Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2015

Μύθοι, λαϊκές ιστορίες και παραμύθια για τη διαχείριση του bullying

Μύθοι, λαϊκές ιστορίες και παραμύθια για τη διαχείριση του bullying

15:34 | 25 Φεβ. 2015
Το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς, στο πλαίσιο των δράσεων με στόχο την κοινωνική ευαισθητοποίηση, παρουσιάζει σειρά αφηγηματικών παραστάσεων για εφήβους με τίτλο «Δε σε φοβάμαι», με αφηγητή τον Στέλιο Πελασγό. Οι παραστάσεις θα πραγματοποιηθούν στις 2, 4, 5, 6 Μαρτίου 2015, στο Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας Ν. & Σ. Τσαλαπάτα, στον Βόλο, και απευθύνονται σε σχολικές τάξεις Γυμνασίου.
Η αύξηση της βίας συνδέεται άμεσα με το φόβο, συναίσθημα που μπορεί να είναι καταστροφικό και προστατευτικό, ταυτοχρόνως. Η αναγνώριση και η διαχείριση του φόβου είναι απαραίτητες για κάθε ηλικία και ειδικά για την εφηβεία. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι για το φαινόμενο του εκφοβισμού (bullying) – ιδιαιτέρως διαδεδομένο στις μέρες μας – υπάρχουν απαντήσεις στις λαϊκές παραδόσεις και, μάλιστα, δίχως στείρους διδακτισμούς και συνθηματολογία. Έτσι, ο αφηγητής με «όπλα» τις λέξεις και τη δύναμη της τέχνης του, εξιστορεί όσα σχετικά μπορούν να γοητεύσουν τη φαντασία και, κυρίως, να ενεργοποιήσουν διαδικασίες αναστοχασμού.
Η είσοδος στο πρόγραμμα είναι δωρεάν. Απαραίτητη η προσυνεννόηση με το Μουσείο.
Για περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής, μπορείτε να επικοινωνήσετε στο τηλ.: 24210 29844 (καθημερινά 10:00 – 17:00 εκτός Τρίτης).
Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας Ν. & Σ. Τσαλαπάτα
Νότια Πύλη, Βόλος
Τηλ.: 24210 – 29844
Πηγή: e-thessalia.gr
Κατηγορία άρθρου:

Δυόμισι δισ. στο τραπέζι του Σόιμπλε

Γιώργος Ανανδρανιστάκης

πηγή: Αυγή

Πολιτική

Δυόμισι δισ. στο τραπέζι του Σόιμπλε

Είναι αλλιώς να λες ότι μπορείς να βρεις δυόμισι δισ. από τη φοροδιαφυγή και αλλιώς να τα έχεις βρει πραγματικά και να τα βάλεις πάνω στο τραπέζι του Σόιμπλε στο τέλος Ιουνίου.

Η δημοσκόπηση της Public Issue που δημοσίευσε η "Αυγή" της Κυριακής είναι άκρως εντυπωσιακή. Η δημοφιλία της κυβέρνησης φτάνει στο 81%, του Τσίπρα στο 87%, του Βαρουφάκη στο 75% - επιδόσεις πρωτοφανείς για τα δεδομένα του πολιτικού συστήματος. Για να αντιληφθούμε, ωστόσο, ποιες ακριβώς είναι οι διαθέσεις των πολιτών, πρέπει να εξετάσουμε και κάποια άλλα ευρήματα: Το 81% έχει αρνητική γνώμη για τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε, το 78% για τη Γερμανία, το 83% είναι κατά του Μνημονίου. Την ίδια ώρα, όμως, το 61% έχει θετική γνώμη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, το 76% έχει θετική γνώμη για το ευρώ και το 73% θα ψήφιζε υπέρ της παραμονής στο ευρώ εφόσον γινόταν σχετικό δημοψήφισμα. Υπέρ της εξόδου θα ψήφιζε το 20%.
Οι πολίτες ζητούν κατάργηση του Μνημονίου εντός της Ευρωζώνης, αυτό δηλαδή που είχε υποσχεθεί προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ. Για κατάργηση του Μνημονίου εντός Ευρωζώνης έχει δεσμευτεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό προβλέπουν και τα συνεδριακά κείμενα, τα οποία έχουν ψηφιστεί με μεγάλη πλειοψηφία. Στόχος εξαιρετικά δύσκολος, αλλά, τι να κάνουμε, αυτός είναι ο στόχος. Υπάρχει και η εύκολη οδός, η κατάργηση του Μνημονίου με ταυτόχρονη έξοδο από την Ευρωζώνη - δεν δίνουμε λογαριασμό, δεν παίρνουμε λογαριασμό. Ωραίο, και κομμάτι ηρωικό, να το λες, δύσκολο να το κάνεις. Αν το κάνεις, πρέπει να είσαι έτοιμος να αντιμετωπίσεις τις πολύ μεγάλες δυσκολίες των πρώτων μηνών κι εκεί να δούμε αν όσοι υποστηρίζουν την κυβέρνηση θα παραμείνουν στα ποσοστά του 80%. Άσε που δεν μπορείς να πάρεις τέτοιου δομικού χαρακτήρα αποφάσεις χωρίς να ρωτήσεις τον λαό κι αν τον ρωτήσεις, η απάντηση μπορεί να οδηγήσει σε πανωλεθρία. Στο 73%-20% υπέρ του ευρώ είναι το σκορ που δίνει η Public Ιssue.
Ο άλλος δρόμος είναι ο δύσκολος, ο περίπλοκος, ο αντιφατικός, που, για να τον περπατήσεις μέχρι το τέλος, χρειάζεσαι χρόνο. Είναι αδύνατον να τον πας τρέχοντας, πρέπει να τον διασχίσεις βήμα - βήμα, να πέφτεις, να σηκώνεσαι να ξαναπέφτεις. Χρόνο κέρδισε, μεταξύ πολλών άλλων, με τη συμφωνία της Παρασκευής (την ώρα που γράφεται το κείμενο, δεν γνωρίζουμε αν έχει εγκριθεί από το Eurogroup) η ελληνική κυβέρνηση. Κέρδισε χρόνο για να γίνει κυβέρνηση, να οργανώσει τα υπουργεία, τον κρατικό μηχανισμό, το τραπεζικό σύστημα. Κέρδισε χρόνο για να αποδείξει ότι μπορεί να κυβερνήσει, ότι μπορεί να πιάσει τους φοροφυγάδες και τους λαθρέμπορους, ότι μπορεί να πατάξει το σύστημα της διαπλοκής, ότι μπορεί να αναδιοργανώσει το Δημόσιο ώστε να είναι φιλολαϊκό και αποδοτικό. Είναι αλλιώς να λες ότι μπορείς να βρεις δυόμισι δισ. από τη φοροδιαφυγή και αλλιώς να τα έχεις βρει πραγματικά και να τα βάλεις πάνω στο τραπέζι του Σόιμπλε στο τέλος Ιουνίου.
Και στο κάτω - κάτω, αν είναι να την κάνεις τη ρημάδα τη ρήξη, επειδή θα σε εξωθήσουν οι άλλοι, καλύτερα να την κάνεις με τους δικούς σου όρους και όχι με τους δικούς τους.
- See more at: http://left.gr/news/dyomisi-dis-sto-trapezi-toy-soimple#sthash.KwbSKVOo.dpuf

Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2015

Δείτε ποιες μέρες μπορείτε να επισκέπτεστε τα μουσεία όλης της χώρας χωρίς να πληρώσετε εισιτήριο

Δείτε ποιες μέρες μπορείτε να επισκέπτεστε τα μουσεία όλης της χώρας χωρίς να πληρώσετε εισιτήριο



Ημέρες Ελευθέρας Εισόδου 


* 6 Μαρτίου - Μνήμη Μελίνας Μερκούρη. 
* 5 Ιουνίου - Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. 
* 18 Απριλίου - Διεθνής Ημέρα Μνημείων. 
* 18 Μαΐου - Διεθνής Ημέρα Μουσείων. 
* Το τελευταίο Σαββατοκύριακο Σεπτεμβρίου κάθε έτους (Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς).
* Οι Κυριακές κατά το διάστημα από 1 Νοεμβρίου έως 31 Μαρτίου. 
* Οι επίσημες αργίες του Κράτους. 
* Η πρώτη Κυριακή κάθε μήνα, πλην των μηνών Ιουλίου, Αυγούστου και Σεπτεμβρίου (όταν η πρώτη Κυριακή είναι αργία, ως ημέρα εισόδου καθορίζεται η δεύτερη Κυριακή). 
* 27 Σεπτεμβρίου, Παγκόσμια ημέρα Τουρισμού. 

Πρόσωπα που καταβάλλουν μειωμένη είσοδο (ανερχόμενη στο 50% περίπου της εκάστοτε εγκεκριμένης τιμής) 

* Οι φοιτητές Ανωτέρων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων και ισοτίμων Σχολών των εκτός της Ε.Ε. χωρών, με την επίδειξη της φοιτητικής τους ταυτότητας. 
* Οι συμμετέχοντες σε Διεθνή Συνέδρια μετά από έγκριση του Γενικού Διευθυντού Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς. 
* Οι συμμετέχοντες στα προγράμματα εκδρομών που διοργανώνει ο Οργανισμός Εργατικής Εστίας. 
* Οι συνοδοί γονείς στις εκπαιδευτικές επισκέψεις των σχολείων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. 
* Έλληνες πολίτες καθώς και οι πολίτες των λοιπών κρατών-μελών της Ε.Ε άνω των 65, με την επίδειξη αστυνομικής ταυτότητας η διαβατηρίου. 

Πρόσωπα που απαλλάσσονται από την καταβολή εισιτηρίου εισόδου

* Τα μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου. 
* Οι νέοι ηλικίας έως 19 ετών, με την επίδειξη Αστυνομικής Ταυτότητας ή Διαβατηρίου για την επιβεβαίωση της ηλικίας. 
* Οι φοιτητές και οι σπουδαστές των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, ή Ισοτίμων Σχολών των Κρατών – Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και των Σχολών Ξεναγών, με την επίδειξη της φοιτητικής τους ταυτότητας. 
* Οι υπηρετούντες τη στρατιωτική τους θητεία, με την επίδειξη της στρατιωτικής τους ταυτότητας. 
* Οι υπάλληλοι του Υπουργείου Πολιτισμού, του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων (Τ.Α.Π.Α.), του Ταμείου Διαχείρισης Πιστώσεων για την Εκτέλεση Αρχαιολογικών Έργων (Τ.Δ.Π.Ε.Α.Ε.) και του Οργανισμού Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού (Ο.Π.Ε.Π.), με την επίδειξη της υπηρεσιακής τους ταυτότητας. 
* Οι κάτοχοι ειδικής κάρτας μέλους του Διεθνούς Συμβουλίου Μουσείων (ICOM) ή του Διεθνούς Συμβουλίου Μνημείων και Τοποθεσιών (ICOMOS), με την επίδειξη αυτής. 
* Οι ξεναγοί, με την επίδειξη ταυτότητας του Υπουργείου Ανάπτυξης. 
* Οι συνοδοί εκπαιδευτικοί στις επισκέψεις σχολείων και ιδρυμάτων της Α΄ βάθμιας, Β΄ βάθμιας και Γ΄ βάθμιας εκπαίδευσης. 
* Οι δημοσιογράφοι, με την επίδειξη της δημοσιογραφικής τους ταυτότητας. 
* Τα μέλη Εταιρειών και Συλλόγων Φίλων Μουσείων και Αρχαιολογικών Χώρων σε όλη την Ελλάδα, με την επίδειξη της θεωρημένης κάρτας – μέλους. 
* Οι επίσημοι φιλοξενούμενοι του Ελληνικού Δημοσίου, μετά από έγκριση του Γενικού Διευθυντού Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς. 
* Οι συνοδοί τυφλών και ατόμων με κινητικά προβλήματα. 
* Οι κάτοχοι δελτίου ελευθέρας εισόδου. 
* Οι κάτοχοι της «Κάρτας Πολιτισμού» η οποία εκδίδεται από τον Οργανισμό Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού μέσω των κατά τόπους Κέντρων Εξυπηρέτησης Πολιτών. 

Άτομα που δικαιούνται να αποκτήσουν «Δελτίο ελεύθερης εισόδου» τριετούς διάρκειας µε δικαίωμα ανανέωσης 

* Τα μέλη των Κεντρικών Συμβουλίων του Υπουργείου Πολιτισμού και των Τοπικών Συμβουλίων Μνημείων. 
* Τα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων και οι Διευθυντές των Ν.Π.Δ.Δ. και Ν.Π.Ι.Δ. που εποπτεύονται από το Υπουργείο Πολιτισμού. 
* Οι Ακαδημαϊκοί. 
* Οι Εκπαιδευτικοί λειτουργοί Γ΄ βάθμιας, Β΄ βάθμιας και Α΄ βάθμιας εκπαίδευσης (ημεδαποί και αλλοδαποί, εν ενεργεία και συνταξιούχοι, Ιδιωτικού και Δημοσίου τομέα). Στην περίπτωση των αναπληρωτών και ωρομισθίων καθηγητών, η έκδοση δελτίου ελευθέρας εισόδου είναι δυνατή για το διάστημα που ασκούν το εκπαιδευτικό λειτούργημα. 
* Οι πτυχιούχοι Αρχαιολογικών και Ιστορικών Τμημάτων Φιλοσοφικών Σχολών, καθώς και των Σχολών Αρχιτεκτονικής. 
* Οι Διευθυντές και τα μέλη των Ξένων Αρχαιολογικών Σχολών στην Ελλάδα. 
* Τα μέλη του Ελληνικού Καλλιτεχνικού και Εικαστικού Επιμελητηρίου. 
* Οι έχοντες λάβει νόμιμη άδεια από το ΥΠ.ΠΟ. συντηρητές αρχαιοτήτων και έργων τέχνης, σύμφωνα με τα αναγραφόμενα στα εδάφια 6.α., β., γ.αα) του Άρθρου 9 (Eιδικές διατάξεις), του Νόμου 2557 «Θεσμοί, μέτρα και δράσεις πολιτιστικής ανάπτυξης.» (ΦΕΚ 271/Α/24.12.1997). 
* Τα μέλη των διπλωματικών αποστολών. 
* Οι συνταξιούχοι υπάλληλοι του Υπουργείου Πολιτισμού, του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων (Τ.Α.Π.) και του Ταμείου Διαχείρισης Πιστώσεων για την Εκτέλεση Αρχαιολογικών Έργων (Τ.Δ.Π.Ε.Α.Ε.). 
* Οι επί συμβάσει υπάλληλοι του Υπουργείου Πολιτισμού, του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων (Τ.Α.Π.), του Ταμείου Διαχείρισης Πιστώσεων για την Εκτέλεση Αρχαιολογικών Έργων (Τ.Δ.Π.Ε.Α.Ε.) και του Οργανισμού Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού Α.Ε. (Ο.Π.Ε.Π. Α.Ε.) 
* Οι αστυνομικοί του Τμήματος Αρχαιοκαπηλίας της Διεύθυνσης Ασφαλείας. 
* Οι υπάλληλοι των εποπτευομένων από το Υπουργείο Πολιτισμού Ιδιωτικών Αρχαιολογικών Μουσείων καθώς και του Μουσείου Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης, του Μουσείου Ελληνικών Μουσικών Οργάνων Φ. Ανωγειανάκη, του Λαογραφικού και Εθνολογικού Μουσείου Μακεδονίας – Θράκης και του Μουσείου Ζυγομαλά.


Ο τηλεπλασιέ Αδωνις

Ο τηλεπλασιέ Αδωνις

georgiadis-adonis.jpg

Ο Άδωνις ΓεωργιάδηςΟι βουλευτές κάλυψαν τον τηλεπωλητή συνάδελφό τους και δεν ήραν την ασυλία του | EUROKINISSI
Την Τρίτη η Βουλή κλήθηκε ακόμα μια φορά να ψηφίσει υπέρ ή κατά της άρσης της ασυλίας του Άδωνιδος Γεωργιάδη για την εκδίκαση μιας μήνυσης η οποία κατατέθηκε από έναν πολίτη στον εισαγγελέα στις 24 Ιουλίου 2014. Η μήνυση αναφερόταν σε αδήλωτα (αφορολόγητα) εισοδήματα του πρώην υπουργού της Νέας Δημοκρατίας από τις πολύωρες καθημερινές τηλεπωλήσεις που πραγματοποιεί τα τελευταία χρόνια, μέσω αρκετών τηλεοπτικών σταθμών όλης της χώρας. Οι βουλευτές τελικά κάλυψαν τον τηλεπωλητή συνάδελφό τους και δεν ήραν την ασυλία του, ωστόσο εκ των πραγμάτων ήρθε στην επιφάνεια ένα θέμα τηλεοπτικής, πολιτικής και φορολογικής ηθικής, που δυστυχώς δεν έχει απασχολήσει σχεδόν κανένα υπεύθυνο στη «χώρα του ό,τι να 'ναι». Διότι ο καθένας μας έχει δει σε κάποιο περιφερειακό κανάλι (αλλά και στο εθνικής εμβέλειας "Ε") κάποια στιγμή του 24ώρου εδώ και πολύ καιρό, τον Αδωνι -όπως επίσης και τους Κωνστ. Πλεύρη, Κυρ. Βελόπουλο, Δημοσθ. Λιακόπουλο κ.ά- να πουλάνε τα αμφιλεγόμενα ιστορικού και «εθνικού» περιεχομένου βιβλία ή DVD, CD κ.λπ, αγορεύοντας ασύστολα και προκλητικά υπέρ συγκεκριμένων ...πολιτικών ιδεών. 
Στο παρελθόν όταν το ΕΣΡ προσπαθούσε να λειτουργήσει είχε επιβάλλει ορισμένες ποινές σε τέτοιου είδους κανάλια τηλεπωλήσεων βασιζόμενο στη νομοθεσία σχετικά με την «υπέρβαση του νόμιμου χρόνου μετάδοσης τηλεπωλήσεων και διαφημιστικών μηνυμάτων» (άρθρα 7 παρ. 1 και 5 παρ. 3 Π.Δ. 100/2000) σε συνδυασμό με την «έλλειψη προγραμματικής πληρότητας» (άρθρο 2 παρ. 6 εδ. δ΄ ν. 2328/1995) των παρεκτραπέντων δήθεν ενημερωτικών και εκπολιτιστικών καναλιών. Με λίγα λόγια, παρότι από το 1995 υπογράφηκε (και έκτοτε ανανεώνεται διαρκώς), μια καταγέλαστη εγκύκλιος των συναρμοδίων υπουργείων (Τύπου, Οικονομικών και Εμπορίου) που αυθαιρέτως δεν εντάσσει τις τηλεπωλήσεις στην κατηγορία των διαφημίσεων, πάλι προκύπτει θέμα υπέρβασης του συνολικού επιτρεπόμενου χρόνου μετάδοσης διαφημίσεων και τηλεπωλήσεων. Αλλά αυτό είναι πταίσμα μπροστά στο πολιτικό σκάνδαλο να βλέπουμε άπειρες ώρες τηλεπωλήσεων του Άδωνι και του κάθε άλλου ομοϊδεάτη του τηλε-ευαγγελιστή ο οποίος στην ουσία έβγαζε και συνεχίζει να βγάζει ακροδεξιούς λόγους (με το αζημίωτο) κατά παράβαση κάθε έννοιας «ποιότητας προγράμματος», αναλογικότητας και ισοτιμίας των πολιτικών διαφημίσεων ιδίως στις προεκλογικές περιόδους. 
Δεν μπορώ προφανώς να σας πω με βεβαιότητα, ότι φοροδιαφεύγουν όλες οι εταιρείες (σαν αυτές του Αδωνιδος, λ.χ.) που αγοράζουν με κάποια εμπορικά συμφωνητικά και σε άγνωστες τιμές χρόνο τηλεπωλήσεων στα συγκεκριμένα κανάλια, ή ότι και τα ίδια αυτά κανάλια -με τις ...αιωνίως προσωρινές άδειες- δεν πληρώνουν, με το ένα ή το άλλο νομιμοφανές τέχνασμα, τους αναλογούντες φόρους και την ασφαλιστική εισφορά του λεγόμενου Αγγελιοσήμου. Είναι ωστόσο, ευκαιρία η νέα κυβέρνηση και το (νέο) ΕΣΡ, με νόμιμη σύνθεση επιτέλους, να καθαρίσουν το τοπίο των μεγάλων αλλά και των λεγόμενων μικρών καναλιών τα οποία εμπορεύονται σχεδόν αποκλειστικά ακροδεξιούς τηλεπλασιέδες, ψευτοτηλεπαιχνίδια, τηλεπωλήσεις, ροζ τηλέφωνα, κ.ο.κ 
ΠΗΓΗ:http://www.efsyn.gr/arthro/o-tileplasie-adonis

Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2015

Έχω τρεις ρόλους στην τάξη: δάσκαλος, γονέας και κοινωνικός λειτουργός

Έχω τρεις ρόλους στην τάξη: δάσκαλος, γονέας και κοινωνικός λειτουργός

15:38 | 24 Φεβ. 2015
Τελευταία ανανέωση 15:39 | 24 Φεβ. 2015
Νιώθω περισσότερο κοινωνικός λειτουργός παρά δάσκαλος μέσα σε μία τάξη... Η εξομολόγηση που ακολουθεί είναι ενός Άγγλου εκπαιδευτικού που με τα επιχειρήματά του αναδεικνύει τις αδυναμίες ενός συστήματος αξιολόγησης του εκπαιδευτικού που δε λαμβάνει υπόψη του πόσο πολύ επηρεάζουν οι κοινωνικές συνθήκες τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα, αλλά και πώς διαμορφώνουν νέους ρόλους στον εκπαιδευτικό, οι οποίοι παραγνωρίζονται από αυτό το σύστημα αξιολόγησης. Μπορούμε να πούμε ότι η εξομολόγηση θα μπορούσε να είναι και ενός Έλληνα εκπαιδευτικού, που τόσο πολύ έχει κατακριθεί ως  υπεύθυνος για τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα.
Ένα παιδί μπήκε στην τάξη μου γεμάτο δάκρυα. Η μητέρα του μόλις είχε χάσει πριν  τη γέννα το μωρό της. Τίποτα δεν μπορεί να προετοιμάσει ένα παιδί εννέα ετών για μια τέτοια απώλεια. Ο πόνος του ήταν τόσο μεγάλος που έγινε αντιληπτός σε όλους τους μαθητές της τάξης. Έβαλα το χέρι μου γύρω του, για να κρύψω τα δάκρυά του και προσπάθησα να βρω κάποιες λέξεις που το παρηγορούσαν. Ένιωσα ότι θα έπρεπε να συγκεντρώσω τις σκέψεις μου και να συμπεριφερθώ  ως γονέας, γνωρίζοντας ότι δε μπορώ να βοηθήσω, αλλά κάτι όμως έπρεπε να κάνω.
Ένα άλλο κορίτσι της τάξης μου, πέρασε ένα καλοκαίρι πολύ τραυματικό για  πιο σοβαρούς λόγους. Είχε περάσει ένα μεγάλο μέρος των διακοπών του, αλλά και αρκετά χρόνια πριν, με σεξουαλική κακοποίηση από ένα μέλος της οικογένειάς του. Παλιά είχα μοιραστεί τις ανησυχίες μου με τους συναδέλφους, γιατί είχα την αίσθηση ότι κάτι δεν πήγαινε καλά  με αυτό το κορίτσι.  Τρομοκρατήθηκα και θύμωσα όταν πλέον συνειδητοποίησα τι είχε περάσει αυτό το κοριτσάκι.
Οι δύο περιπτώσεις παραπάνω είναι ευτυχώς σπάνιες, και ίσως ήταν απλά μια δυστυχής σύμπτωση ότι έτυχαν σε εμένα.
Άλλες περιπτώσεις είναι πιο σύνηθες φαινόμενο όμως.
Η μαμά και ο μπαμπάς ενός άλλου παιδιού ήταν χωρισμένοι, όμως ζούσαν μαζί για οικονομικούς λόγους. Η ατμόσφαιρα στο σπίτι ήταν τεταμένη, και το κορίτσι δεν μπορούσε να καταλάβει ποιο είναι το σωστό και ποιος έχει δίκιο. Πάλι και σε αυτή τη περίπτωση λειτούργησα ως γονέας και το αγκάλιασα.
Από την άλλη, τα αναλυτικά προγράμματα, βέβαια είναι σπουδαία, και μας υποδεικνύουν πώς πρέπει να διδάξουμε τα μαθήματα. Όμως για να αντιμετωπίσουμε απρόβλεπτες καταστάσεις, όπως η συναισθηματική βοήθεια που πολλές φορές πρέπει να δώσουμε, δε μας λένε τίποτα και δεν υπάρχει καμία απολύτως βοήθεια.
Έχω τρεις ρόλους στην τάξη μου: δάσκαλος, γονέας και κοινωνικός λειτουργός. Μερικές φορές, η πραγματική διδασκαλία δεν είναι το σημαντικότερο από όλα τα υπόλοιπα, είναι το λιγότερο. Τα εκπαιδευτικά πρότυπα επιβάλλουν στους εκπαιδευτικούς ότι πρέπει τηρούν κατά γράμμα όλα αυτά που προβλέπουν. Πολλοί εκπαιδευτικοί ζουν με το φόβο ότι δεν έχουν πιάσει αυτά τα πρότυπα. Αλλά το μεγαλύτερο εμπόδιο στη μάθηση δεν είναι ό, τι συμβαίνει μέσα στην τάξη, αλλά τι συμβαίνει έξω από αυτό. Οι εκπαιδευτικοί σε όλη τη χώρα έχουν να αντιμετωπίσουν το συναισθηματικό φορτίο που φέρνουν τα παιδιά στο σχολείο.
Είμαστε ένα «καλό» σχολείο, αλλά όχι όμως  εξαιρετικό, γιατί κάποιοι μαθητές δεν έχουν σημειώσει  την αναμενόμενη πρόοδο. Η επιτροπή αξιολόγησης των εκπαιδευτικών Ofsted δεν ενδιαφέρεται για το κρύβεται πίσω από την έλλειψη προόδου ενός μαθητή. Η επιτροπή αξιολόγησης βλέπει μόνο ότι αυτά τα παιδιά φέρνουν το σχολείο πίσω, χωρίς δηλαδή να εξετάζουν τους κοινωνικούς όρους, και με αυτό τον τρόπο στιγματίζεται και το όνομα του εκπαιδευτικού.
Το εγχειρίδιο διδασκαλίας είναι επιτέλους καιρός να απαγκιστρωθεί από την πολυπλοκότητα της σύγχρονης διδασκαλίας. Τα παιδιά περνούν έξι ώρες στην τάξη μου κάθε μέρα, 30 ώρες την εβδομάδα. Ξοδεύουν περισσότερα χρόνο μαζί μου κατά τη διάρκεια της εβδομάδας παρά με τους γονείς τους. Ξέρω τα πάντα γι' αυτά. Μερικές φορές, νομίζω ότι τα ξέρω καλύτερα από την ίδια τους την οικογένειά. Δεν κρύβεται τίποτα από το περιβάλλον της τάξης. Τα οικογενειακά προβλήματα, τα ζητήματα και τα μυστικά τα μοιράζονται  μαζί μου. Τα παιδιά πρέπει να αντιμετωπίζονται από εκπαιδευτικούς με έναν ανθρώπινο τρόπο, με συναισθηματική υποστήριξη και όχι από εκπαιδευτικούς που φοβούνται μήπως  παραβούν τα stantarts, και έτσι δε μπορούν να προσφέρουν καμία συναισθηματική υποστήριξη.    
Ναι, η επαγγελματική μου προτεραιότητα είναι ότι κάθε παιδί στην τάξη μου πρέπει να πετύχει τους στόχους του. Αλλά όμως αυτός δεν είναι ο μόνος λόγος για τον οποίο διδάσκω. Διδάσκω γιατί θέλω να κάνω τη διαφορά στη ζωή των παιδιών, όχι μόνο στον τομέα της εκπαίδευσης τους. Δεν έχω όλες τις απαντήσεις στα προβλήματά τους, αλλά είμαι πάντα με τους μαθητές μου και έτοιμος να τα παρατήσω όλα και να  τους ακούσω.
Μετάφραση: Παντέρας Νίκος 
Από το fresheducation.gr
Πηγή: theguardian.com

Ένα παιδί για το bullying που δέχεται

Ένα παιδί για το bullying που δέχεται

Της Λίνας Γιάνναρου

17:39 | 23 Φεβ. 2015
Η δασκάλα συγκέντρωσε τις κόλλες των παιδιών και τις ανακάτεψε. Τους είχε υποσχεθεί πλήρη ανωνυμία και ήθελε να καθησυχάσει όσους άφησαν το χαρτί τους τελευταίοι στην έδρα ότι ούτε αυτό θα τους πρόδιδε. Θα τα διάβαζε στο σπίτι της με την ησυχία της, μετά το μεσημεριανό φαγητό. Από τότε που ορίστηκε υπεύθυνη για θέματα bullying στο σχολείο, το homework είχε αυξηθεί και για εκείνη.
Αυτή τη φορά είχε ζητήσει από τους μαθητές της Α΄ Γυμνασίου να σκεφτούν και να σημειώσουν με ειλικρίνεια εάν έχουν υπάρξει θύματα εκφοβισμού στη διάρκεια της σχολικής ζωής τους. Στην πραγματικότητα, δεν περίμενε ότι τα παιδιά θα παραδέχονταν έστω και υπό τον όρο της ανωνυμίας τέτοιου είδους εμπειρίες, όταν... «Ναι έχω δεχτεί μπούλινγκ από τη Δευτέρα μέχρι την Εκτη Δημοτικού επειδή ήμουν διαφορετική και αλλοπρόσαλλη» έγραφε η Αρτεμη (αναγνώρισε αμέσως τον γραφικό της χαρακτήρα, όπως και κάτι μικρολαθάκια στη γραμματική λόγω δυσλεξίας).
«Εχω δεχτεί και σωματική και ψυχική βία και με έφερναν στα όρια που έλεγα “θέλω να πεθάνω, δεν υπάρχει λόγος να ζω και να υπάρχω”. Αλλά έμαθα με τα χρόνια να ξεπερνάω τα προβλήματά μου και να συνεχίζω» τέλειωνε το κορίτσι.
«Παραβαίνοντας» τη συμφωνία που είχε κάνει με τους μαθητές της, η δασκάλα θεώρησε σωστό να ενημερώσει τους γονείς του παιδιού: τους γνώριζε, ήξερε ότι θα ήθελαν να ξέρουν και ότι θα το χειρίζονταν με τον καλύτερο τρόπο.
Είχε δίκιο. «Γνωρίζαμε ότι η κόρη μας δεχόταν bullying από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού και το αντιμετωπίζαμε με συζήτηση μαζί της, αλλά και με τους γονείς των άλλων παιδιών. Πάντα ήρεμα και ψύχραιμα» λέει στην «Κ» ο μπαμπάς της Αρτεμης. «Επειδή ήταν πάντα λίγο χοντρούλα και λόγω της δυσλεξίας όχι και τόσο καλή μαθήτρια, η Αρτεμη ήταν πάντα ο εύκολος στόχος. Και τα παιδιά μπορούν να γίνουν πολύ σκληρά».
Μέσω κινητού
Παρότι στο γυμνάσιο πια, η κατάσταση δεν άλλαξε. Αντίθετα, λίγο πριν από τα Χριστούγεννα έγινε το χειρότερο περιστατικό. «Ηταν μόλις η Αρτεμη είχε αποκτήσει το πρώτο της κινητό. Εκεί είχε εγκαταστήσει την εφαρμογή Viber μέσω της οποίας μπορούν τα παιδιά να κάνουν τσατ σε ομάδες. Καθόμασταν στο σαλόνι όλοι μαζί όταν την είδαμε να αναστατώνεται, να ασπρίζει. Αμέσως πήγε ο αδερφός της (σ.σ. είναι στη Γ΄ Λυκείου) και της πήρε το κινητό. Είχε μπει σε ένα γκρουπ και είχε πει "γεια". Αμέσως πετάχτηκε ένα αγόρι και της λέει "άντε μωρή χοντρή". Πήγε να υπερασπιστεί τον εαυτό της, αλλά μετά άρχισαν το ένα αγόρι μετά το άλλο να πλειοδοτούν σε σκληρότητα. Της έγραφαν όλο και χειρότερα».
Μετά το αρχικό σοκ, οι γονείς της Αρτεμης αντέδρασαν με σύνεση. Επικοινώνησαν με τους γονείς των παιδιών που έκαναν τα υβριστικά σχόλια και, με ηρεμία, τους ζήτησαν να κοιτάξουν τα κινητά τηλέφωνα των παιδιών τους. Οταν εκείνοι είδαν ακριβώς τι είχε συμβεί, δεν είχαν περιθώριο από το να αποδεχθούν το σφάλμα των παιδιών και να τους ζητήσουν να επανορθώσουν. «Στο δημοτικό, όταν η Αρτεμη μας έλεγε ότι τα παιδιά με πειράζουν, πιάναμε τους γονείς τους, αλλά αμέσως εκείνοι έπαιρναν αμυντική στάση, δεν το δέχονταν. Ακόμα κι αν τους έκαναν μια επίπληξη, το bullying συνεχιζόταν αμείωτο. Εχοντας τώρα γραπτές αποδείξεις τού τι συμβαίνει, ήταν πιο εύκολο να κάνουμε τους γονείς των άλλων παιδιών να κινητοποιηθούν. Πολλές μαμάδες συγκινήθηκαν, ο γιος μάλιστα της μιας κοντεύει να γίνουν φίλοι με την Αρτεμη», λέει ο πατέρας του κοριτσιού. «Με έναν τρόπο, ήταν ευτύχημα που συνέβη αυτό το περιστατικό. Εχει σταματήσει το bullying σε μεγάλο βαθμό».
Σύμφωνα με την τελευταία μεγάλη έρευνα που έχει πραγματοποιηθεί στη χώρα μας για το θέμα (Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγιεινής -2012), το 8,5% των μαθητών αναφέρει ότι υφίσταται εκφοβισμό δύο με τρεις φορές τον μήνα, ενώ ποσοστό 15,8% αναφέρουν ότι εκφοβίζουν τους άλλους δύο-τρεις φορές τον μήνα. Ενα στα τέσσερα αγόρια (ποσοστό 23,9%) αναφέρει σωματική βία το τελευταίο έτος έναντι 8,3% των κοριτσιών (εμπλέκονται συχνότερα σε λεκτική βία).
Ωστόσο, το κύριο πεδίο εκφοβισμού είναι πια το Ιντερνετ. Σύμφωνα με πρόσφατη διευρωπαϊκή έρευνα σε εφήβους 14-17 ετών, το 21,9% των παιδιών ανέφερε ότι έχει δεχθεί διαδικτυακό bullying το τελευταίο έτος. Στην Ελλάδα μάλιστα καταγράφηκε υψηλότερο του μέσου όρου ποσοστό (26,8%), κατατασσόμενη στη δεύτερη θέση πίσω από τη Ρουμανία (σ.σ. η έρευνα είχε διεξαχθεί σε Ελλάδα, Ισπανία, Πολωνία, Γερμανία, Ρουμανία, Ολλανδία και Ισλανδία). Στις χαμηλότερες θέσεις στον διαδικτυακό εκφοβισμό βρέθηκαν η Ισπανία και η Ισλανδία (13,3% και 13,5% αντίστοιχα).
Οπως δείχνει, πάντως, η έρευνα γύρω από τη μυστηριώδη εξαφάνιση του 20χρονου φοιτητή Βαγγέλη Γιακουμάκη στα Γιάννενα, το bullying δεν έχει ηλικία. Σύμφωνα με ιδιωτικό ερευνητή, στην εξαφάνιση του νεαρού ρόλο φαίνεται να έχει διαδραματίσει η διαρκής παρενόχλησή του από συμφοιτητή του.

Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2015

Η ξινίλα των Γερμανών

Η ξινίλα των Γερμανών

merkel-schoible.jpg

Η γερμανική ελίτ φαίνεται ότι έχει χάσει την ψυχραιμία της
Δεν είναι ώρα για απολογισμούς. Η διαπραγμάτευση τώρα αρχίζει και όπως όλα δείχνουν δεν θα είναι μια διαδικασία ανέφελη. Το αντίθετο. Έχουμε όμως στη διάθεσή μας κάποια στοιχεία που μας επιτρέπουν να κάνουμε ορισμένες παρατηρήσεις:
  • Οι γερμανικές ελίτ έχουν χάσει την ψυχραιμία τους. Τα μέσα ενημέρωσης που έχουν στενές σχέσεις με τους μηχανισμούς εξουσίας επιτίθενται στην ελληνική κυβέρνηση και στην Ελλάδα με ανοίκειους χαρακτηρισμούς, ο κ. Σόιμπλε δεν μπορεί να κρύψει την ξινίλα του, οι εκπρόσωποι των γερμανικών τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων ξιφουλκούν κατά της ατίθασης χώρας με τους τεμπέληδες κατοίκους, που διαρκώς απαιτούν χωρίς όμως να δεσμεύονται. Πρόκειται για συμπεριφορές, οι οποίες αποκαλύπτουν φόβο για το ενδεχόμενο να αμφισβητηθεί η συνοχή της θεωρίας του μονόδρομου.
  • Κατέστη σαφές ότι κουμάντο στην Ευρώπη κάνουν οι Γερμανοί. Δεν τηρούνται ούτε τα προσχήματα. Ήταν αρκετό ένα άβολο εκλογικό αποτέλεσμα για να διαλυθούν οι αυταπάτες (σε όσους είχαν). Με τη Γερμανία συζητά η Ελλάδα και τα ευρωπαϊκά όργανα απλώς παίζουν το ρόλο του μεσολαβητή, ενίοτε μόνο του ταχυδρόμου.
  • Πρώτη φορά είχαμε ορισμένα ίχνη αυτονόμησης. Κάποιες χώρες προσπάθησαν να ψελλίσουν έναν διαφορετικό λόγο. Δεν ξέρουμε αν θα υπάρξει συνέχεια και κλιμάκωση, ωστόσο η επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ, οι καλές δημοσκοπικές επιδόσεις του Podemos και του Σιν Φέιν, αλλά και η απειλή της Λεπέν φαίνεται πως λειτουργούν ερεθιστικά για τις αριστερές πτέρυγες των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων της Ευρώπης. Είναι ενδιαφέρον ότι ακόμη και από το SPD ακούστηκαν φωνές κριτικής για την άτεγκτη στάση του Σόιμπλε. Να κρατάμε πάντως μικρό καλάθι γιατί την ίδια ώρα οι κυβερνήσεις Βαλς (Γαλλία) και Ρέντσι (Ιταλία) προωθούν πολιτικές στα εργασιακά, που κάθε άλλο παρά ενοχλητικές είναι για την κυρίαρχη τάξη πραγμάτων.
  • Από το πώς θα πάνε οι διαπραγματεύσεις το τετράμηνο και από το πώς θα διαμορφωθούν οι συσχετισμοί στην Ευρώπη θα φανεί αν η Ελλάδα μπορεί να ανασάνει εντός ευρωζώνης ή αν κάτι τέτοιο είναι σχεδόν αδύνατο. Η κυβέρνηση έχει πάρει εντολή για ριζοσπαστικές αλλαγές και παραμονή της χώρας στο ευρώ. Αν αποδειχθεί ότι αυτά τα δύο είναι ασύμβατα, πρέπει να κληθούν οι πολίτες να επιλέξουν. 

  • https://www.efsyn.gr/arthro/i-xinila-ton-germanon

Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2015

Γερμανία: Ραγισμένη Δημοκρατία

Γερμανία: Ραγισμένη Δημοκρατία

dromologia.jpg

Στιγμιότυπο από διαδήλωση στο Βερολίνο κατά του ξεπουλήματος της Treuhand, 1994. Το πανό γράφει: «Από εργαζόμενος λαός, [γίναμε] λαός χωρίς δουλειά»...
Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, οι δύο «μονομάχοι» των ημερών -ο «Δαβίδ» Βαρουφάκης και ο «Γολιάθ» Σόιμπλε- συναντιούνται στα μαρμαρένια (σ)αλώνια των Βρυξελλών, σε μια από τις κρισιμότερες συναντήσεις για το μέλλον της χώρας μας αλλά και της ευρωζώνης – τουλάχιστον μέχρι την... επόμενη. Την ίδια στιγμή ο γερμανικός Τύπος, από την «κίτρινη» Bild μέχρι τη «σοβαρή» Die Welt και το «προοδευτικό» Spiegel, επιδίδονται σε ένα νέο γύρο συλλήβδην δαιμονοποίησης του ελληνικού λαού, που τόλμησε -ακούς εκεί!- να σηκώσει κεφάλι και να βάλει το εθνικό του χρέος πάνω από το δημόσιο και τα ευρωπαϊκά ιδανικά πάνω από τα δανεικά.
Ειδικά η άθλια Bild, η εφημερίδα που ξεφτίλισε για πάντα ο μέγας Χάινριχ Μπελ στη «Χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλουμ», έχει ξεσαλώσει εναντίον μας: αναφερόμενος στο έγγραφο της γερμανικής κυβέρνησης προς το Eurogroup ο συντάκτης κάνει λόγο για «ένα τεράστιο χαστούκι για τους Ελληνες φαταούλες» και προσθέτει: «Επιτέλους, κάποιος λέει «όχι» στους χρεοκοπημένους Ελληνες. Δώρα δισεκατομμυρίων για τον ελληνικό λαό – και να τα πληρώσουμε εμείς αυτά. Σε αυτό ο Σόιμπλε δεν συμμετέχει πια. Και για αυτό όλη η Γερμανία λέει: Ευχαριστώ, κύριε υπουργέ».
Μέσα σε ένα τέτοιο ανοίκειο, πολεμικό κλίμα, με τον Σόιμπλε να φέρνει άθελά του (;) στη μνήμη τον καθηλωμένο σε αναπηρικό καρότσι χαρακτήρα του αμετανόητου ναζιστή «τεχνοκράτη του ολέθρου» Dr. Strangelove από το αθάνατο φιλμ του Κιούμπρικ «SOS Πεντάγωνο Καλεί Μόσχα», είναι εύκολο να δαιμονοποιήσει κανείς ολόκληρο τον γερμανικό λαό – να θυμηθεί Ολοκαυτώματα και Αουσβιτς και Αδόλφους.
Ομως κάτι τέτοιο είναι άδικο για τους Γερμανούς, όσο άδικο είναι να αποκαλούν εκείνοι όλους τους Ελληνες «τεμπέληδες» και «φαταούλες»: γιατί ο Σόιμπλε και η γερμανική επιχειρηματική και τραπεζική ελίτ, που αυτός εδώ και παραπάνω από δύο δεκαετίες επάξια εκπροσωπεί σε ρόλο πολιτικού... οικονομισάριου, έχει φροντίσει να φτωχοποιήσει και να μετατρέψει σε μοντέρνους δουλοπάροικους εκατομμύρια δικούς της πολίτες, πριν καταπιαστεί τα τελευταία χρόνια με τη μετατροπή της χώρας μας και των άλλων «χοιριδίων» της ευρω-περιφέρειας σε νέου τύπου αποικίες χρέους.
Σύμφωνα με τη συγκλονιστική έκθεση με τίτλο «Ραγισμένη Δημοκρατία», -η οποία δημοσιεύτηκε την Πέμπτη από την οργάνωση-ομπρέλα «Paritätische Wohlfahrtverband», που μεταφράζεται «Σύνδεσμος για την Ισότιμη Ευημερία» και στην οποία συμμετέχουν περίπου 10.000 οργανώσεις κοινωνικής αρωγής και αλληλεγγύης και του κλάδου περίθαλψης με εκατοντάδες χιλιάδες μέλη και εθελοντές- όλος αυτός ο τεράστιος πλούτος που έχει συγκεντρωθεί σήμερα στη Γερμανία χάρη στην απομύζηση των εργαζομένων και των εταίρων της, καταλήγει σε όλο και λιγότερες τσέπες, παρά το γεγονός ότι τα ποσοστά της απασχόλησης αυξάνονται συνεχώς και ο συνολικός αριθμός των ανέργων παραμένει μικρότερος από τρία εκατομμύρια.
Ο επικεφαλής της γερμανικής «Αλληλεγγύης» Ούλριχ Σνάιντερ ήταν σαφέστατος: εν μέσω πρωτοφανούς «ευημερίας» τα ποσοστά της φτώχειας έχουν ανέλθει στο υψηλότερο επίπεδο μετά την επανένωση της χώρας το 1990. Για την ακρίβεια καταγράφεται το υψηλότερο ποσοστό φτώχειας μετά την επανένωση της Γερμανίας το 1990, καθώς αυξήθηκε από το 15% το 2012 στο 15,5% το 2013. Μιλάμε για πολύ κόσμο, πάνω από 12,5 εκατομμύρια φτωχούς Γερμανούς πολίτες σε σύνολο 80 εκατομμυρίων κατοίκων.
Και βέβαια αυτοί που πλήττονται, στο πλαίσιο του νέου μισάνθρωπου κοινωνικού δαρβινισμού των homo economicus σαν τον Σόιμπλε, είναι οι πλέον αδύναμοι: οι μονογονεϊκές οικογένειες, οι συνταξιούχοι και φυσικά τα παιδιά των φτωχών οικογενειών. Στην έκθεση υπογραμμίζεται πως το 43% των μονογονεϊκών οικογενειών και σχεδόν το 60% των ανέργων ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, με συνεχείς αυξητικές τάσεις από το 2006 και μετά, ενώ τονίζεται η «πλήρης αποσύνδεση» μεταξύ των θετικών αποτελεσμάτων που καταγράφει η γερμανική οικονομία και της καλπάζουσας ανόδου της φτώχειας στη χώρα.
Ταυτόχρονα, μια που μιλάμε για τον Σόιμπλε, στην έκθεση καταγράφεται με μελανά χρώματα πως «το χάσμα μεταξύ των πιο πλούσιων κρατιδίων με τα φτωχότερα κρατίδια μεγεθύνεται όλο και περισσότερο». Το λέμε αυτό γιατί ο σημερινός αγαπημένος όλων των Ελλήνων υπήρξε -ως υφυπουργός Οικονομικών και «δεξί χέρι» του Χελμουτ Κολ- ένας από τους βασικούς αρχιτέκτονες της συστηματικής καταλήστευσης του δημόσιου πλούτου της Ανατολικής Γερμανίας μετά την ενοποίηση μέσω των μαζικών ιδιωτικοποιήσεων της περιβόητης Treuhand.
Συγκεκριμένα η Treuhand μεταξύ 1990 και 1994 ξεπούλησε αντί πινακίου φακής 8.500 δημόσιες επιχειρήσεις, -από χαλυβουργίες μέχρι ορυχεία, δάση, εργατικές πολυκατοικίες και πυρηνικά εργοστάσια(!)- με περισσότερους από 4.000.000 εργαζόμενους, εκ των οποίων τα δυόμισι εκατομμύρια κατέληξαν στην ανεργία...
Η Treuhand, το πρότυπο για το δικό μας μνημονιακό ΤΑΙΠΕΔ, τελικά κατέρρευσε εν μέσω τρομερών αποκαλύψεων για τις «στημένες» fast track ιδιωτικοποιήσεις (περισσότερες από 500 υποθέσεις έφτασαν στη Δικαιοσύνη), ενώ από τα περίπου 600 δισ. μάρκα που υποτίθεται πως θα συγκέντρωνε από το μεγαλύτερο ξεπούλημα στην Ιστορία, μάζεψε τελικά μόλις 44 δισεκατομμύρια! Ο Σόιμπλε όμως όχι μόνο «καθάρισε», αλλά βρέθηκε είκοσι χρόνια μετά να εφαρμόζει τα ίδια απάνθρωπα «πρότυπα» σε βάρος ολόκληρης της Ευρώπης...
http://www.efsyn.gr/arthro/germania-ragismeni-dimokratia

Ο «έντιμος συμβιβασμός»: Τι κερδίζουμε και τι δίνουμε

Ο «έντιμος συμβιβασμός»: Τι κερδίζουμε και τι δίνουμε

TVXS Ανάλυση

08:07 | 21 Φεβ. 2015
Τελευταία ανανέωση 08:16 | 21 Φεβ. 2015
Συμφωνία-γέφυρα με δύσκολους όρους, αλλά χωρίς νέα μέτρα και με χαλάρωση του «γύψου» της λιτότητας φέρνει ο «έντιμος συμβιβασμός» που έκλεισε  τελικά χθες το βράδυ στο Eurogroup των Βρυξελλών. 
Σε όρους πολιτικής επικοινωνίας είναι μια συμφωνία win win, όπως είπε και ο υπουργός Οικονομικών της Ιταλίας Πιερ Κάρλο Παντοάν. Σε όρους πολιτικής ουσίας είναι μια κατ΄ αρχήν συμφωνία – πλαίσιο, μια παρακαταθήκη συμφωνίας, που δίνει χρόνο στην Ελλάδα και χώρο στη Γερμανία. Χρόνο στην Αθήνα για να παλέψει για μια πραγματικά νέα πολιτική και για αλλαγή των συσχετισμών στην Ευρώπη, και χώρο στο Βερολίνο για να ελιχθεί μέσα στην διογκούμενη κοινωνική πίεση που προκαλεί πια το δόγμα της λιτότητας στον ευρωπαϊκό Νότο.
Είναι επίσης μια συμφωνία που προεξοφλεί νέες… μάχες και πολέμους: Κατ’ αρχήν τον Απρίλιο, όταν θα πρέπει να «κλείσει το ταμείο» που θα επιτρέψει την εκταμίευση χρήματος προς την Ελλάδα και – κυρίως – τον Ιούνιο όταν αρχίζουν και οι μεγάλες αποπληρωμές δανείων για την χώρα μας: Ακριβώς τότε η Αθήνα θα πρέπει να διαπραγματευτεί και τον «μεγάλο στόχο», την απομείωση του χρέους και το νέο συμβόλαιο, το «new deal» που επιδιώκει ο Αλέξης Τσίπρας με την Ευρώπη.
Το timing δεν είναι καθόλου τυχαίο. Κι αυτό είναι, ίσως, κι ένα από τα πιο καίρια σημεία νίκης της Γερμανίας στην χθεσινή αναμέτρηση: Το γεγονός ότι, αντί για εξάμηνη παράταση, η «γέφυρα» θα έχει τελικά διάρκεια μόνον τεσσάρων μηνών κατ’ απαίτηση του Βερολίνου.
Διαβάστε ακόμη:
Τα περαιτέρω πραγματικά κέρδη και υποχωρήσεις θα αποτιμηθούν μόλις ξεκαθαρίσουν και οι ακριβείς δεσμεύσεις και μεταρρυθμίσεις που θα προχωρήσει η ελληνική κυβέρνηση– δεσμεύσεις, οι οποίες πρέπει να παραδοθούν με υπόμνημα στους εταίρους τη Δευτέρα.
Έως τότε, η πρώτη ανάγνωση της συμφωνίας των Βρυξελλών δίνει στην Ελλάδα «πόντους» στα εξής σημεία:
*Στο wording – την περίφημη, αλλά πάντα σημαντική σε συμβολισμούς – φρασεολογία, η Αθήνα κέρδισε το «τέλος της τρόικας». Δεν υπάρχει πλέον τρόικα, υπάρχουν «θεσμοί»,  όπως δεν υπάρχει και «Μνημόνιο», υπάρχει «δανειακή σύμβαση». Η νίκη στους συμβολισμούς θα ήταν ολοκληρωτική αν έλειπε από το χθεσινό κείμενο και η φράση «επιτυχής ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος», αλλά τότε δεν θα υπήρχε κανένα… παράσημο νίκης και για την Γερμανία του κυρίου Σόιμπλε.
*Στην ουσία του κειμένου, εξαιρετικά σημαντικό για την Ελλάδα είναι ότι αναγνωρίζεται η έννοια της γέφυρας σ’ αυτό το τετράμηνο πρόγραμμα με στόχο «μια πιθανή νέα συμφωνία», όπως αναγράφεται χαρακτηριστικά στο ανακοινωθέν.
*Η «καλύτερη χρήση της υπάρχουσας ευελιξίας» που προβλέπει το κείμενο είναι το «κλειδί» που ανοίγει την πύλη για την αφαίρεση, αντικατάσταση και αλλαγή των πιο σκληρών όρων του παλιού Μνημονίου – υπό την προϋπόθεση ότι οι ελληνικες αντιπροτάσεις θα είναι συμπαγείς και αξιόπιστες.
*Η χθεσινή συμφωνία ανοίγει και την πύλη για χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα, δηλαδή για λιγότερη λιτότητα. Ο στόχος για πλεόνασμα 3% το 2015 ακυρώνεται μετά το χθεσινό κείμενο, αφού αναφέρεται ότι «τα θεσμικά όργανα θα λάβουν υπόψη τους τις οικονομικές συνθήκες του 2015 για τον στόχο του πρωτογενούς πλεονάσματος». Για την περαιτέρω δημοσιονομική στρατηγική υπάρχει επίσης η ελαστική αναφορά σε «κατάλληλα πρωτογενή πλεονάσματα».
Στην άλλη πλευρά, στις βασικές παραχωρήσεις της Αθήνας καταγράφεται, κατ΄αρχην, η αποδοχή της «ολοκλήρωσης του τρέχοντος προγράμματος» και της «αξιολόγησης της παρατεταμένης συμφωνίας από τους θεσμούς» - δηλαδή το γεγονός ότι η εκταμίευση της επόμενης δόσης θα γίνει μετά από επιθεώρηση και έγκριση των μεταρρυθμίσεων από τους θεσμούς.
Έτερο σημείο παραχώρησης είναι η τετράμηνη αντί για εξάμηνη παράταση, καθώς και η επιστροφή των 11 δις του ΤΧΣ στην δικαιοδοσία του EFSF. Κοινώς, το «μαξιλάρι» των 11 δις θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά και μόνον για την στήριξη των ελληνικών τραπεζών και, δε, μετά από έγκριση της ΕΚΤ, και όχι για οποιαδήποτε χρηματοδότηση κοινωνικών μέτρων.
Η Ελλάδα, δεσμεύεται επίσης να απέχει από «μονομερείς αλλαγές που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τους δημοσιονομικούς στόχους» - γεγονός, που σημαίνει ότι, πιθανώς, θα παγώσουν κάποιες κυβερνητικές εάν και εφόσον έχουν δημοσιονομικό κόστος. Στον αντίποδα αυτού, όμως, βγαίνει εντελώς από το τραπέζι το περίφημο «e-mail Χαρδούβελη» και δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για νέα μέτρα λιτότητας.
Όλα αυτά, βεβαίως, μένει να επιβεβαιωθούν στην πράξη μέσα και από τις συγκεκριμένες προτάσεις που θα παρουσιάσει η ελληνική κυβέρνηση. Ισως, όμως, και το μεγαλύτερο πολιτικό κέρδος – σε τούτη τη φάση τουλάχιστον – να είναι ακριβώς αυτό : Το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση πέτυχε να βάζει στο τραπέζι τη δική της ατζέντα – να θέτει εκείνη τις προτάσεις και να διαπραγματεύεται βελτιώσεις ή αλλαγές. Μια διαδικασία, που μέχρι πριν από δύο μήνες ήταν ακριβώς η αντίστροφη…
Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να απέχουν από οποιαδήποτε κατάργηση των μέτρων και μονομερείς αλλαγές των πολιτικών και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που θα μπορούσαν να επηρεάσουν αρνητικά τους δημοσιονομικούς στόχους,
Εν όψει της αξιολόγησης των θεσμών, το Eurogroup συμφωνεί ότι οι πόροι, που είναι διαθέσιμοι αυτήν την στιγμή στο μαξιλάρι του ΤΧΣ, θα περάσουν στον EFSF, ελεύθεροι από δικαιώματα τρίτων μερών για την διάρκεια της παράτασης της MFFA. Οι πόροι θα συνεχίσουν να είναι διαθέσιμοι για την διάρκεια της παράτασης MFFA και θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και για κόστη εκκαθάρισης. Θα μπορούν να απελευθερωθούν μόνο μετά από αίτημα από την ΕΚΤ και τον Eνιαίο Εποπτικό Μηχανισμό (SSM).
Αναφορικά με την επιστροφή των 10,9 δισ. στον EFSF και το γιατί δεν παραμένουν στο ΤΧΣ, εξήγησε ότι αυτό γίνεται γιατί θέλει το Eurogroup να παραμείνουν για την αναχρηματοδότηση των τραπεζών και όχι για τη χρηματοδότηση του κράτους.
Έως τη Δευτέρα το βράδυ θα πρέπει η ελληνική πλευρά για να παρουσιάσει μία πρώτη λίστα «με μέτρα μεταρρυθμίσεων, βασισμένα στην τρέχουσα συμφωνία» αναφέρεται στην ανακοίνωση του Eurogroup για την Ελλάδα. Επισημαίνεται όμως ότι «οι θεσμοί μετά θα παράσχουν μία πρώτη άποψη για το εάν αυτή «είναι αρκετά πλήρης για να αποτελέσει ένα έγκυρο σημείο εκκίνησης»…
Σε δεύτερο στάδιο έως το τέλος Απριλίου -σε συνεργασία με τις κοινοτικές αρχές- η ίδια λίστα θα πρέπει να γίνει πλήρης. Αν δεν ολοκληρωθούν οι μεταρρυθμίσεις εντός του 4μήνου της επέκτασης (6μηνο ήταν η αρχική πρόταση) τότε δεν θα ληφθεί το υπόλοιπο των δόσεων.
Τι κέρδισε η κυβέρνηση
Υπάρχουν όμως και κέρδη για την ελληνική πλευρά. Ο κ. Βαρουφάκης δήλωσε πως «αποτρέψαμε την μείωση των συντάξεων και την αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά», ενώ η δέσμευση για πρωτογενές πλεόνασμα θα συνδυάζεται για το 2015 με τις οικονομικές εξελίξεις.
Ανοίγει όμως παράθυρο και για το χρέος καθώς αναφέρεται στην χθεσινή ανακοίνωση ότι «οι ελληνικές αρχές έχουν επίσης δεσμευτεί να διασφαλίσουν τα κατάλληλα πρωτογενή πλεονάσματα ή έσοδα χρηματοδότησης τα οποία απαιτούνται για την εγγύηση της βιωσιμότητας του χρέους σύμφωνα με την ανακοίνωση του Eurogroup του Νοεμβρίου 2012»
Οι δεσμεύσεις
Η ανακοίνωση του Eurogroup κάνει σαφές ότι «οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να απόσχουν από οποιαδήποτε κατάργηση των μέτρων και από μονομερείς αλλαγές στις πολιτικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα επηρέαζαν αρνητικά τους δημοσιονομικούς στόχους».
Επίσης, το ζήτημα των κόκκινων δανείων… εγκαταλείπεται. «Τα κεφάλαια του ΤΧΣ θα πρέπει να κρατούνται από το EFSF και μπορούν να χρησιμοποιηθούν «μόνο για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και δαπάνες εξυγίανσης» επισημαίνεται.
Γίνεται επίσης σαφές ότι «οι ελληνικές αρχές επαναδιατυπώνουν την κατηγορηματική δέσμευσή τους για την τήρηση των οικονομικών τους υποχρεώσεων προς όλους τους πιστωτές τους στο ακέραιο και εγκαίρως».
Αναφέρεται ότι «σκοπός της επέκτασης είναι η επιτυχής ολοκλήρωση της αξιολόγησης στη βάση των συνθηκών στην τρέχουσα συμφωνία (σ.σ. δανειακή σύμβαση) αλλά «κάνοντας την καλύτερη δυνατή χρήση της δεδομένης ευελιξίας». Γίνεται μάλιστα λόγος και για μία «πιθανή επόμενη (follow-up) συμφωνία».