ΠΑΛΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

ΠΑΛΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ Χριστόφορος Δουλγέρης

Σάββατο, 30 Απριλίου 2016

Ανατροπές στην εκπαίδευση με αρχιτέκτονα τον πρόεδρο του εθνικού διαλόγου

Ανατροπές στην εκπαίδευση με αρχιτέκτονα τον πρόεδρο του εθνικού διαλόγου


Όπως είναι ήδη γνωστό οι πρόσφατες παρεμβάσεις του Υπουργείου Παιδείας στα Νηπιαγωγεία (αύξηση των μαθητών ανά τμήμα), στα Δημοτικά σχολεία (ο λεγόμενος νέος τύπος ενιαίου ολοήμερου σχολείου που αντικαθιστά τα ΕΑΕΠ) και στην Ειδική Αγωγή (επιχειρείται η διάλυση των σταθερών δομών ειδικής αγωγής και η διεύρυνση των ελαστικά εργαζόμενων στο χώρο), έγιναν με στόχο, ανάμεσα σε άλλα, το σημαντικό περιορισμό των προσλήψεων, τη νέα σχολική χρονιά, αναπληρωτών νηπιαγωγών και δασκάλων. Με αυτό το τρόπο το υπουργείο Παιδείας επιχειρεί να αντιμετωπίσει το γεγονός ότι ούτε φέτος θα γίνουν μόνιμοι διορισμοί καθώς και τις μειωμένες προσλήψεις αναπληρωτών λόγω περιορισμένων πιστώσεων του ΕΣΠΑ.
Οι νέες «φαεινές» ιδέες του προέδρου του «εθνικού διαλόγου» Αντώνη Λιάκου, «μυρίζουν» από μακριά, εκτός των άλλων, επιχείρηση περιορισμού των προσλήψεων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Αυτή τη στόχευση υπηρετούν, εκτός των άλλων, όσα τονίζει στην πρόσφατη συνέντευξή του στο Βήμα (30/4), για τις αλλαγές στο ημερήσιο πρόγραμμα του σχολείου και οι δηλώσεις του τύπου «αντί 6-7 μαθήματα σε 45λεπτα, δυο ή τρία αντικείμενα σε δίωρα», σε αυτή τη στόχευση υποκλίνονται οι συγχωνεύσεις ειδικοτήτων και η διεύρυνση των αναθέσεων, την ίδια ώρα που η επιμονή του για τετραετές Γυμνάσιο και διετές Λύκειο νομιμοποιεί, εκτός των άλλων, και τη μαζική συγχώνευση Λυκείων λόγω της μείωσης τμημάτων και μαθητών.
Όσο και αν ο Αντώνης Λιάκος, προσπαθεί να συσκοτίσει τους πραγματικούς στόχους των προτάσεών του, πλέκοντας αριστοτεχνικά τις λέξεις και τις έννοιες με τρόπο που να μην γνωρίζει η μάνα το παιδί, γίνεται φανερό ότι έχει αναλάβει εργολαβικά το σχεδιασμό μιας βαθιάς αντιεκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης την οποία μοντάρει, μαντάρει και ευπρεπίζει πάνω στις ράγες των κατευθύνσεων του ΟΟΣΑ και της Ε.Ε.
Πρόσφατα, δίνοντας στη δημοσιότητα «τα 9 πορίσματα του διαλόγου», αποκάλυψε τις προσδοκώμενες αλλαγές στον εκπαιδευτικό χάρτη της χώρας. Με μεγάλη σαφήνεια, με γνωστή από το παρελθόν ορολογία, και χωρίς να αφήνει περιθώρια για λάθος ερμηνείες, βάζει το τρίπτυχο των στόχων του μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα: Αυτονομία, ανάληψη της ευθύνης και λογοδοσία είναι το τρίπτυχο «της ενηλικίωσης και της ενδυνάμωσης του εκπαιδευτικού συστήματος»! με εξειδικεύσεις από το δημοτικό μέχρι το πανεπιστήμιο, από τα προγράμματα έως τη διοίκηση της σχολικής μονάδας.
Τμήμα της αναδιάρθρωσης αυτής είναι η ώθηση μεγαλύτερου τμήματος των μαθητών σε ένα είδος επαγγελματικής εκπαίδευσης - κατάρτισης με εισβολή του ιδιωτικού και διεύρυνση της μαθητείας - απλήρωτης εργασίας, η "αριστοκρατοποίηση" του Λυκείου και το στένεμα των διόδων, η αυτόνομη - διαφοροποιημένη - ανταγωνιστική σχολική μονάδα με ευθύνη για τα οικονομικά της, την επιλογή αναλυτικών προγραμμάτων και στην πορεία βιβλίων και εκπαιδευτικών και βέβαια, η παραπέρα συρρίκνωση του εκπαιδευτικού προσωπικού μέσα από τις συγχωνεύσεις σχολείων, ειδικοτήτων, τις αλλαγές στις αναθέσεις μαθημάτων και στο ωρολόγιο πρόγραμμα.
Στην κατεύθυνση αυτή είναι και οι πρόσφατες δηλώσεις του στην εφημερίδα Το Βήμα, σχετικά με το πρόγραμμα του σχολείου που "δεν μπορεί να είναι ενιαίο και συγκεντρωτικά προβλεπόμενο χωρίς να λογαριάζει τοπικές διαφοροποιήσεις και προγράμματα". "Εδώ επιβάλλεται να δώσεις κάποιο λόγο και ρόλο στο σχεδιασμό στις τοπικές αρχές και τους φορείς" τονίζει ο Αντώνης Λιάκος και μας συνδέει με ένα νήμα με τις κατευθυντήριες γραμμές της εκπαιδευτικής πολιτικής Διαμαντοπούλου - Αρβανιτόπουλου - Λοβέρδου, των επιμελών μαθητών της "διδασκαλίας" του ΟΟΣΑ και των πληρωμένων οδηγιών του ΕΣΠΑ.
Πράγματι αν ξύσει κανείς την επιφάνεια όσων, με "λουστραρισμένο" τρόπο, λέει ο Πρόεδρος του Εθνικού διαλόγου για την Παιδεία (ο οποίος είναι φανερό ότι έχει αναλάβει επιτελικό ρόλο στην επιχειρούμενη αναδιάρθρωση), αυτό που εμφανίζεται είναι η επιχείρηση διαφοροποίησης των σχολείων, ένα στόχο που συναντάμε αυτούσιο στις προγραμματικές δηλώσεις για την Παιδεία της Άννας Διαμαντοπούλου το 2009 και του Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου του 2012 και που αποτελεί κεντρική κατεύθυνση  της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ. Μάλιστα τον Αύγουστο του 2014, ο τότε υπουργός Παιδείας κ. Ανδρέας Λοβέρδος, πρότεινε να δοθεί αυτονομία στην επιλογή προγραμμάτων στο 10% του προγράμματος κάθε τάξης και μάλιστα κοινοποίησε την πρωτοβουλία του στο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής  από το οποίο ζήτησε  εισήγηση για την υλοποίηση της μερικής αυτονομίας των σχολικών μονάδων.
Η αυτονομία που ευαγγελίζεται ο πρόεδρος του εθνικού διαλόγου και το υπουργείο παιδείας αποσαφηνίζεται με τον καλύτερο τρόπο στα πορίσματα (τα λεγόμενα «9 πορίσματα του διαλόγου»), με την αναγνώριση της υποχρηματοδότησης της εκπαίδευσης και την προτροπή οι προτεινόμενες «προσαρμογές» και «εκπαιδευτικοί σχεδιασμοί» στα σχολεία να… συναποφασιστούν «με δημιουργικότητα και φαντασία» από γονείς, εκπαιδευτικούς και τοπική κοινωνία με όρους «σύμπραξης με κανόνες»! Ξεκινώντας από το δημοτικό συνεχίζει μέχρι την τριτοβάθμια εκπαίδευση υπογραμμίζοντας ότι θα αναλάβει «πρωτοβουλίες και θα προωθήσει τις πολιτικές εκείνες που θα δώσουν στα ΑΕΙ τη δυνατότητα να εξασφαλίσουν ίδιους πόρους τόσο από εξωτερικές όσο και από εσωτερικές πηγές με πρώτο βήμα στην κατεύθυνση αυτή την ελαχιστοποίηση των μορφών της δημόσιας χρηματοδότησης».

πηγή:http://www.efsyn.gr/arthro/anatropes-stin-ekpaideysi-me-arhitektona-ton-proedro-toy-ethnikoy-dialogoy

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου