Η προσπάθεια τρομοκράτησης του ελληνικού λαού και η τακτική της ΝΔ, που θα έχει τα αντίθετα αποτελέσματα

Η προσπάθεια τρομοκράτησης του ελληνικού λαού και η τακτική της ΝΔ, που θα έχει τα αντίθετα αποτελέσματα

Τάσος Κανταράς

Ιανουάριος 03 2015 13:21

Η χώρα, για πρώτη φορά καταχείμωνο και με την αυγή του καινούριου χρόνου, αναπνέει στο ρυθμό μιας μεγάλης εκλογικής αναμέτρησης. Από την έκβαση αυτής και την πορεία των μετεκλογικών εξελίξεων, θα καταγραφεί ίσως, ως η πιο ιστορική αναμέτρηση της μεταπολεμικής ιστορίας της πατρίδας μας.

Η απερχόμενη συγκυβέρνηση και τα κυρίαρχα ΜΜΕ, από τη στιγμή που διαφάνηκε πως η χώρα οδηγείται σε εκλογές, επιδίδονται σε μια άνευ προηγουμένου προσπάθεια τρομοκράτησης του λαού, με κύριο στόχο να τον φοβίσουν, να τροφοδοτήσουν αβεβαιότητα και ανασφάλεια, στο πιθανό ενδεχόμενο μιας εκλογικής επικράτησης του ΣΥΡΙΖΑ.

Σε αγαστή δε σύμπλευση, παράγοντες του ευρωγερμανικού κατεστημένου και των τραπεζικών συμφερόντων τις προηγούμενες μέρες τα έδωσαν όλα. «Οι Έλληνες γνωρίζουν καλά ποιες επιπτώσεις θα μπορούσε να έχει ένα λάθος αποτέλεσμα στις εκλογές», προειδοποιεί απροκάλυπτα ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Ακόμα πιο σαφής η ανάλυση της επενδυτικής τράπεζας Goldman-Sachs: «Σε περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποιήσει την απειλή του και σταματήσει να εξυπηρετεί το χρέος και επιλέξει την μετωπική σύγκρουση με τους διεθνείς πιστωτές, ενδέχεται η ΕΚΤ να αναγκαστεί να κρατήσει κλειστές τις ελληνικές τράπεζες για αρκετές μέρες».

Απρόσμενα όμως για τον κ. Σαμαρά, η αποστομωτική απάντηση έρχεται απ έξω. Από το Γερμανικό Σπήγκελ: "Η κρίση της Ευρωζώνης έγινε χρόνια ασθένεια. Η συνταγή λιτότητας της κυρίας Μέρκελ δεν αποδίδει. Η Ελλάδα ψηφίζει στις 25 Ιανουαρίου. Μια αριστερή κυβέρνηση θα μπορούσε να μάθει στους ατυχείς αρχιάτρους του νεοφιλελευθερισμού τι σημαίνει φόβος. Ο Αλέξης Τσίπρας η νέα φωτεινή φιγούρα της ευρωπαϊκής αριστεράς δεν είναι τρελός. Θέλει να δώσει ένα τέλος σε αυτή τη βάναυση επιβολή της λιτότητας". "Το αίτημα του ΣΥΡΙΖΑ για κούρεμα του ελληνικού χρέους μπορεί να είναι επαναστατικό, αλλά είναι αναγκαίο. Η Ελλάδα πρέπει να απελευθερωθεί από το χρέος της".

Από κοντά και ο πρώην επικεφαλής της ΕΚΤ Juergen Stark, ασκεί δριμεία κριτική στον τρόπο που η ΕΕ και η ΕΚΤ διαχειρίστηκαν την κρίση χρέους στην Ελλάδα. Και ισχυρίζεται, πως η χώρα έχει χρεοκοπήσει εκ των πραγμάτων πολλές φορές, από το 2010 μέχρι σήμερα. Τι χρειάζεται λοιπόν να προσθέσει ο ΣΥΡΙΖΑ, για την διαχείριση της κρίσης και την ήδη χρεωκοπημένη από τον κ. Σαμαρά χώρα; Τα είπαν όλα, το Σπήγκελ και ο Juergen Stark!

Επί της ουσίας ο κ. Σαμαράς και οι σύμβουλοι της απερχόμενης μνημονιακής διακυβέρνησης, επιχειρούν να τρομοκρατήσουν με το δήθεν αβέβαιο μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ, αποκρύπτοντας το δικό τους παρελθόν, παρόν και μέλλον. Το επίμαχο δηλαδή των εκλογών. Που είναι το πενταετές καταστροφικό τους έργο, από το οποίο η χώρα πρέπει να απομακρυνθεί ταχύτατα. Μιλάνε δε για κρυφή ατζέντα και σχέδιο b του ΣΥΡΙΖΑ, θέλοντας να αποκρύψουν το δικό τους σχέδιο b, που είναι περισσότερος ΕΝΦΙΑ, περισσότερος ΦΠΑ, περισσότερες περικοπές στις συντάξεις και τους μισθούς, περισσότερες απολύσεις κ.λ.π. Που είναι το «ναι σε όλα», στην τρόϊκα και στους πιστωτές. Που είναι ο ατελείωτος μνημονιακός δρόμος.

Το πιο αστείο όμως είναι, που ο κ. Σαμαράς θυμήθηκε ξανά, την αδιαπραγμάτευτη απόφαση του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ για την διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους (των τόκων και τοκοχρεολυσίων δηλαδή). Ανακάλυψε στην απόφαση, το σχέδιο b του ΣΥΡΙΖΑ!

Είναι λογικό όμως. Περιστρέφεται εκεί, στο δημόσιο χρέος, όπου υπάρχει και η θεμελιώδης διαφορά ανάμεσα στην κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ. Στο χρέος, που είναι το κλειδί με το οποίο μπορούν να ανοίξουν ή να κλειδώσουν όλες οι πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις. Που ή μεν κυβέρνηση το θεωρεί βιώσιμο, ό δε ΣΥΡΙΖΑ αδύνατο να αποπληρωθεί! Που ή μεν κυβέρνηση, έχει αποδεχθεί τα τετελεσμένα για το λαό και τη χώρα, ό δε ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχει άλλη επιλογή από το να τα αμφισβητήσει. Και θα το κάνει. Γιατί αλλιώς θα ήταν ο Σαμαράς της Ελλάδας ή Αναστασιάδης της Κύπρου! Και αυτό δεν μπορεί να γίνει.

Ό λαός αποφασισμένος θα είναι το στήριγμα και ο εγγυητής της προσπάθειας. Ήδη παρά το μπαράζ του τρόμου, δείχνει αξιοθαύμαστη ψυχραιμία. Δεν τρομοκρατείται. Ωριμάζει περισσότερο. Και αυτή η στάση του, κάθε μέρα που περνάει, θα δυναμώνει. Αυτή η διάχυτη και αποφασιστική στήριξη στον ΣΥΡΙΖΑ, θα τρομοκρατεί κάθε μέρα τους τρομοκράτες. Τόσο, που μέχρι της 25/1, θα συνεχίσουν να επιχειρούν με μεγαλύτερες δόσεις απροκάλυπτης τρομοκρατίας. Η φοβέρα, γίνεται το κυρίαρχο όπλο της πολιτικής τους ατζέντας. Και συνάμα, θα γίνει μπούμερανγκ του κ Σαμαρά και θα εξασφαλίσει ευρύτερη εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ!

 * Ο Τάσος Κανταράς είναι μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ και υπεύθυνος Αγροτικής Πολιτικής του Κόμματος. Από το 2002, ασχολείται ενεργά με τη Τοπική Αυτοδιοίκηση. Σήμερα είναι επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης του Δήμου Πολυγύρου και μέλος του Δ.Σ της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ).

ΠΗΓΗ:http://news247.gr/eidiseis/gnomes/tasos-kantaras/h-epixeirhsh-tromos-mpoumerangk-gia-ton-k-samara.3227376.html#.VKfeM6LkzaB.facebook

Διεθνείς φωνές εναντίον της κινδυνολογίας

Μηνύματα

11:50 | 03 Ιαν. 2015

Τελευταία ανανέωση 13:12 | 03 Ιαν. 2015

  

Με την αντίστροφη μέτρηση για την εκλογική αναμέτρηση της 25ης Ιανουαρίου να έχει ξεκινήσει, πληθαίνουν οι φωνές στην εκστρατεία κινδυνολογίας που μέρος του διεθνούς Τύπου αλλά και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι διενεργούν, στέλνουν μηνύματα αισιοδοξίας και καθυσηχασμού.

Τη στήριξη του στον Αλέξη Τσίπρα υπογράφει ο πρώην εκτελεστικός διευθυντής της Παγκόσμιας Τράπεζας, Κουρτ Μπάγιερ. Μήνυμα – μανιφέστο στέλνει η Επιτροπή για την Κατάργηση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου (CADTM), της οποίας ηγείται ο Βέλγος οικονομολόγος Ερίκ Τουσέν. «Πιστεύω πως σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, η πολιτική κατάσταση γεννάει ελπίδες», δηλώνει ο ακαδημαϊκός και καθηγητής Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Ώστιν στο Τέξας, James Galbraith, παραχώρησε μια αποκλειστική συνέντευξη στο Tvxs.gr, μετά την επιστολή στήριξης που έστειλε στον Αλέξη Τσίπρα. Την ίδια στιγμή, ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, βάζει φρένο στα σενάρια περί Grexit, δηλώνοντας πως δεν τιθεται θέμα διάλυσης της ευρωζώνης.

«Στηρίζω τον Τσίπρα» λέει ο πρώην διευθυντής της Παγκόσμιας Τράπεζας

«Υποστηρίζω τον Τσίπρα και τον Ρέντζι» είναι ο τίτλος άρθρου που φιλοξενεί η αυστριακή εφημερίδα «Ντερ Στάνταρντ» και υπογράφει ο πρώην εκτελεστικός διευθυντής της Παγκόσμιας Τράπεζας, Κουρτ Μπάγιερ. «Η ελληνική και η ευρωπαϊκή πολιτική δεν πρέπει να υπηρετούν τις χρηματαγορές αλλά τους ανθρώπους» τονίζει χαρακτηριστικά.

«Θέλω εδώ να υποστηρίξω τον Ρέντζι και τον Τσίπρα» αναφέρει ο Κουρτ Μπάγιερ, διότι, όταν αυτοί οι δύο δεν δέχονται να τους υπαγορεύεται τίποτε από τις Βρυξέλλες και τη Γερμανία, όταν αυτοί ζητούν μια νέα οικονομική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και προσφέρουν επίσης εν μέρει τις συνταγές για αυτό (ακόμη και αν είναι πολύ λίγες και ριζοσπαστικές), όταν αυτοί ζητούν τις ευθύνες από τη Γερμανία (και από άλλους) για αυτή τη λανθασμένη οικονομική πολιτική, τότε αυτές είναι οι πρώτες ηλιαχτίδες για μια μεταστροφή».

Σύμφωνα με τον Αυστριακό οικονομολόγο, «ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει απειλήσει ποτέ με διακοπή όλων των ελληνικών πληρωμών (κρατική χρεοκοπία), αλλά έχει προτείνει διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές, που έχουν ως στόχο να κάνουν διαχειρίσιμο τον τεράστιο όγκο του χρέους της Ελλάδας. Ο ίδιος κατηγορεί την κυβέρνηση (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ) ότι «ευθύνονται για την κακή οικονομική διαχείριση».

Τέλος κάνει λόγο για προσπάθειες δαιμονοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ και καταλήγει λέγοντας πως «θα πρέπει κανείς στην Ευρώπη να στρίψει επιτέλους δυναμικά το τιμόνι της οικονομικής πολιτικής, αν θέλει να πείσει (πάλι) τους Ευρωπαίους για το νόημα της ΕΕ».

Αλληλεγγύη στον ελληνικό λαό για την απελευθέρωση  της δικτατορίας των αγορών

Ένα μήνυμα – μανιφέστο με κόντρα με αφορμή τις ελληνικές εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, στέλνει η Επιτροπή για την Κατάργηση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου (CADTM), της οποίας ηγείται ο Βέλγος οικονομολόγος Ερίκ Τουσέν.

Συγκεκριμένα, στο μήνυμα αναφέρεται:

«Οι ισχυροί της Ευρώπης και ολάκερου του κόσμου δεν περίμεναν καν τη διάλυση του ελληνικού Κοινοβουλίου και το άνοιγμα της προεκλογικής εκστρατείας για να αρχίσουν τη νέα τους επίθεση ψεμάτων και εκβιασμών  που στοχεύουν να τρομοκρατήσουν τους Έλληνες πολίτες για να μην ψηφίσουν στις προσεχείς εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 τον ΣΥΡΙΖΑ, τον ελληνικό Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Και πράγματι,  με την υποστήριξη των μεγάλων ευρωπαϊκών ΜΜΕ, «οι από πάνω» που ονομάζονται Γιούνκερ, Μέρκελ, Ολλάντ, Ρέντζι ή Μοσχοβισί αρχίζουν τη νιοστή ωμή επέμβασή τους στις εσωτερικές υποθέσεις αυτής της Ελλάδας, που εξάλλου έχουν μετατρέψει σε ένα σωρό κοινωνικών ερειπίων από τότε που της επέβαλαν τις απάνθρωπες και βάρβαρες πολιτικές τους λιτότητας.

Η CADTM (Επιτροπή για την Ακύρωση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου) δεν έχει τη παραμικρή αμφιβολία για τις πραγματικές προθέσεις εκείνων που μετέβαλαν την Ελλάδα σε ευρωπαϊκό εργαστήριο των πιο ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών τους και τους Έλληνες σε αληθινά πειραματόζωα της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής τους θεραπείας-σοκ. Πρέπει να αναμένουμε τη κλιμάκωση της επίθεσής τους καθώς δεν μπορούν να επιτρέψουν στο ΣΥΡΙΖΑ να πετύχει και να βρει μιμητές στην Ευρώπη!  Θα χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα στη διάθεσή τους επειδή έχουν συνείδηση ότι αυτό που διακυβεύεται στις προσεχείς ελληνικές εκλογές είναι η επιτυχία ή η αποτυχία του κοινωνικού πολέμου που διεξάγουν ενάντια στη συντριπτική πλειοψηφία των πληθυσμών ολάκερης της Ευρώπης!

Είναι εξάλλου επειδή η διακύβευση είναι τόσο σημαντική που πρέπει να αναμένουμε να μην σεβαστούν «οι από πάνω» της Ευρώπης και της Ελλάδας την ετυμηγορία των καλπών που, για πρώτη φορά στην ιστορία, θα σφραγίσει τη νίκη της ελληνικής αριστεράς. Χωρίς καμιά αμφιβολία, θα προσπαθήσουν στη συνέχεια  να προκαλέσουν ασφυξία στην αριστερή κυβέρνηση που θα έχει βγει από τις κάλπες, επειδή μια ενδεχόμενη επιτυχία της θα ερμηνευόταν σίγουρα ως τεράστια ενθάρρυνση για αντίσταση από τους εργαζομένους και τους λαούς της Ευρώπης.

Η CADTΜ, που πάντα βρέθηκε στο πλευρό του ελληνικού λαού που αγωνίζεται ενάντια στις πολιτικές λιτότητας και στις σοβαρές παραβιάσεις των κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων του,  θα κάνει και πάλι τα πάντα για να ευαισθητοποιήσει την αριστερά και τα κοινωνικά κινήματα στην Ευρώπη και πέρα από αυτή, προκειμένου να  κινητοποιηθούν σε ένα πλατύ κίνημα αλληλεγγύης στον ελληνικό πληθυσμό που αντιστέκεται και παλεύει για να απελευθερωθεί από το βραχνά ενός χρέους που όχι μόνο δεν είναι δικός του, αλλά και που προφανώς είναι σε μεγάλο βαθμό άνομο, παράνομο ή απεχθές. Η CADTM θεωρεί ότι η συγκρότηση μιας διεθνούς επιτροπής πολιτών για τον έλεγχο του ελληνικού χρέους, επιφορτισμένης να ταυτοποιήσει το άνομο και/ή παράνομο ή απεχθές τμήμα αυτού του χρέους που δεν θα πρέπει να αποπληρωθεί, θα έβρισκε σχεδόν παντού μιμητές και θα έβαζε στην ημερήσια διάταξη τη καταγγελία του άνομου και/ή παράνομου χρέους όλων των χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας…

Η αλληλεγγύη στον ελληνικό λαό και στην ελληνική αριστερά που αντιστέκονται και παλεύουν για να απελευθερώσουν τη χώρα και τους πολίτες της από το θανάσιμο εναγκαλισμό των πιστωτών και τη δικτατορία των αγορών, είναι σήμερα στοιχειώδες διεθνιστικό καθήκον όχι μόνο των αγωνιστών αλλά και κάθε ευρωπαίου πολίτη που αρνείται αυτή την Ευρώπη της λιτότητας που γεννάει εξαθλίωση, ρατσισμό και βαρβαρότητα».

Οι εκλογές στην Ελλάδα αποτελούν έμπνευση και κάθαρση

Το μήνυμα ότι η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα γεννάει ελπίδες, στέλνει μέσω Tvxs.gr, o James Galbraith, ο οποίος σημειώνει πως «είναι πλέον στο χέρι των Ελλήνων πολιτών να αποφασίσουν ποια πορεία επιθυμούν να έχουν στο εξής, εάν, δηλαδή, προσανατολίζονται σε μια νέα συμφωνία που θα περιλαμβάνει διαπραγματεύσεις και συζητήσεις με τους Ευρωπαίους εταίρους», και πως «σε ό,τι αφορά, τώρα, τους δανειστές, πιστεύω ότι είναι φρόνιμο να παραμείνουν σιωπηλοί αυτοί τη στιγμή, γιατί η απόφαση για το τι θα γίνει στη χώρα αφορά αποκλειστικά και μόνον τον ελληνικό λαό».

«Οι προκλήσεις για τη νέα κυβέρνηση εξαρτώνται αποκλειστικά και μόνο από το εκλογικό σώμα των Ελλήνων. Αυτή είναι μια στιγμή, κατά την οποία όλοι όσοι αγαπούν τη Δημοκρατία, πιστεύουν τελικά ότι ο λαός μιας χώρας έχει το δικαίωμα να έχει λόγο. Αυτό θα έπρεπε να θεωρείται ως ένα είδος κάθαρσης για τις κυβερνήσεις, γιατί σε μια εκλογική αναμέτρηση, όταν υπάρχει επιλογή με καλή πίστη, τότε έχουμε μπροστά μας κάτι πολύτιμο. Και σίγουρα, αυτό θα αποτελούσε πηγή έμπνευσης για όλους εμάς που βρισκόμαστε απ’έξω και ζούμε στο εξωτερικό», σημειώνει επίσης.

Δεν τίθεται θέμα διάλυσης της ευρωζώνης ξεκαθαρίζει ο Ντράγκι

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, απέκλεισε κατηγορηματικά το ενδεχόμενο διάλυσης της ευρωζώνης, αποφεύγοντας παράλληλα να λάβει θέση για την εσωτερική πολιτική επικαιρότητα στην Ελλάδα.

Με τον διεθνή Τύπο αλλά και Ευρωπαίους αξιωματούχους να έχουν ξεκινήσει έναν έντονο γύρο κινδυνολογίας ενόψει των ελληνικών εκλογών, θέτοντας ζήτημα σταθερότητας της ευρωζώνης αλλά και Grexit, ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας δήλωσε χαρακτηριστικά στην εφημερίδα Handelsblatt: «Διάλυση της ευρωζώνης; Αυτό δεν θα γίνει. Γι' αυτό δεν υπάρχει Plan B».

Κληθείς να απαντήσει στο ερώτημα της γερμανικής οικονομικής εφημερίδας σχετικώς με το τι θα συνιστούσε στα ελληνικά κόμματα ενόψει των εκλογών, είπε πως «τώρα πρέπει οι Έλληνες ψηφοφόροι να αποφασίσουν για την μελλοντική σύνθεση του κοινοβουλίου και της κυβέρνησης».

http://tvxs.gr/news/ellada/diethnes-minyma-kontra-stin-kindynologia-peri-elladas-apo-ton-erik-toysen

Κύρτσος: Μείωση στις συντάξεις για διατήρηση του πλεονάσματος

Για τον μικρό Ραήφ που δεν τελείωσε ποτέ το σχολείο...

ΑΝΑΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΠΑΓΩΜΕΝΟ ΑΓΙΟ ΑΘΑΝΑΣΙΟ

Η Βρετανία εξοφλεί χρέη του 18ου αιώνα και η Γερμανία μας χρωστάει το κατοχικό δάνειο!

TVXS Άρθρο

11:38 | 01 Ιαν. 2015

Τελευταία ανανέωση 12:52 | 02 Ιαν. 2015

Γιώργος Ρωμαίος

  

Μία αναπάντεχη είδηση έρχεται από τη Βρετανία. Ο Τζόρτζ Όσμπορν, καγκελάριος του Τμήματος Διαχείρισης Χρέους (Exchequer), ανακοίνωσε ότι το 2015 η χώρα του θα αποπληρώσει μέρους του χρέους της από τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο και ότι προτίθεται να εξοφλήσει τα ομόλογα για χρέη που συσσωρεύτηκαν κατά τον 18o και 19ο αιώνα!

Με ένα συνολικό χρέος κοντά στα 1,4 τρις στερλίνες ο δανεισμός της Βρετανίας ήταν τεράστιος διαμέσου των αιώνων. Έστω με μεγάλη καθυστέρηση, εξόφλησε πλήρως το δάνειο που είχε λάβει από τις ΗΠΑ κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τον Φεβρουάριο θα εξοφληθούν τα Εθνικά Πολεμικά Ομόλογα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, αξίας 218 εκ. στερλινών και τον Μάρτιο τα ομόλογα που κατέχουν 158.000 άτομα από πολεμικό δάνειο του 1932 συνολικής αξίας 1,9 δισ. στερλίνες…

Η αναλγησία των Γερμανών…

Έναντι αυτής της πολιτικής ευαισθησίας των Βρετανών, έστω και καθυστερημένα, απέναντι στους δανειστές τους, κράτη και πολίτες, εμείς οι Έλληνες, τα θύματα, βρισκόμαστε αντιμέτωποι στην αναλγησία των Γερμανών.

Όταν εγκατέλειψαν την Ελλάδα, μετά την ήττα στον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, άφησαν πίσω μια χώρα κατεστραμμένη και εκατοντάδες χιλιάδες θύματα. Και ένα μεγάλο χρέος από το δάνειο που έλαβαν από την Τράπεζα της Ελλάδος, με εξαναγκασμό, για να καλύψουν τις ανάγκες των στρατευμάτων στην Ελλάδα και στην εκστρατεία στην Αφρική!

Όμως η ηττημένη και κατεστραμμένη από τον Πόλεμο Γερμανία σήμερα, με την οικονομική της ισχύ, κυβερνά την Ευρώπη των νικητών! Και αρνείται κάθε συζήτηση για την αποπληρωμή του κατοχικού δανείου. Ή έστω και σταδιακή εξόφληση του θα ανακούφιζε τον Ελληνικό λαό από τις δραματικές συνέπειες της πολιτικής λιτότητας που η ίδια η Γερμανία επέβαλε.

Όταν στον Πόλεμο οι Γερμανοί ανάγκασαν την Ελλάδα να τους δανείσει για να καλύψουν τις δαπάνες κατοχής του Λαού της που πέθαινε από την πείνα δεν υπήρχε δυνατότητα άρνησης. Μας είχαν βάλει το πιστόλι στον κρόταφο…

Όταν μετά την κρίση του 2008 η Ελλάδα αναγκάστηκε, το 2010, να προσφύγει σε δανεισμό από την Ευρωπαϊκή Ενωση η Γερμανία επέβαλε το δικό της δόγμα: «Λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε αυτό που σας λέμε»!

Είναι δίκαιη αυτή η συμπεριφορά;

Την απάντηση έχει δώσει ο Γερμανός καθηγητής, Albert Ritschf, στο Spiegel: «Απολύτως αδικαιολόγητη».Και εξηγεί: «Η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και πιθανόν της νεότερης οικονομικής ιστορίας.

»Εζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας.Τη σημερινή οικονομική ανεξαρτησίας της και τη θέση του Δασκάλου της Ευρώπης την χρωστάει στις ΗΠΑ,οι οποίες μετά τον Α΄και Β΄Πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμα τους για τεράστια χρηματικά ποσά.Αυτό δεν το θυμάται κανείς».

Η Περιπέτεια του κατοχικού δανείου

Το κατοχικό δάνειο από αναγκαστικό κατέστη συμβατικό με τη σύμφωνη γνώμη των Γερμανών, οι οποίοι είχαν αποδεχθεί ότι η εξόφληση θα γινόταν σε σταθερό νόμισμα μέχρι το 1944 και στη συνέχεια η οφειλή θα ήταν έντοκη.

Ο ίδιος ο Χίτλερ είχε δώσει εντολή και άρχισε η εξόφληση.Από το 1942 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1944 είχαν καταβληθεί δεκαεννέα δόσεις.Ο 1964 ο επί κατοχής πληρεξούσιος του Ράϊχ στην Ελλάδα Αλντερμπουργκ, με γραπτό μήνυμα του στο υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας, είχε αναφέρει ότι η οφειλή της Γερμανίας στην Ελλάδα από το δάνειο ανέρχονταν σε 200 εκ. χρυσά μάρκα, δηλαδή σε 400 εκ. σταθερά μεταπολεμικά μάρκα.

Από διεκδίκηση σε διεκδίκηση

Από τη Διάσκεψη Ειρήνης το 1946 η Ελλάδα επεχείρησε να θέσει μαζί με τις διεκδικήσεις για πολεμικές επανορθώσεις και αποζημιώσεις και το θέμα του κατοχικού δανείου. Δεν μετείχε, όμως, η Γερμανία διότι ήταν διηρημένη. Όταν η Ελλάδα επικύρωσε το 1952 τον τερματισμό του πολέμου με τη Γερμανία διατύπωσε την επιφύλαξη ότι αυτά τα ζητήματα θα ρυθμίζονταν με την υπογραφή της οριστικής συνθήκης από τη Γερμανία.

Ακόμη και η Συμφωνία του Λονδίνου για την ρύθμιση χρεών και αποζημιώσεων άφηνε παράθυρο για οριστική ρύθμιση μετά την ενοποίηση της Γερμανίας. Ο Κολ, όμως, αρνήθηκε να ανοίξει ακόμη και συζήτηση. Από τότε η Ελλάδα έθετε το θέμα σε διμερείς συναντήσεις και μονίμως η απάντηση ήταν αρνητική. Η πρώτη ανακίνηση έγινε από την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου το 1964. Η απάντηση ήταν ότι το 1958 η κυβέρνηση Καραμανλή παραιτήθηκε από τις αξιώσεις για το κατοχικό δάνειο με αντάλλαγμα δάνειο 200 εκ.μάρκων…

Ο καθηγητής, Άγγελος Αγγελόπουλος, ερεύνησε όλα τα σχετικά αρχεία και διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε καταγραφή της παραίτησης. Οι Γερμανοί απάντησαν ότι ήταν προφορική και μυστική! Ακολούθησαν και άλλες παρεμβάσεις ή μάλλον υπενθυμίσεις χωρίς βέβαια αποτέλεσμα. Όλες οι κυβερνήσεις απέφευγαν την αντιπαράθεση.

Η τελευταία προσπάθεια

Το 1997 το Πρωτοδικείο Λιβαδειάς εκδίκασε προσφυγή συγγενών 218 θυμάτων της σφαγής του Διστόμου. Την πρωτοβουλία είχε αναλάβει ο αείμνηστος δικηγόρος,νομάρχης τότε Βοιωτίας, Γιάννης Σταμούλης.

Με την απόφαση απορρίφθηκε η άποψη των Γερμανών περί ετεροδικίας και συνεπώς τα ελληνικά δικαστήρια είχαν αρμοδιότητα να αποφασίζουν για τις αποζημιώσεις. Το θέμα θα φθάσει με πρωτοβουλία της Γερμανίας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης,στο οποίο εκπροσωπήθηκε και η Ελλάδα. Η απόφαση εκδόθηκε τον Φεβρουάριο 2012 και δικαίωσε την Γερμανία. Συνεπώς μηνύσεις ή αγωγές από θύματα των Ναζί πρέπει να κατατίθενται σε γερμανικά δικαστήρια…

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι το θέμα παραμένει ανοικτό και αποφάσισε να συγκροτήσει ομάδα εργασίας για να ερευνήσει τα αρχεία του Γενικού Λογιστηρίου. Η έκθεση θα έπρεπε να παραδοθεί σε Διακομματική Επιτροπή της Βουλής μέχρι 31 Οκτωβρίου 2014. Στις 23 Οκτωβρίου  2014 οι συντονιστές της ομάδας εργασίας κατέθεσαν στην Επιτροπή ότι συγκέντρωσαν 45.000 έγγραφα από το υπουργείο Εξωτερικών, 761 φακέλους του Γενικού Λογιστηρίου και 5.000 έγγραφα από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. Και ανέπτυξαν την μεθοδολογία για τον προσδιορισμό των αξιώσεων για αποζημιώσεις.

Με το υλικό αυτό και τη μεθοδολογία μπορεί να προσδιοριστούν και οι απαιτήσεις για το κατοχικό δάνειο,το οποίο δεν συσχετίζεται με τις αποζημιώσεις. Όταν η Γερμανία διεκδικούσε τη διαγραφή χρεών, προπολεμικών και μεταπολεμικών, το 1953 στο Λονδίνο, ο Αντενάουερ προέβαλε ως επιχείρημα ότι δεν πρέπει να τεθεί σε κίνδυνο το «οικονομικό θαύμα» της νεαρής δημοκρατίας!

Τώρα που η Ελλάδα βυθίζεται στην ύφεση,την ανεργία και τη φτώχεια η Γερμανία ηγείται του στραγγαλισμού της… Και ξεχνά ότι το δικό της «οικονομικό θαύμα» πληρώθηκε και με τα χρωστούμενα στην Ελλάδα από το κατοχικό δάνειο και τις αποζημιώσεις που πλησιάζουν το σημερινό χρέος προς τη Ευρωζώνη και το ΔΝΤ. Οφειλέτες και αγνώμονες οι Γερμανοί και με συμπεριφορά ηγεμόνα προς υποτελείς!

* Ο δημοσιογράφος Γιώργος Ρωμαίος είναι συγγραφέας του τετράτομου έργου «Η Περιπέτεια του Κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα», «Η Ελλάδα των Δανείων και των Χρεοκοπιών», «Από τον Όθωνα στην καγκελάριο Μέρκελ» και «Η Ευρώπη και η Ελλάδα-από την κρίση στην ελπίδα». Κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Πατάκη. 

Γιατί η ΝΔ ελπίζει στο κόμμα Παπανδρέου

Tvxs Ανάλυση

10:33 | 02 Ιαν. 2015

  

Το κόμμα Παπανδρέου -που θα "αποκαλυφθεί" σήμερα και αύριο-αποτελεί καλή είδηση για την ΝΔ. Δεν κινδυνεύουν με διαρροή δικών τους ψηφοφόρων προς τα εκεί. Και ελπίζουν ότι θα υπάρξουν κάποιες μετακινήσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ όπου έχει καταφύγει σε μεγάλο βαθμό το κοινωνικό ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα, διατυπώνονται εκτιμήσεις ότι θα δυσχερανθεί η προσπάθεια της Κουμουνδούρου για την κατάκτηση της αυτοδυναμίας λόγω της εμφάνισης του νέου κόμματος στον ενδιάμεσο χώρο.

Οι μετρήσεις που έχουν γίνει μέχρι στιγμής δείχνουν ότι το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού θα αντλήσει δυνάμεις από το ΠΑΣΟΚ, από τον ΣΥΡΙΖΑ και ελάχιστα από το Ποτάμι. Στις δημοσκοπήσεις καταγράφονται ποσοστά από 2% μέχρι 6% αλλά προφανώς είναι ακόμη πολύ νωρίς για ασφαλή συμπεράσματα. Το βέβαιο είναι ότι η σύγκρουση με το ΠΑΣΟΚ θα είναι ανελέητη και ίσως εξοντωτική - για έναν από τους δύο ή και για τους δύο.

Σήμερα θα μάθουμε, όπως όλα δείχνουν, το όνομα και τα σύμβολα του νέου κόμματος, αύριο -3 Γενάρη- σε κεντρική εκδήλωση τα υπόλοιπα. Στην Χαριλάου Τρικούπη έχουν ήδη έτοιμο το κείμενο με το οποίο θα σχολιάσουν την πολιτική πρωτοβουλία που αναλαμβάνει ο πρώην πρωθυπουργό τον οποίο θα καταγγείλουν ως διασπαστή.

Ο Ευ. Βενιζέλος θα αποφύγει να εμπλακεί στην αντιπαράθεση και ξεκινά το Σάββατο περιοδείες από την Πελοπόννησο. Η επιστροφή στην ατμόσφαιρα του 2007, όταν έγινε η σύγκρουση για την ηγεσία μεταξύ Βενιζέλου και Παπανδρέου, σηματοδοτείται και από το γεγονός ότι βγαίνουν μπροστά τα πρόσωπα που έπαιξαν ρόλο και τότε: Η Ευα Καϊλή ως εκπρόσωπος τύπου, ο Γιάννης Δατσέρης ως υπεύθυνος επικοινωνίας.

Το κόμμα Παπανδρέου φαίνεται πως θα έχει καλύτερη τύχη στην περιφέρεια παρά στην Αθήνα και ειδικά σε ψηφοφόρους μεγάλης ηλικίας που ψηφίζουν και με συναισθηματικά κριτήρια. Η προσπάθεια του επιτελείου είναι να εμφανιστούν νέα πρόσωπα ως η μαγιά του εγχειρήματος, αλλά το παιχνίδι στην αθέατη πλευρά το κάνουν οι Φ. Πετσάλνικος, Μ. Καρχιμάκης και Γ. Παναγιωτακόπουλος που δεν είναι καθόλου "νέοι".

Την ιδρυτική διακήρυξη θα την υπογράφουν κυρίως πρόσωπα που δεν έχουν φθαρεί από την συμμετοχή στη νομή της εξουσίας, ενώ το ισχυρό πρόσωπο μεταξύ των συνεργατών του Γ.  Παπανδρέου είναι σε αυτή τη φάση ο Γ. Ελενόπουλος. Η αποστασιοποίηση των "δικών" του Γ. Ραγκούση και Π. Γερουλάνου είναι πολύ ενδεικτική των αμφιβολιών που υπάρχουν ακόμη και μεταξύ πολιτικών φίλων του πρωθυπουργού για την κατεύθυνση και την ποιότητα του εγχειρήματος - δηλαδή για το πόσο παλαιοΠΑΣΟΚικό είναι παρά και πέρα από τις διακηρύξεις.

Oι Financial Times, πάντως, έγραψαν ήδη ότι το κόμμα Παπανδρέου μπορεί να γίνει ο ρυθμιστής αυτών των εκλογών υπενθυμίζοντας όχι απλώς τις δυνατότητες του πρώην πρωθυπουργού να επηρεάζει κάποιον κόσμο του ΠΑΣΟΚ αλλά και τις διασυνδέσεις του στο εξωτερικό.

Το 2009 ο Γ. Παπανδρέου κέρδισε τις εκλογές με 44%. Η κατρακύλα στο 8% των ευρωεκλογών δεν έχει προηγούμενο σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Και η συνέχεια που φέρει πάλι τη δική του σφραγίδα είναι ακόμη πιο μοναδική, ίσως ανεπανάληπτη. 

Νέος τρόπος υπολογισμού των συντάξεων με περικοπές και αυξήσεις ορίων ηλικίας

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 01.01.2015 : 10:45

Νέος τρόπος υπολογισμού των συντάξεων με περικοπές και αυξήσεις ορίων ηλικίας

ΡΟΥΛΑ ΣΑΛΟΥΡΟΥ

• 

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Σταδιακά, από σήμερα, πρώτη μέρα του 2015, έως και το τέλος του έτους, μια σειρά νόμων που ήδη έχουν ψηφιστεί, ακόμη και πριν από το 1997, αλλάζουν τα δεδομένα σε εκατομμύρια ασφαλισμένους και συνταξιούχους, οδηγούν σε μειώσεις συντάξεων, κύριων και επικουρικών, αυξάνουν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, οδηγούν σε περικοπές εφάπαξ και μερισμάτων και καθορίζουν δεσμευτικά χρονοδιαγράμματα.

Αν και το ασφαλιστικό αναμένεται να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο κατά τη σύντομη πλην έντονη προεκλογική περίοδο, μεταξύ των κομμάτων που διεκδικούν τη διακυβέρνηση της χώρας, και παρότι κάθε συζήτηση για νέες παραμετρικές αλλαγές έχει παγώσει, από σήμερα και μέχρι το τέλος του νέου έτους ενεργοποιούνται αλλαγές ήδη θεσμοθετημένες, οι οποίες και εφαρμόζονται σταδιακά, κάθε χρόνο. Κάποιες από αυτές, μάλιστα, θα ολοκληρωθούν μετά το 2040.

Η αρχή γίνεται με τις συντάξεις και δη τις κύριες, καθώς ξεκίνησε η εφαρμογή του νέου τρόπου υπολογισμού τους, με βάση τον νόμο Λοβέρδου - Κουτρουμάνη (3863/2010). Τα πρώτα πολλά χρόνια, η σύνταξη θα υπολογίζεται με ένα μεικτό σύστημα. Τα έτη ασφάλισης μέχρι το τέλος του 2010 θα υπολογίζονται με το παλαιό σύστημα, ενώ τα χρόνια μετά την 1η Ιανουαρίου 2011 και μέχρι τη συνταξιοδότηση, θα υπολογίζονται σύμφωνα με τους εξής συντελεστές αναπλήρωσης: Τα πρώτα 15 έτη, συντελεστής αναπλήρωσης 0,80% για κάθε έτος, από 15 έτη και 1 ημέρα έως 18 έτη συντελεστής 0,86%, από 18 έτη έως 21 έτη συντελεστής 0,92%, από 21 έτη έως 24 έτη, 0,99% για κάθε χρόνο, από 24 έως 27 έτη συντελεστής 1,06%, από 27 έτη έως 30 συντελεστής 1,14%, από 30 έως 33 έτη συντελεστής 1,22%, από 33 έτη έως 36, συντελεστής 1,31%, από 36 έτη έως 39, συντελεστής 1,40% και πάνω από 39 έτη ασφάλισης, με συντελεστή αναπλήρωσης 1,50% για κάθε έτος.

Στο ποσό αυτό θα προστεθεί και το τμήμα της βασικής σύνταξης που έχει οριστεί στα 360 ευρώ για το 2015. Ο νέος τρόπος υπολογισμού ισχύει για όσους ασφαλισμένους θεμελιώνουν δικαίωμα μετά την 1η Ιανουαρίου της νέας χρονιάς. Οσοι «κλείδωσαν» το δικαίωμα μέχρι το τέλος του 2014, ανεξάρτητα από το εάν θα καταθέσουν αίτηση συνταξιοδότησης ή παραμείνουν στην αγορά εργασίας, δεν θα δουν καμία αλλαγή στον τρόπο υπολογισμού της σύνταξής τους, καθώς αυτή θα υπολογιστεί στο σύνολό της με το παλαιό σύστημα.

Αλλες 5 αλλαγές αφορούν το ύψος των συνταξιοδοτικών παροχών. Από αυτές, ξεχωρίζει η εφαρμογή ρήτρας μηδενικού ελλείμματος σε όλα τα επικουρικά Ταμεία, ανεξάρτητα από το εάν έχουν ενταχθεί στο ΕΤΕΑΜ ή όχι. Για τη νέα χρονιά, εκτιμάται ότι θα υπάρξει και νέα μείωση, κοντά στο 10%, καθώς κάθε φορά που θα προκύπτει έλλειμμα θα πρέπει να μειώνονται οι συντάξεις. Η ρήτρα εφαρμόζεται και στα επικουρικά των αυτοαπασχολούμενων και των ενστόλων που έχουν μείνει εκτός ΕΤΕΑ, τουλάχιστον έως τον Ιούνιο του 2015.

Μειώσεις και μάλιστα σε 3 δόσεις έρχονται για τα εφάπαξ. Οσοι κατέθεσαν αιτήσεις μέχρι και τον Αύγουστο του 2013 και θα λάβουν την παροχή εντός του επόμενου έτους δεν θα υποστούν νέα μείωση. Αντίθετα, όσοι υπέβαλαν αίτηση συνταξιοδότησης από το το 2014 και μετά θα δουν το εφάπαξ τους να υπολογίζεται με βάση ένα νέο μαθηματικό τύπο, ο οποίος όμως δεν είναι ακόμη γνωστός. Τα επικρατέστερα σενάρια κάνουν λόγο για μειώσεις έως και 50%. Σύμφωνα με τους επικεφαλής του Ταμείου Πρόνοιας των δημοσίων υπαλλήλων, το νέο σύστημα θα εφαρμοστεί από τον Απρίλιο του 2015 και μετά. Στην τρίτη ομάδα βρίσκονται περίπου 4.000 άτομα, που έχουν υποβάλει αίτηση μετά τον Αύγουστο του 2013 έως και το τέλος του ίδιου έτους, με το υπουργείο να εξετάζει την εφαρμογή ενός ενδιάμεσου τρόπου υπολογισμού, ώστε να περιοριστούν οι μειώσεις.

Ο νέος μαθηματικός τύπος θα επεκταθεί από το 2015 και στους φορείς πρόνοιας του ιδιωτικού τομέα, αλλά και στα μετοχικά ταμεία του Δημοσίου, συμπαρασύροντας στις μειώσεις και τα μερίσματα.

Υπάρχουν, τέλος, και δύο αλλαγές που έχουν θεσμοθετηθεί από το παρελθόν και προβλέπουν περικοπές, χωρίς αυτές να οδηγούν σε μειώσεις, ή οι μειώσεις είναι πολύ περιορισμένες. Για παράδειγμα, η μείωση κατά 4% του ποσού της βασικής σύνταξης του ΟΓΑ δεν οδηγεί σε μείωση της τελικής παροχής, καθώς η βασική σύνταξη των αγροτών αναπληρώνεται από την κύρια σύνταξη για την οποία έχουν καταβληθεί οι σχετικές εισφορές. Μείωση κατά μία ποσοστιαία μονάδα προβλέπεται και στο ποσοστό αναπλήρωσης για τις συντάξεις του Δημοσίου και των ειδικών Ταμείων, σε εφαρμογή του νόμου 3029 του 2002. Στην πράξη, βέβαια, δεν προκύπτει μείωση της σύνταξης, αλλά δίνεται μικρότερη προσαύξηση για κάθε επιπλέον χρόνο εργασίας.

ΠΗΓΗ:http://www.kathimerini.gr/797903/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/neos-tropos-ypologismoy-twn-synta3ewn--me-perikopes-kai-ay3hseis-oriwn-hlikias

Έντυπη

ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ ΧΡΕΗ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΙΣΙΟΥ...

	ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ
ΠΗΓΗ:http://www.topontiki.gr/skitsografies/91494

Η παιδεία πριν την εκπαίδευση

Του Δημήτρη Σαρηνάκη

13:56 | 31 Δεκ. 2014

  

Σε περιόδους κρίσεων μια στάση αποτίμησης πάνω σε θεμελιώδη στοιχεία του πολιτισμού μας είναι λογικά αναμενόμενη. Τι μας οδήγησε ως εδώ, γιατί εγκαταλείφθηκαν αξίες και καλές πρακτικές του παρελθόντος, και κυρίως πού μπορεί να στηριχτεί η ελπίδα για κάτι νέο;

Οι σημερινοί άνθρωποι σε μεγάλο ποσοστό διαμορφώνουν νοοτροπίες από τη γενικότερη παιδεία που λαμβάνουν είτε  από το οικογενειακό τους περιβάλλον, είτε από την οργανωμένη εκπαίδευση που τους επιβάλλεται για ένα μεγάλο και ψυχολογικά ευαίσθητο διάστημα της ζωής τους. Η ανάγκη για γνώση είναι έμφυτο χαρακτηριστικό στον άνθρωπο. Κάποιο κατώτατο όριο βασικών γνώσεων είναι απαραίτητο για την επιβίωση στην ανθρώπινη κοινωνία στην εποχή μας, και είναι σαφώς ανώτερο από αυτό που θα αναγνωρίζαμε πριν από δύο ή πέντε αιώνες.

Πέρα όμως από τη θεμελιώδη και έμφυτη στον άνθρωπο ανάγκη για γνώση, η εκπαίδευση έπαιζε και έναν ρόλο χάραξης πολιτικής ή εξυπηρέτησης σκοπιμοτήτων σε εθνική ή και ευρύτερα κοινωνική κλίμακα. Η εκπαίδευση προσφέρεται από το κράτος στον λαό σαν κοινωνικό αγαθό, ταυτόχρονα όμως είναι επάγγελμα, επιχείρηση, μοχλός οικονομικής ανάπτυξης, δεξαμενή εμπλουτισμού των μεγάλων εταιρειών, έμβλημα ισχύος και κύρους για κάποιες χώρες. Η πραγματική διάστασή της όμως φάνηκε σε περιόδους όπως η αρχαία Αθήνα ή ο Διαφωτισμός, οπότε η πνευματική λάμψη που ακτινοβόλησε ξεπέρασε τοπικά και χρονικά όρια. Η εκπαίδευση στην εποχή μας μοιάζει με το παντοδύναμο όπλο που έχει πέσει ανάμεσα σε αδαείς ιθαγενείς και το μεταχειρίζονται με λάθος τρόπο.

Αντίθετα με άλλες γνωστικές επιστήμες όπου η εφαρμογή στην καθημερινότητα είναι απόμακρη, η παιδαγωγική ξεκινά και τελειώνει με την εφαρμογή της στον ανθρώπινο κόσμο. Τα αποτελέσματά της είναι ορατά σε σύντομο χρόνο, κάθε γενιά σε καιρό ειρήνης θεωρεί την εκπαίδευση το πρώτο εφόδιο για τη ζωή και πλάθεται σε μεγάλο βαθμό από αυτήν. Η δια βίου εκπαίδευση γίνεται απαραίτητη πλέον, η ειδίκευση με επαγγελματική στόχευση περισσεύει, η ανάγκη για παιδεία δεν ικανοποιείται ορθά στον δυτικό κόσμο όπου οι προτεραιότητες είναι πολύ συγκεκριμένες: πλουτισμός, προσωπική δόξα, επιρροή στους άλλους ανθρώπους, περιθωριοποίηση και εξαφάνιση όποιων τάσεων ή διακηρύξεων απειλούν τα παραπάνω. Η έλλειψη ορθής παιδείας είναι προφανώς από τους κύριους λόγους για την κατάντια κάθε πτυχής  του κόσμου γύρω μας. Η κοινή λογική οδηγεί τον μέσο άνθρωπο να αναρωτιέται «τι μαθαίνουν στους νέους σήμερα;» όταν συχνά αντιμετωπίζει το χάσμα αξιών σε αντιμετώπιση καθημερινών ζητημάτων, πράγμα που δείχνει ότι εναποθέτουμε στην παιδεία τη μετάδοση μιας παραδοσιακής ηθικής και αξιών.

Η οργανωμένη εκπαίδευση παγκοσμίως έχει κάποια  κοινά  βασικά  χαρακτηριστικά: τη μαζικότητα, τη σύνδεση με την εργασία και τις γενικές κατευθύνσεις  των τομέων γνώσης που διδάσκονται. Στην εποχή μας η εκπαίδευση παγκοσμιοποιείται και τα ιδρύματα αποκτούν κοινό χαρακτήρα και  δίνουν έμφαση σε κοινές κατευθύνσεις εκπαιδευτικής ύλης: οικονομία, πληροφορική, κοινωνικές σπουδές όπως πολιτική ή διοίκηση, κυρίως τεχνολογία και επιστήμη ωφελιμιστικής κατεύθυνσης π.χ. έμφαση στην ενέργεια, την εκμετάλλευση του διαστήματος και τη γεωργική παραγωγή. Παράλληλα οι κλασικές σπουδές αποσυνδέονται από την πραγματική – καθημερινή ζωή. Για παράδειγμα η νομική επιστήμη και η σχετική με αυτήν εκπαίδευση, αντί να στερεώνει τη δικαιοσύνη ανάμεσα σε ανθρώπους, έθνη και μεταξύ ανθρώπου και περιβάλλοντος, παραμένει μηχανιστική, στείρα και αμέτοχη στην πραγματικότητα. Η εκπαίδευση στην πολιτική καλλιεργεί υποκατάστατα του σημερινού αδιεξόδου των κρατών αντί να οδηγεί σε ευρύτερα πανανθρώπινα οράματα, οι επιστήμες της ζωής (βιολογία, ιατρική) εκπαιδεύουν με στόχευση τη στήριξη τερατογενέσεων βιολογικών ή επιχειρηματικών, και όχι στο να γνωρίζουν πραγματικά τα κυρίαρχα πεδία που ενεργοποιούν τους οργανισμούς και τη διασύνδεση μεταξύ τους σε ένα όλο.

Υπάρχει σήμερα επαρκής εκπαίδευση για την τέχνη; Η παιδεία φωτίζει τα σκοτάδια στη θρησκεία, μεταδίδει γνώσεις αποκαλυπτικές και ωφέλιμες για την παγκόσμια ιστορία; Έστω και στο τελείως πρακτικό επίπεδο μαθαίνει άραγε τον νέο άνθρωπο να είναι αυτάρκης και ανεξάρτητος από το σύστημα του καταναλωτισμού κάθε μορφής -υλικής ή άυλης- που διακατέχει τον κόσμο σήμερα; Τον μαθαίνει τι είναι οι  φόροι, οι τράπεζες, από τι αποτελείται η κρατική διοίκηση και πως δικαιούται να επωφεληθεί από αυτήν, ποια η γενικότερη πολιτική της χώρας του εσωτερικά και προς τον κόσμο; Τον μαθαίνει για τη διαφορετικότητα (σε θρησκείες, φυλές, ψυχολογικές ιδιαιτερότητες και ειδικές ανάγκες) που συχνά υπάρχει στους ανθρώπους που θα συναντήσει στη ζωή του; Τον μαθαίνει για τη διατροφή του, την ανάγκη για άθληση, πώς να εκπαιδεύει και να φροντίζει ο ίδιος άλλους πιο αδύναμους, να γνωρίζει τα ζώα και τα φυτά και τις ανάγκες τους στο περιβάλλον; Τον εφοδιάζει με ζωντάνια και οξυδερκή σοβαρότητα για να διακρίνει τα επιδιωκόμενα βαθύτερα συμφέροντα τόσων παραγόντων γύρω του; Όλα αυτά υπόκεινται στην ευαισθησία και τον υπερβάλλοντα ζήλο των εκπαιδευτικών, καθώς δεν έχουμε αποδώσει εμείς οι ίδιοι στην εκπαίδευση το απαιτούμενο κύρος για να τα κάνει όλα αυτά, δεν έχουμε συνδέσει την εκπαίδευση με την παιδεία, δεν αναγνωρίζουμε καν την ανάγκη για παιδεία.

Αξιοποιούμε και ενδυναμώνουμε το εκπαιδευτικό σύστημα και εφαρμόζουμε καλύτερη παιδεία όχι μόνο με εργασιακά μέτρα για τους εκπαιδευτικούς, με παροχές κτηρίων, γηπέδων, υποδομών μοντέρνας τεχνολογίας, με καλογραμμένα βιβλία, πολύωρα τμήματα, δωρεάν εκπαίδευση, άκοπη εισαγωγή σε ανώτερα ιδρύματα ή με εκπαιδευτήρια - επιχειρήσεις. Μόνο με αυτές τις υλικές παροχές δεν είναι εξασφαλισμένη η βελτίωση της παιδείας και η δημιουργία νέων, καλύτερων ανθρώπων στον κόσμο. Άλλωστε γίγαντες του πνεύματος στην ιστορία προήλθαν από πολύ χειρότερες συνθήκες όσον αφορά τα συστήματα εκπαίδευσης. Ισότιμο βάρος πρέπει να δοθεί στις τομεακές  και θεματικές κατευθύνσεις των εκπαιδευτικών συστημάτων, στην εξατομικευμένη αντιμετώπιση των μαθητών, στους στόχους που βάζει το σύστημα σχετικά με τη γενική εξέλιξη του ανθρώπου ιστορικά και πνευματικά, εξάλλου θέλουμε κάθε γενιά να είναι καλύτερη από την προηγούμενη, ούτε ίδια αλλά ούτε χειρότερη. Η παιδεία θα μπορούσε να αξιολογείται και να έχει στατιστικά μετρήσιμα αποτελέσματα όχι με την ποσότητα των βραβεύσεων και των διακρίσεων σχολών ή ατόμων σε διαγωνισμούς, αλλά βάσει του πόσοι απόφοιτοι ενεπλάκησαν στην αντιμετώπιση προβλημάτων της ανθρωπότητας.

Αν και η εκπαίδευση είναι πολύ πιο οργανωμένη παγκοσμίως, η παιδεία μοιάζει να φτωχαίνει και να μην είναι αντάξια των συσσωρευμένων «γνώσεων» και εμπειριών του ανθρώπου. Ακριβώς λόγω του παγκόσμιου χαρακτήρα και των εξειδικευμένων κατευθύνσεών της, δεν θα μπορούσε να υπάρχει καλύτερο όργανο «ελέγχου» και κατευθυνόμενης χαλιναγώγησης της ανθρωπότητας, σε μέρη ή και συνολικά, από την  οργανωμένη εκπαίδευση.  Όπως περιγράφεται με διεισδυτική ακρίβεια στο άρθρο του Γ. Ζήση που παραθέτουμε στο τέλος: «Όλα αυτά τα αναφέραμε για να δείξουμε πως η εκπαίδευση μέχρι τώρα ήταν μια πηγή ενσωμάτωσής μας στο σύστημα του ηγεμονισμού και πως είμαστε μπολιασμένοι με μια υποχρεωτική υπο-παιδεία. Είναι φανερό πως μια αληθινή παιδεία είναι ασυμβίβαστη με τη σημερινή κατάσταση, τη σημερινή διεθνή πολιτική, οικονομική, οικολογική και πολιτισμική άβυσσο.»[1]

Ο έλεγχος των ανθρώπων δεν θα μπορούσε να γίνει με αποτελεσματικότερο τρόπο, αν δεν χρησιμοποιούνταν η εκπαίδευσή τους – όχι μόνο η χαλιναγώγηση της σκέψης τους δηλαδή, αλλά η σχηματοποίησή της εξαρχής, πριν αυτή καλά–καλά ωριμάσει και αυτενεργήσει. Η παιδεία σε έναν λαό μπορεί να αποδειχτεί σωτηρία αλλά και φυλακή. Ο Αριστοτέλης είπε: «Όσοι μελέτησαν την τέχνη της διοίκησης, έχουν πεισθεί ότι η τύχη των κρατών εξαρτάται, κατά βάση, από την εκπαίδευση των νέων.» Το πρόβλημα σήμερα δεν είναι ότι υπάρχει διαφωνία με τη δήλωση αυτή, αλλά ότι χρησιμοποιείται με κακό κίνητρο από κέντρα εξουσίας, τα οποία η σημερινή αδιαφορία και απάθεια έχει ισχυροποιήσει και εξουσιοδοτήσει να ελέγχουν.

Η γνώση σε ατομικό αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο είναι δύναμη, γι’ αυτό ακριβώς συνδέεται άμεσα με την ηθική κατεύθυνση, με το καλό ή κακό κίνητρο και με την αίσθηση ευθύνης που θα έπρεπε να έχουμε σαν πολίτες. Πριν από την εκπαίδευση υπάρχει η παιδεία, και πριν από την παιδεία πρέπει να υπάρχει ένα σχέδιο ανάπτυξης και εξέλιξης ατομικής, κοινωνικής, εθνικής και διεθνικής, κάτι που μάλλον ακούγεται σαν ουτοπικό για το σήμερα και το μακρινό μέλλον, εν μέσω μιας παγκόσμιας κρίσης που έχει εσχατολογικές διαστάσεις.

Πηγή: www.solon.org.gr

Χρόνια πολλά και καλή χρονιά!

Το< ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΑΝ ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ>  σας εύχεται χρόνια πολλά και καλή,ανατρεπτική προς όφελος του λαού   χρονιά!!!!

ΕΛΛΑΔΑ

Καλή χρονιά, κύριε άστεγε

astegos-kontarinis-630.jpg

Αναλογίζομαι πώς είναι να ξημερώνεται στο παγωμένο τσιμέντο, τι σκέφτεται όταν περνούν από δίπλα του παρέες γελώντας, πόσο κρυώνει, τι φοβάται περισσότερο | EUROKINISSI / ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ

31.12.2014, 22:40 | Ετικέτες:  άστεγοι, Αθήνα

Συντάκτης: 

Γιώτα Τέσση

Κατηφορίζοντας κάθε βράδυ στην Κολοκοτρώνη η ίδια σκέψη στοιχηματίζει με το αμήχανο βλέμμα μου: ας μην είναι εκεί, ξαπλωμένος στην ίδια θέση, φασκιωμένος στην κόκκινη κουβέρτα του. Και κάθε βράδυ η παρουσία του με διαψεύδει. Λέξη υπερβολική η «παρουσία» εν προκειμένω, ανακαλείται για να αποδώσει ακριβώς το αντίθετο από αυτό που σημαίνει· την απουσία του ανθρώπου δίχως σπίτι που σκέπασε το πρόσωπό του για να μη βλέπει το προσωπείο αυτής της πόλης.

Ανεβαίνοντας στα γραφεία της εφημερίδας αλλάζω παραστάσεις. Κόσμος πηγαινοέρχεται, έντονα φώτα, φασαρία παντού, συσκέψεις, διαφωνίες, πειράγματα, η επικαιρότητα καταγράφεται στις οθόνες των υπολογιστών, ρεπορτάζ βροντοφωνάζουν για τον κόσμο που δεν αντέχει, αναλύσεις δίνουν και παίρνουν για τον εμπαιγμό των πολιτικών που δεν έχει τελειωμό, φωτογραφίες καταλαμβάνουν τη θέση τους ανάμεσα σε τίτλους και αράδες.

Την ώρα που το βλέμμα μου δραπετεύει από την οθόνη του υπολογιστή και περιεργάζεται τον χώρο σκέφτομαι τα σφαλιστά του μάτια. Όταν ανταποδίδω ένα συναδελφικό χαμόγελο, μια καληνύχτα, ένα χτύπημα στην πλάτη, αναλογίζομαι πώς είναι να ξημερώνεται στο παγωμένο τσιμέντο, τι σκέφτεται όταν περνούν από δίπλα του παρέες γελώντας, πόσο κρυώνει, πώς αντιμετωπίζει τη βροχή, τι φοβάται περισσότερο.

Θυμάμαι πριν από δέκα χρόνια, στο Εδιμβούργο, πόση εντύπωση μου είχε κάνει η εικόνα των αστέγων που είχαν συντροφιά τους έναν σκύλο. Έμαθα ότι οι αρχές της Σκοτίας για να μην υπάρχουν αδέσποτα στον δρόμο δίνουν κάποιο μικρό επίδομα στους «κλοσάρ» για τον τετράποδο φίλο τους. Έρευνες έχουν δείξει ότι οι ανέστιοιάνθρωποι βρίσκονται σε καλύτερη, όσο γίνεται, ψυχολογική κατάσταση έχοντας για παρέα κάποιο από αυτά τα ζωντανά πλάσματα.

Άστεγος στη Σκοτία, με συντροφιά τον τετράποδο φίλο του | 

Οι δρόμοι γύρω από το Σύνταγμα πλημμύρισαν χριστουγεννιάτικα λαμπιόνια, οι βιτρίνες φόρεσαν τα γιορτινά τους και τα βλέμματα μαγνητίζουν κόκκινες γιρλάντες, κόκκινα αγιοβασιλάκια, κόκκινα στολίδια. Μοναδική παραφωνία, μια κόκκινη κουβέρτα κατάχαμα, σαν σακούλα σκουπιδιών που ξέχασαν να τη φορτώσουν στο απορριμματοφόρο.