ΠΑΛΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

ΠΑΛΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ Χριστόφορος Δουλγέρης

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2015

Εκλογές στο σελιλόιντ: Ο «Υπουργός» πεθαίνει τελευταίος

Εκλογές στο σελιλόιντ: Ο «Υπουργός» πεθαίνει τελευταίος

14:48 | 24 Ιαν. 2015
Τελευταία ανανέωση 14:49 | 24 Ιαν. 2015
Γιώργος Ρούσσος
Ολοκληρώνουμε σήμερα το Αφιέρωμα: «Εκλογές στο σελιλόιντ», παρουσιάζοντας την ταινία του Γάλλου σκηνοθέτη Πιέρ Σέλερ: «Ο Υπουργός» (The Minister / L'exercise De L'etat - 2011). Το φιλμ, προσπαθεί να δείξει την αναπόφευκτη σύγκρουση στην οποία έρχεται η ανθρώπινη πλευρά ενός Υπουργού και ο προσωπικός, ιδεαλιστικός του αγώνας, απέναντι στην καταιγιστική πολιτική καθημερινότητα που τον φέρνει αντιμέτωπο με ίντριγκες, σκάνδαλα, διεφθαρμένους και καιροσκόπους αντιπάλους...
Το Αφιέρωμα: «Εκλογές στο σελιλόιντ», εγκαινιάστηκε με το πολιτικό δράμα του Τζορτζ Κλούνεϊ «Αι Ειδοί του Μαρτίου»(The Ides of March - 2011). Στη συνέχεια είδαμε το «Milk» (2008) του Γκας Βαν Σαντ και τον«Υποψήφιο» (The Candidate - 1972) του Μάικλ Ρίτσι. Αφήνοντας τον λαμπερό κόσμο του Χόλιγουντ, ταξιδεύσαμε στη γειτονική Ιταλία για την ταινία τουΡομπέρτο Άντο: «Ζήτω η Ελευθερία» (Viva la libertà) του 2013. Η πέμπτη και τελευταία ταινία του θεματικού αφιερώματος - σε ταινίες που άλλοτε με κωμικό κι άλλοτε με δραματικό τρόπο, μας συστήνουν τον σκοτεινό κόσμο της πολιτικής - μας οδηγεί στη Γαλλία, για τον«Υπουργό» του Πιέρ Σέλερ.

Ο υπουργός Μεταφορών, Μπερτράν Σεν-Ζαν (Ολιβιέ Γκουρμέ), ξυπνά τη νύχτα από τον επικεφαλής του επιτελείου του. Ένα λεωφορείο έχει βυθιστεί σε μια χαράδρα. Αναγκάζεται να πάει εκεί καθώς δεν έχει άλλη επιλογή. Από εκείνη τη στιγμή, αρχίζει η οδύσσεια ενός πολιτικού σ' έναν όλο και πιο περίπλοκο και εχθρικό κόσμο.

Η ταινία ξεκινά με μία ονειρική μεταφορά, μίας γυναίκας που σέρνεται προς το ανοιχτό στόμα ενός κροκόδειλου. Πρόκειται επί της ουσίας για τον εφιάλτη που ονειρεύεται ο Υπουργός και ο οποίος είναι σκηνοθετικά επηρεασμένος από το concept μιας φωτογράφισης του σπουδαίου φωτογράφου Χέλμουτ Νιούτον (1920 - 2004), ενός από τους πιο εκκεντρικούς, πολυσυζητημένους και καινοτόμους δημιουργούς ο οποίος είχε κάνει ιδιαίτερη αίσθηση με τις φωτογραφίσεις του (φώτο - Crocodile Eating Ballerina, from the Pina Bausch Ballet 'Keushleitslegende', Wuppertal, 1983). Με αυτή την παρομοίωση λοιπόν, ο σκηνοθέτης προοικονομεί στον θεατή, την περιπέτεια του πολιτικού του πρωταγωνιστή, που θα ακολουθήσει...

Έχοντας προηγηθεί το 2006 το φιλμ «Hotel Harabati», ο Γάλλος σκηνοθέτης Πιέρ Σέλερ (Pierre Schoeller), επιστρέφει το 2011, με τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του «Ο Υπουργός» (The Minister - L'exercise De L'etat), στην οποία υπογράφει το σενάριο, τη σκηνοθεσία και τη μουσική.
Ο Πιέρ Σέλερ σκιαγραφεί με μαεστρία το πορτρέτο ενός υπουργού, ο οποίος προσπαθεί να επιβιώσει με τον δικό του τρόπο, στην μικρο-κοινωνία της πολιτικής. Μέσα από το πορτρέτο του ήρωα μας, σκιαγραφείται μια νέα «φυλή» ανθρώπων - τόσο στην πολιτική ζωή όσο και κατ' επέκταση στην κοινωνία. Κάποιοι, προσπαθούν έστω και μάταια μερικές φορές, να αντισταθούν, χωρίς να κυριευθούν από τη μανία της εξουσίας και χωρίς να αλλοτριωθούν από τη μανία διαιώνισης της καριέρας τους, η οποία δυστυχώς χαρακτηρίζει την πλειοψηφία των πολιτικών.

Πρόκειται, κατά κύριο λόγο, για την αντίσταση απέναντι σε μία πλεκτάνη που το ίδιο το πολιτικό σκηνικό συχνά πυκνά στήνει στους εμπλεκόμενους και περιγράφεται με κάθε λεπτομέρεια στην ταινία του Πιέρ Σέλερ. Μέσα από μια σειρά από χειραψίες, συναντήσεις σε αίθουσες συνεδριάσεων, ομιλίες και μηνύματα στα κινητά τηλέφωνα, μυστικές συνομιλίες στο πίσω κάθισμα του υπουργικού αμαξιού κ.α.

Ο θεατής σταδιακά αντιλαμβάνεται αυτό που από την αρχή υποψιαζόταν. Αργά, αλλά σταθερά, ο «Υπουργός» θα πρέπει να αποφασίσει την πορεία του. Τα παιχνίδια γίνονται πλέον πίσω απ' τις κουρτίνες και η ηθική κάθοδος, μοιάζει πια αναπόφευκτη...
Μέσα απ' την ηθική κατάπτωση εκείνων που ασκούν την εξουσία (exercice de l'etat - ο γαλλικός τίτλος) ο σκηνοθέτης αποδομεί καρέ-καρέ και με μαεστρία, τα κλισέ και την «πολιτική» των πολιτικών, αποδίδοντας τελικά έναν σεβασμό σ’ εκείνους τους λίγους που αντιστέκονται ή έστω προσπαθούν. Η ταινία δεν περιγράφει απλά το πως ένας απλός άνθρωπος οδηγείται στο τέλμα από ματαιοδοξία ή από απλή δίψα για την εξουσία, αλλά το πώς η ίδια η εξουσία με τους δικούς της μοναδικούς κανόνες, αλλοτριώνει σταδιακά όποιον προσπαθεί να ξεφύγει από το στόμα του... κροκόδειλου.

Το εσωτερικό θρίλερ εντείνει μέσα από τη μουσική που έγραψε ο ίδιος ο Πιέρ Σέλερ για την ταινία, καθώς και οι ρυθμοί της σύγχρονης κοινωνίας που μεταφέρονται από σκηνοθετικές επιλογές όπως τα μηνύματα στο κινητό που φαίνονται στη μεγάλη οθόνη. Όλο το καστ ανταποκρίνεται με τον πλέον ρεαλιστικό τρόπο στην απεικόνιση της πολιτικής ζωής, ενώ η ίντριγκα δε θα μπορούσε να βρει καλύτερο εκφραστή της από τον Βέλγο ηθοποιό Ολιβιέ Γκουρμέ (Olivier Gourmet).
Η ταινία προκάλεσε μεγάλη αίσθηση στην κοινωνία και την πολιτική ζωή ιδιαίτερα της Γαλλίας, όπου και χαρακτηρίστηκε από πολλούς «πολιτικό μανιφέστο». Παράλληλα έγινε εξώφυλλο στην εφημερίδα Liberation, ενώ γράφτηκαν σχετικά με το φιλμ εκτενή άρθρα σε μεγάλα έντυπα της Γαλλίας, πολλά από τα οποία συνέδεσαν την ιστορία του ήρωα με αυτή τουΣτρος Καν...

Η ταινία «Ο Υπουργός» (The Minister - L'exercise De L'etat) του Πιέρ Σέλερ, προβλήθηκε στο τμήμα "Ένα Κάποιο Βλέμμα" του Φεστιβάλ των Καννών το 2011 όπου και τιμήθηκε με το Βραβείο της Διεθνούς Επιτροπής. Στη χώρα μας, είχαμε την ευκαιρία να την παρακολουθήσουμε τον Μάρτιο του 2012, στο πλαίσιο του 13ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου, όπου και απέσπασε το Βραβείο της Επιτροπής, ενώ στη συνέχεια κυκλοφόρησε στις Κινηματογραφικές Αίθουσες, σε διανομή της Strada Films.
ΠΗΓΗ:
http://tvxs.gr/news/sinema/ekloges-sto-seliloint-o-ypoyrgos-pethainei-teleytaios

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου