ΠΑΛΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

ΠΑΛΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ Χριστόφορος Δουλγέρης

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Παράσταση διαμαρτυρίας για την τροπολογία που αφορά τους διορισμούς αναπληρωτών στην ειδική αγωγή”

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠ/ΚΩΝ
Π.Ε. ΝΟΜΟΥ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ                                        Καστοριά 28-3-17
Αλ.Παπάγου18                                                              Αρ.Πρωτ. 52
T.K. 52100, Καστοριά
sepekastorias@gmail.com
Πληροφορίες: Κώστας Χατζηφωτιάδης
τηλ.6936931472

ΠΡΟΣ: Μέλη του Συλλόγου, Δ.Ο.Ε.
Δ/νση Π.Ε. Καστοριάς


Θέμα: “Παράσταση διαμαρτυρίας για την τροπολογία που αφορά τους διορισμούς αναπληρωτών στην ειδική αγωγή”

Συναδέλφισσες-συνάδελφοι,
άλλος ένα αιφνιδιασμός του Υπουργείου Παιδείας έρχεται με τροπολογία που κατατέθηκε πριν λίγες μέρες σε νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών.

Η συγκεκριμένη τροπολογία πέραν του ότι εξαγγέλει μηδενικούς διορισμούς για τα δύο επόμενα σχολικά έτη, θα προκαλέσει την ανατροπή των πινάκων των αναπληρωτών της Ειδικής Αγωγής.

Το Υπουργείο με αυτή του την ενέργεια μας αναγκάζει να ξεσηκωθούμε για να προστατέψουμε τα εργασιακά δικαιώματα των συναδέλφων μας, να απαιτήσουμε τη στελέχωση των δομών ειδικής αγωγής από μόνιμο προσωπικό και να διεκδικήσουμε μόνιμους διορισμούς στην εκπαίδευση με βάση τα χιλιάδες κενά που υπάρχουν αυτήν τη στιγμή.

Στα πλαίσια της με υπ.αρ.1216/27-3-17 απόφασης της ΔΟΕσας καλούμε σε παράσταση διαμαρτυρίας στο γραφείο της Δ/νσης Π.Ε. Καστοριάς, την Τετάρτη 29-3-17 και ώρα 13.30 μ.μ. για να επιδώσουμε ψήφισμα στον δ/ντή εκπ/σης και να απαιτήσουμε την απόσυρση της τροπολογίας που φέρνει τα πάνω κάτω στα εργασιακά δικαιώματα των συναδέλφων μας της Ειδικής Αγωγής και θα συμβάλλει στην ολοκλήρωση της αποδόμησης των δομών της και της ποιότητας της εκπαίδευσης που παρέχεται σ' αυτόν τον ευαίσθητο τομέα.

Να είμαστε όλοι εκεί!

Για το Δ.Σ.
             Ο Πρόεδρος                                                           Η Γραμματέας

Κώστας Χατζηφωτιάδης                                               Σταυρούλα Τσουμαροπούλου

Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

Λίγες σκέψεις για την τρέχουσα πολιτική πραγματικότητα




Η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας με εξαίρεση   τους κατέχοντες( ένα μικρό κομμάτι της κοινωνίας) είναι τραγική. Ίσως λιγότερο τραγική από το τραγικότατο   πολιτικό προσωπικό που μας εκπροσωπεί. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση συναγωνίζονται  η μία την άλλη  σε λάθη( με την κυβέρνηση φυσικά να έχει το
μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης) με αποτέλεσμα την φτωχοποίηση σχεδόν του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας .
Μιας κοινωνίας  που είχε στηρίξει  τις ελπίδες της στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και οι όποιες ελπίδες έγιναν άνθρακας πολύ γρήγορα!!

Το σκίσιμο των μνημονίων έγινε πολύ γρήγορα νέο μνημόνιο,  το μνημόνιο μιας υποτιθέμενης αριστερής κυβέρνησης, το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος έγινε εν ριπή οφθαλμού ΝΑΙ.

Και τώρα 2 χρόνια μετά δίνει γη και ύδωρ στους δανειστές για να κλείσει η αξιολόγηση που θα φτωχοποιήσει ακόμα περισσότερο τον κόσμο .
Τι να πρωτοπεί κανείς;
Να μιλήσει για το αφορολόγητο σκέφτονται να το κατεβάσουν στις 5.000 ευρώ και που αν γίνει αυτό θα ισοδυναμεί με μία σύνταξη κομμένη ακόμα.
Να μιλήσει για το νέο ασφαλιστικό που ετοιμάζουν  και θα είναι 14η περικοπή των συντάξεων στα χρόνια του μνημονίου;
Να μιλήσει για το ξεπούλημα των ενεργειακών πόρων της πατρίδας μας;
Να μιλήσει για την εκ του  ΟΑΣΑ  και του ΣΕβ  κατευθυνόμενη παιδεία μας;

Ταυτόχρονα η αξιωματική  αντιπολίτευση αντί να ασκεί πραγματική αντιπολίτευση με γνώμονα το συμφέρον του τόπου ταυτίζεται με τους δανειστές.  Όχι πως δεν το περιμέναμε, αλλά έχει χαθεί κάθε ίχνος κοινωνικής πολιτικής σε αυτή την παράταξη  που ένα κομμάτι της αυτοαποκαλείται λαϊκή δεξιά. Ο ακραίος  νεοφιλελευθερισμός είναι η σημαία της.
Και εμείς τι κάνουμε; Βλέπουμε τα τρένα να περνούν;
Συγνώμη ήθελα να πω, βλέπουμε τα μνημόνια να περνούν.

Νομίζω πως, αν τα κινήματα των πλατειών, τα κινήματα των αγανακτισμένων, δεν ξαναβγούν στο δρόμο, θα συνεχίσουν τα μνημόνια να περνούν .

Είναι καιρός οι συλλογικότητες να μπουν μπροστά έτσι ώστε το τραγικό πολιτικό προσωπικό να καταλάβει, ότι η κοινωνία δεν ανέχεται άλλο παιχνίδι στην πλάτη της, υπέρ των τραπεζών και των  πολυεθνικών εταιρειών και υπέρ των  πλουσίων που γίνονται πλουσιότεροι.

Κώστας  Χατζηφωτιάδης 

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Σουηδία: Μάθημα στην Α' Δημοτικού για να διαχωρίζουν τα παιδιά τα fake news

Προγραμματισμό υπολογιστών από το πρώτο κιόλας έτος της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης πρόκειται να μαθαίνουν τα παιδιά στη Σουηδία, σε μια πρωτοβουλία της κυβέρνησης να εισάγει μια βελτιωμένη ψηφιακή πτυχή στο πρόγραμμα σπουδών, το οποίο έχει σχεδιαστεί ώστε η τεχνολογία να μπαίνει στη ζωή τους από νεαρή ηλικία.
Όπως αναφέρει η ιστοσελίδα TheLocal, επικαλούμενη δηλώσεις του υπουργού Παιδείας της χώρας, Γκουστάβ Φρίντολιν, η πρωτοβουλία έχει στόχο την έκθεση των παιδιών στην τεχνολογία από μικρή ηλικία. «Η Σουηδία θα πρέπει να είναι μία χώρα όπου κάθε παιδί στο σχολείο θα είναι προετοιμασμένο για την επαγγελματική του σταδιοδρομία και η εκπαίδευση στον προγραμματισμό θα πρέπει να ξεκινά από νωρίς», προσέθεσε.
Εκτός από τον προγραμματισμό, θα περιλαμβάνεται επίσης ειδική διδασκαλία, ώστε τα παιδιά να αποκτήσουν την ικανότητα να διαχωρίζουν τις αξιόπιστες από τις αναξιόπιστες πηγών ειδήσεων. «Πρέπει να γνωρίζουν τι μπορούν να εμπιστευτούν, ποια είναι η διαφορά μεταξύ μιας σοβαρής πηγής ενημέρωσης και της προπαγάνδας. Και να μπορούν επίσης να διαμορφώσουν μια σωστή εικόνα του τι είναι αληθές βάσει γεγονότων και όχι βάσει των λεγόμενων κάποιου που προσπαθεί να τους κάνει να σκεφτούν τα πράγματα με ένα συγκεκριμένο τρόπο», δήλωσε ο υπουργός.
Οι μεταρρυθμίσεις στο πρόγραμμα σπουδών αναμένεται να ισχύσουν από τον Ιούλιο του 2018.
πηγή:http://tvxs.gr/news/paideia/soyidia-oi-mathites-tha-mathainoyn-apo-tin-dimotikoy-na-diaxorizoyn-ta-fake-news

Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

Εργαλείο εκπαιδευτικών ανατροπών η «αυτονομία των σχολικών μονάδων»

Εργαλείο εκπαιδευτικών ανατροπών η «αυτονομία των σχολικών μονάδων»

sxoleia_mathites.jpg

Σχολεία, μαθητέςEUROKINISSI/ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ
Με λίγες μέρες διαφορά δόθηκαν στη δημοσιότητα οι κατευθύνσεις του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ), των σχολαρχών (ιδιοκτήτες ιδιωτικών σχολείων) και του ΟΟΣΑ για τη δημόσια εκπαίδευση.
Η ανάγνωση των «προτάσεων» των παραπάνω φορέων, οι οποίες σχεδόν ταυτίζονται, μπορούν να συνοψιστούν σε 12 σημεία:
1. Αυτονομία σχολικών μονάδων-ενίσχυση της αυτονομίας των διοικήσεων των σχολείων στη λήψη αποφάσεων που αφορούν τη διαμόρφωση του εκπαιδευτικού προγράμματος και τη διαχείριση του προϋπολογισμού του σχολείου (αυτοχρηματοδότηση των σχολείων στο πλαίσιο της «αυτονομίας» και κατηγοριοποίησή τους ανάλογα με τις επιδόσεις ή τις εγγραφές)
2. Αμεση και πλήρης υπαγωγή στην τοπική αυτοδιοίκηση.
3. Διευθυντές μάνατζερ με συμμετοχή γονέων, μαθητών και τοπικών φορέων στη διοίκηση του σχολείου.
4. Αξιολόγηση-λογοδοσία σχολείου και εκπαιδευτικών (τριπλή αξιολόγηση της δημόσιας εκπαίδευσης-αυτοαξιολόγηση, αξιολόγηση εκπαιδευτικών, εξωτερική αξιολόγηση).
5. Επέκταση της μαθητείας.
6. Κουπόνια-vouchers.
7. Αύξηση των εξετάσεων πανεθνικού χαρακτήρα για τους μαθητές.
8. Μείωση μισθολογικού κόστους και μείωση αναγκών για έκτακτους εκπαιδευτικούς.
9. Εξορθολογισμός δαπανών.
10. Αύξηση ωραρίου εκπαιδευτικών (να αυξηθούν οι μέσες ώρες διδασκαλίας).
11. Κατάργηση του άρ. 16 του Συντάγματος με την κατοχύρωση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες και αντικατάστασή του από τη νεοφιλελεύθερη αναγνώριση του γονεϊκού δικαιώματος στην ελεύθερη επιλογή εκπαίδευσης.
12. Επιχειρηματικοποίηση και ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης.

Επισημάνσεις

Οφείλουμε να επισημάνουμε στο σημείο αυτό τα παρακάτω:
α. Κοινός τόπος των εκθέσεων της Ε.Ε., του ΣΕΒ, του ΟΟΣΑ, αλλά και των «πορισμάτων» του λεγόμενου εθνικού διαλόγου είναι η άμεση απαίτηση για δρομολόγηση της αυτονομίας της σχολικής μονάδας, της αποκέντρωσης του εκπαιδευτικού συστήματος, της μείωσης του μισθολογικού κόστους και της γενικευμένης αξιολόγησης στην εκπαίδευση.
β. Η κοινή στρατηγική γραμμή ανάμεσα σε αυτά που προτείνει ο ΟΟΣΑ και στις προτάσεις που αποτυπώνει ο ΣΕΒ και οι σχολάρχες στις αναφορές τους δεν πρέπει να ξαφνιάζει κανέναν, καθώς πρόκειται για αποτύπωση των κυρίαρχων επιλογών του κεφαλαίου για την εκπαίδευση.
γ. Η εκπόνηση της μελέτης του ΟΟΣΑ, με βάση την οποία θα δρομολογηθούν αναδιαρθρώσεις στην εκπαίδευση, ήταν μία από τις δεσμεύσεις που είχε υπογράψει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ και ψήφισαν από κοινού Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι μέσα στο 3ο Μνημόνιο.
δ. Το κυβερνητικό επιτελείο παρουσιάζει πλέον τον ΟΟΣΑ ως ένα σύνολο τεχνοκρατών με ενδιαφέρουσες και αξιοποιήσιμες ιδέες, κρύβοντας επιμελώς πως πρόκειται για έναν διεθνή ιμπεριαλιστικό οργανισμό που χαράσσει πολιτική στις κυβερνήσεις για τις ανάγκες του κεφαλαίου.
Γι' αυτό άλλωστε τα γνωστά πορίσματα Λιάκου - Γαβρόγλου απλά αναπαράγουν την «εκπαιδευτική» γραμμή του ΟΟΣΑ, μοντάροντας, μαντάροντας και ευπρεπίζοντας τις «οδηγίες» του.
ε. Την ίδια περίοδο περίπου και με την ευκαιρία των διακηρύξεων για το νέο Λύκειο και τις αλλαγές στο σύστημα πρόσβασης «ξεδιπλώνεται» μια εκστρατεία υποβάθμισης και απαξίωσης του δημόσιου σχολείου και των εκπαιδευτικών εκπορευόμενη τόσο από το υπουργείο Παιδείας όσο και από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης:
«Απαξιωμένο το Λύκειο», «βαρετό και αγχωτικό το σχολείο για τα παιδιά», «το σχολείο για τους μαθητές κι όχι για τους εκπαιδευτικούς», «παρκαρισμένοι τεμπέληδες εκπαιδευτικοί και εκπαιδευτικοί-φαντάσματα», «ανεξέλεγκτα τα σχολεία», «δάσκαλοι και καθηγητές-συντεχνίες» είναι οι στοχευμένες κατηγορίες με τις οποίες επιχειρείται η υφαρπαγή της συναίνεσης της κοινής γνώμης που, ενώ αναπνέει χρόνια τώρα τα αποκαΐδια των κυρίαρχων εκπαιδευτικών πολιτικών, είναι έτοιμη να πιαστεί και πάλι από τη μύτη στα «δόκανα» των διακηρύξεων για αλλαγή.
στ. Ο πανομοιότυπος λόγος τον οποίο αρθρώνουν τόσο τα πορίσματα Λιάκου - Γαβρόγλου όσο και η Ν.Δ. για τα παραπάνω θέματα, που αποτυπώνουν βέβαια τις αντίστοιχες θέσεις του ΟΟΣΑ και του ΣΕΒ όπως φαίνεται και από τον πίνακα, είναι χαρακτηριστικός.
Δείχνει ότι υπάρχει συναίνεση στη βασική καθοδηγητική κατεύθυνση που συνοψίζεται στην υιοθέτηση ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων λειτουργίας και στη συνολική τροποποίηση του προσανατολισμού του σχολείου με βάση τις αρχές της επιχειρηματικότητας.

«Αποκρυπτογράφηση»

Παιδεία, αποκρυπτογράφηση
1. Η αυτονομία της σχολικής μονάδας σημαίνει την αποκοπή του δημόσιου σχολείου από την κρατική χρηματοδότηση και τη μετατροπή του σε εμπορευματοποιημένη και ιδιωτικοποιημένη ζώνη.
Είναι η ευθεία αναζήτηση από τα σχολεία οικονομικών πόρων από την τοπική ή την ευρύτερη αγορά με αντάλλαγμα ιδεολογικές, πολιτιστικές και οικονομικές εξαρτήσεις στη διαμόρφωση του εκπαιδευτικού προγράμματος, στην επιλογή και διαχείριση του προσωπικού, στους εκπαιδευτικούς στόχους και στο κοινωνικό προφίλ κάθε σχολείου.
2. Η αποκέντρωση του εκπαιδευτικού συστήματος είναι η βάση για τη ραγδαία μείωση της χρηματοδότησης και της διαφοροποιημένης λειτουργίας των σχολικών μονάδων με βάση τις διαφοροποιημένες ανάγκες και οικονομικές δυνατότητες των τοπικών κοινωνιών.
3. Η αξιολόγηση στην εκπαίδευση είναι το στρατηγικό εργαλείο για την ένταση του καθεστώτος χειραγώγησης και ομηρίας των εκπαιδευτικών και δραστικής ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων.
Είναι φανερό ότι η αυτοαξιολόγηση των σχολικών μονάδων και οι διαφορετικές επιδόσεις των σχολείων στη βάση μετρήσιμων δεικτών θα συμβάλουν τάχιστα στην κατηγοριοποίησή τους, ενώ η σχεδιαζόμενη «άρση των γεωγραφικών ορίων» και η «ελεύθερη επιλογή σχολείου», δημόσιου και ιδιωτικού, που εισάγεται στα κείμενα τα οποία δημοσιοποιήθηκαν πρόσφατα, θέλει να σπρώξει τα δημόσια σχολεία σε έναν ανελέητο ανταγωνισμό προς «άγραν πελατών», από την οποία θα συναρτούν τη χρηματοδότηση και τη συνέχιση της λειτουργίας τους.
4. Η επίμονη αναφορά των κειμένων του ΣΕΒ και του ΟΟΣΑ στο «υψηλό μισθολογικό κόστος των εκπαιδευτικών» σε συνδυασμό με τη δόλια φιλολογία για τον μικρό μέσο όρο μαθητών ανά εκπαιδευτικό στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, πριμοδοτούν τη στόχευση για «εξορθολογισμό και μείωση των δαπανών στην εκπαίδευση», που απλά σημαίνει λιγότεροι εκπαιδευτικοί, χαμηλότεροι μισθοί, εργασιακές σχέσεις «γαλέρας», αλλά και λιγότεροι μαθητές, λιγότερα σχολεία, λιγότερα και «ξεχειλωμένα» τμήματα.

πηγή:http://www.efsyn.gr/arthro/ergaleio-ekpaideytikon-anatropon-i-aytonomia-ton-sholikon-monadon

Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΣΙΛΙΚΙΔΗ ΣΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ

«Βυρώνεια, Γοητεία και Εγκατάλειψη» είναι ο τίτλος της έκθεσης φωτογραφίας του εκπαιδευτικού Ευθύμη Τσιλικίδη. 


Η έκθεση εστιάζει κυρίως στα κτίσματα και επιχειρεί να αναδείξει εικαστικά αφενός μερικές από τις συνέπειες της κρίσης, όπως εμφανίζονται μέσα από την εγκατάλειψη και την ερείπωση και αφετέρου την καλαισθησία και τον μόχθο των ανθρώπων που έζησαν εκεί.



Περήφανος για τον φίλο και συγκάτοικο των φοιτητικών μου χρόνων !!


Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

Μπράβοι εργοδοτών οδηγούν εργαζόμενους στα ΑΤΜ

Σε μια πρωτοφανή καταγγελία προέβη ο Σύλλογος Ιδιωτικών Υπαλλήλων αποκαλύπτοντας πως εργαζόμενοι οδηγούνται συνοδεία μπράβων στα ΑΤΜ ώστε να κάνουν ανάληψη του νόμιμου μισθού που τους έχει κατατεθεί στην τράπεζα, υποχρεωτικά από το νόμο, και στη συνέχεια να τον επιστρέψουν στον εργοδότη για να τους καταβληθεί μέρος αυτού.
Ο Σύλλογος Ιδιωτικών Υπαλλήλων «καταγγέλλει την πρακτική εργολαβικών εταιρειών και άλλων επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα, οι οποίες εφαρμόζουν πρακτικές “μαφίας”, μη διστάζοντας να “ληστέψουν” κυριολεκτικά τους εργαζόμενους την ώρα της ανάληψης του μισθού από τα ΑΤΜ».
«Η “πρακτική” είναι παλιά, ο τρόπος διαφοροποιήθηκε, αφού η υπογραφή σε μεγαλύτερου ποσού εξοφλητική απόδειξη, αντικαταστάθηκε με την απευθείας ανάληψη από το ΑΤΜ και την παράδοση του “υπερβάλλοντος” (νόμιμου) μισθού σε πρόσωπο “εμπιστοσύνης” του εργοδότη, το οποίο “συνοδεύει” τον εργαζόμενο στην τράπεζα», αναφέρει στη σχετική ανακοίνωση και προσθέτει:
«Τα πρόσωπα “εμπιστοσύνης” του εργοδότη, συνήθως είναι άνθρωποι με βεβαρημένο ποινικό μητρώο και τις περισσότερες φορές δεν σχετίζονται με κάποιου είδους εργασιακή σχέση με τις εν λόγω επιχειρήσεις, ώστε να μην συνδεθούν άμεσα με αυτές, σε περίπτωση που υπάρξει καταγγελία ή ακόμα και σύλληψη επ’ αυτοφώρω.
Αυτού του είδους οι ενέργειες δε συνάδουν με χώρα ευνομούμενη δυτικοευρωπαϊκή και πρέπει άμεσα το Υπουργείο Εργασίας και το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, να αναλάβουν άμεσα δράση, σε συνεργασία με τις αστυνομικές και φορολογικές αρχές, για την πάταξη αυτών των παραβατικών φαινομένων».
Καταλήγοντας ο Σύλλογος Ιδιωτικών Υπαλλήλων αναφέρει πως «αναλαμβάνει δράση και καλεί τους ιδιωτικούς υπαλλήλους να απευθύνονται για τέτοια περιστατικά και για κάθε είδους καταγγελίες, που αφορούν παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας, στην ειδική φόρμα καταγγελιών που υπάρχει στη σελίδα www.idiotikoi.gr . Εννοείται ότι ανωνυμία των καταγγελλόντων θα προστατεύεται».

http://tvxs.gr/news/ellada/synodeia-mprabon-odigoyntai-ergazomenoi-sta-atm

Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

Το γράμμα του Αλμπέρ Καμύ στον αγαπημένο του δάσκαλο

Το γράμμα του Αλμπέρ Καμύ στον αγαπημένο του δάσκαλο
Ο Καμύ γεννήθηκε το 1913 και τον μεγάλωσε, αυτόν και τον αδερφό του, σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας, η αγράμματη και σχεδόν κουφή μητέρα του και η γιαγιά του, καθώς ο πατέρας του είχε πεθάνει όταν αυτός ήταν 11 μηνών. Στο σχολείο ο Καμύ έλαμψε, με τη βοήθεια του δασκάλου του που του αναγνώρισε κάποιο ταλέντο και τον καθοδήγησε στο μονοπάτι της επιτυχίας.
Το 1957 ο Καμύ κέρδισε το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Λίγο μετά που έμαθε για το βραβείο του έγραψε στο δάσκαλό του το παρακάτω γράμμα, ευχαριστώντας τον για όσα του προσέφερε.
19 Νοεμβρίου 1957
Αγαπητέ Κύριε Ζερμέν
Αφήνω την αναστάτωση που με περιτριγυρίζει αυτές τις μέρες να υποχωρήσει για λίγο, πριν σας μιλήσω από τα βάθη της καρδιάς μου. Μόλις μου δώσανε μια υπερβολικά μεγάλη τιμή, την οποία ούτε επιζητούσα ούτε επιδίωξα.
Αλλά όταν άκουσα την είδηση, η πρώτη μου σκέψη, μετά τη μητέρα μου, ήσασταν εσείς. Χωρίς εσάς, χωρίς το στοργικό χέρι που απλώσατε στο μικρό φτωχό παιδί που ήμουν, χωρίς τη διδασκαλία και το παράδειγμά σας, τίποτα απ’ όλα αυτά δε θα είχε συμβεί.
Δεν νομίζω ότι σημαίνει και πολλά αυτού του είδος η τιμή. Αλλά τουλάχιστον μου δίνει την ευκαιρία να σας πω τι υπήρξατε και ακόμα είστε για μένα, και για να σας διαβεβαιώσω πως οι προσπάθειές σας, η δουλειά σας, και η γενναιοδωρία που αφιερώσατε σε αυτήν, ακόμα επιζούν σε ένα από τα σχολιαρόπαιδά σας το οποίο, παρά τα χρόνια που πέρασαν, δεν έχει παύσει να είναι ο ευγνώμων μαθητής σας. Σας εναγκαλίζομαι με όλη μου την καρδιά.
Αλμπέρ Καμύ

πηγή:http://eranistis.net/wordpress/2017/03/04/albert-camus-gramma-daskalo/

Τρίτη, 7 Μαρτίου 2017

Μην πανικοβάλλεστε! Εφηβεία είναι θα περάσει

 Η εφηβεία είναι η μεταβατική περίοδος μεταξύ της παιδικής ηλικίας και της ενήλικης ζωής, μία περίοδος στην οποία το παιδί βιώνει σημαντικές αλλαγές τόσο στις βιολογικές όσο και στις ψυχικές του λειτουργίες. Το σώμα και οι ορμές του αλλάζουν, ακόμα και οι επιθυμίες του τις οποίες του είναι δύσκολο να εκφράσει ή να ελέγξει…
Οι μεταβολές αυτές επηρεάζουν και τις σχέσεις του έφηβου με τον υπόλοιπο κοινωνικό του περίγυρο. Οι έφηβοι έχουν έντονα συναισθήματα, άγχος, νοιώθουν μπερδεμένοι και δρουν αρκετά παρορμητικά. Ό,τι και αν προκαλεί τον θυμό, και γενικότερα τα συναισθήματα αυτά, το μόνο σίγουρο είναι ότι πρόκειται για φυσιολογικές αντιδράσεις σε αυτήν την περίοδο της ζωής τους.
Αρχίζουν και αναζητούν την ταυτότητα τους, ποιοι είναι, που ανήκουν, με ποιον τρόπο ταιριάζουν με τις παρέες τους και το αντίθετο φύλλο. Ψάχνουν περισσότερη ανεξαρτησία σε σχέση με τους γονείς τους και τους φίλους τους, προσπαθούν να ξεχωρίζουν την διαφορά του σωστού και του λάθους, αναλαμβάνουν ευθύνες, εξερευνούν την σεξουαλικότητά τους και ξεκινούν να έχουν περισσότερες εμπειρίες, είτε ερωτικές είτε κοινωνικές.
Συχνά οι γονείς με αυτή την αλλαγή των παιδιών τους πανικοβάλλονται ή δεν ξέρουν πώς πρέπει να χειριστούν την κατάσταση. Μην πανικοβάλλεστε! Μια χρήσιμη πληροφορία για τον κάθε γονιό σε αυτήν τη δύσκολη περίσταση είναι οι αναμνήσεις από την δική του εφηβική ηλικία, τις σχέσεις του την εποχή εκείνη με τους άλλους και κυρίως με τους γονείς του (και γενικότερα με τα πρόσωπα – φορείς «εξουσίας»: καθηγητές κλπ).
3 σημεία που μπορούν να κάνουν τη διαφορά στη διαχείριση μιας κρίσης.
•Όταν π.χ. σε έναν καβγά το παιδί υψώνει τον τόνο της φωνής του ή αντιδράει με θυμό μην βιαστείτε να αντιδράσετε με τον ίδιο τρόπο γιατί συνήθως κάτι τέτοιο επιφέρει τα αντίθετα αποτελέσματα. Αποφύγετε τις φωνές, τους χαρακτηρισμούς ή τους εκβιασμούς διότι αυτό θα ανάψει περισσότερο τα αίματα και θα ξεκινήσει ένας πόλεμος επικράτησης που όλο και θα μεγαλώνει και καμία άκρη δεν θα βγαίνει.. Αντί λοιπόν να του επιβληθείτε με φράσεις του τύπου «δεν θα βγεις ξανά για μία εβδομάδα» προτιμήστε το «μήπως χρειάζεσαι λίγο χρόνο μόνος σου να ηρεμίσεις;» – αν μπορείτε να είστε κι εσείς ήρεμοι φυσικά….
•Να είστε ειλικρινείς και να του εξηγήσετε ότι ο τρόπος που χειρίζεται τις καταστάσεις σας φέρνει σε δύσκολη θέση ή σας καθιστά αδύνατους για να μπορέσετε να τον/την ακούσετε και να το/την βοηθήσετε…. Η ειλικρίνεια είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος να λύνετε τα προβλήματα σας.
•Αντιμετωπίστε τους με σταθερότητα: Όποιοι και αν είναι οι μέθοδοί μας για να επικοινωνήσουμε με τους έφηβους, είτε είναι αυταρχικοί, είτε ήρεμοι, είτε επιεικείς και ελαστικοί, συνίσταται να είναι σταθεροί. Θα αναρωτηθείτε γιατί; Διότι οι έφηβοι βιώνουν την αστάθεια σε αυτή την περίοδο της ζωής τους και εμείς παραμένουμε τα πρότυπά τους και οι καθοδηγητές της ζωής τους όσο και ανεξάρτητα να θέλουν να δείχνουν…
Τα παραπάνω δεν υπόσχονται την τέλεια επικοινωνία και αρμονία μεταξύ των παιδιών μας, ούτε μπορούμε να είμαστε οι τέλειοι γονείς. Με λίγη προσπάθεια, ψυχραιμία και σωστή επικοινωνία όμως η μπόρα θα περάσει…
Πηγή:Γιάννης Ξηντάρας, ψυχολόγος – οικογενειακός σύμβουλος, efiveia.gr

Τετάρτη, 1 Μαρτίου 2017

Είκοσι διάσημοι ζωγράφοι καλωσορίζουν τον μήνα Μάρτιο



Μια μέρα του Μαρτίου – Robert Spencer – 1918

Ένα παγωμένο πρωινό του Μάρτη – Sir George Clausen 1904

Αρχές του Μάρτη – William Langson Lathrop – 1924

Νωρίς ένα πρωινό του Μάρτη – Clarence Gagnon – 1922

βράδυ του Μάρτη – Nils Kreuger – 1900

Τα λιβάδια του Μάρτη – Henry John Yeend King

Ήλιος του Μάρτη - Pontoise – Καμίλ Πισαρό 1875

Ο άνεμος του Μάρτη -Phillip Richard Morris

Μάρτιος – Theodor Kittelsen – 1890

Μάρτιος -Hans Thoma

Μάρτιος – Leandro Bassano – περίπου 1595-1600

Μάρτης – Γ.Τσαρούχης

Το Καλαντάρι του Μαρτίου από το Très riches heures du duc de Berry

Σουβενίρ του Μαρτίου – David Bates – 1886

Ο Μάρτης του Σειληνού – William Holbrook Beard – 1862

Ο Μάρτιος των Βεδουίνων – Alexandre-Gabriel Decamps – 1846

ο άνεμος του Μάρτη – Robert Henri – 1902

Nicolas Karcher – Οι μήνες Μάρτιος Απρίλιος και Μάιος

χωράφια τον Μάρτιο – Edvard Munch – 1916
πηγή:http://tvxs.gr/news/paideia/eikosi-diasimoi-zografoi-kalosorizoyn-ton-mina-martio

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

Η τελευταία συνέντευξη του Νίκου Καζαντζάκη στο ina.fr


Μάθετε μαθηματικά εν κινήσει!

Τα  παιδιά εμφανίζουν καλύτερες σχολικές επιδόσεις στα μαθηματικά, όταν τα μαθαίνουν εν κινήσει, εμπλέκοντας όλο το σώμα τους στη μαθησιακή διαδικασία, σύμφωνα με μια νέα δανική επιστημονική έρευνα.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Γιάκομπ Βίνεκε, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νευροεπιστήμης «Frontiers of Human Neuroscience», πειραματίσθηκαν επί έξι εβδομάδες με τρεις ομάδες 165 μαθητών δημοτικού, στους οποίους εφάρμοσαν διάφορες μεθόδους εκμάθησης των μαθηματικών.
Στη μία ομάδα χρησιμοποιήθηκε μία τεχνική που ενέπλεκε όλο το σώμα των μαθητών. Τα θρανία τραβιούνταν στην άκρη και η διδασκαλία γινόταν μόνο στο πάτωμα ή ελεύθερα στο χώρο, με τους μαθητές να προσπαθούν να λύσουν προβλήματα σχηματίζοντας σχήματα (π.χ. τρίγωνα) ή αριθμούς είτε με το δικό τους σώμα, είτε χρησιμοποιώντας ο ένας το σώμα του άλλου, όταν έπρεπε να κάνουν προσθαφαιρέσεις.
Η δεύτερη ομάδα έκανε καθιστικό μάθημα, αλλά εφάρμοσε τουβλάκια «λέγκο» για να λύσει αριθμητικά ή γεωμετρικά προβλήματα, ενώ η τρίτη ομάδα των μαθητών έκανε το συμβατικό μάθημα σε θρανία, χρησιμοποιώντας μολύβι, χαρτί, χάρακες κλπ.
Διαπιστώθηκε ότι, έπειτα από έξι εβδομάδες, τις καλύτερες επιδόσεις στα διαγωνίσματα είχαν οι μαθητές της πρώτης ομάδας, που είχαν μάθει με σωματικό τρόπο. Η απόδοσή τους στα μαθηματικά εμφάνιζε βελτίωση περίπου 8% σε σχέση με την αρχή της έρευνας και ήταν διπλάσια σε σχέση με τη δεύτερη ομάδα με τα τουβλάκια. Η τρίτη και πιο συμβατική ομάδα εμφάνιζε την μικρότερη βελτίωση.
«Τα παιδιά μαθαίνουν περισσότερο, εάν κινούνται και χρησιμοποιούν όλο το σώμα τους για να μάθουν», τόνισε ο Βίνεκε.
Όμως, η βελτίωση δεν ήταν αισθητή εξίσου σε όλα τα παιδιά. Εκείνα που εκ των προτέρων είχαν μαθηματική απόδοση πάνω από τον μέσο όρο, ήταν αυτά που ωφελήθηκαν περισσότερο από τη σωματική μέθοδο. Αντίθετα, τα παιδιά που εξαρχής δεν τα κατάφερναν στα μαθηματικά, δεν εμφάνισαν κάποια αξιόλογη βελτίωση με καμία από τις δύο εναλλακτικές μεθόδους (σωματική και χρήση «λέγκο»).
Όπως είπε ο Βίνεκε, αυτό θα πρέπει να ληφθεί υπόψη σε μία εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, επειδή δείχνει ότι οι εναλλακτικές τεχνικές διδασκαλίας μπορεί ακόμη και να διευρύνουν τις ανισότητες μέσα στην τάξη, ωφελώντας δυσανάλογα αυτούς που ήδη έχουν καλύτερους βαθμούς. Πρακτικά, σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτό σημαίνει ότι στην εκπαίδευση χρειάζονται εξατομικευμένες στρατηγικές μάθησης, κάτι όχι εύκολο.
Από το 2014, η Δανία έχει προωθήσει μια εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, που δίνει μεγαλύτερη έμφαση στη σωματική δραστηριότητα τόσο στην πρωτοβάθμια, όσο και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Η μεγαλύτερη ενεργοποίηση του σώματος δεν αφορά μόνο τη γυμναστική και τα αθλήματα στο σχολείο, αλλά γενικότερους πειραματισμούς, έτσι ώστε το σώμα των μαθητών να εμπλέκεται περισσότερο στα ίδια τα μαθήματα.
Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017

Έξι τύποι γονέων που ευθύνονται για το bullying και δεν το ξέρουν

 Θα σου εξομολογηθώ πως έχω βαρεθεί πια τις ομιλίες για το bullying. Να την πω την αμαρτία μου.
Όχι για κανέναν άλλον λόγο εκτός του ότι το αποτέλεσμα επιμένει δυσανάλογο με την τόση προσπάθεια παιδαγωγών και ψυχολόγων. Δεν έχω καμία απολύτως διάθεση να το παίξω ειδικός, γιατί πολύ απλά δεν είμαι. Δεν μπορώ όμως, ως μαμά, μετά από τόσα πάρε δώσε με ενδοσχολικά και εξωσχολικά περιβάλλοντα, να μην αναρωτηθώ πως γίνεται, παρόλη την τεράστια παγκόσμια ευαισθητοποίηση απέναντι στο συγκεκριμένο φαινόμενο, αυτό να εξακολουθεί να παρελαύνει ανενόχλητο και να εξαπλώνεται με τρομερούς ρυθμούς στα σχολικά προαύλια. Κάτι πρέπει να γίνεται λάθος. Κάτι μοιάζει να μην λειτουργεί σωστά.
Αποφάσισα λοιπόν να αγνοήσω την τελευταία σχετική με το θέμα ομιλία και να αξιοποιήσω τον νεοαποκτηθέντα ελεύθερο χρόνο μου, μετά τη δουλειά, στον καναπέ. Έτσι, χαζεύοντας τους σοβάδες στο ταβάνι και με σκοπό να καταφέρω επιτέλους να διαμορφώσω μια προσωπική άποψη για αυτό που λέγεται σχολικός εκφοβισμός, μου ήρθαν στο μυαλό έξι τύποι γονιών συμμαθητών της κόρης μου, που συναναστράφηκα θέλοντας και μη όλα αυτά τα χρόνια.
Σου τους παρουσιάζω παρακάτω συνοπτικά μήπως ενώσεις και εσύ τα δικά σου κομμάτια του πάζλ.
Ο γονιός του παιδιού που ηγείται πάντα των πάντων
Είναι εκείνος που, στις ουρές για τις επιδόσεις των σχολικών ελέγχων, δεν χάνει την ευκαιρία να μιλάει στους άλλους γονείς για το παιδί του, που είναι το φαινόμενο της τάξης. Είναι ο γονιός που το μπερδεύει με άλογο κούρσας στο οποίο έχει ποντάρει πολλά και συνεπώς αδυνατεί να διαχειριστεί την οποιαδήποτε αποτυχία του οπουδήποτε. Συνήθως υπερχρεώνει τον πολύτιμο ελεύθερο παιδικό χρόνο με του κόσμου τις εξωσχολικές δραστηριότητες και προσπαθεί επιπλέον να διαμορφώσει με εκπαίδευση πεζοναύτη έναν παιδικό χαρακτήρα εξαιρετικά ανταγωνιστικό και ανθεκτικό που θα αντλεί χαρά μόνο από τις πρωτιές. Άλλωστε οι άνθρωποι χωρίζονται αποκλειστικά σε winners και losers.
Ο γονιός του παιδιού που αδυνατεί να κατανοήσει βασικές αξίες ηθικής
Είναι εκείνος που την ώρα που ετοιμάζεται να πάει στο γυμναστήριο με την πανάκριβη μηνιαία συνδρομή κάνει κήρυγμα στο παιδί του για τις οικογένειες που δεν βγάζουν το μήνα λόγω κρίσης, ενώ αυτό το αναίσθητο χτυπιέται νυχθημερόν απαιτώντας άλλο ένα πανάκριβο ηλεκτρονικό γκάτζετ, που τελικά αποκτά. Συνήθως ο ίδιος γονιός θα αφήσει το αυτοκίνητό του για «πέντε λεπτά, σιγά» στη θέση των αναπήρων στο parking του σούπερ μάρκετ προκειμένου να αγοράσει τρόφιμα για την αποστολή βοήθειας στους πρόσφυγες, που οργανώνει το σχολείο.
Ο γονιός του παιδιού που γνωρίζει πως χωρίς «δεκανίκια» θα αδικείται μόνιμα
Είναι εκείνος που ανακατεύεται με όλα τα σχολικά γίγνεσθαι, ανήκει σε ομάδες και συλλόγους, ξημεροβραδιάζεται στους σχολικούς διαδρόμους, παζαρεύει το κάτι παραπάνω στη βαθμολογία μέχρι τελικής πτώσεως και γνωρίζει τα πάντα για τους πάντες. Συνηθίζει να απαξιώνει ακόμα και μπροστά στο ίδιο του το παιδί τον προκατειλημμένο δάσκαλο, που τολμάει να το «αδικεί κατ’ εξακολούθηση» μην δίνοντάς του τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην σχολική παράσταση και κάνει τεράστιο θέμα όταν το τάδε παιδί έγραψε παραπάνω από το δικό του στο τεστ ιστορίας, επειδή γνώριζε τα sos.
Ο γονιός του παιδιού που νιώθει μειονεκτικά για την οικογένειά του
Είναι εκείνος που πασχίζει να εντάξει το παιδί του σε ανώτερη οικονομικά κοινωνική ομάδα από αυτήν που ανήκει ο ίδιος. Κάνει αιματηρές οικονομίες για να του εξασφαλίσει ρούχα και παπούτσια ακριβών brands, προκειμένου αυτό να ενσωματωθεί σε παρέες με συγκεκριμένο κοινωνικό στάτους. Το καθοδηγεί να ακολουθεί κατά πόδας ό,τι γυαλίζει στα δικά του μάτια, μαθαίνοντάς το έτσι να απαξιώνει την οικογένεια στην οποία μεγάλωσε, προφανώς για τους λάθος λόγους.
Ο γονιός του παιδιού που μαθαίνει να αναπτύσσει τα λάθος κριτήρια
Είναι εκείνος που φορτώνει, ελαφρά την καρδία, τις προσωπικές του αποτυχίες στις παιδικές πλάτες, φορτώνοντάς τες δια βίου με ένα παράτησα τα πάντα για εσένα. Είναι ο ίδιος που κοιτάζει με μισό μάτι τον γονιό που δεν μπορεί να θυμηθεί πόσες φορές έβηξε το παιδί του την περασμένη εβδομάδα ή σε ποιο κεφάλαιο της γεωμετρίας βρίσκεται η τάξη του. Είναι ο ίδιος που θα κρίνει ως ανεπαρκή εκείνον τον γονιό με την προσεγμένη εμφάνιση ή την επιτυχημένη καριέρα, καθόσον μητρότητα/πατρότητα ίσον εμμονική προσήλωση μόνο σε έναν στόχο. Αυτόν του παιδιού.
Ο γονιός του ηττοπαθούς παιδιού
Είναι εκείνος που επαναπαύεται στην ψευδαίσθηση πως το facebook ή η τηλεόραση κάνουν μεγαλύτερο κακό στο παιδί του από έναν γάμο γεμάτο συναισθηματικές άπνοιες και μια οικογένεια που βγαίνει από τις ναφθαλίνες στα κυριακάτικα τραπέζια και στις γιορτές. Είναι ο γονιός που θεωρεί πως όσα βλέπουν τα μάτια του κόσμου ζυγίζουν περισσότερο από όσα βλέπουν τα μάτια του ίδιου του παιδιού. Προτιμά να κλείνει πόρτες από το να ανοίγει διαλόγους, προσποιούμενος πως προβλήματα υπάρχουν μόνο όταν τα προκαλείς. Το αγαπημένο του μότο είναι το εσύ να μην ανακατεύεσαι, να μην μπλέκεις, να κάθεσαι στα αυγά σου.
Όχι, δεν χρειάζεται να παρακολουθήσω καμία άλλη ομιλία για τον σχολικό εκφοβισμό. Αν θυμηθώ όλα τα περιστατικά που έχουν καταγραφεί στο σχολείο της κόρης μου ή στα σχολεία παιδιών φίλων τόσα χρόνια, μπορώ εύκολα και χωρίς καμία άλλη πληροφορία να σου πω ποιανού παιδί ήταν ο θύτης, ποιανού το θύμα και ποιανού ο άπραγος θεατής.
Θα ήθελα πολύ να πιστεύω πως δεν ανήκω σε καμία από τις παραπάνω κατηγορίες γονιών, αλλά προφανώς και έχω πιάσει τον εαυτό μου κατά καιρούς έτοιμο να πέσει ή να πέφτει σε τέτοιου είδους κοινωνικές παγίδες. Τώρα θα μου πεις πως έτσι είναι φτιαγμένη η κοινωνία. Και θα σου πω πως συμφωνώ. Πως θα μπορούσα να διαφωνήσω άλλωστε αν δεν καταφέρω πρώτα από όλα να συνειδητοποιήσω με ποιον τρόπο έχω διεκδικήσει ή εξασφαλίσει ή καθορίσει την θέση και την πορεία την δικιά μου ή του παιδιού μου μέσα σε αυτήν την ίδια την κοινωνία;
Βέβαια, ο στρουθοκαμηλισμός της πλειοψηφίας είναι πως ανήκει σε μία ανώτερη ελίτ, η οποία από μόνη της δεν φτάνει για να κάνει τη διαφορά και να οδηγήσει σε ένα καλύτερο κοινωνικά αύριο, οπότε αρκείται στο να κουνάει απλώς το δάχτυλο απέναντι στα κακώς κείμενα.
Αγνοεί προφανώς πως, από τη φύση τους, οι κάθε είδους ελίτ συνιστώνται από μειοψηφίες. Και από αυτήν την ηθελημένη παράβλεψη, από αυτήν την μικρή λεπτομέρεια, ξεκινούν τα περισσότερα κοινωνικά παρατράγουδα, που καταλήγουν δυστυχώς στα σχολικά προαύλια.
* Γράφει η Μαργαρίτα Αλευρίδη
Πηγή: www.themamagers.gr