Αν υπήρχε MEGA το ’73…

Αν υπήρχε MEGA το ’73…

Μα για ποιο ψωμί, ποια παιδεία και κυρίως ποια ελευθερία μιλούν...

mega_large_t_31761_10318_type11637.jpg

Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 1973, ώρα 20:15

- Όλγα, είναι φανερό ότι οι καταληψίες του  Πολυτεχνείου- όπως κι αυτοί της Νομικής πριν λίγο καιρό-  είναι αργόσχολοι, αιώνιοι φοιτητές, αναρχικοί και μπαχαλάκηδες που δεν αφήνουν τους σωστούς φοιτητές και νοικοκυραίους να σπουδάσουν.
- Γιάννη, μην ξεχνάμε επίσης ότι αν συνεχιστεί για λίγες ακόμα μέρες αυτή η θλιβερή κατάσταση, υπάρχει κίνδυνος να χαθεί το εξάμηνο.
- Και εκτός αυτού Όλγα, είναι πραγματικά κρίμα η τεράστια προσπάθεια της κυβερνήσεως εδώ και τόσα χρόνια, για να μπει η χώρα στο σωστό δρόμο, να βγει επιτέλους από το γύψο που έπρεπε να μπει, να πάρει το δρόμο μιας ακόμα εντονότερης ανάπτυξης, να δυσφημείται στο εξωτερικό από ενέργειες θλιβερών μειοψηφιών.
- Γιάννη, θα σου κάνω δυο παρατηρήσεις: πρώτον, στη χώρα υπάρχει ήδη εντονότατη ανάπτυξη, αρκεί να δει κανείς μόνο τους δρόμους που γίνονται! Και δεύτερο, για να κάνουμε και λίγο χιούμορ, τα προπέρσινα κατορθώματα της ομάδος μας στο θαύμα του Γουέμπλευ, είναι η καλύτερη διαφήμιση της ευμάρειας στον τόπο.
- Χα χα..! Πόσο δίκιο έχεις Παύλο!
- Μου επιτρέπετε να προσθέσω, ότι δεν είναι μόνο αυτά τα ζητήματα που τίθενται. Μην ξεχνάμε ότι η περιουσία του ιδρύματος, η περιουσία των φορολογουμένων, είναι στα χέρια λίγων ατόμων, γνωστών για την τάση τους στη βία. Για να μην πω για τα λεωφορεία που καταστρέφουν καθημερινά οι ταραξίες, κάνοντας επιδρομές μέσα από το Πολυτεχνείο. Ποιος θα τα πληρώσει αυτά Όλγα;
- Έχει δίκιο ο Παύλος. Πρέπει να υπενθυμίζουμε κάθε μέρα, σε κάθε ευκαιρία ότι καταδικάζουμε τη βία απ’όπου κι αν προέρχεται. Κλείνοντας…
-  Όλγα πριν κλείσουμε να προσθέσω ότι είναι ποταπή και η συνθηματολογία των συγκεκριμένων φοιτητών (;;;)! Μα για ποιο ψωμί, ποια παιδεία και κυρίως ποια ελευθερία μιλούν, όταν όλα αυτά περισσεύουν στην Ελλάδα του 1973; Αυτά τα συνθήματα μας πηγαίνουν δεκαετίες πίσω, σε άλλες, μαύρες εποχές!
- Πολύ σωστή η παρατήρηση Γιάννη. Αυτά ήταν τα νέα του MEGA κυρίες και κύριοι. Εάν υπάρξουν εξελίξεις θα διακόψουμε το πρόγραμμα μας με έκτακτο δελτίο. Να είστε καλά. Καλό βράδυ.

Λίγες ώρες αργότερα…Ξημερώματα Σαββάτου 17 Νοεμβρίου 1973

- Δυστυχώς κυρίες και κύριοι πρέπει να διακόψουμε το πρόγραμμά μας, καθώς όπως πολλοί περίμεναν, η θλιβερή αυτή μειοψηφία των νεαρών που είχαν κλειστεί στο Πολυτεχνείο εδώ και 3 ημέρες, καταστρέφοντας τη δημόσια περιουσία, πριν λίγη ώρα επιτέθηκαν με σφοδρότητα στις δυνάμεις ασφαλείας. Πριν δούμε τα ντοκουμέντα, ας ακούσουμε ένα σχόλιο. Γιάννη…
- Όλγα δυστυχώς επιβεβαιωθήκαμε. Τα λέγαμε. Αυτή η αδίστακτη ομάδα των λίγων δεκάδων νεαρών, δε δίστασε να επιτεθεί ύπουλα στους αστυνομικούς και τους στρατιωτικούς που με θάρρος και αυταπάρνηση προσπάθησαν να δώσουν ξανά στον λαό το κτίριο του Πολυτεχνείου. Οι τρομοκράτες, γιατί περί τέτοιων πρόκειται, επιτέθηκαν και στους χιλιάδες φιλήσυχους πολίτες, οι οποίοι συγκεντρωμένοι εδώ και μέρες έξω από το κτίριο, απαιτούσαν να απελευθερωθεί το ίδρυμα.
Ευτυχώς για όλους μας δεν υπάρχει κάποιος τραυματίας αστυνομικός, ενώ οι ταραξίες έχουν οδηγηθεί στα κρατητήρια. Τις επόμενες ώρες, αν δεν έχει ήδη βγει, περιμένουμε και το πόρισμα του εισαγγελέα, το οποίο σύμφωνα με πληροφορίες θα χαρακτηρίζει τη συγκεκριμένη ομάδα ως τρομοκρατική οργάνωση.
- Αυτό είναι βέβαια. Δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αλλιώς Γιάννη. Παύλο, ένα σχόλιο.
- Όλγα, τι να πούμε; Δεν νομίζω ότι έχω να προσθέσω κάτι. Για να κάνω και λίγο τον δικηγόρο του διαβόλου να πω μόνο, ότι ελπίζω οι συγκεκριμένοι νεαροί να κατανοήσουν τα εγκλήματά τους και να μπουν ξανά στον ίσιο δρόμο. Άλλωστε, οι δομές του κράτους για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο είναι ως γνωστόν επιτυχημένες, με το σωφρονιστικό σύστημα σε Μακρόνησο, Λήμνο, Άγιο Ευστράτιο να λειτουργεί υποδειγματικά, ακόμα και για τα ευρωπαϊκά δεδομένα.
- Θα μου επιτρέψεις βέβαια Παύλο να τονίσω σε αυτό το σημείο ότι κάποια στιγμή πρέπει να ξαναδούμε το πόσο κοστίζουν στον Έλληνα φορολογούμενο αυτά τα “ταξιδάκια αναψυχής” των αναρχικών εγκληματιών. Ίσως πρέπει να περάσουμε σε πιο άμεσες ενέργειες σωφρονισμού.
- Έχει δίκιο Γιάννη, αλλά δεν είναι της ώρας.
- Θα σας διακόψω κάπου εδώ γιατί έρχονται νεότερες πληροφορίες από το χώρο των επεισοδίων. Σύμφωνα με αυτές οι εγκληματίες δεν δίστασαν να πετάξουν την πολύ βαριά καγκελόπορτα της πύλης του ιδρύματος πάνω σε διερχόμενο όχημα του Ελληνικού Στρατού. Είναι απίστευτα αυτά που συμβαίνουν. Μπορούμε νομίζω να δούμε και σχετική αποκλειστική φωτογραφία:

- Όλγα νομίζω ότι η φωτογραφία αυτή αποδεικνύει την επικινδυνότητα των συγκεκριμένων ακραίων στοιχείων, που δεν σεβάστηκαν την κοινωνική ειρήνη.
- Παύλο, έχεις δίκιο. Δεν έχουμε κάτι άλλο να προσθέσουμε. Ας αφήσουμε τις αρχές να επιβάλουν ξανά τη νομιμότητα στο κέντρο της Αθήνας.
Περισσότερη αντικειμενική και αληθινή ενημέρωση αύριο ξανά, στις ειδήσεις του MEGA, στις 8 ακριβώς. Καληνύχτα σας

- See more at: http://left.gr/news/ypirhe-mega-73#sthash.zg48lRJq.dpuf


πηγη : LEFT GR

Τα σύγχρονα εγχειρήματα Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας

Κυβέρνηση Ανδαλουσίας: Δωρεάν φως και νερό για άπορους

• Παναγόπουλος Αργύρης
• •                                

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης της Ανδαλουσίας και στέλεχος της Ενωμένης Αριστεράς, Ντιέγκο Βαλντέρας.

Η τοπική κυβέρνηση της Ανδαλουσίας προετοιμάζει διάταγμα για να πληρώνει το φως και το νερό στους άπορους, δηλαδή στα άτομα που λαμβάνουν τον κοινωνικό μισθό των 400 ευρώ. "Το κόστος από το μέτρο αυτό θα φθάσει στα 20 εκατ. Ευρώ", τόνισε ο Ντιέγκο Βαλντέρας, ο αντιπρόεδρος της τοπικής κυβέρνησης της Ανδαλουσίας και ηγετικό στέλεχος της Ενωμένης Αριστεράς.
"Στόχος μας είναι να εγγυηθούμε τις ελάχιστες ζωτικές κοινωφελείς παροχές" του ρεύματος και του νερού για τους κατοίκους της Ανδαλουσίας, "περιορίζοντας τον κίνδυνο του κοινωνικού αποκλεισμού, αφού σήμερα προσφέρεται ο ελάχιστον κοινωνικός μισθός σε 54.181 άτομα", συμπλήρωσε ο αντιπρόεδρος της τοπικής κυβέρνησης της Ανδαλουσίας.
"Θα διασφαλίσουμε δωρεάν 100 λίτρα πόσιμο νερο'υ την ημέρα, περίπου 3.000 λίτρα το μήνα, και 2519 κιλοβάτ ρεύματος το έτος σε όλα τα άτομα που λαμβάνουν τον κοινωνικό μισθό", γιατί "με αυτόν τον τρόπο θα αποφύγουμε και τις εξώσεις εξαιτίας της έλλειψης κοινοφελών παροχών στα νοικοκυριά που ανήκουν στις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες", τόνισε το ηγετικό στέλεχος της Ενωμένης Αριστεράς.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της τοπικής κυβέρνησης της Ανδαλουσίας από τον Ιανουάριο του 2011 έως το Δεκέμβριο του 2012 έχει κοπεί το ρεύμα σε 510.864 μετρητές εξαιτίας της μη πληρωμής των λογαριασμών στην Ανδαλουσία.
Σημειώνεται ότι η τοπική κυβέρνηση της Ανδαλουσίας, στην οποία συμμετέχει η Ενωμένη Αριστερά και το Σοσιαλιστικό Κόμμα PSOE, έχει προχωρήσει σε απαλλοτριώσεις των κατοικιών που κατασχέτουν οι τράπεζες για μη αποπληρωμή στεγαστικών δανείων διασφαλίζοντας στις οικογένειες την παραμονής τους στις κατοικίες τους.

ΠΗΓΗ: Η ΑΥΓΗ

Απίστευτη αγριότητα για μια σύνταξη

Ηλεκτρονική Έκδοση
enet.gr, 08:18 Πέμπτη 14 Νοεμβρίου 2013

Απίστευτη αγριότητα για μια σύνταξη

Επί ένα χρόνο έμεινε κλειδωμένη 62χρονη τυφλή γυναίκα σε διαμέρισμα της ανατολικής Θεσσαλονίκης από συγγενείς της, οι οποίοι την κρατούσαν προκειμένου να εκμεταλλεύονται τη σύνταξη αναπηρίας και τα προνοιακά επιδόματά της. Η γυναίκα βρέθηκε υποσιτισμένη, σε άθλια σωματική και ψυχολογική κατάσταση από αστυνομικούς του τμήματος προστασίας περιουσιακών δικαιωμάτων της ασφάλειας Θεσσαλονίκης, η οποία έκανε έφοδο στο σπίτι.

Η υπόθεση αποκαλύφθηκε όταν τις τελευταίες μέρες η 62χρονη τυφλή γυναίκα κατάφερε να επικοινωνήσει με τον έξω κόσμο, κινητοποιώντας αρχικά μία φίλη της η οποία ενημέρωσε στη συνεχεία έναν κοινωνικό λειτουργό του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών. Ο τελευταίος κατήγγειλε τα όσα πληροφορήθηκε στην αστυνομία, ενώ για την υπόθεση ενημερώθηκε και η εισαγγελία Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης.

 

Από την προανάκριση που διενεργήθηκε αποκαλύφθηκε ότι η αδερφή του θύματος- 64 ετών- και η ανηψιά της - 35 ετών- κρατούσαν κλειδωμένη την 62χρονη από τον περασμένο Νοέμβριο σε διαμέρισμα επί της οδού Δελφών. Της αφαίρεσαν την αστυνομική της ταυτότητα, το βιβλιάριο καταθέσεων και το κινητό της τηλέφωνο, με σκοπό να αποσπάσουν τα περιουσιακά της στοιχεία, ενώ της προσέφεραν μία φορά στις τρεις μέρες φαγητό, με αποτέλεσμα η παθούσα να χάσει 30 με 40 κιλά από το αρχικό σωματικό της βάρος. Μόλις το τελευταίο 15ήμερο κι έπειτα από συνεχείς αντιδράσεις της 62χρονης, οι δύο γυναίκες την επανέφεραν στο διαμέρισμά της, στην ίδια περιοχή, όπου κι εκεί όμως συνέχισαν να την κρατούν φυλακισμένη.

 

Η άτυχη γυναίκα μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο για νοσηλεία και ήδη έχει κατατεθεί αίτημα από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Τυφλών να φιλοξενηθεί σε κέντρο εκπαίδευσης και αποκατάστασης τυφλών. Οι συλληφθείσες θα οδηγηθούν σήμερα στον εισαγγελέα πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης.

 

Θέλει δική του τη δόξα των απολύσεων ο Γεωργιάδης

13/11/13 ONLINE ΕΚΔΟΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Θέλει δική του τη δόξα των απολύσεων ο Γεωργιάδης

«Δεν θέλω να χρεωθεί η τρόικα τις απολύσεις γιατρών στον ΕΟΠΥΥ», δήλωσε ο υπουργός Υγείας, συμπληρώνοντας παράλληλα ότι τέτοιες αποφάσεις «είναι δικές μου». .

           

Με περισσότερους από 10.000 γιατρούς η πρωτοβάθμια φροντίδα αποτελεί τον επόμενο μνημονιακό στόχο των 12.500 στη δεξαμενή της διαθεσιμότητας. Μετά από αυτήν την παραδοχή που έκανε τη Δευτέρα ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, διαψεύδει σήμερα τους γιατρούς στις συναντήσεις με τους οποίους, όπως ισχυρίζονται, είχε δεσμευτεί ότι δεν θα κάνει απολύσεις γιατρών από τον ΕΟΠΥΥ.
«Η χώρα μας πάσχει από έλλειμμα συνεννόησης», είπε ο υπουργός κληθείς να σχολιάσει αυτές τις δηλώσεις.
«Αν υπάρξουν απολύσεις γιατρών στον ΕΟΠΥΥ, σάς παρακαλώ αυτό δεν θέλω να το χρεωθεί η τρόικα, δεν θέλω να μου παίρνει τη δόξα ο Τόμσεν για τα αυτονόητα. Οι αποφάσεις είναι δικές μου», δήλωσε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, περιγράφοντας το πλαίσιο στο οποίο θα κινηθεί στα θέματα της πρωτοβάθμιας φροντίδας Υγείας.
Υποστήριξε ότι το στοίχημα που είχε βάλει  (και με την «Εφημερίδα των Συντακτών») για τις απολύσεις αφορούσε στα Νοσοκομεία, ενώ η μεταρρύθμιση στην πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, είναι άλλο θέμα, διευκρίνισε, ωστόσο, ότι στην παρούσα φάση δεν ισχύει ότι θα απολυθούν 1370 γιατροί.
Ο υπουργός σημείωσε ότι απόφαση της κυβέρνησης είναι να μετατραπεί ο ΕΟΠΥΥ σε «αγοραστή» υπηρεσιών υγείας από το δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα και να σταματήσει να είναι «πάροχος».
Αναφερόμενος ο κ. Γεωργιάδης στις φωτογραφίες με τα ράντζα του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, είπε ότι «τα ράντζα δυστυχώς υπήρχαν και υπάρχουν και η εξάλειψή τους είναι ο στόχος μας», ενώ άφησε αιχμές για όσους διακινούν τις φωτογραφίες, λέγοντας ότι πίσω τους μπορεί να κρύβονται πολιτικά παιχνίδια.
«Ακόμη και πολιτικά deαls μπορεί να κρύβονται πίσω από τις φωτογραφίες. Διότι δεν μπορώ να καταλάβω πώς βοηθά κάποιος εργαζόμενος το ΕΣΥ όταν το παρουσιάζει υπό κατάρρευση», είπε.


efsyn.gr

ΠΗΓΗ: Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

Μόνο με συμμαχία του Νότου υπάρχει μέλλον

Έντυπη Έκδοση
Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2013

* ΑΝΡΙ ΣΤΕΡΝΤΙΝΙΑΚ, ΓΑΛΛΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ

Μόνο με συμμαχία του Νότου υπάρχει μέλλον

Συνέντευξη στην ΙΩΑΝΝΑ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ

«Τόσο το κλείσιμο της ΕΡΤ όσο και η βίαιη εκκένωση του υπό κατάληψη κτηρίου της αποκαλύπτουν το πρόσωπο του οικονομικού φιλελευθερισμού που επιβάλλει τη σιωπή σε όσους αντιτίθενται στις πολιτικές του.

Ενας από τους εμπνευστές του Κινήματος Ανήσυχων Οικονομολόγων Αυτό δεν είναι Δημοκρατία. Είναι ντροπή!», τονίζει ο Ανρί Στερντινιάκ, ένας από τους τέσσερις εμπνευστές του Κινήματος των Ανήσυχων Οικονομολόγων, οι οποίοι στο μανιφέστο τους (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Πόλις») αντιτίθενται στην παντοδυναμία των αγορών και στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο.
Από το γαλλικό Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής και Οικονομικών Μελετών, ο «βετεράνος» οικονομολόγος μετέβη στο Γαλλικό Παρατηρητήριο Οικονομικών Συγκυριών, όπου ανέλαβε διαδοχικά τα καθήκοντα του αναπληρωτή διευθυντή στο Τμήμα Οικονομετρίας, καθώς και του αναπληρωτή διευθυντή Οικονομικών Αναλύσεων και Προβλέψεων. Σήμερα τελεί χρέη διευθυντή στο Τμήμα Οικονομίας της Παγκοσμιοποίησης.
Ο Στερντινιάκ θα μιλήσει αύριο στο Γαλλικό Ινστιτούτο της Αθήνας, στο πλαίσιο του κύκλου «Οικονομική Διακυβέρνηση», για να τονίσει, όπως πρεσβεύει, ότι «η παγκοσμιοποίηση του χρηματοοικονομικού τομέα οδηγεί σε αδιέξοδα. Τα τεράστια κεφάλαια αναζητούν ταχύτατη αποδοτικότητα. Εναλλάσσονται μεταξύ ευφορίας και κραχ, τροφοδοτώντας τις κρίσεις. Ετσι, η κρίση δημόσιου χρέους αλλά και η κρίση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος διαδέχτηκαν την τραπεζική και πιστωτική κρίση των χρεών του ιδιωτικού τομέα».
- Περιγράφετε τα αίτια και της ελληνικής κρίσης;
«Η Ελλάδα υποφέρει λόγω των μειονεκτημάτων των ευρωπαϊκών δομών. Η τυφλότητα της παγκόσμιας οικονομίας, η έλλειψη συντονισμού στις οικονομικές πολιτικές και κατ' επέκταση στη φορολογική εναρμόνιση διόγκωσαν τις αστάθειες της Ευρώπης, που εξερράγησαν το 2008. Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα διαλέγει την εύκολη οδό και δεν εκμεταλλεύεται το πλεονέκτημα των χαμηλών επιτοκίων από το 2001 ώς το 2007 για να επενδύσει σε παραγωγικές δομές. Η άρχουσα τάξη της επέλεξε να τοποθετήσει τα κεφάλαιά της στο εξωτερικό ή στα ακίνητα, χωρίς να έχει κανένα φιλόδοξο σχέδιο για τη χώρα.
- Ο ρόλος της τρόικα ποιος είναι;
«Η τρόικα υπέβαλε την Ελλάδα σε πολιτικές αιματηρής λιτότητας, που μείωσαν το ΑΕΠ, μείωσαν τα έσοδα από φορολογία, αύξησαν την αναλογία του δημόσιου χρέους προς ΑΕΠ, κατέστρεψαν όλο το δυναμισμό της οικονομίας της και διέσπασαν την κοινωνία. Τα μέλη της Ευρωζώνης θα έπρεπε να αναγνωρίσουν ότι η οικονομική πολιτική και το κοινό νόμισμα, που υιοθέτησαν από το 1999, ήταν λάθη. Οι ευρωπαϊκές χώρες είναι συνυπεύθυνες γι' αυτό».
- Υπάρχει εναλλακτικό σενάριο για τη διάσωση της χώρας;
«Η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια εναλλακτική: να φύγει από την Ευρωζώνη, να υποτιμήσει το νόμισμά της, να επαναπραδιαγματευτεί το χρέος της, να επωφεληθεί από τα σοκ της ανταγωνιστικότητας. Πρέπει να ξεκινήσει πάνω σε μια νέα βάση, πραγματοποιώντας ευρείας κλίμακας δημοσιονομικές μεταρρυθμίσεις, ανανεώνοντας το παραγωγικό της μοντέλο, βασισμένο στην κινητοποίηση της κοινωνίας - ό,τι, δηλαδή, συνέβη μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Για να παραμείνει η Ελλάδα στο ευρώ, θα πρέπει να συνάψει συμμαχία με τις χώρες του Νότου, τη Γαλλία, το Βέλγιο, ώστε να δημιουργηθεί ένα κοινό ευρωπαϊκό μέτωπο, με σκοπό την ανάπτυξη, τον αγώνα κατά της χρηματοοικονομικής κυριαρχίας, την ανανέωση των παραγωγικών διαδικασιών και τη μάχη κατά της φοροαποφυγής. Ο ευρωπαϊκός Νότος έπρεπε να λάβει μέτρα προσαρμογής και να λάβει αποζημιώσεις από ένα ευρωπαϊκό σχέδιο Μάρσαλ, ώστε να δοθεί αναπτυξιακή ώθηση στις χώρες που χτυπήθηκαν περισσότερο από την κρίση. Πρέπει να στηθεί ένα μέτωπο ενάντια στη λιτότητα».
- Είναι προϋπόθεση να συμμαχήσει ο Νότος;
«Μόνο με τη συμμαχία του ευρωπαϊκού Νότου, των αριστερών κομμάτων, των εργατικών συνδικάτων, μπορεί να υπάρξει προοπτική στην Ευρώπη. Ο ευρωπαϊκός Νότος βιώνει τη δραματική αύξηση της ανεργίας και της κοινωνικής αστάθειας. Με την παθητική αποδοχή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών λιτότητας που επιβάλλουν οι φιλελεύθεροι τεχνοκράτες της Ε.Ε. και των κρατών του Νότου δεν μπορεί να υπάρξει προοπτική. Η Γερμανία, επωφελούμενη από το κοινό νόμισμα, επέβαλε πολιτικές που αποσταθεροποιούν την Ευρωζώνη -με τη συσσώρευση πλεονασμάτων, το γκρέμισμα του κοινωνικού κράτους κ.ά. Η Ευρώπη πρέπει να επαναβεβαιώσει τη δέσμευσή της υπέρ του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου, των κοινωνικών δαπανών, των εργασιακών δικαιώματων, μειώνοντας την κερδοσκοπία και επενδύοντας στην οικολογία».
- Εχει ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση η Ευρωαριστερά;
«Η ευρωπαϊκή Αριστερά, δυστυχώς, αποδέχτηκε τη νεοφιλελεύθερη ευρωπαϊκή προοπτική, την παράλυση των εθνικών δημοσιονομικών, τη λιτότητα, την εγκαθίδρυση της τρόικας. Δεν είχε το σθένος να ορθώσει ένα μέτωπο κατά του Βορρά και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, παρ' όλο που οι πολιτικές τους οδήγησαν την Ε.Ε. στη καταστροφή και ανέδειξαν τα ακροδεξιά κόμματα».

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ - ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ Ι - ΙΙΙ (23 ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΙΗΤΗ)

Τα μυστικά του Παρθενώνα - Ντοκιμαντέρ

 

Το τέλος της Ενωσης

Έντυπη Έκδοση
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013

Το τέλος της Ενωσης

Του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΗ ιστορικού, διδάσκοντος στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Οφιλοευρωπαίος Γάλλος Francois Heisbourg, πρόεδρος του Διεθνούς Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών της Γενεύης, δημοσίευσε το βιβλίο του «Το τέλος ενός ευρωπαϊκού ονείρου», στο οποίο αναφέρει ότι ο μόνος τρόπος να σωθεί η Ε.Ε. είναι να εγκαταλειφθεί το ευρώ.

Ολοι βλέπουν πλέον ότι το ενιαίο νόμισμα οδηγεί όχι μόνο στην ύφεση, αλλά στη διάλυση της ίδιας της ένωσης. Ο Heisbourg τονίζει ότι η έξοδος της Βρετανίας από την Ε.Ε. θα αποτελέσει την αρχή του τέλους, ενώ το σύνθημα δόθηκε από τους Γάλλους το 2005, οι οποίοι απέρριψαν το σχέδιο πολιτικής ένωσης.
Το πρόβλημα προκύπτει από μία θεμελιώδη αντίφαση: τα προβλήματα του ευρώ απαιτούν ισχυρή κεντρική διοίκηση. Επειδή η οικονομική κρίση δεν αντιμετωπίζεται δημοσιονομικά, αυτό σημαίνει ότι απαιτούνται πολιτικές αποφάσεις. Αυτό όμως είναι αδύνατον, διότι η Ε.Ε. δημιουργήθηκε ως ένωση ανεξάρτητων κρατών και όχι ως ενιαίος θεσμός. Επιπλέον, τα συμφέροντα των κρατών, τόσο μεταξύ Βορρά και Νότου όσο και μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας, είναι πλέον αλληλοσυγκρουόμενα.
Ενώ οι εκλογές πλησιάζουν, οι ψηφοφόροι επιρρίπτουν στην Ε.Ε. την ευθύνη για την κρίση, δεν είναι διατεθειμένοι να μεταφέρουν περισσότερη ισχύ στο κέντρο και στρέφονται προς το εθνικό τους πλαίσιο. Για αυτόν το λόγο ακριβώς ενισχύονται και τα αντιευρωπαϊκά κόμματα.
Το 54% του «Εθνικού Μετώπου» της Μαρίν Λεπέν στις εκλογές της Μπρινιόλ και η πρωτιά στις δημοσκοπήσεις έφεραν σεισμό στη Γαλλία. Το «Εθνικό Μέτωπο» δεν είναι τάγμα εφόδου, όπως η Χ.Α., αλλά ένα εθνικιστικό κόμμα με αναγωγές στον παραδοσιακό γαλλικό γιακωβινισμό. Είναι πιθανόν στις ευρωεκλογές του Μαΐου να έχουμε ένα νέο γαλλικό «όχι», αυτή τη φορά εναντίον της Γερμανίας και της Ε.Ε.! Η ίδια η Λεπέν, με την οποία μάλιστα συμφωνούν και αριστεροί διανοούμενοι, όπως ο Ε. Τοντ και ο Ζακ Σαπίρ, δήλωσε πως στόχος της είναι η ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας στο οικονομικό και το πολιτικό πεδίο, με έξοδο από το ευρώ και την Ε.Ε. και αποκατάσταση της υπεροχής του Γαλλικού Δικαίου, έναντι του ευρωπαϊκού. Αντίθετη στο νεοφιλελευθερισμό, η Μαρίν Λεπέν τάσσεται υπέρ της κρατικής παρέμβασης στην οικονομία, της προστασίας της γαλλικής παραγωγής και του εμπορίου.
Ποιο είναι το συμπέρασμα; Οτι η κύρια αντίθεση σήμερα στην Ευρώπη είναι αυτή μεταξύ του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και της μισθωτής εργασίας. Τα συμφέροντά τους συγκρούονται και το καθεστώς του ελεύθερου εμπορίου και του ευρώ διέλυσε τις εθνικές οικονομίες, σε όφελος του ευρωπαϊκού Βορρά. Ο εθνικός προστατευτισμός της παραγωγής και του εμπορίου μοιάζει μονόδρομος.
Και η Αριστερά; Εδώ είναι το πρόβλημα. Διότι, προσδεμένη στο άρμα του νεοφιλελευθερισμού και του ευρώ, έχασε τη σύνδεσή της με τα λαϊκά στρώματα. Υπάρχουν βεβαίως φωνές που επιμένουν στην υπεράσπιση των εθνικών θεσμών, αλλά ακόμα είναι αδύναμες και έτσι από τις εξελίξεις ωφελούνται πολιτικά τα εθνικιστικά δεξιά κόμματα. Ισως οι εξελίξεις στην Ελλάδα να ανατρέψουν αυτή την εξέλιξη και να δείξουν ότι ο εναλλακτικός δρόμος μιας λαϊκής Αριστεράς είναι εφικτός, εάν γίνει σαφές το αδιέξοδο της γερμανικής Ευρώπης.
Ο Κονδύλης μού είχε πει κάποτε προφητικά ότι, «Ενωμένη Ευρώπη δεν υπήρξε ούτε πρόκειται να υπάρξει στο προβλεπτό μέλλον». Αν ζούσε σήμερα ίσως να μας έλεγε και πότε ακριβώς θα επιστρέψει στα εθνικά κράτη.

Πολυτεχνείο 1973 Αφιέρωμα Created by Hatzisavvas Pan

Οι γλωσσομαθείς προστατεύονται από άνοια και Αλτσχάιμερ

Έντυπη Έκδοση
Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2013

«Οι γλωσσομαθείς προστατεύονται από άνοια και Αλτσχάιμερ»

Οποιος μιλά μια δεύτερη γλώσσα, και μάλιστα από τα... γεννοφάσκια του, είναι περισσότερο θωρακισμένος απέναντι στο Αλτσχάιμερ και στην άνοια. Αυτό υποστηρίζει μια βρετανο-ινδική επιστημονική έρευνα που βασίστηκε στη μελέτη συνολικά 648 ανθρώπων, με μέση ηλικία τα 66 χρόνια, που είχαν διαγνωστεί με Αλτσχάιμερ και άνοια.

Σύμφωνα με τα πορίσματα της συγκεκριμένης μελέτης, οι δίγλωσσοι αναπτύσσουν άνοια 4,5 χρόνια αργότερα σε σχέση με όσους μιλάνε μόνο μία γλώσσα. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Σουβάρνα Αλαντί, του Ινστιτούτου Ιατρικών Επιστημών Nizam του Χαϊντεραμπάντ, και τον Τόμας Μπακ, του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Neurology» της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας.
Πηγή: ΑΠΕ

Δ.Χρ.

Σκότωναν μετανάστες και τους έπαιρναν τα όργανα

Έντυπη Έκδοση
Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2013

Σκότωναν μετανάστες και τους έπαιρναν τα όργανα

Σε ομαδικούς τάφους στοίβαζαν πτώματα, πιθανών μεταναστών, στο Μεξικό αφού προηγουμένως τους αφαιρούσαν ζωτικά όργανα. Ο εντοπισμός των ομαδικών τάφων έγινε στην περιοχή Πουέμπλα, στο βόρειο Μεξικό, από τις αρχές, που στη συνέχεια ενημέρωσαν τον ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένο σε θέματα μετανάστευσης ιερέα Αλεχάντρο Σολαλίντε, που εξέφρασε την πεποίθηση ότι πρόκειται για πτώματα μεταναστών που δεν είχαν χαρτιά.

Οστά ενηλίκων και παιδιών βρέθηκαν σε μαζικούς τάφους στην Πουέμπλα του βόρειου Μεξικού Ο Σολαλίντε έχει ιδρύσει στην Οαξάκα το «Ερμάνος εν ελ Καμίνο» (Αδελφοί στο Δρόμο), ένα κέντρο υποδοχής για μετανάστες από όλη τη Λατινική Αμερική που προσπαθούν να φτάσουν στις ΗΠΑ μέσω του Μεξικού, ενώ το 2012 βραβεύτηκε από τον πρόεδρο του Μεξικού Πένια Νέτο με το Εθνικό Βραβείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Οι ομαδικοί τάφοι που εντοπίστηκαν θύμισαν ένα περισταστικό που συνέβη τον Αύγουστο του 2010, όταν εβδομήντα δύο μετανάστες χωρίς χαρτιά που προέρχονταν από την Ονδούρα, το Σαλβαδόρ, τον Ισημερινό και τη Βραζιλία δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ στο Ταμαουλίπας στο βορειοανατολικό Μεξικό.
Η συγκεκριμένη δολοφονία των μεταναστών, που προσπαθούσαν να φτάσουν στις ΗΠΑ, αποδόθηκε τότε στο καρτέλ των ναρκωτικών «Θέτας», που αποτελείται από πρώην στρατιωτικούς των επίλεκτων μεξικανικών δυνάμεων. Οι Θέτας φαίνεται πως σκότωσαν τους μετανάστες όταν εκείνοι αρνήθηκαν να συνεργαστούν μαζί τους.
Το 2011, στο Σαν Φερνάντο, ακόμα 193 πτώματα λαθρομεταναστών είχαν ανακαλυφθεί σε ομαδικούς τάφους, ενώ άλλα 49 ανακαλύφθηκαν το 2012 στο βόρειο Μεξικό.
Κάθε χρόνο περίπου 140.000 άνθρωποι εκτιμάται ότι εισέρχονται παράνομα στο Μεξικό προσπαθώντας να φτάσουν στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τον Σολαλίντε, πρόκειται κυρίως για μητέρες, που προσπαθούν να βρουν στις ΗΠΑ καλύτερες συνθήκες ζωής.
(Πηγή: ΑΠΕ)

ΔΑΦΝΗ ΧΡΗΣΤΟΥ

Στο σφυρί οι ζωές χιλιάδων χρεωμένων πολιτών

• Κυριακή, 03 Νοεμβρίου 2013 20:14
• Γράφτηκε από τον/την Ιωάννα Δρόσου, Γ.Μ. Χατζηστεργίου, Σια­τί­τσα Δή­μη­τρα,

•  
ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ: ΟΤΑΝ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΡΙΧΝΕΙ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΣΤΟΥΣ ΟΦΕΙΛΕΤΕΣ



* Μιλούν στην «Εποχή» φορείς και πολίτες, των οποίων τα σπίτια βγήκαν στον πλειστηριασμό

Δεκάδες χιλιάδες σπίτια ή περιουσιακά στοιχεία πολιτών βγαίνουν στο σφυρί γιατί οι ιδιοκτήτες τους αδυνατούν να αποπληρώσουν τα χρέη τους. Σήμερα, σύμφωνα με τη Eurostat, η ανεργία έχει φτάσει στο 55,3% ενώ το 34,6% των πολιτών ζει στο όριο της φτώχειας, παρά τη μείωση του ορίου για ένα μονομελές νοικοκυριό από 549 ευρώ το 2010 σε 476 ευρώ το 2011. Οι οφειλέτες, λόγω της μακροχρόνιας ύφεσης, αδυνατούν να αποπληρώσουν τα χρέη τους και αντί η κυβέρνηση να εστιάσει σε αυτό συζητά ακόμα και την άρση της απαγόρευσης πλειστηριασμών από 1 Ιανουαρίου 2014 για οφειλές σε τράπεζες και ασφαλιστικά ταμεία –γιατί το δημόσιο εξαίρεται της απαγόρευσης- όταν αφορά περιουσιακά στοιχεία έως 200.000 ευρώ ή την πρώτη κατοικία. Το 2012, 26.000 σπίτια βγήκαν σε πλειστηριασμό, ενώ για το 2013 δεν υπάρχει πλήρης εικόνα αλλά υπολογίζεται ότι μέχρι τον Αύγουστο, που έκλεισαν τα Ειρηνοδικεία για το καλοκαίρι, είχαν παραπεμφθεί 16.000 υποθέσεις. Σε περίπτωση απελευθέρωσης των πλειστηριασμών 62.000 σπίτια θα βγουν στο σφυρί ήδη από την πρώτη μέρα του χρόνου, ενώ εκτιμάται ότι η άρση απαγόρευσης αφορά τουλάχιστον 180.000 νοικοκυριά.
Eπιμέλεια: Ιωάννα Δρόσου


Η συζήτηση για τους πλειστηριασμούς «περιορίζεται στο ζήτημα της άρσης της απαγόρευσης, παραβλέποντας το γεγονός ότι πλειστηριασμοί γίνονταν πάντα, απλά με εξαιρέσεις», όπως μας εξηγεί ο Θανάσης Αλεξάνδρου, μέλος τους Δικτύου Κοινωνικής Αλληλεγγύης Εξαρχείων. Μόλις την περασμένη βδομάδα στον Πύργο Ηλείας η Wind προσπάθησε να βγάλει στο σφυρί σπίτι αξίας 90.000 ευρώ για χρέος 200 ευρώ στην εταιρεία. Η κινητοποίηση του κόσμου που μπλόκαρε την είσοδο στο Ειρηνοδικείο και η δημοσιοποίηση του θέματος ανάγκασε την εταιρεία να σταματήσει τον πλειστηριασμό και να δηλώσει ότι «η διαδικασία έγινε εκ παραδρομής από το περιφερειακό δικηγορικό γραφείο που είχε αναλάβει την υπόθεση».

Κίνημα αντίστασης

Φαίνεται ότι η κινητοποίηση του κόσμου είναι αυτή που καταφέρνει στις περισσότερες περιπτώσεις να αποτρέψει τους πλειστηριασμούς σπιτιών. Η ομάδα Λαϊκής Στάσης Πληρωμών Ηρακλείου Κρήτης, δίνει ραντεβού κάθε Τετάρτη στις 3.15 μ.μ έξω από το Ειρηνοδικείο, προσπαθώντας με την ειρηνική τους διαμαρτυρία να αποτρέψουν πλειστηριασμούς που γίνονται με εντολή τραπεζών. Η ομάδα αυτή καλεί τον κόσμο «να σταματήσει να τροφοδοτεί το κράτος πληρώνοντας ΔΕΚΟ ή την εφορία, προκειμένου να σταματήσει η κτηνωδία και να σωθεί ο ελληνικός λαός», όπως μας εξηγεί η Σοφία Κριτσινάκη. Δυστυχώς, οι πολίτες κάθε εβδομάδα έρχονται αντιμέτωποι με τα ΜΑΤ που προσπαθούν να τους αποτρέψουν την είσοδο στο Ειρηνοδικείο, γεγονός που έχει κάμψει το κίνημα καθώς «κάποιοι φοβήθηκαν ή ντράπηκαν και σταμάτησαν να έρχονταν». Όμως, το ραντεβού παραμένει σταθερό και η Ομάδα έχει καταφέρει να αποτρέψει δεκάδες πλειστηριασμούς.
Από τη στιγμή που υπάρχει η απαγόρευση για πλειστηριασμό περιουσιακών στοιχείων κάτω από 200.000 ευρώ, η τράπεζα ένωσε δύο σπίτια στην Κρήτη προκειμένου να καταφέρει να τα παρουσιάσει εξ’ αδιαιρέτου και να προχωρήσει σε πλειστηριασμό των σπιτιών, για να αποπληρωθεί στεγαστικό δάνειο 220.000 ευρώ. Ο πολίτης βρέθηκε έξω από το Ειρηνοδικείο Ηρακλείου και με τη στήριξη της Λαϊκής Στάσης Πληρωμών κατάφερε να πείσει τον τραπεζοϋπάλληλο να μην υπογράψει τον πλειστηριασμό. «Το ένα σπίτι είναι δικό μου και το άλλο της 92χρονης μητέρας μου», μας εξηγεί ο πολίτης και συμπληρώνει «είμαι άνεργος και έχω βηματοδότη. Αν δεν ήταν η ομάδα έξω από το Ειρηνοδικείο θα το είχα χάσει το σπίτι. Γι’ αυτό τώρα πηγαίνω μαζί τους έξω από το δικαστήριο κάθε Τετάρτη».

Μπας και τους προλάβουμε

«Ο πολίτης έχασε τον αδερφό του πριν από ένα χρόνο που αυτοκτόνησε για χρέη στην ίδια τράπεζα», τονίζει η Σ. Κριτσινάκη. «Κάποια στιγμή ίσως βρεθούμε όλοι σε αυτή την κατάσταση, γι’ αυτό πρέπει να δυναμώσουμε τις παρεμβάσεις μας», καταλήγει. Ο πολίτης δεν έχει καταφέρει ακόμα να γλιτώσει το σπίτι του. «Περιμένω τον επόμενο πλειστηριασμό. Κάναμε αίτηση να υπαχθούμε στο νόμο Κατσέλη μπας και τους προλάβουμε πριν μας προλάβουν», υπογραμμίζει.
Ο νόμος 3869/2010 (γνωστός ως νόμος Κατσέλη) είναι «η μοναδική διέξοδος που υπάρχει αυτή τη στιγμή προκειμένου να ρυθμίσει κανείς τις οφειλές του», μας λέει η Παναγιώτα Καλαποθαράκου, γενική διευθύντρια του ΕΚΠΟΙΖΩ και πρόεδρος της ΠΟΜΕΚ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Καταναλωτών, «Η Παρέμβαση»). Ωστόσο, αυτός ο νόμος «θεσπίστηκε για να αντιμετωπίσει την υπερχρέωση που μπορεί να έχει μια χώρα, όχι για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα που βιώνει η ελληνική κοινωνία. Σήμερα, 80.000 νοικοκυριά έχουν αιτηθεί να υπαχθούν στο νόμο 3869 και μέχρι στιγμής έχουν εκδικαστεί μερικές δεκάδες υποθέσεις. Σύμφωνα, με τις προβλέψεις οι περισσότερες υποθέσεις προσδιορίζονται για το 2020, αν αναλογιστούμε ότι τα Ειρηνοδικεία δεν μπορούν να εκδικάσουν πάνω από 10.000 υποθέσεις το χρόνο. Και να σημειώσουμε ότι αυτός ο νόμος δεν αφορά μικροεπιχειρηματίες, που αντιμετωπίζουν σήμερα τεράστια οικονομικά προβλήματα, αλλά μόνο φυσικά πρόσωπα και ελεύθερους επαγγελματίες.

Συλλογή υπογραφών

«Πρέπει να υπάρξει καθολική προστασία από την πολιτεία, μέχρι να αρθούν οι παράγοντες που έχουν δημιουργηθεί από την κρίση», τονίζει η Π. Καλαποθαράτου. Η απελευθέρωση των πλειστηριασμών, σύμφωνα με την γενική διευθύντρια του ΕΚΠΟΙΖΩ, «θα είναι καταστροφική για την ελληνική κοινωνία. Θα υπάρξει μαζική περιθωριοποίηση, μεγάλη αύξηση του αριθμού των αστέγων, εξαθλίωση των οικογενειών με ανυπολόγιστες επιπτώσεις στην ψυχολογική και κοινωνική ακεραιότητα των ευαίσθητων μελών της οικογένειας (παιδιά, ηλικιωμένοι, άνεργοι κλπ), θα καταρρεύσει η καθημερινότητα των νοικοκυριών, θα χάσουν οι μικρέμποροι τα μαγαζιά τους». Ακόμα, προσθέτει, «θα είναι καταστροφική για την αγορά ακινήτων και για τις ίδιες τις τράπεζες. Θα υπάρξει κερδοσκοπική εκμετάλλευση από τις εταιρείες που θα συσταθούν γι’ αυτό το σκοπό, θα υπερφορτωθούν τα δικαστήρια από οφειλέτες που θα προσφύγουν στη δικαιοσύνη, θα υπάρξουν κοινωνικές συγκρούσεις ανάμεσα στους δανειολήπτες και τους νέους ιδιοκτήτες». Για την αποτροπή των παραπάνω η ΕΚΠΟΙΖΩ έχει ξεκινήσει ηλεκτρονική καμπάνια συλλογής υπογραφών για την αναστολή των πλειστηριασμών για τουλάχιστον τρία χρόνια [περισσότερα στο www.ekpizo.gr]
Την ενημέρωση των πολιτών προσπαθεί και η Ένωση Προστασίας Καταναλωτών Κρήτης, που λειτουργεί πανελλαδικά και προσπαθεί να παρέχει και νομικές συμβουλές. «Ζητάμε από την πολιτεία την αναστολή των πλειστηριασμών όσο διαρκεί η ύφεση», μας λέει η πρόεδρος της Ένωσης Ιωάννα Μελάκη. Όπως δημοσιοποίησε η Ένωση αφού η τράπεζα κατέσχεσε σπίτι δανειολήπτριας για χρέος 15.000 ευρώ, της ζήτησε να το νοικιάσει για να συνεχίσει να ζει στο σπίτι της. «Προσπαθούμε να εμψυχώσουμε τους πολίτες και να δείξουμε την αλληλεγγύη μας. Ζητάμε κούρεμα του χρέους, γιατί μόνο έτσι θα ανακάμψει η ελληνική κοινωνία. Κούρεμα των στεγαστικών δανείων στην αξία που έχουν σήμερα τα σπίτια και ολική διαγραφή των καταναλωτικών δανείων», τονίζει η Ι. Μελάκη.

Να οργανωθούμε

Τον τελευταίο καιρό έχει συσταθεί παναττικό συντονιστικό ενάντια στους πλειστηριασμούς που αποτελείται από λαϊκές συνελεύσεις 14 γειτονιών. Το συντονιστικό έχει ενεργοποιήσει γραμμή αλληλεγγύης [211-8002025] όπου μπορούν να απευθύνονται οι πολίτες προκειμένου να αποτραπεί ο πλειστηριασμός του σπιτιού τους. «Όταν κάποιος απευθυνθεί στο συντονιστικό τότε ενεργοποιούμε τη συλλογικότητα της γειτονιάς του, προκειμένου να παρίσταται στο Ειρηνοδικείο ώστε να αποτρέψει την εκδίκαση της υπόθεσης», μας λέει ο Θ. Αλεξάνδρου. «Χρειάζεται να οργανωθεί ο κόσμος και να συσπειρωθεί προκειμένου να σταματήσουμε τη λαίλαπα».
Την ανάγκη οργάνωσης των πολιτών τονίζει και ο Νίκος Γιαννέλης από τη Μυτιλήνη. Τον περασμένο μήνα η εφορία έβγαλε σε πλειστηριασμό το σπίτι όπου κατοικεί με τη γυναίκα του και τα 4 ανήλικα παιδιά τους για χρέος 2.200 ευρώ. Ο έφορος απαίτησε από τον Ν. Γιαννέλη να πληρώσει εφάπαξ το ποσό για να σταματήσει η διαδικασία του πλειστηριασμού. Τη λύση στο πρόβλημά του την έδωσε ο δήμος, ο οποίος, ύστερα από την κινητοποίηση της τοπικής κοινότητας, ανέλαβε να αποπληρώσει το χρέος του. «Εγώ γλίτωσα, αλλά δεν ξέρω αν θα μπορέσουν να γλιτώσουν και άλλοι», μας λέει και προσθέτει: «Μας πίνουν το αίμα και μας παίρνουν τα σπίτια. Αν δεν βρισκόταν λύση, σήμερα θα ήμουν φυλακή γιατί θα πυροβολούσα όποιον ερχόταν να μου πάρει το σπίτι. Πρέπει να σηκωθούμε από τον καναπέ, να οργανωθούμε και να αντισταθούμε».
«Για να οργανωθεί ο κόσμος πρέπει πρώτα να είναι πληροφορημένος», τονίζει η Τόνια Κατερίνη εκ μέρους της Αλληλεγγύης για όλους, που ξεκίνησε καμπάνια ενημέρωσης εκδίδοντας έναν οδηγό για τους πλειστηριασμούς. «Το 2014 θα έχουμε ένα καινούριο κύμα πλειστηριασμών που θα αφορά ανθρώπους που οφείλουν σε τράπεζες ή ασφαλιστικά ταμεία. Η συλλογική αντίδραση θα βοηθήσει τους ανθρώπους να ξεπεράσουν το φόβο, την απόγνωση και την ενοχή που προσπαθεί η κυβέρνηση να τους χρεώσει  ότι είναι δική τους ευθύνη. Σε αυτό το πλαίσιο γίνεται μια προσπάθεια συντονισμού ομάδων κοινωνικής αλληλεγγύης προκειμένου να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε την επερχόμενη επίθεση».



Κατασχέσεις και απογυμνωμένη ζωή

Tου
Γιώργου Μ. Χατζηστεργίου*

Αυτή την περίοδο στην Ελλάδα ένας εξολοθρευτής άγγελος πλανάται πάνω από τα κτίρια, με αιχμή το επαπειλούμενο πλυμμηρικό κύμα κατασχέσεων, ακόμα και της πρώτης κατοικίας, μετατρέποντας έτσι όσους έμειναν άνεργοι τώρα και σε άστεγους –ρίχνοντάς τους πρακτικά στην κοινωνική χωματερή. Οι εξελίξεις είναι δραματικές. Αλλά τί συμβαίνει ακριβώς στη χώρα μας με τη γη και τα ακίνητα;
Αναρωτιούνται πολλοί, μες στη σκόνη και τα χαλάσματα: «Σε τι μπορεί να φανεί χρήσιμο σε μια τράπεζα ή στο κράτος ένα παλιωμένο διαμέρισμα στην Κυψέλη ή στο Παγκράτι;», «Μήπως θέλουν να αποκτήσουν τα παλιά κτίρια για να κερδοσκοπήσουν, γκρεμίζοντάς τα και ξαναχτίζοντας καινούργιες πολυτελείς πόλεις για "τους δικούς τους";». Όμως, ακόμα και η πιθανότητα να κατεδαφιστούν οι ελληνικές πόλεις – με πρώτη την Αθήνα – ώστε να ξανακτιστούν με ελκυστικό τρόπο για τους εύπορους του πλανήτη μοιάζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας, τουλάχιστον για επεμβάσεις μεγάλης κλίμακας.
Είναι κρίσιμο να κατανοηθεί ότι η παραγωγή έχει περάσει σε κατώτερη μοίρα την εποχή του «καπιταλισμού του καζίνου». Η παραγωγή –και η παραγωγή κτιρίων– απαιτεί οργάνωση, προγραμματισμό, κάποιου είδους συντεταγμένη συνεννόηση με τους «από κάτω» και πάντως αποδίδει, εάν αποδώσει, μεσοπρόθεσμα, όχι άμεσα.
Οπότε, τι θα κάνουν με τα κατασχεμένα διαμερίσματα της Κυψέλης ή του Παγκρατίου; Το πιθανότερο είναι να λειτουργήσουν ως το υλικό υπόβαθρο άυλων τίτλων που θα πωλούνται ως «ακίνητα Αθηνών» στα χρηματιστήρια του πλανήτη. Με άλλα λόγια, θα περιφερόμαστε ανάμεσα σε χαλάσματα, τα οποία δεν θα μας ανήκουν! Είναι χαρακτηριστικό της φύσης αυτής της εξέλιξης ότι οι νομικοί ονομάζουν αυτή τη διαδικασία «εξαΰλωση του εμπράγματος δικαιώματος»!

Τι επιδιώκουν με αυτό;

Οι κατασχέσεις συνδέονται στενά με την ήδη σε πλήρη εξέλιξη ισοπέδωση της ελληνικής οικονομίας. Συγκεκριμένα, η βιομηχανία και η αγορά της οικοδομής έχουν καταρρεύσει – όχι εξ αιτίας της λειτουργίας της αγοράς, καθώς μάλιστα οι κατασκευές στην Ελλάδα συνδέονται πολύ περισσότερο με την πραγματική οικονομία από ότι π.χ. οι «φούσκες» στις ΗΠΑ, αλλά με κυβερνητικούς νόμους στα πλαίσια των μνημονίων – και οι κάτοχοι γης ή ακινήτων διώκονται με την επιβολή χαρατσιών επί της ιδιοκτησίας, με τακτικές που προσομοιάζουν με τον τρόπο που η τουρκική κυβέρνηση έπληξε καίρια τις κοινότητες ελλήνων, αρμενίων και εβραίων, μεσούντος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου με το ληστρικό νόμο της περιουσίας Βαρλίκ Βεργκισί.
Δεδομένου όμως ότι η οικοδομή υπήρξε η σπονδυλική στήλη της οικονομίας, τόσο με την έννοια της παραγωγής και των απασχολούμενων σ’ αυτή όσο και της λειτουργίας της ως βάσης για τις συναλλαγές και ως υπόβαθρου της "περιουσίας" των νοικοκυριών, η ολοσχερής καταστροφή της συνεπάγεται τόσο την καταστροφή της μέχρι τώρα παραγωγικής βάσης και της συνακόλουθης τεχνογνωσίας (χωρίς προώθηση οποιουδήποτε άλλου αναπτυξιακού προτύπου), όσο και της καταστροφής του ισχύοντος «ισοδύναμου νομίσματος συναλλαγών», που ήταν η οικοδομή, στο εσωτερικό της χώρας. Πρόκειται για μια δραματική εξέλιξη, από πολλές απόψεις χειρότερης και από μία βαριά υποτίμηση του νομίσματος της Ελλάδας.

Να βγούμε από το φαύλο κύκλο

Ζούμε στην Ελλάδα, αλλά και παντού στην Ευρώπη – όχι μόνο στις χώρες του μνημονίου – μία κατάσταση περικύκλωσης, η οποία δεν αποσκοπεί απλά στο «να μας πάρουν τα λεφτά, τα σπίτια, τα πολύτιμα μέταλλα ή την ενέργεια», αλλά στο να δημιουργηθούν μόνιμες συνθήκες που δεν θα επιτρέπουν στους κατοίκους αυτής της χώρας να παράγουν προς το συμφέρον τους.
Με την εργασία και την παραγωγή να έχουν χάσει την κεντρικότητά τους, μεγάλα ποσοστά του πληθυσμού, ακόμα και στην Ευρώπη, αποστερημένα από την ιδιοκτησία του χώρου κατοίκησής τους – κατάκτηση των αστικών επαναστάσεων κατά της φεουδαρχίας, κάποιους αιώνες πριν – βρίσκονται εξαιρετικά εκτεθειμένοι ως «γυμνοί άνθρωποι», κατά τον ιταλό φιλόσοφο Αγκάμπεν, στις όποιες ορέξεις της εξουσίας. Πρόκειται για μια βίαια –πολεμικής φύσης, αλλά χωρίς χρήση συμβατικών όπλων– διαδικασία υπερσυγκέντρωσης πόρων και εξουσίας, η οποία σε επίπεδο διαχείρισης των ανθρώπων δεν μπορεί παρά να αντιστοιχεί σε ένα καθεστώς παροξυσματικού ολοκληρωτισμού. Δεν είναι μια συνηθισμένη κρίση, αλλά μια άγρια τομή μετά την οποία τίποτα δεν θα μοιάζει με το «πριν».
Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως η κατάσταση δεν είναι κανονική. Είναι κατεπείγον να πάρουμε την πρωτοβουλία από τα χέρια ενός συστήματος που έφερε τη χώρα μας και τον κόσμο ολόκληρο σ’ αυτή τη δεινή θέση, προτείνοντας – με βάση τις εμπειρίες μας και τις γνώσεις μας– ένα συγκεκριμένο σχέδιο ανάταξης της ελληνικής οικονομίας, που δεν θα έχει σχέση με το πρόγραμμα λαφυραγώγησης που μας προτείνουν με το περιτύλιγμα της «ανάπτυξης». Μαζί με το σχέδιο όμως, πρέπει να σπάσουμε εδώ και τώρα το σπιράλ του θανάτου, τραβώντας μία «κόκκινη γραμμή» που να σταματάει όχι μόνο τις κατασχέσεις, αλλά και τα χαράτσια λαφυραγώγησης του πλούτου της χώρας.
Παράλληλα, έχουμε ανάγκη να δουλέψουμε συστηματικά για να χτίσουμε ισχυρές συμμαχίες πανευρωπαϊκά με την πλειοψηφία του πληττόμενου πληθυσμού της ηπείρου, στη βάση όχι ενός γενικού προγράμματος που μπορεί να μην έλθει ποτέ, αλλά καθιστώντας αναπαλλοτρίωτα τα στοιχειώδη δικαιώματα κάθε ανθρώπου στην τροφή, τη στέγαση, την παιδεία, την υγεία. Το παιχνίδι δεν είναι χαμένο. Είναι πολλές και μεγάλες οι δυνάμεις που έχουν συμφέρον να αντισταθούν. Αυτό που σήμερα εμφανίζεται ως ανερμάτιστο και κατ’ εξοχήν ευάλωτο σύνολο μοναχικών (πρώην) καταναλωτών μπορεί τελικά να αναπτύξει μια αδιανόητη δυναμική υπέρ του κοινού συμφέροντος.


* Ο Γ.Μ. Χατζηστεργίου είναι συγγραφέας και πολιτικός μηχανικός. Τα βιβλία του "Έξοδος", "Σου έχει μείνει καθόλου περιουσία;" και "Η Γη τρέμει!" κυκλοφορούν από τις εκδόσεις "Αλεξάνδρεια".



Για την εξασφάλιση αξιοπρεπούς κατοικίας
* Συλλογικές επεξεργασίες για το δικαίωμα στην κατοικία και την πόλη


Το στε­γα­στι­κό ζή­τη­μα στην Ελλά­δα ε­πα­νέρ­χε­ται με δρα­μα­τι­κούς ό­ρους, κυ­ρίως υ­πό την πίε­ση των πο­λι­τι­κών λι­τό­τη­τας και των ε­πι­λο­γών των δια­χει­ρι­στών του χρέ­ους για τον ά­γριο ｫεκ­συγ­χρο­νι­σμόｻ και την ｫε­παγ­γελ­μα­τι­κο­ποίη­σηｻ του το­μέα των α­κι­νή­των.
Το ελ­λη­νι­κό στε­γα­στι­κό μο­ντέ­λο βα­σί­στη­κε στη μι­κρο-ι­διο­κτη­σία και τη μι­κρο-ε­πι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα, τα οι­κο­γε­νεια­κά δί­κτυα και τον ｫι­διό­τυ­πο λαϊκό κα­πι­τα­λι­σμόｫ, με χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό την εν­σω­μά­τω­ση των συ­γκρού­σεων και την α­που­σία διεκ­δι­κή­σεων για κα­τοι­κία - πα­ρά τις ε­ντει­νό­με­νες α­νι­σό­τη­τες των τε­λευ­ταίων χρό­νων. Ο κα­θο­ρι­στι­κός ρό­λος του κρά­τους στη βιω­σι­μό­τη­τα του μο­ντέ­λου αυ­τού α­πο­κα­λύ­πτε­ται σή­με­ρα κα­θώς πα­ρα­τη­ρού­με μια σα­φή στρο­φή α­πο­μά­κρυν­σης α­πό τις πο­λι­τι­κές στή­ρι­ξης της μι­κρο-ι­διο­κτη­σίας, που α­φή­νει πί­σω έ­να τε­ρά­στιο κε­νό και ο­δη­γεί σε στε­γα­στι­κή ε­πι­σφά­λεια τη με­γά­λη πλειο­ψη­φία του πλη­θυ­σμού.

Αυ­το­νό­η­το πρώ­το βή­μα

Η α­νοι­χτή συ­νέ­λευ­ση για το δι­καίω­μα στην πό­λη και την κα­τοι­κία, που πραγ­μα­το­ποιή­θη­κε στις 19 Οκτω­βρίου (encounterathens.wordpress.com) α­νέ­δει­ξε την ε­πι­τα­κτι­κή α­νά­γκη που υ­πάρ­χει για συλ­λο­γι­κές ε­πε­ξερ­γα­σίες που θα συμ­βά­λουν στην α­νά­δει­ξη των δια­φο­ρε­τι­κών πτυ­χών του προ­βλή­μα­τος της κα­τοι­κίας σή­με­ρα, κα­θώς και στην ε­νη­μέ­ρω­ση και συ­σπεί­ρω­ση του κό­σμου για τη διεκ­δί­κη­ση του συ­νταγ­μα­τι­κά κα­το­χυ­ρω­μέ­νου στην Ελλά­δα δι­καιώ­μα­τος στην κα­τοι­κία.
Η α­ντί­στα­ση ε­νά­ντια στους πλει­στη­ρια­σμούς και τις ε­ξώ­σεις εί­ναι έ­να αυ­το­νό­η­το πρώ­το βή­μα ε­νά­ντια στην πλή­ρη α­πο­δυ­νά­μω­ση της κοι­νω­νίας που ε­κτός α­πό την α­νερ­γία και τη φτώ­χεια, θα χά­σει τις ε­λά­χι­στες υ­λι­κές προϋπο­θέ­σεις για ε­πι­βίω­ση και για μελ­λο­ντι­κή α­νά­καμ­ψη.  Πέ­ρα, ό­μως, α­πό την αυ­το­νό­η­τη α­νά­γκη ά­με­σης ορ­γά­νω­σης της συλ­λο­γι­κής α­ντί­στα­σης ε­νά­ντια στην α­πώ­λεια της πρώ­της κα­τοι­κίας, εί­ναι α­πα­ραί­τη­το να ξε­κι­νή­σει και έ­νας διευ­ρυ­μέ­νος κοι­νω­νι­κός διά­λο­γος για τη διεκ­δί­κη­ση μιας μα­κρο­πρό­θε­σμης δη­μό­σιας πο­λι­τι­κής κα­τοι­κίας που θα εγ­γυά­ται α­ξιο­πρε­πή, ε­παρ­κή και προ­σβά­σι­μη κα­τοι­κία με δι­καιο­σύ­νη, που θα α­να­πτύ­ξει δια­φο­ρο­ποιη­μέ­να ερ­γα­λεία πρό­λη­ψης και πρό­νοιας, που θα στη­ρί­ξει ι­σό­τι­μα ι­διο­κτή­τες, ε­νοι­κια­στές και α­στέ­γους, με­τα­νά­στες και ντό­πιους.
Ο κοι­νω­νι­κός ρό­λος της ι­διο­κτη­σίας, ο κοι­νω­νι­κός έ­λεγ­χος της γης και της κα­τοι­κίας, το πε­ριε­χό­με­νο της κοι­νω­νι­κής κα­τοι­κίας σή­με­ρα και η α­νά­πτυ­ξη ε­ναλ­λα­κτι­κών συλ­λο­γι­κών πρα­κτι­κών και εγ­χει­ρη­μά­των πρό­σβα­σης στην κα­τοι­κία εί­ναι κά­ποια α­πό τα κε­ντρι­κά ζη­τού­με­να μιας τέ­τοιας συ­ζή­τη­σης. Επι­μέ­ρους ε­ρω­τή­μα­τα εί­ναι ή­δη α­νοι­χτά στη δη­μό­σια συ­ζή­τη­ση και πρέ­πει ά­με­σα η κοι­νω­νία και τα κι­νή­μα­τα να ε­πε­ξερ­γα­στούν και να ε­πι­βάλ­λουν τη δι­κή τους ατ­ζέ­ντα.

Νέες υ­πο­κει­με­νι­κό­τη­τες και συ­νει­δή­σεις

Πώς να δια­φυ­λά­ξου­με την κοι­νω­νι­κή δια­σπο­ρά των πό­ρων, πώς μπο­ρού­με να α­να­κό­ψου­με τη συ­γκέ­ντρω­ση της ι­διω­τι­κής και δη­μό­σιας α­κί­νη­της πε­ριου­σίας σε χέ­ρια κερ­δο­σκο­πι­κών ε­ται­ριώ­ν; Πώς μπο­ρού­με να α­ξιο­ποιή­σου­με τη δη­μό­σια πε­ριου­σία σε οι­κι­στι­κά και άλ­λα α­κί­νη­τα στην κα­τεύ­θυν­ση μιας συ­νο­λι­κής στε­γα­στι­κής πο­λι­τι­κής και ρύθ­μι­σης της α­γο­ράς α­κι­νή­τω­ν; Πώς να α­ξιο­ποιή­σου­με κοι­νω­νι­κά το δια­θέ­σι­μο κε­νό οι­κι­στι­κό α­πό­θε­μα; Ποια εί­ναι μια δί­καιη φο­ρο­λο­γι­κή πο­λι­τι­κή για την α­κί­νη­τη πε­ριου­σία, πώς μπο­ρεί αυ­τή να συν­δυα­στεί με μια δη­μό­σια πο­λι­τι­κή δια­χεί­ρι­σης του οι­κι­στι­κού α­πο­θέ­μα­τος; Πώς μπο­ρεί να α­ξιο­ποιη­θεί η προ­η­γού­με­νη τε­χνο­γνω­σία, το αν­θρώ­πι­νο δυ­να­μι­κό και οι πό­ροι δη­μό­σιων φο­ρέων -ό­πως ο Ο­Ε­Κ, τα δη­μό­σια ι­δρύ­μα­τα στε­γα­στι­κής πί­στης και κοι­νω­νι­κής πρό­νοιας - και κοι­νω­νι­κών ορ­γα­νώ­σεω­ν;
Κυ­ρίως ό­μως, ποιες διερ­γα­σίες πρέ­πει να γί­νουν α­πό τα κι­νή­μα­τα ώ­στε να α­πο­τε­λέ­σουν τον κα­τα­λύ­τη για μια ρι­ζο­σπα­στι­κή, δη­μο­κρα­τι­κή νέα θέ­σμι­ση του μο­ντέ­λου πρό­σβα­σης στη κα­τοι­κία; Πώς μπο­ρού­με να α­ξιο­ποιή­σου­με τους δια­θέ­σι­μους πό­ρους στην κα­τεύ­θυν­ση κοι­νών εγ­χει­ρη­μά­των και μορ­φών συλ­λο­γι­κής ι­διο­κτη­σίας και συλ­λο­γι­κής κα­τοί­κη­σης;
Σε κά­θε πε­ρί­πτω­ση, η αυ­το-ορ­γά­νω­ση και η συ­γκρό­τη­ση αλ­λη­λέγ­γυων πρα­κτι­κών για την υ­πε­ρά­σπι­ση της κα­τοι­κίας του κα­θε­νός, δια­μορ­φώ­νει νέες υ­πο­κει­με­νι­κό­τη­τες και συ­νει­δή­σεις που α­νοί­γουν το δρό­μο για πιο συλ­λο­γι­κές ε­πε­ξερ­γα­σίες και πει­ρα­μα­τι­σμούς -με δη­μο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σίες, συμ­με­το­χή στην πα­ρα­γω­γή και δια­χεί­ρι­ση, συλ­λο­γι­κές μορ­φές ι­διο­κτη­σίας, δια­σφά­λι­ση χα­μη­λού κό­στους και υ­ψη­λής ποιό­τη­τας κα­τοί­κη­ση, μη-κερ­δο­σκο­πι­κούς στό­χους και πα­ρα­γω­γή κοι­νω­νι­κής υ­πε­ρα­ξίας - για την ε­ξα­σφά­λι­ση α­ξιο­πρε­πούς κα­τοι­κίας για ό­λους και ό­λες.

Σια­τί­τσα Δή­μη­τρα,
αρ­χι­τέ­κτο­νας, υπ.διδ Ε­ΜΠ


Ιταλία: Διαδηλώσεις ενάντια στις εξώσεις

Η επίθεση των πλειστηριασμών, δυστυχώς, δεν είναι ελληνικό φαινόμενο. Στην Ισπανία από το 2008 έχουν κατασχεθεί 400.000 κατοικίες και ο ρυθμός των κατασχέσεων μπορεί να φτάσει και τις 206 την ημέρα. Στην Ιταλία, η κυβέρνηση συζητά αλλαγή νομοθεσίας ώστε να απαγορεύονται οι πλειστηριασμοί και να παραμένουν οι οφειλέτες στα σπίτια τους με μια ευνοϊκή ρύθμιση για την αποπληρωμή. Στην Πορτογαλία το 13% των νοικοκυριών έχει δανειακή δόση που ξεπερνά το 40% του εισοδήματός του. Όμως τα κινήματα κατά των εξώσεων στην Ευρώπη φουντώνουν. Στην Ιταλία εκατοντάδες ακτιβιστές πλημμύρισαν την περασμένη βδομάδα τους δρόμους της Ρώμης κατά τη διάρκεια υπουργικής σύσκεψης για το ζήτημα των εξώσεων. Η διαδήλωση μετεξελίχθηκε σε μια σειρά οδομαχιών μετά τις επιθέσεις της αστυνομίας λίγα μέτρα από την έδρα της ιταλικής κυβέρνησης.          

• πηγη :Η ΕΠΟΧΗ

Πολυτεχνείο - Ντοκουμέντα

Blaine L. Reininger Documentary-Από την εκπομπή Παρασκήνιο

Το κράτος - απατεώνας

Έντυπη Έκδοση
Ελευθεροτυπία, Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2013

Το κράτος - απατεώνας

Οτι το κράτος έχει μετατραπεί σε μία τεράστια μηχανή οικονομικής αφαίμαξης των πολιτών, το βλέπουμε, το ξέρουμε, το ζούμε όλοι, από πάντα. Για να βρει έσοδα, ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός μεταφέρει μονόπλευρα τη δημοσιονομική προσαρμογή στις πλάτες των ασθενέστερων, κυρίως των μισθωτών και συνταξιούχων, υποβαθμίζοντας τη ζωή τους.

Enet,grΤην ίδια τακτική, του να τα αρπάξουμε όπου και όπως τα βρούμε, ακολουθούν όμως, μαζί με το στενό πυρήνα του Δημοσίου, και άλλοι φορείς, όπως οι ασφαλιστικοί οργανισμοί. Η μαύρη τρύπα και στα δικά τους έσοδα είναι μεγάλη, οπότε ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.
Αυτήν ακριβώς την τακτική ακολουθούν και στο ΙΚΑ. Εχουν στήσει μία εισπρακτική παγίδα, μέσω της οποίας ζητούν, παρανόμως, όπως αποδεικνύεται, χρήματα ασφαλιστικών εισφορών από τους 400.000 ιδιοκτήτες αυθαιρέτων που υπέβαλαν δηλώσεις νομιμοποίησης με βάση το νόμο Παπακωνσταντίνου.
Ελα όμως που ο νόμος αυτός κρίθηκε εκ των υστέρων αντισυνταγματικός από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Αλλά αυτό δεν φαίνεται ούτε να απασχολεί ιδιαίτερα ούτε να πτοεί τους διοικούντες το μεγαλύτερο ασφαλιστικό οργανισμό της χώρας. Και όλα αυτά συμβαίνουν όταν ήδη με τον επόμενο νόμο Καλαφάτη, που ισχύει από τον Σεπτέμβριο του 2013, προβλέπεται ρητά πως αναστέλλεται η επιβολή προστίμων και η είσπραξη βεβαιωμένων προστίμων!
Ο νέος νόμος είναι σαφέστατος, λένε οι αρμόδιοι του ΥΠΕΚΑ, καρφώνοντας τις πρακτικές του ΙΚΑ. Οι πολίτες που δήλωσαν το αυθαίρετο με το νόμο Παπακωνσταντίνου μπορούν να ξεφύγουν από την παγίδα του ΙΚΑ, αν ξαναδηλώσουν το αυθαίρετο με βάση το νέο νόμο. Ομως οι υπεύθυνοι του ΙΚΑ κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν. Προέχει γι' αυτούς η αύξηση των εσόδων. Με μια σειρά εγκυκλίων ερμηνεύουν τις διατάξεις υπέρ τους και αρνούνται σε κάθε περίπτωση το ενδεχόμενο επιστροφής των καταβληθέντων ποσών, στη συντριπτική πλειονότητα των ιδιοκτητών!
Ολη αυτή η διαδικασία δείχνει ακόμη μία φορά την πλήρη έλλειψη σεβασμού του Δημοσίου και των φορέων του προς τους πολίτες. Είναι η νοοτροπία που καλλιέργησε όλα αυτά τα χρόνια την εικόνα της γενικευμένης ανομίας, της αποδοχής των παρανομιών, της ατιμωρησίας των ενόχων, της αρπαχτής και των μικρών και μεγάλων ρουσφετιών. Αλλά αυτή η εκδοχή του Δημοσίου - δυνάστη για τους πολλούς και ευεργέτη για τους λίγους και εκλεκτούς είναι που κατέστρεψε τη χώρα. Και θα την αποτελειώσει αν δεν την καταστρέψουν τη νοοτροπία οι ίδιοι οι πολίτες. Ενάντια στους δήθεν συμπολίτες δυνάστες τους.

Περδίκας Ι. Παπακώστας (1936-2013): Ο άνθρωπος, ο αγωνιστής, ο επιστήμονας

• Καβελίδης Σίμος

Ο Περδίκκας Ι. Παπακώστας σύνεδρος από την Καστοριά στο τελευταίο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ

Photo Copyright - Σμιξιώτης Δημήτρης

Όταν πρωτοήρθα στην Καστοριά το 1986, άκουσα τους τότε συντρόφους του ΚΚΕ Εσωτερικού να μιλάνε για τον Περδίκκα με μεγάλο σεβασμό και εκτίμηση, ως άνθρωπο, ως αγωνιστή αλλά και ως επιστήμονα. Οι εποχές έντονα πολιτικά φορτισμένες, οι αλλαγές σημαντικές, τόσο σε ελληνικό επίπεδο όσο και σε παγκόσμιο (δημιουργία Συνασπισμού, σκάνδαλο Κοσκωτά, συγκυβέρνηση, διάλυση του υποτιθέμενου «υπαρκτού» σοσιαλισμού). Με άλλους συντρόφους βρεθήκαμε μαζί, με άλλους απέναντι... (ακόμη θεωρούσαμε ότι η Αριστερά μπορεί να παράγει περισσότερες διασπάσεις από όσες μπορούσε να καταναλώσει). Για τον Περδίκκα συνέχιζα να ακούω νέα του μέσα από διάφορα κανάλια.
Πρέπει να τον γνώρισα προσωπικά σε μια επίσκεψή του στην Καστοριά, μέσα από επαγγελματικούς δρόμους, γύρω στο '96. Θυμάμαι την αγωνία μου για τη γνωριμία μαζί του, μετά από όλα αυτά που είχα ακούσει γι' αυτόν. Η συζήτηση μαζί του, πραγματικά συναρπαστική. Έβλεπες το πάθος που είχε γι' αυτά που πίστευε, που όμως έβγαιναν από μέσα του με έναν ήρεμο και σίγουρο τρόπο. Οι επισημάνσεις του στοχευμένες και με οξυδέρκεια. Ξαναβρεθήκαμε στην Αθήνα το 1999, όπου γνώρισα και τον αδελφό του, τον Μανιό, άλλο μυθικό πρόσωπο για μας τους νεότερους. Για μένα ήταν μια ευτυχής εμπειρία να πίνω καφέ μαζί με τους ανθρώπους αυτούς, να συζητώ και όλη αυτή η κουβέντα να κινείται σε ένα χαλαρό κλίμα, λες και συζητούσα με φίλους μου.
Το 2006, μου κάνει την τιμή ο ΣΥΡΙΖΑ, αν και δεν ανήκω οργανωτικά σε καμιά «συνιστώσα», να με συμπεριλάβει στο ψηφοδέλτιο Καστοριάς. Και εκεί, στην επίσημη παρουσίαση του ψηφοδελτίου, βλέπω τον Περδίκκα να παρακολουθεί την εκδήλωση. Παρ' όλο που στη ζωή μου, λόγω σπουδών, πέρασα πολλές εξετάσεις χωρίς ποτέ να νιώσω άγχος, εκείνη την ώρα ένιωσα ότι περνάω τις πιο ζόρικες εξετάσεις... Και αυτό όχι γιατί ο ίδιος ο Περδίκκας ήταν αυστηρός μαζί μου. Αντίθετα, θα έλεγα ότι είχε μία μεγάλη ανοχή (που πρέπει να την απέκτησε τόσο λόγω της πολιτικής του αντίληψης, όσο και από την εμπειρία ζωής).
Ξαναβρεθήκαμε, τόσο στην παρουσίαση του βιβλίου του στο Εμπορικό Επιμελητήριο Καστοριάς, όσο και στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Ο Περδίκκας ήταν πάντα παρών, παρά την ηλικία του και τα χιλιόμετρα που έπρεπε να οδηγήσει για να έρθει να ψηφίσει στην Καστοριά. Παρά τις δεκαετίες που έλειπε από τη γενέθλια πόλη του, πάντα ένιωθε Καστοριανός πολίτης. Άλλωστε, δεν ήταν τυχαίο που συχνά - πυκνά αρθρογραφούσε στην ΟΔΟ δηλώνοντας με παρρησία τις απόψεις του και προσπαθώντας πάντα να συμβάλει στον προβληματισμό με θετικό τρόπο.
Παρακολουθούσε με ενδιαφέρον τα τεκταινόμενα στον ΣΥΡΙΖΑ Καστοριάς και ξέρω ότι στεναχωριόταν με τις εσωτερικές διαφωνίες. Στο συνέδριο τον Ιούνιο, προβληματισμένος, κάθισε και συζήτησε μαζί μου (όπως και με άλλους συντρόφους, γιατί ήθελε να έχει σφαιρική άποψη). Σκεφτόταν μήπως θα έπρεπε να ανέβει στην Καστοριά και να βρεθεί σε εσωκομματική διαδικασία για να συμβάλει στην εκτόνωση της κατάστασης. Δεν έγινε κατορθωτό...
Όμως νομίζω ότι αυτή είναι η πολιτική παρακαταθήκη του. Μια σύγχρονη Αριστερά, που κουβαλάει όμως όλες τις θετικές παραδόσεις της, ενωμένη σε κοινούς αγώνες, έξω από προσωπικές φιλοδοξίες και ματαιοδοξίες, χωρίς κραυγές, με όραμα για το μέλλον, λειτουργώντας συλλογικά, μπολιάζοντας την επιστήμη και τις τέχνες με τις καθημερινές ανάγκες της κοινωνίας.
Σίμος Καβελίδης

Το βιογραφικό του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΗ(ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΤΙΜΗΣΕ ΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ)

 

Έφυγε από τη ζωή ο πρώην βουλευτής του ΚΚΕ και καθηγητής του ΑΠΘ Γιώργος Χουρμουζιάδης.

Το βιογραφικό από τον ίδιο:

Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη και θα ήθελα να πεθάνω στην Κεντρική Ασία, ακριβώς πάνω στο Δρόμο του Μεταξιού. Άρχισα να γράφω από οκτώ χρονώ. Στην αρχή έγραφα κρυφά, προσευχές και βωμολοχίες. Ύστερα εκθέσεις ιδεών, ποιήματα. Αποπειράθηκα να γράψω κι ένα μυθιστόρημα: "Το κορίτσι με τα γκρίζα μαλλιά". Από τότε δε σταμάτησα να γράφω παντού και τα πάντα. Διηγήματα, θεατρικά μονόπρακτα, σενάρια, αρχαιολογικά άρθρα, βιβλιοκρισίες, διαλέξεις, δοκίμια, ευθυμογραφήματα, συστατικές επιστολές, εγκυκλοπαιδικά λήμματα, ανακοινώσεις για επιστημονικά συνέδρια, πολιτικές προκηρύξεις και πολιτικά άρθρα, επιφυλλίδες σε εφημερίδες, στίχους για λαϊκά τραγούδια, χαιρετισμούς για πολιτικές συγκεντρώσεις, ακόμα και για ένα γάμο στο Ασχαμπάτ, όπου με είχανε καλέσει, όταν επισκέφτηκα το Τουρκμενιστάν. Έγραψα εισηγητικές εκθέσεις για διδακτορικές διατριβές και εκλογές καθηγητών, κείμενα διαφημίσεων, "αγορεύσεις" για τη βουλή, κατ' αρχήν και κατ' άρθρον. Έγραψα και δυο επικήδειους, έναν για τον Κίτσο Μακρή και έναν για τον Μανόλη Ανδρόνικο! Και σε έναν τοίχο, όταν ήμουνα πρόσκοπος, έγραψα με μεγάλα κόκκινα γράμματα "Σ' αγαπώ".

Πηγή: left.gr

Σαν το ανέκδοτο του Χότζα

Σαν το ανέκδοτο του Χότζα

Από τον ΠΑΝΟ ΣΩΚΟ

Με... στεντόρεια φωνή, χθες, ο καθημερινός δίαυλος της κυβερνητικής προπαγάνδας μάς πληροφόρησε ότι ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς ζήτησε με αυστηρό ύφος από τους επιτελείς του υπουργείου Οικονομικών να ακούσουν τις ενστάσεις των βουλευτών για τον Ενιαίο Φόρο Ακινήτων και να προβούν σε αλλαγές.

Και αμέσως έγινε το θαύμα. Αποσύρθηκε την τελευταία στιγμή η φορολόγηση των μαντριών, με αποτέλεσμα τα... πρόβατα να νιώσουν ικανοποιημένα. Πολιτικό παιδί του Αβέρωφ ο πρωθυπουργός, του πολιτικού που είχε εκστομίσει τη φράση «όποιος φεύγει από το μαντρί τον τρώει ο λύκος», είναι λογικό να έχει μια αυξημένη ευαισθησία στα μαντριά και στις στάνες. Πόσω μάλλον που κι αυτός είχε νιώσει στο πετσί του για περίπου 20 χρόνια τι σημαίνει να φεύγεις από το μαντρί, ανεξαρτήτως αν επέστρεψε ως λύκος, που απειλεί να φάει τα πρόβατα.
Ξαναπαίζεται, λοιπόν, αυτές τις ημέρες το ίδιο έργο «Η ανταρσία των γαλάζιων βουλευτών», που απειλούν ότι δεν θα ψηφίσουν, και σπεύδει ο πανταχού παρών πρωθυπουργός να δώσει τη λύση. Η μέθοδος γνωστή, δοκιμασμένη και δυστυχώς πάντα πετυχαίνει. Σαν το ανέκδοτο με τον Χότζα και το γάιδαρο. Ενα νομοσχέδιο φορτώνεται από την αρχή με ό,τι διατάξεις μπορεί να φανταστεί κανείς. Προκαλούνται αντιδράσεις, απειλές, φασαρία, γκρίνια και τελικά αποσύρονται δυο - τρεις διατάξεις. Oi βουλευτές δηλώνουν ικανοποιημένοι ότι εισακούσθηκαν, ο πρωθυπουργός παίρνει πόντους ως ένας άνθρωπος που ευαισθητοποιείται και ακούει το λαό του και ο αρμόδιος υπουργός χαμογελά ικανοποιημένος γιατί πέρασε χωρίς απώλειες αυτό που εξαρχής ήθελε να περάσει.
Πάντως, εδώ που τα λέμε, και να αποσυρθεί συνολικά το νομοσχέδιο για τον Ενιαίο Φόρο Ακινήτων, δεν πρόκειται να ιδρώσει το αυτί του υπουργού Οικονομικών, της κυβέρνησης συνολικά, αλλά και της τρόικας. Κι αυτό γιατί σ' αυτή την περίπτωση θα παραμείνει το χαράτσι μέσω της ΔΕΗ, που το προτιμά η τρόικα, γιατί είναι ένα μέτρο που έχει αποδώσει και συνεχίzει να αποδίδει, καθώς φέρνει αμέσως ζωντανό χρήμα στα ταμεία του κράτους. Ούτε γάτα ούτε ζημιά.
Πίσω απ' όλα αυτά κρύβεται μια διπλή, τραγική αλήθεια. Πρώτον, ότι η βασική επιδίωξη της εφαρμοζόμενης πολιτικής είναι πόσο περισσότερο θα φτωχύνει ο λαός, με οριζόντια, κάθετα, πλάγια, διαρθρωτικά ή οποιαδήποτε άλλα μέτρα, για να συντηρηθεί με τεχνικά μέσα στη ζωή το Μνημόνιο των δανειστών, που έχει αποτύχει σε όλους τους τομείς. Εχει βυθίσει τη χώρα στην ύφεση, έχει κάνει την ανάπτυξη απραγματοποίητο όνειρο, έχει υποθηκεύσει την οικονομία της χώρας για πενήντα και πλέον χρόνια και μαζί με αυτή το μέλλον της νέας γενιάς. Δεύτερον, ότι η κυβέρνηση της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ βλέπει μπροστά της μόνον αριθμούς, ποσοστά, οικονομικούς δείκτες και πάνω απ' όλα τη δική της επιβίωση, αγνοώντας ότι πίσω απ' όλα αυτά υπάρχει φτώχεια, κατεστραμμένες ζωές, πολιτικά και οικονομικά αδιέξοδα, άνθρωποι χωρίς μέλλον.
p.sokos@eleftherotypia.net

Σήμερα άνεργοι, αύριο άρρωστοι»

Έντυπη Έκδοση
Ελευθεροτυπία, Πέμπτη 31 Οκτωβρίου 2013

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΥΓΕΙΑΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΤΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ

«Σήμερα άνεργοι, αύριο άρρωστοι»

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΝΙΑΩΤΗ i.niaoti@elefhterotypia.net

«Βόμβα για τη δημόσια υγεία, έτοιμη να εκραγεί» χαρακτηρίζει την ανεργία των νέων στη Βρετανία η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ), προειδοποιώντας εκ νέου για καταστροφικές συνέπειες τόσο σε προσωπικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο εάν χιλιάδες νέοι άνθρωποι δεν αποδράσουν από τη «ζωή χωρίς εργασία».

Κατάθλιψη και αυτοκτονίες είναι στις άμεσες συνέπειες της μακροχρόνιας ανεργίας, λέει η ΠΟΥ Κατάθλιψη και αυτοκτονίες συγκαταλέγονται στις άμεσες συνέπειες, ενώ μακροπρόθεσμα -μέσα στην επόμενη δεκαετία- οι ερευνητές της ΠΟΥ αλλά και του Ινστιτούτου Υγείας του Πανεπιστήμιου UCL του Λονδίνου, που συνεργάστηκαν στη μελέτη, υποστηρίζουν ότι θα αυξηθούν τα ποσοστά των καρκίνων και άλλων χρόνιων ασθενειών.
Σύμφωνα με τελευταία στοιχεία της βρετανικής στατιστικής υπηρεσίας, περισσότεροι από ένα εκατομμύριο νέοι άνθρωποι της ηλικιακής ομάδας 16-24 ούτε εργάζονται αλλά ούτε και σπουδάζουν, ενώ περίπου 115.000 νέοι (18-24) είναι άνεργοι περισσότερο από δύο χρόνια στη Βρετανία, όπου τα ποσοστά των μακροχρόνια ανέργων νέων έχουν τετραπλασιαστεί την τελευταία δεκαετία.
«Μπορεί το γενικό ποσοστό ανεργίας στη Βρετανία να μειώνεται, όμως η αδυναμία εύρεσης εργασίας ταλαιπωρεί σταθερά τους νέους άνω των 18. Είναι παγιδευμένοι σε μία εργασιακή κρίση» δήλωσε χαρακτηριστικά ο επικεφαλής της μελέτης, καθηγητής σερ Μάικλ Μάρμοντ, καλώντας τη βρετανική κυβέρνηση «να σώσει τα παιδιά». Οι Βρετανοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι, εκτός από την παγκόσμια οικονομική κρίση, που έχει εκτινάξει τα επίπεδα της ανεργίας, ευθύνη μεγάλη φέρει και το εκπαιδευτικό σύστημα, που δεν προωθεί επαγγελματικό προσανατολισμό βάσει των πραγματικών αναγκών σε όλους τους τομείς των σύγχρονων οικονομιών. Πυρά εκτοξεύθηκαν άλλη μία φορά στο βρετανικό σύστημα επιδομάτων, με τους αναλυτές να εκτιμούν ότι οι προσφερόμενες παροχές καλύπτουν τις βασικές ανάγκες, «παγιδεύοντας τους νέους στην οικογενειακή εστία».
Εκπρόσωπος της κυβέρνησης Κάμερον δηλώνει ότι προφανώς και η ηγεσία δεν παρακολουθεί απαθής, γι' αυτό άλλωστε έχει αυξήσει τα κίνητρα των εργοδοτών ώστε να δέχονται νέους για πρακτική και μαθητεία, με στόχο τη μελλοντική απορρόφησή τους. Στον ίδιο άξονα κινούνται και σειρά φιλανθρωπικών οργανώσεων, υπό την αιγίδα του Prince's Trust, έχοντας θεσπίσει το θεσμό Make your Mark, που παρέχει προγράμματα επαγγελματικής επιμόρφωσης, σε συνεργασία με ισχυρές επιχειρήσεις.
Ούτε δουλειά σε υπηρεσίες καθαριότητας μπορούσε να βρει ο 25χρονος Σον Πίρσον, άνεργος επί μία πενταετία. «Ζούσα με τα επιδόματα, στο σπίτι μου, και με χαρτζιλίκωνε η μητέρα μου. Ηθελα να δουλέψω και δεν με έπαιρναν ούτε για καθαριστή, γιατί... δεν είχα εμπειρία» λέει στο BBC. Ο Σον υποστηρίζει ότι η αδυναμία εύρεσης εργασίας είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. «Δεν μου έλειπαν απλώς τα χρήματα και η επαγγελματική ικανοποίηση. Εμενα συνεχώς κλεισμένος στο σπίτι, δεν έβλεπα τους φίλους μου, για να μην ξοδεύω και επιβαρύνω την οικογένειά μου, και σύντομα οι μήνες έγιναν χρόνια».
Τα πράγματα άλλαξαν για τον Σον όταν παρακολούθησε προγράμματα του Make your Mark, τα οποία τελικά του χάρισαν μία θέση σε μεγάλη αλυσίδα ενδυμάτων.
(ΠΗΓΕΣ: BBC, WW.INDEPENDENT. CO.UK, WWW.GUARDIAN.CO.UK)

  

Σαν μεθαύριο ο Ιωάννης Μεταξάς είπε ΟΧΙ στη βία απ' όπου κι αν προερχόταν

• Τσέκερης Άγγελος
• |
• Κυρίτσης Γιώργος
• |
• •                                

Φέτος τουλάχιστον θα έχει ενδιαφέρον η παρέλαση: Και νά, τώρα περνάνε τα υπερσύγχρονα τανκς μας, που καίνε αμόλυβδη 110 οκτανίων και συνθετικές βαλβολίνες της Μότορ Όιλ για καλύτερη απόδοση του κινητήρα ακόμα και υπό σφοδρό εχθρικό πυρ.
Έχουμε τόσους άνεργους όσους και λαθρομετανάστες, κραύγασε ο Σαμαράς, συνερχόμενος από το αντιφασιστικό σοκ των δύο προηγούμενων εβδομάδων.
Έρχονται οι άτιμοι και καταλαμβάνουν όλες τις οργανικές θέσεις Αιγύπτιων ψαράδων και αναγκάζονται οι πτυχιούχοι μας να μεταναστεύσουν.
Σπουδάζει ο άλλος πέντε χρόνια ελπίζοντας να βρει μια θέση στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας να φτιάξει τη ζωή του, και πάει εκεί και βρίσκει όλο αραπάδες.
Και όχι τίποτα άλλο, πάνε χαμένες και όλες αυτές οι χιλιάδες θέσεις εργασίας που δημιουργήσαμε τρία χρόνια με το Μνημόνιο.
Κάνουμε εμείς θυσίες για να καρπώνονται τα οφέλη της ανάπτυξης οι αλλόθρησκοι.
Βέβαια αυτή η δήλωση Σαμαρά πρέπει να διαβαστεί σε συνδυασμό με μια παλιότερη, που έλεγε ότι τα λαθρομεταναστάκια καταλαμβάνουν τις θέσεις των παιδιών μας στους παιδικούς σταθμούς.
Και μάλιστα τα νόμιμα λαθρομεταναστάκια, που είναι και τα πιο ύπουλα.
Έγινε μια συστηματική προσπάθεια να τα μαζέψουν και να τα δώσουνε στον Παναγιώταρο να τα φάει, αλλά κόλλησε στη γραφειοκρατία.
Είναι κρίμα πάντως μια χώρα με τέτοιον πρωθυπουργό να έχει τον Μιχαλολιάκο στη φυλακή.
Αλλά φταίνε και οι φασίστες που πήρανε τα μυαλά τους αέρα. Τόσον καιρό που μαχαιρώνανε μαύρους, τους είχε ενοχλήσει κανείς;
Δεν πρόκειται να δεχτεί νέα οριζόντια μέτρα η κυβέρνηση. Μπορεί να μας τα πάρει μια χαρά και με τα οριζόντια μέτρα που ισχύουν ήδη.
Αν χρειαστούν νέα μέτρα, θα είναι στοχευμένα ή διαρθρωτικά.
Οπότε μπορούμε να είμαστε ήσυχοι.
Οριζόντιο μέτρο είναι να πληρώνεις επειδή έχεις κεφάλι. Στοχευμένο μέτρο είναι να πληρώνεις επειδή μένεις σε σπίτι.
Διαρθρωτικό μέτρο είναι να πληρώνεις επειδή είσαι άνεργος.
Προφανώς ήταν απαίτηση των περιοίκων να παταχθεί το Κοινωνικό Ιατρείο στο Ελληνικό.
Όλο κάτι άρρωστοι μαζεύονταν. Εδώ είδαμε και πάθαμε να κλείσουμε τα νοσοκομεία.
Είχανε κρεμάσει και πανό: «Αν σας αρέσουν οι Γιατροί του Κόσμου, να τους πάρετε σπίτια σας».
Μέχρι και σύριγγες βρήκανε μέσα. Θεός φυλάξοι.
Η αλήθεια είναι ότι τα κοινωνικά ιατρεία και τα κοινωνικά φαρμακεία είναι μια απαράδεκτη μορφή βίας.
Και τα κοινωνικά παντοπωλεία επίσης, που συσπειρώνουν και τους πιο σκληρούς.
Είναι πιο επικίνδυνοι ακόμα και από τους Ρομά, που διακινούν ξανθά αγγελούδια χωρίς νόμιμα παραστατικά.
Αν διακινούσαν πετρέλαιο, θα τους πουλάγαμε και τον ΟΠΑΠ.
Έκανε ντου η αστυνομία στην ΑΣΟΕΕ. Μάλλον κυνηγάγανε λαθροδιοικητικούς υπαλλήλους.
Κάτι πρέπει να γίνει και με τους αραπάδες όμως που μας τρώνε τις θέσεις στο NBA.


ΠΗΓΗ: Η ΑΥΓΗ

  

Ανέκδοτος υπέροχος Ρίτσος

• Κρημνιώτη Πόλυ
• •                                

Ο ΩΡΑΙΟΣ ΔΡΑΠΕΤΗΣ
"Φτηνό το φως, φτηνά μαγαζιά, φθηνότερα λόγια./ Άλλοι έφυγαν, άλλοι κοιμούνται, άλλοι πεθάνανε./ Κι αυτοί κι εκείνοι το ίδιο γερνάνε./ Εσύ αρνήθηκες τον γενικό κανόνα./ Άφησες πλαγιασμένο στο κρεβάτι σου το ομοίωμά σου/ μην καταλάβουν πως εσύ πλανιέσαι/ στο μέγα δάσος, άοπλος κυνηγός,/ φορώντας τις λευκές σου μπότες".
"Ο Ωραίος Δραπέτης" είναι ένα από τα 72 ανέκδοτα, αλλά όχι άγνωστα, ποιήματα του Γιάννη Ρίτσου που περιλαμβάνονται στη συλλογή "Υπερώον" που πρόκειται να κυκλοφορήσει στη 11 Νοεμβρίου, επέτειο των 23 χρόνων από τον θάνατο του ποιητή, από τις εκδόσεις Κέδρος. Ποιήματα γραμμένα από την 1η ώς τις 21 Μαρτίου του 1985, στο πολυτονικό που έγραφε πάντα, και ξαναδουλεμένα σε δεύτερη γραφή από τον ποιητή τον Απρίλιο του ίδιου χρόνου, αναδεικνύουν για μια ακόμα φορά το μεγαλείο της τέχνης του Ρίτσου, επαναφέροντας στο προσκήνιο μια ποίηση ανεξάντλητη και αδιερεύνητη σε όλο το βάθος της.
"Η θεματολογία αυτών των ποιημάτων προσλαμβάνει στις μέρες μας αξιοσημείωτη επικαιρότητα" επισημαίνουν οι εκδόσεις Κέδρος, που έδωσαν στη δημοσιότητα, με την έγκριση της κόρης του Έρης, και προδημοσίευσε χθες το ΑΠΕ, δέκα ολιγόστιχα ποιήματα από τη συγκεκριμένη συλλογή, στην οποία "ο ποιητής της Ρωμιοσύνης" μετεξελίσσεται, μέσα από αυτά τα σχεδιάσματα, «σε ποιητή της εσωτερικότητας, παρατηρώντας τα συμβάντα του καθημερινού βίου, διαλεγόμενος με το αίνιγμα, το μυστήριο, τον χρόνο, τα πρόσωπα, τα προσωπεία, τη φθορά, τον έρωτα και τον θάνατο".
Το "Υπερώον" περιλαμβάνεται στον κατάλογο με τις ποιητικές συλλογές που ο Ρίτσος θεωρούσε κατάλληλες για δημοσίευση και ενεχείρισε στη Νινέτα Μακρηνικόλα ένα- δυο χρόνια πριν τον θάνατό του, τον Νοέμβριο του 1990. Από τις 45 ποιητικές συλλογές του καταλόγου έχουν δημοσιευτεί περίπου οι μισές. Λίγο μετά τον θάνατό του, στο τομίδιο "Αργά πολύ αργά μέσα στη νύχτα" συμπεριλήφθηκαν και οι τρεις τελευταίες συλλογές που έγραψε πριν την εκδημία του, ενώ μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει και τέσσερις τόμοι με ήδη εκδομένες αλλά και ανέκδοτες ποιητικές συλλογές του από τον συγκεκριμένο κατάλογο

Ἀλλὰ τὰ βράδια Τάσος Λειβαδίτης

Καὶ νὰ ποὺ φτάσαμε ἐδῶ
Χωρὶς ἀποσκευὲς
Μὰ μ᾿ ἕνα τόσο ὡραῖο φεγγάρι
Καὶ ἐγὼ ὀνειρεύτηκα ἕναν καλύτερο κόσμο
Φτωχὴ ἀνθρωπότητα, δὲν μπόρεσες
οὔτε ἕνα κεφαλαῖο νὰ γράψεις ἀκόμα
Σὰ σανίδα ἀπὸ θλιβερὸ ναυάγιο
ταξιδεύει ἡ γηραιά μας ἤπειρος
Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα
ποῦ μυρίζει ἡ γῆ
Βέβαια ἀγάπησε
τὰ ἰδανικά της ἀνθρωπότητας,
ἀλλὰ τὰ πουλιὰ
πετοῦσαν πιὸ πέρα
Σκληρός, ἄκαρδος κόσμος,
ποῦ δὲν ἄνοιξε ποτὲ μίαν ὀμπρέλα
πάνω ἀπ᾿ τὸ δέντρο ποὺ βρέχεται
Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα
ποῦ μυρίζει ἡ γῆ
Ὕστερα ἀνακάλυψαν τὴν πυξίδα
γιὰ νὰ πεθαίνουν κι ἀλλοῦ
καὶ τὴν ἀπληστία
γιὰ νὰ μένουν νεκροὶ γιὰ πάντα
Ἀλλὰ καθὼς βραδιάζει
ἕνα φλάουτο κάπου
ἢ ἕνα ἄστρο συνηγορεῖ
γιὰ ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα
Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα
ποῦ μυρίζει ἡ γῆ
Καθὼς μένω στὸ δωμάτιό μου,
μοῦ ᾿ρχονται ἄξαφνα φαεινὲς ἰδέες
Φοράω τὸ σακάκι τοῦ πατέρα
κι ἔτσι εἴμαστε δύο,
κι ἂν κάποτε μ᾿ ἄκουσαν νὰ γαβγίζω
ἦταν γιὰ νὰ δώσω
ἕναν ἀέρα ἐξοχῆς στὸ δωμάτιο
Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα
ποῦ μυρίζει ἡ γῆ
Κάποτε θὰ ἀποδίδουμε δικαιοσύνη
μ᾿ ἕνα ἄστρο ἢ μ᾿ ἕνα γιασεμὶ
σὰν ἕνα τραγοῦδι ποὺ καθὼς βρέχει
παίρνει τὸ μέρος τῶν φτωχῶν
Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα
ποῦ μυρίζει ἡ γῆ!
Δῶς μου τὸ χέρι σου..
Δῶς μου τὸ χέρι σου

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Πώς πιέστηκε ο Μεταξάς για να πει το «ΟΧΙ»

Έντυπη Έκδοση
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΒΡΕΤΑΝΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Πώς πιέστηκε ο Μεταξάς για να πει το «ΟΧΙ»

ΤΟΥ ΒΛΑΣΗ ΑΓΤΖΙΔΗ*

«Alors, c' est la guerre» (πόλεμος, λοιπόν), υπήρξε η απάντηση στο τελεσίγραφο του Μουσολίνι που επέδωσε ο πρεσβευτής της Ιταλίας, Emanuele Grazzi, στον Ελληνα δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά στις 28 Οκτωβρίου 1940. Με το τελεσίγραφο αυτό η φασιστική κυβέρνηση του Μπενίτο Μουσολίνι ζητούσε να της επιτραπεί να καταλάβει στρατιωτικά αδιευκρίνιστο αριθμό ελληνικών περιοχών ως «εγγύηση ουδετερότητας της Ελλάδας».

Ο Ιωάννης Μεταξάς ενώ ιδεολογικά βρισκόταν στην ίδια όχθη με τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι, γεωπολιτικά ανήκε στο φιλοβρετανικό στρατόπεδο.Πώς όμως φτάσαμε στο σημείο να επιτίθεται ένα φασιστικό κράτος σε ένα άλλο παρόμοιας ιδεολογίας; Γιατί η Ελλάδα είχε μετατραπεί από το 1936 σε κράτος φασιστικό. Οπως έγραφε ο Μεταξάς στο Προσωπικό του Ημερολόγιο, «η Ελλάς έγινε από της 4ης Αυγούστου κράτος αντικομμουνιστικό. Κράτος αντικοινοβουλευτικό. Κράτος ολοκληρωτικό».
Η απάντηση στο ερώτημα «γιατί ο Μεταξάς δεν βρέθηκε στο ίδιο στρατόπεδο με τους ομοϊδεάτες του Γερμανούς ναζί και Ιταλούς φασίστες» μπορεί να δοθεί με την κατανόηση των εσωτερικών συνθηκών που οδήγησαν στη δικτατορία και το πλέγμα της εξάρτησης από τις μεγάλες δυνάμεις.
Η παλινόρθωση της μοναρχίας
Η εσωτερική κατάσταση της Ελλάδας έως και το 1936 χαρακτηριζόταν κυρίως από τη θανάσιμη σύγκρουση των φιλομοναρχικών δυνάμεων με τους βενιζελικούς και σε μικρότερο βαθμό από την εμφάνιση ενός μαχητικού εργατικού κινήματος που είχε ως καθοδήγηση το φιλοσοβιετικό Κομμουνιστικό Κόμμα.
Η ρήξη στην οποία θα έρθει ο Ελ. Βενιζέλος με τους πρόσφυγες του '22, δηλαδή με την κύρια εκλογική του βάση, θα λειτουργήσει ως καταλύτης των εξελίξεων με την επιστροφή των φιλομοναρχικών στην εξουσία και την παράδοση της εξουσίας στον Μεταξά Η ρήξη στην οποία θα έρθει ο Ελ. Βενιζέλος με τους πρόσφυγες του '22, δηλαδή με την κύρια εκλογική του βάση, θα λειτουργήσει ως καταλύτης των εξελίξεων. Εκχωρώντας με τη Συνθήκη της Αγκυρας (Οκτώβρης του 1930) τα δικαιώματα επί των εγκαταλειφθεισών ιδιοκτησιών των προσφύγων στο εθνικιστικό τουρκικό κράτος, θα εγκαταλειφθεί από μια κρίσιμη μάζα ψηφοφόρων του, με αποτέλεσμα να χαθεί η δεκαετής πολιτική κυριαρχία των φιλελευθέρων. Μετά τις εκλογές του 1932 οι φιλομοναρχικοί θα επανέλθουν με αξιώσεις στην πολιτική ζωή και με τις εκλογές του 1933 το Λαϊκό Κόμμα με τον Τσαλδάρη θα σχηματίσει κυβέρνηση. Το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων του Ιωάννη Μεταξά θα λάβει μόλις το 1,6% των ψήφων. Οι φιλομοναρχικοί, που επιστρέφουν έπειτα από μακρά απουσία από την πολιτική διακυβέρνηση, είναι εμποτισμένοι με ακραίο φανατισμό.
Το αποτυχημένο στρατιωτικό κίνημα των βενιζελικών του Μαρτίου του 1935 θα επιτρέψει την πλήρη πολιτική και στρατιωτική κυριαρχία των φιλομοναρχικών. Η εκκαθάριση του στρατού και του κρατικού μηχανισμού από τους φιλελεύθερους θα ανοίξει το δρόμο στις πλέον αντιδραστικές δυνάμεις του τόπου. Η παλινόρθωση της μοναρχίας στις 3 Νοεμβρίου του 1935 υπήρξε αποτέλεσμα των μεθοδεύσεων του βρετανικού παράγοντα και των βίαιων και παράνομων πράξεων του Κονδύλη. Στο πρόσωπο του μονάρχη Γεωργίου Β' η ελληνική κοινωνία θα αποκτήσει έναν πιστό εντολοδόχο της βρετανικής πολιτικής και έναν εγγυητή των βρετανικών συμφερόντων.
Οι Βρετανοί στηρίζουν το φασισμό
Η αποκατάσταση του φιλομοναρχικού μηχανισμού στο κράτος και το στρατό έδινε στον Γεώργιο Β' τη δυνατότητα πλήρους πολιτικο-στρατιωτικού ελέγχου. Οι εκλογές του 1936, στις οποίες επικράτησαν και πάλι οι μοναρχικοί, και η αδυναμία συνεννόησης μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων για να βρεθεί μια λειτουργική λύση στη διακυβέρνηση έδωσε την ευκαιρία στον Γεώργιο Β' να επιβάλει ένα ελεγχόμενο απολύτως απ' αυτόν αυταρχικό καθεστώς μέσω του Ιωάννη Μεταξά, αρχηγού του ασήμαντου Κόμματος των Ελευθεροφρόνων.
Μέσω του Γεωργίου η εξάρτηση από τη Μεγάλη Βρετανία ήταν αδιαμφισβήτητη. Η βρετανική ηγεσία ελάχιστη σημασία έδινε στον ιδεολογικό προσανατολισμό των εξαρτημένων απ' αυτή χωρών. Σε έγγραφα του Foreign Office που δημοσίευσε ο Γ. Κολιόπουλος φαίνεται σαφώς από μια δήλωση του υπουργού Εξωτερικών, σερ Antony Eden, ότι καθόλου δεν ενδιέφερε τη Βρετανία η ιδεολογία των καθεστώτων που ανήκαν στη σφαίρα επιρροής της.
Ακριβώς αυτό το πλαίσιο ερμηνεύει το γεγονός ότι ενώ ο Ιωάννης Μεταξάς ιδεολογικά βρισκόταν στην ίδια όχθη με τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι, γεωπολιτικά ανήκε στο φιλοβρετανικό στρατόπεδο. Κατά συνέπεια η αντιπαλότητα του φασιστικού Αξονα με την Ελλάδα ήταν δεδομένη, ανεξαρτήτως της ιδεολογικής συνάφειας και των προσωπικών σχέσεων που είχαν αναπτυχθεί μεταξύ του Μεταξά και του Χίτλερ.
Οι απαιτήσεις των ναζί
Ιδιαιτέρως αποκαλυπτική του παρασκηνίου που είχε προηγηθεί και του αναγκαστικού μονοδρόμου της ελληνικής απάντησης στην επιθετική ενέργεια των Ιταλών είναι η ανακοίνωση του Ιωάννη Μεταξά «προς τους ιδιοκτήτας και αρχισυντάκτας του Αθηναϊκού Τύπου εις το Γενικόν Στρατηγείον» στις 30 Οκτωβρίου 1940, όπου παρουσίασε την πραγματική κατάσταση και τις συνομιλίες που είχαν προηγηθεί με τον Αξονα. Μεταξύ των πολλών που ανέφερε είναι τα εξής:
«Μη νομίσητε ότι η απόφασις του ΟΧΙ πάρθηκε έτσι, σε μια στιγμή. Μη φαντασθήτε ότι εμπήκαμε στον πόλεμο αιφνιδιαστικά. Ή ότι δεν έγινε παν ό,τι επετρέπετο και μπορούσε να γίνει διά να τον αποφύγωμε... Θα σας αποκαλύψω τώρα, ότι τότε διέταξα να βολιδοσκοπηθή καταλλήλως το Βερολίνον... Εις σχετικάς βολιδοσκοπήσεις προς την κατεύθυνσιν του Αξονος μού εδόθη να εννοήσω σαφώς ότι μόνη λύσις θα μπορούσε να είναι μία εκουσία προσχώρησις της Ελλάδος εις την "Νέαν Τάξιν"...
»Συγχρόνως όμως μου εδόθη να εννοήσω ότι η ένταξις εις την Νέαν Τάξιν προϋποθέτει προκαταρκτικήν άρσιν όλων των παλαιών διαφορών με τους γείτονάς μας... Με καταφανή προσπάθειαν αποφυγής σαφούς καθορισμού, μου εδόθη να καταλάβω ότι η προς τους Ελληνας στοργή του Χίτλερ ήτο αι εγγυήσεις ότι αι θυσίαι αυταί θα περιωρίζοντο "εις το ελάχιστον δυνατόν". Οταν επέμεινα να κατατοπισθώ, πόσον επί τέλους θα μπορούσε να είναι αυτό το ελάχιστον τελικώς, μας εδόθη να καταλάβωμεν ότι τούτο συνίστατο εις μερικάς ικανοποιήσεις προς την Ιταλίαν, δυτικώς μέχρι Πρεβέζης, ίσως και προς τη Βουλγαρίαν, ανατολικώς μέχρι Δεδεαγάτς.
»Δηλαδή θα έπρεπε: διά να αποφύγωμεν τov πόλεμον, να γίνωμεν εθελονταί δούλοι και να πληρώσωμεν αυτήν την τιμήν... με το άπλωμα του δεξιού χεριού της Ελλάδος προς ακρωτηριασμόν από την Ιταλίαν και του αριστερού προς ακρωτηριασμόν από την Βουλγαρίαν. Φυσικά δεν ήτο δύσκολον να προβλέψη κανείς ότι εις μίαν τοιαύτην περίπτωσιν οι Αγγλοι θα έκοβαν και αυτοί τα πόδια της Ελλάδος. Και με το δίκαιόν των...».
* Διδάκτωρ Σύγχρονης Ιστορίας, μαθηματικός, http://kars1918.wordpress.com/

Διαμαρτυρία 18 πολιτών για την ακύρωση δύο συνεχόμενων αναμεταδόσεων της ΜΕΤ στην Καστοριά από την αντιδημαρχία Πολιτισμού

Διαμαρτυρία 18 πολιτών για την ακύρωση δύο συνεχόμενων αναμεταδόσεων της ΜΕΤ στην Καστοριά από την αντιδημαρχία Πολιτισμού



Προ ολίγων ημερών, έγινε γνωστό ότι η αντιδημαρχία Πολιτισμού του δήμου Καστοριάς αποφάσισε και με έκτακτο ανακοινωθέν, πολεμικής θα λέγαμε λογικής, δημοσιοποίησε την ακύρωση δύο συνεχόμενων ζωντανών αναμεταδόσεων της Μητροπολιτικής όπερας της Νέας Υόρκης.

Νωρίτερα φέτος, την Άνοιξη συγκεκριμένα, η ίδια αντιδημαρχία είχε εξαγγείλει την σύναψη συμβολαίου με τον αρμόδιο φορέα για δέκα (10) παραστάσεις της σαιζόν 2013-2014 δεσμευόμενη τοιουτοτρόπως απέναντι στους πολίτες.

Κάποιοι καμώνονται ότι προσπαθούν να βγάλουν από την απομόνωσή της την πόλη, είναι, όμως, οι ίδιοι που την έχουν οδηγήσει εκεί. Με παρωχημένης και αναχρονιστικής αισθητικής δρώμενα και πατώντας σε μια κακοπαθημένη και διαστρεβλωμένη παράδοση (θύμα πάγιο νωθρών και ανέμπνευστων) στρέφουν τα νώτα τους σε καταξιωμένα καλλιτεχνικά οράματα.

Επειδή δεν πιστεύουμε σε συμπτώσεις, εγείρει απορίες τόσο ο προγραμματισμός της εκδήλωσης της Europa Nostra την ίδια ημέρα και πάνω κάτω την ίδια ώρα με την πανηγυρική έναρξη της ΜΕΤ, όσο και οι ακυρώσεις των επόμενων δύο συνεχόμενων παραστάσεων με την δικαιολογία των εορτασμών των εθνικών επετείων.

Δικαιούμαστε, λοιπόν, να υποψιαζόμαστε πως υπάρχει μεθόδευση που σκοπεύει στην υποβάθμιση του μείζονος καλλιτεχνικού γεγονότος. Το κοινό της όπερας είναι όπως και να ‘χει αυστηρό, άρα δύσκολα χειραγωγήσιμο πολιτικά, οπότε επιλέγεται σιωπηλά ο υποσιτισμός του και η απομόνωσή του.

Μιας λοιπόν και διχαστικής φύσης λογικές προβάλλονται ως οι κύριες αιτίες για τις ακυρώσεις των παραστάσεων και μην υποκύπτοντας πια στη βολική απαισιοδοξία, απαιτούμε την άμεση ανάκληση της εσφαλμένης και ορφανής προσώρας απόφασης.

Επιπλέον ζητούμε την αναλυτική εξήγηση των πραγματικών αιτίων που οδήγησαν σε αυτή, ειδάλλως θα μείνει ως έχει, δηλαδή αυταρχική, λαϊκίστικη, παράλογη και άδικη για τον τόπο και για τους ανθρώπους του.

Κάποιοι οφείλουν επιτέλους να δώσουν απαντήσεις, αν έχουν αυτιά.

Άννα Ιωακειμίδου
Σοφία Κάντζιου
Παναγιώτης Καρακώστας
Αλέξανδρος Λαουμτζής
Μερόπη Σωτηροπούλου Μάγγελ
Νίκος Μάγγελ
Παναγιώτης Μπαϊρακτάρης
Βασιλική Παπαμαντζάρη
Ηλίας Λ. Παπαμόσχος
Ευδοκία Βασιλείου Πούνη
Μανώλης Πούνης
Ζωή Στεφανίδου
Φρειδερίκη Στύλου
Ιωάννης Τέζιας
Ράνια Λούμου Τέζια
Στέργιος Τέζιας
Όλγα Τσίπου
Δημήτριος Τσουρτσούλας




ΣΥΝΥΠΟΓΡΑΦΩ : ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΦΩΤΙΑΔΗΣ

e-mail επικοινωνίας: metkastoria@gmail.com

Αν δεν βγούμε στους δρόμους, δεν γίνεται τίποτα

Έντυπη Έκδοση
Ελευθεροτυπία, Τρίτη 22 Οκτωβρίου 2013

Αν δεν βγούμε στους δρόμους, δεν γίνεται τίποτα

Δεν αρκούν οι εκλογές για να σταματήσει η επίθεση με τα μέτρα λιτότητας και τα Μνημόνια

Η άποψη του ΒΑΓΓΕΛΗ ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟΥ, συγγραφέα

Τα τελευταία χρόνια, το ερώτημα έρχεται και επανέρχεται τόσο στο δημόσιο λόγο όσο και σε συζητήσεις στις παρέες: Γιατί δεν αντιδρούν οι Ελληνες στα μέτρα λιτότητας και στην πρωτοφανή επίθεση που δέχονται από το οικονομικό και πολιτικό κατεστημένο, μια επίθεση που τους οδηγεί όχι απλώς στην πτωχοποίηση αλλά στην εξαθλίωση, γιατί αυτή η γενικευμένη απάθεια;

Είναι προφανές ότι ο πληθυσμός βρίσκεται σε κατάθλιψη, γι' αυτό και όσες φορές η Αριστερά και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις κάλεσαν τον κόσμο σε συγκεντρώσεις, ελάχιστοι συμμετείχαν. Μακάρι η έλλειψη εμπιστοσύνης στους καρεκλοκένταυρους ηγέτες των σωματείων να ήταν η μοναδική αιτία.
Ολα δείχνουν ότι, ακόμα και να θέλει κάποιος, δεν μπορεί να κινητοποιήσει τον κόσμο αυτή τη στιγμή. Το γεγονός ότι σχεδόν το ένα τρίτο του πληθυσμού έχει στραφεί εκλογικά υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ, και εντούτοις δεν πάει να εγγραφεί στις οργανώσεις του, ούτε αγοράζει την εφημερίδα του, είναι επιπρόσθετες ενδείξεις ότι ο κόσμος είναι παθητικός, έχει παραιτηθεί.
Τον πιο ύπουλο ρόλο παίζουν ασφαλώς τα συστημικά μίντια, που επιδιώκουν και κατορθώνουν να ρίξουν το ηθικό του πληθυσμού, πείθοντάς τον ότι θα χρεοκοπήσουμε, θα μας διώξουν από το ευρώ και τα ρέστα, αν δεν κάνει αυτό που του λένε. Πρόκειται για μεθοδευμένη προπαγάνδα που πλασάρει την ιδέα ότι τα Μνημόνια είναι μονόδρομος και ότι άλλη λύση δεν υπάρχει.
Η άρνηση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ να συμμετέχουν στις εκπομπές του Πρετεντέρη έπρεπε να έχει γενικευτεί στην ιδιωτική τηλεόραση, τουλάχιστον από τότε που έκλεισε η ΕΡΤ. Ή έστω έπρεπε η παρουσία τους να είναι εκρηκτική, όπως αυτή της Ζωής Κωνσταντοπούλου φέρ' ειπείν, ώστε να μη διαχωρίζουν μόνο σε επίπεδο απόψεων τη θέση τους από τους βουλευτές του δικομματισμού. Αλλιώς, διά της παρουσίας τους στα τηλεοπτικά πάνελ, νομιμοποιούν τους καθεστωτικούς δημοσιογράφους και την προπαγάνδα τους.
Το 2010, μετά τη Marfin και τους νεκρούς της, ο κόσμος αποσύρθηκε από το προσκήνιο επί έναν χρόνο και εξανεμίστηκε η αγωνιστική του διάθεση. Μέχρι που επανήλθε δριμύτερος με τους Αγανακτισμένους. Πολύ πιθανόν να είναι μια τέτοια φάση άμπωτης και τώρα, που θα μεταβληθεί αργότερα σε πλημμυρίδα.
Στο βιβλίο της, η Ναόμι Κλάιν λέει ότι «το δόγμα του σοκ» προσπαθεί να κάμψει το φρόνημα του πληθυσμού σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μην αντιδρά. Και αυτό ακριβώς έχει συμβεί. Κυρίως με τη συνδρομή των μίντια που τρομοκρατούν το λαό και τον χειραγωγούν. Εάν η υποχώρηση του αγωνιστικού κύματος οφείλεται όντως στο «δόγμα του σοκ», σχεδόν ό,τι και να κάνει η πρωτοπορία οι λαϊκές μάζες έχουν γίνει παθητικές και δεν κινητοποιούνται.
Πάντως, η ίδια η Ναόμι Κλάιν είναι κατηγορηματική: Αν δεν βγει ο κόσμος στους δρόμους, δεν γίνεται τίποτα. Υπάρχουν δύο μεγάλες αιτίες που ο λαός έχει κλειστεί στο καβούκι του. Από τη μία, ο ατομικισμός με τον οποίο τον γαλούχησαν τα προηγούμενα χρόνια, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι να κοιτάνε μόνο το συμφέρον τους και να έχουν εγκαταλείψει τη συλλογική δράση. Και από την άλλη, τα μίντια που έχουν σπείρει τον πανικό και το φόβο ότι εάν εκλεγεί η Αριστερά, θα επέλθει χάος και θα χάσεις κι όσα έχεις.
Γι' αυτό συμφωνώ χίλια τα εκατό με τη Ναόμι Κλάιν. Δεν αρκούν οι εκλογές για να σταματήσει η επίθεση με τα μέτρα λιτότητας και τα Μνημόνια. Οταν βγήκε ο κόσμος στους δρόμους με τους Αγανακτισμένους, έπεσε ο Γιωργάκης και πήρε την εξουσία ο Παπαδήμος. Κι όταν βγήκε ο κόσμος στους δρόμους με το βίαιο κλείσιμο της ΕΡΤ, έπεσε η συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ. Τέλος, με τις πανελλαδικές αντιφασιστικές διαδηλώσεις που ακολούθησαν τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα άρχισαν οι διώξεις της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής. Οποτεδήποτε βγήκε ο κόσμος στους δρόμους, έγινε στο πολιτικό σκηνικό αλλαγή.