Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012

Μισθοί: Μειώσεις "σοκ" έως και 60%

Μισθοί: Μειώσεις "σοκ" έως και 60%

\\




Ημερομηνία δημοσίευσης: 30/04/2012
Την ώρα που η συγκυβέρνηση του μαύρου μετώπου επιχειρεί προεκλογικά να πείσει ότι κατάφερε να διασφαλίσει στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα 13ο και 14ο μισθό, επιχειρώντας ταυτόχρονα να... διασκεδάσει τις προτροπές Μπαρόζο για νέα μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα κατά 15%, οι μειώσεις στους μισθούς ξεκινούν από το 35% και αγγίζουν ακόμη και το 60%.
Λιγότερο από 15 ημέρες πριν από τη λήξη του νομοθετικού τελεσιγράφου Κουτρουμάνη - τρόικας για υπογραφή κλαδικών συμβάσεων (14 Μαΐου), σε δεκάδες χιλιάδες μετριούνται πλέον οι ατομικές συμβάσεις και η μετατροπή των συμβάσεων εργασίας σε εκ περιτροπής.
Όπως επιβεβαιώνουν τα πλέον πρόσφατα στοιχεία του ΣΕΠΕ, τις τελευταίες 45 ημέρες κοινοποιήθηκαν 171 επιχειρησιακές συμβάσεις και δεκάδες χιλιάδες ατομικές με μειώσεις μισθών που κυμαίνονται επισήμως από 15% έως 35%. Συγκεκριμένα, από 14.2 (που ξεκινάει η μείωση των κατώτατων μισθών κατά 22%) μέχρι το τέλος Μαρτίου, οι 171 επιχειρησιακές συμβάσεις που υπεγράφησαν επιβεβαιώνουν μεσοσταθμική μείωση μισθών 23%. Περί τους 40.000 εργαζόμενους υποχρεώθηκαν σε ατομικές συμβάσεις, ενώ, όπως σημειώσαμε, χιλιάδες εργαζόμενοι που εργάζονται πλέον ακόμα και μία ημέρα την εβδομάδα έχουν μείωση των μισθών τους 60%.
Επί συνόλου 33.133 εργαζομένων σε 7.825 επιχειρήσεις ανά την Ελλάδα οι μισθοί μειώθηκαν από 17,5% έως και 28%. Ωστόσο, όπως σημειώσαμε, μείωση μισθών ακόμη και κατά 60%, έχουν υποστεί μόνο το τελευταίο τρίμηνο και χιλιάδες εργαζόμενοι που αναγκάστηκαν, όχι πάντα με τη θέλησή τους, να μετατρέψουν τις συμβάσεις τους από πλήρους απασχόλησης σε μερικής ή εκ περιτροπής. Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι συμβάσεις που από πλήρους απασχόλησης μετατράπηκαν σε μερικής αυξήθηκαν μέσα σε δύο χρόνια κατά 346,85%. Αντίστοιχα, οι συμβάσεις που μετατράπηκαν σε εκ περιτροπής απασχόληση παρουσίασαν αύξηση 1.253,11% (από 514 το πρώτο τρίμηνο του 2010 σε 11.922 το αντίστοιχο διάστημα του 2012).
Δραματική είναι η αύξηση των μετατροπών σε εκ περιτροπής εργασία με διευθυντικό δικαίωμα. Από 40 συμβάσεις το 2012, 4.224 το 2012 μετατράπηκαν από πλήρους απασχόλησης σε εκ περιτροπής με μονομερή απόφαση του εργοδότη (ήτοι αύξηση 10.460%). Από τους εργαζόμενους που είδαν τις συμβάσεις τους να μετατρέπονται σε εκ περιτροπής, σχεδόν οι μισοί (54,44%) οδηγήθηκαν σε εβδομαδιαία εργασία 4 ημερών. Πολλοί (10,89%) αναγκάστηκαν σε εργασία 2 ημερών, ενώ, ακόμη και στην περίπτωση των λιγοστών νέων προσλήψεων, οι ευέλικτες και φθηνές μορφές απασχόλησης επικράτησαν, καθώς, από το σύνολο των προσληφθέντων με εκ περιτροπής απασχόληση, ποσοστό 12,4% δουλεύει 1 ημέρα την εβδομάδα!

Εκτόξευση της "μαύρης εργασίας"

Μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2012, περισσότεροι από 3 στους 10 εργαζόμενους παραμένουν... φαντάσματα. Σύμφωνα με τους έλεγχους που διενεργούνται από μικτά κλιμάκια αποτελούμενα από υπαλλήλους της Ειδικής Υπηρεσίας Ελέγχου Ασφάλισης (ΕΥΠΕΑ) του ΙΚΑ, του ΣΕΠΕ και του ΣΔΟΕ όπου απαιτείται, υψηλά ποσοστά ανασφάλιστης εργασίας εντοπίζονται σε επισιτιστικά επαγγέλματα (εστιατόρια - ταβέρνες, αίθουσες δεξιώσεων, μεζεδοπωλεία, καφετέριες μπαρ, κέντρα διασκέδασης), Βιοτεχνικά Πάρκα, Βιομηχανικές ζώνες, Κομμωτήρια, Πρατήρια Βενζίνης, Συνεργεία Αυτοκινήτων, Μεταφορικές Επιχειρήσεις, Καθαριότητα, Κατασκευές, Φιλοξενία, Υπηρεσίες ασφαλείας (Security), Παροχή υπηρεσιών Νοσηλευτριών, επιχειρήσεις φασόν.

Κυριακή, 29 Απριλίου 2012

Η μέθοδος του Οδυσσέα Ελύτη

Η μέθοδος του Οδυσσέα Ελύτη


Ημερομηνία δημοσίευσης: 29/04/2012
Του Γιώργου Βαρθαλίτη

Με λίγες υπαινικτικές γραμμές ο Ελύτης ανασταίνει στη φαντασία, με εξαιρετική διαύγεια, το βοιωτικό τοπίο: μια έρημη βραχώδη γη με λιγοστούς θάμνους, που τη διαπερνά ένας φωτεινός άνεμος, την ώρα που «πάνω απʼ τη μετώπη του ουρανού» «ανοίγουμε μεγάλα σύννεφα» σαν «χρυσά εξαφτέρυγα»

Τον Ελύτη δεν είναι εύκολο να τον προσπελάσεις. Οι περισσότερες ερμηνευτικές προσεγγίσεις στο έργο του διακρίνονται -όσο κι αν δεν λείπουν οι εύστοχες παρατηρήσεις- από μικρότερη ή μεγαλύτερη ανεπάρκεια. Ώς ένα βαθμό αυτό είναι εύλογο, γιατί ο Ελύτης δεν μεταφράζεται στη γλώσσα της ανάλυσης- μόνο σε Ελύτη μεταφράζεται. Πιστεύω όμως πως θα άξιζε τον κόπο να επιχειρήσουμε μια τέτοια «μετάφραση», που ακόμα κι αν φαινόταν, σε σχέση με τη διάφανη πολυπλοκότητα του πρωτοτύπου, μια υπεραπλούστευση, ίσως να φώτιζε τη μέθοδό του. Θα σταθώ σε ένα πρώιμο ποίημά του, από τα αρτιότερά του αλλά όχι κι απʼ τα γνωστότερά του, όπου, κατά τη γνώμη μου, παγιώνεται, σε μεγάλο βαθμό, η ιδιότυπη ποιητική του μέθοδος. Μιλώ για τη «Μορφή της Βοιωτίας». Περιέργως, είναι ένα ποίημα όπου το θαλασσινό τοπίο παραχωρεί τη θέση του σε ένα ηπειρωτικό. Ωστόσο κι εδώ, όπως και στα ποιήματα του Αιγαίου, η λειτουργία του τοπίου είναι η ίδια. Με λίγες υπαινικτικές γραμμές ο Ελύτης ανασταίνει στη φαντασία, με εξαιρετική διαύγεια, το βοιωτικό τοπίο: μια έρημη βραχώδη γη με λιγοστούς θάμνους, που τη διαπερνά ένας φωτεινός άνεμος, την ώρα που «πάνω απʼ τη μετώπη του ουρανού» «ανοίγουμε μεγάλα σύννεφα» σαν «χρυσά εξαφτέρυγα». Μέσα σʼ αυτό το τοπίο το γεμάτο ρείκια κι αλιφασκιές πορεύεται, «ντυμένη από τη μουσική των χόρτων», μια μορφή στυφή αλλά κι «εξευγενισμένη από τον άνεμο θύελλας καλοκαιρινής»: η μορφή της Βοιωτίας. Στην αρχή είναι δύσκολο να ταυτίσεις αυτή τη μορφή με κάποια πραγματική ή φανταστική, η οποία θα λειτουργούσε ως έναυσμα της έμπνευσης (είναι μια γυναίκα που συντροφεύει τον ποιητή μας στο βοιωτικό του προσκύνημα ή κάποια που την κουβαλά στη μνήμη του;). Στη συνέχεια όμως καταλαβαίνεις πως αυτή η «ταυτοποίηση» δεν έχει μεγάλη σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι να προσέξουμε την αλληλοδιείσδυση μορφής και τοπίου: η μορφή αποτελεί προέκταση του τόπου και ο τόπος εμποτίζεται από τη μορφή. Οι αρχαίοι μιλούσαν για το genius loci, δηλαδή το πνεύμα, το δαιμόνιο του τόπου. Η μορφή εδώ λειτουργεί ως genius loci, με τη διαφορά πως ο Ελύτης προχωρεί ένα βήμα πιο πέρα, στην ταύτιση και τη διαλεκτική αλχημεία ανάμεσα στο genius και το locus.
Θα επανέλθουμε σʼ αυτό, αλλά εν τω μεταξύ ας δούμε τη μελαγχολική απορία των ενδιάμεσων στίχων: «Τι γίνηκεν η ορχήστρα των γυμνών χεριών κάτω απʼ τʼ ανάχτορα / Το έλεος που άναβε σαν ιερός καπνός / Πού είναι οι πύλες με τʼ αρχαία πουλιά που τραγουδούσαν / Κι η κλαγγή που ξημέρωνε τη φρίκη των λαών / Όταν ο ήλιος έμπαινε σα θρίαμβος / Όταν η μοίρα σπάραζε τη λόγχη της καρδιάς / Κι άναβαν τα εμφύλια κελαηδίσματα / Τι γίνηκαν οι αθάνατες μάρτιες σπονδές / οι ελληνικές γραμμές μεσʼ στο νερό της χλόης».
Δεν θα δυσκολευόταν κανείς να ανιχνεύσει εδώ υπαινιγμούς που αναφέρονται στον κύκλο των Λαβδακιδών, στη Σφίγγα («τʼ αρχαία πουλιά που τραγουδούσαν»), στην εμφύλια σύγκρουση Ετεοκλή και Πολυνείκη («η κλαγγή που ξημέρωνε τη φρίκη των λαών» ή «τα εμφύλια κελαηδίσματα»), στον χορό της αρχαίας τραγωδίας («η ορχήστρα των γυμνών χεριών κάτω απʼ τʼ ανάχτορα») ή στον αριστοτελικό έλεον («το έλεος που άναβε σαν ιερός καπνός»). Ωστόσο το νόημα των στίχων αυτών δεν μπορεί να περικλειστεί σε μια λειτουργία απλών μυθολογικών ή γραμματολογικών αναφορών. Το νόημά τους εμπερικλείει μεν τέτοιες αναφορές, αλλά ταυτόχρονα τις υπερβαίνει. Οι στίχοι αυτοί λεν ή μάλλον υπαινίσσονται πολύ περισσότερα. Ο Ελύτης θέλει να υποβάλλει την αίσθηση ενός μακρινού μυθικού παρελθόντος, που κουβαλά μέσα του απειράριθμες δυνατότητες μύθων.
Το ερώτημα, βέβαια, «τι γίνηκαν όλα αυτά» είναι ρητορικό. Δεν υπάρχουν πια. Τι παραμένει όμως; Μα η γη της Βοιωτίας και το ποιητικό πνεύμα, το genius και το locus, που η σύζευξή τους κυοφορεί τους μύθους. Καταλαβαίνουμε τι εννοούσε ο Ελύτης όταν έλεγε πως δεν τον ενδιέφερε η ανάπλαση των αρχαίων μύθων αλλά ο «μηχανισμός της μυθογένεσης». Ήθελε να εξερευνήσει τη δύναμη που γεννά τους μύθους, σε αντίθεση με τον Σεφέρη της «Ελένης» λ.χ. ή τον Ρίτσο της Τέταρτης διάστασης. Είναι ίσως ο μόνος ποιητής μας που επιδίωξε και επέτυχε κάτι τέτοιο κι ένας απʼ τους λίγους του εικοστού αιώνα σε παγκόσμιο επίπεδο. Έβαλε μεγάλα στοιχήματα με τον εαυτό του και, χάρις στην ιδιοφυΐα του, τα κέρδισε. Δεν υπήρξε δάσκαλος, όπως λ.χ. ο Παλαμάς, αλλά όσοι γράφουν, αν τον μελετήσουν, έχουν να μάθουν πολλά απʼ αυτόν.

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

Γιορτή μνήμης για τον Θόδωρο Αγγελόπουλο


Γιορτή μνήμης για τον Θόδωρο Αγγελόπουλο

 
Ημερομηνία δημοσίευσης: 27/04/2012
"Γενέθλια" σήμερα για τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, καθώς θα έκλεινε τα 77 χρόνια του, και η οικογένειά του σε συνεργασία με την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου διοργανώνει μια βραδιά μνήμης αλλά και γιορτής, στον χώρο του Μουσείου Μπενάκη, στην Πειραιώς (στις 7.30 μ.μ.).
Οι πιστοί φίλοι και οι συνεργάτες του Αγγελόπουλου θα συναντηθούν για να τιμήσουν τον μεγάλο Έλληνα σκηνοθέτη που χάθηκε στα γυρίσματα της τελευταίας του ταινίας. Αναμένεται να προβληθούν αποσπάσματα από την "Άλλη θάλασσα", που έμεινε ανολοκλήρωτη, αλλά και από την πρώτη του ταινία, που επίσης έμεινε ανολοκλήρωτη, το "Forminx Story" του 1965, που σχεδιάστηκε σαν μεγάλου μήκους ταινία, "σπουδή" πάνω στο δημοφιλές συγκρότημα της εποχής εκείνης, τις διαδικασίες σύνθεσης και παραγωγής...

ΕΝΑ ΔΑΚΡΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΑΡΜΠΑ-ΤΖΙΜΗ


ΕΝΑ ΔΑΚΡΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΑΡΜΠΑ-ΤΖΙΜΗ

Η αλήθεια πως ήταν ο μεγαλύτερος της παρέας. Κά­ποιοι μας κάτω από τα είκοσι. Κάποιοι πιο πάνω. Αυτός σαρανταδυό! Από σεβασμό κι αγάπη τον εφωνάζαμε μπάρμπα, κι από ασυλλογισιά! Εγώ τότε νόμιζα πως χρειάζονταν τρεις αιώνες να φτάσω τα σαρανταδυό, που μου φαινότανε πολλά, πάρα πολλά χρόνια. Το ίδιο θα νομίζανε κι οι άλλοι και κάναμε μπάρμπα τον Δημήτρη τον Ντεμίρη, πριν την ώρα του, κι ας μας έλεγε στην αρχή «μα γιατί δε με φωνάζετε σκέτα Τζίμη ή Δημή­τρη;...»
Βέβαια, εξόν την ηλικία του, ήταν κι ο παλιότερος στην Αμερική. Εμείς οι άλλοι φρεσκοφερμένοι. Μυρίζαμε θυμάρι ακόμα, ξενάκια! Ξενάκια, και τόσο θέλαμε κά­ποιον, κάτι σαν πατέρα, σαν μεγάλο αδερφό, σαν θείο, και  υιοθετήσαμε  για  κάτι  τέτοιο  τον   μπαρμπα-Τζίμη, γιατί τον αγαπούσαμε. Όλοι μας τον αγαπούσαμε. Μα εγώ τον αγαπούσα απ' όλους πιο πολύ!
Ήταν γιατί μου φαινόταν ήρωας ο μπαρμπα-Τζίμης, που ήρθε στην Αμερική τον χρόνο που εγώ γεννήθηκα, κι όταν εγώ άρχισα να λέω ντα-ντα-ντα και μα-μα-μα, αυ­τός άρχισε να μιλάει τ' αγγλικά και τώρα όποια λέξη ήθελες, την ήξερε! Κι ακόμα σπουδαιότερο κι ηρωικό μου φαινότανε που στον πόλεμο - στον πρώτο μεγάλο πόλεμο - αυτός ήταν με τον αμερικάνικο στρατό και λαβώθηκε στη Γαλλία και πήρε και παράσημα. Είδα και φωτογρα­φίες του με στολή αξιωματικού και γαλόνια. Κι ήταν κι αμερικανός πολίτης και ψήφιζε ο μπαρμπα-Τζίμης, σαν ήτανε να βγάλουν πρόεδρο της Αμερικής, ψήφιζε! Όλ' αυτά μου φαινόντανε τόσο σπουδαία τότε, τόσο ηρωικά!
«Μπαρμπα-Τζΐμη, το ξέρεις πως ακόμα δε μας είπες την ιστορία, πώς τα πήρες τα γαλόνια και τα παράσημα, τότε που λαβώθηκες στη Γαλλία, στη Φλάντρα; Νιώθω τέτοια περηφάνια για σένα, μα τέτοια περηφάνια!»
Με κάρφωσε με τη ματιά του.
«Νίτσα, παιδί μου, εγώ δεν είμαι της ηλικίας σου και δε νιώθω περηφάνια. Γιατί κατάλαβα πως ο πόλεμος δε λύ­νει κανένα πρόβλημα, και σαν τελειώνει, μαζί με τη φο­βερή καταστροφή και την ορφάνια, αφήνει και το σπόρο για νέο πόλεμο, μεγαλύτερο απ' τον προηγούμενο. Ναι, δε νιώθω και τόση περηφάνια για κείνα τα παράσημά μου, μα έκαμα κι εγώ κάτι στη ζωή μου...»
Και νομίσαμε πως θα 'ταν καμιά ιστορία ηρωική για παλέματα με μπούφαλους και φίδια δέκα πήχες, εκεί στα δάση του Όρεγκον που έκοβε ξυλεία τα πρώτα χρόνια που ήρθε στην Αμερική, είτε με φάλαινες και μέδουσες στους πάγους της Αλάσκας, όπου δούλεψε ένα χρόνο με τα ψα­ράδικα ο μπαρμπα-Τζίμης.
Πες μας, μπαρμπα-Τζίμη, πες μας αυτή την ιστορία σου!...»


 « Ηταν μετά που γυρίσαμε απ` τον πόλεμο. Η κατάσταση άσκημη, όπως πάντα μετά από κάθε πόλεμο. Έπιασα δουλειά δεύτερος μάγειρας.

Την εποχή εκείνη στα ρέστοραν και τα ξενοδοχεία δου­λεύαμε δώδεκα ώρες την ημέρα, κι εφτά μέρες τη βδομά­δα. Αν δε δούλεψες στην Αμερική, μέσα σε κουζίνα, δώδε­κα ώρες την ημέρα κι εφτά μέρες τη βδομάδα, τότε τι θα πει κόλαση δεν έχεις ιδέα. Φεύγει πάνωθέ σου κάθε ζωή και νιώθεις φορτίο το κορμί σου. Και σαν σκολάσεις, πού να κοιμηθείς απ' τα ταραγμένα νεύρα. Ακούς ακόμα τον σερβιτόρο να ξεφωνίζει τις παραγγελίες, μαλώνεις με τον πιατά, τον σαλατά, τον παραμάγερα! Οι πελάτες στέλ­νουν πίσω τις παραγγελίες — πολύ ωμή η μπριζόλα, πολύ ξεροψημένο το μπιφτέκι! — και, προτού ξεκουραστείς, στριγκλίζει το ξυπνητήρι!

    Όταν, κάποιος δικός μας, που δούλευε αυτός σ' αμερι­κάνικο ρέστοραν μονάχα οχτώ ώρες την ημέρα κι έξι μέ­ρες τη βδομάδα κι έπαιρνε μισθό μεγαλύτερο απ' το δικό μας, σκορπάει ένα ευαγγέλιο!



- Δε μας τα δώσανε, παλέψαμε και τα πήραμε! Να οργανωθείτε κι εσείς στα γρεκικά μαγαζιά και ν' απαιτή­σετε να δουλεύετε σαν άνθρωποι!

Τότες εγώ - αρχές του είκοσι - δούλευα σ' εκείνο το μεγάλο ρέστοραν, αντίκρυ στο δημαρχείο, που το 'χε ένας συγχωριανός μου. Δε δέχτηκε μήτε να το ακούσει.

- Είστε στα καλά σας; Οχτάωρο κι έξι μέρες τη βδο­μάδα και μισθό μεγαλύτερο!... Μα δε θα 'στε καλά!

    Αποφασίσαμε ν' απεργήσουμε. Μεσημέρι αρχίσαμε. Και πάνω στη μεγάλη φούρια, που πέφτανε απ' το δη­μαρχείο οι υπάλληλοι κι ήταν κάργα το μαγαζί - δώδεκα και τέταρτο ακριβώς - μαγέροι, πιατάδες, σερβιτόροι, σαλατάδες, τηγανάδες, πετάμε όλοι τις ποδιές!

- Αμάν, βρε παιδιά!... να με καταστρέψετε γυρεύετε, εμένα, τον συμπατριώτη σας, που σας έδωσα δουλειά να ζήσετε;  Βρε Δημήτρη,  καίγονται τα κρέατα! Αμαρτία μεγάλη,  Δημήτρη!...

- Κι εγώ που καίγομαι πάνω απ' τις σκάρες και τα τηγάνια, δώδεκα ώρες την ημέρα, δεν είναι αμαρτία, αφεντι­κό;

Υπόγραψε αμέσως. Μια ώρα μονάχα βάσταξε η απερ­γία στο μαγαζί αυτό. Και γίναμε φίλοι ύστερα και μας έλεγε πως τα κέρδη του δεν πέσανε κι ας δουλεύαμε λιγό­τερες ώρες κι ας πλήρωνε και μεγαλύτερα μισθά τώρα, κι απορούσε.

Μα βέβαια. Τώρα αναπαυόντανε τα κορμιά μας και δουλεύαμε και με κέφι, με καρδιά, και βγάζαμε περσότε­ρη και καλύτερη δουλειά.

Όμως ήταν και μαγαζιά που δε δέχτηκαν τα αιτήμα­τα και βάσταξε σε μερικά εφτά μήνες η απεργία!

Να βρίσκεσαι σ' απεργία εφτά μήνες δεν είναι εύκο­λο!... Όσοι δουλεύαμε σε μαγαζιά που υπόγραψαν, συ­ντηρούσαμε τους απεργούς κι είχαμε και περισσευάμενη ώρα να 'μαστε δίπλα τους να τους δίνουμε θάρρος. Μα είχαν πια χάσει το ηθικό τους κι ήταν έτοιμοι να υποτα­χτούν, όταν σκεφτήκαμε ν` αποταθούμε στην πελατεία και σοφιστήκαμε να πάρουμε ένα πουλάρι, να το φορτώ­σουμε δυο πελώριες ταμπέλες με γράμματα ένα μπόι με­γάλα, αγγλικά, που έλεγαν: Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΔΟΥΛΕΥΕΙ 8 ΩΡΕΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ. ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ 0 ΣΥΛΛΟΓΟΣ «ΦΙΛΟΙ ΤΩΝ ΖΩΩΝ». ΜΑ ΣΤΟ ΜΑΓΑΖΙ ΑΥΤΟ ΑΝΑΓΚΑΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΝ­ΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ 12.
Το πήραμε απ' το καπίστρι και πήγαμε μπρος σε κείνο το μεγάλο, το αριστοκρατικό ρέστοραν, στο Μάρκετ στρητ, και κόβαμε βόλτες μπρος στην πόρτα. Αν υπόγραφε αυτό, τότε θα υπογράφανε και τ' άλλα μαγαζιά, τα μικρά και θα κερδιζόταν η απεργία. Ήταν το πιο κεντρικό σημείο της πόλης!
Σε λίγο μα­ζεύτηκε μεγάλο πλήθος. Πελάτης δεν μπαίνει στο μαγαζί.

Κι ο ρεστοραντιέρης βλέπει από μέσα κατατρομαγμέ­νος και καταλαβαίνει πως για να διαλυθεί το πλήθος πρέ­πει να υπογράψει!

Υπόγραψε κι ακολούθησαν και τα μικρά αμέσως και γιορτάστηκε η νίκη μας μεγαλόπρεπα, μα 'γω δεν πήρα μέρος, γιατί βρισκόμουν στο νοσοκομείο. Με παραφύλαξαν και με σακάτεψαν στο ξύλο, επειδή εγώ μίλησα και κα­τάφερα τον σέριφ να δώσει άδεια να περιφέρουμε το που­λάρι στο Μάρκετ στρητ.

Και ξεκούμπωσε το πουκάμισό του και μας έδειξε ο μπαρμπα-Τζίμης μια ουλή στο σβέρκο του με περηφάνια! «Να, τότε πήρα κι αυτό εδώ». Και θαρρείς πως μας έδειχνε κανα παράσημο!

«Νίτσα, παιδί μου, νιώθω περηφάνια γιατί, όταν το κάλεσε η στιγμή, έκανα το χρέος μου απέναντι στους συναδέλφους μου και βοήθησα να γίνει ευκολότερη και καλύτερη η ζωή μας, κι αυτό είναι σα να 'βαλα κι εγώ ένα λιθαράκι στο χτίσιμο καλύτερης κοινωνίας!... Αν χά­ναμε τότε εκείνη την απεργία, ποιος ξέρει πόσα χρόνια θα περνούσαν όσο να ξαναβρούμε κουράγιο να ξαναπολεμήσουμε για τα δίκια μας!.. Και γίναμε και παράδειγμα! Αμέσως σηκώθηκαν κι απαιτούσαν οχτάωρο και στ' άλλα μέρη της Αμερικής οι γρεκοί μαγεροσερβιτόροι! Στο Λος Άντζελες, στο Σικάγο, στη Νέα Υόρκη!..

Κι έτσι τώρα έχουμε καιρό να λιαστούμε και μεις μια φορά τη βδομάδα και να δούμε και τις ομορφιές της φύ­σης. Έχουμε και ώρα, και το έξοδο, για ένα κονσέρτο, ένα θέατρο, ένα βιβλίο, ένα περιοδικό!.. Κι όλ' αυτά δίνουν χαρά στον άνθρωπο, και τον κάνουν και καλύτερο, και καλυτερεύει η κοινωνία, καλυτερεύει η ζωή!.. Έχου­με τώρα και μια πεντάρα παραπάνου να στείλουμε στους δικούς μας, κι έχουμε και περισσότερη ώρα για ένα γράμ­μα στη μάνα μας που το καρτερεί να χαρεί κι αυτή!.. Και ωφελήθηκες και συ, Νίτσα! Πού θα βρίσκαμε καιρό να σε πηγαίναμε να δεις τους κάμπους και τ` ακρογιάλια της Καλιφόρνιας άμα δουλεύαμε ακόμα όπως κείνο τον και­ρό... Κατάλαβες, Νίτσα, γιατί νιώθω περηφάνια για ό,τι έκαμα τότε;..»

Κατάλαβα, κατάλαβα, είπα, αλλά μέσα μου έλεγα, «κοτζάμ αξιωματικός κι έκατσε και τόνε δείρανε και το λέει και δίχως ντροπή!» Μα να τον αντάμωνα σήμερα θα του 'λεγα: «Ναι μπαρμπα-Τζίμη, καταλαβαίνω τώρα, καταλαβαίνω, και είμαι πολύ υπερήφανη που κάποτε σε γνώρισα»! Έτσι θα του 'λεγα!

Μα μπορεί και να μη ζει τώρα, μπορεί να 'κλεισε πια τα μάτια του τα θλιμμένα!.. Και θα τόνε βάλανε στης ξένης γης την αγκαλιά, άκλαυτον κι αμοιρολόγητο, όπως τόσους άκλαυτους κι  αμοιρολόγητους σκέπασε τούτο το χώμα της ξενιτιάς!..



Θεανώ Παπάζογλου-Μάργαρη

(ΓΛΩΣΣΑ Ε΄ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ, Β΄ ΜΕΡΟΣ)

 









 
































Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

ΜΠΡΕΧΤ (ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΑΤΡΩΝΟΥ ΠΑΠΑΤΕΡΠΟΥ)


Ερωτήσεις ενός εργάτη που διαβάζει.



   Ποιος έκτισε τις Επτάπυλες Θήβες;

   Στα βιβλία αναφέρονται τα ονόματα βασιλιάδων.

   Οι βασιλιάδες κουβαλούσαν τα τεράστια βράχια;

   Και την απανωτά κατεστραμμένη Βαβυλώνα-

   Ποιος την ξανάκτισε τόσες φορές; Σε ποια σπίτια

   Της ολόχρυσης Λίμας έμεναν οι κτίστες;

   Που πήγαν το βράδυ, όταν τέλειωσε το Σινικό Τείχος

   Οι μάστορες; Η μεγάλη Ρώμη

   Είναι γεμάτη με αψίδες του θριάμβου. Ποιος τις ανέγειρε; Για ποιον

   θριαμβολογούσαν οι Καίσαρες; Είχε το πολυτραγουδισμένο Βυζάντιο

   Μόνο παλάτια για τους κατοίκους του; Ακόμη και στη μυθική

   Ατλαντίδα

   Ωρύονταν μέσα στη νύχτα, όταν η θάλασσα την κατάπιε

   Οι πνιγόμενοι να έλθουν οι σκλάβοι τους.

   Ο νεαρός Αλέξανδρος κατάκτησε την Ινδία

   Αυτός ο ίδιος, μόνος του;

   Ο Καίσαρας κατατρόπωσε τους Γαλάτες.

   Δεν είχε ούτε έναν μάγειρα μαζί του;

   Ο Φίλιππος της Ισπανίας έκλαψε, όταν η αρμάδα του

   βυθίστηκε. Κανείς άλλος δεν έκλαψε;

   Ο Φρειδερίκος ο Δεύτερος νίκησε στον επταετή πόλεμο. Ποιος

   Νίκησε πέρα απ` αυτόν;



   Κάθε σελίδα μία  νίκη.

 Ποιος μαγείρευε το συμπόσιο της νίκης;

 Κάθε δέκα χρόνια ένας μεγάλος άντρας.

 Ποιος πλήρωνε τα έξοδα;



 Τόσες εξιστορήσεις.

 Τόσες ερωτήσεις.

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012

CATASTROIKA






ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Στις 26 Απριλίου 2012 στις 20:00 το βράδυ (ξανα)κλείνουμε την τηλεόραση, για μια εναλλακτική ματιά στην ενημέρωση. Οι δημιουργοί του Debtocracy, του ντοκιμαντέρ που είδαν εκατομμύρια θεατές στο Ίντερνετ και μεταδόθηκε σε τηλεοπτικά δίκτυα από την Ιαπωνία μέχρι τη Λατινική Αμερική, παρουσιάζουν τη νέα τους παραγωγή, με τίτλο CATASTROIKA, στην ιστοσελίδα www.catastroika.com

Η CATASTROIKA αναζητά τις συνέπειες της επικείμενης εκποίησης του ελληνικού δημόσιου πλούτου. Εξετάζοντας παραδείγματα ιδιωτικοποιήσεων και απορρύθμισης από την Καλιφόρνια, το Λονδίνο, το Παρίσι, το Βερολίνο, τη Μόσχα και τη Ρώμη, επιχειρούν να προβλέψουν τι θα συμβεί από την εφαρμογή αυτού του μοντέλου σε μια χώρα υπό καθεστώς επιτήρησης.

Ο Σλαβόι Ζίζεκ, η Ναόμι Κλάιν, ο Λούις Σεπούλβεδα, ο Κεν Λόουτς και ο Γκρεγκ Πάλαστ μιλούν για την πολιτική του μνημονίου, την ελληνική κυβέρνηση, αλλά και την επίθεση εναντίον της Δημοκρατίας στην Ευρώπη μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης. Ακαδημαϊκοί όπως ο Ντάνι Ρόντρικ, ο Άλεξ Καλίνικος, ο Μπεν Φάιν, ο Κώστας Δουζίνας, ο Ντιν Μπέικερ, ο Γιώργος Κατρούγκαλος και ο Σπύρος Μαρκέτος περιγράφουν άγνωστες πτυχές των ιδιωτικοποιήσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.  

Όπως και στο Debtocracy, βασικός παραγωγός της CATASTROIKA είναι οι θεατές που συνεισφέρουν οικονομικά αλλά και με ιδέες στη δημιουργία της. Το ντοκιμαντέρ θα είναι διαθέσιμο δωρεάν, χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδοσης. Αρχεία υψηλής ανάλυσης θα διατίθενται για δωρεάν προβολές σε τηλεοπτικούς σταθμούς, κινηματογράφους αλλά και εκδηλώσεις.

Το σενάριο και τη σκηνοθεσία της CATASTROIKA υπογράφουν οι δημοσιογράφοι Άρης Χατζηστεφάνου και Κατερίνα Κιτίδη, ενώ την επιστημονική επιμέλεια έχει ο Λεωνίδας Βατικιώτης. Τη μουσική επένδυση του ντοκιμαντέρ προσφέρει το συγκρότημα Active Member και ο Ερμής Γεωργιάδης, ενώ το μοντάζ υπογράφει ο Άρης Τριανταφύλλου. Την παραγωγή ανέλαβε η εταιρεία Infowar Productions και ο Θάνος Τσάντας.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε τη διεύθυνση www.catastroika.com ή επικοινωνήστε μαζί μας στο +30 6945161147

Χορηγοί επικοινωνίας: Ελληνοφρένεια, Unfollow, PolitesTV

Είπαν για το Debtocracy:
-Το ντοκιμαντέρ που συγκλόνισε την Ελλάδα, Liberation
-Tο καλύτερο φιλμ μαρξιστικής οικονομικής ανάλυσης που έγινε ποτέ, Guardian
-Fahrenheit 911, An Inconvenient Truth, The Age of Stupid, Inside Job… Εάν υπήρχε βραβείο για την ταχύτητα αντίδρασης και τον άμεσο αντίχτυπο, θα το κέρδιζε το Debtocracy, La Vanguardia
Press Release
On April 26, 2012 at 20:00 let’s turn off the TV and turn to an alternative source of information. The creators of Debtocracy, a documentary viewed by millions of people around the world, present their new production, entitled CATASTROIKA, on the website www.catastroika.com

The documentary uncovers the forthcoming results of the current sell-off of the Greek public assets, demanded in order to face the country’s enormous sovereign debt. Turning to the examples of London, Paris, Berlin, Moscow and Rome, CATASTROIKA predicts what will happen, if the model imposed in these areas is imported in a country under international financial tutelage.

Slavoj Zizek, Naomi Klein, Luis Sepulveda, Ken Loach and Greg Palast talk about the austerity measures, the Greek government as well as the attack against Democracy on Europe, after the general spreading of the financial crisis. Academics and specialists like Dani Rodrik, Alex Callinicos, Ben Fine, Costas Douzinas, Dean Baker and Aditya Chakrabortty present unknown aspects of the privatization programs in Greece and abroad.

Just like Debtocracy, CATASTROIKA is co-produced by the public, which contributed both financially and with ideas to its creation. The documentary will be available free of charge, under creative commons license. High-resolution files will be available for TV and cinema broadcasts in various languages.

The journalists Aris Chatzistefanou and Katerina Kitidi are responsible for writing and directing the documentary, while Leonidas Vatikiotis undertook its scientific editing. Active Member and Ermis Georgiadis created the soundtrack of CATASTROIKA, while the editing was made by Aris Triantafyllou. Infowar Productions and Thanos Tsantas are responsible for producing the film.

For more information, please visit www.catastroika.com or contact us at +306945161147.

Comments on Debtocracy:     
-Debtocracy: the documentary which fascinates Greeks, Liberation
-The best film of Marxian economic analysis yet produced, The Guardian
-Fahrenheit 911, An Inconvenient Truth, The Age of Stupid, Inside job […] If therewere a prize for the quick response and immediate impact, Debtocracy would win it, La Vanguardia

Δευτέρα, 16 Απριλίου 2012

100 τεύχη «Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης»

Κυκλοφορεί το Νέο Τεύχος Νο 100 του περιοδικού

100 τεύχη «Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης»

Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 τευχών των «Αντιτετραδίων της Εκπαίδευσης», η Συντακτική Επιτροπή, με την πολύτιμη συνδρομή φίλων και συναγωνιστών, προχωρούν με μεθοδικότητα στην ανασυγκρότηση της επίσημης ηλεκτρονικής σελίδας του περιοδικού.
Σε πρώτη φάση, στη διεύθυνση www.antitetradia.gr, ο επισκέπτης μπορεί να αναζητήσει τον «Οδηγό» των Αντιτετραδίων (τεύχος 94) σε μορφή «excel». Το αρχείο αυτό περιέχει πληροφορίες σχετικές
α) με το χρόνο έκδοσης ενός-εκάστου τεύχους των Αντιτετραδίων
β) με τα άρθρα που αυτό εμπεριέχει
γ) με την έκταση των άρθρων
δ) με τους συντάκτες τους, και
ε) με το περιεχόμενο των άρθρων.
Παράλληλα, η Συντακτική Επιτροπή των Αντιτετραδίων δρομολογεί και την ηλεκτρονική ανάρτηση όλων των τευχών του περιοδικού: δημιουργείται έτσι μια ψηφιακή κιβωτός δεδομένων, μέσω της οποίας μπορεί κανείς να παρακολουθήσει την ιστορική διαδρομή της εκπαιδευτικής και εκδοτικής προσπάθειας, τις συγκεκριμένες θέσεις τις οποίες τα Αντιτετράδια διατύπωσαν σε καιρούς χαλεπούς για την παιδεία του τόπου, τις προτάσεις που κατατέθηκαν για την ανάσχεση του εκπαιδευτικού κατήφορου. Αρχικά θα αναρτηθούν ψηφιοποιημένα τα 21 ιστορικά, πρώτα τεύχη των Αντιτετραδίων, καθώς και αρκετά από τα τεύχη των τελευταίων ετών.
Εκτιμούμε ότι η συνδυασμένη χρήση του Οδηγού με το Αρχείο των Αντιτετραδίων θα μπορέσει να βοηθήσει τους αναγνώστες της ηλεκτρονικής σελίδας να εντοπίζουν εύκολα, άμεσα, ανέξοδα, οποιοδήποτε άρθρο τους ενδιαφέρει από έναν πλούσιο κατάλογο εκατοντάδων κειμένων και δεκάδων συντακτών.
Η σελίδα www.antitetradia.gr φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν πυρήνα πληροφόρησης και θεωρητικού εξοπλισμού (για τα προβλήματα της παιδείας ειδικά, και της ελληνικής κοινωνίας γενικότερα), και όχι ένα ακόμη γραφειοκρατικό, μουσειακό -με την κακή έννοια- αρχείο πεπραγμένων.
Με την έκδοση του επετειακού 100ου τεύχους των Αντιτετραδίων ενεργοποιείται και η δοκιμαστική, πρώτη περίοδος τής ανασυγκροτημένης ηλεκτρονικής σελίδας του περιοδικού.

Κυριακή, 15 Απριλίου 2012

Το φτωχότερο Πάσχα της 10ετίας: Αργεί η ανάσταση στην αγορά...

Το φτωχότερο Πάσχα της 10ετίας: Αργεί η ανάσταση στην αγορά...



Ζούντα Αντιγόνη
Ημερομηνία δημοσίευσης: 13/04/2012

    Σε χαμηλούς ρυθμούς κινείται η αγορά ακόμη και τις τελευταίες ημέρες πριν το Πάσχα καθιστώντας σαφές ότι η οικονομική δυσπραγία των καταναλωτών θα διατηρήσει τη ζήτηση σε χαμηλά επίπεδα.
    Οι τιμές συγκριτικά με τα διαρκώς συρρικνούμενα εισοδήματα των νοικοκυριών παραμένουν σε υψηλά επίπεδα, παρά το ότι σε σχέση με πέρσι φαίνονται ελαφρώς μειωμένες. Ωστόσο ούτε οι επικοινωνιακές «αλχημείες» της κυβέρνησης ούτε οι πραγματικές συνθήκες της αγοράς, μπορούν να ισοσκελίσουν τις άγριες περικοπές που έχουν υποστεί μισθωτοί και συνταξιούχοι και την αυξανόμενη ανεργία.
    Η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ) αποτυπώνει την εικόνα της αγοράς και κάνει λόγο για το φτωχότερο Πάσχα της τελευταίας δεκαετίας, λόγω της οικονομικής κρίσης και κυρίως λόγω της μείωσης του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών. Οι πρώτες εκτιμήσεις της Συνομοσπονδίας, ακολουθώντας την πορεία της φετινής πασχαλινής αγοράς σε όλη την Ελλάδα, δείχνουν, ότι τόσο ο Δείκτης Κύκλου Εργασιών, όσο και ο Δείκτης Όγκου στο λιανικό εμπόριο, σημείωσε μείωση σε σύγκριση με πέρυσι κατά περίπου 15%. Ανά κλάδο προκύπτει μείωση στα μεγάλα καταστήματα τροφίμων κατά 4-7%, στα μικρά καταστήματα τροφίμων και ποτών 9-12%, στα πολυκαταστήματα 11-13%, στα καταστήματα καλλυντικών 15-17%, στα καταστήματα ένδυσης και υπόδησης 18-21%, στα καταστήματα εποχιακών δώρων 12-15%. Ο συνολικός τζίρος της πασχαλινής αγοράς κυμαίνεται ετησίως σε περίπου 5 δισ., εκ των οποίων τα 600 εκατ. ευρώ αφορούν στο λιανικό εμπόριο τροφίμων και φέτος υπολογίζεται ότι περιορίστηκε στα 4,5 δισ. και ο τζίρος των τροφίμων μειώθηκε σε λιγότερο από 570 εκατ. ευρώ.
    Όπως κάθε χρόνο και φέτος το πασχαλινό τραπέζι έχει την τιμητική του αν και οι αγορές φαίνονται μέχρι στιγμής μάλλον περιορισμένες. Η τιμή του παραδοσιακού οβελία συγκρατήθηκε φέτος κοντά στα 8 έως 10 ευρώ το κιλό αν και πολλοί καταναλωτές αναγκάζονται φέτος να τον στερηθούν.

    Προσοχή
    Οι καταναλωτικές οργανώσεις εφιστούν την προσοχή των καταναλωτών στα κύρια είδη διατροφής του Πασχαλινού τραπεζιού κατά τις αγορές τους, επισημαίνοντας τα εξής:
    Το κατάστημα, από το οποίο πραγματοποιούμε τις αγορές των τροφίμων μας, πρέπει να τηρεί τους κανόνες υγιεινής, που αφορούν την καθαριότητα των χώρων, του προσωπικού, των εργαλείων, τις συνθήκες συντήρησης των τροφίμων καθώς και την κατάλληλη επισήμανσή τους.

    Κρέατα
    Τα κρέατα συντηρούνται στο ψυγείο, ιδίως τα εντόσθια των αμνοεριφίων, που είναι πολύ ευαίσθητα σε θερμοκρασίες, εκτός ψυγείου.
    Δεν πρέπει να αγοράζουμε κρέατα, από παραγωγούς ή πλανόδιους προμηθευτές, παρά μόνον από καταστήματα, γιατί, έτσι διασφαλίζουμε ότι έχουν ελεγχθεί.
    Πρέπει να αγοράζουμε κρεατικά, που είναι τοποθετημένα, σε ψυγεία ή ψυγεία «βιτρίνες» και όχι αυτά, που είναι εκτός ψυγείου εκτεθειμένα σε σκόνη, ρύπανση, έντομα και μικρόβια.
    Βασική ένδειξη της καταλληλότητας του σφαγίου ή του κρέατος, που αγοράζουμε, είναι η ύπαρξη σφραγίδων, σε διάφορα τμήματά του, η οποία δηλώνει ότι έχει γίνει ο απαιτούμενος υγειονομικός έλεγχος. Κάθε σφάγιο (αμνός, ερίφιο), υποχρεωτικά, πρέπει να φέρει σφραγίδες, στις δύο ωμοπλάτες και στις δύο εξωτερικές πλευρές των μηρών.
    Τα εντόπια και τα προερχόμενα, από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αμνοερίφια έχουν σφραγίδα, με χρώμα «τυρκουάζ» και σχήμα ωοειδές ή στρογγυλό, όπου αναγράφεται ο αριθμός έγκρισης του σφαγείου. Σε σφραγίδα σχήματος ορθογώνιου παραλληλόγραμμου, πρέπει να αναγράφεται η χώρα προέλευσης, «HELLAS» ή «EL» ή «GR» για τα ντόπια, ή τα αρχικά του ονόματος άλλης κοινοτικής χώρας.
    Τα αμνοερίφια εισαγωγής, δηλαδή τα προερχόμενα από τρίτες χώρες - εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης- έχουν σφραγίδα, με χρώμα «καστανό» και σχήμα ωοειδές ή στρογγυλό. Το όνομα της χώρας προέλευσης αναγράφεται στο εσωτερικό σφραγίδας σχήματος ορθογωνίου παραλληλόγραμμου.
    Λόγω της μεγάλης ζήτησης εντοσθίων, για την παρασκευή Πασχαλιάτικων εδεσμάτων (κοκορέτσι, μαγειρίτσα κ.ά.), γίνεται εισαγωγή ανάλογων ποσοτήτων κατεψυγμένων εντοσθίων, τα οποία συχνά πωλούνται, μετά από απόψυξη ως νωπά, παραπλανώντας τον καταναλωτή.
    Η διάκριση των κατεψυγμένων εντέρων από τα νωπά είναι εύκολη, γιατί τα νωπά εντόπια έντερα είναι ακαθάριστα, δηλαδή υπάρχει το εντερικό περιεχόμενο τους, ενώ τα κατεψυγμένα εισαγωγής που αποψύχθηκαν, είναι καθαρισμένα.
    Ο καταναλωτής θα πρέπει να προσέχει την πινακίδα πώλησής τους και να αξιώνει την ευδιάκριτη αναγραφή των ενδείξεων. Αν αμφιβάλλει ή διαπιστώνει παρατυπίες να τις καταγγέλλει στο ΚΕΠΚΑ ή στις Αρμόδιες Αρχές.
    Το εορταστικό ωράριο θα βρίσκεται σε ισχύ μέχρι και το Μεγάλο Σάββατο. Σήμερα τα καταστήματα θα είναι ανοικτά από τη 1 το μεσημέρι έως τις 7 το απόγευμα, ενώ αύριο θα λειτουργούν έως τις 3 μετά το μεσημέρι.

    Τετάρτη, 11 Απριλίου 2012

    Σουρεαλισμός στην Άνδρο το καλοκαίρι

    Σουρεαλισμός στην Άνδρο το καλοκαίρι



    Κακουριώτης Σ.
    Ημερομηνία δημοσίευσης: 11/04/2012
    Σε ένα κίνημα που θέλησε να ανατρέψει οτιδήποτε το παραδεδεγμένο στην τέχνη, ακόμη και την ίδια την τέχνη, εισάγοντας τις τεχνικές της αυτόματης γραφής και του ready-made, τον σουρεαλισμό, που στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα άλλαξε ριζικά και για πάντα την αντίληψη για τη σύγχρονη τέχνη, θα είναι αφιερωμένη η μεγάλη θερινή έκθεση που διοργανώνει από 1ης Ιουλίου έως και 30 Σεπτεμβρίου το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή στο νησί της Άνδρου.
    Μπρετόν, Αραγκόν, Ελυάρ, Μιρό, Μαγκρίτ, Οπενχάιμ, Νταλί, Μαξ Ερνστ, είναι μερικά μόνο από τα διάσημα ονόματα που στάθηκαν οι πρωτοπόροι του ανατρεπτικού καλλιτεχνικού κινήματος, που μπορεί να ξεκίνησε από τη Γαλλία, αλλά γρήγορα, σαν πυρκαγιά, απλώθηκε σε ολόκληρη την Ευρώπη.
    Ακριβώς γι' αυτό, το δεύτερο σκέλος του μεγάλου αφιερώματος θα επικεντρώνεται στην παρουσία του υπερρεαλιστικού κινήματος στη νεοελληνική τέχνη, με εικαστικές και λογοτεχνικές αναφορές στους Εμπειρίκο, Ελύτη, Βαλαωρίτη, Κάλας, Εγγονόπουλο, καθώς και τους ζωγράφους Μάριο Πράσινο, Γεράσιμο Στέρη και Μάγιο.

    Κυριακή, 8 Απριλίου 2012

    Καστοριά: Σε 2 περίπου χρόνια θα είναι έτοιμο το 10ο Δημοτικό Σχολείο Καστοριάς

    Καστοριά: Σε 2 περίπου χρόνια θα είναι έτοιμο το 10ο Δημοτικό Σχολείο Καστοριάς



    Εντάχθηκε από την Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς το έργο «10ο Δημοτικό Σχολείο Καστοριάς», προϋπολογισμού 3.200.000,00 ευρώ €, στον άξονα προτεραιότητας 8- Αειφόρος Ανάπτυξη και Ποιότητα ζωής της ΠΔΜ του Περιφερειακού Επιχειρησιακού Προγράμματος «Μακεδονίας-Θράκης 2007-2013».

    Η αίτηση χρηματοδότησης του έργου είχε υποβληθεί από την... πρώην Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και έπειτα από συντονισμένες ενέργειες του Αντιπεριφερειάρχη κ. Δημήτρη Σαββόπουλου υπεγράφη τελικά από τον Περιφερειάρχη κ. Γιώργο Δακή, η οριστική ένταξη του στο πρόγραμμα «Μακεδονίας-Θράκης 2007-2013».

    Στο πλαίσιο υλοποίησης του έργου, έχει ήδη συναφθεί προγραμματική σύμβαση μεταξύ της Περιφερειακής Ενότητας και του Δήμου Καστοριάς, όπου έχει πλέον σύμφωνα με τις διατάξεις του Καλλικράτη, την αρμοδιότητα της «σχολικής στέγης». Η σύμβαση περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, το γενικό πλαίσιο και τους ειδικούς όρους εκτέλεσης της πράξης και ορίζεται ως Φορέας Υλοποίησης η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας -Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς, ενώ Κύριος του έργου θα είναι ο Δήμος Καστοριάς, στον οποίο και θα παραδοθεί το σχολείο μετά την ολοκλήρωση του.

    Το Δημοτικό Σχολείο που θα λειτουργήσει στην περιοχή Χλόης, θα είναι συνολικού εμβαδού 2128.83m2. Το κτίριο θα είναι διώροφο με υπόγειο και θα περιλαμβάνει 11 Αίθουσες διδασκαλίας, Εργαστήρια πληροφορικής, φυσικοχημείας, Παρασκευαστήριο, Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων, Βιβλιοθήκη, Τάξη ΑΜΕΑ και όλους τους λοιπούς απαραίτητους χώρους.

    Η διάρκεια ολοκλήρωσης του έργου είναι 24 μήνες από την δημοπράτηση του, η οποία αναμένεται να γίνει άμεσα.

    Επι-στροφή της τέχνης στην πολιτική και κοινωνική παρέμβαση

    Επι-στροφή της τέχνης στην πολιτική και κοινωνική παρέμβαση


     


    Κακουριώτης Σ.
    Ημερομηνία δημοσίευσης: 08/04/2012

    Στο Βερολίνο, την πρωτεύουσα της χώρας που ενορχηστρώνει τις πολιτικές λιτότητας που αποδιαρθρώνουν τις ευρωπαϊκές κοινωνίες, χτυπά ήδη η καρδιά της σύγχρονης τέχνης, ενόψει της έναρξης της 7ης Μπιενάλε της πόλης, στις 27 Απριλίου.
    Η ευρωπαϊκή κρίση και η αντίδραση των κοινωνιών της γηραιάς ηπείρου σε αυτήν βρέθηκαν από την πρώτη στιγμή στο επίκεντρο του σχεδιασμού της διοργάνωσης, ιδιαίτερα μετά την επιλογή ως επιμελητή της του ριζοσπαστικού Πολωνού καλλιτέχνη Artur Zmijewski. Φωτογράφος και κινηματογραφιστής, καλλιτεχνικός διευθυντής της επιθεώρησης Krytyka Polityczna («Πολιτική κριτική») και μέλος της ομώνυμης αριστερής πολιτικής κίνησης, έθεσε από την αρχή ως κεντρικό ερώτημα της βερολινέζικης Μπιενάλε την επίδραση που μπορεί να έχει η σύγχρονη τέχνη στην κοινωνία και κατά πόσον μπορεί να προωθήσει αλλαγές προς θετική κατεύθυνση.
    Θέτοντας εξαρχής πολιτικά ερωτήματα, ο Zmijewski επιδιώκει να εκμαιεύσει, όπως είναι αναμενόμενο, πολιτικές απαντήσεις, να διευρύνει τις καλλιτεχνικές δράσεις της Μπιενάλε στην κατεύθυνση ενός πολιτικού διαλόγου της σύγχρονης τέχνης με τα κοινωνικά κινήματα.
    «Αυτό που χρειαζόμαστε περισσότερο», σημειώνει ο ίδιος στην πρώτη επίσημη έκδοση της Μπιενάλε, με τον χαρακτηριστικό τίτλο Forget Fear («Ξεχάστε τον φόβο»), «είναι η τέχνη που διαθέτει τα εργαλεία της, τον χρόνο και τις δυνάμεις της στην επίλυση των οικονομικών προβλημάτων της εκπτωχευμένης πλειοψηφίας».
    Ο ίδιος ο επιμελητής της Μπιενάλε δεν κρύβει τις πολιτικές του απόψεις, μολονότι, όπως τονίζει σε συνέντευξή του στην ιστοσελίδα του γερμανικού Ινστιτούτου Γκαίτε, «οι καλλιτέχνες δεν συζητούν συνήθως ανοιχτά την πολιτική τους τοποθέτηση». Όμως, όπως λέει, όταν «ασχολούνται με τους κοινωνικά αποκλεισμένους, όταν αναζητούν λύσεις για την κοινωνική ενσωμάτωσή τους, αυτό είναι μια αριστερή τοποθέτηση». Ο ίδιος άλλωστε διακρίνει μια εμφανή τάση των σύγχρονων καλλιτεχνών: «συμπεριφερόμαστε σαν αριστεροί και σκεφτόμαστε σαν αριστεροί. Αυτό αποτελεί απίστευτη επιτυχία των αριστερών ιδεών στην τέχνη».
    Οι ριζοσπαστικές θέσεις του Artur Zmijewski αντικατοπτρίστηκαν και στην επιλογή των συνεπιμελητών του. Εκτός της, επίσης Πολωνής, Joanna Warsza, που δημιουργεί στον χώρο των παραστατικών και οπτικών τεχνών, επέλεξε την καλλιτεχνική κολεκτίβα Voina (που το όνομά της σημαίνει «πόλεμος»), μια ομάδα τέχνης του δρόμου, που η δράση της στρέφεται ενάντια στις ρωσικές αρχές και συχνά συνοδεύεται από ομάδες πολιτικών ακτιβιστών. Για τη δράση τους αυτή, οι καλλιτέχνες που αποτελούν την Voina, οι Όλεγκ Βοροτνίκωφ, Νατάλια Σοκόλ, Κάσπερ Νιεναγκλιάντι Σοκόλ και Λεονίντ Νικολάεφ, έχουν πολλές φορές συλληφθεί από τη ρωσική αστυνομία, ενώ είναι αμφίβολο αν ο τελευταίος μπορέσει να παραστεί στο Βερολίνο, αφού λόγω δικαστικών εκκρεμοτήτων τού έχει απαγορευθεί η έξοδος από τη Ρωσία. Η επιλογή της συγκεκριμένης ομάδας στον ρόλο του συνεπιμελητή έγινε κυρίως λόγω του ότι «η κολεκτίβα παρεμβαίνει άμεσα στην πολιτική, κάτι που δεν κάνει καμία άλλη καλλιτεχνική ομάδα στην Ευρώπη. Είναι απόλυτα μοναδικοί», δήλωσε ο Zmijewski στη ρωσική εφημερίδα Gazeta, χωρίς να αρνείται ότι αυτή του η επιλογή αποτελεί και μία χειρονομία υποστήριξης.
    Μέσα σε αυτό το έντονα πολιτικοποιημένο πλαίσιο που δημιούργησε ο Artur Zmijewski για την 7η Μπερλινάλε, θα περίμενε κανείς ότι οι καλλιτέχνες θα στέκονταν επιφυλακτικοί. Κι όμως, η κατάθεση αιτήσεων συμμετοχής από 7.000 καλλιτέχνες απʼ όλο τον κόσμο φαίνεται πως επικυρώνει τις ριζοσπαστικές του επιλογές.
    Μπορεί το επίσημο πρόγραμμα και οι συμμετοχές στην 7η Μπιενάλε του Βερολίνου να αποτελούν ακόμη επτασφράγιστο μυστικό, όμως το κλίμα στο οποίο θα κινηθεί διακρίνεται καθαρά από το «πρωτοσέλιδο» του ιστότοπου της διοργάνωσης. Εκεί, κάτω από τον τίτλο Art Covers Politics («Η τέχνη καλύπτει την πολιτική») και με την επιμέλεια του Tomas Rafa, καλλιτέχνες (αλλά και χρήστες των κοινωνικών μέσων) καλούνται να καταγράψουν και να παρουσιάσουν, άμεσα, πολιτικά γεγονότα. Όπως είναι φυσικό, όλα τα κοινωνικά κινήματα που εδώ και ένα εξάμηνο διαπερνούν την Ευρώπη, βρίσκουν εκεί τη θέση τους: από τους Αγανακτισμένους έως τις εργατικές διαδηλώσεις της Αλληλεγγύης στην Πολωνία, από τις γενικές απεργίες στην Πορτογαλία έως το Occupy San Francisco...
    Σε αυτό το πλαίσιο, η βερολινέζικη Μπιενάλε καλεί επίσης ιδρύματα που συμμερίζονται αυτούς τους προβληματισμούς για τη σύγχρονη τέχνη να πραγματοποιήσουν τη δική τους έρευνα και να την παρουσιάσουν στο πλαίσιο της διοργάνωσης, σε ένα πρότζεκτ που ονομάζεται, όχι τυχαία, «Δράσεις αλληλεγγύης». Ένας από τους πρώτους που ανταποκρίθηκαν σε αυτό το κάλεσμα ήταν η συλλογικότητα του κατειλημμένου Teatro Valle της Ρώμης, για το οποίο έχουμε γράψει παλιότερα από τις στήλες αυτές.
    Αποτελούν άραγε οι προτάσεις του επιμελητή της Μπιενάλε νεκρανάσταση της στρατευμένης τέχνης; Ασφαλώς όχι με τη συνήθη έννοια που δίνουμε στον όρο. Όμως πόσο πολιτική μπορεί να είναι η σύγχρονη τέχνη και με ποιους τρόπους «στρατευμένη» στην κοινωνική αλλαγή, αυτό θα το δούμε σε είκοσι μέρες, όταν ανοίξουν και επίσημα οι πύλες της στην καρδιά της γερμανικής πρωτεύουσας...



    Σάββατο, 7 Απριλίου 2012

    Μισθοδοσία αναπληρωτών εκπαιδευτικών


    ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΑΔΙΟΡΙΣΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ








    Προς: ΔΟΕ, ΟΛΜΕ, συλλόγους εκπαιδευτικών Π.Ε., ΕΛΜΕ

    Θέμα: Μισθοδοσία αναπληρωτών εκπαιδευτικών





    Αξιότιμοι συνάδελφοι και συναδέλφισσες,



    Δεύτερος μήνας μισθοδοσίας των αναπληρωτών με το νέο μισθολόγιο και δεν λέει να κοπάσει η αγωνία των συναδέλφων που, εκτός της άδειας τσέπης, βλέπουν να διαφέρει από Διεύθυνση σε Διεύθυνση η κατάταξη σε μισθολογικά κλιμάκια. Οι δε υπεύθυνοι μισθοδοσίας είναι χαμένοι στη μετάφραση της Κ.Υ.Α.

    Κάποιες Διευθύνσεις συμπεριλαμβάνουν τα μεταπτυχιακά/διδακτορικά στον υπολογισμό του χρόνου για μισθολογική κατάταξη, ενώ κάποιες άλλες όχι, δηλώνοντας ότι περιμένουν σαφέστερες οδηγίες από το Υπουργείο Παιδείας που με τη σειρά του έχει απευθύνει σχετικά διευκρινιστικά ερωτήματα (Αρ.Πρωτ.: Φ. 61.23/3/24453/Δ1 - 7.03.2012) στο Υπουργείο Οικονομικών και το Υπουργείο Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης. Αναπάντητο, επίσης, παραμένει και το ερώτημα σχετικά με την αναγνώριση ή μη 7 ετών για την ένταξη σε μισθολογικά κλιμάκια των αναπληρωτών με μεταπτυχιακό και διδακτορικό χρόνος, καθώς και το τι ισχύει για τα μεταπτυχιακά που έχουν κατατεθεί μετά την 1-11-2011.

    Αντίστοιχα για το ζήτημα της προϋπηρεσίας ορισμένες Δ/νσεις περιμένουν νέες οδηγίες από το Υπ. Παιδείας, προκειμένου να προχωρήσουν σε οριστική κατάταξη των αναπληρωτών. Μέχρι να τις λάβουν βέβαια οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί παραμένουν στο ΜΚ ΣΤ0 και αμείβονται ανάλογα, την ίδια στιγμή που είναι Απρίλης, οι περικοπές έχουν γίνει, αλλά η επιστροφή αναδρομικών χρημάτων ούτε που ψιθυρίζεται… Σε κάποιες διευθύνσεις, επίσης, συμβαίνει και το εξής τραγελαφικό· Κατατάσσονται οι αναπληρωτές με μέχρι 3 έτη προϋπηρεσίας στο ΣΤ0 σε αντίθεση με την κοινή υπουργική απόφαση (Αριθ.Πρωτ.: οικ. 2/13917/0022 -17.02.2012) όπου δεν γίνεται καμία αναφορά στο άρθρο 29 του ν.4024/11. Η απάντηση στο γιατί συμβαίνει αυτό είναι γιατί έτσι προτείνει το πρόγραμμα μισθοδοσίας της Διεύθυνσης… που, όμως, αφορά την κατάταξη μονίμων! Η από 14/11/2011 εγκύκλιος του ΓΛΚ (Αρ.Πρωτ. οικ. 2/78400/0022) για απόδοση νέων μισθολογικών κλιμακίων υλοποιείται από ορισμένες Διευθύνσεις, ενώ οι υπόλοιπες κάνουν λόγο για πάγωμα μισθολογικών αλλαγών μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων. Οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί δεν κατατάσσονται βαθμολογικά παρά μόνο μισθολογικά, κατ΄επέκταση η διαδικασία αξιολόγησης, αν τελικά εφαρμοστεί, πώς μπορεί να αποτελεί φραγμό για την εξέλιξή τους σε νέα μισθολογικά κλιμάκια ακόμη κι άλλων βαθμών;

    Οι δε αναπληρωτές ΕΣΠΑ, που δέχτηκαν περικοπή του μισθού από τον Νοέμβριο του 2011, περιμένουν ακόμη το πότε θα γίνει η κατάταξή τους ώστε να προχωρήσει η εκκαθάριση των προηγούμενων μισθοδοσιών και η επιστροφή χρημάτων που τους οφείλεται.

    Και φυσικά οι αναπληρωτές που εκτελούν χρέη προϊσταμένων εξακολουθούν να μη λαμβάνουν επίδομα ευθύνης παρά τις διαμαρτυρίες και τα αιτήματα που έχουν κατατεθεί προς άρση της παράβλεψης.

    Ζητάμε, λοιπόν, από τις Ομοσπονδίες και τους συλλόγους μας να λάβουν άμεσα πρωτοβουλίες προς κάθε αρμόδιο, προκειμένου να ξεκαθαριστεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα το ζήτημα της μισθοδοσίας, δεδομένου ότι οι συμβάσεις των αναπληρωτών εκπαιδευτικών λήγουν σε λίγους μήνες.

    Τα μέτρα και η πολιτική τους μας καταδικάζουν στη φτώχεια και την εξαθλίωση και πρέπει να ανατραπούν με αγώνες από κοινού όλων των εργαζόμενων.





    Με εκτίμηση,





    Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                        Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ



    Χρ. Παπαγεωργίου                                                                    Γ. Αβαγιανός






    Παρασκευή, 6 Απριλίου 2012

    Όλιβερ Τουίστ, 200 χρόνια μετά

    Όλιβερ Τουίστ, 200 χρόνια μετά


    Τρίκκας Μιχάλης
    Ημερομηνία δημοσίευσης: 05/04/2012
    του ΜΙΧΑΛΗ ΤΡΙΚΚΑ
    Τη στιγμή που η Ευρώπη γιορτάζει τη συμπλήρωση 200 χρόνων από τη γέννηση του Καρόλου Ντίκενς, μια είδηση από τον ευρωπαϊκό Νότο έρχεται να θυμίσει πως οι κοινωνικές συνθήκες οι οποίες διαμόρφωσαν το έργο και τους χαρακτήρες του παραμένουν ανατριχιαστικά παρούσες. "Η παιδική εργασία επιστρέφει στη Νάπολη" είναι ο τίτλος ρεπορτάζ της εφημερίδας "Μοντ", που περιγράφει πως χιλιάδες παιδιά εξαναγκάζονται σήμερα να παρατήσουν το σχολείο για να βρουν δουλειά και να βοηθήσουν τις οικογένειές τους.
    Το δημοσίευμα επικαλείται έκθεση που συνέταξαν οι δημοτικές αρχές της Νάπολης το 2011. Σύμφωνα με αυτήν, 54.000 παιδιά στην επαρχία της Καμπανίας εγκατέλειψαν το εκπαιδευτικό σύστημα κατά την περίοδο 2005-2009. Περίπου τα μισά από τα παιδιά αυτά -ποσοστό 38%- ήταν μικρότερα από 13 χρόνων.
    Ο αντιδήμαρχος της Νάπολης δεν προσπαθεί να εξωραΐσει την εικόνα. "Ήμασταν πάντα η φτωχότερη περιοχή της Ιταλίας. Αλλά δεν έχουμε δει κάτι παρόμοιο από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Σε ηλικία 10 χρόνων, αυτά τα παιδιά δουλεύουν 12 ώρες την ημέρα, κάτι που φυσικά παραβιάζει το δικαίωμά τους στην ανάπτυξη".
    Το ντικενσιανό ύφος γίνεται αναπόφευκτο και στο ίδιο το ρεπορτάζ. "Επτά το πρωί, στο Σαν Λορέντζο, στην καρδιά της Νάπολης. Ένα αγόρι γλιστρά στον λαβύρινθο από στενά, υγρά σοκάκια κουβαλώντας ένα βαρύ κουτί κάτω από τη μασχάλη του. Φορά μια ξεθωριασμένη αθλητική φόρμα, αθλητικά παπούτσια και κουκούλα. Η εργάσιμη μέρα του μικρού Τζενάρο έχει αρχίσει".
    Κανείς δεν εκπλήσεται που τον βλέπει τέτοια ώρα στον δρόμο. Ο Τζενάρο εργάζεται σε μανάβικο. Είναι ορφανός από πατέρα και η μητέρα του βγάζει 45 λεπτά την ώρα σαν καθαρίστρια - 30 λιγότερα από τον γιό της. Η 6χρονη αδελφή του Τζενάρο είναι ακόμα πολύ μικρή για να παρατήσει το σχολείο. "Δεν είχα τα μέσα να αγοράσω βιβλία και για τα δυό τους" λέει η μητέρα τους.
    Διαδοχικά μέτρα λιτότητας και "οικονομικών μεταρρυθμίσεων" εξαφάνισαν και το τελευταίο δείγμα κοινωνικού επιδόματος για τους οικονομικά ασθενέστερους. Και σήμερα στραγγαλίζονται οικονομικά και οι τελευταίοι δημοτικοί οργανισμοί στήριξης των οικογενειών των ανέργων. Όλο και περισσότεροι αφήνουν το σχολείο, μια ολόκληρη γενιά μεγαλώνει χωρίς παιδική ηλικία, χωρίς καν όνειρα. "Τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις;" ρωτά ο δημοσιογράφος τον 11χρονο Πασκουάλε. "Ό,τι μπορέσω" αποκρίνεται εκείνος.

    Τρίτη, 3 Απριλίου 2012

    Ο εργασιακός μεσαίωνας είναι εδώ!

    ΔΕΥΤΕΡΑ, 02 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2012


    Ο εργασιακός μεσαίωνας είναι εδώ!

    thumb
    Του Αλέξανδρου Μερκούριου
    Ευτυχώς που πέρασε η Πρωταπριλιά και δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως αστείο. Γιατί μόνο αστείο δεν είναι. Τα στοιχεία που ήρθαν στο φως από την Επιθεώρηση Εργασίας είναι αποκαρδιωτικά, και δυστυχώς αποδεικνύουν ότι ο Μεσαίωνας στην αγορά εργασίας δεν είναι εφεύρημα των δημοσιογράφων, ή απειλή κάποιων που θέλουν να φοβίσουν τον κοσμάκη.
    Αντίθετα είναι η οδυνηρή πραγματικότητα: Ποτέ στο παρελθόν δεν έχει συμβεί οι συμβάσεις πλήρους απασχόλησης να είναι λιγότερες από τις συμβάσεις μερικής απασχόλησης ή εκ περιτροπής εργασίας. Στο πρώτο δίμηνο του 2012, προσλήφθηκαν με 8ωρη σύμβαση 32.577 άτομα έναντι 43.900 το αντίστοιχο διάστημα του 2011 και 79.932 ατόμων το 2010. Αντίστοιχα, στο πρώτο δίμηνο του 2012, οι συμβάσεις μερικής απασχόλησης (4ωρη) και εκ περιτροπής εργασίας (2-3 φορές εβδομαδιαίως) ξεπέρασαν τις 35.000 όταν ήταν 33.000 πέρυσι και πρόπερσι.
    Και να ήταν μόνο η αναλογία των προσλήψεων. Οι Επιθεωρητές Εργασίας καταγράφουν συνεχώς και μετατροπές συμβάσεων από πλήρη σε μερική απασχόληση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι μετατροπές γίνονται με τη σύμφωνη γνώμη του εργαζόμενου (τουλάχιστον αυτό καταγράφεται στη στατιστική). Δεν λείπουν όμως και οι περιπτώσεις όπου ο εργοδότης εξαναγκάζει τον εργαζόμενο να το «γυρίσε騻 στο 4ωρο με το γνωστό αφοπλιστικό επιχείρημα: «Δέχεσαι ή φεύγεις». Κάπως έτσι, λέει η Επιθεώρηση Εργασίας οι μετατροπές συμβάσεων με τη σύμφωνη γνώμη του εργαζόμενου, έφτασαν τις 5492 στο πρώτο δίμηνο του 2012 όταν ήταν…373 το αντίστοιχο διάστημα του 2010. Περίπου 2816 ωθήθηκαν προς αυτή την κατεύθυνση με πίεση του εργοδότη όταν το αντίστοιχο διάστημα του 2010 ήταν μόνο 40. Τώρα τι επιθεωρεί η Επιθεώρηση θα σας γελάσω. Μάλλον απλά κουνά συγκαταβατικά το κεφάλι με τα όσα βλέπει. Άλλωστε και τα στελέχη της δεν γνωρίζουν τι δουλειά θα κάνουν μεθαύριο…
    Σε ένα τέτοιο περιβάλλον ανθεί και η μαύρη εργασία. Οι επίσημες στατιστικές αναφέρουν ότι ένας στους τρεις δουλεύει πλέον με μαύρα όταν το αντίστοιχο ποσοστό πέρυσι ήταν 27%. Από το κακό στο χειρότερο.
    Όταν λοιπόν σύντομα καταργηθούν και πολλές συλλογικές συμβάσεις (μην το ξεχνάμε αυτό) το πρόβλημα δεν θα είναι η περικοπή του 22% στις αποδοχές που «ήρθε» πρόσφατα, αλλά η μείωση των αποδοχών του 40-50% που θα είναι η πραγματικότητα. Σύντομα θα ζούμε σε μια χώρα όπου μια σημαντική μερίδα εργαζομένων θα δηλώνουν ότι εργάζονται αλλά θα δουλεύουν 4ωρα και θα εισπράττουν 500 ευρώ μεικτά, σαν συνταξιούχοι. Όσο για τους τελευταίους, ας το… ξεχάσουν καλύτερα. Με κρατήσεις στους μισθούς των 500 ευρώ φανταστείτε ποια θα είναι η σύνταξη. Αν υπάρχει…

    Δευτέρα, 2 Απριλίου 2012

    Ντίκενς: Πρώιμος σοσιαλιστής ή φιλάνθρωπος;

    Ντίκενς: Πρώιμος σοσιαλιστής ή φιλάνθρωπος;

    Τερζής Κ.
    Ημερομηνία δημοσίευσης: 01/04/2012

      Μπορεί ο Μαρξ να εγκωμίαζε τον ρεαλισμό των έργων του Ντίκενς, που «οι εύγλωττες σελίδες του έχουν προσφέρει πολύ περισσότερες αλήθειες από όλους μαζί τους επαγγελματίες πολιτικούς», ωστόσο ο Λένιν έβρισκε αφόρητο τον «συναισθηματικό μεσοαστισμό» του, ο Τσέστερτον έβλεπε στο πρόσωπό του έναν νοσταλγό του Μεσαίωνα, ενώ ο μαρξιστής συγγραφέας Τόμας Άλφρεντ Τζάκσον τον αναγνώρισε με πρόχειρη ευκολία σαν «προλεταριακό» συγγραφέα.

      Ο τρόμος που ένιωσε ο Ντίκενς για τη φτώχεια στην οποία βρέθηκε και ο ίδιος για ένα διάστημα, η ενστικτώδης ταύτιση και συμπόνια που ένιωσε, διαμόρφωσαν σε σημαντικό βαθμό τον άξονα των γραπτών του που θα ακολουθήσουν. Έγραφε ασταμάτητα, με το άγχος της επιβίωσης, και γρήγορα κατάφερε να γίνει ο πρώτος, ουσιαστικά, συγγραφέας που μπορούσε να ζήσει από τη δουλειά του: μυθιστορήματα, διηγήματα, δημοσιογραφία... Η τεχνική της γραφής του Ντίκενς (έγραφε τα μυθιστορήματά του σε συνέχειες, που κυκλοφορούσαν σε περιοδικά), μια τεχνική που στην πραγματικότητα επινόησε ο ίδιος, του πρόσφερε τη δυνατότητα να προσεγγίσει ένα πολύ ευρύτερο, λαϊκό ακροατήριο
      Ο Τζορτζ Όργουελ, ο συγγραφέας του «1984», της κλασικής αλληγορίας «Η φάρμα των ζώων» για τον σταλινισμό, του αυτοβιογραφικού «Φόρος τιμής στην Καταλωνία», γράφει στα 1939 την άποψή του για τον Ντίκενς σε ένα εκτενές δοκίμιο που συμπεριλήφθηκε στη συλλογή «Decline of the english murder and other essays» -στα ελληνικά κυκλοφορεί με τον τίτλο «Κάρολος Ντίκενς», σε μετάφραση Γεράσιμου Λυκιαρδόπουλου, από τις εκδόσεις Υψιλον. Απορρίπτοντας την άποψη του «προλεταριακού» συγγραφέα, ο Όργουελ αναγνώρισε στην περίπτωση του Ντίκενς έναν εκφραστή της μεσαίας τάξης (πολύ αργότερα ο Τέρι Ιγκλετον θα επισημάνει με μεγαλύτερη οξυδέρκεια ότι ο Ντίκενς προέρχεται από την πιο αντιφατική κοινωνική ομάδα, το κατώτερο τμήμα της μεσαίας τάξης, και κουβαλούσε σε όλη του τη ζωή τις αντιφάσεις της).
      Ωστόσο ο Ντίκενς αντιμετώπιζε μονίμως με καχυποψία τους «αιμοδιψείς» επαναστάτες που είχαν θέσει ως στόχο της ζωής τους την αλλαγή της καθεστηκυίας τάξης. Παρά το γεγονός ότι ελάχιστοι περιέγραψαν με τέτοια ρεαλιστική σαφήνεια εικόνες της «χαμοζωής», στο έργο του πάντα κυριαρχεί το στοιχείο της ατομικής καλοσύνης προκειμένου ο κόσμος μας «να γίνει καλύτερος»...
      Τα χρόνια που διαμόρφωσαν τον Ντίκενς συμπίπτουν με την πιο καθοριστική περίοδο του καπιταλιστικού μετασχηματισμού, τον οποίο μάλιστα θα βιώσει στο παγκόσμιο επίκεντρό του, το μητροπολιτικό Λονδίνο: Όταν ο Ντίκενς άρχισε να γράφει, οι συγκοινωνίες διεξάγονταν παντού με άμαξες, στον Λονδίνο έφτανε ακόμη ο απόηχος της ηρωικής δράσης αλλά και της απώλειας του Μπάιρον στην ελληνική επανάσταση, στα 1833 καταργείται η δουλεία στις βρετανικές αποικίες, ενώ λίγες δεκαετίες αργότερα είχε καθιερωθεί πια ο σιδηρόδρομος, οι εταιρείες βρίσκονται εισηγμένες στο χρηματιστήριο, με τη συνακόλουθη κερδοσκοπία, οι συνδικαλιστικές διεκδικήσεις είναι στο προσκήνιο -στην πραγματικότητα ο Ντίκενς ποτέ δεν είδε με συμπάθεια τον συνδικαλισμό των εργατών. Ήταν η εποχή που ο πρωθυπουργός Ντισραέλι μιλούσε για τον διχασμό της Αγγλίας σε «δύο χώρες», την Αγγλία των πλούσιων και την Αγγλία των πληβείων. Η οικογένεια του ίδιου του Ντίκενς είχε άμεση και πικρή εμπειρία από αυτή την κοινωνική σύγκρουση. Μετακόμιζαν συχνά για να ξεφεύγουν από τους πιστωτές τους και τελικά ο πατέρας του Ντίκενς φυλακίστηκε για χρέη, με αποτέλεσμα η οικογένεια να χωριστεί...
      Ο τρόμος που ένιωσε ο Ντίκενς για τη

      Κυριακή, 1 Απριλίου 2012

      ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΠΡΩΤΟΓΕΡΟΥ




      2001

      SOLOUP (ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΣΚΙΤΣΟ)

      ... ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ

      Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος: Κέντρα αθλιότητας "φτιάχνει" ο Χρυσοχοΐδης

      Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος: Κέντρα αθλιότητας "φτιάχνει" ο Χρυσοχοΐδης

      Μπάρκας Κώστας
      Ημερομηνία δημοσίευσης: 01/04/2012
      Συνέντευξη στον Κώστα Μπάρκα

      Τα παιδιά των τοπικών κοινωνιών θα κάνουν βόλτες γύρω από ένα στρατόπεδο και από τη μέσα μεριά θα είναι τα παιδιά των μεταναστών. Παιδιά και άνθρωποι ενός κατώτερου θεού;
      Η ανοιχτή επιστολή που απηύθυνε ο μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος στον Μ. Χρυσοχοΐδη προκάλεσε εντύπωση για την αυστηρότητα, την ευθύτητα και το διαυγές πολιτικό της περιεχόμενο. Ο Μητροπολίτης αναφερόμενος στα “στρατόπεδα συγκέντρωσης” αφού τα χαρακτήρισε «χωματερές ανθρώπων», εγκάλεσε τον υπουργό ως υπεύθυνο για το κατάντημα της χώρας, τονίζοντας πως η κίνηση εναντίον των μεταναστών γίνεται εσκεμμένα απ' την κυβέρνηση, με αποκλειστικό στόχο τον προεκλογικό αποπροσανατολισμό της κοινωνίας από τα προβλήματά της. Η επιστολή υπήρξε αφορμή για τη συνομιλία που ακολουθεί.

      * Στην ανοιχτή επιστολή σας προς τον κ. Χρυσοχοΐδη χαρακτηρίσατε αθλιότητα την πρωτοβουλία του υπουργού να δημιουργήσει “στρατόπεδο συγκέντρωσης” μεταναστών στην Κοζάνη. Θα θέλαμε να μας πείτε το “γιατί”.
      Δεν ονόμασα αθλιότητα την απόφαση να γίνουν τα κέντρα, αλλά την κατάσταση που θα επικρατήσει εκεί. Όταν ο υπουργός λέει ότι σε 20 μέρες θα λειτουργήσει το κέντρο, τότε το μόνο που δηλώνει σαφέστατα είναι ότι πρόκειται για κάτι πρόχειρο και πολύ επιπόλαιο. Σε ένα μέρος που είναι έρημο για πάρα πολύ καιρό, που δεν έχει καμία υποδομή για μια τέτοια λειτουργία, αυτό σημαίνει πως θέλουν να δημιουργήσουν χωματερές ανθρώπων.
      Για μένα, σαν επίσκοπο και σαν άνθρωπο, ο μετανάστης δεν παύει να είναι εικόνα του θεού. Άρα θεωρώ πως αυτός ο τρόπος αντιμετώπισης, αποτελεί αθλιότητα. Μια ακόμη ένστασή μου συνίσταται στο γεγονός ότι τα κέντρα της αθλιότητας τα στήνει σε μια μικρή κωμόπολη. Η θέση μου είναι ότι δεν πρέπει να τα στήσει πουθενά, διότι θα αποτελέσουν μια δοκιμασία και για τους κατοίκους. Τα παιδιά των τοπικών κοινωνιών θα κάνουν βόλτες γύρω από ένα στρατόπεδο και από τη μέσα μεριά θα είναι τα παιδιά των μεταναστών. Παιδιά και άνθρωποι ενός κατώτερου θεού;


      * Πώς θεωρείτε ότι μπορεί να αντιμετωπιστεί το ζήτημα;
      Τώρα που έχει μεγαλώσει το θέμα, ψάχνουμε να βρούμε πώς θα το λύσουμε. Πρέπει να καταλάβει ο κ. υπουργός και όλοι μας, ότι, όπως εμείς έχουμε δικαίωμα στον σεβασμό, το φαγητό, το ίδιο έχουν και οι μετανάστες. Ποιος γνωρίζει με σιγουριά ποιες ανάγκες τους οδήγησαν να εγκαταλείψουν τις χώρες τους και να φτάσουν στην Ελλάδα. Θα πρέπει λοιπόν να τους φροντίσουμε κι αν χρειαστεί να τους μαζέψουμε κάπου, όχι όμως με συνθήκες αθλιότητας αλλά με ανθρώπινες συνθήκες. Εάν μπορούν να επαναπατριστούν, χωρίς όμως να κινδυνεύει η ζωή τους τότε ας τους βοηθήσουμε.

      * Χαρακτηρίζετε τους μετανάστες “εικόνες του θεού” επί της Γης, ενώ ταυτόχρονα εκφράζετε την οργή σας προς την κυβέρνηση που τους αντιμετωπίζει ως σκουπίδια. Είναι προσωπική η άποψη αυτή ή εκφράζει την Ιεραρχία της Εκκλησίας;
      Αυτή η άποψη δεν είναι ούτε δική μου ούτε της Ιεραρχίας, είναι της Εκκλησίας. Ο άνθρωπος είναι «εικόνα του θεού», αξίζει τον σεβασμό και την τιμή μας, όποιος και αν είναι. Για παράδειγμα, όταν βρούμε μια παλιά εικόνα, δεν λέμε είναι παλιά και την πετάμε, αλλά κοιτάμε να την καθαρίσουμε για να δούμε ποια είναι. Αυτή πρέπει λοιπόν να είναι η στάση μας απέναντι στις ζωντανές εικόνες του θεού, όπως είναι οι μετανάστες.

      * Και η γνώμη σας για τη στάση της τοπικής κοινωνίας;
      Η τοπική κοινωνία της Κοζάνης διαμαρτυρήθηκε για το «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» του υπουργού. Γι' αυτό και εγώ έθεσα το ερώτημα: “Ποιος είστε που αποφασίζετε και διατάσσετε, ποιος νομίζετε ότι είστε;”. Όταν έχουμε να κάνουμε με ένα πολιτικό σύστημα που έχει καταστρέψει αυτό τον τόπο, δεν μπορεί οι εκπρόσωποί του να είναι τόσο αναιδείς απέναντι στον λαό. Δεν μπορούν να μιλάνε με αυτό το ύφος, πρέπει τουλάχιστον να είναι διαλλακτικοί, να είναι σεμνοί. Και δεύτερον, δεν ήρθε κάποιος να μιλήσει με την τοπική κοινωνία, τους έστειλαν ένα τελεσίγραφο που έλεγε: είτε το θέλετε είτε όχι θα γίνουν. Δεν νομίζετε ότι είναι φυσιολογικό να ανησυχούν;


      * Σας υποψιάζει το γεγονός ότι ο θόρυβος περί μεταναστών, εγκληματικότητας και στρατοπέδων ξέσπασε λίγο πριν από την έναρξη της προεκλογικής περιόδου;
      Αυτό είναι σαφέστατο. Δεν νομίζω πως χρειάζεται πολλή σοφία και λογική για να το αντιληφθεί κάποιος. Τώρα έγινε το πρόβλημα ή χθες; Το ζήτημα υπήρχε και πιθανώς να κάλυπτε και πολιτικές του συστήματος κάποια δεδομένη στιγμή.
      Τώρα που έρχονται οι εκλογές πρέπει να δείξουμε ένα έργο, να κάνουμε εντύπωση γιατί έτσι θα μας ξαναψηφίσουν”. Είναι σαφέστατη η νοοτροπία αυτή, διότι αν αυτό εξαγγελλόταν σαν στόχος, τότε ναι. Αλλά ξαφνικά σε μια βδομάδα θα το έχουμε έτοιμο... Είναι φανερό ότι ενέχει πολιτική σκοπιμότητα.


      * Και κάτι τελευταίο: Γιατί κάνετε χρήση τον όρου "λαθρο-μετανάστες"; Θεωρείτε ότι υπάρχει κι άλλη επιλογή γι' αυτούς τους ανθρώπους, άλλος τρόπος πέρα από την παράνομη είσοδο σε μια ξένη χώρα;
      Τη λέξη δεν τη σκέφτηκα, τη χρησιμοποίησα σαν τεχνικό όρο, διότι επισήμως λέγονται λαθρομετανάστες εκείνοι που μπήκαν στη χώρα κρυφά χωρίς χαρτιά, και τυπικά, είναι έτσι. Όμως, από την άλλη, κανείς δεν χάνει την ανθρώπινη αξιοπρέπειά του σε μια κοινωνία όπου πρέπει να ενδιαφέρει η δικαιοσύνη και όχι τα συμφέροντα. Είναι ανάγκη να βλέπουμε σωστά τα πράγματα όσο και αν είναι δύσκολα. Μέσα στο δύσκολο υπάρχει ομορφιά.