Τα μη λαμπερά παιδιά

Του Δημήτρη Τσιριγώτη*

15:32 | 26 Απρ. 2015

Τελευταία ανανέωση 15:33 | 26 Απρ. 2015

  

Ας μην το ξεχνάμε αυτό, εμείς οι εκπαιδευτικοί λοιπόν,  όταν κάποια παιδιά μας σπάνε τα νεύρα, όταν κάνουν φασαρία, όταν δεν μας προσέχουν, όταν δεν έχουν πρόοδο, όταν γενικά μας κάνουν τη ζωή δύσκολη.

Λίγη προσοχή ζητάνε και συνήθως αντί να τους την δώσουμε, τους την στερούμε ως τιμωρία. Τουλάχιστον ας τους μάθουμε να ζητάνε την προσοχή με πιο όμορφο τρόπο. Αυτό που έχει μεγαλύτερη αξία δεν είναι να αγαπάμε κάποια παιδιά που είναι έτσι και αλλιώς αξιαγάπητα αλλά εκείνα που δεν έχουν αυτή την λάμψη. Τότε είναι πολύ πιθανό αυτά τα παιδιά να μας εκπλήξουν με την μεταμόρφωσή τους και με την ανταπόδοση της αγάπης που τους δείξαμε.  

Τα αόρατα παιδιά

Είναι αυτά τα παιδιά που οι δάσκαλοι και καθηγητές μαθαίνουν τελευταίο το όνομά τους. Και όταν περάσει ο καιρός πρώτο το ξεχνάνε. Αυτά που νιώθουν αγωνία κάθε φορά που για να παιχτεί ένας αγώνας χωρίζονται ομάδες. Μην τυχόν και περισσέψουν. Λαχταρούν έστω  και προτελευταία οι αρχηγοί να τα διαλέξουν.

Στις εκδρομές όταν όλοι κανονίζουν με ποιόν θα καθίσουν στο λεωφορείο ή με ποιους θα μοιραστούν το δωμάτιο αυτά περιμένουν να δούνε που περισσεύουν θέσεις. Στις φωτογραφίες του τμήματος θα τα βρείτε στις άκρες να ακουμπάνε την κορνίζα.

Τα πιο τυχερά από αυτά έχουν ένα φίλο αλλά και αυτός είναι τόσο ίδιος που τους θυμίζει τη διαφορά τους από όλους τους άλλους. Δεν σηκώνουν ποτέ το χέρι στο μάθημα και άμα τους ρωτήσει ο δάσκαλος μπλοκάρουν και περιμένουν με αγωνία πότε θα φύγουν από το προσκήνιο, πότε ο προβολέας του δασκάλου θα πέσει αλλού. Τα βλέμματα είναι χαμηλωμένα ,τα χαμόγελα τρεμουλιαστά και οι κινήσεις αργές ,λίγες. Λαχταρούν για λίγο θάρρος, για λίγη αποδοχή από την ομάδα. Η μισή καλή κουβέντα είναι για εκείνα εκτυφλωτικός ήλιος που τα ζεσταίνει για ώρες.

Νιώθουν ότι όλοι τα βλέπουν ,ότι βλέπουν την μοναξιά τους .Ότι κανείς δεν τα θέλει. Και ότι δεν αξίζουν για να τα θέλει κανείς.

Για τους δάσκαλους συνήθως είναι σαν εκείνες τις λευκές σελίδες ,που κατά λάθος δεν έχουν εκτυπωθεί σε ένα βιβλίο, που τις περνάμε γρήγορα γρήγορα, για να πάμε στις επόμενες. Και όμως πάνω σε αυτές τις λευκές σελίδες θα μπορούσαμε να ζωγραφίσουμε και έτσι να ομορφύνουμε όλο το βιβλίο. Αυτά τα παιδιά, να μην το ξεχνάμε, διψάνε για προσοχή και αγάπη και είναι έτοιμα να την ρουφήξουν με ορμή άμα τους τη δώσουμε.

Εκτιμάνε πιο πολύ την αποδοχή μας ,την καλή μας κουβέντα ,τη φροντίδα μας και ανταποδίδουν στο πολλαπλάσιο  ότι τους προσφέρουμε .Ας εκμεταλλευτούμε αυτή τους την δίψα. Όποιοι από εμάς θέλουμε να δούμε ένα θαύμα δεν έχουμε παρά να ασχοληθούμε με την καρδιά μας με αυτά τα παιδιά .Δεν θα πιστεύουμε στα μάτια μας με την μεταμόρφωσή τους .Και αν στην αρχή τα παιδιά αυτά αντιστέκονται ας τα τραβήξουμε προς το μέρος μας με τρόπο ,ας τα ταράξουμε στα καλά λόγια ,στα μπράβο. Στο αμυντικά τους «όχι»  εμείς να ακούμε το «τραβάτε με και ας κλαίω».

Αυτά τα παιδιά που φαίνεται ότι απεχθάνονται να βρίσκονται στο επίκεντρο αλλά που κατά βάθος αυτό είναι που θέλουν. Που αυτή η επίμονη σιωπή τους βγάζει εκκωφαντική κραυγή : «Είμαι και εγώ εδώ. Μη με ξεχνάτε!!!».  

Τα παιδιά των πίσω θρανίων

Είναι κάποια άλλα παιδιά που κάθονται στα πίσω τα θρανία .Όσο πιο μακριά από τον πίνακα γίνεται .Και που προτιμούν να μην έχουν κανέναν πίσω από την πλάτη τους. Και κανέναν πάνω από το κεφάλι τους.

Άλλοι τους λένε φασαριόζους ,άλλοι τους λένε ταραξίες και άλλοι πάλι απλά ζωηρούς. Η βολική λύση για τους διδάσκοντες  είναι η διάγνωση και η ταμπέλα : υπερκινητικά, με διάσπαση προσοχής, παρορμητικά. Τότε η ευθύνη παύει να  βαραίνει  αφού είναι θέμα ειδικού. Και όμως.

Η προσοχή στο μάθημα είναι βάσανο για αυτά ,τιμωρία. Μιλάνε μεταξύ τους, δεν έχουν ησυχία και προσπαθούν να τραβήξουν την προσοχή με έντονο τρόπο. Είναι πειραχτήρια, είναι ζιζάνια, είναι αεικίνητα .Και δεν τους αρέσει η ησυχία. Σαν να τα φοβίζει η σιωπή.

Η αλλαγή θέσης ,οι ωριαίες αποβολές , οι συνεχείς παρατηρήσεις των δασκάλων, οι κλήσεις των γονέων τους και οι τιμωρίες  δεν τα τρομάζουν. Ήταν πάντα στην ημερήσια διάταξη άλλωστε. Είναι ο πονοκέφαλος των μεγάλων ,ένας γρίφος χωρίς λύση. Είναι όμως παιδιά.      

Όχι αυτά εδώ «αόρατα» δεν τα λες. Τουναντίον ετούτα  εδώ «βγάζουν μάτι». Και αν τα αόρατα βγαίνουν μόνα τους από τον κύκλο της τάξης αυτά εδώ συνήθως τα πετάει έξω το ίδιο το σχολείο. Γιατί αυτά εδώ καθώς φαίνεται  δεν χωράνε στον κύκλο. Η κανονικότητα, η νόρμα κόβει ότι διαφέρει και προεξέχει. Το σχολείο που από τη μια αποθεώνει την διαφορετικότητα και από την άλλη όλα να τα κάνει ίδια θέλει. Μήπως αυτό που μας τρομάζει είναι η αδιαφορία που εκφράζουν αυτά τα παιδιά απέναντι στο πρότυπο ,στην τάξη και τελικά στην ίδια μας την εξουσία; Μήπως μας τρομάζει αυτή η περίεργη δύναμη, αυτή η αφοβία; Μήπως εμείς χρησιμοποιώντας τον φόβο ως όπλο για να επιβάλλουμε την τάξη, απέναντι σε αυτά παιδιά νιώθουμε παντελώς άοπλοι; Τελικά μήπως αυτούς  που πιθανόν αύριο θα θελήσουν να αλλάξουν έναν  κόσμο που δεν τους αρέσει,το σχολείο βιάζεται να τους κολλήσει την ταμπέλα των προβληματικών; Και αλήθεια ποιος ευθύνεται για την μη ομαλή ένταξη αυτών των παιδιών ,τα ίδια τα παιδιά ή το σύστημα του σχολείου; Η μισή αλήθεια είναι ότι τα παιδιά αυτά  απορρίπτουν αυτό το σχολείο. Η άλλη μισή είναι ότι και το σχολείο αυτό απορρίπτει αυτά τα παιδιά.

Όταν οι συμπεριφορές λοιπόν πρέπει να αλλάξουν ας μην χρησιμοποιήσουμε το μαχαίρι αλλά το χέρι ,απαλά .Να μην πατήσουμε απότομα το φρένο αλλά να στρέψουμε γλυκά το τιμόνι. Να μην κόψουμε την φόρα και την δύναμη αλλά να τη προσκαλέσουμε να πάει εκεί που πρέπει. Για το καλό όλων μας.

* Ο Δημήτρης Τσιριγώτης είναι Φυσικός

Πηγή: alfavita.gr

Μια μαρτυρία από τη φρίκη της Guernica

14:37 | 26 Απρ. 2015

Τελευταία ανανέωση 14:37 | 26 Απρ. 2015

  

Ήταν Απρίλιος του 1937 όταν τα γερμανικά βομβαρδιστικά εμφανίστηκαν στον Ισπανικό ουρανό, πάνω από την Γκουέρνικα. Μέσα σε λίγη ώρα πάνω από 1.500 άνθρωποι σκοτώθηκαν, η πόλη ισοπεδώθηκε και  ταυτόχρονα μετατράπηκε σε ένα σύμβολο της θηριωδίας του πολέμου. (Διαβάστε επίσης: Guernica: Ένα έγκλημα πολέμου και ένα αριστούργημα)

Η επίθεση πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Ισπανικού εμφυλίου, μεταξύ των δυνάμεων του δικτάτορα Φράνκο και των δημοκρατικών δυνάμεων. Ο ισπανικός βορράς των Βάσκων αποτελούσε πεδίο σθεναρής αντίστασης ενάντια στις φασιστικές δυνάμεις και η κατάληψη της πόλης Μπιλμπάο είχε χαρακτηριστεί στρατηγικής σημασίας.

Στα σχέδια του Φράνκο βρισκόταν και η μικρή κωμόπολη, με μόλις 5.000 κατοίκους, Γκουέρνικα. Οι δικτατορικές εθνικιστικές δυνάμεις υποστηρίζονταν και από τη ναζιστική Γερμανία του Χίτλερ κυρίως μέσω τη Luftwaffe.

Για την Luftwaffe η επίθεση στη Γκουέρνικα αποτελούσε και μία ευκαιρία για τελειοποίηση των αεροπορικών επιθέσεων, λίγο πριν την έναρξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο επικεφαλής των γερμανικών δυνάμεων Hermann Goering κατά τη διάρκεια της δίκης του μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ανέφερε: «Ο ισπανικός εμφύλιος μας έδωσε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε νέες τακτικές για τις αεροπορικές επιθέσεις μας, αλλά και να αποκτήσουμε τις απαραίτητες εμπειρίες».

Η επίθεση στην Γκουέρνικα ήταν μία δοκιμή για τις ναζιστικές δυνάμεις και ονομάστηκε «Επιχείρηση Έκπληξη». Ο βομβαρδισμός πραγματοποιήθηκε στις 26 Απριλίου, 1937, από τις 16:30 έως τις 19:00 και στην επιχείρηση συμμετείχαν 20 γερμανικά μαχητικά και 3 ιταλικά.

Ένας από τους πρώτους ανταποκριτές του εμφυλίου πολέμου που φτάνει στην κατεστραμμένη πόλη μετά τον βομβαρδισμό ήταν ο Noel Monk, της London Daily Express:

«Ήμασταν περίπου δεκαοκτώ μίλια ανατολικά της Γκουέρνικα όταν ο Άντον σταμάτησε το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου και άρχισε να φωνάζει. Έδειξε μπροστά και η ανάσα μου κόπηκε αντικρίζοντας την εικόνα. Πάνω από την κορυφή των λόφων εμφανίστηκε ένα σμήνος αεροπλάνων. Περίπου δώδεκα βομβαρδιστικά πετούσαν ψηλά στον ουρανό και χαμηλότερα συνοδευόντουσαν από έξι μαχητικά Heinkel 52. Τα βομβαρδιστικά πετούσαν προς την Γκουέρνικα, ενώ τα μαχητικά πέταξαν χαμηλά πάνω από το αυτοκίνητό μας.

Ο Άντον και εγώ πηδήξαμε σε μία τρύπα, που είχε δημιουργηθεί από βομβαρδισμό, η οποία ήταν γεμάτη με νερό και λάσπη. Κοιτάξαμε βιαστικά τα μαχητικά και μετά κατεβάσαμε τα κεφάλια μας. Δεν σηκώσαμε το βλέμμα μας μέχρι να φύγουν τα Heinkel. Μας φάνηκαν ώρες, αλλά ήταν μόλις 20 λεπτά. Τα μαχητικά πυροβολούσαν στο δρόμο όσο πετούσαν από πάνω μας. Άρχισα να τρέμω από τον φόβο μου.

Όταν τα Heinkel αποχώρησαν μαζί με τον Άντον τρέξαμε στο αυτοκίνητό. Σε μικρή απόσταση ένα στρατιωτικό όχημα είχε τυλιχτεί στις φλόγες. Το μόνο που μπορούσαμε να κάνουμε ήταν να μεταφέρουμε τους δύο νεκρούς στην άκρη του δρόμου. Έτρεμα ολόκληρος ήταν η πρώτη φορά που είχα φοβηθεί τόσο. Ο ουρανός είχε γίνει κόκκινος από τις φωτιές στην Γκουέρνικα»

Ο Noel Monk και ο συνάδελφός του πλησίασαν με το αυτοκίνητό τους στην Γκουέρνικα σε τέτοιο σημείο, όπου άκουγαν τους ήχους από τον βομβαρδισμό. Συνέχισαν την πορεία τους για την Μπιλμπάο, όπου ο Monk ολοκλήρωσε το κείμενό του για την εφημερίδα και γευμάτισε.

Η μαρτυρία του συνεχίζεται από το σημείο που το γεύμα τους διακόπτεται από την είδηση για τον βομβαρδισμό της Γκουέρνικα.

«Ένα υπάλληλος της κυβέρνησης με δάκρυα στα μάτια μπήκε μέσα στην τραπεζαρία και φώναξε: Η Γκουέρνικα καταστράφηκε. Οι Γερμανοί βομβάρδιζαν και βομβάρδιζαν και βομβάρδιζαν.

Η ώρα ήταν περίπου 21.30 και ο στρατηγός Roberts χτύπησε το χέρι του στο τραπέζι, 'καταραμένα γουρούνια'. Πέντε λεπτά αργότερα κατευθυνόμασταν προς την Γκουέρνικα. Ήμασταν περίπου σε απόσταση δέκα μιλίων από την κωμόπολη όταν είδα τον κόκκινο ουρανό από τις φλόγες. Πλησιάζοντας στην Γκουέρνικα έβλεπα παιδιά, γυναίκες και άνδρες στην άκρη του δρόμου να κάθονται σαστισμένοι. Εκεί ήταν και ένας ιερέας. Σταμάτησα το αυτοκίνητο και πήγα προς το μέρος του.

Τι συνέβη; τον ρώτησα Το πρόσωπο του ήταν μαυρισμένο, τα ρούχα του σκισμένα και δεν μπορούσε να μιλήσει, απλά μου έδειχνε τις φωτιές, περίπου 4 μίλια μακριά. Μετά ψιθύρισε: ‘Aviones. . . bombas. . . mucho, mucho’.

Ήμουν ο πρώτος ανταποκριτής που έφτασε στην Γκουέρνικα και βοήθησα ορισμένους στρατιώτες να μαζέψουν απανθρακωμένα πτώματα. Μερικοί στρατιώτες έκλαιγαν με λυγμούς σαν μικρά παιδιά. Υπήρχαν παντού φωτιές και καπνοί και η μυρωδιά από την καμένη σάρκα ήταν ανυπόφορη. Σπίτια κατέρρεαν.

Στην κεντρική πλατεία, που περιβαλλόταν από ένα τοίχο φωτιάς, βρισκόντουσαν περίπου 100 άνθρωποι. Ένας θρήνος είχε απλωθεί σε όλη την περιοχή. Ένας άνδρας που μιλούσε αγγλικά μου είπε: ‘Στις τέσσερις, πριν ακόμα κλείσει η αγορά, ήρθαν πολλά αεροπλάνα. Πέταξαν βόμβες. Κάποια πετούσαν χαμηλά και πυροβολούσαν στο δρόμο. Ο πατέρας Aroriategui προσευχόταν μαζί με άλλους ανθρώπους στην πλατεία ενώ οι βόμβες έπεφταν’.

Τα μόνα που δεν είχαν καταρρεύσει ήταν η εκκλησία, ένα ιερό δένδρο, σύμβολο των Βάσκων, και ένα μικρό εργοστάσιο πυρομαχικών λίγο έξω από την πόλη. Στην πόλη δεν υπήρχαν αντιαεροπορικά. Ήταν μία επιδρομή φωτιάς.

Ένα θέαμα που με έχει στοιχειώσει ήταν τα απανθρακωμένα πτώματα πολλών γυναικών και παιδιών που τα είχαν μαζέψει στην αποθήκη ενός σπιτιού». 

*Φωτόγραφία, ο πίνακας του Pablo Picasso  "Guernica"

Η καταστροφή του Τσέρνομπιλ-Σαν σήμερα

Η καταστροφή του Τσέρνομπιλ

14:40 | 26 Απρ. 2015

Τελευταία ανανέωση 14:40 | 26 Απρ. 2015

  

26 Απριλίου 1986: Τα σχεδιαστικά σφάλματα, σε συνδυασμό με τα ανθρώπινα λάθη, έχουν ως αποτέλεσμα οι σοβιετικοί μηχανικοί να χάσουν τον έλεγχο ενός αντιδραστήρα στις εγκαταστάσεις πυρηνικής ενέργειας του Τσέρνομπιλ. Μέρος των εγκαταστάσεων λιώνει, πολλοί πεθαίνουν και πολλοί περισσότεροι υποφέρουν. Ο τελικός απολογισμός των θυμάτων δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί.

Όταν κάποιος ακούει «πυρηνική καταστροφή» το μυαλό του δεν πάει στο Three Mile Island, oύτε Windscale, ούτε ακόμα και Χιροσίμα. Συνήθως, η «πυρηνική καταστροφή» φέρνει στο μυαλό το Τσέρνομπιλ.

Ειρωνικά, η καταστροφή που έχει γίνει συνώνυμη με τους κινδύνους της πυρηνικής ενέργειας προκλήθηκε εν μέρει από μια δοκιμή ασφάλειας. Το σύστημα ρύθμισης της ισχύος και το σύστημα ασφάλειας έκτακτης ανάγκης του 4ου αντιδραστήρα στο Τσέρνομπιλ στην Ουκρανία (τότε μέρος της Σοβιετικής Ένωσης) διακόπηκαν για τη δοκιμή στις 25 Απριλίου. Οι περισσότερες από τις ράβδους ελέγχου (τα συστατικά μέρη των αντιδραστήρων που σταματούν την πυρηνική διάσπαση από το να ξεφύγει εκτός ελέγχου) αποσύρθηκαν από τον πυρήνα του αντιδραστήρα, ενώ οι μηχανικοί επέτρεψαν να λειτουργήσει μόλις στο 7 % της ισχύος του.

Στις 1:23 π.μ. στις 26 Απριλίου, στον τέταρτο αντιδραστήρα σημειώθηκε μια τεράστια έκκληση ενέργειας, ή μια ξαφνική άνοδο στο επίπεδο ισχύος. Αυτό με τη σειρά του προκάλεσε μια έκρηξη ατμού, και το υδρογόνο ξέφυγε στην εξωτερική ατμόσφαιρα. Η ανάμιξή του με το οξυγόνο προκάλεσε μια χημική έκρηξη. Αυτή η δεύτερη έκρηξη διέλυσε τη στέγη του αντιδραστήρα, αφήνοντας εκτεθειμένο το ραδιενεργό πυρήνα του. Επιπλέον, από τη έκρηξη εκτινάχθηκε ένα τεράστιο ποσό ιδιαίτερα ραδιενεργών μοριακών και αεριωδών συντριμμιών στην ατμόσφαιρα - η πλειοψηφία της οποίας κατευθύνθηκε προς τη Λευκορωσία (επίσης μέρος της τότε ΕΣΣΔ).

Η προσπάθεια να περιοριστεί η πυρκαγιά που προκλήθηκε και ο καθαρισμός ήταν τραγική και καλά καταγεγραμμένη. Οι πυροσβέστες όρμηξαν στη σκηνή για να σβήσουν τις φλόγες, εκθέτοντας τους εαυτούς τους στα θανάσιμα επίπεδα ακτινοβολίας. Η πυρκαγιά σβήστηκε τελικά στις 6:35 π.μ. το επόμενο πρωί, αλλά ο ραδιενεργός πυρήνας του αντιδραστήρα παρέμεινε εκτεθειμένος. Οι σοβιετικοί μηχανικοί επιχείρησαν για να βρούν μια λύση.

Οι εργαζόμενοι με βαριά προστατευτικά κοστούμια φτυάρισαν τα ραδιενεργά συντρίμμια σε ότι παρέμεινε από τον αντιδραστήρα. Το πλήρωμα καθαρισμού μπορούσε να μείνει στις στέγες των περιβαλλόντων κτιρίων για το πολύ 40 δευτερόλεπτα, επειδή τα επίπεδα ακτινοβολίας ήταν τόσο υψηλά. Στη συνέχεια, ελικόπτερα έριξαν περίπου 5.000 μετρικούς τόνους άμμου, μολυβιού και βορικού οξέος στον αντιδραστήρα. Αλλά αυτό δεν αρκούσε για τον περιορισμό της ραδιενέργειας.

Εν τέλει, οι μηχανικοί αποφάσισαν να ρίξουν 20.000 τόνους μπετόν και μολυβιού στον αντιδραστήρα, τον Δεκέμβριο του 1986. Η τσιμεντένια σαρκοφάγος εξακολουθεί να υπάρχει εκεί μέχρι σήμερα, αλλά τίθενται ερωτήματα για τη σταθερότητα και την διάρκεια ζωής της. Το ραδιενεργό σύννεφο από την καταστροφή του 4ου αντιδραστήρα παρασύρθηκε προς την Ουκρανία, τη Λευκορωσία και τη Ρωσία.

Ως συνέπεια, περισσότεροι από 300.000 άνθρωποι εκκενώθηκαν από μια ζώνη κατά προσέγγιση 18 μιλίων. Πενήντα χιλιάδες άνθρωποι εκκενώθηκαν ακριβώς από την κωμόπολη Pripyat, μετατρέποντας την σε εγκαταλειμμένη πόλη, ουσιαστικά μέσα σε μια μόλις νύχτα. Ο απολογισμών των θυμάτων από την καταστροφή του Τσέρνομπιλ δεν είναι καλά τεκμηριωμένος. Επίσημα, υπήρξαν 56 μοιραία περιστατικά, κυρίως από δηλητηρίαση λόγω ακτινοβολίας αμέσως μετά από το γεγονός.

Εντούτοις, η κάλυψη του γεγονότος από τις σοβιετικές αρχές έχει προκαλέσει πολλές εικασίες για τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα του γεγονότος. Οι αυξήσεις των καρκίνων και των γενετικών παραμορφώσεων έχουν αποδοθεί στην καταστροφή του Τσέρνομπιλ αλλά δεν έχουν τεκμηριωθεί ποτέ επιστημονικά.

Λόγω των ενεργειακών απαιτήσεων, οι εγκαταστάσεις του Τσέρνομπιλ, οι τρεις εναπομείναντες αντιδραστήρες λειτούργησαν για περισσότερο από 14 έτη έως ότου απενεργοποιήθηκαν το Δεκέμβριο του 2000. Οι εγκαταστάσεις σχεδιάζεται να διαλυθούν και να απομακρυνθούν τα ίχνη τους μέχρι το έτος 2065. 

Κατηγορία άρθρου:

• Σαν σήμερα

Επιλογή νέων διευθυντών στις σχολικές μονάδες

Του Πάνου Σαρακηνού*

20:01 | 25 Απρ. 2015

  

Για να δούμε ποια είναι τα κριτήρια επιλογής των νέων διευθυντών, θα πρέπει να δώσουμε συντεταγμένες στο τι ζητάμε από ένα διευθυντή σχολικής μονάδας.

Είναι ο διευθυντής Ο διεκπεραιωτής της γραφικής εργασίας του σχολείου;

Είναι ο διευθυντής το φόβητρο των μαθητών του σχολείου;

Είναι ο διευθυντής κέρβερος του συλλόγου των διδασκόντων;

Είναι ο διευθυντής το πιόνι της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας και κάμπτει την μέση του, απέναντι σ' αυτή;

Αν η απάντηση είναι μια από τις παραπάνω, τότε δεν χρειάζεται να αλλάξουμε τίποτε, όσον αφορά την επιλογή των διευθυντών των σχολικών μονάδων.

Αν όμως θέλουμε να δώσουμε μια νέα διάσταση στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, θα πρέπει να δώσουμε μια άλλη διάσταση και στο ρόλο του διευθυντή.

Θα πρέπει τότε να θεωρήσουμε, ότι ο διευθυντής είναι πολιτικό πρόσωπο, και χαράζει την πολιτική γραμμή του σχολείου του, μέσα σε μια αναμορφωμένη δημοκρατική εκπαίδευση.

Για να γίνω πιο κατανοητός θα αναφέρω ένα παράδειγμα.

Αν έχουμε δύο υποψηφίους για την επιλογή μιάς θέσης διευθυντού σε κάποιο σχολείο και ο πρώτος είχε συντηρητικές απόψεις, ενώ ο δεύτερος ήταν προοδευτικός τότε σε ερώτηση προς τους δύο υποψηφίους, που θα πήγαιναν περίπατο μια συγκεκριμένη μέρα, την τρίτη λυκείου, με αντικείμενο κάτι από την πολιτική,  ο πρώτος θα έλεγε πιθανόν στη Βουλή, ενώ ο δεύτερος θα μπορούσε να πει ότι θα πάει τα παιδιά, στο μουσείο της Μακρονήσου και του Άη Στράτη που είναι στο Θησείο, που θα ήταν αδιανόητο να το πράξει ο πρώτος.

Νομίζω λοιπόν οτι έγινα κατανοητός όταν λέω ότι ο διευθυντής του σχολείου εκφράζει μία πολιτική γραμμή.

Για να δούμε όμως ποιά πρέπει να είναι τα κριτήρια, ώστε να επιλέξουμε διευθυντή σχολικής μονάδας.

Καταρχήν θα μιλήσω για τα αρνητικά κριτήρια. Δηλαδή εκείνα τα κριτήρια που θα απέτρεπαν να γίνει κάποιος διευθυντής. Αυτά είναι είναι η μη  συμμετοχή του τα τελευταία πέντε χρόνια στην τοπική ΕΛΜΕ που ανήκει. Καθηγητής που δεν αγωνίζεται μέσα από το επιστημονικό συνδικαλιστικό όργανο των καθηγητών, για τη βελτίωση της παιδείας και τους όρους εργασίας των συναδέλφων του, δεν μπορεί να αγωνιστεί και στο σχολείο για τη βελτίωση του. Καθηγητές που τα τελευταία χρόνια δε συμμετείχαν σε απεργιακές κινητοποιήσεις συλλαλητήρια του κλάδου μας, δηλαδή άνθρωποι χωρίς αγωνιστική συνείδηση, δεν μπορούν να αγωνίζονται για τη βελτίωση της σχολικής μονάδας. Προηγούμενος διευθυντής η  καθηγητής που ήρθε σε ρήξη με συναδέλφους του, κατά τη διάρκεια της μνημονιακής λαίλαπας, με θέματα αυτοαξιολόγησης σχολικής μονάδας και αξιολόγησης εκπαιδευτικών με σκοπό την απόλυση τους, με καμία δύναμη δεν μπορεί να προταθεί στο σύλλογο των εκπαιδευτικών, για διευθυντής σχολικής μονάδας.

Ας έρθω όμως τώρα βάσει των ανωτέρω να δούμε πώς μπορούμε να εκλέξουμε δημοκρατικά και επιτυχημένα, διευθυντή σχολικής μονάδας.

Καταρχήν ο διευθυντής πρέπει να είναι καθηγητής ή προηγούμενος διευθυντής της υπάρχουσας σχολικής μονάδας. Οι υποψήφιοι θα κάνουν αίτηση προς το ΠΥΣΔΕ . Το ΠΥΣΔΕ θα συνεδριάζει και οι αιρετοί του κλάδου θα αποκλείουν όσους καθηγητές έχουν τα παραπάνω αρνητικά κριτήρια. Οι υπόλοιποι μοριοδοτούνται κατά 50% με διαβάθμιση, ανάλογα με την κοινωνική τους προσφορά,  στο σχολείο, στον τόπο που βρίσκεται το σχολείο και φυσικά λαμβάνοντας υπόψιν τους τις απόψεις του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων και των τοπικών φορέων. Στη συνέχεια οι υποψήφιοι που έχουν απομείνει θα κρίνονται από τους συναδέλφους τους, στη σχολική μονάδα που ανήκουν, κατά το άλλο 50%.

Είμαι της άποψης ότι εκτός από τις γνώσεις πιστοποιητικό Α΄ επιπέδου στις ΤΠΕ κάθε άλλο μεταπτυχιακό ή διδακτορικό ή άλλο πτυχίο δε δίνει περισσότερες ικανότητες, για την διοίκηση σχολικής μονάδας.

*Ο Πάνος Σαρακηνός είναι καθηγητής Μαθηματικών στο 3ο ΓΕΛ Ηρακλείου Αττικής και μέλος της Δ' ΕΛΜΕ Ανατολικής Αττικής

Πηγή: alfavita.gr

ΤΡΕΞΕ ΚΑΙ ΠΕΣ ΤΟ ΣΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ ΣΟΥ!! ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ ΣΤΟ RUN GREECE

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΖΟ!!

Ο ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ ΩΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ

ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24/4 Ο Γ.ΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕ ΤΟΥΣ ΤΟΠΙΚΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΤΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

Το αληθινό σχολείο. Του Χρίστου Τσολάκη

17:04 | 23 Απρ. 2015

Τελευταία ανανέωση 20:23 | 23 Απρ. 2015

  

«Η σημερινή πολιτική ηγεσία αντιλαμβάνεται το σχολείο σαν το μέσο που θα προετοιμάζει ανθρώπους για την αγορά εργασίας. Ο στόχος όμως θα έπρεπε να είναι να αποπροσανατολίσουμε το σχολείο από την αγορά εργασίας και να το προσανατολίσουμε στον άνθρωπο και την παιδεία. Ο άνθρωπος θα στήσει αγορές εργασίας για όλους. Ακούγεται ρομαντικό, όμως  ο μεγαλύτερος ρεαλισμός σήμερα είναι αυτός ο ρομαντισμός» Τσολάκης Χρίστος, σε συνέντευξή του στη Βίκη Χαρισοπούλου

Παρακάτω ακολουθεί απόσπασμα της επιστολής παραίτησής του Χρίστου Τσολάκη από αντιπρόεδρος του παιδαγωγικού ινστιτούτου το 1999, όταν συγκρούσθηκε για θέματα Παιδείας  και ουσίας. Στο χώρο της Παιδείας επικρατούσε αναταραχή (καταλήψεις, πορείες μαθητών) λόγω της μεταρρύθμισης Αρσένη σχετικά με το σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ. Για να μην ξεχνάμε τα λόγια του δασκάλου μας....

Απόσπασμα από την επιστολή παραίτησης:

«αυτά λοιπόν τα αγαθά της παιδείας δεν επιβάλλονται με την τυραννία των βαθμών, της αξιολόγησης και του καταναγκασμού. Οι ανελεύθεροι τρόποι τα αφανίζουν. Αντιθέτως, τα θρέφει το δημιουργικό σχολείο, όπου ο δάσκαλος δεν μεταδίδει έτοιμες γνώσεις, δεν μοιράζει τις μπουκιές της ημέρας, αλλά μεταμορφώνεται σε εμψυχωτή και μαζί με τους μαθητές του δημιουργεί και παράγει πολιτισμό και αξίες. Δάσκαλοι και μαθητές σ’ αυτό το σχολείο μαθαίνουν πως η παιδεία είναι πρώτα απ' όλα ξύπνημα συνειδήσεων. Είναι το μέγιστο μάθημα το οποίον «διδακτόν ουδαμώς έστιν». Και προπάντων μαθαίνουν ότι η ευτυχία του ανθρώπου βρίσκεται στον αγώνα για την ευτυχία της ανθρωπότητας.

Αυτά επιβάλλει η δημοκρατία της διδασκαλίας, μέσα στην οποία αβίαστα και κατά τρόπο φυσιολογικό, ο οποίος συνάδει με την καθημερινή επικοινωνιακή πρακτική, ανθίζουν ο λόγος, η σκέψη, η γνώση, το αίσθημα, και γεννούν κι άλλο λόγο, άλλη σκέψη, κι άλλη γνώση, κι άλλο αίσθημα, γεννούν παιδεία, η οποία έχει να κάνει με την πορεία προς την Ιθάκη και όχι ασφαλώς, με την ίδια την Ιθάκη…………..»

Χρίστος Τσολάκης+.

{από το κείμενο της παραίτησης από τη θέση του αντ/δρου του Π.Ι. που υποβλήθηκε στον υπουργό παιδείας την Παρασκευή 8 Ιανουαρίου 1999}

fresheducation.gr

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου στο Ράδιο Αρβύλα για το θέμα με το βενζινάδικο

Σενάρια εκλογών εν... πτήσει και «κόκκινο τηλέφωνο»

TVXS Ανάλυση

16:40 | 23 Απρ. 2015

  

Διλήμματα εκλογών, διαρροές και διαψεύσεις περί «τελεσιγράφων» και πληροφορίες για «κόκκινο τηλέφωνο» διαχείρισης της κρίσης συνοδεύουν το κρίσιμο ραντεβού Μέρκελ - Τσίπρα στις Βρυξέλλες.

Διαρροές που αποδίδονται σε κυβερνητικές πηγές και κυκλοφόρησαν με τον πρωθυπουργό εν πτήσει προς τις Βρυξέλλες, ανέφεραν πως «εάν δεν υπάρξει σύγκλιση έως τις 30 Απριλίου, όπως προβλέπει η συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου, τότε αυτή παύει να ισχύει και όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, ακόμη και οι εκλογές».

Το Μαξίμου, πάντως, διέψευσε κατηγορηματικά διαρροές σύμφωνα με τις οποίες ο Αλέξης Τσίπρας επρόκειτο να θέσει τελεσίγραφο στην Γερμανίδα καγκελάριο. «Η ελληνική κυβέρνηση όπως δεν δέχεται τελεσίγραφα, έτσι και δεν θέτει», τόνιζαν κυβερνητικές πηγές. Η διάψευση ήρθε μετά από δημοσίευμα του Bloomberg, που επικαλούμενο Έλληνα αξιωματούχο ανέφερε πως το μήνυμα του Έλληνα πρωθυπουργού στην Άγκελα Μέρκελ θα είναι πως «η ελληνική κυβέρνηση τήρησε τις υποσχέσεις της και αναμένει οι πιστωτές να τηρήσουν το δικό τους μέρος της συμφωνίας».

Συνεργάτες του πρωθυπουργού, πάντως, μιλώντας στους δημοσιογράφους στο αεροπλάνο προς Βρυξέλλες τόνιζαν ότι ο πρωθυπουργός παραμένει αισιόδοξος για την επίτευξη συμφωνίας ακόμη και μέσα στην επόμενη εβδομάδα. Οι ίδιοι τόνιζαν, δε, πως έχει καταγραφεί σημαντική πρόοδος στις συνομιλίες στο Παρίσι στο πλαίσιο του Brussels Group.

Bloomberg: «Κόκκινο τηλέφωνο» Παππά - Τόμσεν

Το Bloomberg, πάντως, επανήλθε με νέες πληροφορίες και διαρροές, σύμφωνα με τις οποίες έχει ανοίξει και «κόκκινη γραμμή» μεταξύ ελληνικής κυβέρνησης και πιστωτών για τη διαχείριση της κρίσης.

Το πρακτορείο υποστηρίζει πως, στην προσπάθεια αν αποφευχθεί κάποια εμπλοκή, έχει εγκατασταθεί «κόκκινη γραμμή» για απ' ευθείας επικοινωνία και επαφές.

Σύμφωνα με δύο πηγές που επικαλείται το Blooberg, με το «κόκκινο τηλέφωνο» επικοινωνούν ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παπάς, ο οικονομικός σύμβουλος του προέδρου της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ Λικ Τολονιάτ, το στέλεχος της ΕΚΤ Μπενουά Κερέ και ο διευθυντής Ευρώπης του ΔΝΤ, ο γνωστός μας Πολ Τόμσεν. 

Η ομάδα αυτή φέρεται να έχει τακτικές επαφές ώστε να αποφεύγονται κρίσεις και να λύνονται διαφορές. Σύμφωνα πάντοτε με το Bloomberg η πρώτη συζήτηση έγινε στις 26 Μαρτίου.

Ζητείται πολιτική υπέρβαση στο ραντεβού Μέρκελ - Τσίπρα

TVXS Ανάλυση

07:21 | 23 Απρ. 2015

Τελευταία ανανέωση 08:33 | 23 Απρ. 2015

  

Πολιτική απόφαση απεμπλοκής και υπέρβασης αναζητείται στη σημερινή συνάντηση Μέρκελ-Τσίπρα στις Βρυξέλλες και στην αυριανή συνεδρίαση του Eurogroup στη Ρήγα της Λεττονίας για να ανοίξει ο δρόμος λύσης του «ελληνικού δράματος».

Το ραντεβού του έλληνα πρωθυπουργού με την γερμανίδα καγκελάριο και τον έλληνα πρωθυπουργό θα γίνει στις 2.30 το μεσημέρι στο περιθώριο της συνόδου κορυφής της ΕΕ για το μεταναστευτικό, τίποτα όμως δεν θεωρείται δεδομένο πέραν του ότι οι πρωτοβουλίες για την επίτευξη συμφωνίας δεν μπορούν πλέον παρά να είναι πολιτικές.

Το στίγμα έδωσε με σαφή τρόπο χθες το βράδυ από το Παρίσι ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών Νίκος Θεοχαράκης μετά την τηλεδιάσκεψη του EuroWorkingGroup. Μιλώντας στην ανταποκρίτρια του MEGA Μαρία Δεναξά, ο κ. Θεοχαράκης ξεκαθάρισε ότι το εάν θα υπάρξει στο τέλος συμφωνία αποτελεί ζήτημα «πολιτικής απόφασης» και επιβεβαίωσε πως, παρά την πρόοδο, οι βασικές διαφωνίες παραμένουν ανοιχτές.

«Το κλίμα ήταν μεν φιλικό, θετικό" είπε για τις συνεδριάσεις του Brussels Group και του EuroWorkinGroup για να προσθέσει όμως ότι "στην πραγματικότητα υπάρχουν ακόμα πάρα πολλές διαφορές σε διάφορα σημεία της πολιτικής μας, οι οποίες θα πρέπει να γεφυρωθούν αν τελικά αποφασίσουμε να συμφωνήσουμε».

«Οι μέρες δεν είναι πάρα πολλές, άρα θα πρέπει να εντείνουμε τις προσπάθειες και τελικά αποτελεί πολιτική απόφαση αν θα καταλήξουμε σε συμφωνία ή όχι», επεσήμανε, ενώ εντόπισε τις κύριες διαφορές «σε μια σειρά από ζητήματα που έχουν να κάνουν με τις συντάξεις, τις εργασιακές σχέσεις και τον κατώτατο μισθό, ζητήματα του χρηματοπιστωτικού τομέα».

Τόσο ο κ. Θεοχαράκης, πάντως, όσο και κυβερνητικές πηγές στην Αθήνα επέμειναν στην αισιόδοξη εκτίμηση πως η συμφωνία θα επιτευχθεί στο τέλος, έστω κι εάν η αγωνία της ρευστότητας παραταθεί και το Μάιο, όπως δείχνουν όλα τα μηνύματα από την Ευρώπη.

Ευρωπαϊκές πηγές επεσήμαναν ότι «παρά την πρόοδο η απόσταση παραμένει μεγάλη» και επανέλαβαν πως δεν είναι πλέον ρεαλιστική η τήρηση του χρονοδιαγράμματος της 30ης Απριλίου. Σύμφωνα, δε, με πληροφορίες από τις Βρυξέλλες, στην αυριανή συνεδρίαση του Eurogroup στη Ρήγα, οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης θα δώσουν στον Γιάνη Βαρουφάκη ένα είδος «οδικού χάρτη» για τα πιο καίρια ζητήματα που θα πρέπει να καλυφθούν άμεσα. Στόχος θα είναι η λήψη αποφάσεων στο Eurogroup της 11ης Μαΐου.

Την πολιτική «πυξίδα» σ’ αυτή την πορεία προς τις τελικές αποφάσεις θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το σημερινό ραντεβού της Ανγκελα Μέρκελ με τον Αλέξη Τσίπρα, τα μηνύματα από το Βερολίνο όμως δείχνουν πως, πέραν της δεδηλωμένης πρόθεσης για λύση, η γερμανίδα καγκελάριος θα επιμείνει στην γραμμή του «επώδυνου συμβιβασμού».

Η ίδια η κυρία Μέρκελ έδωσε το πλαίσιο στην ομιλία της χθες το βράδυ σε οικονομικό φόρουμ – μια ομιλία, στην οποία δεν κατονόμασε μεν την Ελλάδα αλλά ξεκαθάρισε πως οι βασικές αρχές του γερμανικού δόγματος «εξυγίανσης-μεταρρυθμίσεων» στην Ευρώπη δεν αλλάζουν παρά την διεθνή πίεση.

«Η Ευρώπη», είπε, «βρίσκεται σήμερα σε καλύτερη θέση από ότι πριν την κρίση αλλά πιστεύω ακράδαντα ότι δεν έχει βγει ακόμη από τα προβλήματα… Η Ιρλανδία έχει γίνει η μηχανή ανάπτυξης της Ευρώπης. Αυτό δείχνει τι μπορούν να πετύχουν οι μεταρρυθμίσεις σε συνδυασμό με τα ισχυρά δημόσια οικονομικά. Ως εκ τούτου, η γερμανική κυβέρνηση θα συνεχίζει να στηρίζει αυτήν την πολιτική ακόμη κι αν δέχεται σημαντικές διεθνείς πιέσεις» κατέληξε στέλνοντας μήνυμα όχι μόνον στην Αθήνα αλλά και στην Ουάσιγκτον…

Με ποδοσφαιρικό grexit απειλούν FIFA και UEFA

Τελεσίγραφο

20:33 | 22 Απρ. 2015

Τελευταία ανανέωση 21:06 | 22 Απρ. 2015

  

Τελεσίγραφο στον υφυπουργό Αθλητισμού, Σταύρο Κοντονή στέλνουν, με επιστολή τους που κοινοποίησαν στην ΕΠΟ το απόγευμα της Τετάρτης, η FIFA και η UEFA. 

Επί της ουσίας ενημερώνουν ότι σε περίπτωση που το νέο αθλητικό νομοσχέδιο ψηφιστεί θα υπάρξει άμεσα και επ' αόριστον αποκλεισμός των ελληνικών ομάδων και της εθνικής ομάδας από τις διεθνείς διοργανώσεις. FIFA και UEFA αντιδρούν στην κατάργηση του αυτοδιοίκητου της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΕΠΟ). 

Οι δυο ομοσπονδίες είχαν προειδοποιήσει και στο πρόσφατο παρελθόν με κυρώσεις αν κατατεθεί το νέο αθλητικό νομοσχέδιο αλλά ο Σταύρος Κοντονής είχε δηλώσει αποφασισμένος να προχωρήσει και το κατέθεσε στη Βουλή. 

Παρόμοια απάντηση φέρεται να έδωσε και στις σημερινές συστάσεις διαμηνύοντας ότι δεν δέχεται τελεσίγραφα και ότι η απόφασή του είναι πως το νομοσχέδιο θα προχωρήσει κανονικά. 

Το νέο αθλητικό νομοσχέδιο έχει κατατεθεί και συζητείται στη Βουλή με τη διαδικασία του επείγοντος. Θα συζητηθεί αρχικώς στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής στις 27-28 και 30 Απριλίου και στη συνέχεια, στις 4 και 5 Μαΐου, στην Ολομέλεια, οπότε και θα τεθεί προς ψήφιση.

Τι αναφέρει η επιστολή των FIFA, UEFA

κ. Γεώργιο Γκιρτζίκη  Πρόεδρο

Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία

Υποβολή νομοσχεδίου με τίτλο «Επείγοντα μέτρα για την αντιμετώπιση της βίας στον αθλητισμό και άλλες διατάξεις» στην Βουλή των Ελλήνων.

Κύριε Πρόεδρε,

Μάθαμε ότι ο Υφυπουργός Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων υπέβαλε επίσημα το νομοσχέδιο με τίτλο «Επείγοντα μέτρα για την αντιμετώπιση της βίας στον αθλητισμό και άλλες διατάξεις» στην Βουλή των Ελλήνων και ότι πολύ σύντομα αναμένεται να διεξαχθεί ψηφοφορία.

Αντιλαμβανόμαστε ότι παρά την συνάντηση με τους εκπροσώπους της FIFA και της UEFA η οποία έλαβε χώρα την 30 Μαρτίου 2015 και κατά την διάρκεια της οποίας οι εκπρόσωποί μας ξεκάθαρα εξέφρασαν την ανησυχία μας σχετικά με τον νέο νόμο, οι Ελληνικές αρχές αποφάσισαν να προχωρήσουν χωρίς να λάβουν υπόψη τα σχόλιά μας αναφορικά με συγκεκριμένες διατάξεις οι οποίες θεωρούνται ότι αντιβαίνουν στην αρχή της αυτονομίας που απαιτείται από την FIFA για τις ομοσπονδίες μέλη.

Η υιοθέτηση και εφαρμογή του νομοσχεδίου χωρίς τροποποιήσεις πραγματικά παραβαίνει την αρχή σύμφωνα με την οποία όλες οι ομοσπονδίες μέλη της FIFA και της UEFA πρέπει να διαχειρίζονται τις υποθέσεις τους ανεξάρτητα και χωρίς την επιρροή οποιουδήποτε τρίτου (όπως ορίζεται στο άρθρο 13 παρ. 1i και άρθρο 17 του Καταστατικού της FIFA, όπως επίσης και στο άρθρο 7β παρ. 2 του Καταστατικού της UEFA).

Δεδομένων των συνθηκών, δια της παρούσης σας πληροφορούμε ότι σε περίπτωση που το νομοσχέδιο υιοθετηθεί όπως προτείνεται, δεν μας μένει καμία άλλη επιλογή παρά να παραπέμψουμε την υπόθεση στα οικεία όργανα της FIFA και της UEFA για άμεσες κυρώσεις, συμπεριλαμβανομένου του αποκλεισμού της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ).

Σας υπενθυμίζουμε ότι ένας αποκλεισμός της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας θα σημαίνει ότι η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία θα απωλέσει τα δικαιώματα μέλους που προκύπτουν από την ιδιότητά της ως μέλος της FIFA και της UEFA, με άμεση ισχύ και, ιδιαίτερα, ότι καμία Ελληνική ομάδα οποιασδήποτε μορφής, συμπεριλαμβανομένων των ΠΑΕ, δεν θα μπορεί να συμμετάσχει στις διοργανώσεις της FIFA ή της UEFA και ότι ούτε η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ούτε οποιοδήποτε από τα μέλη ή τους αξιωματούχους της δεν θα μπορεί να συνεχίσει να απολαμβάνει τα ωφελήματα από οποιαδήποτε προγράμματα ανάπτυξης, εκπαιδευτικούς κύκλους ή κατάρτιση από την FIFA ή την UEFA (πρβλ. άρθρο 14 παρ. 3 σε συνδυασμό με Άρθρο 12 παρ. 1 του Καταστατικού της FIFA και άρθρο 9 παρ. 1 σε συνδυασμό με άρθρο 7 του Καταστατικού της UEFA).

Πρόσθετα, η άρση του αποκλεισμού θα τελεί υπό την αίρεση της επιστροφής στην προτέρα κατάσταση, γεγονός το οποίο σημαίνει την κατάργηση του νόμου.

Σας συστήνουμε να επικοινωνήσετε με τις οικείες αρχές προκειμένου να τις ενημερώσετε σχετικά με την θέση της FIFA και της UEFA και τις δυσμενείς συνέπειες τυχόν ψήφισης του νέου νόμου από την Βουλή.

Μετά τιμής

FEDERATION INTERNATIONALE
DE FOOTBALL ASSOCIATION
JeromeValcke
Γενικός Γραμματέας
UNION DES ASSOCIATIONS
EUROPEENNES DE FOOTBALL
Gianni Infantino
Γενικός Γραμματέας