Φλας
Κατεβαίνω τη λεωφόρο Αθηνών σε
υπερχείλιση κατάθλιψης, είναι πρωί ακόμη, έχω βγει σερνάμενος από το γιγάντιο
σούπερ μάρκετ, από ζόμπι με πρεσβυωπία που διαβάζουν τιμές, ψιλοβρέχει καθώς
μπαίνω στην πλατεία Μεταξουργείου, στο ράδιο παίζει Τρίτο, δύο τύποι συζητούν
για τα δικαιώματα των ζώων και τη χορτοφαγία. Στο έβγα προς Καρόλου η
κυκλοφορία επιβραδύνει, και παγώνει, μια μορφή ακροπατά στην άσφαλτο, αργά
αργά, ένας κάτισχνος άνθρωπος, βραχμάνος γυμνοσοφιστής, με σαγιονάρες στα γυμνά
πόδια, με μια διπλή κουβέρτα ριγμένη στο κεφάλι, το σπίτι του. Κατεβαίνει από
το Πουργατόριο όπισθεν Εθνικού Θεάτρου. Αργά αργά. Το ράδιο συνεχίζει. Και
βρέχει.
Η
κατάσταση των πραγμάτων
H διακυβέρνηση Μητσοτάκη μάς
έδειξε πώς είναι οι σύγχρονες ολιγαρχίες. Ο Μητσοτάκης στην πραγματικότητα δεν
κυβερνά, με πολιτικούς όρους. Διαχειρίζεται το ελληνόφωνο Δεσποτάτο για
λογαριασμό των ολιγαρχών του, σαν να είναι ολιγάρχης. Και είναι ολιγάρχης. Μαζί
με το real estate Hellas, μαζί με την ενδοολιγαρχική διανομή του Ταμείου
Ανάκαμψης και των φόρων, διαχειρίζεται με ιδιαίτερη επιμέλεια το χαρτοφυλάκιο
της οικογένειας. Είναι ο Apprentice της εγχώριας ολιγαρχίας που έχει γίνει
ομοτράπεζός της.
Ταυτόχρονα τιμονεύει ένα
πτωχευμένο κράτος στα άγνωστα νερά της εθνικής ανασφάλειας: Στη διεθνή σκηνή, η
Ελλάδα έχει μετατραπεί σε βασάλο με τάσεις αυτοχειριασμού. Η χώρα μετατρέπεται
σε δορυφόρο του Ισραήλ, σε buffer zone και πεδίο αποικισμού, σε μια σχέση που
θυμίζει περισσότερο εκβιασμό παρά στρατηγική επιλογή. Η εθνική ασφάλεια γίνεται
κι αυτή ένα ντιλ: ο φόβος της Τουρκίας λειτουργεί ως σκηνικό για κολοσσιαίες
αμυντικές δαπάνες· ακολούθως, η στρατιωτική μηχανή ενοικιάζεται ως μισθοφορική
δύναμη στις μοναρχίες του Κόλπου.
Η
διαφθορά είναι οντολογία
Οταν ο Μητσοτάκης συντρώγει με
τον Amazon Μπέζος και τον Netflix Σαράντος, το διαχέει στα μίντια για να
επιδείξει στους πληβείους την κυριαρχία του, τη λάμψη της ολιγαρχίας, της φυλής
του.
Δεν έχει Mar-a-Lago, σαν τον
Τραμπ, αλλά ασκεί εξουσία σαν αυτόν: χωρίς λογοδοσία, με επαναλήψεις μαγικών
εικόνων, με ψέματα, με αντιφάσεις. Και σαν τον Τραμπ περιστοιχίζεται από
αδίστακτους, που μετά το Predator είναι παγιδευμένοι ή και εκβιαζόμενοι αδίστακτοι.
Ας μην κάνουμε το λάθος να
υποθέσουμε ότι το μόνο που τους ενώνει είναι η διαφθορά, τα ρουσφέτια, ο
πλουτισμός - αυτά σίγουρα ενώνουν τους Φραπέδες και τους νταραβεριτζήδες, τη
χαμηλομεσαία βάση της πυραμίδας. Την κορυφή της ολιγαρχίας, εκτός από την υπεράντληση
κάθε πλούτου από κάθε φουκαρά, την ενδιαφέρει η απόλυτη κυριαρχία επί των
υπηκόων, η απόλυτη ταξική κυριαρχία.
Παλινόρθωση
Η χρεοκοπία παρέλυσε την
κοινωνική αναπαραγωγή, η Ολιγαρχική Παλινόρθωση προέκτεινε και βάθυνε την
παράλυση. Η συστηματική εξάρθρωση του ΕΣΥ, η εμμονή για τα ιδιωτικά κολέγια, η
υποχρηματοδότηση των δημόσιων σχολείων, το ακριβότερο ρεύμα στην Ευρώπη υπέρ
των καρτέλ, το ακριβότερο και πιο αργό Ιντερνετ υπέρ των καρτέλ, το ακριβότερο
σούπερ μάρκετ υπέρ των τριγωνικών συναλλαγών των καρτέλ, οι πιο ασύμμετροι
φόροι υπέρ των πλουσίων.
Η τεράστια αναδιάρθρωση
κεφαλαίου, που ξεκίνησε με τα μνημόνια, ολοκληρώνεται με μεταβιβάσεις στο στιλ
της CVC Capital. (Μα αυτό δεν είναι το fund που προσέλαβε την πρωθυπουργική
θυγατέρα άμα τη αποφοιτήσει με βαθμό αντιπροέδρου; Ναι. Παράδοση: όπως ο πατέρας
είχε προσληφθεί διευθυντής στην Εθνική Τράπεζα για παρκάρισμα.)
Δεν είναι μόνο ο πρωθυπουργός
ολιγάρχης. Την κατεδάφιση παιδείας και εργασίας έχει διεκπεραιώσει η υπουργός
Κεραμέως, οργανικός γόνος του ΣΕΒ. Τα ψηφιακά έργα βιτρίνας και εν συνεχεία την
παιδεία ανέλαβε ο Κ. Πιερρακάκης, κατεξοχήν μαθητευόμενος στην ολιγαρχία,
εκκολάφθηκε στο ΠΑΣΟΚ και ωρίμασε στο θινκ τανκ διαΝΕΟσις και στα μεγα-ντιλ των
ποικίλων e-gov.
Η
ανικανότητα του Καλού
Η τέτοια θεσμισμένη ολιγαρχία
δεν αντιμετωπίζεται με «έντιμη» διαχείριση και περιπτωσιακούς Ζορό. Φάνηκε και
στην περίοδο 2015-2019: ό,τι στοιχειωδώς φιλολαϊκό εφαρμόστηκε, γκρεμίστηκε
μετά το 2019 και αντικαταστάθηκε από μηχανές παραγωγής ανισότητας. Η Δεξιά
Παλινόρθωση είναι πολύ πιο ριζοσπαστική: είναι θεσμική απορρύθμιση, είναι
ταξική αναθεμελίωση. Και είναι επίσης απροκατάληπτη στη χρήση εργαλείων: ομάδες
αλήθειας, μηχανισμοί επιρροής εκλογών, απευθείας αναθέσεις δισ., δίκτυο
Predator, ομερτά των Τεμπών, πολιτικό χρήμα ΟΠΕΚΕΠΕ, εξευτελισμός Βουλής· για
την Ολιγαρχική Παλινόρθωση το Σύνταγμα και το κράτος δικαίου είναι ενοχλητική
λεπτομέρεια.
Απέναντί της δεν αρκούν
αυτοδικαιωτικές ευχές για λαϊκά μέτωπα εν γένει, χωρίς πρόγραμμα, για να «πέσει
ο Μητσοτάκης». Και μετά; Και χωρίς Μητσοτάκη θα κυριαρχεί η ολιγαρχία. Για να
ανασχεθεί η πλήρης κυριαρχία της και να αποκατασταθεί η κοινωνική αναπαραγωγή
χρειάζεται ριζοσπαστικός μετασχηματισμός, απονομοθέτηση των τεράτων του
μαφιόζικου κράτους, αναδιάταξη. Οχι απλώς μια κεντρώα διακυβέρνηση με
στρογγυλεμένες γωνίες και ειρήνευση με τα καρτέλ. Χρειάζεται ηθική, αλλά και
υλική και νοητική αναδιάταξη, να ξανασκεφτούμε τις ζωές μας και την πολιτεία με
όρους πολίτη και όχι υπηκόου πληβείου. Η σύγκρουση με τον δεσποτισμό είναι η
μόνη εναπομείνασα οδός επιβίωσης για το νεοπληβειακό πλήθος.
Πηγή:https://www.efsyn.gr/nisides/ena-blemma/506717_oligarhes-sto-mar-lago-ton-balkanion
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου