Οι πιο μεγάλοι “χρονο-ληστες” του σύγχρονου κόσμου
Τηλεόραση/οθόνες: Περνάμε κατά μέσο όρο 14 χρόνια της ζωής μας παρακολουθώντας
την TV ή κοιτώντας σε κάποια οθόνη.
Ιnterntet: Στις χώρες της Δύσης ο καθένας καταναλώνει 4,5 ώρες ημερησίως σερφάροντας στο διαδίκτυο με αυξητικές -και μάλιστα εθιστικές- τάσεις.
Κατανάλωση/διαφημίσεις: Συνεχές κοίταγμα και διάβασμα διαφημίσεων, αγορές, ψώνια σε σούπερ μάρκετ, επισκέψεις σε εμπορικά κέντρα, δυσκολία επιλογής προϊόντων, διαφημίσεις και ψώνια μέσω internet.
Video Games: Θεωρούνται ως ένας από τους μεγαλύτερους “χρονοληστές” του σύγχρονου κόσμου. Δεν είναι γνωστό πόσο χρόνο καταναλώνει ο καθένας μας, καθώς κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Υπάρχουν έφηβοι που κάθονται σχεδόν ένα 24ώρο κολλημένοι στα ηλεκτρονικά παιχνίδια, τρεφόμενοι με junk food και πάσχοντας από μόνιμη έλλειψη ύπνου.
Γραφειοκρατία και παραμονή σε ουρές στις δημόσιες υπηρεσίες, τράπεζες, ιδιωτικές επιχειρήσεις, αναμονή σε προθαλάμους κλπ.
Αναμονή σε στάσεις λεωφορείων, σταθμούς τρένων, λιμάνια και αεροδρόμια,πάρκινγκ.
Απρόβλεπτα τηλεφωνήματα που διαρκούν υπερβολικά.
Πολιτική της “ανοικτής θύρας”, διαθεσιμότητα και απρόοπτοι επισκέπτες και πωλητές.
Έλλειψη προγράμματος εργασίας και ακαταστασία στο χώρο εργασίας μας ή έλλειψη σωστής ταξινόμησης στο γραφείο μας ή στον υπολογιστή μας.
Συγκεχυμένοι στόχοι και προτεραιότητες.
Συντήρηση κι επισκευή μηχανών και συσκευών που έχουν συχνές βλάβες.
Διάφορες καθυστερήσεις σε ραντεβού.
Υπερβολική σημασία στις λεπτομέρειες, καθυστέρηση στην αντιμετώπιση των πραγματικών προβλημάτων.
Ενδιαφέροντα πολλά και διάσπαρτα κι έλλειψη εστίασης της προσοχής.
Ελλιπής και ανεπαρκής πληροφόρηση, αναποφασιστικότητα.
Η αδυναμία του να λες “όχι” εκεί που πρέπει.
Ας μην βιαζόμαστε λοιπόν να ρίξουμε το βάρος στους άλλους, να τους κατηγορήσουμε ως “χρονο-ληστές”, και να τους ενοχοποιήσουμε για την αίσθηση έλλειψης χρόνου που μας διακατέχει μονίμως. Εμείς οι ίδιοι είμαστε, με τις επιλογές μας και την παθητικότητά μας, οι μεγαλύτεροι “χρονο-ληστές” του χρόνου μας και κατ' επέκταση της ίδιας μας της ζωής. Κι εμείς οι ίδιοι μπορούμε πάντα να τακτοποιήσουμε το “χρονο-δωμάτιο” μας...
Δεν μειώθηκε η ένταση στις σχέσεις μεταξύ υπουργείου Παιδείας και Ομοσπονδιών των εκπαιδευτικών μετά την ανακοίνωση του νέου συστήματος διορισμών στην εκπαίδευση. Η εξίσωση της προϋπηρεσίας με τα ακαδημαϊκά προσόντα –ως προς τη βαρύτητα των κριτηρίων μοριοδότησης– και η ύπαρξη ορίου –αν και γενναιόδωρου– στην προσμέτρηση της πρώτης κράτησε τους τόνους ανεβασμένους.
«Μήπως οι συνδικαλιστικές ηγεσίες δεν επιθυμούν να προχωρήσουν οι 15.000 διορισμοί; Μήπως επιδιώκουν εκ του ασφαλούς μια ιδιότυπη επαναφορά της επετηρίδας;» αναφέρει σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Παιδείας, με εμφανή δυσαρέσκεια μετά την απόφαση των συνδικαλιστικών οργανώσεων (ΟΛΜΕ, ΔΟΕ και ΠΟΣΕΕΠΕΑ) να μην εμφανιστούν στην προγραμματισμένη συνάντηση με τον κ. Γαβρόγλου, χθες το πρωί, στη Βουλή.
Βασικά χαρακτηριστικά του νέου και πολυαναμενόμενου συστήματος διορισμών αποτελούν:
◼ Η προκήρυξη κάθε δύο χρόνια από το ΑΣΕΠ της διαδικασίας μοριοδότησης
◼ Ο ενιαίος πίνακας για μόνιμους και αναπληρωτές
◼ Η προσμετρώμενη προϋπηρεσία έως και 120 μήνες
◼ Η ίση βαρύτητα για τα κριτήρια της προϋπηρεσίας και των ακαδημαϊκών προσόντων.
Παρά το γεγονός ότι η «οροφή» στην προσμετρώμενη προϋπηρεσία ανέβηκε πιο ψηλά σε σχέση με το αρχικό σχέδιο, καθώς έφτασε στους 120 μήνες, θητεία που ανάλογα με τις κατηγορίες των εκπαιδευτικών αντιστοιχεί με 12-15 χρόνια προϋπηρεσίας, οι συνδικαλιστές αντιδρούν.
Η δε απόφασή τους να μην πάνε στο ραντεβού της Βουλής λίγες ώρες νωρίτερα από τη συγκέντρωση έξω από το υπουργείο στο Μαρούσι όξυνε ακόμη περισσότερο το κλίμα, προκαλώντας την έντονη αντίδραση της ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας, η οποία αποδίδει στα Δ.Σ. των οργανώσεων, εμμέσως πλην όμως σαφώς, ακόμα και πολιτικές σκοπιμότητες.
Ενταση σημειώθηκε έξω από το κτίριο του υπουργείου Παιδείας, όταν οι συγκεντρωμένοι εκπαιδευτικοί που διαμαρτύρονταν για το νέο σύστημα διορισμών και για την απουσία διαλόγου στη συνδιαμόρφωση του σχεδίου προσλήψεων επιχείρησαν να «σπάσουν» τον αστυνομικό κλοιό. Η ένταση εκτονώθηκε λίγο αργότερα, με τους συγκεντρωμένους να αποχωρούν.
Μέρα διαμαρτυρίας
EUROKINISSI/ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ
«Μήπως με λεονταρισμούς του τύπου “δεν μας αφορούν ούτε οι επιταγές του Συντάγματος ούτε και οι αποφάσεις του ΣτΕ” θέλουν να υπονομεύσουν τη διαδικασία διορισμών; Οποιαδήποτε άρνηση διαλόγου δεν δικαιολογείται και, δυστυχώς, αντικειμενικά ταυτίζεται με εκείνες τις πολιτικές δυνάμεις που όχι μόνον δεν θέλουν διορισμούς, αλλά δηλώνουν με κάθε τρόπο ότι θέλουν απολύσεις», αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση που εξέδωσε το υπουργείο μετά το πρωινό ναυάγιο, ενώ αργότερα εκπρόσωποι των Ομοσπονδιών δήλωναν ότι «δεν αρνούνται συνάντηση με τον υπουργό, αντιθέτως την επιδιώκουν».
Γιατί δεν πήγαν χθες; Ισως γιατί ήταν μέρα διαμαρτυρίας. Ισως γιατί μπορεί να είχαν εσωτερικές διαβουλεύσεις σε ό,τι αφορά τη διαχείριση της κρίσης στους κόλπους της εκπαιδευτικής κοινότητας με τη «διαμάχη» ανάμεσα στους παλιούς και τους νέους.
Την ίδια κρίση, βέβαια, είχε στα χέρια του και το υπουργείο, το οποίο, εν τέλει, έδειξε τις προθέσεις του, με την τελική απόφαση να εγκρίνει στους παλιούς έως και 120 μήνες προϋπηρεσίας, πλην όμως σε ισότιμη σχέση με τα ακαδημαϊκά προσόντα ανεξαρτήτως προϋπηρεσίας. Πολλοί θα έλεγαν ότι είναι μια καλά ζυγισμένη απόφαση, αν υπολογιστεί το μεγάλο πλήθος των «παλιών» που καλύπτεται.
Η «αντεπίθεση» του υπουργείου
Αλλοι θα έβλεπαν σαφή προτεραιότητα στα αναβαθμισμένα προσόντα των εκπαιδευτικών και στην ανανέωση του προσωπικού που, σύμφωνα με μετρήσεις, έχει ανεβάσει τον μέσο όρο ηλικίας στα 48-50 χρόνια.
Υπάρχουν και αρκετοί που θεωρούν πως το ανέβασμα της αρχικά χαμηλότερης οροφής στην προϋπηρεσία (84 μήνες) είναι το αντίτιμο στην εξίσωση των δύο κριτηρίων. Τα κοινωνικά κριτήρια θα προσδιοριστούν με ακρίβεια στο πλαίσιο της διαβούλευσης που θα ξεκινήσει.
Πάντως, το υπουργείο κατά την «αντεπίθεσή του», εκτός από την επισήμανση πως οι ΟΛΜΕ και ΔΟΕ δεν έχουν καταθέσει καμία πρόταση μέχρι σήμερα, παραπέμπει σε «γνωμοδοτήσεις έγκριτων νομικών προς τις Ομοσπονδίες, που κάνουν λόγο για μέγιστη αναγνώριση προϋπηρεσίας 84 μηνών, ενώ η κυβέρνηση αναγνωρίζει τελικά 120 μήνες!».
Σύμφωνα με το σχέδιο διορισμών που ανακοινώθηκε χθες:
Πυλώνες κριτηρίων είναι:
◼ προϋπηρεσία αναπληρωτών έως και τους 120 μήνες
◼ ακαδημαϊκά προσόντα
◼ κοινωνικά κριτήρια (τέκνα, αναπηρία).
Ακαδημαϊκά προσόντα:
◼ Διδακτορικό δίπλωμα: σαράντα (40) μονάδες.
◼ Μεταπτυχιακός τίτλος σπουδών ενός (1) τουλάχιστον ακαδημαϊκού έτους: είκοσι (20) μονάδες.
◼ Δεύτερος μεταπτυχιακός τίτλος σπουδών ενός (1) τουλάχιστον ακαδημαϊκού έτους: επτά (7) μονάδες.
◼ Δεύτερο πτυχίο: δεκαέξι (16) μονάδες.
◼ Ο βαθμός του πτυχίου έως είκοσι μία (21) μονάδες και ως εξής: για πτυχία με χαρακτηρισμό «Καλώς» επτά (7) μονάδες, με χαρακτηρισμό «Λίαν Καλώς» δεκατέσσερις (14) μονάδες και με χαρακτηρισμό «Αριστα» είκοσι μία (21) μονάδες.
◼ Γνώση μίας (1) ξένης γλώσσας:
Αριστη γνώση: οχτώ (8) μονάδες.
Πολύ καλή γνώση: έξι (6 μονάδες).
Καλή γνώση: τέσσερις (4) μονάδες.
Σε περίπτωση κατοχής περισσότερων τίτλων μοριοδοτείται μόνο ο ανώτερος.
◼ Πιστοποιημένη γνώση χειρισμού ηλεκτρονικού υπολογιστή Α’ επιπέδου (ενότητες Επεξεργασία Κειμένου, Υπολογιστικά Φύλλα και Υπηρεσίες Διαδικτύου): τέσσερις (4) μονάδες.
◼ Πιστοποιητικό Επιμόρφωσης από ΑΕΙ διάρκειας τουλάχιστον τριακοσίων (300) ωρών: τέσσερις (4) μονάδες.
Το ανώτατο συνολικό όριο μονάδων από τα ακαδημαϊκά προσόντα είναι 120 μονάδες.
Εκπαιδευτική προϋπηρεσία:
◼ Μία (1) μονάδα ανά μήνα πραγματικής εκπαιδευτικής προϋπηρεσίας και μέχρι τους 120 μήνες - εκατόν είκοσι (120) μονάδες το ανώτατο συνολικό όριο από προϋπηρεσία.
Κοινωνικά κριτήρια:
◼ Αριθμός τέκνων
◼ Μόνιμη αναπηρία 67% και άνω του υποψηφίου ή του/της συζύγου ή τέκνου
Υστερα από 10 χρόνια αδιοριστίας και υποστελέχωσης όλων των εκπαιδευτικών δομών, επανέρχεται η κανονικότητα και στον χώρο της στελέχωσης της εκπαίδευσης και τερματίζεται η εργασιακή ανασφάλεια και αβεβαιότητα χιλιάδων εκπαιδευτικών, καθώς υλοποιείται η δέσμευση της κυβέρνησης για προτεραιότητα στην κάλυψη των αναγκών με μόνιμο προσωπικό, με σκοπό την ομαλή λειτουργία των σχολείων προς όφελος των μαθητών και ευρύτερα της κοινωνίας.
Υπενθυμίζεται ότι το τριετές πρόγραμμα της κυβέρνησης προβλέπει 15.000 μόνιμους διορισμούς στην Εκπαίδευση. Συγκεκριμένα, 4.500 το 2019 στην Ειδική Αγωγή, 5.250 το 2020 και 5.250 το 2021 για τις ανάγκες και των δύο βαθμίδων Εκπαίδευσης συνολικά.
Εξαιτίας ενός νομικού κενού, στην Ισπανία οι καπνιστές βρήκαν τη λύση στην απαγόρευση του καπνίσματος σε κλειστούς χώρους: τον ναργιλέ. Αν και γιατροί και ο ΠΟΥ προειδοποιούν ότι είναι εξίσου επικίνδυνος με το τσιγάρο, πολλά μπαρ και καφέ βρήκαν τρόπο να παρακάμψουν τη νομοθεσία.
Καθώς οι ναργιλέδες βγάζουν τον καπνό σε μορφή ατμού, υγροποιώντας τον, πολλά καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος στην Ισπανία εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός ότι ο αντικαπνιστικός νόμος δεν προβλέπει τίποτα γι’ αυτούς και έβαλαν το κάπνισμα στους εσωτερικούς χώρους από το… παράθυρο.
Κάτι η μόδα, κάτι η αίσθηση ότι κάνεις κάτι διαφορετικό, οι ναργιλέδες είναι πολύ δημοφιλείς μεταξύ των νέων.
Αν και πολλοί στον ναργιλέ βάζουν αρωματικές ουσίες με βάση τη φυτική γλυκερίνη, σε πολλά μπαρ μέσα στο μείγμα βάζουν κανονικό καπνό, με στόχο να «ξεγελάσουν» τον έλεγχο των αρχών. Επίσης, κρύβουν τον καπνό μέσα σε κουτιά με τα αρωματικά μείγματα του ναργιλέ. Στη διάρκεια των ελέγχων, οι καταστηματάρχες παρουσιάζουν τέτοια προϊόντα, όπως και άλλα που «μιμούνται» τη γεύση του καπνού.
AP P
Μόνο στη Μάλαγα έχουν γίνει 124 καταγγελίες για παραβίαση του νόμου περί καπνού ενώ έχουν γίνει 91 έλεγχοι το τελευταίο διάστημα σε καφέ και μπαρ.
Οι αρχές των αυτόνομων περιφερειών της Ισπανίας, όπως η Καταλονία, υποστηρίζουν ότι χρειάζονται διαρκείς έλεγχοι για να σταματήσει η κατανάλωση καπνού με αυτό τον τρόπο.
Το πρόβλημα είναι ότι καθώς το κάπνισμα του ναργιλέ δεν θεωρείται επιβαρυντικό για την υγεία, έχει αρχίσει και εξαπλώνεται με γρήγορους ρυθμούς, όχι μόνο στην Ισπανία, αλλά και στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με έναν φοιτητή Διεθνών Σχέσεων, πλέον οι βραδιές με φίλους περιλαμβάνουν μπίρες και ναργιλέ.
Πάντως γιατροί και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) προειδοποιούν ότι ακόμη και αν δεν χρησιμοποιείται κανονικός καπνός στον ναργιλέ η πρακτική αυτή είναι επικίνδυνη για την υγεία, διότι οι τεχνητοί καπνοί που χρησιμοποιούνται περιέχουν ουσίες καρκινογόνες και τοξικές, που μπορούν να βλάψουν το αναπνευστικό σύστημα.
«Νομίζουν ότι επειδή έχει άρωμα φρούτων, αρωματικών φυτών ή σοκολάτας, είναι πιο υγιεινό από τον καπνό», λέει ο Κάρλος Χιμένεθ Ρουίθ, νευρολόγος της Ισπανικής Εταιρίας Πνευμονολογίας και Θωρακοχειρουργικής.
Όμως, «το κάπνισμα ενός ναργιλέ ισοδυναμεί με αυτό 25 ή και περισσότερων τσιγάρων».
Η ισπανική κυβέρνηση μελετά νομοσχέδιο με το οποίο θα περιορίζεται ή ακόμη και θα απαγορευθεί πλήρως η χρήση ναργιλέ, πούρου, αλλά και ηλεκτρονικού τσιγάρου από τους κλειστούς δημόσιους χώρους.
13ος μισθός», «δώρο Χριστουγέννων», «επίδομα των εορτών». Όπως κι αν έχει ειπωθεί μέσα στις (εργατικές) δεκαετίες, κουβαλά τη συνδικαλιστική ιστορία του. Την αναζητήσαμε επειδή στις 22 Δεκεμβρίου 1927, στη χώρα μας, οι δημόσιοι υπάλληλοι απεργούν και ζητούν την καταβολή ενός ολόκληρου μισθού δια τας εορτάς των Χριστουγέννων.
Δυο χρόνια πριν, στις 6 Δεκεμβρίου 1925, οι συνδικαλιστές στην Ελλάδα διατύπωσαν -για πρώτη φορά- το αίτημα για τον 13ο μισθό, εν όψει εκείνων των Χριστουγέννων.
Για να καταλάβουμε κάτω από ποιες συνθήκες ζητήθηκε ο 13ος μισθός, αρκεί να δούμε πως εκείνον τον Δεκέμβριο η κυβέρνηση του δικτάτορα Παγκάλου είχε προχωρήσει στην άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων. Τι κι αν είχε κατοχυρωθεί μέσω Συντάγματος, το 1911; Ακολούθησαν «τυφλές» απολύσεις και ανάμεσα στους απολυμένους βρέθηκαν και οι Δημήτρης Γληνός και Κώστας Βάρναλης!
Νωρίτερα, τον Μάρτιο του 1925 έγινε στη χώρα μας μία από τις μεγαλύτερες απεργιακές κινητοποιήσεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων είχαν «παραλύσει» το κράτος, το οποίο στέναζε ήδη υπό το βάρος των δανείων και των πολεμικών χρεών. Τα πράγματα έγιναν χειρότερα με την έλευση των προσφύγων οι οποίοι, ανθρώπινα, έψαχναν τροφή και στέγη.
Η τότε κυβέρνηση, του Μιχαλακόπουλου, δεν μπόρεσε να χειριστεί τις ανακύπτουσες δυσκολίες. Από την άλλη, οι απεργοί ήταν αποφασισμένοι να εμποδίσουν τη λήψη επώδυνων μέτρων που σκαρφίστηκε η «επιτροπή των σοφών». Όλα άρχισαν έπειτα από τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση εις βάρος των σιδηροδρομικών υπαλλήλων. Η κινητοποίηση άρχισε να εξαπλώνεται παντού, αφού και οι λοιπές εργατικές δυνάμεις -ναυτεργάτες, εργαζόμενοι στον Ηλεκτρισμό, στο γκάζι, στην καθαριότητα- διαβλέποντας πως έρχεται η σειρά τους, στάθηκαν αλληλέγγυοι στην κινητοποίηση των σιδηροδρομικών. Η απεργία εξαπλώθηκε σε όλους τους εργαζόμενους της Ελλάδας. Η κυβέρνηση Μιχαλακόπουλου αρνήθηκε οποιαδήποτε συζήτηση μαζί τους, απαιτώντας πρώτα να σταματήσουν να απεργούν και έπειτα να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Σε εκείνο ακριβώς το σημείο ξεκίνησαν τις δικές τους κινητοποιήσεις και οι δημόσιοι υπάλληλοι ζητώντας να συναντήσουν τον πρωθυπουργό για να του υποβάλουν το αίτημα της αύξησης των μισθών τους. Ο Μιχαλακόπουλος, τότε, είπε την ατάκα που έμεινε στην Ιστορία – και ως κηλίδα στην πολιτική του καριέρα: «Λυπούμαι, κύριοι, διότι επουδενί λόγο είναι δυνατόν να σας ακούσω. Δεν είναι ανεκτός ο τοιούτος συνδικαλισμός εις το κράτος, διότι αποτελεί αναρχίαν». Αμέσως μετά διέλυσε το συμβούλιο των δημοσίων υπαλλήλων και διέταξε ανακρίσεις εις βάρος των μελών της διοίκησης του συνδικαλιστικού σωματείου, επειδή είχαν εκδώσει ανακοίνωση κατά της κυβέρνησης! Λίγους μήνες μετά η κυβέρνηση έπεσε, ο Πάγκαλος ανέλαβε να... σώσει τη χώρα από την κρίση με την ιδιότυπη δικτατορία του και έτσι, πάντα το 1925, 1.000 περίπου μέλη και στελέχη του ΚΚΕ και της ΓΣΕΕ είχαν συλληφθεί.
Πάντως, εκείνη τη χρονιά, τον 13ο μισθό τον έλαβαν οι σιδηροδρομικοί και οι τροχιοδρομικοί. Επίσης, το διοικητικό συμβούλιο των επαγγελματικών και βιοτεχνικών επιμελητηρίων Ελλάδας αποφάσισε να καταβάλει στο προσωπικό δώρο εορτών ίσο προς έναν μισθό. Μάλιστα, συνέστησε στα μέλη του -σε Αθήνα, Πειραιά, Βόλο, Πάτρα, Θεσσαλονίκη και Κέρκυρα- να κάνουν το ίδιο.
Αντίστοιχα, στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, από το 1902, εταιρείες όπως η J.P Morgan.Co δώριζαν σε στελέχη τους μισθούς... ενός ολόκληρου έτους, ως επίδομα γιορτών. Μπορεί ο John Pierpont Morgan να είχε χίλια ελαττώματα, αλλά ήταν από τους πρώτους εργοδότες που έδωσαν τα πρώτα γερά bonus στους υπαλλήλους του. Μέχρι το 1911 ήδη οι περισσότερες εταιρείες δώριζαν έως και 10% ενός μισθού ως επίδομα Χριστουγέννων. Έπειτα ακολούθησε η χρηματιστηριακή κατάρρευση του ‘29 και η Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του ’30, οπότε υπήρχε διάχυτη η ιδέα ότι τόσο το κράτος, όσο και οι επιχειρήσεις, θα πρέπει να συνδράμουν τους υπαλλήλους κατά τις ημέρες των γιορτών, ώστε να μπορέσει να κινηθεί η αγορά. Στις αρχές του 20ού αιώνα, πάντα στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, οι εργοδότες έδιναν και δώρα στους εργαζομένους – πέραν των 13ων μισθών. Από ρολόγια και χρυσά νομίσματα, μέχρι γαλοπούλες – κάποιες φορές ήταν και ζωντανές!
Εδώ στην Ελλάδα, οι αντίστοιχοι ιδιωτικοί υπάλληλοι, από τα χρόνια του Μεσοπολέμου, από το 1923 μέχρι και το 1940, λάμβαναν κάποια χρήματα ως ενίσχυση κατά τις ημέρες των εορτών. Υπήρχαν επιχειρήσεις, βλέπε μεταλλεία Λαυρίου ή η Τσιμεντοβιομηχανία Eλευσίνας, που έδιναν ως δώρο στους εργαζόμενους μια μικρή κατοικία κοντά στο εργοστάσιο. Το δώρο Χριστουγέννων δινόταν βάσει εθιμικού δικαίου και καθιερώθηκε το 1946, βάσει υπουργικής απόφασης, υπό την περιγραφή «έκτακτη οικονομική ενίσχυση για τις γιορτές». Είχαμε Εμφύλιο, όμως, οπότε ήταν μετρημένες στα δάχτυλα οι επιχειρήσεις που το τηρούσαν. Έπρεπε να φτάσουμε στο 1949 για να το ακολουθήσουν οι περισσότεροι εργοδότες, αφού η χορήγηση του «δώρου» είχε καθιερωθεί ως τακτική, αλλά δινόταν στους μισθωτούς κατόπιν εκδόσεως εκάστοτε κοινής υπουργικής απόφασης.
Το «δώρο Χριστουγέννων» καθιερώθηκε με τον νόμο, πια, «1901», το 1951 – τότε που η Ελλάδα άλλαζε κυβερνήσεις κάθε τρεις με τέσσερις μήνες. Με τον νόμο αυτόν ορίστηκε πως οι υπουργοί Οικονομικών και Εργασίας «δύνανται, δια κοινών αποφάσεων, να προσδιορίζουν εκτάκτως οικονομικάς ενισχύσεις κατά τας εορτάς των Χριστουγέννων και Πάσχα εις χρήμα ή εις είδος». Οι ζωντανές γαλοπούλες που γράφαμε παραπάνω.
Φτάσαμε στο 1980 όπου με το άρθρο 1 του Ν. 1.082/80, το δώρο μετονομάστηκε σε «επίδομα εορτών Χριστουγέννων». Ταυτόχρονα, καθορίστηκε το πλαίσιο χορηγήσεώς του. Έναν χρόνο αργότερα, είχαμε ήδη «Αλλαγή» στη χώρα, η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου -με την υπ' αριθ. 19.040/81 απόφαση των υπουργών Οικονομικών και Εργασίας- ρυθμίζει παγίως όλα τα σχετικά με τον τρόπο υπολογισμού και χορηγήσεως των επιδομάτων εορτών κατ’ έτος. Επτά χρόνια αργότερα, ξεκίνησε η συζήτηση για την αποσύνδεση των επιδομάτων από τον υπολογισμό της σύνταξης. Το 1992 -με τον νόμο 2084/92, δια χειρός Νέας Δημοκρατίας- αποφασίζεται ο μη υπολογισμός των δώρων εορτών στις συντάξεις του ΙΚΑ. Τον Μάιο του 1999, στον «Κοινωνικό Διάλογο», που έβαλε στο τραπέζι η κυβέρνηση Σημίτη, άρχισε ξεκάθαρα να αμφισβητείται η χρησιμότητα του 13ου μισθού, ο «αναχρονιστικός» χαρακτήρας των δώρων και του επιδόματος αδείας.
Τον Αύγουστο του 2009, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) σε έκθεσή του για την ελληνική Οικονομία, βρήκε την ευκαιρία να αξιώσει από την κυβέρνηση της ΝΔ, υπό τον Κώστα Καραμανλή, τον αποκεφαλισμό των συντάξεων, την κατάργηση των δώρων Πάσχα και Χριστουγέννων, όπως και του επιδόματος της καλοκαιρινής άδειας. Στις 2 Μαΐου 2010 ανακοινώνονται τα μέτρα που συμφώνησε η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου με την Τρόικα. Ανάμεσα στα λοιπά αποφασίστηκε η αντικατάσταση του 13ου και 14ου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων με επίδομα 500 ευρώ -σε όσων οι αποδοχές φτάνουν μέχρι 3.000 ευρώ- και πλήρης κατάργηση των δύο μισθών, για μεγαλύτερες αποδοχές. Με τον νόμο 3833/2010 μειώθηκε για όλους τους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα -ανάμεσα στα υπόλοιπα- και το δώρο Χριστουγέννων, κατά 30%.
Στις 7 Νοεμβρίου 2012 ψηφίζεται το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016 που προέβλεπε και την κατάργηση δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα και το επίδομα αδείας για τους δημόσιους υπάλληλους, αλλά και για όλους τους συνταξιούχους. Την ίδια χρονιά υπογράφηκαν συμβάσεις εργασίας σε μεμονωμένες ιδιωτικές επιχειρήσεις που δεν προέβλεπαν την καταβολή επιδομάτων Πάσχα και Χριστουγέννων και, φυσικά, επιδόματος καλοκαιρινής αδείας στους εργαζόμενους.
Το 2015, επίδομα εορτών Χριστουγέννων δικαιούνται όλοι οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα, που αμείβονται με μισθό ή με ημερομίσθιο. Σύμφωνα με τη νομοθεσία, το δώρο καταβάλλεται στους δικαιούχους την 21η Δεκεμβρίου. Το επίδομα είναι ίσο με έναν μηνιαίο μισθό για τους αμειβόμενους με μισθό και με 25 ημερομίσθια για τους αμειβόμενους με ημερομίσθιο. Το δώρο δεν ισχύει για τους δημοσίους υπαλλήλους, όπως και για τους συνταξιούχους.
Εν έτει 2018, η ισχύουσα νομοθεσία ορίζει πως όλοι οι μισθωτοί που απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα, με σχέση εξαρτημένης εργασίας αορίστου ή ορισμένου χρόνου, πλήρους ή μερικής απασχόλησης σε οποιοδήποτε εργοδότη, δικαιούνται Δώρα Εορτών. Η χρονική περίοδος που υπολογίζεται το δώρο Χριστουγέννων αρχίζει από την 1η Μαΐου μέχρι και την 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους.
Αντίστοιχα, νέο μπαράζ αιτήσεων ξεκινούν οι δημόσιοι υπάλληλοι για να πάρουν αναδρομικά τα δώρα που κόπηκαν μετά την πρώτη απόφαση του ΣτΕ που κρίνει αντισυνταγματικές τις περικοπές του 2012 στα Δώρα και δημοσιεύτηκε πριν από την εκπνοή της τρέχουσας χρονιάς. Η αίτηση δεν σημαίνει ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι θα πάρουν αυτόματα τα αναδρομικά και τα δώρα. Ωστόσο, νομικοί υποστηρίζουν πως οι εν ενεργεία δημόσιοι υπάλληλοι μπορούν να διεκδικήσουν αναδρομικά και πρέπει να προχωρήσουν σε αίτηση πριν από την 31η Δεκεμβρίου, δηλαδή τις επόμενες ημέρες. Η απόφαση πιλότος του 6ου τμήματος του ΣτΕ αφορά περίπου 470.000 εν ενεργεία δημοσίους υπαλλήλους.
Και όπως φαίνεται, αυτή η ιστορία με τον «13ο μισθό», το «δώρο Χριστουγέννων», το «επίδομα των εορτών», όπως και να λέγεται, δεν θα σταματήσει ποτέ στη χώρα μας.
Πηγή «Ιστορία του ελληνικού εργατικού κινήματος» - Γιάννης Κορδάτος (Με βάση άγνωστες πηγές και ανέκδοτα αρχεία). Εκδότης: Μπουκουμάνης. Σελίδες: 341. ISBN: 9780007458035. Ημερομηνία έκδοσης: 01/01/1972.
Η μνήμη μας δεν είναι τόσο καλή όσο νομίζουμε ότι είναι. Βασιζόμαστε στις αναμνήσεις μας όχι μόνο για να μοιραζόμαστε ιστορίες με φίλους ή να μαθαίνουμε από τις προηγούμενες εμπειρίες μας, αλλά και τις χρησιμοποιούμε για κρίσιμα ζητήματα όπως η δημιουργία αίσθησης προσωπικής ταυτότητας. Ωστόσο, τα στοιχεία δείχνουν ότι η μνήμη μας δεν είναι τόσο συνεπής όσο θα θέλαμε να πιστεύουμε. Αυτό που είναι χειρότερο, είναι ότι φταίμε εμείς οι ίδιοι που αλλάζουμε τα γεγονότα, προσθέτοντας πολλές φορές ψευδείς λεπτομέρειες στις μνήμες μας, χωρίς καν να το καταλάβουμε.
Για να καταλάβετε λίγο το πώς λειτουργεί ο μηχανισμός των αναμνήσεων, αρκεί να σκεφτούμε πως παίζεται το παιχνίδι «χαλασμένο τηλέφωνο». Στο παιχνίδι, ένα άτομο ψιθυρίζει κάτι στο πρόσωπο που κάθεται δίπλα του, ο οποίος στη συνέχεια το μεταδίδει στο επόμενο πρόσωπο, κ.ο.κ. Κάθε φορά που μεταδίδεται το αρχικό μήνυμα, κάποια σημεία του ενδέχεται να μην ακουστούν καλά ή να παρανοηθούν, κάποια άλλα να αλλοιωθούν χωρίς πρόθεση ή και να ξεχαστούν. Έτσι το τελικό μήνυμα συνήθως καταλήγει να είναι πολύ διαφορετικό από το αυθεντικό.
Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με τις αναμνήσεις μας. Υπάρχουν αμέτρητοι λόγοι για τους οποίους θα μπορούσαν να συμβούν μικρά λάθη ή να προστεθούν διανθιστικά στοιχεία κάθε φορά που θυμόμαστε γεγονότα του παρελθόντος, που κυμαίνονται από αυτό που πιστεύουμε ότι είναι η αλήθεια ή την επιθυμία μας για την αλήθεια, σε αυτό που μας είπε κάποιος άλλος για ένα παρελθοντικό γεγονός ή το τι θέλουμε αυτό το άτομο να σκεφτεί. Κάθε φορά λοιπόν που συμβαίνει αυτό, μπορεί να έχει επιπτώσεις όχι μόνο στο παρόν, αλλά στον τρόπο με τον οποίο θα θυμηθούμε το συγκεκριμένο γεγονός και στο μέλλον.
Πάρτε για παράδειγμα τον τρόπο που αφηγούμαστε μια ιστορία. Όταν περιγράφουμε τις μνήμες μας σε άλλους ανθρώπους, κάνουμε χρήση ποιητικής αδείας για να πούμε διαφορετικά την ίδια ιστορία ανάλογα με το ποιος την ακούει. Μπορεί να θέλουμε να αφηγηθούμε την ιστορία ξερά ή να θέλουμε να κάνουμε τον ακροατή μας να γελάσει. Έτσι μπορεί να αλλάξουμε τις λεπτομέρειες της ιστορίας κάθε φορά. Η έρευνα, γύρω από το θέμα, δείχνει πάντως ότι όταν περιγράφουμε τις αναμνήσεις μας διαφορετικά σε διαφορετικά ακροατήρια, δεν είναι μόνο το μήνυμα που αλλάζει, αλλά μερικές φορές είναι και η ίδια η ανάμνηση. Αυτό είναι γνωστό στην επικοινωνία ως το «εφέ ρύθμισης του κοινού».
Επιπλέον, η έρευνα έχει δείξει ότι οι αναμνήσεις μας μπορούν να αλλάξουν με την πάροδο του χρόνου, γεγονός που σχετίζεται με το πώς, πότε και γιατί ανατρέχουμε σε αυτές. Στην πραγματικότητα, μερικές φορές απλώς η πράξη της επαναφοράς μιας μνήμης μπορεί να είναι ακριβώς αυτό που την καθιστά επιρρεπή στην αλλαγή. Αυτό είναι γνωστό ως «βελτιωτική ανάκτησης μνήμης».
Σε μια μελέτη για το συγκεκριμένο φαινόμενο, οι συμμετέχοντες παρακολουθούσαν μια ταινία μικρού μήκους και στη συνέχεια υποβλήθηκαν σε ένα τεστ μνήμης λίγες μέρες αργότερα. Κατά τη διάρκεια των ημερών μεταξύ της παρακολούθησης της ταινίας και του τεστ, συνέβησαν δύο άλλα πράγματα. Πρώτον, οι μισοί συμμετέχοντες έκαναν ένα πρώτο τεστ μνήμης. Δεύτερον, σε όλους τους συμμετέχοντες δόθηκε μια περιγραφή της ταινίας προς ανάγνωση, η οποία περιείχε όμως κάποιες ψευδείς πληροφορίες. Σκοπός της μελέτης ήταν να διαπιστωθεί πόσες από τις ψευδείς πληροφορίες θα αναπαράγονταν στην τελικό τεστ μνήμης. Εκατοντάδες προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ήδη ότι οι άνθρωποι τείνουν να προσθέτουν άθελα τους ψευδείς λεπτομέρειες όπως αυτές στις αναμνήσεις τους. Αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση προέκυψε κάτι ακόμα πιο εντυπωσιακό. Αυτοί που έκαναν το πρώτο τεστ μνήμης πριν το τελικό ήταν πιο πιθανό να αναπαράγουν τις ψεύτικες πληροφορίες στην τελική δοκιμασία.
Γιατί συμβαίνει αυτό; Μία θεωρία υποστηρίζει ότι η ανάκτηση των αναμνήσεών μας για παρελθόντα γεγονότα μπορεί προσωρινά να κάνει αυτές τις μνήμες εύπλαστες. Με άλλα λόγια, η ανάκτηση μιας μνήμης μπορεί να περιγραφεί σαν να βγάζετε το παγωτό έξω από την κατάψυξη και να το αφήνετε για λίγο στον ήλιο. Μέχρι τη στιγμή που η μνήμη μας θα επιστρέψει στην «κατάψυξη», μπορεί να «λιώσει» και να γίνει λίγο ασαφής, ειδικά αν κάποιος τρίτος έχει αναμιχθεί με αυτή εν τω μεταξύ.
Αυτά τα συμπεράσματα μας διδάσκουν πολλά για το πώς διαμορφώνονται και αποθηκεύονται οι μνήμες μας. Και θα μπορούσαν να μας οδηγήσουν να αναρωτηθούμε πόσο έχουν αλλάξει οι πιο πολύτιμες αναμνήσεις μας από την πρώτη φορά που τις θυμηθήκαμε. Ίσως πάλι και όχι. Εξάλλου οι περισσότεροι άνθρωποι είναι γενικά απρόθυμοι να επενδύσουν χρόνο και προσπάθεια για να ελέγξουν την ακρίβεια των αναμνήσεών τους. Αλλά εάν ποτέ διαπιστώσετε μικρές ή μεγάλες αλλαγές να έχουν συμβεί, είναι πιθανό ότι η μνήμη σας δεν είναι 100% ακριβής.
Η ανάμνηση είναι μια πράξη αφήγησης, τελικά.
Και οι μνήμες μας είναι πάντα τόσο αξιόπιστες όσο η πιο πρόσφατη ιστορία που είπαμε.
Ενθαρρυντικά είναι τα αποτελέσματα μίας νέας έρευνας που είχε ως δείγμα ηλικιωμένους με συμπτώματα Ήπιας Γνωστικής Διαταραχής (MCI).
Όπως είναι γνωστό, η MCI (mild cognitive impairment) χαρακτηρίζεται από μία ήπια απώλεια των νοητικών ικανοτήτων, όπως είναι οι δεξιότητες μνήμης. Πιο συγκεκριμένα, ένα άτομο με MCI δυσκολεύεται να θυμηθεί πράγματα και γεγονότα, να πάρει αποφάσεις και να συγκεντρωθεί σε συγκεκριμένες εργασίες.
Ωστόσο, ενώ η απώλεια γνωστικών ικανοτήτων δεν θεωρείται αρκετά σοβαρή ώστε να δημιουργεί δυσκολίες στις καθημερινές δραστηριότητες, η MCI αυξάνει τον κίνδυνο για εκδήλωση της νόσου του Αλτσχάιμερ και άλλων μορφών άνοιας. Πιο απλά, η MCI αποτελεί μία κατάσταση όπου η εξασθένηση των νοητικών λειτουργιών είναι σε βαθμό μεγαλύτερο από τον αναμενόμενο σε σχέση με την ηλικία, αλλά όχι τέτοια που να διαγνωστεί ένα άτομο με άνοια.
Αερόβια άθληση και δίαιτα DASH
Την εν λόγω έρευνα πραγματοποίησε ο δρ. James A. Blumenthal, από το ιατρικό κέντρο του πανεπιστημίου Duke στις ΗΠΑ και οι συνεργάτες του, οι οποίοι εξέτασαν τα αποτελέσματα της άθλησης σε 160 άτομα, με μέσο όρο ηλικίας τα 65 έτη. Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Neurology.
Αρχικά, όσοι συμμετείχαν στην έρευνα δεν ασχολούνταν με τον αθλητισμό, είχαν παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο, ενώ είχαν αναφέρει συμπτώματα της MCI. Οι ερευνητές ήθελαν να διερευνήσουν τις επιπτώσεις τόσο της σωματικής δραστηριότητας όσο και της διατροφής στις νοητικές λειτουργίες των δοκιμαζομένων.
Πιο συγκεκριμένα, οι ερευνητές διαχώρισαν τους συμμετέχοντες σε τέσσερις ομάδες:
Η πρώτη ομάδα έκανε αερόβια άσκηση (χωρίς δίαιτα DASH).
Η δεύτερη ομάδα ακολούθησε πρόγραμμα διατροφής με βάση την DASH (ωστόσο δεν έκανε αερόβια άσκηση).
Η τρίτη ομάδα έκανε αερόβια άσκηση και ταυτόχρονα ακολούθησε πρόγραμμα διατροφής με βάση την DASH.
Τέλος, μία τέταρτη ομάδα λάμβανε συμβουλές σχετικά με την υγεία (ομάδα ελέγχου).
Όσοι αθλούνταν, η άσκησή τους ήταν τρεις φορές την εβδομάδα για χρονική περίοδο 45 λεπτών, η οποία περιείχε ασκήσεις προθέρμανσης, ακολουθούμενες από περπάτημα, μέτριας έντασης τρέξιμο (τζόκινγκ) ή ποδηλασία.
Όσοι έκαναν διατροφικό πρόγραμμα, ακολούθησαν τη δίαιτα για τη διακοπή της υπέρτασης (DASH), η οποία εμπεριέχει τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες, χαμηλής περιεκτικότητας σε νάτριο, όπως φρούτα, λαχανικά, καρύδια, φασόλια, σπόρους και άπαχο κρέας, καθώς και χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά γαλακτοκομικά προϊόντα.
Ο Blumenthal και η ομάδα του αξιολόγησαν τις νοητικές ικανότητες των συμμετεχόντων τόσο στην αρχή όσο και 6 μήνες αργότερα, χρησιμοποιώντας σχετικές εξετάσεις, ενώ κατέγραψαν και την καρδιοαναπνευστική τους ικανότητα, χρησιμοποιώντας δοκιμασίες προσομοίωσης διαδρόμου. Επίσης, η ερευνητική ομάδα αξιολόγησε την καρδιαγγειακή υγεία των συμμετεχόντων, καταγράφοντας την αρτηριακή πίεση, τα λιπίδια και το σάκχαρο του αίματος.
Βελτίωση εκτελεστικών λειτουργιών
Η έρευνα κατέγραψε βελτίωση των εκτελεστικών λειτουργιών στα άτομα που ακολούθησαν το πρόγραμμα άθλησης. Η βελτίωση ήταν ακόμα υψηλότερη στους συμμετέχοντες που ακολούθησαν το ταυτόχρονο πρόγραμμα διατροφής και άθλησης. Ωστόσο, δεν διαπιστώθηκε σημαντική βελτίωση στη λειτουργία της μνήμης.
Σημειώνεται ότι οι εκτελεστικές λειτουργίες αποτελούν περίπλοκες νοητικές δεξιότητες που επιτρέπουν στο άτομο να σχεδιάζει και να οργανώνει δράσεις που σχετίζονται με συγκεκριμένους στόχους, να προσαρμόζεται στην αλλαγή των συνθηκών και να αυτορυθμίζει τις ενέργειες και τη συμπεριφορά του.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι εκτελεστικές λειτουργίες των συμμετεχόντων ήταν (στην αρχή της μελέτης και κατά μέσο όρο) ισοδύναμες με εκείνες ατόμων... 93 ετών, παρόλο που η ηλικία τους ήταν κατά 28 έτη μικρότερη. Μετά το πρόγραμμα παρέμβασης (διατροφή και άθληση), οι εκτελεστικές τους λειτουργίες ισοδυναμούσαν με άτομα ηλικίας 84 ετών: ένα γεγονός που συνεπάγεται βελτίωση κατά 9 έτη της εκτελεστικής λειτουργίας.
Όπως ανέφεραν οι ερευνητές, τα αποτελέσματα κατέγραψαν ότι οι ηλικιωμένοι που πρόσθεσαν στην καθημερινότητά τους, τακτική άθληση για μόλις 6 μήνες, βελτίωσαν τις γνωστικές τους λειτουργίες. Πρόσθεσαν ότι απαιτούνται περαιτέρω έρευνες με ακόμα μεγαλύτερο δείγμα και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, προκειμένου να επιβεβαιωθούν τα παραπάνω συμπεράσματα και να διαπιστωθούν ενδεχόμενα άλλα οφέλη στον ανθρώπινο οργανισμό.
Σε ισχύ τίθεται από την 1η Ιανουαρίου 2019, το τρίτο και τελευταίο στάδιο ρυθμίσεων που προβλέπεται στον Κανονισμό Γενικών Αδειών της ΕΕΤΤ, που ρυθμίζει τις υποχρεώσεις των παρόχων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, με στόχο την προάσπιση των δικαιωμάτων των συνδρομητών σε τηλεφωνία και Διαδίκτυο.
Συγκεκριμένα, με το τρίτο στάδιο, επιβάλλονται οι ακόλουθες ρυθμίσεις:
Αυτόματη διακοπή παροχής υπηρεσιών για αποφυγή υπερχρεώσεων
Κατά τη σύναψη της σύμβασης και προς αποφυγή υπερχρεώσεων, οι συνδρομητές θα μπορούν να επιλέγουν τη δυνατότητα αυτόματης διακοπής της υπηρεσίας, κάθε φορά που ο λογαριασμός θα υπερβαίνει συγκεκριμένο ανώτατο όριο, με βάση τρεις τουλάχιστον επιλογές. Μία τουλάχιστον από τις επιλογές αυτές δεν θα πρέπει να υπερβαίνει (ως προς το τελικό ύψος του λογαριασμού) τα 150 ευρώ, εάν ακολουθείται μηνιαίος κύκλος τιμολόγησης, και τα 300 ευρώ, στις περιπτώσεις που ακολουθείται διμηνιαίος κύκλος τιμολόγησης.
Ανώτατο ύψος τέλους πρόωρης διακοπής σύμβασης ορισμένου χρόνου
Καθορίζεται επακριβώς ο τρόπος με τον οποίο θα υπολογίζεται το ανώτατο ύψος του τέλους για τη διακοπή σύμβασης ορισμένου χρόνου πριν τη λήξη της. Απρόσκοπτη πρόσβαση στους συμβατικούς όρους και στους τιμοκαταλόγους. Οι πάροχοι θα πρέπει να διασφαλίζουν την εύκολη πρόσβαση των συνδρομητών σε πληροφορίες σχετικά με τους ισχύοντες όρους της σύμβασης και τον τιμοκατάλογο υπηρεσιών, καθώς και τις εκάστοτε τροποποιήσεις.
Οι παραπάνω πληροφορίες θα πρέπει να παραμένουν αναρτημένες στον διαδικτυακό τόπο του παρόχου έως και δύο έτη μετά την κατάργησή τους, με αναφορά στο χρονικό διάστημα για το οποίο ήταν σε ισχύ. Περισσότερες πληροφορίες για τις ρυθμίσεις παρέχονται στο www.eett.gr, Ενότητα Για καταναλωτές/Σχετικά με τις Ηλεκτρονικές Επικοινωνίες/Οδηγίες-Συστάσεις.
Τον Ιούνιο του 2012, η καθηγήτρια του Κολεγίου Αθηνών Φώφη Μπουλούτα αναγκάστηκε να μονογράψει την κόλλα του γιου του Αντώνη Σαμαρά γιατί τον έπιασε να αντιγράφει σε διαγώνισμα. Το περασμένο καλοκαίρι μετά από ένα προκλητικό άρθρο εναντίον της θανούσας πλέον καθηγήτριας από τον πρώην συνεργάτη του Αντώνη Σαμαρά κ. Μουρούτη, ο πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ (Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας) Μιχάλης Κουρουτόςζήτησε να ανοίξει ο φάκελος της υπόθεσης ώστε να αποκατασταθεί η αλήθεια και να μην προσβάλλεται άλλο η μνήμη της. Το Υπουργείο Παιδείας διέταξε έρευνα από την οποία, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του Τvxs.gr, προέκυψε έκθεση η οποία καταλήγει ρητά πως η απόλυση της Φ. Μπουλούτα από το Κολέγιο ήταν παράνομη και εκδικητική.
Η έκθεση, που συντάχθηκε από το νομικό τμήμα του υπουργείου, βρίσκεται στο γραφείο του υπουργού Κώστα Γαβρόγλου και περιμένει την υπογραφή του εδώ και τουλάχιστον έναν μήνα προκειμένου να βγει στο φως της δημοσιότητας. Σύμφωνα με κάποιες πηγές, ο υπουργός καθυστερεί να υπογράψει την έκθεση λόγω γραφειοκρατικών κολλημάτων. Άλλες πηγές από το υπουργείο υποστηρίζουν όμως πως ο κ. Γαβρόγλου δεν θέλει να δημιουργηθεί ένταση στις σχέσεις του με το περιβάλλον του Κολέγιου. Σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες, ο υπουργός σκοπεύει εντός της ερχομένης εβδομάδας να προωθήσει, επιτέλους, την υπόθεση.
Η ανακίνηση του θέματος το περασμένο καλοκαίρι από τον Γιώργο Μουρούτη, που προκάλεσε την αντίδραση της ΟΙΕΛΕ, είχε μεταξύ άλλων ως αποτέλεσμα να εισπράξουν, τόσο ο πρόεδρος του ΟΙΕΛΕ όσο και ο δημοσιογράφος Κώστας Βαξεβάνης εξώδικα από τον ίδιο τον Αντώνη Σαμαρά. Ο πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ Μιχάλης Κουρουτός σημείωνε τότε μεταξύ άλλων στην ανακοίνωσή του:
«Τον Ιούνιο του 2012, λίγες ημέρες πριν από τη διενέργεια των εθνικών εκλογών, η Φώφη επικοινώνησε μαζί μου τηλεφωνικά όντας έντρομη. Με ενημέρωσε ότι υποχρεώθηκε, μετά από σωρεία παρατηρήσεων, να μονογράψει την κόλλα μαθητή, ο οποίος συνεχώς μιλούσε με συμμαθητές του και επιχειρούσε να αντιγράψει σε διαγώνισμα Χημείας. Ο μαθητής αυτός είναι υιός του τότε Πρωθυπουργού κ. Α. Σαμαρά και ανιψιός του τότε Προέδρου του Δ.Σ. του Ε.Ε.Ι.(Κολλεγίου-ΣΣ) κ. Αλ. Σαμαρά. Τη διαβεβαίωσα ότι θα αντιμετωπίσουμε από κοινού όποιο πρόβλημα προκύψει και να παραμείνει ήρεμη. Δυστυχώς, είχα υποτιμήσει την εκδικητική διάθεση των «ισχυρών» (που, όπως διαπιστώνω με αγανάκτηση, συνεχίζεται και μετά θάνατον). Μετά από δέκα ημέρες περίπου πληροφορήθηκα με κατάπληξη ότι η Διοίκηση του Κολλεγίου προχώρησε σε καταγγελία σύμβασης της εκπαιδευτικού.
… Από όσα ακολουθούν, θα διαφανεί ξεκάθαρα ότι εγώ και η ΟΙΕΛΕ κινηθήκαμε με απόλυτη μυστικότητα, μέσω απόρρητων συναντήσεων και επιστολών (που σήμερα αναγκάζομαι να δημοσιεύσω για πρώτη φορά), για την προστασία ενός παιδιού, αλλά και της κοινωνίας από τις επιπτώσεις μιας ακραίας πολιτικής αντιπαράθεσης. Άλλοι είναι αυτοί που ευθύνονται για τις διαρροές, αυτοί που σήμερα υποκριτικά διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους…
Μετά από σειρά επαφών, στις οποίες έπαιξε σημαντικό ρόλο ο τότε Υφυπουργός Παιδείας και νυν βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής κ. Παπαθεοδώρου, που συμπαραστάθηκε στην υπόθεση της Φώφης, συναντήθηκα με τον τότε Υπουργό Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλο, ο οποίος με παρέπεμψε στον Υπουργό Επικρατείας κ. Δημ. Σταμάτη, τον οποίο και συνάντησα στο Μέγαρο Μαξίμου ζητώντας τη παρέμβασή του προς τον κ. Αλ. Σαμαρά, έτσι ώστε να ανακληθεί η παράνομη και καταχρηστική απόλυση. Μου μεταφέρθηκε πως είναι θέση του κ. Σαμαρά το θέμα να «διευθετηθεί». Αυτά μετέφερα και εγγράφως με επιστολές μου προς τον υφυπουργό κ. Παπαθεοδώρου και τον υπουργό κ. Αρβανιτόπουλο, ζητώντας τους να παρέμβουν πριν τη συνεδρίαση του Κεντρικού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΚΥΣΔΕ), προκειμένου η εκδικητική καταγγελία να μην προχωρήσει. (Αναφέρω εδώ για τους πολίτες που δεν γνωρίζουν ότι με το τότε ισχύον νομοθετικό πλαίσιο οι καταγγελίες σύμβασης των ιδιωτικών εκπαιδευτικών των ισότιμων προς τα δημόσια σχολείων – του Κολλεγίου Αθηνών και των σχολείων της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας – εξετάζονταν από τα υπηρεσιακά συμβούλια του Υπουργείου Παιδείας).
Τους επόμενους μήνες αντελήφθην τι ακριβώς εννοούσε ο κ. Σαμαράς, ή ίσως οι συνεργάτες του με τον όρο "διευθέτηση" της υπόθεσης. Το ΚΥΣΔΕ, κατά παραβίαση της διοικητικής διαδικασίας, δεν εξέτασε την υπόθεση. Η εκπαιδευτικός με τη βοήθεια της ΟΙΕΛΕ προσέφυγε στα δικαστήρια, ζητώντας την εξέταση της υπόθεσής της, καθώς ήταν άνεργη χωρίς έγκριση της απόλυσής της, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να λάβει ούτε καν επίδομα ανεργίας… Εδώ πρέπει να σημειώσω ένα εξαιρετικά σημαντικό στοιχείο. Με επιμονή της εκπαιδευτικού, αλλά και δική μου, ζητήσαμε η δίκη να γίνει κεκλεισμένων των θυρών (τούτο είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της δίκης) προκειμένου να προστατευθεί το όνομα του γιου του τότε πρωθυπουργού. Δυστυχώς, η πλευρά του Κολλεγίου μέσω των δικηγόρων αδιαφόρησε πλήρως για το αίτημά μας με αποτέλεσμα τότε να προκύψουν οι πρώτες δημόσιες διαρροές για το ζήτημα.
Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν να επιληφθεί άμεσα το ΚΥΣΔΕ της υπόθεσης. Εκεί γράφτηκε το πιο δραματικό κεφάλαιο της ιστορίας. Το υπηρεσιακό συμβούλιο, μετά από απαίτηση της πλευράς Σαμαρά, απέβαλε τους αιρετούς εκπροσώπους της ΟΙΕΛΕ σε μια πρωτοφανή στα μεταπολιτευτικά χρονικά απόφαση. Ενώ η πλευρά του Κολλεγίου προσήλθε με τέσσερις νομικούς, απαγορεύτηκε στη Φώφη να φέρει το δικό της δικηγόρο, κατά παραβίαση κάθε είδους δικαίου, αλλά και ηθικής. Τελικά, τα τρία διορισμένα από τον κ. Αρβανιτόπουλο μέλη του ΚΥΣΔΕ (δημόσιοι εκπαιδευτικοί), προφανώς υπό σοβαρές πιέσεις, ενέκριναν την καταγγελία λόγω " έλλειψης επαρκών στοιχείων που στοιχειοθετούν καταχρηστικότητα".
Κι αν αυτό ήταν το διοικητικό "έγκλημα", το "πολιτικό" ακολούθησε μετά. Λίγους μήνες μετά υπεγράφη το έκτρωμα Αρβανιτόπουλου που επέβαλε ελεύθερες, χωρίς καμιά αιτιολόγηση, απολύσεις εκπαιδευτικών, ώστε η κάθε Μπουλούτα να μην τολμήσει ξανά να σηκώσει κεφάλι. Να μην μπορεί κανείς ιδιωτικός εκπαιδευτικός να παρακούσει εντολές για να αλλάξουν βαθμολογίες προς όφελος των γόνων των εκλεκτών, για να παραχαραχθούν ωρολόγια προγράμματα και να μεταβληθούν τα ιδιωτικά σχολεία σε φροντιστήρια, για να μην τηρηθεί τελικά το Σύνταγμα και οι νόμοι του κράτους. Αυτό ήθελαν, αυτό κατάφεραν…
Σήμερα, λοιπόν, όλοι αυτοί που έσυραν μια αξιοπρεπή εκπαιδευτικό άδικα και εκδικητικά στον Καιάδα της ανεργίας και της απόγνωσης μετά από 21 χρόνια προσφοράς, τολμούν να συνεχίζουν το διασυρμό της ακόμη και τώρα που είναι νεκρή, που δεν έχει τη δυνατότητα να απαντήσει και να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Με πρόσχημα μια μικροκομματική κόντρα που έχει κουράσει την κοινωνία, βγάζουν δηλητήριο και εκδικητικότητα απέναντι σε έναν άνθρωπο που τόλμησε να θίξει τα "ιερά και τα όσιά" τους.Που είχε το ''θράσος" να παρατηρήσει τον γόνο ενός από αυτούς, που δεν φοβήθηκε να εφαρμόσει αυτά που επιτάσσει ο νόμος.Δεν μου φταίει σε τίποτε το παιδί, αλλά αυτοί που με το παράδειγμά τους δημιουργούν νέες γενιές ισχυρών που δε υπολογίζουν τίποτε, που πατούν ακόμη κι επί πτωμάτων για να περάσει το δικό τους.»