Θαύμα: Βρέθηκαν εκπαιδευτικοί που έχουν ανοσία στον ιό!

Χρήστος Κάτσικας

Τι κι αν ψάχνουν φάρμακο, εμβόλιο και αντισώματα σε όλο τον κόσμο. Τι κι αν εμπλέκονται σε αυτή την προσπάθεια χώρες από τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και την Κίνα, ως την Κούβα και τη Βενεζουέλα. Η απάντηση βρέθηκε εδώ, στην Κεντρική Μακεδονία και πιο συγκεκριμένα στη Βέροια. Βρέθηκαν οι συνάνθρωποί μας που έχουν ανοσία στον ιό!

Ας εξηγηθούμε όμως:

Όπως επισημαίνουν εκπαιδευτικοί (Ανεξάρτητος Συνδυασμός – Εκπαιδευτική Παρέμβαση) του ν. Ημαθίας, πρόσφατα εμφανίστηκαν τρία κρούσματα σε μαθητές σχολείου της Βέροιας. Έκλεισαν τα σχετικά τμήματα και τέθηκαν σε καραντίνα οι εκπαιδευτικοί που δίδασκαν σε αυτά. Όταν τα κρούσματα έγιναν πέντε, έκλεισε όλο το σχολείο και φυσικά θα έπρεπε να τεθούν σε καραντίνα όλοι οι εκπαιδευτικοί.

Όλοι; Προφανώς όχι. Η λογική λέει πως πρέπει να εξαιρεθούν αυτοί που δεν κινδυνεύουν από τον ιό. Και ποιοι είναι αυτοί; Οι εκπαιδευτικοί που διδάσκουν όχι μόνο σε εκείνο το σχολείο, αλλά και σε άλλα σχολεία. Αυτοί δεν μπαίνουν σε καραντίνα και διδάσκουν κανονικά στα σχολεία που παραμένουν ανοιχτά.

Το επόμενο βήμα είμαστε σίγουροι πως θα είναι η λήψη αντισωμάτων από τους συγκεκριμένους συναδέλφους.

Και επειδή θα βρεθούν κάποιοι δύσπιστοι που θα πουν πως αυτό γίνεται καθαρά για λογιστικούς λόγους και πως είναι ακόμη ένα δείγμα πως η κυβέρνηση, το υπουργείο και τα περιφερειακά τους όργανα μάς οδηγούν σε ανοσία αγέλης, απαντούμε: ντροπή! 

Είναι δυνατόν να συμβαίνει κάτι τέτοιο; Να ρισκάρουν οι κυβερνώντες τη μετάδοση και σε άλλα σχολεία; Μα αυτοί έχουν διατυπώσει και υπερασπιστεί τη θεωρία των τμημάτων-κλειστές κάψουλες. Δηλαδή ήταν μπούρδα αυτή η θεωρία; Όχι πείτε μας, έχουν δώσει τέτοια δείγματα;

Υστερόγραφο: Η υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως δήλωσε ότι είναι θετική στον ιό. Και εξαιτίας της όλοι στη Βουλή θα εξεταστούν... θα ελεγχθούν. Στα σχολεία όμως, όταν κάποιος εκπαιδευτικός από τον σύλλογο διδασκόντων βρεθεί θετικός, είναι αναγκασμένοι να συνεχίσουν να εργάζονται και δεν δικαιούνται εξέτασης.

Πηγή:https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/266165_thayma-brethikan-ekpaideytikoi-poy-ehoyn-anosia-ston-io

Μπαράζ πιέσεων στους εκπαιδευτικούς!

 Πριν λίγες μέρες εκδόθηκε Εγκύκλιος του υπουργείου Παιδείας με την υπογραφή της Γ.Γ. κ. Αναστασίας Γκίκα, η οποία έκανε αναφορά σε τρία θέματα (αναφέρει ότι στέλνεται στα σχολεία κατόπιν σχετικών ερωτημάτων):

Α. Στην τήρηση του εκπαιδευτικού ωραρίου, όπου «ορίζεται υποχρεωτικότητα παραμονής στη σχολική μονάδα έως του 30ωρου τη εβδομάδα και του 6ωρου ανά ημέρα».

Β. Στις κρατήσεις αποδοχών των εκπαιδευτικών που συμμετέχουν σε απεργία («Στην περίπτωση απεργίας, στην έννοια της οποίας υπάγονται και οι στάσεις εργασίας, γίνεται περικοπή των μεικτών μηνιαίων αποδοχών, συμπεριλαμβανομένων και των κρατήσεων, εργοδότη και εργαζόμενου, για κύρια και επικουρική σύνταξη, στην περίπτωση που η ημέρα απεργίας αναγνωρίζεται ως συντάξιμη»).

Γ. Στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση, που σύμφωνα με την Εγκύκλιο, ορίζεται ότι «Σε περίπτωση έκτακτου ή απρόβλεπτου γεγονότος, το οποίο καθιστά αδύνατη ή ιδιαιτέρως δυσχερή τη διεξαγωγή της εκπαιδευτικής διαδικασίας σε τμήμα/τμήματα σχολικής μονάδας ή σε ολόκληρη σχολική μονάδα, οι σχολικές μονάδες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης υποχρεούνται να παρέχουν σύγχρονη εξ αποστάσεως εκπαίδευση... υποχρεωτική τόσο για τους εκπαιδευτικούς όσο και για τους/τις μαθητές/τριες».

Η εγκύκλιος αυτή δεν εκδόθηκε τυχαία, αλλά είναι προϊόν επικοινωνιακού σχεδιασμού για μικροπολιτικούς λόγους την ώρα που μαίνεται η αντίδραση εκπαιδευτικών και κοινωνίας για τις αντιεκπαιδευτικές ανατροπές που επιχειρούνται στο χώρο της Παιδείας.

Η «ξεχασιάρα» Γενική Γραμματέας...

Υπενθυμίζουμε, λοιπόν, στην πρώην συνδικαλίστρια της ΔΑΚΕ και νυν Γ.Γ του Υπουργείου Παιδείας κ. Αναστασία Γκίκα:

α) O νόμος 1566/85 ( ΦΕΚ 167/Α/30-9-1985) προβλέπει την παραμονή των εκπαιδευτικών στη σχολική μονάδα πέραν του διδακτικού ωραρίου, προκειμένου ο εκπαιδευτικός να εκτελέσει τα εξωδιδακτικά του καθήκοντα που του έχουν ανατεθεί από τα όργανα διοίκησης του σχολείου (Διευθυντής, Σύλλογος Διδασκόντων). Σε καμία διάταξη του ανωτέρω Νόμου δεν προβλέπεται η παραμονή του εκπαιδευτικού στο σχολείο του, εφόσον δεν έχει κάποια εργασιακή υποχρέωση να επιτελέσει. Επιπροσθέτως προκαλεί εντύπωση η αφωνία του υπουργείου σε εργασιακά ζητήματα των εκπαιδευτικών, τα οποία έχουν θιγεί και στο παρελθόν, συνεπεία της εφαρμογής των μνημονιακών πολιτικών, αλλά και σήμερα με την πανδημία.

Υπενθυμίζουμε ότι με το 1ο μνημονιακό μισθολόγιο (2010) καταργήθηκε το επίδομα εξωδιδακτικής απασχόλησης, που αφορούσε την απογευματινή εργασία των εκπαιδευτικών για την προετοιμασία του μαθήματος της επόμενης ημέρας.

Επίσης, υπενθυμίζουμε τις άθλιες συνθήκες κάτω από τις οποίες καλούμαστε να εργαστούμε στα δημόσια σχολεία και μάλιστα σε συνθήκες πανδημίας όπου εμείς και οι μαθητές μας συνωστιζόμαστε σε χώρους πολύ μικρούς. Η ανυπαρξία ειδικών χώρων για να μπορέσει ο εκπαιδευτικός να εργαστεί προκειμένου να προετοιμάσει το μάθημά του και να διορθώσει τις εργασίες των μαθητών. Είναι άλλωστε γνωστό ότι τα γραφεία των καθηγητών δεν πληρούν τις προϋποθέσεις προκειμένου όλοι οι συνάδελφοι να παραμένουν σε αυτά και να εργάζονται κατά το δοκούν και μάλιστα σε συνθήκες έξαρσης της πανδημίας.

Είναι λοιπόν προφανές ότι η συγκεκριμένη προσπάθειά σας δεν αποβλέπει στη βελτίωση της ποιότητας της παρεχόμενης δημόσιας εκπαίδευσης, αλλά αποτελεί τιμωρητικό μέτρο σε βάρος των εκπαιδευτικών, με τελική στόχευση την αύξηση του διδακτικού ωραρίου των εκπαιδευτικών. Είναι σίγουρο ότι η εκπαιδευτική κοινότητα θα αντισταθεί στην προσπάθεια του Υπουργείου Παιδείας να απαξιώσει ακόμη περισσότερο και να στοχοποιήσει τον Έλληνα εκπαιδευτικό.

Η εξ αποστάσεως δια πάσαν νόσον

β) Είναι φανερό ότι το μόνο μέτρο που έχει πάρει το υπουργείο Παιδείας για τα σχολεία, την εκπαιδευτική διαδικασία και την προστασία εκπαιδευτικών και εκπαιδευόμενων είναι η λεγόμενη εξ αποστάσεως εκπαίδευση (ΕΑΕ). Ας μην μπερδεύει το υπουργείο Παιδείας τη συμβολή των εκπαιδευτικών που συνδέεται με την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου και του παιδαγωγικού τους ρόλου, με τη χρήση προσωπικών (πολλές φορές ανεπαρκών) τεχνολογικών μέσων και με τη διαμόρφωση ποικιλόμορφων πρακτικών επικοινωνίας, συμπαράστασης, αλληλεγγύης και διαπαιδαγώγησης των μαθητών τους, στις δύσκολες καταστάσεις εγκλεισμού που βιώνουν, λόγω των περιοριστικών μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Είναι φανερό πλέον ότι η ΕΑΕ δεν αποτελεί απλώς μια αναγκαστική λύση σε συνθήκες κρίσης, αλλά χρησιμοποιείται ως μέσο για την προώθηση εκπαιδευτικών μεταβολών νεοφιλελεύθερης και νεοσυντηρητικής έμπνευσης.

Παράλληλα, είναι φανερό ότι η στροφή στην «εξ αποστάσεως διδασκαλία σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης» έχει καταστήσει την εκπαιδευτική τεχνολογία (edtech) αναπόσπαστο στοιχείο της εκπαίδευσης, παγκοσμίως, φέρνοντας τον ιδιωτικό τομέα και τις εμπορικές επιχειρήσεις στην καρδιά των βασικών φορέων εκπαίδευσης. Όπως εύστοχα επισημαίνει ο Πανεπιστημιακός Γιώργος Γρόλλιος, η επίμονη προσπάθεια του υπουργείου Παιδείας μέσω εντολών, πιέσεων και απειλών να μεταθέσουν την ευθύνη για τη λειτουργία της ΕΑΕ αποκλειστικά στους εκπαιδευτικούς και να τους εξαναγκάσουν να την εφαρμόσουν με συγκεκριμένους τρόπους συνδέεται:

1. με την προβολή μιας υποκριτικής εικονικής πραγματικότητας εφαρμογής της ΕΑΕ ως κυβερνητικής επιτυχίας,
2. με την εξυπηρέτηση επιχειρηματικών συμφερόντων, την ιδιωτικοποίηση πλευρών της εκπαίδευσης και τον κίνδυνο παραβίασης των προσωπικών δεδομένων όσων συμμετέχουν στην ΕΑΕ,
3. με το άνοιγμα του δρόμου για την ελάττωση του αριθμού και την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, την ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας και την καταστρατήγηση του ωραρίου τους, καθώς και για την περαιτέρω συρρίκνωση της χρηματοδότησης της δημόσιας εκπαίδευσης και
4. με την προώθηση εκπαιδευτικών μεταβολών νεοφιλελεύθερης και νεοσυντηρητικής έμπνευσης σε συνθήκες καθεστώτος έκτακτης ανάγκης, με τα συνδικαλιστικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες σε περιορισμό.

Οι απεργίες και το ύψος των περικοπών

γ) Η αφύπνιση των εκπαιδευτικών και η μαζικότερη από άλλες φορές συμμετοχή  στις τελευταίες κινητοποιήσεις μαζί με πλήθος μαθητών είναι φανερό ότι ανησύχησε το υπουργείο Παιδείας. Γι αυτό αναφέρεται ξαφνικά στις κρατήσεις αποδοχών των εκπαιδευτικών που συμμετέχουν σε απεργία, στάση εργασίας, το ύψος των περικοπών κλπ. Μετά την προσπάθεια απαγόρευσης των συγκεντρώσεων, τις επιχειρήσεις καταστολής της αστυνομίας, την προσπάθεια σπίλωσης εκπαιδευτικών και εκπαιδευόμενων από τα γνωστά πετσοταϊσμένα ΜΜΕ, είναι φυσικό να χρησιμοποιηθεί και ο μπαμπούλας της στέρησης μέρους των ήδη χαμηλών αποδοχών των εκπαιδευτικών.

Όμως, είναι φανερό, ότι το υπουργείο παιδείας δεν συμβουλεύεται την ιστορία και θεωρεί ότι θα έχει για πάντα εκπαιδευτικούς, εκπαιδευόμενους και γονείς σαν το χιόνι που λιώνει στον ήλιο. Προφανώς, βιάζεται να γελάσει τελευταίο, αλλά σίγουρα γελιέται. Ας ρίξει μια ματιά στο παρελθόν για να δει την «τύχη» άλλων επιτελών του υπουργείου Παιδείας που τόλμησαν να σηκώσουν άδικο χέρι στους εκπαιδευτικούς. Ας ρωτήσει ποια ήταν η «τύχη» του Κοντογιαννόπουλου, του Αρσένη, της Διαμαντοπούλου, του Αρβανιτόπουλου και άλλων.

Πηγή:https://www.efsyn.gr/node/265923

 

Ένα επικίνδυνο ντοκιμαντέρ

Άρης Χατζηστεφάνου

Σχεδόν ενάμιση μήνα από την κυκλοφορία του, το ντοκιμαντέρ Social Dilemma του Τζεφ Ορλόφσκι εξακολουθεί να βρίσκεται στις πρώτες θέσεις της τηλεθέασης παγκοσμίως. Δυστυχώς λίγες ταινίες συμπυκνώνουν την αδυναμία της φιλελεύθερης Αμερικής να συνειδητοποιήσει τι συμβαίνει γύρω της και γιατί η ίδια αποτελεί μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης.

Μια χημική ουσία εισάγεται σε μια σύριγγα και εγχέεται στον ανθρώπινο οργανισμό. Ακολουθεί ένα κοντινό πλάνο στην κόρη ενός ματιού, η οποία συστέλλεται ή διαστέλλεται με μεγάλη ταχύτητα. Κάπως έτσι θέλησε να παρομοιάσει ο σκηνοθέτης Τζεφ Ορλόφσκι την «εξάρτησή» μας από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης – κλέβοντας δηλαδή ανερυθρίαστα την αντίστοιχη σκηνή από την ταινία «Ρέκβιεμ για ένα όνειρο» του Ντάρεν Αρονόφσκι.

Ενώ όμως ο τελευταίος δημιούργησε ένα κινηματογραφικό αριστούργημα για τη χρήση των ναρκωτικών, ο πρώτος παρήγαγε το δικό του ναρκωτικό με το οποίο προσπαθεί να ναρκώσει τους θεατές απέναντι στους πραγματικούς κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι σύγχρονες ψηφιακές κοινωνίες. Στον Αρονόφσκι οι τοξικοεξαρτημένοι πρωταγωνιστές καταλήγουν στο χειρουργικό κρεβάτι ή στην πορνεία. Στο ντοκιμαντέρ του Ορλόφσκι οι νεαροί ήρωες κάνουν κάτι πολύ «χειρότερο», πολιτικοποιούνται, συμμετέχουν σε μια διαδήλωση και συλλαμβάνονται από την αστυνομία.

Το τραγικό της υπόθεσης βέβαια δεν είναι μόνο το περιεχόμενο του ντοκιμαντέρ, που έκανε την πρεμιέρα του στο (όχι και τόσο εναλλακτικό πλέον) Φεστιβάλ του Σάντανς, αλλά ότι χιλιάδες άνθρωποι που το παρακολούθησαν δηλώνουν έτοιμοι να κλείσουν τους λογαριασμούς τους στο Facebook ή στο Τwitter θεωρώντας ότι από εκεί πηγάζουν όλα τα δεινά της ανθρωπότητας.

Αγγίζοντας πραγματικές ανησυχίες του κόσμου, για τον αυξανόμενο χρόνο που περνάμε σε ανούσιες δραστηριότητες στον υπολογιστή και στο κινητό μας, το ντοκιμαντέρ επιχειρεί να θίξει ορισμένα από τα κακώς κείμενα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, όπως τον λεγόμενο καπιταλισμό της επιτήρησης και την οικονομική εκμετάλλευση προσωπικών δεδομένων των χρηστών από τις μεγάλες πλατφόρμες του διαδικτύου. Ακριβώς όμως επειδή χρησιμοποιεί ως σημείο εκκίνησης υπαρκτά προβλήματα, γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνο. Δίνοντας μάλιστα τον λόγο σε πρώην και νυν στελέχη εταιρειών της Silicon Valley, προσπαθεί να κρύψει την παιδαριώδη τεχνοφοβία που το χαρακτηρίζει από την αρχή μέχρι το τέλος.

Αγνοώντας προκλητικά τις οικονομικές συνθήκες και την ανισότητα που τρέφουν τις κοινωνικές εντάσεις της εποχής μας, ο Ορλόφσκι κατηγορεί τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για την πολιτικοποίηση και τη ριζοσπαστικοποίηση των νέων – δυο λέξεις οι οποίες στο φιλελεύθερο λεξιλόγιό του έχουν σαφώς αρνητικό χαρακτήρα. Παρουσιάζοντας ασύνδετα πλάνα, από την εκλογική νίκη του φασίστα Μπολσονάρο στη Βραζιλία και το κίνημα των οπαδών της επίπεδης Γης μέχρι το κίνημα των «κίτρινων γιλέκων» στη Γαλλία, το ντοκιμαντέρ ουσιαστικά εξισώνει κάθε διεκδίκηση με τα κινήματα των φασιστών και των ψεκασμένων. Παράλληλα όμως, στην προσπάθειά του να ενοχοποιήσει για όλα αυτά και τη Ρωσία (πάγια γραμμή της ηγεσίας των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ), πέφτει σε αντιφάσεις.

Από τη μια δαιμονοποιεί τους «ανεξέλεγκτους» αλγόριθμους που κατασκευάζουν οι εταιρείες και από την άλλη αναζητά σκοτεινά κέντρα όπου κακόβουλοι Ρώσοι χάκερ κινούν τα νήματα στο διαδίκτυο για λογαριασμό του Κρεμλίνου. Και στις δύο περιπτώσεις χρειάζεται απλώς να αντιστρέψεις τη λογική των επιχειρημάτων για να προσεγγίσεις την πραγματικότητα: Οι αλγόριθμοι δεν είναι «ανεξέλεγκτοι» αλλά αποτελούν την προγραμματιστική απεικόνιση των σχέσεων εξουσίας στο εσωτερικό του καπιταλιστικού συστήματος – σχεδόν όπως οι νόμοι και τα Συντάγματα των χωρών αποτελούσαν τη γραπτή αποτύπωση της ισχύος κάθε κοινωνικής τάξης. Οσο για τους Ρώσους χάκερ, φαίνεται να κινούνται πολύ συχνότερα με στόχο το προσωπικό κέρδος (προσελκύοντας αναγνώστες σε σκανδαλοθηρικές ή συνωμοσιολογικές σελίδες) και όχι με απευθείας εντολές του Πούτιν.

Οι συντελεστές του ντοκιμαντέρ, όμως, αποτυγχάνουν ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο πλασάρουν τις τεχνοφοβικές σκέψεις τους. Οι θεωρίες του τεχνολογικού ντετερμινισμού και του μπιχεβιορισμού, τις οποίες ακολουθούν, είχαν καταρριφθεί επιστημονικά από τα μέσα του περασμένου αιώνα.

Οσο για την πεποίθησή τους ότι οι εταιρείες μάς εθίζουν συνειδητά στη χρήση εφαρμογών για κινητά τηλέφωνα, θυμίζει τη βεβαιότητα των γιαγιάδων ότι κάποιοι μας ρίχνουν ναρκωτικά στα ποτά μας όταν πηγαίνουμε στις… ντισκοτέκ. Η σκέψη τους δεν είναι απλώς ρηχή, είναι ιστορικά πρωτόγονη.

Θα ήταν όμως λάθος να αποδώσουμε την τελική εικόνα που παρουσιάζει το «Κοινωνικό δίλημμα» στην τρικυμία εν κρανίω που χαρακτηρίζει τη μεταχίπικη γενιά αρκετών προγραμματιστών της Silicon Valley και στην παιδαριώδη πολιτική τους σκέψη, που διαμορφώθηκε ύστερα από τέσσερις δεκαετίες νεοφιλελευθερισμού. Δυστυχώς το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει την πεμπτουσία της σύγχρονης φιλελεύθερης Αμερικής, η οποία προσπαθεί να κρύψει τις πραγματικές αιτίες των κοινωνικών προβλημάτων και των ταξικών συγκρούσεων. Το σενάριο θα μπορούσε να το έχει γράψει η Χίλαρι Κλίντον όταν αναζητούσε αποδιοπομπαίους τράγους για την ταπεινωτική εκλογική της ήττα από τον Ντόναλντ Τραμπ – και μάλλον θα τα είχε καταφέρει καλύτερα από τους συντελεστές του ντοκιμαντέρ.

Δεν είναι φυσικά τυχαίο ότι οι μόνοι πολιτικοί που εμφανίζονται στιγμιαία στο ντοκιμαντέρ είναι οι Ρεπουμπλικανοί Τζεφ Φλέικ (ένα πολιτικό «εκκρεμές» με μόνες σταθερές αξίες την απαγόρευση των εκτρώσεων και την ελεύθερη οπλοκατοχή) και Μάρκο Ρούμπιο (από τους βασικούς εμπνευστές του πραξικοπήματος στη Βενεζουέλα και βασικός δίαυλος επικοινωνίας της Ουάσινγκτον με παρακρατικές οργανώσεις αντικαθεστωτικών στο Μαϊάμι).

Αν λοιπόν κάποια μέρα αισθανθείτε την ανάγκη να περάσετε μιάμιση ώρα μπροστά σε μια οθόνη, υπάρχουν πολύ πιο εποικοδομητικές επιλογές. Ακόμη και το να κάνετε like σε φωτογραφίες με γατάκια στο Facebook.

Πηγή:https://www.efsyn.gr/themata/infowar/265661_ena-epikindyno-ntokimanter

"Αγάπη μου συρρίκνωσα την Καστοριά"

 Πλέον η Καστοριά διεκδικεί άνετα τον τίτλο της πιο παρακμάζουσας πόλης στην χώρα και με τις συγχωνεύσεις και καταργήσεις δομών, υπηρεσιών , σχολών , σχολείων κτλ. Μην ξεχναμε και την μείωση  του επιδόματος θέρμανσης σε εποχή καραντίνας ...

Αν φανταζόμασταν την ΝΔ σαν μαμά του τόπου (λόγω ποσοστών ) τότε θα ίσχυε το " Αγάπη μου συρρίκνωσα το παιδί μου!!!

Ανακοίνωση-Κάλεσμα της Ανεξάρτητης Κίνησης Εκπαιδευτικων Π.Ε. ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ  ΚΙΝΗΣΗ  ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε. ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

Η Ανεξάρτητη κίνηση την τελευταία δεκαετία σημάδεψε θετικά σε σημαντικό βαθμό τα συνδικαλιστικά δρώμενα σε τοπικό επίπεδο σε όλα τα θέματα της εκπαίδευσης.

Υπήρξε πρωτοπόρος σε κοινωνικούς αγώνες με το ξεκίνημα των μνημονίων μιας και ήταν αυτή που πρότεινε δράσεις στο Δ.Σ. του συλλόγου μας οι οποίες υλοποιούνταν μαζί με άλλα πρωτοβάθμια σωματεία και συλλόγους.

Σε θέματα που αφορούν τον κλάδο μας ανέλαβε πρωτοβουλίες σε καίρια ζητήματα, όπως η Αξιολόγηση-χειραγώγηση,  σε νομοθετήματα που υποβαθμίζουν τη Δημόσια εκπαίδευση (π.χ  25 μαθητές/νήπια ανά τμήμα, κτλ). Επιμένει σε μόνιμους διορισμούς και να σταματήσει  η εργασιακή χειραγώγηση των αναπληρωτών, οι οποίοι καλύπτουν πραγματικά κενά. Η ομηρία χιλιάδων αναπληρωτών με ψαλιδισμένα εργασιακά δικαιώματα, είναι ομηρία της Δημόσιας εκπαίδευσης. Είναι κατά του προσοντολογίου που έριξε στην ανεργία εκατοντάδες συναδέλφους μας αναπληρωτές που στήριξαν για χρόνια το δημόσιο σχολείο. Το προσοντολόγιο που ήταν η αρχή ενός αγώνα δρόμου  για το κυνήγι προσόντων για τους αναπληρωτές και ο Δούρειος Ίππος για την αξιολόγηση και την κατάταξη των μονίμων που έρχεται στη συνέχεια.  Ο νόμος για την ιδιωτική εκπαίδευση που ψηφίστηκε εν μέσω καλοκαιριού ( και όχι μόνο αυτός) είναι ενδεικτικός για το πώς αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση το ρόλο του εκπαιδευτικού και ποιον εργασιακό μεσαίωνα ονειρεύεται. Δεν είναι τυχαίο ότι οι σχολάρχες τη μέρα ψήφισης του νόμου την χαρακτήρισαν ως « ΜΕΡΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ».

Η ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΚΙΝΗΣΗ με συνέπεια και υπευθυνότητα στέκεται και αντιμετωπίζει όλα τα θέματα που αφορούν τον κλάδο μας, εργασιακά και εκπαιδευτικά.

Στο ΠΥΣΠΕ για χρόνια τώρα η Ανεξάρτητη Κίνηση  τιμά με κάθε τρόπο τη θέση του αιρετού που κατέχει, απέναντι στις πολιτικές επιλογές που υποβαθμίζουν το έργο μας και την παιδεία γενικότερα.

Η Ανεξάρτητη Κίνηση δεν δίστασε να αντιμετωπίσει δυσάρεστες και δύσκολες καταστάσεις, να σταθεί ευθέως και έμπρακτα απέναντι στη διοίκηση και στις επανειλημμένες αυθαιρεσίες της. Να τις καταγγείλει. Να θέσει σε κίνηση επιτέλους την πολιτεία. Το αποτέλεσμα μιας προκαταρκτικής  τελικά δικαίωσε σε απόλυτο βαθμό το περιεχόμενο των καταγγελλομένων. Στα δύσκολα κρινόμαστε και όχι στα εύκολα διαχειριστικά ζητήματα.

Σταθεροί στη ρότα που χαράξαμε εδώ και μια δεκαετία περίπου,  συμμετέχουμε στις προσεχείς εκλογές όποτε και αν αυτές πραγματοποιηθούν σύμφωνα με τη θέση του κλάδου! ( Απόφαση ΔΟΕ 5-10-20)

 

ΔΕΛΛΑΣ  ΓΙΑΝΝΗΣ    1^ο Δ.Σ. Μανιάκων

ΚΟΡΜΑ  ΣΟΥΛΤΑΝΑ ( ΤΑΝΙΑ) 3^ο Ν/γείο Άργους Ορεστικού.

ΝΤΙΝΑΣ  ΓΙΩΡΓΟΣ      Δ.Σ.  Κωσταραζίου

ΠΑΡΧΑΡΙΔΟΥ  ΑΛΚΗΣΤΗΣ   4^ο Δ.Σ.  Καστοριάς

ΧΑΤΖΗΦΩΤΙΑΔΗΣ  ΚΩΣΤΑΣ    10^ο Δ.Σ.  Καστοριάς

Louise Glück, Τὸ Χαρτὶ

 

Πῆγα σήμερα στὴ γιατρὸ  –
ἡ γιατρὸς εἶπε ὅτι πεθαίνω,
δὲν εἶπε αὐτὸ ἀκριβῶς, ἀλλὰ ὅταν τὸ εἶπα ἐγὼ
δὲν τὸ ἀρνήθηκε –

Πόσο κακὸ ἔχεις κάνεις στὸ σῶμα σου, λέει ἡ σιωπή της
Σοῦ τὸ δώσαμε καὶ κοίτα τί τὸ ἔκανες
πῶς τὸ κακομεταχειρίστηκες.
Δὲν ἀναφέρομαι μόνο στὸ κάπνισμα
ἀλλὰ καὶ στὴ διατροφή, στὸ ποτό.

Εἶναι νέα˙ τὸ σῶμα της κρύβεται κάτω ἀπὸ τὴν αὐστηρὴ ἰατρικὴ μπλούζα.
Τὰ μαλλιά της εἶναι μαζεμένα πίσω, μικρὲς θηλυκὲς τοῦφες
συγκρατοῦνται ἀπὸ ἕνα σκοῦρο λάστιχο. Δὲν αἰσθάνεται ἄνετα ἐδῶ,

στὸ γραφεῖο της, μὲ τὸ πτυχίο κορνιζαρισμένο πάνω ἀπ᾽τὸ κεφάλι της,
νὰ κοιτάζει ἀποτελέσματα ἐξετάσεων
μὲ κάποια νούμερα ὑπογραμμισμένα γιὰ νὰ τὰ προσέξει.
Ἡ σπονδυλική της στήλη εἶναι ἴσια, ἐπίσης, χωρὶς συναίσθημα.

Κανεὶς δὲν μὲ δίδαξε πῶς νὰ προσέχω τὸ σῶμα μου.
Μεγαλώνοντας, σὲ προσέχει ἡ μαμά σου ἢ ἡ γιαγιά σου.
Ὅταν γλιτώνεις ἀπ᾽ αὐτές, ἀναλαμβάνει ἡ γυναίκα σου, ἀλλὰ εἶναι φοβισμένη,
δὲν κάνει καὶ πολλά. Ὁπότε, αὐτὸ τὸ σῶμα ποὺ ἔχω
γιὰ τὸ ὁποῖο ἡ γιατρὸς μὲ κατηγορεῖ  – πάντοτε τὸ φρόντιζαν γυναῖκες
καὶ σᾶς διαβεβαιῶ, ἔκαναν πολλὰ λάθη.

Ἡ γιατρὸς μὲ κοιτάζει  –
ἀνάμεσά μας, μιὰ στοίβα βιβλία καὶ ντοσιέ.
Εἴμαστε μόνοι στὴν κλινική.

Ὑπάρχει μιὰ καταπακτὴ ἐδῶ, καὶ μέσα της
ἡ χώρα τῶν νεκρῶν. Καὶ οἱ ζωντανοὶ σὲ σπρώχνουν
θέλουν νὰ μπεῖς πρῶτος, πρὶν ἀπὸ αὐτούς.

Ἡ γιατρὸς τὸ γνωρίζει αὐτό. Ἔχει τὰ βιβλία της,
κι ἐγὼ ἔχω τὰ τσιγάρα μου. Στὸ τέλος
γράφει κάτι σὲ ἕνα χαρτί.
Αὐτὸ θὰ τακτοποιήσει τὴν πίεσή σου, λέει.

Καὶ τὸ βάζω στὴν τσέπη μου, καὶ φεύγω.
Καὶ μόλις βγῶ ἔξω, τὸ σκίζω, σὰν νὰ ἦταν εἰσιτήριο γιὰ τὸν ἄλλο κόσμο.

Ἦταν τρέλλα ὅτι ἦρθε ἐδῶ,
σὲ ἕναν τόπο ὅπου δὲν ξέρει κανέναν.
Εἶναι μόνη, δὲν φοράει βέρα.
Μόνη στὸ σπίτι, ἔξω ἀπὸ τὸ χωριό. Πίνει ἕνα, μετρημένο, ποτήρι κρασὶ τὴν ἡμέρα
καὶ τὸ δεῖπνο της δὲν εἶναι δεῖπνο.

Καὶ βγάζει τὴν ἄσπρη μπλούζα:
ἀνάμεσα στὴ μπλούζα καὶ τὸ σῶμα της,
φοράει μόνο ἕνα λεπτὸ βαμβακερό.
Καὶ κάποια στιγμή, τὸ βγάζει κι αὐτό.

Γιὰ νὰ γεννηθεῖς, τὸ σῶμα σου συνάπτει μιὰ συμφωνία μὲ τὸν θάνατο
κι ἔκτοτε τὸ μόνο ποὺ κάνει εἶναι νὰ προσπαθεῖ νὰ μὴν τὴν τηρήσει –

Ξαπλώνεις μόνος. Ἴσως κοιμᾶσαι, ἴσως δὲν ξυπνᾶς ποτέ.
Γιὰ πολὺ καιρό, ὅμως, ἀκοῦς κάθε ἦχο.
Εἶναι μιὰ νύχτα ὅπως ὅλες οἱ θερινὲς νύχτες˙ τὸ σκοτάδι δὲν ἔρχεται ποτέ.

Πηγή:https://georgelenonce.com/2019/07/29/louise-gluck-%CF%84%E1%BD%B8-%CF%87%CE%B1%CF%81%CF%84%E1%BD%B6/?fbclid=IwAR2ANPgA2Dr4QTOjzA8-aeG6WYUTNTupATKQt_As3d7pxv4HJNdXk_b5JvA

 

Τ.Σ. Έλιοτ, κραυγή σε μια «Έρημη Χώρα»

 Είναι προφανές ότι δεν μπορούμε να εξηγήσουμε ένα πάθος σε κάποιον που δεν το έχει ζήσει, όπως δεν μπορούμε να εξηγήσουμε το φως σε έναν εκ γενετής τυφλό» / «Η ποίηση δεν είναι η απελευθέρωση των αισθημάτων, αλλά η δραπέτευση από τα αισθήματα. Δεν είναι η έκφραση της προσωπικότητας αλλά η δραπέτευση από την προσωπικότητα. Αλλά θα πρέπει κανείς να έχει αισθήματα και προσωπικότητα για να θέλει να δραπετεύσει από αυτά» - Τ.Σ. Έλιοτ

O Τόμας Στερνς Έλιοτ (26 Σεπτεμβρίου 1888 – 4 Ιανουαρίου 1965) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ποιητές του 20ου αιώνα και ηγετική φυσιογνωμία του κινήματος του μοντερνισμού στην ποίηση. Οι στάχτες του βρίσκονται στην εκκλησία Saint Michael στο East Cocker μαζί με μια επιγραφή: «In my beginning is my end, in my end is my beginning» (Στην αρχή μου είναι το τέλος μου, στο τέλος μου είναι η αρχή μου). Η ανάγνωση του έργου του αποτελεί μια πραγματική πρόκληση τόσο για τους λάτρεις της ποίησης, όσο και για αυτούς που θέλουν να μυηθούν σε αυτό τον κόσμο.

Το έργο του ποιητή, κριτικού και δοκιμιογράφου Τ.Σ. Έλιοτ είναι άρρηκτα δεμένο με τις κοινωνικές και πολιτιστικές ανακατατάξεις της περιόδου μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Απογοητευμένος από την εποχή του στράφηκε στο παρελθόν, αντλώντας από τις αξίες και παραδόσεις του. Υποστήριζε ότι η ποίηση δεν απευθύνεται στις μάζες αλλά σε μια πνευματική ελίτ και δημιούργησε τομή στον χώρο της λογοτεχνικής κριτικής αναδεικνύοντας την αυτονομία του κειμένου ως μοναδικού φορέα του νοήματος.

Ο Έλιοτ, επιλέγει τις λέξεις του με μοναδική μαεστρία και διερευνά μέσα στα ποιήματά του και τα δοκίμιά του όλες τις πτυχές της ανθρώπινης ψυχής και τις δομές της κοινωνίας. Φυσικά η τεράστια μόρφωσή του υπήρξε γι’ αυτόν ένα πολύτιμο όπλο. Χωρίς συμβιβασμούς, αρνήθηκε τον αστικό πολιτισμό, κατέληξε όμως σε συντηρητικές θέσεις, όπως η υποστήριξη μιας «κοινωνίας αρμονίας» με τις αρχές της μοναρχίας, ενώ ταυτόχρονα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της αγγλόφωνης ποίησης.

Τα πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στο St. Louis, του Missouri, ως το μικρότερο παιδί μιας πολυμελούς οικογένειας, που αποτελούνταν από τέσσερις μεγαλύτερες αδερφές και έναν αδερφό. Το μικρόβιο της γραφής φαίνεται να το πήρε από τη μητέρα του, Σαμπ Στερνς, που εργαζόταν ως δασκάλα και παράλληλα έγγραφε ποιήματα, τα οποία συνήθιζε να στέλνει σε φίλους ή να δημοσιεύει σε εφημερίδες.

Από μικρός φάνηκε ότι είχε έφεση στα γράμματα και τον Ιούνιο του 1906, πέρασε με επιτυχία τις εισαγωγικές εξετάσεις του Χάρβαρντ, όπου παρακολούθησε μαθήματα του συνταγματικού δικαίου, ελληνικής και αγγλικής φιλολογίας, μεσαιωνικής ιστορίας και γερμανικής γραμματικής. Παράλληλα, έγινε γρήγορα μέλος σε όλους τους σημαντικούς πανεπιστημιακούς συλλόγους. Τον Ιούνιο του 1909 πήρε το πτυχίο του και αποφάσισε να ακολουθήσει μεταπτυχιακές σπουδές στην αγγλική φιλολογία, ταξίδεψε στην Ευρώπη και κυρίως στο Παρίσι όπου γνώρισε εξέχουσες προσωπικότητες της εποχής.

Ο Έλιοτ έφθασε στο Λονδίνο τον Αύγουστο του 1914 και το πρώτο διάστημα της παραμονής του στην αγγλική πρωτεύουσα, συνδέθηκε με τον Έζρα Πάουντ, που ήδη ζούσε εκεί για περίπου πέντε χρόνια και είχε γνώση του λογοτεχνικού έργου του Έλιοτ από τον Κόνραντ Άικεν. Ο Πάουντ ήταν ενθουσιασμένος με τα ποιήματα του Έλιοτ και τον σύστησε σε άλλους Αμερικανούς συγγραφείς, προσφέροντάς του την ευκαιρία να βρεθεί σε ένα γόνιμο καλλιτεχνικό περιβάλλον, αλλά και να γίνει ευρύτερα γνωστό το έργο του. 

Λίγο αργότερα, ξεκίνησε να εργάζεται ως δάσκαλος στη μέση εκπαίδευση και στη συνέχεια ανέλαβε να γράφει κριτικές αναλύσεις στο περιοδικό International Journal of Ethics ενώ ήρθε επίσης σε επαφή με το φιλολογικό περιοδικό New Statesman. Στη συνέχεια δούλεψε στη Lloyds και τέλος, το 1925 ανέλαβε διευθυντής εκδόσεων στον γνωστό εκδοτικό οίκο Faber&Faber, όπου προώθησε το έργο πολλών ποιητών.

Το έργο του

Το έργο του Έλιοτ είναι χωρισμένο σε διάφορα είδη: ποίηση, θεατρικά, πεζά. Τα ποιήματα του είναι μία «κραυγή αγωνίας», ενάντια στη φθορά και στη σήψη της κοινωνίας και των ατόμων. Ωστόσο, υπάρχει πάντα ένα ελπιδοφόρο μήνυμα. Η αρχή της σταδιοδρομίας του Έλιοτ ως ποιητή, χρονολογείται το 1915, χρονιά κατά την οποία δημοσιεύτηκε το ποίημα Ερωτικό τραγούδι του Τζ. Προύφροκ (The Love Song of J. Alfred Prufrock), στο περιοδικό του Σικάγο Poetry.

Ωστόσο, το πιο γνωστό του έργο θεωρείται η «Έρημη Χώρα» (1922).  Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς γράφτηκε αλλά θεωρείται πιθανό πως σημαντικό μέρος του ποιήματος άρχισε να προετοιμάζεται το αργότερο στις αρχές του 1921. Οι πρώτες εκδοχές του ποιήματος διέφεραν σημαντικά από την τελική του μορφή και είχαν περίπου διπλάσια έκταση. Σημαντική συμβολή στον περιορισμό των αρχικών χειρογράφων του Έλιοτ είχε ο Έζρα Πάουντ, ο οποίος προέβη γενικά σε ριζοσπαστικές αλλαγές στο ποίημα, συμβάλλοντας καθοριστικά στη μορφή που τελικά δημοσιεύτηκε και αργότερα εκδόθηκε με συνοδευτικές σημειώσεις του Έλιοτ.

 

Η Έρημη Χώρα έχει πολλές ερμηνείες και είναι ουσιαστικά η περιγραφή μίας παρακμάζουσας κοινωνίας, αλληγορία ή αυτοβιογραφία. Ο Πάουντ χαρακτήρισε το έργο ως μία «δικαίωση του κινήματος του μοντέρνου πειράματος» ενώ ο Γουίλιαμ Κάρλος Γουίλιαμ το θεώρησε πλήγμα κατά της «νέας τέχνης» που ξεπρόβαλε στην Αμερική.

«Ο παρών χρόνος και ο παρελθών χρόνος
είναι ίσως και οι δύο παρόντες στο μέλλοντα χρόνο
και ο μέλλλων χρόνος να περιέχεται στον παρελθόντα χρόνο.
Αν όλος ο χρόνος είναι αιωνίως παρών
όλος ο χρόνος δεν μπορεί να πληρωθεί.
Ο,τι θα μπορούσε να συμβεί είναι μια αφαίρεση
που παραμένει μια διαρκής δυνατότητα
μόνο σ' έναν κόσμο από εικασίες.
Ο,τι θα μπορούσε να συμβεί και ό,τι συνέβη
δείχνουν σ' ένα τέλος που είναι παντοτε παρόν»

Έτσι ξεκινάνε τα «Τέσσερα Κουαρτέτα», το σημαντικότερο έργο του όπως πίστευε ο ίδιος. Γραμμένα τα δύσκολα χρόνια του πολέμου, από το 1936 ως το 1942, τα τέσσερα μακροσκελή ποιήματα είναι ένα είδος διαλογισμού γύρω από την έννοια του χρόνου. Τα «Τέσσερα κουαρτέτα» με τον συμβολισμό τους και τη στοχαστική φιλοσοφική διάθεση, απευθύνονται διαχρονικά στους ανθρώπους κάθε εποχής όπως κάθε μεγάλη τέχνη που αντέχει στο χρόνο.

Το κίνημα του μοντερνισμού

Ο μοντερνισμός δεν είναι μόνο ποιητικό κίνημα, αλλά και κίνημα που αφορούσε και στην πεζογραφία. Ο Έλιοτ ήταν ένας από τους κύριους εκφραστές του κινήματος του μοντερνισμού μαζί με τον Πάουντ. Κύριο θέμα των μοντερνιστών ήταν η παρακμή του πολιτισμού και ο ισχυρισμός ότι ο σύγχρονος  άνθρωπος πρέπει να ολοκληρωθεί για να λυτρωθεί.  Παράλληλα, ο μοντερνισμός μιλάει για την αστάθεια της ταυτότητας του ανθρώπινου υποκειμένου και τη διάσπαση της προσωπικότητας του. Στα έργα του Κάφκα και του Πιραντέλλο, το άτομο βρίσκεται σε κατάσταση εσωτερικής σύγκρουσης, όπου το συνειδητό παλεύει ενάντια στις δυνάμεις του ασυνείδητου ή, άλλοτε η λογική του αντικρούεται από τον παραλογισμό του εξωτερικού κόσμου. Σε άλλες περιπτώσεις, όπως στην Έρημη χώρα του Τ.Σ Έλιοτ, η ταυτότητα του ιστορικού υποκειμένου καταργείται και τη θέση της παίρνει μια σειρά χαρακτήρων που συναιρούνται σ’ ένα ρόλο.

Ένα από τα βασικά γνωρίσματα της μοντερνιστικής ποίησης είναι η διάθεση για πειραματισμό. Εδώ κυριαρχεί ο ελεύθερος στίχος, ενώ οι γραμματικοί και συντακτικοί κανόνες παραβιάζονται και τα σημεία στίξης καταργούνται. Δεν υπάρχουν πια διακοσμητικά στοιχεία και το ύφος που υιοθετείται κρίνεται από πολλούς ως «αντι-ποιητικό» και ασύμβατο με τις γνωστές και αποδεκτές ποιητικές τεχνικές και φόρμες.

Ο Έλιοτ βραβεύτηκε το 1948 με το Νόμπελ λογοτεχνίας. Η ανάγνωση και η εξερεύνηση του έργου του δεν είναι εύκολη υπόθεση. Ωστόσο δεν μπορεί κανείς να πει ότι δεν αξίζει τον κόπο. Η δυσκολία των ποιημάτων του θα μπορούσαν να απωθήσουν το κοινό μετά την πρώτη ανάγνωση και κατηγορήθηκε αρκετές φορές γι΄ αυτό. Αυτό οφείλεται κυρίως στον τρόπο συνοχής των ποιημάτων, ο οποίος δεν βασίζεται σε λογική, αλλά περισσότερο σε ψυχολογική και συναισθηματική αλληλουχία των ιδεών και των εικόνων.

Σημαντική και ιδιαίτερη είναι επίσης και η επίδραση που άσκησε ο Έλιοτ στον Γιώργο Σεφέρη. «Είπανε εναντίον του πως αφήνει τον αναγνώστη μέσα στη στεγνή, στέρφα και άνυδρη Έρημη Χώρα, μόνο, χωρίς ελπίδα σωτηρίας. Αυτό θα ήταν αλήθεια αν ο Έλιοτ δεν είχε δημιουργήσει ποίηση. Και η ποίηση όσο απελπισμένη κι αν είναι, μας σώζει πάντα, με κάποιον τρόπο, από την ταραχή των παθών», γράφει ο Γιώργος Σεφέρης για τον Τ.Σ. Έλιοτ.

Απόσπασμα από το ποίημα «Οι Κούφιοι Άνθρωποι»

Είμαστε οι κούφιοι άνθρωποι/ είμαστε οι βαλσαμωμένοι άνθρωποι

 σκύβοντας μαζί κεφαλοκαύκι άχυρο. Αλίμονο!

 Οι στεγνές φωνές μας, όταν/ ψιθυρίζουμε μαζί

 είναι ήσυχες και ανόητες/ σαν άνεμος σε ξερό χορτάρι

 ή πόδια ποντικών σε σπασμένο γυαλί/

 στο ξερό μας κελάρι.

 Σχήμα χωρίς μορφή, σκιά χωρίς χρώμα

 παραλυμένη δύναμη, χειρονομία χωρίς κίνηση.

 Αυτοί που πέρασαν με ολόισια μάτια, στου θανάτου το άλλο  Βασίλειο

 μας θυμούνται-αν καθόλου-όχι ως χαμένες

 βίαιες ψυχές, μα μονάχα ως κούφιους ανθρώπους

 τους βαλσαμωμένους ανθρώπους….

                          III

 «…αυτή είναι η νεκρή χώρα αυτή είναι του κάκτου η χώρα

 εδώ τα πέτρινα είδωλα σηκώνονται, εδώ λαμβάνουν

 την ικεσία ενός χεριού νεκρού ανθρώπου
κάτω από το σπίθισμα σβησμένου άστρου…

                           V

 …Mεταξύ ιδέας και πραγματικότητας
μεταξύ κίνησης και δράσης πέφτει η Σκιά

 Γιατί δικό σου είναι το βασίλειο
Μεταξύ αντίληψης και δημιουργίας

 μεταξύ κίνησης και απάντησης/ πέφτει η Σκιά

 Η ζωή είναι πολύ μακριά

 Μεταξύ πόθου και σπασμού

 μεταξύ δύναμης και ύπαρξης
μεταξύ ουσίας και πτώσης

 πέφτει η Σκιά

 Γιατί δικό σου είναι το βασίλειο
γιατί δική σου είναι η ζωή/ γιατί η ζωή είναι δική σου

 δική σου αυτός είναι ο τρόπος
που ο κόσμος τελειώνει

 όχι με ένα πάταγο αλλά με ένα λυγμό»

Πηγή: https://tvxs.gr/news/istoria/sgfs

Καλή δύναμη μαθητή , καλή δύναμη δάσκαλε !!!

 

Καλή σχολική χρονιά με κουράγιο, δύναμη και υγεία σε μαθητές και δασκάλους, που καλούνται να βιώσουν την δυσκολότερη  σχολική χρονιά των τελευταίων χρόνων, μια δυστοπία στην κυριολεξία,με ελάχιστη βοήθεια από την πολιτεία !!

Καλή δύναμη μαθητή,καλή δύναμη δάσκαλε !!!

Η φωτογραφία μιας αγαπημένης μου  τάξης που φέτος δίνει πανελλήνιες.

Με το καλό!! 

 

Αγωγή γονέα σε διευθυντή σχολείου – Οι εκπαιδευτικοί δεν είναι σάκοι του μποξ

Χρήστος Κάτσικας

• A-
• A+

Άρχισαν τα όργανα! Κηδεμόνας έκανε αγωγή σε διευθύντρια σχολείου της περιοχής μας! Ο λόγος; Αν εξαναγκαστούν τα παιδιά του να φορέσουν μάσκα στο σχολείο! Νομίζουμε ότι τα πράγματα έχουν ξεφύγει.

Από τη μια η απειλητική στάση και συμπεριφορά της Γ.Γ. του Υπουργείου Παιδείας σε διευθύντρια σχολείου της Καλλιθέας στην περίπτωση του εκπαιδευτικού που μολύνθηκε από τον ιό.

Από την άλλη αγωγή και απειλές σε άλλη διευθύντρια σχολείου και πάλι της Καλλιθέας από γονιό που δεν θέλει να φοράει μάσκα το παιδί του. 

Θέλουμε να επισημάνουμε σε όλους τους εκπαιδευτικούς, διευθυντές και καθηγητές πως τα «επεισόδια» αυτά τους αφορούν όλους και δεν αφορούν μόνο τους συγκεκριμένους διευθυντές. Σε όλους μπορούν να συμβούν και σαν συλλογικότητα πρέπει να αντιμετωπιστούν. Το σωματείο, η ΕΛΜΕ, οι σύλλογοι εκπαιδευτικών και οι αιρετοί μαζί, από κοινού, όλοι για έναν και ο ένας για τον άλλο, πρέπει να αντιμετωπίσουν την «ατομική ευθύνη» του ΥΠΑΙΘ, δηλαδή την προσπάθεια να τους χρεώσει τα κρούσματα και τη διασπορά, όσο και τις συμπεριφορές γονέων που στρέφονται εναντίον εκπαιδευτικών που απλά ακολουθούν τις οδηγίες του ΥΠΑΙΘ. 

 Θέλουμε να πούμε στο Υπουργείο Παιδείας αλλά και σε κάθε γονέα πως οι διευθυντές των σχολείων και οι καθηγητές δεν θα γίνουν ο σάκος του μποξ ούτε της αντιεκπαιδευτικής και αντιπαιδαγωγικής και επικίνδυνης πολιτικής του ΥΠΑΙΘ αλλά ούτε και της πρακτικής γονέων να στρέφουν τα πυρά τους όχι στην πολιτική του υπουργείου παιδείας αλλά στον εκπαιδευτικό του παιδιού τους. 

Και δηλώνουμε ότι τα 25αρια τμήματα και τις μάσκες και ότι αυτό συνεπάγεται δεν το καθορίζουν ούτε οι καθηγητές, ούτε οι διευθυντές των σχολείων αλλά το ΥΠΑΙΘ. 

Οφείλουν οι διευθύνσεις εκπαίδευσης  να καλύψουν νομικά τους εκπαιδευτικούς σε κάθε παρόμοια ενέργεια γονέα και το Υπουργείο Παιδείας να στείλει σαφείς γραπτές οδηγίες για τα θέματα αυτά και να αναλάβει και την ευθύνη των οδηγιών του. 

Κυρίως όμως, έχοντας την εκπαιδευτική και παιδαγωγική ευθύνη και την αγωνία για τη μόρφωση και την ασφάλεια των μαθητών  καθώς και για την ασφάλεια τη δική τους οι εκπαιδευτικοί διεκδικούν αραίωση των τμημάτων, δωρεάν προληπτικά τεστ, προσλήψεις αναπληρωτών και προσωπικού καθαριότητας και προστασία των ευπαθών ομάδων των συναδέλφων τους.

Και σε αυτή τη διεκδίκηση πρέπει να βάλουν πλάτη και οι γονείς και οι μαθητές με το μοναδικό αίτημα που ενώνει: 15αρια τμήματα, προσλήψεις αναπληρωτών και προσωπικού καθαριότητας, προληπτικά τεστ για όλους!

Πηγή:https://www.efsyn.gr/node/258907

 

Οδηγίες ΕΟΔΥ για τη λειτουργία νηπιαγωγείων, δημοτικών και δευτεροβάθμιας

Στις 14 Σεπτεμβρίου, εκτός απροόπτου έρχεται η επανεκκίνηση της Παιδείας με διάχυτη την ανησυχία για τις κυβερνητικές παλινωδίες και τα ελλιπή μέτρα προστασίας για παιδιά και εκπαιδευτικούς.

Η κυβέρνηση και η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας δεν έχει εισακούσει τις προτροπές των μρμόδιων για τον αριθμό των μαθητών, τις αποστάσεις μέσα στις αίθουσες και πληθώρα άλλον ενστάσεων από επιδημιολόγους, αλλά και την εκπαιδευτική κοινότητα.

Ο ΕΟΔΥ, πάντως, σε μια προσπάθεια να διευθετήσει τις τελευταίες λεπτομέρειες πριν από το άνοιγμα τις πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης έδωσε, χθες, στη δημοσιότητα πλαίσιο οδηγιών προς μαθητές και καθηγητές για τη λειτουργία νηπιαγωγείων, δημοτικών σχολείων και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Για τα νηπιαγωγεία

Για τα δημοτικά σχολεία

Για γυμνάσια και λύκεια

Πηγή:

https://www.efsyn.gr/ellada/ekpaideysi/258605_odigies-eody-gia-ti-leitoyrgia-nipiagogeion-dimotikon-kai-deyterobathmias

Γκύντερ Γκρας 2012 “ Η Ντροπή της Ευρώπης"

O γερμανός νομπελίστας Γκύντερ Γκρας στηλιτεύει την πολιτική που ασκεί η Ευρώπη στην Ελλάδα, "την κοιτίδα του ευρωπαϊκού πολιτισμού". Ολόκληρο το ποίημα σε απόδοση.

Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Είσαι ένα βήμα πριν το χάος, μια και δεν ανταποκρίθηκες στις αγορές,
είσαι μακριά απ’ τη χώρα, που κάποτε σου δάνεισε το λίκνο.

Ό,τι με την ψυχή ζητούσες και νόμιζες πως είχες βρει
τώρα το εξοβελίζεις, για σκουπίδι το περνάς.

Ολόγυμνη σαν οφειλέτης διαπομπεύεται, υποφέρει η χώρα εκείνη
που έλεγες και ξανάλεγες πως χάρη της χρωστάς.

Στη φτώχια καταδικασμένος τόπος, τόπος που ο πλούτος του
στολίζει τώρα τα μουσεία: λάφυρα που φυλάς Εσύ.

Κείνοι που χίμηξαν με τα όπλα στη χώρα την ευλογημένη με νησιά
στολή φορούσαν κι είχαν τον Χέλντερλιν κρυμμένο στο γυλιό.

Καμιά ανοχή πια γι’ αυτή τη χώρα, κι ας ανεχόσουν κάποτε
σαν σύμμαχους στο σβέρκο της τους κολονέλους.

Χώρα που ζει πια δίχως δίκιο, με τη δύναμη αυτών που έχουν πάντα δίκιο
να της σφίγγει κάθε μέρα το ζωνάρι πιο σφιχτά.

Κι όμως απείθαρχη η Αντιγόνη μαυροφορεί - σ’ όλη τη χώρα
πενθοφορεί ο λαός της που κάποτε σε είχε φιλέψει, σε είχε δεχθεί.

Μα η κουστωδία του Κροίσου έχει στοιβάξει έξω απ’ τη χώρα,
στα δικά σου θησαυροφυλάκια, τα αστραφτερά μαλάματα.

Πιες, επιτέλους, πιες, αναβοούν των επιτρόπων οι χειροκροτητές,
μα ο Σωκράτης οργίλος σου γυρνά γεμάτο πίσω το ποτήρι.

Εν χορώ θα ρίξουν οι θεοί κατάρα σ’ ότι σου ανήκει,
μια κι είναι βούλησή σου τον Όλυμπό τους να πουλήσεις .

Ανούσια πια θα μαραζώσεις δίχως τη χώρα,
που το δικό της πνεύμα σε επινόησε, Ευρώπη.

(απόδοση στα ελληνικά: Σπύρος Μοσκόβου)

Πηγή:https://www.dw.com/el/%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%AE-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E%CF%80%CE%B7%CF%82/a-15978706

Θεσσαλονίκη: Γονείς έβαλαν πλέξι – γκλας στα θρανία σχολείου (ΦΩΤΟ)

Στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Κουφαλίων

Πλέξι γκλας στα θρανία των μαθητών τοποθετήθηκαν στο 2ο Δημοτικό Σχολείο στα Κουφάλια με πρωτοβουλία του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων.

«Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων έχοντας ως πρώτιστο μέλημα την υγεία και την ασφάλεια των παιδιών μας,προέβη στην τοποθέτηση διαχωριστικών πλεξι Γκλας στα θρανία των μαθητών στις αίθουσες, με απώτερο σκοπό την ασφάλεια τους και την μη μετάδοση του ιού covid 19», αναφέρει σε σχετική ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Γονέων και προσθέτει: «Θεωρουμε ότι είναι μια κίνηση από τις πολλές μπορούμε να κάνουμε ως γονείς».

Από τη μεριά της η Διευθύντρια του Σχολείου, Γκάρου Χρυσούλα, με ευχαριστήρια επιστολή της προς τους γονείς τονίζει πως «είναι αξιέπαινη η διάθεση του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων για αγαστή συνεργασία, αμέριστη και διαρκή συνεισφορά στην επίλυση ζητημάτων και κάλυψη των αναγκών που προκύπτουν συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο στην κοινή προσπάθεια για την εύρυθμη λειτουργία του σχολείου».

Πηγή:https://www.typosthes.gr/thessaloniki/227121_thessaloniki-goneis-ebalan-plexi-gklas-sta-thrania-sholeioy-foto

Η διάρροια και οι εμετοί βασικά συμπτώματα της Covid-19 στα παιδιά, σύμφωνα με έρευνα

efsyn.gr

Νέα δεδομένα σε αυτά που ξέραμε μέχρι τώρα για τα βασικά συμπτώματα της νόσου Covid-19 φέρνει έρευνα του Πανεπιστημίου Κουίνς του Μπέλφαστ, που κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα παιδιά εμφανίζουν άλλα κύρια συμπτώματα σε σχέση με τους ενήλικες.

Ειδικότερα, μετά την έρευνα σε σχεδόν 1.000 παιδιά ηλικίας δύο έως 15 ετών, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η διάρροια και οι εμετοί είναι πιο συχνά ως συμπτώματα στα παιδιά από ό,τι ο βήχας, σε σχέση με τους ενηλίκους που συμβαίνει το αντίστροφο.

«Αν θέλουμε πραγματικά να διαγνώσουμε τη λοίμωξη Covid-19 στα παιδιά, πρέπει να αρχίσουμε να ψάχνουμε από τη διάρροια και τους εμετούς και όχι από τα συμπτώματα στην ανώτερη αναπνευστική οδό», δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας δρ Τομ Γουότερφιλντ.

Έτσι, οι ερευνητές, σύμφωνα με τον Guardian, ζητούν να αναθεωρηθεί ο κατάλογος του βρετανικού Εθνικού Συστήματος Υγείας με τα βασικά συμπτώματα της Covid-19 στα παιδιά, ο οποίος σήμερα περιλαμβάνει τον πυρετό, τον συνεχή βήχα και την απώλεια γεύσης ή όσφρησης.

Όπως είπε ο επικεφαλής της έρευνας με βάση τα τρία έως τώρα βασικά συμπτώματα (πυρετό, βήχα, απώλεια όσφρησης-γεύσης), η διενέργεια τεστ στα συμπτωματικά παιδιά μπορεί να αποκαλύψει το 76% των κρουσμάτων, αν όμως στο κατάλογο των συμπτωμάτων προστεθούν τα γαστρεντερικά συμπτώματα, τότε το ποσοστό φθάνει το 97%.

Η  έρευνα, που έγινε την περίοδο Απριλίου έως Ιουλίου, διαπίστωσε επίσης ότι σχεδόν το 7% των παιδιών είχαν αναπτύξει ήδη αντισώματα κατά του κορονοϊού, ότι το 31% των παιδιών με Covid-19 είχαν πυρετό, το 19% γαστρεντερικά συμπτώματα και το 18% πονοκέφαλο. 

Τα περισσότερα παιδιά ήταν ασυμπτωματικά, γι' αυτό, σύμφωνα με τους ερευνητές, συμπτώματα όπως η διάρροια και οι εμετοί θα πρέπει να χτυπάνε «καμπανάκι» στην οικογένεια ή στο σχολείο ότι μπορεί το παιδί να έχει λοίμωξη Covid-19. Από την άλλη, σύμφωνα με τον Γουότερφιλντ, μια καταρροή ή ένα φτάρνισμα κάλλιστα μπορεί να οφείλεται σε απλό κρυολόγημα

πηγή:

https://www.efsyn.gr/epistimi/iatrika-themata/258354_i-diarroia-kai-oi-emetoi-basika-symptomata-tis-covid-19-sta-paidia