Ο Ανδρέας Λοβέρδος παραδίδει το κεφάλι του Δαρβίνου στους σκοταδιστές

Του Στέλιου Τσιλιούκα

10:35 | 02 Δεκ. 2014

Τελευταία ανανέωση 10:58 | 02 Δεκ. 2014

  

Η προέλευση του ανθρώπου αποτελεί ένα ζήτημα σφοδρών ιδεολογικών συγκρούσεων στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου. Το κίνημα του δημιουργισμού, που εμφανίστηκε μέσα στους κόλπους των δύο μεγάλων μονοθεϊστικών θρησκειών, του Χριστιανισμού και του Μουσουλμανισμού,  διακηρύττει ότι το σύμπαν  και οι ζωντανοί οργανισμοί προέρχονται από συγκεκριμένες δράσεις θεϊκής δημιουργίας, κατά μία κυριολεκτική ανάγνωση της “Γένεσης” της Βίβλου.

Μέσα στο φάσμα του δημιουργισμού υπάρχουν αρκετές διαφορετικές αποχρώσεις όπως οι σκληροπυρηνικοί θιασώτες της νεαρής Γής, της παλαιάς Γής, του ευφυούς σχεδιασμού,  που  απορρίπτουν ολοκληρωτικά τη θεωρία τής δαρβίνειας εξέλιξης αλλά και οι συνθετικοί της θεϊστικής εξέλιξης (ντεϊσμός) που υποστηρίζουν ότι η μέθοδος δημιουργίας του Θεού ήταν να σχεδιάσει ένα σύμπαν όπου τα πάντα θα εξελισσόταν φυσικά χωρίς την παρέμβαση του.

Σε χώρες που κυριαρχούν θεοκρατικά καθεστώτα, όπως στη Σαουδική Αραβία, η θεωρία τού Δαρβίνου απουσιάζει πλήρως. Σε χώρες που υπάρχει κοσμικό κράτος αλλά με ισχυρή θρησκευτική παράδοση όπως η Τουρκία, ο Λίβανος κ.α  συνυπάρχουν και οι δύο απόψεις μέσα στο εκπαιδευτικό σύστημα, όπως θα δείτε αναλυτικά παρακάτω. Η πιο ισχυρή σύγκρουση παραδόξως συμβαίνει στο πιο ανεπτυγμένο οικονομικά κράτος του κόσμου στις ΗΠΑ.  Το ρεύμα του δημιουργισμού ήταν ιδιαίτερα διεκδικητικό στις ΗΠΑ, όπου παρόλο που χαρακτηρίστηκε ως θρησκεία και όχι επιστήμη από την Ακαδημία Επιστημών  και το Ανώτατο Δικαστήριο, οι πολιτικές πιέσεις  αυτών των ομάδων  έχουν αποκλείσει τη θεωρία της εξέλιξης στα σχολεία των πολιτειών της Φλόριδας, Ιλινόις, Κεντάκι, Μισσισιπί και Οκλαχόμα. Στο ρεύμα αυτό έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο το κόμμα του τσαγιού (tea party) η διαβόητη άκρα δεξιά της Αμερικής. Στο παρακάτω διάγραμμα παρουσιάζεται η στάση πολιτών διαφορετικών χωρών στην άποψη: ότι ο άνθρωπος εξελίχθηκε από προγενέστερα είδη ζώων.


Πηγή: Hecht, Jeff (August 19, 2006). "Why doesn't America believe in evolution?". New Scientist (London: Reed Business Information) 191 (2565)

Παρατηρήστε ότι στην Ελλάδα το 53% πιστεύει στη θεωρία της εξέλιξης και το 35% δεν την αποδέχεται. Στις χώρες που ακολουθούν στα δεξιά, ΗΠΑ και Τουρκία, η αποδοχή της  είναι ακόμη μικρότερη.

Σε μία πρόσφατη μελέτη που έγινε πάνω στις απόψεις  5700 δασκάλων από  14 χώρες (Μπουρκίνα Φάσο, Κύπρος, Αλγερία, Εσθονία, Φιλανδία, Γαλλία, Ουγγαρία, Ιταλία, Λίβανος, Μαρόκο, Πορτογαλία, Ρουμανία, Σενεγάλη, Τυνησία )  διαφορετικών θρησκευμάτων ( Χριστιανοί Ορθόδοξοι, Καθολικοί, Προτεστάντες, Μουσουλμάνοι, Άθεοι-Αγνωστικιστές)  απεικονίζεται το ποσοστό των παρακάτω απόψεων σε σχέση με τη θρησκεία των ερωτηθέντων:
Α) Ο άνθρωπος προέρχεται μόνο από τον Θεό.       
Β) Ο άνθρωπος  εξελίχτηκε από τον Θεό.
Γ) Ο άνθρωπος εξελίχτηκε χωρίς το Θεό. 
Δ) Ο άνθρωπος εξελίχτηκε.
 

.XIII IOSTE Symposium, Izmir (Turkey), 21-26 September 2008. The use of Science and Technology Education for Peace and Sustainable Development. “Science and Religion: Evolutionism and Creationism in Education.A survey of teachers conceptions in 14 countries” Pierre Clément, Marie Pierre Quessada

Στην παραπάνω έρευνα αξίζει να επισημάνουμε το υψηλό ποσοστό ντεϊστικών αντιλήψεων (ότι ο άνθρωπος εξελίχτηκε από νόμους που αρχικά ορίστηκαν από τον Θεό) και το παράδοξο ότι οι νεαρότεροι δάσκαλοι είναι πιο δημιουργιστές από τους παλιότερους!

Στην παγκόσμια επιστημονική κοινότητα δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία για την ορθότητα της θεωρίας της εξέλιξης εδώ και τα τελευταία εκατό χρόνια (Futuyama). Παρόλα αυτά η θεωρία της εξέλιξης δυσκολεύεται να μπει μέσα στα σχολεία,  δυστυχώς τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερο, καθώς παρουσιάζεται ενδυνάμωση του ρεύματος του σκληροπυρηνικού δημιουργισμού.  Παρότι το σχολείο τις τελευταίες δεκαετίες έχει χάσει την πρωτοκαθεδρία του ως ιδεολογικός μηχανισμός του κράτους, παραμένει ένα σφριγηλό πεδίο ιδεολογικών ανταγωνισμών.

Η περιπέτεια της διδασκαλίας της εξέλιξης στο ελληνικό σχολείο ξεκινάει το 1931 και συνεχίζει έως και σήμερα (Σκορδούλης, 2003). Από τα πρώτα εγχειρίδια βιολογίας αφαιρούνται σημαντικά τμήματα της θεωρίας, άλλα χαρακτηρίζονται ως λάθος  και στο τέλος δεσπόζουν θεολογικές φράσεις του τύπου  « Ο κόσμος είναι έργο της θείας δημιουργίας”. Πρέπει να φτάσουμε στη μεταπολίτευση ώστε να ενσωματωθεί πλήρως η θεωρία του Δαρβίνου στα σχολικά εγχειρίδια, παρότι η παράγραφος που ανέφερε τη συγγένεια ανθρώπου και πιθήκου αφαιρέθηκε δίχως την άδεια του συγγραφέα  (εφημ.ΒΗΜΑ, 20/1/1985). Εκείνη την περίοδο που η θεωρία έκανε τα πρώτα της βήματα στις σχολικές αίθουσες ξεσπάει μια θύελλα αντιδράσεων από   βουλευτές της αντιπολίτευσης και της κυβέρνησης, υπομνήματα της Ιεράς Συνόδου, ενώσεις πολυτέκνων και παραθρησκευτικών οργανώσεων διαμαρτυρόμενοι για το καυτό θέμα της καταγωγής του ανθρώπου όπως παρουσιαζόταν στο βιβλίο ιστορίας του ανθρώπινου γένους.

Στη τελευταία φάση που διαρκεί έως και σήμερα η θεωρία της εξέλιξης, σύμφωνα με τις οδηγίες, διδάσκεται στο τελευταίο κεφάλαιο της βιολογίας της Γ' γυμνασίου έτσι ώστε να μην επαρκεί ο χρόνος για να διδαχτεί. Φιλότιμες ατομικές προσπάθειες εκπαιδευτικών έχουν καταλήξει στο να διδάσκεται το κεφάλαιο σε κάποιο ποσοστό των μαθητών. Ερχόμαστε σήμερα στην τελευταία πράξη του έργου. Το υπουργείο εξέδωσε  νέες οδηγίες διδασκαλίας για την βιολογία της Ά γυμνασίου, όπου αφαιρούνται τα συστήματα οργάνων για τα ζώα δημιουργώντας ένα κενό ανάμεσα στα φυτά και τον άνθρωπο. Αυτή ακριβώς η  συνέχεια προσφερόταν για μια πρώτη εισαγωγή στην εξελικτική διάσταση των οργανισμών, όπως και αναφερόταν πάγια έως και στις περσινές οδηγίες.  Το δεύτερο βήμα ήταν  να σπάσει η ύλη της βιολογίας Γ΄ τάξης σε δύο μέρη με το πρώτο να διδάσκεται ως μονόωρο μάθημα στη Β΄ τάξη και το υπόλοιπο πάλι ως μονόωρο στη Γ΄.  Η ύλη της Β΄ είναι σαφώς πιο ελαφρωμένη , ενώ της Γ΄ θα είναι  σημαντικά πιο επιβαρυμένη  και προφανώς θα προγραμματίζει τη θεωρία της εξέλιξης για ένα ακόμη πιο μακρινό τέλος. Στην ύλη της Β' αφαιρείται η προσαρμογή των οργανισμών στο περιβάλλον που συνδέεται με την εξέλιξη. Να επισημάνουμε ότι  όταν το μάθημα γίνεται μονόωρο δεν αντιστοιχεί αναλογικά στη μισή ύλη αλλά σε λιγότερη, λόγω των πάγιων αναγκών σε επαναλήψεις, διαγωνίσματα και διορθώσεις.

Η πρόσφατη κοπτοραπτική του μαθήματος και της ύλης της βιολογίας είναι τόσο δαιδαλώδης ακριβώς για να αποκρύπτει στο ευρύ κοινό το βασικό της στόχο που είναι  να μη διδάσκονται οι μαθητές τη θεωρία της εξέλιξης. Αν συνυπολογίσουμε ότι από τις πρώτες εξαγγελίες του νέου υπουργού παιδείας Α. Λοβέρδου ήταν  η μετατροπή της  αργίας των τριών ιεραρχών  σε υποχρεωτικό εκκλησιασμό, οι 400 διορισμοί που είχαν προγραμματιστεί για την τριτοβάθμια εκπαίδευση κατέληξαν σε θέσεις ιερωμένων, καθώς  και τις διαρκείς δηλώσεις στήριξης στο πρόσωπο του από υψηλά ιστάμενους ιεράρχες, εύκολα οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι ο υπουργός κάνει παιχνίδι με την εκκλησία. Σε μια δύσκολη πολιτικά εποχή μέσα σε  μια  κυβέρνηση  που έχει λήξει και ξινίσει στους πολίτες, με το πλοίο του ΠΑΣΟΚ να ναυαγεί και τα νέα πολιτικά μορφώματα να έχουν χαμηλές αποδόσεις, ο κ.Λοβέρδος ακολουθεί μια προσωπική τυχοδιωκτική πολιτική συμμαχιών με κοινωνικές ομάδες. Υπόσχεται ότι δεν θα απολύσει κανένα, παραπέμπει τους εκπαιδευτικούς σε διαθεσιμότητα στον Μητσοτάκη, ξεχειλώνει τις μετεγγραφές φοιτητών διαλύοντας τα πανεπιστήμια και κάνει δώρα τους τρείς ιεράρχες και το κεφάλι του Δαρβίνου . Αγωνιώντας για την πολιτική του καριέρα, αναζητά ψηφοφόρους στους κόλπους της εκκλησίας και προσμένει  προεκλογική καμπάνια από του κυριακάτικους άμβωνες.

Το γεγονός ότι η ιδεολογική σύγκρουση για τη θεωρία του Δαρβίνου μαίνεται παγκοσμίως, δεν μπορεί να απαλύνει το δράμα του ελληνικού σχολείου. Οι μαθητές να   στερούνται την επαφή με την επιστημονική θεωρία, που έχει επηρεάσει  εδώ και 200 χρόνια την αντίληψη του μέσου ανθρώπου για το κόσμο όσο καμία άλλη (Mayr, 2000), ώστε ο Α. Λοβέρδος να παραμείνει στην εξουσία με τη στήριξη του πιο συντηρητικού και σκοταδιστικού τμήματος της ελληνικής κοινωνίας. Για να είμαστε δίκαιοι πρέπει να αναγνωρίσουμε τις τεράστιες διαφορές μέσα στο σώμα της εκκλησίας, ανάμεσα στους ανθρώπους που προσπαθούν να ζήσουν με αγάπη, αδελφοσύνη και ανεκτικότητα και σε αυτούς που σχιζοφρενικά συγχωνεύουν τον χριστιανισμό με το ρατσισμό, τη μισαλλοδοξία και τον επιθετικό εθνικισμό. Από τη μία είναι ξεκάθαρο ότι ο Λοβέρδος έχει συμμαχήσει με τους δεύτερους, από την άλλη θα περιμέναμε από τους πρώτους να διαχωρίσουν τη θέση τους, από πελατειακές μικροπολιτικές που οδηγούν στη φίμωση της επιστήμης και την αναπαραγωγή του σκοταδισμού και της αμορφωσιάς.   

Πηγή: alfavita.gr

ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ ΣΤΟΥΣ ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

ΜΕΓΑΛΗ ΣΤΙΓΜΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΥΣ  ΚΑΙ ΤΟΝ ΝΗΠΙΑΓΩΓΟ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΜΑΣ !!
ΔΗΛΩΣΑΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΑΠΟΧΗ - ΑΠΕΡΓΙΑ ΜΕ ΕΝΑ ΠΟΣΟΣΤΟ ΠΕΡΙΠΟΥ 90%!

ΕΝΩΜΕΝΕΣ ,ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΠΟΥ ΙΣΟΠΕΔΩΝΕΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ.

.ΝΑΙ ΜΟΝΟ ΣΕ ΜΙΑ  ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ,ΤΟΝ ΜΑΘΗΤΗ, ΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ , ΧΩΡΙΣ ΠΟΣΟΣΤΩΣΗ ΚΑΙ ΜΕ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ !

ΝΙΩΘΩ ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥΣ !
ΜΑΚΑΡΙ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥΣ ΝΑ ΒΡΕΙ ΜΙΜΗΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΩΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ 

«Θρασίμια» υπάρχουν και αλλού

16:59 | 30 Νοε. 2014

Τελευταία ανανέωση 16:59 | 30 Νοε. 2014

  

Σαν τη βροχή μετά από μακρά περίοδο ξηρασίας, ήρθε η κινητοποίηση μετά τη νηνεμία στο πεδίο της πάλης. Στις 19 Νοεμβρίου, το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας (UC) πέρασε την πρώτη από μια σειρά αυξήσεων στα δίδακτρα, που θα ανεβάσει το κόστος φοίτησης κατά 28% τα επόμενα πέντε χρόνια. Κλεισμένοι στο καταφύγιο της πανεπιστημιούπολης του UC στο Μίσιον Μπέι του Σαν Φρανσίσκο, η πρόεδρος του Πανεπιστημίου Τζανέτ Ναπολιτάνο ήρθε αντιμέτωπη με τον Κυβερνήτη Τζέρι Μπράουν και τον Τζον Πέρες, πρώην πρόεδρο της Πολιτειακής Συνέλευσης[1] της Καλιφόρνιας. Το σχέδιο της «τσαρίνας των απελάσεων» της κυβέρνησης Ομπάμα[2] θα εφαρμόσει μια σειρά εξοντωτικών αυξήσεων έως το 2019.

Ο Μπράουν και ο Πέρες έκαμαν τους υπερασπιστές της δημόσιας παιδείας. Παρά τις αντιρρήσεις του Κυβερνήτη, το νεοφιλελεύθερο σχέδιο της Ναπολιτάνο που θα προσθέσει χιλιάδες δολάρια στο κόστος φοίτησης του UC (ήδη αυξημένο κατά 300% τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια), πέρασε με 7-2 ψήφους από την επιτροπή των Εφόρων. Απέξω, φοιτητές και εργάτες του Πανεπιστημίου εμπόδιζαν την είσοδο οχημάτων στον κατειλημμένο χώρο στάθμευσης, τον ίδιο δυσοίωνο χώρο όπου, το 2010, ένας αστυνομικός της Πανεπιστημιούπολης είχε τραβήξει όπλο απειλώντας τους φοιτητές που διαδήλωναν εκεί. Παράλληλα με την αύξηση των διδάκτρων, οι Έφοροι ενέκριναν αυξήσεις έως 20% στους μισθούς των μελών της διοίκησης. Επιπλέον, για να μην κατηγορηθούν ότι αδιαφορούν για τους ήδη προνομιούχους, σε άλλες συνεδριάσεις οι Έφοροι πέρασαν διάφορα μπόνους για τους πρυτάνεις, ενώ, σύμφωνα με τους Los Angeles Times, το UC πληρώνει περίπου 10.000 τον μήνα ως ενοίκιο για την κατοικία της Ναπολιτάνο.

Αυτές και άλλες παρόμοιες μαζικές και σαρωτικές μεταβιβάσεις πλούτου στα πρωτοπαλίκαρα της διοίκησης, το πραγματικό 1% του πανεπιστημιακού συστήματος, εν μέσω μέτρων λιτότητας και αλλεπάλληλων περικοπών, είναι τόσο εξωφρενικές που αναρωτιέται κανείς αν ξεπήδησαν από το Onion.[3] Τα κορυφαία διοικητικά κλιμάκια αυξήθηκαν κατά 251% από τη δεκαετία του 1990, προσθέτοντας 1 δισ. δολάρια σε κόστος, ενώ μεταξύ της οικονομικής κρίσης και του κινήματος Occupy (2008-2011), ο αριθμός των ατόμων που έχουν βασικό μισθό άνω των 200.000 δολαρίων το χρόνο αυξήθηκε κατά 44%. Μια σχετική ανάλυση αποκάλυψε πως, ενώ τα κορυφαία στελέχη αντιστοιχούν μόλις στο 2,6% του συνόλου των εργαζομένων στο UC, οι μισθοί τους αντιστοιχούν στο 13,8% του συνολικού μισθολογικού κόστους (που ξεπερνά τα 10 δισ. δολάρια). Δυστυχως, στο UC δεν φοβούνται τον αυτοσαρκασμό: τα κέντρα οικονομικών μελετών του Πανεπιστημίου πήραν το όνομα ενός δισεκατομμυριούχου Εφόρου του ιδρύματος – το Κέντρο Ρίτσαρντ Μπλουμ στο Μπέρκλεϊ άνοιξε κιόλας. Μάλιστα, η κατασκευαστική εταιρεία του ίδιου του κου Ντάι-Φάι,[4] η DRS, «έτυχε» να κερδίσει και τη σύμβαση ανέγερσης του κέντρου.

Οι αυξήσεις των διδάκτρων πυροδότησαν σειρά διαδηλώσεων και καταλήψεις, ενώ  οδήγησαν στη διακοπή εκδηλώσεων. Το Γουίλερ Χολ στο Μπερκλεϊ κατελήφθη το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, ενώ οι φοιτητές κρατάνε ήδη και το Μρακ Χολ στο Ντέιβις. Στο UCLA (Λος Άντζελες) οι διαδηλωτές κατασκήνωσαν μια νύχτα στο ύπαιθρο και την επόμενη διέκοψαν τις εκδηλώσεις που παραδοσιακά προηγούνται του αγώνα αμερικανικού ποδοσφαίρου του UCLA με το USC, τις οποίες παρακολουθούσαν πάνω από 4.000 φοιτητές. Λίγο μετά, καταλήφθηκε το Κτίριο Διοίκησης στο Ρίβερσαϊντ. Την περασμένη Πέμπτη, μια μεσημεριάτικη συγκέντρωση στην πανεπιστημιούπολη της Σάντα Κρουζ μετατράπηκε σε διαδήλωση συνοδεία ηχητικού συστήματος που μετακινούνταν από τους φοιτητές πάνω… σε σκέιτμπορντ. Ο ρυθμός του «Wanna Be Startin’ Somethin’»  του Μάικλ Τζάκσον έβγαζε ολοένα και περισσότερους φοιτητές από τις αίθουσες, μέχρι που η πορεία έφτασε στο Κτίριο των Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών. Οι διοικητικοί υπάλληλοι άρχισαν να βγαίνουν από τα γραφεία της Κοσμητείας έξω στη βροχή, με τη σύγχυση και την απελπισία ζωγραφισμένες στα πρόσωπά τους, καθώς οι φοιτητές έστηναν οδοφράγματα.

Η εμφάνιση του δρ Κορνέλ Ουέστ, το ίδιο απόγευμα, ηλέκτρισε την ατμόσφαιρα στην κατάληψη της Σάντα Κρουζ. Ο αδελφός Ουέστ επισκέφθηκε την κατάληψη αμέσως μόλις τελείωσε την προγραμματισμένη διάλεξή του σε ένα κοντινό κτίριο.  Στην παθιασμένη του ομιλία, τα έψαλε στις κρατικές και επιχειρηματικές ελίτ για τη «διεστραμμένη» κοινωνική πολιτική που προωθούν: τις περικοπές στις δημόσιες δαπάνες για την παιδεία, την απόλυτη προτεραιότητα της αστυνομίας, του σωφρονιστικού συστήματος και της νεοιμπεριαλιστικής ισχύος. Απαριθμώντας σειρά αδικιών, από τη δολοφονία του Μάικλ Μπράουν στο Φέργκιουσον μέχρι τους συνεχιζόμενους πολέμους στη Μέση Ανατολή, είπε: «Τρέφω βαθύτατο σεβασμό για τον καθέναν και την καθεμιά εδώ μέσα» (η φωνή του υψώθηκε με έναν οίστρο θρησκευτικού κηρύγματος). «Και υπάρχει άμεση σύνδεση μεταξύ του τι κάνετε εδώ και όσων γίνονται στο Φέργκιουσον». Έξω από το κατειλημμένο κτίριο, στο αίθριο του συγκροτήματος των Ανθρωπιστικών Σπουδών, ηλεκτρονικομμουνιστές και φοιτητές τιμούσαν την παράδοση που τους θέλει να χορεύουν στο ύπαιθρο κατά την πρώτη δυνατή βροχή του σχολικού έτους. Μόλις είδαν τον καθηγητή Ουέστ να βγαίνει από το κτήριο, οι φοιτητές ξέσπασαν σε επευφημίες, και το γνωστό πλέον σύνθημα Fuck the Regents (Να γαμηθούν οι Έφοροι!) αντηχούσε για ώρα γύρω απ’ το αίθριο.

Κάπως έτσι πέρασε η νύχτα της Πέμπτης. Την Παρασκευή (20.11) οι καταληψίες επιδόθηκαν σε μια σειρά παραγωγικών οργανωτικών συναντήσεων και εργαστηρίων, ενώ εξέδωσαν νέες ανακοινώσεις και δελτία Tύπου. Όλες οι δραστηριότητες κορυφώθηκαν σε μια γενική συνέλευση το απόγευμα. Οι Γενικές Συνελεύσεις έχουν τις δικές τους παράξενες «διαφορές και επαναλήψεις»: οι αυθόρμητες δημοκρατικές διαδικασίες καμιά φορά πρoάγουν διαμεσολαβητές επιρρεπείς τόσο στην υπερβολή όσο και στην αυτοπροβολή, και οι οκνηρές τους προσπάθειες να είναι ανοιχτοί σε όλους καταλήγουν στον αποκλεισμό των πιο περιθωριοποιημένων, αναπαράγοντας έτσι τις ιεραρχικές δομές εξουσίας με άξονες τη φυλή, την κοινωνική τάξη και το φύλο που διατρέχουν τόσο βαθιά την κοινωνία μας ώστε εισρέουν ακόμα και σε κατειλημμένους, κοινοβιακούς χώρους. Αυτά είναι τα θολά νερά της αριστερίστικης πολιτικής των πανεπιστημίων. Την Παρασκευή το βράδυ, γύρω στους 400 φοιτητές σκάρωσαν ένα χορευτικό πάρτι, το οποίο σαν να επανέφερε το πνεύμα του κινήματος του 2009. Το κίνημα ζωντανεύει όταν αγκαλιάζει την ποικιλομορφία, γιατί όχι και την παρδαλότητα.

Το «από τα πάνω» εναλλακτικό σχέδιο στις αυξήσεις των διδάκτρων έρχεται από τον Κυβερνήτη Μπράουν και τον Αναπληρωτή του Γκάβιν Νιούσομ. Μπορεί να μην περιλαμβάνει αυξήσεις στα δίδακτρα όπως το σχέδιο της Ναπολιτάνο και των Εφόρων, αλλά προβλέπει αυστηρότατες νεοφιλελεύθερης έμπνευσης προϋποθέσεις πρόσβασης, καθώς και άλλα μέτρα λιτότητας – για παράδειγμα, με την επίκληση της ανάγκης περιορισμού των ολοένα και πιο «φουσκωμένων» συνολικών δομών του Πανεπιστημίου, προτείνεται ο περιορισμός των προπτυχιακών προγραμμάτων στα τρία έτη. Επίσης, η εξ αποστάσεως διδασκαλία είναι κάτι που συζητείται επισήμως ως Η Λύση στο «πρόβλημα» των δαπανών για την παιδεία. Ήδη έχει ζητηθεί από κάποιους Βοηθούς Καθηγητές να διδάσκουν σε δύο τμήματα και να πληρώνονται για το ένα. Μπορεί όντως η κρατική χρηματοδότηση να έχει μειωθεί, αλλά οι προηγούμενες αυξήσεις στα δίδακτρα έχουν υπερκαλύψει το κενό του ενός δις δολαρίων, σύμφωνα με κάποιες μελέτες. Μόνο που το UC αρνείται να υποστεί πλήρη έλεγχο των δαπανών που κάνει και των επιχορηγήσεων που λαμβάνει. «Το Γραφείο της προέδρου του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας έχει προϋπολογισμό ίσο σχεδόν με αυτόν ολόκληρης της δικής μας πανεπιστημιούπολης», κατήγγειλε ο φοιτητής Μπεν Μέιμπι από τη Σάντα Κρουζ. «Εάν νοιάζονται για τους φοιτητές, πρέπει να κάνουν διαφορετικές επιλογές για την υποστήριξή τους».

Η πολιτική συνείδηση βρίσκει πραγματικά εύφορο έδαφος σε τέτοια περιβάλλοντα. Στη συγκεκριμένη συγκυρία, αναπτύσσονται όχι μόνο επαναστατικοί δεσμοί μεταξύ των καταληψιών, αλλά και δεσμοί αλληλεγγύης με το Φέργκιουσον ή με τους εξαφανισμένους φοιτητές της Αγιοτσινάπα. Όπως αναπτύσσεται και μια κοινή αίσθηση περί του ποιοι κινούν τα νήματα από την Ουάσινγκτον ως το Γραφείο της Προέδρου του UC. Μέχρι το τέλος του περασμένου σαββατοκύριακου, η διοίκηση δεν είχε κάποιο σχέδιο ανακατάληψης των κτηρίων. Η αστυνομική παρουσία στην επόμενη ηλεκτρονικομμουνιστική γιορτή των καταληψιών ήταν ελάχιστη και διακριτική. Και το αίθριο των Ανθρωπιστικών Σπουδών είναι μεταξύ άλλων το μέρος που δόθηκε μια απάντηση στην απόφαση του Φέργκιουσον.

Ο David Lau  είναι δοκιμιογράφος, ποιητής και διδάσκει ζητήματα παγκοσμιοποίησης στο UC Santa Cruz. Το άρθρο «Occupy Back on Campus» δημοσιεύθηκε στο «Counterpunch», στις  24.11.2014

[1] Κατ’ αναλογία με τις ομοσπονδιακές δομές, η Πολιτειακή Συνέλευση είναι η Κάτω Βουλή του Πολιτειακού Νομοθετικού Σώματος (State Assembly), ενώ η Άνω Βουλή λέγεται Πολιτειακή Γερουσία (State Senate).

[2] Η Τζανέτ Ναπολιτάνο υπηρέτησε ως υπουργός Εθνικής Ασφάλειας από το 2009 έως το 2013. Επί των ημερών της «έτρεξε» ένα αμφιλεγόμενο πρόγραμμα απελάσεων με την ονομασία «Ασφαλείς Κοινότητες».

[3]  Αμερικανικό σατιρικό σάιτ παρόμοιο με το δικό μας «Κουλούρι».

[4] Ο Ρίτσαρντ Μπλουμ είναι ένας από τους κορυφαίους επενδυτές κεφαλαίων στις ΗΠΑ. Το προσωνύμιο «κος Ντάι-Φάι» (Mr. DiFi) οφείλεται στο ότι είναι παντρεμένος με την Νταϊάν Φάινσταϊν, ένα από τα αρχαιότερα και ισχυρότερα μέλη της Γερουσίας.

Κείμενο:  Ντέβιντ Λάου
Μετάφραση: Δημήτρης Ιωάννου
Πηγή: Ενθέματα της Αυγής