Οι «νομάδες» και τα «ντελίβερι» στις σχολικές τάξεις!

Παιδεία καθηγητές - νομάδες

Αν η υποχρηματοδότηση του δημόσιου σχολείου (στους κρατικούς προϋπολογισμούς των ετών 2009 και 2015 παρατηρούμε μείωση του συνολικού προϋπολογισμού του Υπουργείου Παιδείας κατά 35% περίπου), το «μαχαίρι» στους μισθούς των εκπαιδευτικών, που οδηγούνται μήνα με τον μήνα σε φτωχοποίηση, είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση που πρέπει να αντιμετωπιστεί, κι αν οι πληθωρικές τάξεις και οι ευφάνταστοι τρόποι «κάλυψης» των κενών στα σχολεία με τη μείωση των διδακτικών ωρών και το «ξεχείλωμα» των αναθέσεων μαθημάτων (ο φιλόλογος διδάσκει θρησκευτικά, ο θεολόγος ιστορία, ο μηχανικός μαθηματικά και ο μαθηματικός φυσική), που βαθαίνουν το κράτος της αμάθειας,  είναι ένα εξόχως σημαντικό ζήτημα, στο οποίο πρέπει να δοθεί απάντηση από εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές, εξίσου σημαντικό θέμα είναι και μια νέα κατάσταση που αθέατα και αθόρυβα διαμορφώνεται στο δημόσιο σχολείο.

Αναφερόμαστε σε δυο ολοένα διογκούμενες ομάδες εκπαιδευτικών που μέσα στους σχολικούς χώρους ονομάζονται υπαινιχτικά «μετανάστες» και «ντελίβερι».

ΟΙ «ΝΟΜΑΔΕΣ» ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ

Τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα την περίοδο των μνημονίων, οι ελαστικές μορφές εργασίας αυξάνονται συνεχώς στη Δημόσια εκπαίδευση.

Βρισκόμαστε στην εποχή των αναπληρωτών «νομάδων δασκάλων», η επινόηση των οποίων καταργεί την παιδαγωγική σχέση και την αφοσίωση, που είναι απαραίτητες στην εκπαίδευση, η οποία είναι προφανέστατο ότι έχει ανάγκη από μόνιμους διορισμούς κι όχι από πλανόδιους εκπαιδευτικούς για να κλείνουν τρύπες του συστήματος.

Το σχολικό έτος 2011-2012 το ποσοστό των αναπληρωτών και ωρομισθίων εκπαιδευτικών επί των μονίμων εκπαιδευτικών ήταν 8% για να φτάσουμε το 2015-2016 στο 14,1%!

Και φέτος, για μια ακόμη χρονιά (έκτη στη σειρά), η αναλογία μόνιμου και ελαστικά εργαζόμενου προσωπικού (αναπληρωτές-ωρομίσθιοι) μεταβάλλεται υπέρ του δεύτερου, δείχνοντας με αυτό τον τρόπο το εργασιακό μοντέλο που αργά και συστηματικά εμπεδώνεται στις σχολικές μονάδες.

Για να έχει κάποιος μια εικόνα της μείωσης του μόνιμου εκπαιδευτικού πληθυσμού τα τελευταία χρόνια, αρκεί να πάρει υπόψη του την αναλογία αποχωρήσεων/ συνταξιοδοτήσεων από τη μια και μόνιμων διορισμών από την άλλη. Για παράδειγμα, στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση την περίοδο 2010/2011 – 2015/2016 αποχώρησαν περίπου 12.000 εκπαιδευτικοί και στη θέση τους διορίστηκαν μόλις 272!

Ακόμη περισσότερες είναι οι αποχωρήσεις στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, καθώς στην 6ετία 2010-2016 είχαμε συνολικά 18.794 αποχωρήσεις. Πιο αναλυτικά το 2010 είχαμε 2.839 αποχωρήσεις, το 2011 3.503 αποχωρήσεις, το 2012 3.186 αποχωρήσεις, το 2013 3.442 αποχωρήσεις, το 2014 3.235 αποχωρήσεις ,το 2015 1.638 αποχωρήσεις και τέλος το 2016 951 αποχωρήσεις μέχρι τέλη Οκτώβρη.

Η ΕΛΑΣΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΟΝΙΜΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ		ΠΟΣΟΣΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΠΟΥ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΣΕ ΔΥΟ ΕΩΣ ΠΕΝΤΕ ΣΧΟΛΕΙΑ
1964/65	2-3%	Καθηγητές Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης	23%
1976/77	4-5%
1985/86	7%
2011/12	8%	Εκπαιδευτικοί Ειδικοτήτων στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση	49%
2014/15	14%

ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ «ΝΤΕΛΙΒΕΡΙ»

Παράλληλα οι απανωτές ρυθμίσεις του Υπουργείου Παιδείας, κυρίως από το 2010 και μετά, οδηγούν σιγά σιγά στην πλήρη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των μονίμων εκπαιδευτικών καθώς χιλιάδες καλούνται να συμπληρώνουν το υποχρεωτικό ωράριο κάνοντας… ακροβατικά για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους μέχρι και σε πέντε διαφορετικά σχολεία.

Συγκεκριμένα την τρέχουσα σχολική χρονιά, περισσότεροι από 15.000 καθηγητές διδάσκουν σε 2 σχολεία και άνω στα Γυμνάσια, Λύκεια και ΕΠΑΛ της χώρας. Συνολικά το 18% των καθηγητών διδάσκει σε 2 σχολικές μονάδες και το 5% σε 3 και πάνω σχολικές μονάδες! Πολύ χειρότερα, ακόμη, είναι τα πράγματα στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση, ιδιαίτερα με τους εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων (αγγλικών, γαλλικών, φυσικής αγωγής, πληροφορικούς, καλλιτεχνικών μαθημάτων, μουσικούς, θεατρικής παιδείας κλπ).

Αυτό κι αν είναι εκπαιδευτικό «delivery».

Αυτό στην πραγματικότητα σημαίνει για τον εκπαιδευτικό να διδάσκει σε δύο και τρία σχολεία την ίδια ημέρα. Σημαίνει, ιδιαίτερα στην επαρχία, δεκάδες χιλιόμετρα καθημερινών μετακινήσεων. Σημαίνει φυσική εξόντωση και οικονομική εξαθλίωση των εκπαιδευτικών. Σημαίνει να αγνοεί ο εκπαιδευτικός ακόμα και τα ονόματα των μαθητών του. Σημαίνει απρόσωπη εκπαιδευτική διαδικασία και διάλυση των παιδαγωγικών αλλά και των ανθρώπινων σχέσεων μεταξύ δασκάλων και μαθητών, η ανάπτυξη των οποίων είναι απαραίτητος όρος για τη διατήρηση του αναγκαίου κοινωνικού ιστού για τη διαμόρφωση των προσωπικότητας των νέων.

Με βάση τα στοιχεία οι υπηρετούντες καθηγητές στις δευτεροβάθμια το 2015-2016 ήταν 68.221 γεγονός που σημαίνει ότι 15.690 εκπαιδευτικοί αναγκάζονται και διδάσκουν σε δυο έως και πέντε σχολεία με ότι αυτό συνεπάγεται για την εκπαιδευτική διαδικασία καθώς οι συνθήκες εργασίας των εκπαιδευτικών αποτελούν και συνθήκες μάθησης των μαθητών.

Είναι χαρακτηριστική η επιστολή του εκπαιδευτικού Γιώργου Βαρδακώστα :

                «Τελικά Εκπαιδευτικός ή Γάιδαρος;

                Η 5η Οκτωβρίου καθιερώθηκε από την UNESCO και εορτάζεται κάθε χρόνο σε πάνω από 100 χώρες παγκοσμίως ως η Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών. Ωστόσο μία μέρα πριν, στις 4 Οκτωβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα των ζώων.

                Ποια από τις δύο μέρες γιορτάζω;

                Γιατί μπορεί να αυτοπροσδιορίζομαι ως εκπαιδευτικός, όμως η αλήθεια είναι ότι μου συμπεριφέρονται σαν ζώο.

                – Τι είδους ζώο είμαι; Ίσως είμαι γάιδαρος επειδή:

• πηγαίνω σε 5 διαφορετικά σχολεία για να συμπληρώσω το ωράριό μου, λες και η γνώση είναι πακέτο που παραδίδεται με delivery.
• με βάζουν να διδάσκω διαφορετικά αντικείμενα από αυτά, που έχω σπουδάσει.
• είμαι αναγκασμένος να ζω για πολλά χρόνια σαν γυρολόγος, μακριά από την οικογένειά μου, βοσκώντας από δω κι από κει σε όλη την Ελλάδα.
• είμαι επιφορτισμένος με 100 διαφορετικές εργασίες, πέραν του διδακτικού μου ωραρίου, τις οποίες κανείς άλλος δεν γνωρίζει.
• γυρίζω στον στάβλο μου κάθε μέρα και παρά την κούραση, συνεχίζω την εργασία μου με την προετοιμασία του μαθήματος της επόμενης μέρας, διορθώνοντας γραπτά ή βγάζοντας θέματα για κάποιο γραπτό τεστ, χωρίς ποτέ να διαμαρτύρομαι.

                Μάλλον είμαι γάιδαρος γιατί ανέχομαι τις αλλαγές στα ωρολόγια προγράμματα, που έγιναν χωρίς παιδαγωγικά κριτήρια και χωρίς να με ρωτήσουν, μόνο και μόνο για να μην γίνουν προσλήψεις.

                Ωστόσο, αν και γάιδαρος, αγαπάω το λειτούργημά μου και παρά τις αντιξοότητες συνεχίζω να προσπαθώ και να ελπίζω…»

               

Αποκαλυπτικά είναι και τα λόγια της Αναστασίας μιας αναπληρώτριας Θεατρικής Αγωγής: «Έχουμε γίνει εκπαιδευτικοί – λάστιχο. Πηγαίνουμε σε 4 και 5 σχολεία, όχι μόνο για να καλυφθούν τα κενά, αλλά για να φανεί ότι τελικά φέτος κάτι έγινε με την Παιδεία. Οι ειδικότητες έχουν εξαπλωθεί παντού, λένε. Αυτό όμως είναι μία κοροϊδία. Δεν έχουν εξαπλωθεί, απλά συμπληρώνουμε 2 ώρες σε ένα σχολείο, 3 ώρες σε ένα άλλο με μεγάλες αποστάσεις μεταξύ τους. Είμαστε εκπαιδευτικοί που πηγαίνουμε κάθε μέρα σε άλλο σχολείο, κάνουμε σε διαφορετικά τμήματα… Ξημερώνει μία ημέρα και δεν ξέρουμε σε ποιο σχολείο θα πάμε. Και όλα αυτά για να καλύψουμε τις “τρύπες” της εκπαίδευσης και για να φανεί πως κάτι γίνεται στην Παιδεία. Αυτό όμως μόνο ουσιαστικό δεν είναι…».

Πηγή:https://www.prologos.gr/%CE%BF%CE%B9-%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B2%CE%B5%CF%81%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%82-%CF%83/?fbclid=IwAR3Hn3S-a0EiO-RiRJ6cCSSznQV9aFpLNpkybzlYyIU-Nc3Pd_VbkA-Y-00

Από τον συνδικαλισμό των αγώνων στον συνδικαλισμό της σαμπάνιας !!!

Είναι ολοφάνερο δυστυχώς το πέρασμα σε μία νέα συνδικαλιστική και όχι μόνο εποχή.

Είναι το πέρασμα από την εποχή των αγώνων στο δρόμο μαζί με ολόκληρη την κοινωνία,
στον συνδικαλισμό του φαίνεσθαι , του πελατολογίου,
της χειραψίας και του χτυπήματος στον  ώμο.
Δυστυχώς περάσαμε στην εποχή του συνδικαλισμού του αφρώδη οίνου.
Της γνωστής μας σαμπάνιας. Καλώς ήρθες νέα εποχή...

Η ελληνική πεζογραφία της Μεταπολίτευσης, σε ένα βιβλίο

Μια σημαντική μελέτη του Βαγγέλη Χατζηβασιλείου

Περί τους 457 Έλληνες συγγραφείς μέτρησε η κριτικός λογοτεχνίας Ελισάβετ Κοτζιά στο ευρετήριο της μελέτης του Βαγγέλη Χατζηβασιλείου «Η κίνηση του εκκρεμούς. Άτομο και κοινωνία στη νεότερη ελληνική πεζογραφία 1974-2017». Κι αν το πολλαπλασιάσουμε με τον αριθμό βιβλίων των συγγραφέων και την αξιολόγηση τους φτάνουμε σε αρκετές χιλιάδες βιβλία συνέχισε η Ελισάβετ Κοτζιά, διερωτώμενη γιατί ο Χατζηβασιλείου δεν περιορίστηκε στους σημαντικούς συγγραφείς.

Σε μια συζήτηση απολαυστική, με λόγο διαυγή και χωρίς θεωρητικοποίηση της λογοτεχνίας οι δύο κριτικοί λογοτεχνίας παρουσίασαν στην κατάμεστη από λογοτέχνες και εκδότες αίθουσα του Βιοτεχνικού Επιμελητήριου, τον πολύτιμο τόμο των 910 σελίδων. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πόλις και χαιρετίστηκε από την κριτική ως βιβλίο αναφοράς.

Ένα βιβλίο άθλος, καρπός έρευνας και μελέτης του Β. Χατζηβασιλείου επί σαράντα χρόνια, όσα ασκεί την κριτική λογοτεχνίας από διάφορα έντυπα και εφημερίδες, τα τελευταία χρόνια και ως συντάκτης βιβλίου στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

«Η ιδέα του βιβλίου» εξήγησε ο συγγραφέας του τόμου «ήταν να καταγράψω κάποια φαινόμενα μιας εποχής, όπου σταδιακά το άτομο αποκόπτεται από το δημόσιο χώρο, να δώσω μεγάλο εύρος για να αποκαλύψω περισσότερες πτυχές του θέματος». Κρίνοντας από το αποτέλεσμα, σίγουρα οι επόμενοι θα έχουν μια συνολική εικόνα καταγραφών (φυσικά όχι εγκυκλοπαιδική) για την αλλαγή της κοινωνίας, του τόπου και το ανάλογο της στη λογοτεχνία.

Το βιβλίο «Η κίνηση του εκκρεμούς. Άτομο και κοινωνία στη νεότερη ελληνική πεζογραφία 1974-2017» στην πραγματικότητα υπερβαίνει το 1974 και τη Μεταπολίτευση, καλύπτοντας το σύνολο της μεταπολεμικής περιόδου. Η έρευνα του καλύπτει τους πεζογράφους που εμφανίστηκαν στα ελληνικά γράμματα μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και οι οποίοι, παραμένοντας άρρηκτα συνδεδεμένοι με τα καυτά ζητήματα της πολιτικής και της Ιστορίας, έδωσαν σημαντικό μέρος του έργου τους τα χρόνια της Μεταπολίτευσης, κόβοντας προοδευτικά τους δεσμούς του ατόμου με τον δημόσιο χώρο.

«Έχουμε δύο γενιές λογοτεχνών που αποτυπώνουν αυτό το φαινόμενο. Και παρόλο που δεν έχω μετρήσει το εύρος της καταγραφής ξέρεις ότι έχουν μείνει πολλοί απ΄ έξω» είπε ο Βαγγέλης Χατζηβασιλείου με ένα μείγμα γνώσης και ενστίκτου. «Στο βιβλίο, βέβαια, υπάρχουν συγγραφείς που δεν αξιολογείς το έργο τους, απλώς παραθέτεις τίτλους βιβλίων. Τους αξιολογείς μέσα στη σιωπή σου» προσέθεσε η Ελισάβετ Κοτζιά.

πηγή :http://www.alfavita.gr/koinonia/272205_i-elliniki-pezografia-tis-metapoliteysis-se-ena-biblio

Με το «Κιέριον» μπήκε στην ιστορία

dimos_theos_skinothetis_1935-2018.jpg

EUROKINISSI/ΒΕΡΒΕΡΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

30.10.2018, 06:45 | Ετικέτες:  Ιστορία, κινηματογράφος, σκηνοθέτες

Συντάκτης: 

Βένα Γεωργακοπούλου

To όνομά του προκαλούσε δέος. «Δήμος Θέος», λέγαμε, «ο πατέρας του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου». Το «Κιέριον», η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, ήταν από τα προαπαιτούμενα, τα must, για όποιον ήθελε να λέγεται γνώστης του ελληνικού σινεμά.

Από την άλλη, το κοινό, ακόμα και το δήθεν ανοιχτό του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, στις άγριες, βέβαια, και αντιδημοκρατικές εποχές του «β’ εξώστη», τον είχε κατασπαράξει. Ενδέχεται ο «Καπετάν Μεϊντάνος» του (1987) να είναι μία από τις περισσότερο άγρια και άδικα γιουχαϊσμένες ταινίες του φεστιβάλ, αφού ο ανήσυχος σκηνοθέτης σταδιακά είχε ξεφύγει από κάθε συμβατική μορφή και αφήγηση. Το ελληνικό σινεμά, όμως, σκύβει με θλίψη, σεβασμό και αγάπη πάνω στη σορό του. Ο Δήμος Θέος πέθανε χθες στα 83 του χρόνια. Κηδεύεται σήμερα στις 12.30 στο νεκροταφείο του Βύρωνα.

Δεν άφησε πίσω του πολλές ταινίες, αλλά πλούσιο έργο (ντοκιμαντέρ, δοκίμια). Ανθρωπος ευγενής, διακριτικός, βαθιά μορφωμένος και ελεύθερος από δογματισμούς και κόμματα (αν και παλιότερα είχε ενταχθεί στην ΕΔΑ και είχε γίνει γραμματέας της ΕΤΕΚΤ), δεν δίστασε για να ζήσει να γίνει για πολλά χρόνια, τη δεκαετία του ‘80, παλαιοβιβλιοπώλης, ιδιοκτήτης του περίφημου «Ο δικός σας Τιπούκειτος» στο Μοναστηράκι.

«Κιέριον» (1967/1974) | 

Γεννήθηκε το 1935 στα Αγραφα Καρδίτσας και όταν κατέβηκε στην Αθήνα βρέθηκε, από βαφέας σκηνικών στο θέατρο «Ακροπόλ», σε κινηματογραφικό συνεργείο. Για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη σε εμπορικές ταινίες. Εκεί γνώρισε τον Κώστα Φέρρη, στενό συνεργάτη του τα επόμενα χρόνια. Ο Φώτος Λαμπρινός ήταν, όμως, ο πρώτος με τον οποίο ταυτίστηκε, όχι μόνο γιατί πάνω από δέκα χρόνια ήταν φίλοι και αδελφοί, όπως μας έλεγε χθες ο Λαμπρινός, αλλά και γιατί συνυπέγραψαν το ιστορικής πια σημασίας ντοκιμαντέρ μικρού μήκους «100 ώρες του Μάη» για τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη.

Μια άλλη δολοφονία έμελλε, όμως, να κρίνει την καριέρα του, αλλά ίσως την ίδια την πορεία του ελληνικού κινηματογράφου, το «Κιέριον», κατ’ όψιν ένα ωραίο νουάρ, κατά βάθος ένα τολμηρό, πολιτικό θρίλερ, βασισμένο ελεύθερα στη δολοφονία του Πολκ, αποκάλυψη και μαζί καταδίκη του παρακράτους.

Η ταινία άρχισε να γυρίζεται λίγο πριν από τη δικτατορία, έχοντας συγκεντρώσει γύρω από τον Θέο μια μεγάλη ομάδα από ανθρώπους που θα σημάδευαν το ελληνικό σινεμά (Αγγελόπουλος, Σφήκας, Φέρρης,Τορνές, Μαρκετάκη, Πανουσόπουλος κ.ά). Η χούντα ανάγκασε τον Θέο, μαζί με ό,τι υλικό είχε γυρίσει, να καταφύγει σε Παρίσι και Λονδίνο, να κάνει εκεί ένα πρώτο μοντάζ της ταινίας, που, όντας απαγορευμένη στην Ελλάδα, παίχτηκε σε ξένα φεστιβάλ και πήρε κι ένα ειδικό βραβείο στη Βενετία. Μόνο μετά τη δικτατορία ολοκληρώθηκε και θριάμβευσε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 1974 (βραβείο καλύτερης ταινίας, πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη ο ίδιος ο Θέος).

Οι επόμενες ταινίες του ήταν όλες εντελώς διαφορετικές. Η «Διαδικασία» (1976), μια παραλλαγή του μύθου της Αντιγόνης, δοκιμιακής περισσότερο κινηματογραφικής γραφής, έφερε αμηχανία σε κριτικούς και κοινό. Ο «Καπετάν Μεϊντάνος», που με απόσταση πολλών χρόνων, ανέβηκε το 1987 στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και πέρασε άσχημα, όπως ήδη γράψαμε, μελετούσε τη ζωή οπλαρχηγού του 17ου αιώνα. Η τελευταία ταινία μυθοπλασίας του ήταν ο «Ελεάτης Ξένος» (1996), μια παραλλαγή του μύθου του Ορφέα και της Ευρυδίκης, με ηρωίδα μια Γερμανίδα που αναζητεί στην Ελλάδα τον άγνωστο πατέρα της.

Ο Δήμος Θέος δεν καθόταν στα ενδιάμεσα ανενεργός. Γύρισε πολλά ντοκιμαντέρ (όπως τη σειρά «Ελληνισμός και Δύση» για την ΕΡΤ και το «Υπερρεαλιστικό happening»), σκηνοθέτησε επεισόδια σειρών μυθοπλασίας («Ο Φονιάς» της ΕΡΤ), υπέγραψε «Παρασκήνια», έκανε τον ηθοποιό σε ταινίες φίλων του (όπως στον «Εξόριστο στην Κεντρική Λεωφόρο» του Φέρρη) και το μοντάζ στο «Μπαλαμός» του Τορνέ. Εγραψε το μυθιστόρημα «Μανιάκ Μπέης», δίδαξε και σινεμά. Το 2006 το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, επί Δέσποινας Μουζάκη, τον τίμησε με μεγάλο αφιέρωμα στο έργο του.

πηγή :http://www.efsyn.gr/arthro/me-kierion-mpike-stin-istoria

Ενόψει των εκλογών αιρετών 5 (Μεγαλομανία , ναρκισσισμός και ταρτουφική υποκρισία )

Η μεγαλομανία και ο ναρκισσισμός συναγωνίζονται με τον εγωισμό και την ταρτουφική υποκρισία από κάποιους υποψηφίους χαλίφηδες ... 

Number of deaths in the WW2 per country (αριθμός νεκρών ανά χώρα στον Β΄ Π.Π) Βαρύ το τίμημα για την Ελλάδα.

ΙΣΩΣ ΗΡΘΕ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ-ΕΣ ΑΙΡΕΤΟ-ΟΥΣ ΣΤΟ ΠΥΣΠΕ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

Ούτε μια ούτε δυο αλλά 14 συναδέλφισσες θέτουν υποψηφιότητα για αιρετοί στο Πυσπε Καστοριάς έναντι 12 ανδρών. 

Στα 26 χρόνια που δουλεύω δάσκαλος δεν θυμάμαι ποτέ γυναίκα αιρετό!! Μάλλον ήρθε ο καιρός !

Καλή επιτυχία ολόψυχα συναδέλφισσες !! 

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΚΙΝΗΣΗ	ΔΑΚΕ	ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ-ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ
. ΑΡΒΑΝΙΤOY ΓΕΩΡΓΙΑ   . ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΙΩΑΝΝΑ    ΜΑΚΡΗ ΝΙΚΟΛΕΤΑ   ΝΤΑΡΝΤΑΝΗ ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ  ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΙΝΑ . ΠΑΡΧΑΡΙΔΟΥ ΑΛΚΗΣΤΗ	Μιχαλοπούλου Αλεξάνδρα Σιδηροπούλου Έφη	Αγγελίδου Παρασκευή Αλεξίου-Ρέτζιου Κωνσταντίνα Γκώτη Μαρία Λυκομήτρου Σόνια Ματσουλιάδη Χριστίνα Σιώμου Ευανθία

Ο Ακήρυχτος Πόλεμος σε βάρος των Λαών (ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ)

Αυτά είναι τα αποτελέσματα των γενοκτόνων μνημονιακών πολιτικών»

«Από την εφαρμογή του προγράμματος λιτότητας, η Ελλάδα μείωσε τον δείκτη δαπανών για την υγειονομική περίθαλψη σε σχέση με το ΑΕΠ σε ένα από τα χαμηλότερα στην ΕΕ, με 50% λιγότερη δημόσια νοσοκομειακή χρηματοδότηση το 2015 από ό,τι το 2009. Η μείωση αυτή έχει αφήσει τα νοσοκομεία με έλλειμμα σε βασικές προμήθειες, ενώ οι πολίτες αντιμετωπίζουν παροδικές ελλείψεις φαρμάκων.» Βασισμένο σε μελέτη του βρετανικού ιατρικού περιοδικού The Lancet, το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού δημοσιεύει δελτίο Τύπου, εφιστώντας την προσοχή στο πώς η λιτότητα στη δημόσια υγεία αύξησε στη χώρα μας τα ποσοστά θνησιμότητας, τα ποσοστά φυματίωσης, HIV, καθώς και τα περιστατικά αυτοτραυματισμών, κατάθλιψης και αυτοκτονιών.

 

 ΑΚΟΥ ΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ

 

 

Ακολουθεί το δελτίο Τύπου του Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου: 

Από τον Δεκέμβριο του ’11 που ξεκίνησε την λειτουργία το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού (ΜΚΙΕ), ήταν ξεκάθαρο ότι οι πολιτικές λιτότητας και το 1ο μνημόνιο που είχε υπογράψει η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, θα έφερναν τον όλεθρο και την καταστροφή στην ελληνική κοινωνία. Από τότε καταγγέλαμε ότι η λιτότητα στην δημόσια υγεία θα επιδείνωνε τους δείκτες υγείας. 7 χρόνια μετά, με 3 μνημόνια και δεσμεύσεις μέχρι το 2060, μια μελέτη του βρετανικού The Lancet έρχεται να αποδείξει ακριβώς αυτό. Η μελέτη με τίτλο «The burden of disease in Greece, health loss, risk factors, and health financing, 2000–16: an analysis of the Global Burden of Disease Study 2016» περιλαμβάνει τα εξής αποτελέσματα (της λιτότητας):

1) Αύξηση της θνησιμότητας του γενικού πληθυσμού από τις 997.8 ανά 100.000 κατοίκους το 2010 στις 1174.9 το 2016, δηλαδή είχαμε μια αύξηση της θνησιμότητας κατά 17.8%!

2) Τα περιστατικά φυματίωσης έχουν αυξηθεί ανάμεσα στους Έλληνες πολίτες.

3) Τα περιστατικά HIV σχεδόν διπλασιάστηκαν την περίοδο 2010-2012 λόγω της κατάργησης του προγράμματος παροχής δωρεάν συρίγγων στους χρήστες ναρκωτικών.

4) Αύξηση των περιστατικών κατάθλιψης και αυτοκτονιών.

Η μελέτη συνεχίζει και αναλύει την αύξηση των θανάτων του γενικού πληθυσμού ανά ηλικία (η Ελλάδα αναφέρεται με ΜΠΛΕ χρώμα) και αναφέρει ότι οι θάνατοι «συνέπεσαν» με τις μειώσεις που έγιναν στους προϋπολογισμούς για την δημόσια υγεία από το 2010 και μετά.

Επίσης αυξήθηκαν οι ανεπιθύμητες παρενέργειες από τα φάρμακα, οι αυτοτραυματισμοί και πολλά είδη καρκίνων σε όλες τις ηλικίες. Βρέφη και παιδιά μικρότερα των 5 ετών πεθαίνουν από ασθένειες που είναι πλήρως ιάσιμες (όπως αιμολυτική νόσος και νεογνική σηψαιμία). Υψηλή αύξηση έχει επέλθει στους αυτοτραυματισμούς εφήβων και νέων. Έχουμε αύξηση στις ηλικίες 15-49 στο HIV, σε διάφορα είδη ιάσιμων νεοπλασιών, σε όλα τα είδη των κιρρώσεων, σε νευρολογικές παθήσεις (όπως η πολλαπλή σκλήρυνση κατά πλάκας, και η νόσος κινητικών νευρώνων), στη χρόνια νεφρική νόσο, και τους περισσότερους τύπους καρδιαγγειακών παθήσεων.

Με λίγα λόγια:

– Τα νεογέννητα βρέφη πεθαίνουν από θεραπεύσιμες ασθένειες.

– Οι έφηβοι και οι νέοι ενήλικες αυτοκτονούν.

– Οι έφηβοι και οι ενήλικες πεθαίνουν από ασθένειες που σχετίζονται με την κακή διατροφή, την κατάχρηση οινοπνεύματος και το κάπνισμα, καθώς και από θεραπεύσιμες ασθένειες.

Όπως σημειώνει το περιοδικό Forbes σε πρόσφατο άρθρο του που βασίστηκε στην μελέτη της Lancet:

«Η αύξηση των θανάτων από αυτοτραυματισμό μεταξύ των νέων ενηλίκων είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή. Αυτό είναι το ανθρώπινο κόστος για το τρομακτικά υψηλό ποσοστό ανεργίας των νέων στην Ελλάδα.Στο ύψος της κρίσης, το 2013, ήταν 58,21% – πάνω από το ήμισυ όλων των νέων ενηλίκων. Ακόμα και τώρα, παρότι μισό εκατομμύριο νέων εγκατέλειψαν τη χώρα, είναι πάνω από 40%. Οι Έλληνες νεαροί ενήλικες πρέπει να επιλέξουν να φύγουν ή να αντιμετωπίσουν μια ανεργία διαρκείας. Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι οι αυτοτραυματισμοί και οι αυτοκτονίες έχουν αυξηθεί. Παρά την απόγνωση, οι μεγαλύτερες αυξήσεις θνησιμότητας δεν είναι μεταξύ των νέων ενηλίκων, αλλά μεταξύ των μωρών και των πολύ ηλικιωμένων.  Αυτό μιλάει (από μόνο του) για μια κρίση στην υγειονομική περίθαλψη.»

Η μελέτη της Lancet αναφέρει ξεκάθαρα ότι από το 2008 μέχρι και το 2014 η δημόσια δαπάνη για το Εθνικό Σύστημα Υγείας της χώρας μειώθηκε από το 9.8% του ΑΕΠ το 2008 σε 8.1% το 2014, και έχει πέσει σήμερα στο 6%! Να μην ξεχνάμε παράλληλα ότι το ΑΕΠ μας μειώθηκε περισσότερο από 25% την ίδια περίοδο (που σημαίνει ότι η δημόσια δαπάνη είναι 4.5 % έναντι του 9.8% του 2008!).

Η μελέτη της Lancet παράλληλα αναφέρει ξεκάθαρα:

«Από την εφαρμογή του προγράμματος λιτότητας, η Ελλάδα μείωσε τον δείκτη δαπανών για την υγειονομική περίθαλψη σε σχέση με το ΑΕΠ σε ένα από τα χαμηλότερα στην ΕΕ, με 50% λιγότερη δημόσια νοσοκομειακή χρηματοδότηση το 2015 από ό, τι το 2009. Η μείωση αυτή έχει αφήσει τα νοσοκομεία με έλλειμμα σε βασικές προμήθειες, ενώ οι πολίτες αντιμετωπίζουν παροδικές ελλείψεις φαρμάκων.»

Όλα τα παραπάνω εξηγούν με τον καλύτερο τρόπο γιατί τα δημόσια νοσοκομεία έχουν διαλυθεί στην κυριολεξία, με τεράστιες ελλείψεις σε υλικά, φάρμακα και ανθρώπινο δυναμικό. Ο μοναδικός λόγος που δεν έχουν καταρρεύσει είναι γιατί το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό υπερβάλει εαυτό και καλύπτει με προσωπικό κόστος τις παντελείς ελλείψεις.

Όλα τα παραπάνω στοιχεία είναι αδιάψευστος μάρτυρας μια λιτότητας που δολοφονεί πολίτες βάσει των πολιτικών που εφαρμόζουν όλες οι κυβερνήσεις από το 2010 μέχρι και σήμερα, μιας λιτότητας που συνιστά γενοκτονία σύμφωνα με τους όρους του ΟΗΕ (διαβάστε εδώ τον ορισμό – στα Αγγλικά – ).

Ποιος θα απαντήσει από το υπουργείο υγείας και θα εξηγήσει:

– για τις λίστες αναμονής χιλιάδων καρκινοπαθών που στην κυριολεξία λιώνουν περιμένοντας μέχρι και 4 μήνες για να ξεκινήσουν τις θεραπείες τους;

– για τις τραγικές ελλείψεις σε φάρμακα που αναγκάζουν τα δημόσια νοσοκομεία να ψάχνουν δεξιά και αριστερά για να καλύψουν τις ανάγκες των ασθενών τους;

Και για να διαπιστώσουμε την ουσία της πρόσβασης των ανασφάλιστων ασθενών στο δημόσιο σύστημα υγείας ας απαντήσει το υπουργείο υγείας:

– πόσα χρήματα έχουν δοθεί για την νοσηλεία και τις διαγνωστικές εξετάσεις των ανασφάλιστων ασθενών;

– πόσα ηλεκτρονικά παραπεμπτικά για αξονικές – μαγνητικές – σπινθηρογραφήματα γράφτηκαν σε ανασφάλιστους ασθενείς και πόσες τελικά εξετάσεις πραγματοποιήθηκαν;

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
(ΔΕΥΤΕΡΑ-ΠΕΜΠΤΗ 10:00-20:00, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10:00-19:00) και (ΣΑΒΒΑΤΟ 10:00-14:00)
ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 210 9631950
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΙΑΤΡΕΙΟΥ: εντός της πρώην Αμερικανικής βάσης
(δίπλα στο Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικού, 200 μέτρα από την Τροχαία Ελληνικού)
Ιστοσελίδα: http://www.mkiellinikou.org
email: mkiellinikou@gmail.com


πηγή:https://www.thepressproject.gr/article/134458/Auta-einai-ta-apotelesmata-ton-genoktonon-mnimoniakon-politikon

Σούπερ ηρωίδες οι εργαζόμενες μητέρες

20-dikaiosini.jpg

22.10.2018, 16:12 | Ετικέτες:  γονείς, γυναίκες, παιδιά, οικογένεια, ελεύθεροι επαγγελματίες,εργασία, κρίση

Συντάκτης: 

Ιωάννα Σωτήρχου

Η κρίση δεν έκανε διακρίσεις. Γονάτισε τους εργαζόμενους, εξευτέλισε την έννοια της αμειβόμενης εργασίας ιδιαίτερα για τη νεότερη γενιά και δεν χαρίστηκε ούτε στα επαγγέλματα που θα μπορούσαν να θεωρηθούν προνομιούχα.

Οι συνθήκες επιβαρύνουν δυσανάλογα τις γυναίκες, ειδικά αν έχουν να εξισορροπήσουν την οικογενειακή με την επαγγελματική τους ζωή, να συνδυάσουν τη μητρότητα με την εργασία.

Στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος «Ισορροπία μεταξύ εργασίας και ζωής στο πλαίσιο των αλλαγών στην οικογένεια και στην αγορά εργασίας στην Ελλάδα» μελετήθηκαν και επαγγελματικές κατηγορίες γυναικών με υψηλό μορφωτικό επίπεδο που ασκούν επιστημονικά επαγγέλματα.

«Γυναίκες στα νομικά επαγγέλματα την εποχή της κρίσης. Ανάμεσα στην εργασία και την οικογένεια», είναι ο τόμος που εκδόθηκε από το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών που εξετάζει την πραγματικότητα με την οποία είναι αντιμέτωπες οι γυναίκες που ασκούν ένα επάγγελμα απαιτητικό τόσο σε επιστημονική κατάρτιση όσο και εργασιακό φόρτο και ταυτόχρονα καλούνται να μεγαλώσουν τα παιδιά τους ακροβατώντας ανάμεσα σε δύο ιδιότητες αλλά και σε παραδοσιακούς και νέους ρόλους.

Η αύξηση του φόρτου εργασίας, η ακωδικοποίητη πολυνομία, η γραφειοκρατία, η μείωση εισοδήματος αποτελούν τον κοινό τόπο για τα βάρη που καλούνται να επωμιστούν οι γυναίκες στα νομικά επαγγέλματα και παράλληλα να λειτουργήσουν και ως σύζυγοι και μητέρες.

Από τα περιεχόμενα του τόμου παρουσιάζουμε τις περιπτώσεις των δικηγόρων και των δικαστών που ελάχιστα έχουν διερευνηθεί επιστημονικά.

Δέσμιες δύο... δεσμών

«Κάποτε λέγαμε ότι οι γυναίκες μέσω της εργασίας και της οικονομικής ανεξαρτησίας θα μπορούσαν να χειραφετηθούν. Και σήμερα, έχοντας κατακτήσει θέσεις που παλιά δεν θα μπορούσαν να διεκδικήσουν, είναι δεσμευμένες και με τους παλιούς και με τους νέους ρόλους τους, μητρικούς και επαγγελματικούς, που επιπλέον επιφορτίζονται με την κρίση, για να βρεθούν δέσμιες δύο δεσμών: ούτε βοήθεια μπορούν να έχουν στον μητρικό τους ρόλο λόγω οικονομικής στενότητας και απουσίας κρατικών δομών, ενώ και στα επαγγελματικά η κατάσταση χειροτερεύει, εντατικοποιείται η δουλειά, μειώνονται τα χρήματα και αυξάνεται η ευθύνη», συνοψίζει για την «Εφ.Συν.» η Μαρία Θανοπούλου, που μαζί με την Ιωάννα Τσίγκανου ως διευθύντριες ερευνών είχαν την επιστημονική ευθύνη της ποιοτικής έρευνας για τις «Γυναίκες στα νομικά επαγγέλματα την εποχή της κρίσης. Ανάμεσα στην εργασία και την οικογένεια».

Στις μελέτες περιπτώσεων περιλαμβάνεται επίσης και αυτή των γυναικών συμβολαιογράφων.

Πλειονότηταστα νομικά επαγγέλματα

Γένους θηλυκού είναι τα νομικά επαγγέλματα, όπως προκύπτει από τη μελέτη του ερευνητή Γιάννη Κανδύλη «Κοινωνική Φυσιογνωμία και Γεωγραφία των Νομικών Επαγγελμάτων», που περιλαμβάνεται στον τόμο. Μέσα σε μία 20ετία, 1991-2011, οι γυναίκες στα νομικά επαγγέλματα έφτασαν να αποτελούν την πλειονότητα με ποσοστό 58%. Ιδιαίτερα στη νεότερη ηλικιακή ομάδα, έως 34 ετών, το ποσοστό των γυναικών φτάνει το 70%.

Στα νομικά επαγγέλματα υπερτερούν οι δικηγόροι (86,5%), το 7% είναι οι δικαστές και το 6,5% είναι τα λοιπά επαγγέλματα (συμβολαιογράφοι κ.λπ.). Με βάση αυτή τη διάκριση, γυναίκες είναι το 55,4% των δικηγόρων, το 66,4% των δικαστών και το 83,9% των λοιπών νομικών επαγγελμάτων.

Η επαγγελματική επιλογή επηρεάζει πολυσήμαντα την οικογενειακή κατάστασή τους:

• Σε αντίθεση με ό,τι ισχύει στον γενικό πληθυσμό, παντρεύονται σπανιότερα. Στις γυναίκες νομικούς το ποσοστό αγάμων ήταν σχεδόν δυόμισι φορές μεγαλύτερο από το αντίστοιχο του γενικού γυναικείου πληθυσμού (41,5% έναντι 17,5%).

• Επίσης αποκτούν και λιγότερα παιδιά, ειδικά οι δικηγόροι: στο σύνολο όλων των νομικών επαγγελμάτων, σύμφωνα με τα στοιχεία της ίδιας απογραφής περισσότερες από τις μισές νομικούς (52%) του συνόλου δεν έχουν αποκτήσει παιδιά, η μία στις τέσσερις έχει δύο παιδιά (25,3%), το 18,5% έχει ένα παιδί και μόλις το 4,3% έχει αποκτήσει 3-4 παιδιά.

Συνολικά, στις 100 γυναίκες νομικούς αναλογούν 83 παιδιά, όταν στον γενικό πληθυσμό σε 100 γυναίκες αναλογούν 162 παιδιά. Συγκεκριμένα, τα λιγότερα παιδιά αναλογούν στις δικηγόρους (73 παιδιά/100 δικηγόρους), σε 100 δικαστίνες αναλογούν 109 παιδιά, και 147 παιδιά αναλογούν σε 100 γυναίκες των λοιπών νομικών επαγγελμάτων.

Μαχόμενη δικηγορία, μαχόμενη μητρότητα

«Μαχόμενη δικηγορία - μαχόμενη μητρότητα. Υπερβάσεις και ελιγμοί» είναι η ποιοτική έρευνα που διενήργησε παίρνοντας συνεντεύξεις από δικηγόρους ηλικίας 30-53 ετών, μητέρες ανηλίκων, που ασκούν ελεύθερο επάγγελμα, η ερευνήτρια του ΕΚΚΕ Αμαλία Φραγκίσκου. Σημειώνεται ότι ιστορικά στη χώρα μας καταγράφεται υπερπληθώρα δικηγόρων, ενώ το πτυχίο της νομικής περιβάλλεται με την αντίληψη της πολυλειτουργικότητας.

Δυσκολίες υπήρχαν και τον καιρό της ευμάρειας. Εξάλλου, η Αθήνα είναι μια πόλη εχθρική και για την ελεύθερη δικηγορία και για τα παιδιά. Ολες κατέθεσαν πως είναι ασύμβατο να έχεις οικογένεια και γραφείο, γιατί και τα δύο απαιτούν πλήρη αφοσίωση, δεν υπάρχει ωράριο – «να τρέχεις το πρωί στις υπηρεσίες και το απόγευμα να γράφεις ή να έχεις συναντήσεις με πελάτες», όπως αναφέρει μία δικηγόρος, όμως τουλάχιστον παλαιότερα υπήρχε η αμειβόμενη βοήθεια είτε στο γραφείο είτε στο σπίτι. Με τη διαρκή αρωγή βέβαια της πατρικής οικογένειας.

Στην εποχή της κρίσης, στις πιέσεις από τις ιδιαιτερότητες του επαγγέλματος προστέθηκε η συρρίκνωση του εισοδήματος καθιστώντας απαγορευτική την εξωτερική βοήθεια επ' αμοιβή, με αποτέλεσμα να γίνει ακόμη πιο δύσκολος ο συνδυασμός μητρότητας και επαγγελματικής δραστηριότητας. Παρουσιάζεται ένας «κόσμος τύψεων», απαιτώντας συχνά υπερβάσεις πνευματικών και σωματικών ορίων καθιστώντας τους δύο ρόλους ασύμβατους.

Το κρίσιμο σημείο, που το τόνισαν όλες όσες πήραν μέρος στην έρευνα, είναι «το πού αφοσιώνεσαι», γιατί όπως όλες παραδέχονται «αποκλείεται να τα κάνεις και τα δύο καλά, κάπου κάτι θα ρίξεις».

Σε κάθε περίπτωση, οι απώλειες είναι δεδομένες. Οι στιγμές που χάθηκαν με το παιδί, ο κλονισμός της υγείας –«μιλάμε για αρρώστιες, χάπια, αϋπνία, κατάθλιψη, το αίσθημα ότι δεν είσαι επαρκής πουθενά»–, η καριέρα, ακόμη και ο γάμος.

Επιδεινώθηκε ακόμη και αυτό που βιώνουν στα δικηγορικά γραφεία τους καθώς μεταφέρουν μια ζοφερή κατάσταση: «πελάτες επιθετικοί ή σε κατάρρευση, πλειστηριασμοί, ρύθμιση χρεών, απολύσεις, διαζύγια...».

«Αυτές οι γυναίκες –όπως μας λέει η ερευνήτρια– έχουν να απορροφήσουν όλη αυτή την ένταση των ανθρώπων που νιώθουν ακυρωμένοι και μετά πρέπει να “μεταμφιεστούν”, να παραμερίσουν τα αισθήματά τους, για να μην το μεταφέρουν στα παιδιά τους, γιατί θέλουν να τους εξασφαλίσουν το δικαίωμα να κάνουν όνειρα».

Ισως δεν είναι τυχαίο ότι οι ίδιες θεωρούν ασυμβίβαστο το επάγγελμα με τη μητρότητα, περιγράφουν αυτό που ζουν σαν «ρόλο για σούπερ ήρωες», πιστεύουν ότι «πληρώνεις με πολύ μεγάλο τίμημα το γεγονός ότι θέλεις να ζήσεις τη μητρότητα στην Ελλάδα».

«Είχαμε το 100% και τώρα έχουμε το 200%», είναι η ακριβής διατύπωση μιας δικηγόρου, χωρίς ωστόσο να προκρίνει την επιστροφή στο σπίτι. Μία άλλη δικηγόρος κάνει λόγο για «τη σύγκρουση που τρέφει» καθώς πρόκειται για ρόλους που προσφέρουν αυτοπραγμάτωση.

Ανάλογα με την ηλικία τους, οι γυναίκες δικηγόροι αναφέρουν ότι βιώνουν διαφορετικές καταστάσεις.

Οι μεγαλύτερης ηλικίας, που παραμέρισαν τα επαγγελματικά τους μέχρι να μεγαλώσουν τα παιδιά, τώρα που μπορούν να δοθούν στη δουλειά διαπιστώνουν ότι δεν υπάρχει δουλειά.

Οι νεότερες ζουν μια πικρή διάψευση της «πολυλειτουργικότητας» του πτυχίου τους, επιχειρώντας να φύγουν από το επάγγελμα παρά τη θέλησή τους και παρά το ότι βρίσκουν υποστήριξη από τους νέους συζύγους, ενώ στις ενδιάμεσες ηλικίες υπάρχει μια διάχυτη αμηχανία.

Ισως στη δήλωσή τους, ότι δεν επιθυμούν τα παιδιά τους να ακολουθήσουν αυτόν τον επαγγελματικό δρόμο, να αποτυπώνονται οι δυσοίωνες προοπτικές που βλέπουν να διαγράφονται για το επάγγελμά τους, οι δύσκολες συνθήκες εργασίας, η υπαλληλοποίηση, η τάση για συσπείρωση σε σχήματα συνεργασίας.

Θα άλλαζαν κάτι; Στην ουσία όλες ζητούν προστασία της μητρότητας από την πολιτεία και τον ΔΣΑ ειδικά.

Εν κατακλείδι: «Η απώλεια είναι δεδομένη σε κάθε περίσταση, το τίμημα καταβάλλεται και αυτό που ποικίλλει είναι το πού εντοπίζεται», λέει στην «Εφ.Συν.» η κ. Φραγκίσκου.

Επαγγελματική και οικογενειακή ζωή των γυναικών δικαστών
Μια ασύμπτωτη σχέση

Στην έρευνά της σε γυναίκες δικαστές 38-51 ετών με ανήλικα παιδιά που πραγματοποίησε η ερευνήτρια εγκληματολόγος Εμμυ Φρονίμου, ήρθε αντιμέτωπη με μια διάψευση: δεν συνάντησε τις «δυσπρόσιτες γυναίκες με τον ψυχρό ορθολογισμό και το τιμωρητικό πνεύμα» που ανέμενε από τις δικαστίνες. Αντίθετα, όπως μας λέει, βρήκε γυναίκες «δραστήριες, σκληρά εργαζόμενες αλλά ταυτόχρονα και ευαισθητοποιημένες με βαθιά ενσυναίσθηση για τους ανθρώπους που καλούνται να κρίνουν από την έδρα και ιδιαίτερα για τους ανήλικους παραβάτες».

Οι μακροχρόνιες σπουδές, η υποχρεωτική άσκηση δικηγορίας και οι συνεχείς μεταθέσεις σε διάφορα μέρη της χώρας που απαιτεί το επάγγελμα παρατείνουν το χρονικό όριο που οι γυναίκες δικαστές αποφασίζουν να κάνουν οικογένεια. Ισχυρίζονται δε ότι ο αριθμός των νεαρών συναδέλφων τους που δεν προλαβαίνει τη δημιουργία οικογένειας μέσα στα όρια της αναπαραγωγικής ηλικίας αυξάνει συνεχώς. Κι ακόμη, η εντύπωση που δόθηκε στην ερευνήτρια είναι ότι το να έχει μια γυναίκα δικαστής παιδιά αντιμετωπίζεται ως μειονέκτημα από το δικαστικό σώμα.

«Οι δικαστίνες από τις οποίες πήρα συνέντευξη δουλεύουν σκληρά, οι περισσότερες συχνά και πάνω από 10 ώρες την ημέρα και Σαββατοκύριακα, ιδιαίτερα όταν έχουν ποινικές υποθέσεις ή ασκούν ανακριτικά καθήκοντα. Στις συνεντεύξεις αναφέρθηκαν στο εργασιακό άγχος και στην ψυχική φθορά που προκύπτει από τη διαχείριση δύσκολων υποθέσεων που δυσχεραίνουν την αποφόρτισή τους και επηρεάζουν την οικογενειακή ζωή επιστρέφοντας στο σπίτι», λέει η ερευνήτρια στην «Εφ.Συν.».

Σύμφωνα με την έρευνα, αν και πολλοί σύζυγοι που προέρχονται από άλλους επαγγελματικούς χώρους είναι γενικά υποστηρικτικοί, μεγάλες είναι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει η οικογένεια, ιδιαίτερα όταν τα παιδιά είναι ακόμα σε μικρή ηλικία. Τα άτυπα κοινωνικά δίκτυα (όπως λ.χ. η ευρύτερη οικογένεια) λειτουργούν για να υποκαταστήσουν το σχεδόν ανύπαρκτο κοινωνικό κράτος. Σε περίπτωση όμως έκτακτης ανάγκης, όπως π.χ. ξαφνικής αρρώστιας ενός παιδιού, «έχει συμβεί να πάρω το παιδί άρρωστο στο δικαστήριο. Το άφησα πίσω, στη γραμματεία, για όσο χρόνο εγώ ήμουν στην έδρα», αναφέρει μία δικαστής.

«Ο φόρτος εργασίας εξαιτίας του μικρού αριθμού δικαστών σε σχέση με τον αριθμό των υποθέσεων που συσσωρεύονται οδηγεί μεταξύ άλλων και στη μεγάλη αργοπορία στην απονομής της δικαιοσύνης, που καταλήγει σε ενός είδους αρνησιδικία και τις προβληματίζει, όπως και όλους μας, γιατί πρωτίστως υπονομεύει τη δημοκρατία», μας λέει η κ. Φρονίμου. Ωστόσο, όπως είπε στην ερευνήτρια εκπρόσωπος του συνδικαλιστικού οργάνου των δικαστών, «οι Γερμανοί και οι Γάλλοι συνάδελφοί μας έχουν να διαχειριστουν πέτε υποθέσεις τον μήνα. Εμείς ασχολούμαστε με 50 υποθέσεις τον μήνα».

Η οικονομική κρίση έχει επιφέρει μεγάλες αλλαγές στο επάγγελμα σχετικά με τον φόρτο εργασίας. Χιλιάδες νέες υποθέσεις που αφορούν «κόκκινα» δάνεια, υπερχρεωμένα νοικοκυριά, πτωχεύσεις, ασφαλιστικά και εργασιακά ζητήματα έχουν προστεθεί στην ύλη της δουλειάς τους.

Αλλά η κρίση συνεπάγεται και μείωση των δαπανών για υποδομές, ελλείψεις σε γραφική ύλη κ.λπ., ενώ με τη συνταξιοδότηση πολλών γραμματέων που δεν αντικαταστάθηκαν, οι δικαστές συχνά επιβαρύνονται και με τη γραμματειακή υποστήριξη. Παρ' όλα αυτά, εντυπωσίασε την ερευνήτρια το γεγονός ότι βρίσκουν χρόνο να ασχοληθούν με επιστημονικά θέματα και ζητούν επιμόρφωση για τις νέες μορφές εγκλημάτων, όπως το ηλεκτρονικό έγκλημα κ.λπ.

«Ανάμεσα στην επαγγελματική και την οικογενειακή ζωή τους, ήταν σαφές για μένα ότι οι γυναίκες δικαστές ρίχνουν το βάρος στο λειτούργημά τους. Καθώς μόνο μία από τις δέκα μου έδωσε την εντύπωση ότι έδινε προτεραιότητα στην οικογένειά της», λέει συμπερασματικά στην εφημερίδα μας η κ. Φρονίμου.

πηγή:http://www.efsyn.gr/arthro/soyper-iroides-oi-ergazomenes-miteres?fbclid=IwAR0-PYgNwxq17xncRszmd5tHsuuNtOYJ5U5vgpjSii1jA8yDrjLcQDzLFIA

Κ.Π. Καβάφης "Τείχη" ΑΦΙΕΡΩΣΗ ΕΝΌΨΕΙ ΕΚΛΟΓΏΝ

Τείχη 

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.


(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984) 

ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΑΙΡΕΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΓΟΥΝ ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ ...

ΑΝΤΙΔΡΆΣΤΕ ΨΗΦΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΤΑΠΕΙΝΟΥΣ ΤΩΝ ΨΗΦΟΔΕΛΤΊΩΝ !!! 

Σκίτσο από "το ποντίκι"

 πηγή : http://www.topontiki.gr/article/292613/oloi-toy-ftain

Εξορθολογισμός και στο… ντύσιμο των εκπαιδευτικών

Αντιδράσεις στους κόλπους των εκπαιδευτικών αναμένεται να προκαλέσει ο κώδικας ευπρέπειας, το γνωστό… dress code, που προωθεί το υπουργείο Παιδείας για τους εκπαιδευτικούς.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του philenews από πηγές προσκείμενες στις εκπαιδευτικές οργανώσεις, στο πλαίσιο του θεσμικού διαλόγου για τον εξορθολογισμό του δημόσιου σχολείου, ανάμεσα σε άλλα θέματα, το υπουργείο Παιδείας έθεσε και το ζήτημα της ενδυμασίας των εκπαιδευτικών.

Συγκεκριμένα, το υπουργείο έθεσε ενώπιον των εκπαιδευτικών οργανώσεων το ζήτημα των κοντών παντελονιών των δασκάλων ως θέμα που χρήζει απαγορευτικής ρύθμισης για λόγους ευπρέπειας και καλαισθησίας. Σημειώνεται ότι λόγω της παρατεταμένης ζέστης παρατηρείται το φαινόμενο εκπαιδευτικοί να προσέρχονται στην εργασία τους με βερμούδες κατά τους πρώτους δύο μήνες της σχολικής χρονιάς.

Το μέτρο ωστόσο αναμένεται ότι θα αγγίξει και τις γυναίκες εκπαιδευτικούς, ιδιαίτερα όσες προσέρχονται στην εργασία τους φορώντας πολύ κοντές φούστες.

Εντός των επόμενων ημερών αναμένεται ότι θα εκδοθεί σχετική εγκύκλιος από το Υπουργείο Παιδείας για το θέμα και όσοι δεν συμμορφωθούν με τα προωθούμενα μέτρα ενδεχομένως θα υπόκεινται σε κυρώσεις.

  Παναγιώτα Χαραλάμπους    

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/592480/exorthologsmos-kai-sto-ntysimo-ton-ekpaideftikon#.W8GITGhfcdA.facebook

Νέα προγράμματα σπουδών για το μάθημα της Ιστορίας

vivlio_istorias.jpg

09.10.2018, 10:56 | Ετικέτες:  σχολεία, μαθητές, εκπαίδευση, βιβλίο, Ιστορία

Συντάκτης: 

Διαλεκτή Αγγελή

Σήμερα αναμένεται να ανακοινωθεί η αναλυτική πρόταση της επιτροπής του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) που συστάθηκε για να διαμορφώσει τα νέα προγράμματα σπουδών για το μάθημα της Ιστορίας από τη Γ’ Δημοτικού έως και την Α’ Λυκείου.

Η βασική κατεύθυνση των προγραμμάτων σπουδών είναι η συνδυαστική χρήση των σχολικών εγχειριδίων, που θα αποτελούν τη βάση αναφοράς του μαθήματος και θα περιέχουν επισκοπήσεις γεγονότων, θεματικούς ιστορικούς χάρτες, γλωσσάρι, πίνακες, ευρετήριο ονομάτων και των θεματικών φακέλων -τόσο σε υλική όσο και σε ψηφιακή μορφή- με ιστορικές πληροφορίες, πολυτροπικές πηγές, παραδείγματα διδακτικής αξιοποίησης, υπερσυνδέσεις σε σχετικές ιστοσελίδες κ.ά., το υλικό των οποίων θα δώσει αφορμή για περαιτέρω συζήτηση μέσα στην τάξη. Μάλιστα για την κάθε τάξη προβλέπονται συνολικά τέσσερις «Φάκελοι Μαθητών».

Οι αλλαγές θα κινηθούν από την ανακατανομή της ύλης -κυρίως στις τάξεις του Δημοτικού- και τον εμπλουτισμό συγκεκριμένων κεφαλαίων έως διορθώσεις και υποδείξεις για τη συγγραφή κρίσιμων ενοτήτων, όπως ο ελληνικός Εμφύλιος και η Μικρασιατική Καταστροφή.

Επίσης, σύμφωνα με πηγές του ΙΕΠ, θα ενισχυθεί σαφώς η Σύγχρονη Ιστορία της Ελλάδας αλλά και η Σύγχρονη Παγκόσμια Ιστορία, ενώ θα αναδειχτούν επιμέρους θέματα, όπως ο ρόλος των ελληνορθόδοξων κοινοτήτων την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ.

Η επιτροπή που ανέλαβε αμισθί να μελετήσει το ισχύον σύστημα και να προτείνει το νέο πλαίσιο του προγράμματος σπουδών Ιστορίας πλαισιώθηκε από 15 εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που επιλέχθηκαν ύστερα από σχετική προκήρυξη του ΙΕΠ, ενώ επικεφαλής της είναι ο καθηγητής Κοινωνικής Ιστορίας Πολυμέρης Βόγλης.

Οι προτεινόμενες αλλαγές βασίζονται στην ανάγνωση της ελληνικής Ιστορίας συνδεδεμένης με τον χωροχρόνο στην εκάστοτε περίοδο που εξετάζεται, ενώ βασικά εργαλεία για την επίτευξη της γνώσης είναι οι θεματικοί φάκελοι και το υλικό που θα μελετάται πέραν της ύλης των σχολικών εγχειριδίων (ταινίες, ντοκουμέντα, φωτογραφίες, μαρτυρίες ζώντων πρωταγωνιστών) αλλά και η συμμετοχή των μαθητών σε δραστηριότητες όπως η αναζήτηση αρχειακού υλικού εφόσον αυτό είναι εφικτό.

πηγή:http://www.efsyn.gr/arthro/nea-programmata-spoydon-gia-mathima-tis-istorias

Παγκόσμια ήμερα εκπαιδευτικού - Εκδήλωση του συλλόγου εκ/κων ΠΕ Καστοριάς με ομιλητή τον Γιάνννη Μπέτσα

Ένας εξαιρετικός καθηγητής που μας καθήλωσε με την παρουσία του στη εκδηλωση του συλλόγου για την ήμερα των εκπαιδευτικών 

Του Κυριάκου δεν του αρέσει... το Νηπιαγωγείο!

mitsotakis-630.jpg

ΕUROKINISSI

25.09.2018, 13:39 | Ετικέτες:  Κυριάκος Μητσοτάκης, σχολεία

Συντάκτης: 

Χρήστος Κάτσικας

Στις πρόσφατες προγραμματικές δηλώσεις του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας για την παιδεία, στο πλαίσιο της επίσκεψής του στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, δεν έγινε καμία απολύτως αναφορά στο δημόσιο Νηπιαγωγείο.

Αυτό επισημαίνει με ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Αναπληρωτών Νηπιαγωγών, πρωτοβάθμια σωματεία εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και γονείς, εκφράζοντας παράλληλα την ανησυχία τους για την «παράλειψη» του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Θα μπορούσε να υποθέσει κανείς ότι η παραπάνω επισήμανση των φορέων των Νηπιαγωγείων καθώς και η έκφραση ανησυχίας είναι «τραβηγμένη από τα μαλλιά». Είναι έτσι; Πρόκειται για μια τυχαία παράλειψη του Κυριάκου Μητσοτάκη;

Αν δούμε τα πράγματα με μια σειρά, σε βάθος και σε πλάτος, τότε μπορούμε να πούμε ότι η παράλειψη αυτή δεν είναι καθόλου τυχαία και πως οι θέσεις της Ν.Δ. και του αρχηγού της είναι εξόχως επικίνδυνη.  

Ένα χρόνο πριν, τον Οκτώβριο του 2017 σε δημοψήφισμα, ενόψει του 2ου Προσυνεδρίου της, που έγινε στην Πάτρα στις 21 Οκτωβρίου, η Ν.Δ. εξέδωσε ένα ερωτηματολόγιο που δεν είχε καμία επιστημονικότητα και του οποίου οι ερωτήσεις και οι προτεινόμενες απαντήσεις ήταν απροκάλυπτα προσχεδιασμένες και κατευθυνόμενες με στόχο να προωθήσουν την πιο ακραία νεοφιλελεύθερη εκπαιδευτική πολιτική.

Στο συγκεκριμένο ερωτηματολόγιο, η Ν.Δ. για το Νηπιαγωγείο δεν έκανε τίποτε περισσότερο από το να το εξαφανίσει από τον σχολικό χάρτη, ονομάζοντας μεθοδευμένα προσχολική εκπαίδευση, την προσχολική αγωγή και φροντίδα που παρέχεται στους παιδικούς σταθμούς.

Είναι τόσο απαίδευτοι όλοι αυτοί που σχεδιάζουν την εκπαιδευτική πολική της Ν.Δ. ώστε να μη γνωρίζουν τη διαφορά αγωγής και εκπαίδευσης; Ή το σχέδιο είναι τόσο καλά μελετημένο, ώστε να απαξιώσει το βαρυσήμαντο ρόλο και την εκπαιδευτική αξία του νηπιαγωγείου, εξομοιώνοντας δύο διακριτούς θεσμούς;

Προφανώς πρόκειται για το δεύτερο. Άλλωστε, με προηγούμενη δήλωση του στις 2 Μαρτίου του 2017 ο αρχηγός της Ν.Δ., Κ. Μητσοτάκης, στα εγκαίνια του πρώτου δημοτικού βρεφονηπιακού σταθμού Παπάγου - Χολαργού, μίλησε για «αταξία απ' την πλευρά της πολιτείας σχετικά με το τι διδάσκονται τα παιδιά» και αναφέρθηκε «στην ανάγκη να δημιουργηθεί μια ενιαία δομή στο υπουργείο Παιδείας που θα βλέπει τα νηπιαγωγεία και τους βρεφικούς σταθμούς μέσα από ενιαίο πρίσμα».

Το παρακάτω απόσπασμα είναι από το ερωτηματολόγιο της Ν.Δ., από το οποίο φαίνεται και η κατευθυνόμενη απάντηση που επιθυμούν διακαώς να λάβουν ως αυτοεπιβεβαίωση των νεοφιλελεύθερων ιδεολογικών τους αντιλήψεων.

Γι' αυτόν που θα το συμπληρώσει υπάρχει μόνο μια επιλογή: VOUCHER(KOYΠΟΝΙ)-ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ!

3. Με ποιον από τους παρακάτω τρόπους θεωρείτε ότι μπορεί να βελτιωθεί η προσχολική εκπαίδευση; (Μία επιλογή)

    Επέκταση του ωραρίου ώστε να διευκολύνονται οι εργαζόμενοι γονείς

    Αύξηση των θέσεων σε δημόσιους παιδικούς σταθμούς

    Παροχή επιδότησης για συμμετοχή σε ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς

Η παραπάνω ερώτηση ίσως να μπορούσε να διατυπωθεί και διαφορετικά.  

Γονείς και παιδιά πελάτες για όλη σας τη σχολική ζωή το κουπόνι το θέλετε τυπωμένο ή σε ηλεκτρονική μορφή;

Στο πρόγραμμα της Ν.Δ.

Το ίδιο παρατηρούμε και στο πρόγραμμα της Ν.Δ., συγκεκριμένα στις σελίδες 16 και 17, όπου ο όρος «Νηπιαγωγείο» απουσιάζει ως δομή της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, ενώ προβλέπεται η χορήγηση κουπονιού αξίας 180 ευρώ το μήνα για την επιλογή παιδικού σταθμού από τους γονείς, εννοώντας προφανώς και Νηπιαγωγείου και θυμίζοντάς μας την άλλοτε πρόταση της ΚΕΔΕ για υπαγωγή των Νηπιαγωγείων στους Δήμους.

Υπενθυμίζουμε πως το Νηπιαγωγείο υπάγεται στο Υπουργείο Παιδείας ήδη από το 1929, με την Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση και εντάσσεται στη στοιχειώδη, δηλαδή Πρωτοβάθμια, Εκπαίδευση, ενώ η φοίτηση σε αυτό είναι διετής. Στο δημόσιο Νηπιαγωγείο υλοποιείται συγκεκριμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, προσαρμοσμένο στις ανάγκες των νηπίων 4-6 ετών και υπό την εποπτεία του Υπουργείου Παιδείας. Συνεπώς, ουδεμία σχέση υπάρχει με τη φύλαξη, μέριμνα, φροντίδα και αγωγή που παρέχει ο παιδικός σταθμός σε βρέφη και νήπια έως 4 ετών.

Οι εκπαιδευτικοί φορείς επισημαίνουν πως "τον περασμένο Φεβρουάριο θεσμοθετήθηκε η δίχρονη υποχρεωτική προσχολική εκπαίδευση, η οποία ήδη εφαρμόζεται σε 184 Δήμους της χώρας, με προοπτική επέκτασης και στους υπόλοιπους Δήμους την επόμενη τριετία".

Η δίχρονη υποχρεωτική προσχολική εκπαίδευση αποτέλεσε αίτημα ετών τόσο των εκπαιδευτικών, όσο και της κοινωνίας, με στόχο την αναβάθμιση της προσχολικής εκπαίδευσης, την ισότιμη ένταξη των νηπίων 4-6 ετών στη δημόσια, δωρεάν εκπαίδευση και την ταυτόχρονη αποσυμφόρηση των παιδικών σταθμών, ώστε να «ανοίξουν» περισσότερες θέσεις για τα παιδιά των 3 ετών. Ένα αίτημα που  δεν υποστηρίχτηκε και δεν ψηφίστηκε από τη Ν.Δ.

Σε πρόσφατη τηλεοπτική συνέντευξη, ο κ. Μητσοτάκης ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι θα πρέπει να επανεξετασθεί πόσοι καθηγητές και δάσκαλοι χρειάζονται, ενώ υπάρχουν περιθώρια ανακατανομής του προσωπικού του δημοσίου μέσα από διαδικασίες αξιολόγησης και κινητικότητας. 

Οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί της τάξης, που καλούνται να παρέχουν τις υπηρεσίες τους στις εσχατιές της Ελλάδος, τα τελευταία 10-12 χρόνια, αισθάνονται την ανάγκη να υπενθυμίσουν ότι αναπληρώνουν τους ίδιους τους τους εαυτούς. Ότι οι 19.480 προσλήψεις αναπληρωτών που πραγματοποιήθηκαν στην Α φάση δεν αφορούν  έκτακτες, αλλά πάγιες και διαρκείς ανάγκες της εκπαίδευσης.

Συνεπώς, η εύρυθμη λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος δεν μπορεί να εξασφαλισθεί με τιμωρητικού τύπου αξιολογήσεις, μετακινήσεις ή απολύσεις, αλλά με την πραγματοποίηση μόνιμων διορισμών και τη δημιουργία προγραμμάτων που έχουν ως στόχο την ανατροφοδότηση και βελτίωση του εκπαιδευτικού έργου

πηγή:http://www.efsyn.gr/arthro/toy-kyriakoy-den-toy-aresei-nipiagogeio

Η απόλυτη σαφήνεια!!!!!

πηγή:http://www.topontiki.gr/article/289824/kke-kaygas-koroidia-apo-syriza-nd