εικόνα από το https://www.facebook.com/alpapado/posts/10156409711346072

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2018

Στο «πόδι» η ΔΟΕ για το νέο σύστημα διορισμών εκπαιδευτικών

Κινητοποιήσεις προανήγγειλε η Διδασκαλική Ομοσπονδία , σε περίπτωση που το νέο σύστημα διορισμών  κινείται σε αρνητική κατεύθυνση, από αυτή που εισηγείται ο κλάδος των δασκάλων και νηπιαγωγών.
Το πλαίσιο των κινητοποιήσεων της ΔΟΕ περιλαμβάνει:
  • πραγματοποίηση συλλαλητηρίου στο Υπουργείο Παιδείας με κήρυξη 3ωρης στάσης εργασίας, με δυνατότητα κήρυξης 3ωρης στάσης εργασίας από τους Συλλόγους όλης της χώρας
  • κήρυξη 24ωρης απεργίας και πανελλαδικής συγκέντρωσης την ημέρα  ψήφισης του σχετικού νόμου.
      ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΔΟΕ
 Τις τελευταίες μέρες εμφανίζεται, μέσω διαρροών στον τύπο, η πρόθεση του Υπουργείου να προχωρήσει άμεσα στη θεσμοθέτηση του νέου συστήματος πρόσληψης - διορισμών. Την ίδια στιγμή ο Υπουργός Παιδείας από τη Λειβαδιά διαμηνύει ότι το σχέδιο είναι έτοιμο και προς ανακοίνωση. Μάλιστα, δημοσιεύματα αναφέρουν ότι η παρουσίαση στο Υπουργικό Συμβούλιο ενδέχεται να γίνει στις 19/12, δύο μόλις μέρες πριν το κλείσιμο των σχολείων για τις γιορτές των Χριστουγέννων.
Η Δ.Ο.Ε. με σαφή και κατηγορηματικό τρόπο δηλώνει ότι δε θα ανεχτεί τον αιφνιδιασμό των εκπαιδευτικών. Η πρόταση που ανακοίνωσε στις Ομοσπονδίες ο Υπουργός Παιδείας (προϋπηρεσία – ακαδημαϊκά – κοινωνικά κριτήρια)  με την εμμονή να μην εξασφαλίζει  «την αναγνώριση του συνόλου της προϋπηρεσίας ως κυρίαρχο κριτήριο διορισμού» (απόφαση  της 87ης Γ.Σ. Δ.Ο.Ε.) κλοπή, δηλαδή, της προϋπηρεσίας με την, κατά το δοκούν απόλυτα παραπλανητική, ερμηνεία των αποφάσεων του ΣτΕ, αποτελεί πρόκληση.  Κάθε δε συζήτηση για «οροφή» στην προσμέτρηση της προϋπηρεσίας θα μας βρει απέναντι. Η προσμέτρηση του συνόλου της προϋπηρεσίας, είναι για τη Δ.Ο.Ε. αδιαπραγμάτευτη.
Σύμφωνα με τη Νομική Σύμβουλο της Δ.Ο.Ε. Μαρία – Μαγδαληνή Τσίπρα: «Οροφή» στην προσμετρούμενη προϋπηρεσία δεν επιβάλλεται από τον συνταγματικό νομοθέτη, όπως αβάσιμα διατείνονται κάποιοι αλλά αντιθέτως η επιλογή μοριοδότησης, είτε απλής είτε ενισχυμένης, αποτελεί καθαρά επιλογή της πολιτείας. Πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι στην περίπτωση των εκπαιδευτικών υφίσταται παράβαση της Κοινοτικής Οδηγίας 1999/70, όπως έχει νομολογηθεί  σε αντίστοιχες περιπτώσεις από το Ευρωπαϊκό  Δικαστήριο, κάτι που η Δ.Ο.Ε. έχει ήδη καταγγείλει στην Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία όχι μόνο έκρινε παραδεκτή την αναφορά της Δ.Ο.Ε. αλλά παρέπεμψε το θέμα προς διερεύνηση στην επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων.
Δε θα επιτρέψουμε την αλληλοσφαγή των συναδέλφων μας για μια θέση στους ελάχιστους διορισμούς που έχει αναγγείλει η κυβέρνηση (όταν και αν αυτοί πραγματοποιηθούν, και εφόσον δεν αποτελούν για ακόμη μία φορά επικοινωνιακή εξαγγελία σε βάθος τριετίας). Πολύ δε περισσότερο, δε θα επιτρέψουμε να βρεθούν στην ανεργία χιλιάδες συνάδελφοί μας, καθώς οι ελάχιστες συνταξιοδοτήσεις των τελευταίων ετών, οι αντιεκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις και πολιτικές στη δημόσια εκπαίδευση, διαχρονικά, είχαν και έχουν ως στόχευση την εξοικονόμηση προσωπικού, οδηγούν σε τεχνητά πλεονάσματα, αύξηση μαθητών ανά τμήμα με υποχρεωτικές μετακινήσεις μαθητών σε όμορες σχολικές μονάδες, επιβάρυνση και ελαστικοποίηση ωραρίου και εργασιακών σχέσεων.
Αταλάντευτα θα δώσουμε τη μάχη για μαζικούς μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών σε όλες τις πραγματικές ανάγκες του δημόσιου σχολείου, σύμφωνα με τις θέσεις του συνδικαλιστικού κινήματος για τη δομή της εκπαίδευσης. Είναι επιτακτική η ανάγκη της ενεργοποίησης των δυνάμεων του κλάδου για να βάλουμε φρένο στις επιδιώξεις του Υπουργείου Καλούμε όλους/όλες τους/τις συναδέλφους/-ισσες σε εγρήγορση! Η ανακοίνωση του σχεδίου συστήματος σε περίπτωση που βρίσκεται σε αντίθετη κατεύθυνση από όσα ως κλάδος διεκδικούμε, να μας βρει στους δρόμους.
Η Δ.Ο.Ε. μόλις ανακοινωθεί σχέδιο διορισμών που κινείται σε αρνητική κατεύθυνση, προχωρά σε:
•    συνάντηση με τον Υπουργό Παιδείας
•    πραγματοποίηση συλλαλητηρίου στο Υπουργείο Παιδείας με κήρυξη 3ωρης στάσης εργασίας, με δυνατότητα κήρυξης 3ωρης στάσης εργασίας από τους Συλλόγους όλης της χώρας
•    κήρυξη 24ωρης απεργίας και πανελλαδικής συγκέντρωσης την ημέρα  ψήφισης του σχετικού νόμου.
      
Καλούμε τους Συλλόγους Εκπαιδευτικών Π.Ε. όλης της χώρας να αναλάβουν άμεσα πρωτοβουλίες ενημέρωσης και οργάνωσης του αγώνα.
πηγή:https://www.esos.gr/arthra/60399/sto-podi-i-doe-gia-neo-systima-diorismon-ekpaideytikon

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2018

Το κινητό σου ξέρει τα πάντα για εσένα και δεν τα κρατάει μυστικά

Υπάρχει κάποιος που ξέρει περισσότερα από εσένα για εσένα και δεν έχει την εχεμύθεια να τα κρατήσει μυστικά.
Όλοι ξέρουμε πια ότι οι εφαρμογές που έχουμε στο κινητό μας τηλέφωνο παρακολουθούν προσωπικά δεδομένα μας. Όμως, όσο τα smartphones εξελίσσονται, μια βιομηχανία κατασκοπείαςτων καθημερινών μας συνηθειών αναπτύσσεται ραγδαία και μάλιστα πολύ ενοχλητικά.
Την ώρα που εμείς πατάμε «ναι» στο μήνυμα που μας βγάζει μια εφαρμογή για τον καιρό και μας ρωτά αν της επιτρέπουμε να έχει πρόσβαση στις θέσεις τοποθεσίας μας για να μπορεί να μας ενημερώνει για τις τοπικές θερμοκρασίες, κάποιοι άλλοι ενημερώνονται για το που ακριβώς βρισκόμαστε.
Τουλάχιστον 75 εταιρείες στις ΗΠΑ λαμβάνουν ανώνυμα αλλά ακριβή δεδομένα τοποθεσίας από εφαρμογές. Πολλές από αυτές τις επιχειρήσεις ισχυρίζονται ότι εντοπίζουν έως και 200 εκατομμύρια κινητές συσκευές στις Ηνωμένες Πολιτείες - περίπου τις μισές δηλαδή από όσες χρησιμοποιούνταν πέρυσι στη χώρα. Οι New York Times που απέκτησαν πρόσβαση σε ένα δείγμα πληροφοριών που συλλέχθηκαν από μια τέτοια βάση δεδομένων το 2017, ανακάλυψαν διαδρομές ανθρώπων με εκπληκτική λεπτομέρεια, σε ορισμένες περιπτώσεις ενημερωμένες περισσότερες από 14.000 φορές την ημέρα.
Αυτές οι εταιρείες πωλούν, χρησιμοποιούν ή αναλύουν τα δεδομένα για να εξυπηρετήσουν τους διαφημιστές, το εμπόριο αλλά ακόμη και τα hedge funds που αναζητούν στοιχεία σχετικά με τη συμπεριφορά των καταναλωτών. Οι εφαρμογές αποτελούν τη ραχοκοκαλιά αυτής της νέας οικονομίας δεδομένων θέσης. Οι σχεδιαστές τέτοιων εφαρμογών μπορούν να κερδίσουν χρήματα απευθείας πουλώντας τα δεδομένα τους ή μοιράζοντάς τα σε διαφημιστικές, που με τη σειρά τους τις πωλούν σε άλλες εταιρείες. Οι εταιρείες δεδομένων τοποθεσίας πληρώνουν μισό σεντς έως και δύο λεπτά ανά χρήστη και μήνα, σύμφωνα με τις επιστολές προσφοράς σε κατασκευαστές τέτοιων εφαρμογών που εξέτασαν οι New York Times.
Χαρακτηριστικό είναι ότι ο όγκος συναλλαγών των διαφημίσεων με στόχευση τοποθεσίας έφτασς φέτος περίπου τα 21 δισεκατομμύρια δολάρια. Η IBM μπήκε σε αυτή τη βιομηχανία με την αγορά των εφαρμογών του Weather Channel. Το κοινωνικό δίκτυο Foursquare αναπροσαρμόστηκε ως εταιρεία μάρκετινγκ τοποθεσίας. Την ίδια στιγμή οι κυριότεροι επενδυτές στις startups τοποθεσίας περιλαμβάνουν τη Goldman Sachs και τον Peter Thiel, τον συνιδρυτή της PayPal.
Οι επιχειρήσεις αυτές ισχυρίζονται ότι το ενδιαφέρον τους εστιάζεται στα μοτίβα καταναλωτικής συμπεριφοράς κι όχι στην ταυτότητά μας. Όπως σημειώνουν οι εφαρμογές που συλλέγουν πληροφορίες δεν συνδέονται με το όνομα ή τον αριθμό τηλεφώνου κάποιου, αλλά με ένα μοναδικό ID. Όμως, όσοι έχουν πρόσβαση στα ακατέργαστα δεδομένα - συμπεριλαμβανομένων των εργαζομένων ή των πελατών - θα μπορούσαν εύκολα να εντοπίσουν ένα άτομο χωρίς τη συγκατάθεση του. Θα μπορούσαν ας πούμε να ακολουθήσουν κάποιον που ξέρουν, με τον εντοπισμό του τηλεφώνου που περνάει μεγάλο χρονικό διάστημα στη διεύθυνση του σπιτιού του συγκεκριμένου ατόμου στο σπίτι. Εναλλακτικά, μπορούσαν να επισυνάψουν ένα όνομα σε μια ανώνυμη κουκκίδα, βλέποντας από πού βρισκόταν η συσκευή τη νύχτα και χρησιμοποιώντας δημόσια αρχεία για να υπολογίσει ποιος έζησε εκεί. Η αντίστροφα θα μπορούσαν να ονοματίσουν μία κουκκίδα στον χάρτη γνωρίζοντας σε ποιόν ανήκει και να βλέπουν που περνάει τις μέρες και τις νύχτες του.

Περισσότερες από 1.000 δημοφιλείς εφαρμογές περιέχουν κώδικα κοινής χρήσης τοποθεσίας με τέτοιες εταιρείες, σύμφωνα με τα δεδομένα του 2018 από την εταιρεία κινητής ανάλυσης MightySignal. Το σύστημα Android της Google βρέθηκε να έχει περίπου 1.200 εφαρμογές με τέτοιο κώδικα, σε σύγκριση με περίπου 200 στο iOS της Apple.
Για να αξιολογήσει τις πρακτικές κοινής χρήσης τοποθεσίας, η αμερικανική εφημερίδα εξέτασε 20 εφαρμογές, οι περισσότερες από τις οποίες είχαν επισημανθεί από ερευνητές και ειδικούς σε θέματα πληροφορικής και νέων τεχνολογιών για μοίρασμα προσωπικών δεδομένων. Οι 17 από αυτές τις εφαρμογές διαπιστώθηκε ότι έστελναν ακριβές γεωγραφικό πλάτος και μήκος χρηστών τους σε περίπου 70 επιχειρήσεις. Τα ακριβή δεδομένα τοποθεσίας από την εφαρμογή, WeatherBug του iOS, ελήφθησαν από 40 εταιρείες. Οι Times επίσης εντόπισαν περισσότερες από 25 άλλες εταιρείες που ανέφεραν σε διαφημιστικό υλικό ή συνεντεύξεις ότι πωλούν δεδομένα ή υπηρεσίες θέσης, συμπεριλαμβανομένης και της στοχοθετημένης διαφήμισης.
Οι εταιρείες που χρησιμοποιούν δεδομένα θέσης δηλώνουν από την πλευρά τους ότι οι άνθρωποι συμφωνούν να μοιράζονται τις πληροφορίες τους με αντάλλαγμα προσαρμοσμένες υπηρεσίες, ανταμοιβές και εκπτώσεις. Πράγματι! Όταν πάτε για τρέξιμο δέχεστε η αντίστοιχη εφαρμογή να κάνει tracking τη διαδρομή που τρέξατε και να μετρήσει τις θερμίδες που κάψατε. Σκεφτήκατε όμως ότι παράλληλα αυτή η διαδρομή καταγράφηκε σε κάποιον σέρβερ; Ακόμη και οι εμπλεκόμενοι στη βιομηχανία αναγνωρίζουν ότι πολλοί άνθρωποι είτε δεν διαβάζουν τις πολιτικές απορρήτου είτε δεν μπορούν να καταλάβουν πλήρως την αδιαφανή γλώσσα τους.
Google και το Facebook, που κυριαρχούν στην αγορά διαφημίσεων σε κινητά, κυριαρχούν επίσης στη διαφήμιση βάσει τοποθεσίας. Και οι δύο εταιρείες συλλέγουν τα δεδομένα από τις δικές τους εφαρμογές. Λένε ότι δεν τα πουλάνε, αλλά τα χρησιμοποιούν οι ίδιες οι εταιρείες για να εξατομικεύσουν τις υπηρεσίες τους, να πουλήσουν στοχευμένες διαφημίσεις μέσω του διαδικτύου και να παρακολουθήσουν εάν οι διαφημίσεις αυτές οδηγούν σε πωλήσεις. Η Apple και η Googleέχουν οικονομικό συμφέρον να κρατούν τους προγραμματιστές ευχαριστημένους, αλλά και οι δύο έχουν λάβει μέτρα για να περιορίσουν τη συλλογή δεδομένων τοποθεσίας. Τι είδους είναι όμως αυτά τα μέτρα; Το να μπορούν οι εφαρμογές που δεν είναι σε χρήση να συλλέγουν στοιχεία τοποθεσίας «μερικές φορές την ώρα», αντί για «συνεχώς»...
Μπείτε στην εφαρμογή Timeline και ίσως να μείνετε έκπληκτοι από αυτό που θα δείτε...
Η διάδοση αυτών των πληροφοριών εγείρει ερωτήματα σχετικά με το πως αντιμετωπίζεται το ζήτημα της ασφάλειας των προσωπικών μας δεδομένων.


Φαίνεται πως όσα περιγράφει ο Τζωρτζ Όργουελ στο περίφημο βιβλίο του «1984» το ζούμε καθημερινά και ούτε καν το έχουμε πάρει χαμπάρι...
Πηγή:https://tvxs.gr/news/internet-mme/kinito-soy-kserei-ta-panta-gia-esena-kai-den-ta-krataei-mystika

Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2018

Πώς ο τόπος που μεγαλώνουμε επηρεάζει τον χαρακτήρα μας;

Ήδη από τον πέμπτο αιώνα, ο Έλληνας ιστορικός Θουκυδίδης εντοπίζει και να αναλύει τις διαφορές των Σπαρτιατών που είναι πιο πειθαρχημένοι κι έχουν αυτοέλεγχο, σε σχέση με τους πιο ελεύθερους και επιεικείς Αθηναίους. Σήμερα, κάποιες συγκεκριμένες συμπεριφορές και χαρακτηριστικά μοιάζουν να είναι βαθιά ριζωμένα σε ορισμένους πολιτισμούς. Οι Ιταλοί για παράδειγμα κουνούν τα χέρια τους όταν μιλάνε, τα παιδιά των Ολλανδών είναι ευτυχισμένα και σχετικά ήρεμα και οι Ρώσοι δεν χαμογελούν συχνά. Στο νέο τους βιβλίο «Παιδιά, γονείς και πολιτισμός», οι ψυχολόγοι Samuel Putnam και Masha Gartstein διερευνούν τον τρόπο με τον οποίο οι αξίες μιας κοινωνίας επηρεάζουν τις επιλογές των γονιών και πώς αυτές επηρεάζουν με τη σειρά τους τον χαρακτήρα των παιδιών τους.
Η διαρκής επιρροή των πολιτιστικών αξιών
Παρόλο που η γενετική παίζει σίγουρα το ρόλο της , ο τρόπος με τον οποίο μεγαλώνουμε διαμορφώνεται ανάλογα με το περιβάλλον μας και τα ερεθίσματα μας. Το 2005, ο ψυχολόγος Robert McCrae και οι συνεργάτες του κατάφεραν να τεκμηριώσουν τις έντονες διαφορές στις προσωπικότητες ανθρώπων που ζουν σε διάφορα μέρη του κόσμου. Για παράδειγμα, οι άνθρωποι που προέρχονται από ευρωπαϊκούς πολιτισμούς τείνουν να είναι πιο ανοιχτοί σε νέες εμπειρίες σε σχέση με όσους προέρχονται από ασιατικούς πολιτισμούς. Παράλληλα, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι Βόρειοευρωπαίοι ήταν πιο προσεκτικοί κι επιμελείς σε σχέση με όσους ζουν στον νότο, σύμφωνα με το Conversation.
Πρόσφατα, οι ψυχολόγοι κατάφεραν να εντοπίσουν μερικές από αυτές τις διαφορές στην πρώιμη παιδική ηλικία. Και η ανατροφή των παιδιών φυσικά και παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Για να διεξάγουν την μελέτη, ο Samuel Putnam και η Masha Gartstein συνεργαστήκαν με συναδέλφους από 14 διαφορετικές χώρες. Στόχος τους ήταν να διερευνήσουν τον τρόπο με τον οποίο οι ευρείες κοινωνικές αξίες επηρέασαν την ανατροφή των παιδιών. Στη συνέχεια μελετήσαν πώς αυτές οι διαφορετικές μορφές ανατροφής διαμόρφωσαν την συμπεριφορά και την προσωπικότητα των παιδιών.
Αυτό έγινε με την χρήση πολλών ερωτηματολόγιων που συμπλήρωσαν γονείς από όλο τον κόσμο. Εκεί ζήτησαν από τις μητέρες και τους πατεράδες να περιγράψουν τις καθημερινές τους συνήθειες, τις ελπίδες για τα παιδιά τους και τους τρόπους πειθαρχίας. Στη συνέχεια τους ζητήσαν να αναλύσουν λεπτομερώς τις συμπεριφορές των παιδιών τους. Επίσης, βασίστηκαν και στο έργο του ολλανδού κοινωνικού ψυχολόγου Geert Hofstede, ο οποίος, στη δεκαετία του '70, ζήτησε από τους υπαλλήλους της IBM σε όλο τον κόσμο πληροφορίες για όσα τους ικανοποιούσαν στην εργασίατους. Όταν συνέκριναν τα αποτελέσματα, συνειδητοποίησαν ότι είχαν πολλά κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ τους. Οι πολιτισμικές αξίες που αποκαλύφθηκαν μέσω των προτιμήσεων στην εργασία στη δεκαετία του '70 μπορούσαν να παρατηρηθούν στις πρακτικές των γονέων και στην ιδιοσυγκρασία των παιδιών 40 χρόνια αργότερα. Αυτό είναι σημαντικό, καθώς δείχνει ότι οι πολιτιστικές αξίες είναι σχετικά ανθεκτικές και φαίνεται να επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά αναπτύσσονται με την πάροδο του χρόνου.
Ατομικό ή συλλογικό συμφέρον;
Ίσως οι πιο γνωστές από αυτές τις ευρείες πολιτιστικές αξίες είναι ο ατομικισμός και ο κολεκτιβισμός. Σε ορισμένες κοινωνίες, όπως οι Η.Π.Α. και η Ολλανδία, οι άνθρωποι επιδιώκουν σε μεγάλο βαθμό να ωφελήσουν τον εαυτό τους. Ειδικότερα, οι περισσότεροι αναζητούν την αναγνώριση και θέλουν να ενισχύσουν την οικονομική και κοινωνική τους κατάσταση. Αντίθετα στις κολεκτιβιστικές κοινωνίες, όπως η Νότια Κορέα και η Χιλή, δίνουν μεγάλη σημασία στο κοινό καλό, στην ευημερία ενός μεγαλύτερου συνόλου, όπως η οικογένεια, η στην εταιρία εργασίας και η χώρα τους.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο τρόπος με τον οποίο οι γονείς πειθαρχούν τα παιδιά τους επηρεάζεται έντονα από αυτές τις κοινωνικές αξίες και πιθανότατα εξυπηρετεί τη διαιώνιση αυτών των αξιών από τη μία γενιά στην άλλη. Για παράδειγμα οι γονείς σε κολεκτιβιστικές κοινωνίες είναι πολύ πιθανότερο, όταν επιπλήξουν τα παιδιά τους, να τους κατευθύνουν να «σκεφτούν» την κακή συμπεριφορά τους και πώς θα μπορούσε αυτή να επηρεάσει αρνητικά τους γύρω τους. Αυτό φαίνεται να προάγει την ομαδική αρμονία και να προετοιμάσει ένα παιδί να ζήσει σε μια κολεκτιβιστική κοινωνία. Βέβαια την ίδια στιγμή, αν σας ζητείται συνεχώς να σκέφτεστε πώς οι ενέργειές σας επηρεάζουν τους άλλους, ίσως έχετε περισσότερες πιθανότητες να αισθανθείτε άγχος, ενοχή και ντροπή. Πράγματι, διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά σε αυτές τις κοινωνίες τείνουν να εκφράζουν υψηλότερα επίπεδα θλίψης, φόβου και ενοχής.
Ελευθερία να ακολουθήσει κάθε παιδί τον δρόμο του
Ένα δεύτερο σύνολο αξιών που μελετήθηκε ήταν η επιείκεια ενάντια στον περιορισμό. Μερικοί πολιτισμοί, όπως οι ΗΠΑ, το Μεξικό και η Χιλή, τείνουν να επιτρέπουν και να προωθούν την αυτο-ικανοποίηση. Άλλοι - όπως η Νότια Κορέα, το Βέλγιο και η Ρωσία - ενθαρρύνουν τη συγκράτηση ενόψει του πειρασμού.
Αυτές οι αξίες φαίνεται να συνδέονται με ένα συγκεκριμένο σύνολο γονικών στόχων. Ειδικότερα, οι γονείς σε πιο «χαλαρές» και επιεικείς κοινωνίες τείνουν να τονίζουν τη σημασία της ανάπτυξης αυτοεκτίμησης και ανεξαρτησίας. Για παράδειγμα, περιμένουν τα παιδιά να διασκεδάσουν και να κοιμηθούν μόνα τους. Όταν ένα από τα παιδιά τους «κακομεταχειρίζεται», συχνά υποδεικνύουν τρόπους με τους οποίους μπορεί να κάνει αλλαγές και να προσπαθήσει να αποκαταστήσει τη «ζημιά».
Το παιδί έτσι παίρνει το μήνυμα ότι είναι υπεύθυνο για τον εαυτό του, μπορεί να χαράξει τον δρόμο του και να διορθώσει τα λάθη του. Ταυτόχρονα, όταν τα παιδιά αναμένεται να πάρουν αυτό που θέλουν, ενδέχεται να αναζητήσουν παρορμητικά άμεση ανταμοιβή, για παράδειγμα είτε τρώνε καραμέλα πριν από το δείπνο, είτε αρπάζουν ένα παιχνίδι από ένα ράφι σε ένα κατάστημα, προτού πάρουν την άδεια.
Σε κοινωνίες που δίνουν προτεραιότητα στην αυτοσυγκράτηση, οι γονείς ήταν πιο πιθανό να φωνάζουν ή να βρίζουν όταν ήθελαν να πειθαρχήσουν τα παιδιά τους. Αυτό μπορεί να τα κάνει πιο υπάκουα, αλλά παράλληλα τα κάνει να είναι πιο απαισιόδοξα και να μην απολαμβάνουν τόσο τις χαρές της ζωής.
Είναι ο ατομικισμός το μέλλον;


Οι γονείς φαίνεται να έχουν κίνητρα να προετοιμάσουν καλύτερα τα παιδιά τους για τον κόσμο που ζούμε. Στην πραγματικότητα, οι περισσότερες χώρες έχουν γίνει πιο ατομικιστικές τα τελευταία 50 χρόνια, μια μετατόπιση που είναι πιο έντονη στις χώρες που έχουν αναπτυχθεί οικονομικά. Παρόλα αυτά, εξακολουθεί να υπάρχει μια τεράστια διαφορά μεταξύ του τρόπου ανατροφής των παιδιών σε όλους τους πολιτισμούς κι αυτή είναι η απόδειξη της διαρκούς επιρροής των κοινωνικών αξιών.
πηγή:https://tvxs.gr/news/life/pos-poy-megalonoyme-epireazei-ton-xaraktira-mas

Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2018

«Να με σκοτώσουν, να με καταδικάσουν ή να με πουν πουτάνα;»

Μερικές φορές το να είσαι γυναίκα δεν είναι μόνο δύσκολο, αλλά κι αδιέξοδο.
* Ο τίτλος από το εξαιρετικά εύστοχο σχόλιο του σκιτσογράφου John Antóno, που συνοδεύει το άρθρο.
Ένα κορίτσι 14 χρονών ξεκινάει να πάει στο φροντιστήριο. Το μάθημα τελειώνει στις 18:00 και ξεκινάει να γυρίσει στο σπίτι του που βρίσκεται ακριβώς απέναντι σε μια φιλήσυχη γειτονιά των προαστίων της Αθήνας. Ένας άντρας που επιβαίνει σε μια μηχανή προλαβαίνει στο μεταξύ να του κλείσει τον δρόμο, να το αρπάξει από το μπράτσο και να του πει: «θα σου γ@μησω το μουν@ απόψε». Ευτυχώς ένα αυτοκίνητο στρίβει εκείνη την ώρα στον δρόμο κι εκείνος φεύγει. Είναι ένας άντρας 45 περίπου χρονών που μένει 2-3 στενά παραπάνω.
Ένα άλλο κορίτσι έχει κλείσει τα 22 και πιάνει την πρώτη της δουλειά. Ένα πρωί ο διευθυντής την καλεί να τον βοηθήσει να κάνουν μια δουλειά στην αποθήκη. Την στριμώχνει σε έναν τοίχο, ακινητοποιεί τα χέρια της και προσπαθεί να την φιλήσει και να πιάσει το στήθος της. Εκείνη προσπαθεί να ξεφύγει αλλά είναι πολύ μεγαλόσωμος για να τα καταφέρει. Ευτυχώς η πόρτα ανοίγει ξαφνικά και μπαίνει μέσα στον χώρο ένας άλλος εργαζόμενος. Για τις επόμενες μέρες προσπαθεί να βάλει εμπόδια στη δουλειά της. Μετά αρχίζει να τις στέλνει χυδαία μηνύματα... για χρόνια.
Η άλλη κοπέλα είναι 30 χρονών. Η ώρα είναι 23:00 και γυρίζει από το σπίτι της φίλης της που είναι μόλις δυο στενά μακριά από το δικό της. Αντιλαμβάνεται ότι κάποιος την ακολουθεί. Επιταχύνει το βήμα της αλλά ο άγνωστος άντρας πίσω της την πλησιάζει επικίνδυνα. Ευτυχώς έχει το κλειδί στο χέρι. Προλαβαίνει να μπει μέσα και κλείνει τον άγνωστο έξω. Βρίσκονται πρόσωπο με πρόσωπο με μια λεπτή τζαμαρία να τους χωρίζει. Της λέει προκλητικά «απόψε μου τη γλίτωσες, αλλά θα σε ξαναβρώ».
Υπάρχει μία ακόμη νεαρή κοπέλα που γνωρίζει κάποιο βράδυ έναν νεαρό. Μετά από την ωραία κουβέντα που έχουν, ανταλλάζουν τηλέφωνα για να βγουν για έναν καφέ κάποια άλλη φορά. Ο νεαρός της προτείνει να βγουν αλλά εκείνη δεν θέλει τελικά. Της ξανα-προτείνει κι εκείνη αρνείται και πάλι. Μετά από λίγο λαμβάνει ένα μήνυμα από τον νεαρό που την αποκαλεί «πουτάνα», αυτή και όλες τις γυναίκες. Αρχίζει να της στέλνει μηνύματα και να την παίρνει τηλέφωνα από διάφορα νούμερα και να την προσβάλλει και να την απειλεί. Το τελευταίο μήνυμα λέει ότι «θα της ξεριζώσει την καρδιά και θα την στείλει στη μάνα της».
Κάποιο πρωί μια κυρία μέσης ηλικίας κατεβαίνει στη στάση για να πάει στη δουλειά της. Ένας νεαρός Έλληνας που τον έχει δει και τα προηγούμενα πρωινά να περιμένει το λεωφορείο την ρωτάει τι ώρα είναι. Μέχρι να κοιτάξει το ρολόι της την έχει αρπάξει και την σέρνει στην είσοδο μιας πολυκατοικίας, που βρίσκεται σε κεντρική αρτηρία της Αθήνας. Προσπαθεί να της βγάλει τα ρούχα ενώ με το άλλο χέρι του τις κλείνει στόμα και μύτη με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αναπνεύσει. Βρίσκεται ένα βήμα πριν στραγγαλιστεί. Λίγο πριν χάσει τις αισθήσεις της του γνέφει πως δε θα του φέρει αντίσταση. Παίρνει ανάσα και με όλες της τις δυνάμεις τον χτυπάει όπως και όπου μπορεί. Εκείνος τα χάνει και φεύγει. Γλιτώνει τον βιασμό και τη δολοφονία της. Η αστυνομία προσάγει όποιον μετανάστη βρίσκει στους γύρω δρόμους ενώ εκείνη επιμένει ότι ήταν Έλληνας ο δράστης της επίθεσης σε βάρος της.
Ιστορίες αληθινές που μπορεί να έχουν συμβεί σε εμένα, τις γυναίκες της οικογένειας μου, τις φίλες μου, τις συναδέλφισσες μου ή όποιες γυναίκες έχει τύχει να συναναστραφώ. Ιστορίες που άφησαν στην κάθε μία σημάδια αλλά τουλάχιστον αποφεύχθηκαν τα χειρότερα.
Υπάρχουν όμως και άλλες ιστορίες, που μάλιστα τις ξέρουμε όλοι...
Τον Ιούνιο του 2016 μια 22χρονη στην Κόρινθο δέχεται σεξουαλική επίθεση στο δρόμο από έναν 46χρονο. Όντας σε αυτοάμυνα και προσπαθώντας να προστατέψει τον εαυτό της αλλά και τη 17χρονη φίλη της που την συνοδεύει, τον τραυματίζει με ένα μαχαίρι στον θώρακα κι εκείνος πεθαίνει. Σε βάρος της 22χρονης σχηματίζεται δικογραφία κακουργηματικού χαρακτήρα για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, για παράνομη οπλοκατοχή και οπλοχρησία. Τελικά το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο του Ναυπλίου την καταδικάζει σε 15 χρόνια κάθειρξη και 4 μήνες.
Τον περασμένο Μάρτιο η Έλενα Φραντζή βρίσκεται νεκρή. Όλα ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1970, όταν η γιαγιά της Έλενας δολοφονήθηκε από τον παππού της μπροστά στα μάτια των παιδιών τους. Η κόρη της οικογένειας που αντιμετώπισε μετέπειτα ψυχολογικά προβλήματα και προβλήματα με εξαρτήσεις φέρνει στον κόσμο την Έλενα. Από μικρή ηλικία το κοριτσάκι δίνεται σε ανάδοχη οικογένεια. Ο θετός της πατέρας, ιερέας σε χωριό της επαρχίας Λευκωσίας, την κακοποιεί σεξουαλικά, ενώ σωματική βία ασκεί σε βάρος της και η μητριά της, που γνωρίζει την κατάσταση. Όταν στα 10 της το καταγγέλλει κανείς δεν της δίνει σημασία. Όταν στα 20 της κινείται δικαστικά εναντίον του, ο ιερέας καταδικάζεται σε μόλις 2 χρόνια φυλάκιση και με τη λήξη της ποινής του επιστρέφει στα ιερατικά καθήκοντά του. Χάνει κάθε πίστη στη δικαιοσύνη και τη ζωή και αυτοκτονεί.
Όλοι ξεσηκώνονται. Το σύνθημα είναι «καμία άλλη Έλενα». Λίγους μόλις μήνες μετά θα υπάρξει όμως ακόμη μία Ελένη.
Το βράδυ της προηγούμενης Τρίτης, η 21χρονη Ελένη Τοπαλούδη εμφανίζεται στο βίντεο που κατέγραψε κάμερα ασφαλείας από κατάστημα κάτω από το σπίτι της, με έναν νεαρό άντρα. Φεύγουν μαζί και μάλιστα του δίνει ένα φιλί στο μάγουλο. Μπορεί να ήταν ερωτευμένη μαζί του, μπορεί και όχι, μπορεί να είχαν σχέση, μπορεί και να γνωρίστηκαν εκείνη τη στιγμή, μπορεί να ήξερε που πήγαινε, μπορεί και να μην ήξερε, μπορεί να ήθελε να συναντήσει και τους δύο άντρες, μπορεί στην πορεία να το μετάνιωσε και άλλα αμέτρητα μπορεί. Δεν με νοιάζει. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ένα 21χρονο κορίτσι πέφτει θύμα ξυλοδαρμού και πετιέται ζωντανό από έναν γκρεμό στη θάλασσα για να το ξεφορτωθούν κάποιοι.
Κάποιοι που δεν έχουν μάθει ότι «όχι» σημαίνει «όχι». Κάποιοι που δεν έχουν καταλάβει ότι η ελευθερία του ενός σταματά εκεί που αρχίζουν να θίγονται τα όρια της ελευθερίας των άλλων. Αντιθέτως έχουν μάθει όχι μόνο να ζουν αλλά και να αντιδρούν στα άκρα. Τόσο που έχουν ξεπεράσει το ανθρώπινο όριο του να μην κάνω κακό σε άλλον άνθρωπο. Σε τέτοιο βαθμό, που ακόμη κι αν κάνουν κακό, η ενστικτώδης αντίδραση τους είναι να ξεφορτωθούν τις αποδείξεις κι όχι να αναλάβουν την ευθύνη να το διορθώσουν. Κάποιοι που έχουν ενστερνιστεί την κουλτούρα της πατριαρχίας, της βίας και του βιασμού.
Συνένοχη με αυτούς η κοινωνία που τους μεγάλωσε με την πεποίθηση ότι ο άνδρας έχει το ηθικό πλεονέκτημα έναντι της γυναίκας και ότι φταίει το θύμα κι όχι ο θύτης. Αυτό φάνηκε άλλωστε από τη δεύτερη δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη που έγινε με τις χυδαίες αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για την αδικοχαμένη κοπέλα, που ξεκινάνε από το «καλά να πάθει αφού πήγε εκεί» μέχρι το ότι «εκδιδόταν με λαθρομετανάστες». Η κουλτούρα του βιασμού άλλωστε θα είναι συνυφασμένη πάντα με τη διαπόμπευση του θύματος ως πόρνης (slut shaming), τι κι αν οι απανταχού φεμινίστριες φωνάζουν και ξαναφωνάζουν πως «my dress is not a yes». Η κουλτούρα του βιασμού είναι μια πραγματικότητα και περιλαμβάνει όλες τις πολιτισμικές πρακτικές που αποδέχονται, αιτιολογούν, υποστηρίζουν άμεσα ή έμμεσα και ανέχονται οποιαδήποτε μορφή σεξουαλικής βίας. Είναι λάθος, λοιπόν  να επικεντρωνόμαστε μόνον στα άτομα που διαπράττουν βιασμό και να παραβλέπουμε την επίδραση της κοινωνίας που ενισχύει ή ανέχεται τέτοιες συμπεριφορές. Μια κοινωνία τέτοια που μόνο στη συντηρητικοποίηση μπορεί να βρει τις υποτιθέμενες σταθερές και τις αξίες της.
Στην Ελλάδα μόνο κάθε χρόνο γίνονται 4.500 βιασμοί, πολλοί εντός σχέσης ακόμη και γάμου, με ελάχιστους από αυτούς να φτάνουν στη δικαιοσύνη. Σύμφωνα με στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών σχεδόν το 50% των γυναικών θυμάτων ανθρωποκτονίας διεθνώς το 2012, δολοφονήθηκαν από ερωτικούς συντρόφους η από μέλη της οικογένειάς τους. Το 99% των βιασμών και της σεξουαλικής βίας το διαπράττουν άντρες. Και αυτό δεν οφείλεται στην φύση τους. Οφείλεται στην πατριαρχία που βιάζει, κακοποιεί και δολοφονεί.
Ο Διονύσιος Σολωμός στο ποίημα του «Η Φαρμακωμένη» υπερασπίζεται τη φίλη του Μαρία Παπαγεωργοπούλου που ερωετεύτηκε έναν παντρεμένο και μην αντέχοντας την κατακραυγή αυτοκτόνησε. Σε μια εποχή που η υπόληψη και η τιμή της γυναίκας ήταν η μοναδική της περιουσία, ο εθνικός μας ποιητής υπερασπίζεται με σθένος την γυναίκα και απευθυνόμενος στους άντρες γράφει:
Τὸ κορμί σου ἐκεῖ μέσα στὸν τάφο
Τὸ στολίζει σεμνὴ παρθενιά,
Τοῦ κακοῦ σὲ ἀδικοῦσεν ὁ κόσμος,
Καὶ σοῦ φώναζε λόγια κακά.
Τέτοια λόγια ἂν ἠμπόρειες ν᾿ ἀκούσεις,
Ὂχ τὸ στόμα σου τ᾿ ἤθελε βγεῖ;
«Τὸ φαρμάκι ποὺ ἐπῆρα, καὶ οἱ πόνοι,
Δὲν ἐστάθηκαν τόσο σκληροί.
Κόσμε ψεύτη! ταὶς κόραις ταὶς μαύραις κατατρέχεις ὅσο εἶν᾿ ζωνταναίς,
Σκληρὲ κόσμε! καὶ δὲν τοὺς λυπᾶσαι Τ
ὴν τιμήν, ὅταν εἶναι νεκραίς.
Σώπα, σώπα! θυμήσου πὼς ἔχεις θυγατέρα, γυναίκα, ἀδελφή...
Επιβάλλεται να θυμίζεις στους γιους σου ότι έχουν μάνα, αδελφές και θα αποκτήσουν γυναίκα και θυγατέρες. Επιβάλλεται να λες όχι στον ρατσιστή, τον σεξιστή, τον ομοφοβικό και τον απλό μαλάκα. Επιβάλλεται να μην ζεις με τον φόβο της βίας. Δεν μπορεί στην Ελλάδα του 2018 η αδιέξοδη επιλογή μια γυναίκας να είναι «να με σκοτώσουν, να με καταδικάσουν ή να με πουν πουτάνα».
Δεν είμαστε οι μόνες και δεν είμαστε μόνες. Δεν υπάρχει καμία γυναίκα που «πήγαινε γυρεύοντας».
Καμία άλλη Ελένη, Βασιλική, Άννα, Βούλα, Αλεξάνδρα, Κατερίνα, Ξένια, Μαριάννα, Γεωργία, Νάνσυ, Γιάννα, Χριστίνα, λοιπόν…
Το «όχι» σημαίνει «όχι».
Τι κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις; Αυτό είναι βιασμός!
Η λέξη «βιασμός» συνήθως φέρνει στον νου άγνωστους άντρες σε έρημους σκοτεινούς δρόμους που επιτίθενται και ασκούν βία. Η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Η κομίστρια Άλλι Κέρκαμ έφτιαξε ένα κόμικ που εξηγεί μέσα από έξυπνες παραβολές τι σημαίνει συναίνεση στο σεξ, το οποίο πρωτοδημοσιεύτηκε στο 10percent.

πηγή:https://tvxs.gr/news/ellada/na-me-skotosoyn-na-me-katadikasoyn-i-na-me-poyn-poytana

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2018

Σε αυτή την πόλη ζούμε κατά τύχη!!!




Πριν λίγο είχα ένα ατύχημα ευτυχώς χωρίς  ιδιαίτερα επακόλουθα (ενα γδάρσιμο στο γόνατο και στο χέρι που με κράτησαν )πέφτοντας σε ένα ανοιχτό φρεάτιο  ομβρίων υδάτων το οποίο ήταν καλυμμένο από φύλλα.

Το συγκεκριμένο φρεάτιο βρίσκεται στην οδό Ορεστείων στα κάθετα πάρκινγκ δίπλα στη λίμνη. Αν στο φρεάτιο έπεφτε υπερήλικας ή κάποιο μικρό παιδί το αποτέλεσμα μπορεί να ήταν τραγικό.Το συγκεκριμένο φρεάτιο είναι σε αυτή την κατάσταση τουλάχιστον δύο χρόνια και το γνωρίζω γιατί ως ποδηλάτης προσέχω  τα πάντα.Τα φύλλα όμως αυτή την φορά το έκρυβαν . Ανάλογες περιπτώσεις ανοιχτών φρεατίων υπάρχουν σε πολλά σημεία της πόλης.
Ας σοβαρευτούν επιτέλους οι αρμόδιοι πριν θρηνήσουμε θύματα.

Κώστας Χατζηφωτιάδης