιογραφία «Κάρολος Κουν. Σκόρπιες αναμνήσεις από τη ζωή του» (Μορφωτικό Ιδρυμα Εθνικής Τραπέζης, 15 ευρώ ). Συγγραφέας

          Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2011

          Διαδηλώσεις από τη Λισσαβώνα μέχρι το Ρέικιαβικ

          Διαδηλώσεις από τη Λισσαβώνα μέχρι το Ρέικιαβικ

          Ημερομηνία δημοσίευσης: 04/10/2011

            Ογκώδεις κινητοποιήσεις κατά της λιτότητας και των περικοπών στον δημόσιο τομέα πραγματοποιήθηκαν μέσα στο Σαββατοκύριακο σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις. Από την Πορτογαλία μέχρι την Ισλανδία και από τη Βρετανία μέχρι την Ουγγαρία δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι ένωσαν τις φωνές τους κατά της άγριας επίθεσης στα λαϊκά εισοδήματα.
            Στην Πορτογαλία, χιλιάδες κατέβηκαν το Σάββατο στους δρόμους της Λισσαβώνα και του Πόρτο διαμαρτυρόμενοι για τα μέτρα λιτότητας που έχει επιβάλει η κυβέρνηση, στην πρώτη μεγάλη διαδήλωση που οργανώνεται στη χώρα μετά τον σχηματισμό της νέας κεντροδεξιάς κυβέρνησης, τον περασμένο Ιούνιο. Ο πρόεδρος της CGTP, Μανουέλ Καρβάλιο ντα Σίλβα, εκτίμησε ότι στις διαδηλώσεις συμμετείχαν τουλάχιστον 130.000 άτομα.
            Δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι από κάθε γωνιά της Πορτογαλίας ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της συνδικαλιστικής ομοσπονδίας CGTP και συγκεντρώθηκαν για να διαμαρτυρηθούν για την "οικονομική εξαθλίωσή" τους. "Όχι στις αυξήσεις των τιμών", "Όχι στην καταστροφή των υπηρεσιών υγείας" και "Καλύτερες συνθήκες εργασίας" ήταν μερικά από τα συνθήματα στα πανώ που κρατούσαν οι διαδηλωτές.
            Στη Βρετανία, τουλάχιστον 35.000 άνθρωποι διαδήλωσαν την Κυριακή στο Μάντσεστερ κατά την πρώτη ημέρα του συνεδρίου του κυβερνώντος Συντηρητικού Κόμματος της Βρετανίας, διαμαρτυρόμενοι για τις περικοπές και τα μέτρα λιτότητας. "Έξω οι διεφθαρμένοι Συντηρητικοί" φώναζαν οι διαδηλωτές περνώντας μπροστά από τον χώρο όπου φιλοξενείται το συνέδριο του κόμματος. Πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι, μεταξύ των οποίων εκπαιδευτικοί και πυροσβέστες, αλλά και εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της συνδικαλιστικής ομοσπονδίας της Βρετανίας (TUC).
            Τα συνδικάτα σκοπεύουν να οργανώσουν 24ωρη απεργία στις 30 Νοεμβρίου, τονίζοντας ότι αυτή θα είναι η μεγαλύτερη κινητοποίηση που έχει ζήσει η Βρετανία εδώ και 80 χρόνια. "Αν μετά τις 30 Νοεμβρίου δεν υποχωρήσουν, αν συνεχίσουν με τις περικοπές, αν συνεχίσουν να μας κλέβουν τις συντάξεις, τότε θα απεργήσουμε μέχρι να κερδίσουμε. Ήρθε η ώρα να αγωνιστούμε" διεμήνυσε ο Μαρκ Σέροτκα, ο επικεφαλής του συνδικάτου των δημοσίων υπαλλήλων (PCS).
            Μεγάλες διαδηλώσεις κατά της λιτότητας πραγματοποιήθηκαν και στην Ουγγαρία όπου σχεδόν 50.000 άνθρωποι διαδήλωσαν στη Βουδαπέστη διαμαρτυρόμενοι για την πολιτική λιτότητας που ακολουθεί η συντηρητική κυβέρνηση του πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν. Η κεντρική διαδήλωση μπροστά από το κτήριο του Κοινοβουλίου οργανώθηκε από τα συνδικάτα και πολλές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις στο πλαίσιο του κινήματος διαμαρτυρίας κατά των μέτρων λιτότητας και της μεταρρύθμισης των εργασιακών σχέσεων που εξετάζει η κυβέρνηση.
            Τέλος, στην Ισλανδία, περισσότεροι από 1.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν το Σάββατο έξω από το Κοινοβούλιο της χώρας με αφορμή την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής περιόδου. Οι διαδηλωτές ζητούσαν από την κυβέρνηση να βοηθήσει τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, που δοκιμάζονται μετά την κατάρρευση των τραπεζών στη χώρα το 2008. Οι βουλευτές, οι επίσημοι, η πρωθυπουργός και ο πρόεδρος της χώρας δέχτηκαν επίθεση με αυγά και γιαούρτια καθώς προσέρχονταν στον καθεδρικό δίπλα στο Κοινοβούλιο για την καθιερωμένη λειτουργία.

            Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2011

            Ο Λαοκόων των αποδείξεων

            Έντυπη Έκδοση


            Ο Λαοκόων των αποδείξεων


            Πόσες πατάτες ακόμα πρέπει να κάνει ο Βενιζέλος, για να τον κάνει η Ιστορία με τα κρεμμυδάκια;
            ..........................................

            Πόσο αχρείοι κι άσχετοι πρέπει να 'ναι αυτοί που σχεδίασαν να στέλνουν SMS συν δυο-τρεις κωδικούς, όσοι αναξιοπαθούντες δύναται να εξαιρεθούν απ' το τέλος ακινήτων;

            Να στείλει SMS η θεία Αμυρσούλα της θειάς μου της Φωτούλας που πάσχει από απορία για αυτόν τον άκαρδο και γελοίο κόσμο;

            Ποιος, ποιοι προστατευμένοι ηλίθιοι σχεδιάζουν τέτοιες μεγαλοπρεπείς αθλιότητες; Χωρίς τέλος! Κάθε μέρα και μία! Πού τους βρήκαν; ξέρουν πόσα δισ. κοστίζει στο δημόσιο η βλακεία τους; Γιατί δεν συλλαμβάνονται; γιατί δεν έχουν ποτέ κάποιο βαρύ κόστος όσοι καρεκλοκένταυροι βυθίζουν κάθε φορά με τις ουρανομήκεις μαλακίες τους τη χώρα όλο και πιο βαθειά στο ό,τι να 'ναι, στο χάος...
            Δεν έχει 10.000 από τις 17.000 που πρέπει, κατά δήλωσίν του ο κ. Πάγκαλος, να πληρώσει τέλη (χαράτσι) για τα ακίνητά του.
            Ούτε για τα κινητά του έχει! Εμείς οι φορολογούμενοι του πληρώσαμε 162.812 ― για το ένα και 46.319,14 ― για το άλλο.
            Οι γελοίοι...
            Οχι μόνο δεν τα φάγαμε μαζί, αλλά του πληρώνουμε κι από πάνω τον αγλέουρα που τρώει...
            Γράφει στη στήλη ο αναγνώστης κ. Ν.Π.: «Η μητέρα μου -96 ετών- είναι χήρα Αναπήρου Πολέμου από το Αλβανικό Μέτωπο.
            »Καλείται τώρα να πληρώσει έκτακτη εισφορά για την Πολεμική Σύνταξη που της χορηγείται -σύνταξη που ήταν και παραμένει αφορολόγητη ως εισόδημα.
            »Αναρωτιέμαι αν οι καρεκλοκένταυροι γραφειοκράτες που μας ξεζουμίζουν έχουν επίγνωση του πόσο βέβηλη είναι αυτή η πράξη -ο πατέρας μου έχασε το πόδι του πολεμώντας»...
            Και τέλος: «Λογάριασαν αυτοί οι άχρηστοι πόσοι Ανάπηροι και πόσες χήρες Αναπήρων είναι ακόμα εν ζωή, 70 χρόνια μετά τον πόλεμο, ώστε να ελπίζουν σε κάποιο εισπρακτικό όφελος που να αξίζει τον κόπο;».
            Οχι τον «κόπο» φίλε μου, την ύβριν! Αλλά είναι τόσο φθηνιάρηδες που είναι ικανοί να διαπράττουν ύβρεις και για έναν οβολό -τι να καταλάβουν από ήρωες πολέμου, ώστε να μην προσβάλλουν τη μνήμη τους
            αυτοί που δημεύουν τα σπίτια των πολιτών στο διηνεκές, αυτοί που τινάζουν στον αέρα τα σχολεία, αυτοί που συκοφαντούν τους ανθρώπους ότι ο ένας είναι... δημόσιος υπάλληλος -τι έγκλημα!- κι ο άλλος... νέος που
            τα νειάτα του αξίζουν μια πεντάρα ευρώ ή μια ζωή στην ανεργία.
            ..................................................................
            «Πονάει» μας λέει ο Γιωργάκης «για τις δύσκολες αποφάσεις που παίρνει» -ο Κουίσλινγκ διέθετε έρκος οδόντων...