100 χρόνια από τη γέννηση του Οδυσσέα Ελύτη

Τρεις νέες εκδόσεις με αφορμή τη γενέθλια επέτειο του νομπελίστα ποιητή

100 χρόνια από τη γέννηση του Οδυσσέα Ελύτη

Του ΒΑΣΙΛΗ Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑ

Φανταστείτε τον Οδυσσέα Ελύτη να κάθεται σε μια χαμηλή πολυθρόνα, με τα χειρόγραφα πλάι του. Το πλάι του είναι το πάτωμα. Πάνω εκεί αφημένα τα ακόμη ανολοκλήρωτα ποιήματά του. Τον βολεύουν -γιατί η ποίηση είναι αφόρητη χειρωναξία κι όχι αποκλειστικά ονειροφαντασία- τα μεγάλου σχήματος αναδιπλούμενα τετράδια, με σελίδες καντριγιέ, που τα ακουμπά στα γόνατά του.

Στη Villa Natacha με τους Ivar Ivask και Στρατή Ελευθεριάδη-Τεριάντ Η ποίηση προσκυνά στον θεό της ή ο θεός της ποίησης καθίζει την ποίηση στα γόνατά του, όπως ο Αρθούρος Ρεμπό: «Μια νύχτα πήρα την ομορφιά στα γόνατά μου/και τη βρήκα πικρή και τη βλαστήμησα/οπλίστηκα ενάντια στη δικαιοσύνη/δραπέτευσα...».
Ακούγεται μουσική του Μότσαρτ, αυτού του μουσικού παιχνιδιού, γιατί τέτοιος υπήρξε ο Οδυσσέας Ελύτης, ένας Μότσαρτ τού συνήθως αβίαστου στίχου, ο οποίος προσπάθησε να κρατήσει ζωντανή τη λάμψη του ταλέντου και να μην την αφήσει να θαμπώσει, εκτός κι αν είχε τη θαμπάδα του ασημένιου τάματος. Παγανιστής και χριστιανίζων, συγγενικός μ' οτιδήποτε δεν έσβηνε με μια μονοκοντυλιά τη λέξη «αίνιγμα» και το παράγωγό

Ο Γιάννης Ρίτσος απαγγέλει Κώστα Βάρναλη

Συγκέντρωση -- Διαμαρτυρία 19/10/2011 ΚΑΣΤΟΡΙΑ

Πάνθεον Ἐθνικοφροσύνης(ΒΑΡΝΑΛΗΣ)

Πάνθεον Ἐθνικοφροσύνης
(Ὅλοι με πιστοποιητικόν)

Φανέ, ὅταν τὸ ἔλαιον σὲ λείψῃ, τί θὰ γίνῃς;
Τί; θὰ σβεσθῆς...
Δ. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ

Μεγάλη πόρτα νὰ χωρᾷ ὁ Μεγάλος
ποὺ διπλὰ μεγαλώνει ἅμα ξαπλώσει.
Ὡς τὸ κατώφλι Θάνατος καὶ Λήθη
καὶ μέσα Αἰώνια Μνήμη καὶ Χαρά!

Ἀθάνατοι σὲ μάρμαρο καὶ μπροῦντζο
λαμποκοποῦν οἱ ἀχόρταγοι λαοφάγοι.
Τοὺς προσκυνᾷ ἡ Πατρίδα «εὐγνωμονοῦσα»
καὶ τοὺς φοβᾶται ὁ «Σκώληξ ὁ Ἀκοίμητος».

Τοῦ ἀκάνθινου στεφάνου ὁ κορονάτος
στὴν πίσσα ρίχνει τοὺς πιστούς σου, Φτώχεια.
Δὲν μπορεῖ νὰ χαρεῖ τοῦ Παραδείσου
τὰ πλούτη, ὅσο θυμᾶται τὰ δικά του.

Καλαμαρὰς ποὺ τύφλωνε τ᾿ ἀηδόνια
καὶ δάσκαλος ποὺ βίαζε τὴν Ἀλήθεια,
γιὰ ν᾿ ἀνεβοῦν σερνότανε στὴ λάσπη
καὶ τοὺς ἔφαε κι αὐτοὺς καὶ τὰ χαρτιά τους.

Καὶ μία μεγαλουσιάνα, ἄφραγη λάμια,
νά ῾τανε, λέει, κάθε φορὰ παρθένα!
καὶ μία παρθένα πρώιμη, ποὺ δὲν πρόλαβε
νὰ ξεπεράσει τὴ μαμὰ στ᾿ ἀνάσκελα.

Τ᾿ ἁγνά μας ἐθνικόπουλα, ὁρκισμένα
τὸν ἅγιον ὅρκο τῶν ἀρχαίων ἐφήβων,
γράφουν στὴν πλάκα τῶν τουφεκισμένων
ἀπὸ τοὺς Γερμανούς: « Καλὰ σᾶς κάναν!»

Καὶ στὴν κορφὴν ἀπάνου ὁ Μαῦρος Ἥλιος!
Τὸν κοιτᾷς καὶ σαπίζουνε τὰ λούκια σου.
Διχτάτορας! Ὂλ᾿ ἡ κοπριὰ τοῦ αἰῶνα
κοιλοπονοῦσε γιὰ νὰ τὸν ξεράσει!

Αὐτοὶ Πατρίδα, Ἅγια Γραφὴ καὶ Σπόρος!
Κι ἀπ᾿ τὰ ἱερά μας κόκαλα βγαλμένη
ἡ Προδοσία στὸ μασκοφόρο δίνει
σπαθὶ μ᾿ ἕνα χρυσὸ πουγκὶ γιὰ φούντα!

Τῶν αἱμάτων σου οἱ ποταμοί, Λαέ,
δὲν κάνουν ἕνα ρόχαλο δικό τους.
Κι ἂν τὴ στερνή σου ἁρπάξανε μπουκιά,
σοῦ ἀφήσανε τὴ δόξα τοῦ Θανάτου.

Στὴ χώρα κάτω νύχτωσεν ἡ μέρα,
μαύρη καπνούρα κι οὐρλιαχτὰ καὶ θρῆνος.
Δικὰ καὶ ξέν᾿ ἀγριόσκυλα, ζευγάρι,
σὲ μαγαρίζουν, κοσμογόνε Βράχε!

Πασκαλιὰ στὸ βασίλειο τῶν Σκιῶν!
Ἀναστημένα μάρμαρα καὶ μπροῦντζοι
κατηφορᾶνε χορευτὰ μὲ πήδους
νὰ μοιραστοῦν τὴ σάρκα σου, λαουτζίκο

ΚΟΙΝΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Α/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

ΕΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

ΨΗΦΙΣΜΑ

Η κατάθεση από την κυβέρνηση του Νέου Μισθολογίου στη Βουλή επιβεβαίωσε ακόμη και τους χειρότερους εφιάλτες των εργαζομένων. Οι εκπαιδευτικοί – οι χειρότερα αμειβόμενοι δημόσιοι υπάλληλοι – βρίσκονται για ακόμη μία φορά στο στόχαστρο των περικοπών. Πριν από αυτούς βέβαια έχει στοχοποιηθεί η ίδια η Παιδεία. Σε απόλυτη αναντιστοιχία με την Πρωθυπουργική δέσμευση για εξαίρεση της Παιδείας από την πολιτική των περικοπών του μνημονίου, η Κυβέρνηση διαμορφώνει με «συνέπεια» το νέο τοπίο στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.

• Για πρώτη φορά σε περίοδο ειρήνης, τα σχολεία ξεκίνησαν και παραμένουν χωρίς βιβλία.
• Στην «ισχυρή», «Ευρωπαϊκή» Ελλάδα, σχολεία που χτίστηκαν και εξοπλίστηκαν με το μόχθο του λαού για να στηρίξουν το όραμα της αποκέντρωσης, συγχωνεύονται και καταργούνται με καθαρά οικονομικά κριτήρια.
• Ο «Καλλικράτης», φιλόδοξος αντικαταστάτης του «Καποδίστρια», ξεκίνησε ήδη την περιβόητη μείωση των δαπανών από τις σχολικές επιτροπές.
• Ο νέος πειραματισμός στο σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση έρχεται στην πλέον ακατάλληλη στιγμή, εκεί όπου οι οικογένειες και οι υποψήφιοι θα περίμεναν σταθερότητα.
• Στο «νέο» «ψηφιακό» σχολείο των φωτοτυπιών, μειώνονται οι ώρες της Πληροφορικής.
• Η κοινωνική αναλγησία της κατάργησης της Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης και της Ενισχυτικής Διδασκαλίας, στερεί από τους μαθητές των χαμηλών οικονομικών στρωμάτων μία πολύτιμη βοήθεια.
• Η κατάργηση των υποστηρικτικών δομών καθώς και των εξειδικευμένων εκπαιδευτικών πλαισίων (Τμημάτων Αθλητικής Διευκόλυνσης, σχολικών βιβλιοθηκών κλπ) με τη λογική του περιττού και μη αποδοτικού, «τιμωρεί» την εκπαιδευτική διαδικασία για προηγούμενες ελλείψεις και στρεβλώσεις, για τις οποίες δεν ευθύνεται κανείς άλλος παρά η πολιτική ηγεσία.
• Η περιθωριοποίηση και η απαξίωση του ρόλου της ειδικής αγωγής, με την εγκληματικής εμπνεύσεως απόφαση για χρηματοδότησή της από το ΕΣΠΑ αντί του τακτικού προϋπολογισμού, αποκαλύπτει την πραγματική ατζέντα του μνημονίου: «Οι αδύναμοι δεν θα επιβιώσουν». Η κατάργηση των ΚΕ.Δ.Δ.Υ. αποτελεί μία ακόμη επιβεβαίωση.
• Η απαξίωση και ο μαρασμός του θεσμού του ολοήμερου σχολείου, της άλλοτε «ναυαρχίδας» της κοινωνικής πολιτικής του Υπουργείου Παιδείας, προσβάλει ως απόλυτος εμπαιγμός την δοκιμαζόμενη Ελληνική οικογένεια.
• Ο ερασιτεχνικός προγραμματισμός της διδασκαλίας των ξένων γλωσσών, αποκαλύπτει την πραγματική βαρύτητα που δίνει το Υπουργείο στην ξενόγλωσση εκπαίδευση.

Στο «νέο» αυτό σχολείο των «καινοτομιών» καλείται για ακόμη μία φορά η εκπαιδευτική κοινότητα να προασπίσει το κοινωνικό αγαθό της Παιδείας,  αντιμετωπίζοντας όμως πλέον την ανάλγητη ανατροπή των εργασιακών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων και τις ανυπέρβλητες δυσκολίες της νέας πολιτικής της διαχείρισης του εκπαιδευτικού προσωπικού.

Οι εκπαιδευτικοί τα δύο τελευταία χρόνια, με την εφαρμογή του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου, έχουν ήδη απολέσει τέσσερις μισθούς και σε συνδυασμό με την πρωτοφανή ακρίβεια έχουν ήδη οδηγηθεί στην εξαθλίωση.

Η «ευελιξία» της «διαθεσιμότητας» του «κρατικού υπαλλήλου» εξοντώνει στην ουσία τις οικογένειες των εκπαιδευτικών, καλώντας τις να πληρώσουν με τις αναγκαστικές μετακινήσεις, τα διαχρονικά λάθη και τις παραλείψεις της πολιτικής ηγεσίας.

Καταγγέλλουμε την ανάλγητη επίθεση από την Κυβέρνηση και την Τρόικα, δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι αποτελεί ντροπή για όλους αυτούς που παριστάνουν τους μεταρρυθμιστές της ελληνικής κοινωνίας, να φέρονται μ’ αυτόν τον τρόπο στους εκπαιδευτικούς λειτουργούς, οι οποίοι προετοιμάζουν τη γενιά του αύριο.

Η εκπαιδευτική κοινότητα για μία ακόμη φορά στέκεται σθεναρά απέναντι στην εφαρμοζόμενη πολιτική. Ο εκπαιδευτικός θα λειτουργήσει και πάλι ως ανάχωμα στην επίθεση που δέχεται η Παιδεία σεβόμενος τον ρόλο του και την αποστολή του.

Δεν αποδεχόμαστε το νέο μισθολόγιο της εξαθλίωσης.

Ζητάμε την άμεση απόσυρση του πολυνομοσχεδίου και την ικανοποίηση των αιτημάτων της εκπαιδευτικής κοινότητας, όπως αυτά έχουν κατατεθεί από την ΟΛΜΕ και την ΔΟΕ.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν...η ζωή-Ε03 Οι φρουροί του οργανισμού

ΚΑΣΤΟΡΙΑ(ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΗΝ ΘΕΟΠΟΥΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ)

Ο ΞΕΝΩΝΑΣ ΑΛΛΑΧΟΥ

ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΖΕΣΤΗ ΓΩΝΙΑ ΤΗΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
Ο ΞΕΝΩΝΑΣ ΑΛΛΑΧΟΥ .Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΙ Η ΞΕΝΙΑ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΝ ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΗ!!!!

ΠΡΩΤΟΓΕΡΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται

ΣΤΟ ΓΩΓΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΝΑ

Τίτλοι έναρξης -Δον Κιχώτης

ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ

ΕΑΡ  ΣΑΝ  ΠΑΝΤΑ   Καλύπτουσα  τα  κύματα  του δορυάλωτου  χωριού  με το κόκκινό  της  φόρεμα Πρώτα  μικρή  κ’ έπειτα  μεγάλη Ανεβαίνει  στην  κορυφή  του πύργου Και πιάνει τα  σύννεφα και τα  συνθλίβει  επί  του  στήθους  της Ίσως  ποτέ  να  μην  υπήρξε  μεγαλείτερος  καϋμός  απ’ τον δικό της Ίσως  ποτέ  να  μην  έπεσαν  ψίθυροι  πιο  πεπυρακτωμένοι στην επιφάνεια  ενός  προσώπου Ίσως  ποτέ   δεν  εξετέθη  στην  κατανόησι  ανθρώπου έκθεσις  πιο εκτεταμένη Έκθεσις  πιο ποικίλη πιο περιεκτική από την ιστορία που  λεν  τα νέφη αυτής  της  εξομολογήσεως Εδώ κ’ εκεί  τα  κόβουν  λαιμητόμοι Θερμές σταγόνες  πέφτουνε  στην  γη Ο γήλοφος  που  σχηματίσθηκε  στο  κυριώτερο  σημείο της  πτώσεως Φουσκώνει  και   ανεβαίνει  ακόμη

Κάλεσμα μαζικής ανυπακοής από τον Σύλλογο Γυναικών Καστοριάς

Κάλεσμα μαζικής ανυπακοής από τον Σύλλογο Γυναικών Καστοριάς

Πέμπτη, 22 Σεπτέμβριος 2011 01:10

Ο Σύλλογος Γυναικών Καστοριάς καταγγέλλει την βάρβαρη φοροληστεία σε βάρος των γυναικών και του εργαζόμενου λαού από την πιο αντιδραστική κυβέρνηση που γνώρισε ο τόπος, την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με εκβιασμούς και απειλές προσπαθεί να αποσπάσει από τον εργαζόμενο λαό τα τελευταία ψίχουλα που απέμειναν από μισθούς και συντάξεις με τα νέα χαράτσια που θέλει να επιβάλλει μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ. Το νέο χαράτσι για τις κατοικίες, που μας τις φορολόγησαν μέχρι τώρα χίλιες φορές, κάτω από την απειλή ότι αν δεν πληρώσουμε θα μας κόψουν το ρεύμα είναι ένας άτιμος εκβιασμός και ένα βάρβαρο και άδικο μέτρο. Στόχος του μέτρου να σώσουν την οικονομία των πλουσίων, των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, των μεγαλεμπόρων μέσα από τον οικονομικό αφανισμό των μισθωτών και των συνταξιούχων. Καλούμε όλες τις γυναίκες, άνεργες, εργαζόμενες, αγρότισσες, αυτοαπασχολούμενες, τις γυναίκες των λαϊκών οικογενειών να αρνηθούν την πληρωμή του χαρατσιού. Χωρίς φόβο, χωρίς διλήμματα να έρθουν σε επαφή με το σωματείο που μαζί με τα αγωνιζόμενα, ταξικά συνδικάτα και τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ να συγκεντρώσουν και να επιστρέψουν ως απαράδεκτα τα φοροχαράτσια στην κυβέρνηση και σ’ αυτούς που πρέπει να πληρώσουν, στην πλουτοκρατία. Η άρνηση πληρωμής είναι νόμιμη πράξη για τις εργατικές-λαϊκές οικογένειες που δεν έχουν να πληρώσουν τα χαράτσια, αλλά και χρέος και πράξη αλληλεγγύης από όσες οικογένειες ακόμα αντέχουν. Απαιτούμε να παρθούν πίσω τα χαράτσια. Δεν καταβάλλουμε ούτε ένα ευρώ από όσα ζητούν να πληρώσουμε και προειδοποιούμε να μην τολμήσουν να επιβάλλουν μέτρα για την στάση μας αυτή. Το χρέος δεν είναι της εργατικής τάξης. Να πληρώσει την κρίση το μεγάλο κεφάλαιο που τη δημιούργησε. ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ! Συμμετέχουμε ενεργά στις συγκεντρώσεις άρνησης πληρωμής των χαρατσιών του ΠΑΜΕ, της ΠΑΣΕΒΕ, της ΠΑΣΥ, της

ΟΛΗ Η Β.ΕΛΛΑΔΑ ΛΕΕΙ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΞΙΣΩΣΗ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ ΣΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ !!

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΞΙΣΩΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ ΘΕΡΜΑΝΣΗΣ ΜΕ ΤΟ ΚΙΝΗΣΗΣ!!
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ Η ΚΑΣΤΟΡΙΑ,Η ΦΛΩΡΙΝΑ  ,Η ΔΡΑΜΑ ,ΤΟ ΚΙΛΚΙΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗ ΙΔΙΑ ΜΟΙΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ !ΕΔΩ ΚΑΙΜΕ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΜΑΙΟ!
ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟ!!!!!

Κορνήλιος Καστοριάδης

Ανδρέας Εμπειρίκος - τριαντάφυλλα στο παράθυρο

Nils holgersson all greek episodes

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ!!

ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ,ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΟΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΑΝΤΙΞΟΕΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ!!!
ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΝ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ  ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ!!!
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΔΑΣΚΑΛΟΙ !!

ΕΜΕΙΣ ΜΑΘΑΜΕ ΝΑ ΚΟΙΤΑΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΚΥΨΟΥΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ!!
                      

Εν μεγάλη ελληνική αποικία, 200 π.X. (Κ.ΚΑΒΑΦΗΣ 1928)

Εν μεγάλη ελληνική αποικία, 200 π.X.

Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ' ευχήν στην Αποικία
δεν μέν' η ελαχίστη αμφιβολία,
και μ' όλο που οπωσούν τραβούμ' εμπρός,
ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός
να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή.

Όμως το πρόσκομμα κ' η δυσκολία
είναι που κάμνουνε μια ιστορία
μεγάλη κάθε πράγμα οι Αναμορφωταί
αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ
δεν τους χρειάζονταν κανείς). Για κάθε τι,
για το παραμικρό ρωτούνε κ' εξετάζουν,
κ' ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν,
με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.

Έχουνε και μια κλίσι στες θυσίες.
Παραιτηθείτε από την κτήσι σας εκείνη???
η κατοχή σας είν' επισφαλής:
η τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Αποικίες.
Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή,
κι από την άλληνα την συναφή,
κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική???
είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τι να γίνει;
σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη.

Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε,
βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε???
πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς.

Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία,
κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς,
απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία,
να δούμε τι απομένει πια, μετά
τόση δεινότητα χειρουργική...

Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.
Να μη βιαζόμεθα??? είν' επικίνδυνον πράγμα η βία.
Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια.
Έχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Αποικία.
Όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;
Και τέλος πάντων, να, τραβούμ' εμπρός.

Γερμανία(ΜΠΡΕΧΤ- ΜΕΤ.ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΑΤΡΩΝΟΥ ΠΑΠΑΤΕΡΠΟΥ )

Γερμανία
Μπορεί άλλοι να μιλήσουν για την δική τους ντροπή,
εγώ θα μιλήσω για την δική μου.
Ω, Γερμανία, χλωμή μητέρα!
Πώς στέκεις έτσι μιασμένη
Ανάμεσα στους λαούς.
Ανάμεσα στους κηλιδωμένους
προεξέχεις.
Απ` τα παιδιά σου ο πιο φτωχός
Χτυπήθηκε θανάσιμα.
Όταν η πείνα του μεγάλη ήταν
Τα άλλα σου παιδιά
Σηκώσανε το χέρι εναντίον του.
Διαδόθηκε αυτό.
Με τα έτσι σηκωμένα χέρια τους
Σηκωμένα κατά των αδελφών
Βαδίζουν τώρα ανάγωγα μπροστά σου
Και μες` στο πρόσωπό σου περγελάνε.
Το ξέρουμε.
Στο σπίτι σου
Ουρλιάζουν δυνατά, τι είναι ψέμα.
Αλλ` η αλήθεια
Πρέπει να σωπαίνει.
Έτσι είναι;
Γιατί σε παινεύουν παντού τριγύρω οι καταπιεστές, αλλά
Οι καταπιεζόμενοι σε ενοχοποιούν;
Οι  εκμεταλευθέντες
Σε δείχνουν με το δάχτυλο, αλλά
Οι εκμεταλευτές το σύστημα παινεύουν
Αυτό που μές` στο σπίτι σου εφευρέθηκε!

Και ταυτόχρονα σε βλέπουν όλοι
Κρύβουν την άκρη του μανδύα σου, που αίμα  στάζει
Από το αίμα
Του καλύτερου παιδιού σου.
Ακούγοντας τους λόγους, που απ` το σπίτι σου εξέρχονται, γελάνε.
Όποιος όμως σε δει αρπάζει το μαχαίρι
Όπως  όταν ληστή μπροστά του βλέπει.
Ω, Γερμανία, χλωμή μητέρα!
Πώς σε κακοποιήσαν τα παιδιά σου
Ώστε ανάμεσα στους λαούς να στέκεσαι
Σαν εμπαιγμός ή σαν τρομάρα!

Αφιέρωμα στο βιβλίο: Ελληνική πεζογραφία

Θεοί και δαίμονες
-Εις τα Πόλιν

του Γιάννη Καλπούζου
Εκδόσεις Μεταίχμιο
Μυθοπλασία και πραγματικότητα συνυφαίνονται στο υφαντό της Πόλης από το 1808 ως το 1831. Καθημερινή ζωή, έρωτες, δυνατές φιλίες, πλούτη, φτώχεια, οραματιστές, συμμορίες των δρόμων, χασικλήδες, δερβίσηδες, γενίτσαροι· αρνησίθρησκοι, κρυπτοχριστιανοί, δεισιδαιμονίες, ερωτικά ξόρκια, χαμένα όνειρα, οι γυναίκες στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού· πυρκαγιές, παζάρια, βεγγέρες, καπηλειά των 1000 τ.μ., η τρομερή φυλακή του Μπάνιον, το μπουντρούμι και η αστυνομία του Πατριαρχείου· κοινά σχολεία, η Μεγάλη του Γένους Σχολή, ερωμένες Πατριαρχών, λεσβίες, αρώματα, λάσπες, βασανιστήρια, πανούκλα· προεπαναστατική περίοδος, Φαναριώτες, συνωμοσίες, μυστικές εταιρείες, προδότες, μισαλλοδοξία, οι σφαγές στην Πόλη το 1821· Ρωμιοί, Οθωμανοί, Αρμένιοι, Φράγκοι, Εβραίοι. Κι ακόμα Πόντος, Χίος, Δραγατσάνι, Μανιάκι, Αλεξάνδρεια.
Πόθος, φόβος, όχλος, άγιοι και δαίμονες.
Ένα επικό μυθιστόρημα που καθηλώνει τον αναγνώστη με την περιπετειώδη ζωή των ηρώων του, την ατμόσφαιρά του, τη χειμαρρώδη γλώσσα του, το συναίσθημα, τον στοχασμό, τις αστείες καταστάσεις και την ολοζώντανη αναπαράσταση της εποχής εκείνης.

H Ασυνομικίνα είχε Άγγελο

,
της Ρέας Σταθοπούλου
Εκδόσεις Ωκεανίδα

Εκείνος ο Αύγουστος τα είχε όλα για την αστυνομικίνα Εύη Κουκλάκι. Είχε Ολυμπιακούς Αγώνες που έφεραν επιχειρήσεις-σκούπα στο κέντρο της Αθήνας, είχε τους απαραίτητους τρομοκράτες, έναν προϊστάμενο που μονίμως όλα του έφταιγαν εκτός απ’ τον εαυτό του, έναν έφηβο που φιλοδοξούσε να σπάσει τα ρεκόρ

Η αραχνόσκουπα (ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΑΤΡΩΝΟΥ ΠΑΠΑΤΕΡΠΟΥ ) ΔΙΗΓΗΜΑ

Η αραχνόσκουπα
       Τα πάντα γυάλιζαν στο σπίτι της. Και όταν λέμε τα πάντα, το εννοούμε.
 Μανία είχε με την καθαριότητα. Και κρυφό καμάρι επίσης. Δηλαδή, όχι ακριβώς κρυφό,
 όλος ο κόσμος το `ξερε. Σηκωνόταν από τ` άγρια χαράματα και άρχιζε, από τις αυλές πρώτα.
 Με ένα μαντήλι στο κεφάλι-διέθετε αρκετά για να φοράει κάθε μέρα κι άλλο, καθαρό, έπαιρνε
 την σκούπα και δεν άφηνε  ούτε ίχνος χαλικιού, σκουπιδιού ή ό, τι άλλο είχε παρασύρει ο
 αέρας τη νύχτα στην αυλή. Με μια ταχύτητα εκπληκτική.
   Ρολόι δεν φορούσε ποτέ, ούτε και το χρειαζόταν, άλλωστε. Ανά πάσα στιγμή  διέκρινε τι ώρα
 ήταν, με ήλιο ή με συννεφιά, με βροχή ή με χιόνι. Kαι όλα προγραμματισμένα. Το εσωτερικό της
 ρολόι αλάθητο!
     Τέλειωνε με τις αυλές. Eβγαζε το "αυλικό "  μαντήλι, άλλο, κάτασπρο κάλυπτε  το μαλλιά
 για την προετοιμασία του φαγητού.  Σε καθορισμένο, σωστά προϋπολογισμένο χρόνο, τέλειωνε και
 με τη μαγειρική. Κατάλογο για όλη τη βδομάδα είχε καταχωρήσει στο μυαλό της. Γιατί γράμματα
 βέβαια η κυρά-Ρίγκω δεν ήξερε. Kατάστιχα ολόκληρα αποθήκευε ωστόσο στην κούτρα της.
   Σειρά είχε τώρα η καθημερινή λάτρα του σπιτιού. Σκούπισμα, ξεσκόνισμα, σφουγγάρισμα,
 - για να ρίξουμε και μια ματιά στον ουρανό, πέρασε η ώρα, πλησιάζει μεσημέρι, θα έρθουν τα
 παιδιά απ` το σχολειό. Αργότερα  ο κύρης απ` τη δουλειά. Όλα πρέπει να `ναι στη θέση τους,
 το τραπέζι στρωμένο και η ίδια καθαρή και καλοβαλμένη.
   Παπούτσια μέσα στο σπίτι, ούτε να το διανοηθούν τα μέλη της οικογένειας. Ειδικό ράφι είχε
 παραγγείλει, εκεί εναπόθεταν όλοι τα "πατούμενα". Εκεί τους περίμεναν και οι παντόφλες. 
 Αλίμονο αν κάποιο από  τα παιδιά ξεχνιόταν και δεν ακολουθούσε τον κανονισμό! Φωνές δεν έβαζε
 ποτέ η μάνα, απλά του έδινε  το ξεσκονόπανο, και, πεινούσε δεν πεινούσε, πρώτα έπρεπε να
 καθαρίσει τα ίχνη της επιδρομής!
    Με τον άντρα τα πράγματα δεν ήταν τόσο απλά. Πρόσεχε, είναι η αλήθεια, πολύ εκείνος.
 Αλλά αν κάποια φορά πάνω στην αφηρημάδα ή τις έγνοιες του  έμπαινε χωρίς να βγάλει τα
 παπούτσια, έτρεχε εκείνη αλαφιασμένη να εξαφανίσει και το παραμικρό δείγμα της σκόνης.
    Τέλος πάντων, το είχαν πάρει απόφαση όλοι, έτσι θα κυλούσε η ζωή τους,
 παντόφλα- παπούτσι και τανάπαλιν!
     Το πρόβλημα ήταν με τους σπάνιους μεν, καλοδεχούμενους δε επισκέπτες, ιδίως τους
 απρόσκλητους. Δεν ξεκολλούσε το βλέμμα της από τα πόδια τους. Αμηχανία πολλές φορές
 για εκείνους, αν τύχαινε να ακολουθήσουν την οπτική της διαδρομή... Για όσους φυσικά
 δεν ήξεραν ποια ήταν η κυρά- Ρίγκω. Γιατί άραγε τους κοίταζε με τόση αγωνία, με τόση ανησυχία;
      Οι γνωστοί  συμμορφώνονταν έτσι κι αλλιώς με  την ιδιοτροπία της...
 Όσο περνούσαν τα χρόνια, τόσο και η μανία της με την καθαριότητα μεγάλωνε. Η ζωή στο σπίτι
 άρχισε να γίνεται αφόρητη για τα παιδιά. Ειδικά όταν αυτά έφτασαν στην εφηβεία, και δεν
 τολμούσαν να καλέσουν φίλους. Για να μην αναφέρουμε και το δούλεμα που έτρωγαν καθημερινά
 στη γειτονιά. Μεγάλωνε σιγά-σιγά και η γκρίνια. Του κάκου προσπαθούσε ο άντρας της να την συνετίσει:
 - "Παράβλεψε την σκόνη, άσε και καμιά σταγόνα νερού στο νιπτήρα, κανένα ψίχουλο στο τραπέζι"...
        Ο άντρας της κυρά- Ρίγκως  όμως, έτρεμε πολύ περισσότερο, κάθε φορά που πλησίαζαν οι γιορτές
του Πάσχα. Το σπίτι τους ήταν κτισμένο σε ένα πρανές του παρακείμενου λόφου. Η είσοδος στην επάνω μεριά,
δεν σου άφηνε περιθώρια να αντιληφθείς το χάος που αντίκριζες, μόλις έβγαινες στο μπαλκόνι
από την κάτω πλευρά του σπιτιού. Γεμάτη βράχια απόκρημνα η περιοχή! Μεγαλείο και δέος σε καταλάμβανε,
και κάτω, στο βάθος, όλη η γειτονιά, γεμάτη σπιτάκια το ένα δίπλα στο άλλο, με τις όμορφες αυλές και
τα ομαλά δρομάκια. Η γυναίκα του σκαρφάλωνε τις μέρες εκείνες στα ψηλά για να καθαρίσει τον παραμικρό
ιστό αράχνης, που τύχαινε να ξεπροβάλει πάνω  στο γείσο του μπαλκονιού. Από νουθεσίες δεν
χαμπάριζε εκείνη. -Πρόσεχε, έλεγε και ξανάλεγε αυτός, -άσε και καμιά αράχνη να ζήσει, δεν χάθηκε ο κόσμος!..  
    Πρόσεχε η κυρά- Ρίγκω, στο ένα χέρι την αραχνόσκουπα, στο άλλο το σφουγγαρόπανο, ίχνος
δεν έπρεπε να μείνει από ιστούς...
...Όταν όλα άρχισαν να γυρίζουν στο ύψος εκείνο, προσπάθησε από την αραχνόσκουπα να πιαστεί.
Εκείνη πρώτα έκανε το μεγάλο άλμα στο κενό. Από πίσω η κυρά -Ρίγκω, λες και βιαζόταν να τελειώσει
στην ώρα της με το μπαλκόνι. Να ετοιμάσει ήθελε και το μεσημεριανό φαγητό!... Ούτε κατάλαβε πότε
βρέθηκε πάνω στα φύλλα της κουφοξυλιάς!...
      Από την κουφοξυλιά  έτρεξαν και την κατέβασαν οι γείτονες, που την είδαν  να πετάει στον αέρα μαζί
με την αραχνόσκουπα. Και να φανταστείς, ότι είχε  τόσον καιρό που γκρίνιαζε στον άντρα της :
 - Να το κόψουμε το  βρωμόδεντρο.  Όλες οι αράχνες από κει έρχονται επάνω στο μπαλκόνι!
     Η κουφοξυλιά δεν κόπηκε,  άφησε και τις αράχνες να υφαίνουν τους ιστούς τους στα ψηλώματα.
Η αραχνόσκουπα, κάτω στα ομαλά δρομάκια προσγειώθηκε, τη βρήκαν τα γειτονόπουλα
και τρόπαιο τόλμης και παλικαριάς την έκαναν!

Μνήμη Μπέρτολτ Μπρεχτ-55 χρόνια από το θάνατό του

Έντυπη Έκδοση
Ελευθεροτυπία, Σάββατο 6 Αυγούστου 2011

Μ' αυτούς που υποφέρουν και βασανίζονται

Μνήμη Μπέρτολτ Μπρεχτ-55 χρόνια από το θάνατό του

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΚΙΩΝΗ

«Ο,τι είναι ο Γκέτε και ο Μπετόβεν για την κλασική Γερμανία είναι σίγουρα ο Μπρεχτ για τη σύγχρονη», έγραφα, ως... περίπου ειδικός στην παρούσα εφημερίδα, στις 30 Απριλίου 1981 (πριν από 30 χρόνια) σε ταξιδιωτικό χρονικό στο τότε Ανατολικό Βερολίνο, όπου είχα πάει για ένα Φεστιβάλ Πολιτικού Τραγουδιού.

«Εμπνέομαι από τα πάθη των ανθρώπων, όπου γης» Και το να βρεθείς, ειδικότερα τότε, στο Ανατολικό Βερολίνο χωρίς ν' αναφερθείς στον Μπρεχτ ήταν ανήκουστο. Για τον πρόσθετο λόγο ότι ήδη ήταν ένας από τους πιο αγαπητούς στο ελληνικό κοινό συγγραφείς.
Εκανα λοιπόν δύο... μπρεχτικές επισκέψεις: Μία στο περίφημο θέατρο «Μπερλίνερ Ανσάμπλ», το οποίο ίδρυσε το 1949 με τη σύζυγό του, την περίφημη ηθοποιό Χελένε Βάιγκελ, κι άλλη μία στο σπίτι τους-μουσείο, όπου έζησαν τα τελευταία χρόνια της ζωής τους, δίπλα σ' ένα νεκροταφείο, όπου, έπειτα από επιθυμία του, αναπαύεται και ο ίδιος, από έμφραγμα, 14 Αυγούστου 1956 (πριν από 55 χρόνια), στα 58 του, και από το 1972 η Βάιγκελ.
Στα μέρη του
«Είναι μια εμπειρία ξεχωριστή για τον επισκέπτη του Α. Βερολίνου μια παράσταση στο κομψό αυτό θέατρο, που συνεχίζει την παράδοση που χάραξε ο μεγάλος Μπρεχτ», έγραφα στη συνέχεια. «Το βράδυ που πήγαμε παιζόταν η αντιπολεμική σάτιρα "Αντρας = Αντρας". Το άψογο παίξιμο των ηθοποιών, η ωραία μουσική, το λιτό αλλά θαυμαστό στη λειτουργικότητά του σκηνικό και το θερμό σε εκδηλώσεις κοινό μάς χάρισαν μια μέθεξη μοναδική».
Και μια εικόνα από το τριώροφο σπίτι-μουσείο και κέντρο μελέτης του μπρεχτικού έργου, μια και στεγάζει το αρχείο και τα προσωπικά αντικείμενα του συγγραφέα και της συζύγου του. Στο ισόγειο ένα βιβλιοπωλείο, κυρίως με βιβλία του Μπρεχτ, αφίσες με τον ίδιο και τα έργα του και παραδίπλα ένα εστιατόριο μπρεχτικής ατμόσφαιρας με φαγητά, μας βεβαιώνουν, από συνταγές της Βάιγκελ, που ήταν και εξαιρετική μαγείρισσα

4 ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΠ.ΜΠΡΕΧΤ(Μετάφραση Χρυσ. Πατρώνου Παπατέρπου )

Ο ανθόκηπος

Πλάϊ στη λίμνη, ανάμεσα σε έλατα και ασημένιες λεύκες,

Προστατευμένος από τοίχο και από θάμνους, ένας κήπος

Τόσο σοφά σπαρμένος με λούλουδα για κάθε μήνα

Που  απ` το Μάρτη ως τον Οκτώβρη διαρκώς ανθίζει.

Εδώ, μέσ` στο ξημέρωμα, όχι πολύ συχνά, κάθομαι

Και θάθελα κι εγώ, πάντοτε αν μπορούσα,

Με οποιονδήποτε καιρό, καλό, κακό

Αυτό ή εκείνο το ευχάριστο να δείχνω.

Δάσκαλε, μάθαινε!

Μην λες πολύ συχνά, πως έχεις δίκιο, δάσκαλε!

Άσε τον μαθητή σου να το νιώσει!

Όλη την ώρα την αλήθεια μην την καταπονείς:

Δεν το αντέχει.

Να ακούς όταν μιλάς!

  Διαβάζοντας Οράτιο

Ακόμη και ο κατακλυσμός

Δεν κράτησε αιώνια.

Κάποτε μπλέχτηκαν

Τα μαύρα ύδατα.

Και βέβαια, πόσο Λίγοι

Διήρκεσαν περισσότερο!

 Έπαινος της Διαλεκτικής

Το άδικο βαδίζει σήμερα με σίγουρο βηματισμό.

Οι καταπιεστές αναθαρρούν  δέκα χιλιάδες χρόνια.

Η βία  διαβεβαιώνει:Έτσι όπως είναι θα παραμείνει.

Καμιά φωνή πέρα από εκείνη των κρατούντων δεν ακούγεται

Και  η εκμετάλλευση στις αγορές φωνάζει: Τώρα μόλις αρχίζω.

Αλλά πολλοί απ` τους καταπιεσμένους τώρα λένε:

Ποτέ δεν γίνεται,αυτό που εμείς ποθούμε.

Όποιος  ακόμη ζει, δεν θάπρεπε να λέει: ποτέ!

Το σίγουρο δεν είναι σίγουρο.

Έτσι όπως είναι, δεν πρόκειται να μείνει.

Όταν οι κρατούντες θα έχουν μιλήσει

Θα  μιλήσουν και οι καταφρονεμένοι.

Ποιος τολμά  να πει; ποτέ;

Σε ποιον οφείλεται το ότι η καταπίεση παραμένει; Σε μας.

Σε ποιον οφείλεται αν θα καταλυθεί; Σε μας και πάλι.

Όποιος καταπατείται, αυτός θα πρέπει να ξεσηκωθεί!

Όποιος είναι ο χαμένος, πρέπει να αγωνιστεί!

Όποιος έχει αντιληφθεί την κατάστασή του,

πως θα μπορούσαν να τον σταματήσουν;

Γιατί οι νικημένοι του σήμερα γίνονται οι νικητές του αύριο

Και απ` το ποτέ γίνεται: Σήμερα κιόλας!

ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ

ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΡΙΑΣ ΑΞΙΟ ΠΩΣ ΣΕ ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟ(ΟΙΚΟΤΟΥΡΙΣΜΟ-ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟ ),ΣΕ ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΟΙ ΠΟΔΗΛΑΤΕΣ ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ(ΠΟΛΥ ΘΕΤΙΚΟ ΑΥΤΟ),ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ  ΠΟΥ ΟΙ ΦΟΡΕΙΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ (ΔΗΜΟΣ ,ΠΕΡΙΦΕΡΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ,ΕΝΩΣΗ ΞΕΝΟΔΟΧΩΝ ΚΤΛ) ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΓΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ???
ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ? ΕΙΝΑΙ ΜΗΠΩΣ ΤΟΣΟ ΔΑΠΑΝΗΡΟ?
ΜΑΛΛΟΝ ΟΧΙ!! ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΟΣΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΙΜΝΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΔΕΙΧΘΟΥΝ!!!
ΑΣ ΤΟ ΚΟΙΤΑΞΟΥΝ ΛΙΓΟ ΟΙ ΑΡΜΟΔΙΟΙ!!
ΚΑΛΑ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ!
ΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ!!

ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΦΩΤΙΑΔΗΣ

Δάσκαλε, μάθαινε!

Δάσκαλε, μάθαινε!

Μην λες πολύ συχνά, πως έχεις δίκιο, δάσκαλε!

Άσε τον μαθητή σου να το νιώσει!

Όλη την ώρα την αλήθεια μην την καταπονείς:

Δεν το αντέχει.

Να ακούς όταν μιλάς!

ΜΠ.ΜΠΡΕΧΤ (ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΑΠΑΤΕΡΠΟΥ ΠΑΤΡΩΝΟΥ)

Bertolt Brecht(ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ)

+Bertolt Brecht

Μην απαιτείτε  και πολύ εξυπνάδα

Μην απαιτείτε και πολύ εξυπνάδα:

Δεν  είναι απαραίτητη και τόση εξυπνάδα, για να διακρίνεις

Ότι το ένα  είναι περισσότερο απ` το κανένα.

Μην υπολογίζετε μόνο στην αξιοπιστία:

Τον ένα και μοναδικό του βοηθό

Κανείς δεν πρόκειται  να εγκαταλείψει.

Μην πιστεύετε μόνον στους τολμηρούς:

Για να σώσουν τη ζωή τους

Οι περισσότεροι τολμούν πέρα απ` το μέτρο.

 Υ.Γ (ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΧΑΤΖΗΦΩΤΙΑΔΗ)

ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΠΟΛΥ  ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΑΠΑΤΕΡΠΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΠΡΕΧΤ ΠΟΥ ΜΟΥ  ΕΣΤΕΙΛΕ .

ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΤΙΜΗ!

ΕΓΙΝΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ!!!!

ΣΥΝΔΗΜΟΤΗΣ ΜΑΣ ΕΚΑΝΕ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΓΙΑΤΙ ΣΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΠΟΥ ΔΙΑΜΕΝΕΙ (ΠΕΡΙΟΧΗ ΨΑΡΑΔΙΚΩΝ)ΠΑΡΚΑΡΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ ΚΑΙ
ΕΤΣΙ ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΘΕΣΕΙΣ ΠΑΡΚΙΝΚ ΓΙΑ ΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ!!!!!!!!!
ΕΥΤΥΧΩΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΑΝ ΜΕ ΧΙΟΥΜΟΡ ΤΗΝ<ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ>
ΤΕΛΙΚΑ ΣΤΟΝ ΑΜΟΙΡΟ ΤΟΥΤΟ ΤΟΠΟ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΜΑΛΛΟΝ  ΟΙ ΠΟΔΗΛΑΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΔΕΙΝΑ!!!!
ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΠΡΟΚΟΠΗ ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ!!!!

ΧΡΥΣΟΥΛΑΣ ΠΑΤΡΩΝΟΥ ΠΑΠΑΤΕΡΠΟΥ ( ΔΙΗΓΗΜΑ) ΟΙ ΧΕΛΩΝΕΣ

   Οι χελώνες

        Τους είχε πέσει στην κλήρωση ένα σπιτάκι στις εργατικές κατοικίες.
 Διόρωφο,γωνιακό, σε μια σειρά πανομοιότυπων κουκλίστικων σπιτιών, πέντε στη σειρά.
 Όλα είχαν μία μικρή έκταση αυλής μπρος- πίσω. Το δικό τους περιβαλλόταν από τρεις
 μεριές με κήπο. Ευνοημένοι λοιπόν, μεγαλύτερος χώρος για λουλούδια και λαχανόκηπο
 στη διάθεσή τους. Οι περισσότεροι ένοικοι, εργάτες στα λιγνιτωρυχεία ήταν, γνωστοί
 μεταξύ τους, αν όχι καρδιακοί φίλοι.
     Ο Μάκης, πατέρας με τρία παιδιά  στο δημοτικό, περίμενε χρόνια και χρόνια αυτό
 το σπίτι. Τώρα μπορούσε να κάνει όνειρα για τη διαμόρφωση του χώρου, ανθόκηπο σίγουρα
 μπροστά στην είσοδο, λαχανικά στην πίσω αυλή, έμενε χώρος για μερικά οπωροφόρα στα πλάγια.
 Επειδή δε είχε και ανατολικό προσανατολισμό, σκέφτηκε να φυτέψει αμυγδαλιές και δαμασκηνιές,
 ίσως και καμιά μηλιά, θα συμβουλευόταν πρώτα τον γεωπόνο της εταιρείας.
    Το σχέδιο άρχισε να πραγματοποιείται  αμέσως μετά την εγκατάστασή τους. Βοηθούσαν όλοι,
 γυναίκα και παιδιά. Χαίρονταν  ακόμη και οι γείτονες. Εκτός βέβαια από την ένοικο του ακριβώς
 απέναντι σπιτιού. Μια γυναίκα, γύρω στα πενήντα, με μεγάλα παιδιά και άντρα που έλειπε όλη μέρα`
 σχεδόν  κανείς δεν τον είχε δει να μπαινοβγαίνει.
         Η "απέναντι", όπως την αποκαλούσαν τα παιδιά του Μάκη, δεν έκανε τίποτα άλλο όλη
 τη μέρα από το να κάθεται μπροστά στην πόρτα και να παρατηρεί τους πάντες. Όλα την ενοχλούσαν:
 Η τσάπα που έσκαβε το χώμα, το φτυάρι που ανακάτευε την κοπριά για να ρίξουν στα φυτά, τα παιδιά
 που γελούσαν... Σωστό μαρτύριο... Μάταια προσπαθούσε η γυναίκα του Μάκη να την καλοπιάσει,
 να την καλέσει για ένα φλιτζάνι καφέ τις ώρες της σχόλης... Ακατάδεκτη και κακιά. Φαρμάκι είχε
 για τον καθένα, και το κακό είναι, πως πρώτη και καλύτερη τους είχε μάθει όλους!
   Το μόνο που ήξεραν γι αυτήν, ήταν πως δούλευε σαν καθαρίστρια σε μία τράπεζα και πως σύντομα
 θα έβγαινε στη σύνταξη. Τα παιδιά της εμφανίζονταν σπάνια` φαίνεται πως δεν έμεναν πια μαζί.
     Ήταν Άνοιξη, ο Μάκης είχε δώσει ήδη μορφή στον κήπο του` τα δέντρα μικρά ακόμη, ο λαχανόκηπος
 όμως και ο ανθόκηπος σωστό κόσμημα σ` όλη την περιοχή. Μια μέρα, ο Βενιαμίν της οικογένειας,
 πρόσεξε κάτι να κινείται πίσω από τα φρεσκοφυτεμένα  μαρούλια. Κάτι έκανε έναν ανεπαίσθητο θόρυβο,
 σαν τη γιαγιά στο χωριό, όταν έσερνε τις παντόφλες για να μην τους ξυπνήσει. Σρρρ... και πάλι:
 Σρρρρ... Ανήσυχος κάλεσε τη μαμά, και τότε, εκεί, ακριβώς πίσω απ` τα μαρούλια ανακάλυψαν
 δύο χελώνες! Χελώνες; Στην αυλή τους; Πώς; Και από πού;
     Αποφάσισαν να περιορίσουν με πυκνό διχτυωτό πλέγμα τον λαχανόκηπο και να τις αφήσουν
 να γυρίζουν στο μικρό οπωρώνα. Γρήγορα μαθεύτηκε σ` όλη τη γειτονιά το καινούργιο απόκτημα
 της οικογένειας. Έρχονταν μικροί μεγάλοι, να θαυμάσουν τους νέους ένοικους του κήπου.
 Και ήταν τόσο όμορφες!
 Μόνο η απέναντι ένοικος δεν ενδιαφέρθηκε να μάθει κάτι για τα φιλήσυχα ζωάκια, δεν έδειξε
 όμως και να ενοχλείται από την παρουσία τους...
      Έφτασε ο Σεπτέμβρης, ο καιρός εξακολουθούσε να είναι ζεστός και ξηρός, ο Μάκης και
 η οικογένεια χαίρονταν τον κήπο και τις χελώνες, όταν κάποιο πρωινό, ενώ πότιζε η γυναίκα
 του τα φυτά, ανακάλυψε κάπου κοντά στη μηλιά, οκτώ μικρά πλασματάκια. Χελωνίτσες ήταν,
 τόσο μικροσκοπικές και αστραφτερές, σωστά κομψά,πολύτιμα κοσμήματα σε γυναικεία πέτα!
      Το νέο τώρα διαδόθηκε με αστραπιαία ταχύτητα!  Φώναξαν  κτηνίατρο, να μάθουν ήθελαν,
 πώς έπρεπε να συμπεριφερθούν στα νεογέννητα, πώς θα μπορούσαν να τα προφυλάξουν από εχθρούς
 και κακουχίες... Για πρώτη φορά πλησίασε και η "απέναντι" γειτόνισσα. Όχι ότι έδειξε καλοσύνη
 ή ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα χελωνάκια... Κάτι δεν άρεσε στο βλέμμα της, στον Βενιαμίν,
 και πάλι.  Το εξομολογήθηκε το βράδυ στο σπίτι, να τον καθησυχάσουν φρόντισαν οι γονείς.
    Το επόμενο πρωί,τα χελωνάκια όλα είχαν εξαφανιστεί. Και τα σημάδια στο φρεσκοποτισμένο
 χώμα έδειχναν ίχνη από γυναικείες γαλότσες...
   Τρόπο δεν είχαν να αποδείξουν τίποτα. Κατά διαβολική σύμπτωση όμως, για τίποτα δεν γκρίνιαξε
 από τότε η "απέναντι"...

ΦΟΡΤΙΑ (Κ.ΧΑΤΖΗΦΩΤΙΑΔΗΣ)

ΦΟΡΤΙΑ

ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ ΦΟΡΤΙΑ ,ΔΕΞΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ,

ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ ΦΟΡΤΙΑ ΜΕ ΠΟΝΟ, ΚΑΚΙΑ ,ΦΟΒΟ ΦΟΡΤΙΣΜΕΝΑ ,

 ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΦΟΡΤΩΜΕΝΑ,

ΤΟ ΑΧΘΟΣ ΤΟΥΣ ΒΑΡΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ.

ΤΑΣΕΙΣ,ΕΝΤΑΣΕΙΣ,ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΕΝΙΟΤΕ ΚΑΙ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ,

 ΦΟΡΤΙΑ ΓΑΛΑΖΙΑ,ΠΡΑΣΙΝΑ ,ΚΟΚΚΙΝΑ ΚΑΙ ΕΣΧΑΤΑ ΤΑ ΜΑΥΡΑ

 ΦΟΡΤΙΑ ΦΟΡΤΙΣΜΕΝΑ ΓΙΑ ΚΑΚΟ ΚΑΙ ΠΑΝΙΚΟ,

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΑΛΛΟ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟ ,ΔΕΝ ΤΟΝ ΜΠΟΡΩ!!

  

ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 1988  ΣΤΗ ΛΗΜΝΟ ΣΤΗΝ 88 ΕΜΑ

Κ.ΧΑΤΖΗΦΩΤΙΑΔΗΣ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΖΩΝΤΑΝΟΙ!ΟΜΑΔΑ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

Η ΑΠΟΔΕΚΑΤΙΣΜΕΝΗ ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΑ ΡΟΚ ΚΑΙ ΖΩΝΤΑΝΗ ΟΜΑΔΑ ΔΑΣΚΑΛΩΝ
ΣΤΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΣΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ!!

Η ΑΠΟΛΛΩΝΙΑΔΑ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΥΣΑ!!
ΔΕΙΤΕ ΠΟΣΟ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΠΕΛΕΞΑΝ ΟΙ ΠΑΠΠΟΥΔΕΣ ΜΑΣ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑ!!

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΠΟΥ 300 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΑΠΟΛΛΩΝΙΑΔΙΤΩΝ ΠΟΥ ΗΡΘΑΝ ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ ΤΟ 1924.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Βάκχος
Α. Βαρελοθήκη

Έξω, έξω τα βιβλία.
Στη φωτιά η φλυαρία.
Λέξες, λόγοι, όλα κάτω.
τι του κάκου τα φυλάττω;
Τον Απόλλωνά τους ρίξε
και τες Μούσες όλες πνίξε.
Την πικρή τους δάφνη καύσε
κι απ' τους κόπους πλέον παύσε.
Βάλε Βάκχον και Μαινάδες
και βαρέλια μυριάδες,
να γενεί βαρελοθήκη
η χρυσή βιβλιοθήκη.
Ο κισσός ας πρασινίσει
και το κλήμα ας ανθίσει,
να γλυκάνει το σταφύλι
τα πικρά μου τούτα χείλη.
Μη με λέγεις καλαμάρι,
μόν' κανάτα, μόν' πιθάρι.
Μη καντήλι. μόν' κροντήρι
και γαβάθα και ποτήρι.
Θέλω, θέλω να καθίσω,
να χαρώ να ευθυμήσω
με τον Βάκχον μου τον φίλον
στης βαρέλας μου τον τύλον.

ΜΙΑ ΚΑΣΤΟΡΙΑΝΗ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΠΡΩΤΟΓΕΡΟΥ

"Χωρίς Τίτλο"