Σάββατο 1 Μαΐου 2021

Έπαινος της Διαλεκτικής (Μπ. Μπρεχτ σε μετάφραση Χρυσούλας Πατρώνου -Παπατέρπου )


Έπαινος της Διαλεκτικής

 

 Το άδικο βαδίζει σήμερα με σίγουρο βηματισμό.

Οι καταπιεστές αναθαρρούν  δέκα χιλιάδες χρόνια.

Η βία  διαβεβαιώνει:Έτσι όπως είναι θα παραμείνει.

Καμιά φωνή πέρα από εκείνη των κρατούντων δεν ακούγεται

Και  η εκμετάλλευση στις αγορές φωνάζει: Τώρα μόλις αρχίζω.

Αλλά πολλοί απ` τους καταπιεσμένους τώρα λένε:

Ποτέ δεν γίνεται,αυτό που εμείς ποθούμε.

Όποιος  ακόμη ζει, δεν θάπρεπε να λέει: ποτέ!

Το σίγουρο δεν είναι σίγουρο.

Έτσι όπως είναι, δεν πρόκειται να μείνει.

Όταν οι κρατούντες θα έχουν μιλήσει

Θα  μιλήσουν και οι καταφρονεμένοι.

Ποιος τολμά  να πει; ποτέ;

Σε ποιον οφείλεται το ότι η καταπίεση παραμένει; Σε μας.

Σε ποιον οφείλεται αν θα καταλυθεί; Σε μας και πάλι.

Όποιος καταπατείται, αυτός θα πρέπει να ξεσηκωθεί!

Όποιος είναι ο χαμένος, πρέπει να αγωνιστεί!

Όποιος έχει αντιληφθεί την κατάστασή του,

πως θα μπορούσαν να τον σταματήσουν;

Γιατί οι νικημένοι του σήμερα γίνονται οι νικητές του αύριο

Και απ` το ποτέ γίνεται: Σήμερα κιόλας!


Από το Σικάγο του 1886 στην Ελλάδα του σήμερα- Αγώνας για το οκτάωρο 135 χρόνια μετά .

 

Τα πάθη του δημόσιου σχολείου

 Αποδείχτηκαν ιδανικοί Dealers για τις «δουλειές» που κάνoυν με την αμερικάνικη πολυεθνική CISCO τα ιδιωτικά σχολεία και άλλα ευαγή ιδρύματα.

- Με νόμο αύξησαν τον αριθμό των μαθητών ανά αίθουσα στα Νηπιαγωγεία και τα Δημοτικά και μάλιστα εν μέσω πανδημίας με βάση το προσωπικό της δόγμα τι 5 τι 25 μαθητές στην τάξη το ίδιο είναι!

- Σε αυτές τις πολύ δύσκολες σύνθήκες κυβέρνηση και ΥΠΑΙΘ ξεπερνούν κάθε όριο ταξικής αναλγησίας και δείχνουν το αποκρουστικό πρόσωπο της εκπαιδευτικής τους πολιτικής όχι μόνο γιατί ψήφισαν στη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, αλλάζοντας τους τους όρους διξαγωγής των πανελλαδικών, αλλά γιατί επιμένουν στην εφαρμογή της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής (ΕΒΕ) που θα παίξει τον ρόλο του τροχονόμου της εισόδου στα πανεπιστήμια, εξοστρακίζοντας, με εργαλείο τον βαθμό δυσκολίας των θεμάτων, χιλιάδες υποψήφιους.Πάνω από 20.000 υποψήφιοι κινδυνεύουν νε μείνουν εκτός και περίπου 150 ή ποσοστό 30% από το σύνολο των 459 κινδυνεύουν να μείνουν με ελάχιστους πρωτοετείς και σταδιακά να βάλουν λουκέτο λόγω της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής (ΕΒΕ).

- Γεμίζουν, έτσι, τις δεξαμενές της ιδιωτικής εκαπίδευσης με χιλιάδες «αποτυχημένους» υποψηφίους έχοντας φροντίσει και για την εξίσωση των πτυχίων των πανεπιστημίων και των πουλυτεχνείων με κάθε είδους κολλέγια.

- Η γενίκευση των Πρότυπων και Πειραματικών σχολείων σε κάθε περιοχή, η επιλογή και η συγκέντρωση των «καλών» μαθητών αντικειμενικά υποβαθμίζει το σύνολο των σχολείων, ανακατανέμει το μαθητικό δυναμικό, καταργεί τα γεωγραφικά όρια, ανοίγει το δρόμο για την επιλογή σχολείου από τους γονείς. Αντικειμενικά ανοίγει ο δρόμος για τη δημιουργία σχολείων πολλών ταχυτήτων, με διαφορετική χρηματοδότηση, διαφορετικό πρόγραμμα, διαφορετικά μαθήματα. Οι στοχεύσεις της λεγόμενης «εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγησης» που απέρριψε μαζικά ο κλάδος των εκπαιδευτικών με τη μαζική συμμετοχή στην απεργία – αποχή υπηρετούνται και μέσα από την επέκταση τέτοιων θεσμών. 

- Αξιοποίησαν το θεσμικό πλαίσιο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ για την αυτοαξιολόγηση – αξιολόγηση. Ετοιμάζουν και την ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών με βάση τον «νέο επιθεωρητισμό»

- Θεσμοθετούν την απορρύθμιση της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης.

- Κλιμακώνουν την επίθεση ενάντια στο συνδικαλιστικό κίνημα που εγκαινίασε ο ΣΥΡΙΖΑ από το 2018. Η κυβέρνηση τώρα προχωρά σε νέο νόμο που ανατρέπει τον προηγούμενο (ν.1264/82) με το επιχείρημα πως πρόκειται για “παρωχημένες ρυθμίσεις του προηγούμενου αιώνα”. Επιχειρούν να βάλουν οριστική ταφόπλακα στα συνδικαλιστικά αλλά και τα ευρύτερα δημοκρατικά δικαιώματα.

*Ο Γιώργος Κ. Καββαδίας είναι φιλόλογος, μέλος της  ΣΕ του περιοδικού «Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης» και του Εκπαιδευτικού Ομίλου.


πηγή:https://www.alfavita.gr/ekpaideysi/348774_ta-pathi-toy-dimosioy-sholeioy?fbclid=IwAR0dtZKlHVyDIh4X9QaDxarZnNA4cjtjSHezEjAclRRfN4Bkd7KwbBlSzLQ

Δευτέρα 26 Απριλίου 2021

Η ευαισθησία του ΥΠΑΙΘ, οι εξετάσεις και οι τίτλοι σπουδών των ιδιωτικών σχολείων

 

Χρήστος Κάτσικας



Γίνεται αντιληπτό ότι φέτος θα προκύψει από τις Γ' Λυκείου πολλών ιδιωτικών σχολείων ένας «στρατός αρίστων» που θα μοριοδοτούνται με 1000 μόρια στο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ και θα καταλαμβάνουν τις θέσεις μαθητών, κυρίως από δημόσια σχολεία. Το ίδιο πλέον θα συμβαίνει και με την πρόσβαση στα δημόσια ΙΕΚ, καθώς η εισαγωγή σε αυτά εξαρτάται από το βαθμό του απολυτηρίο
Μόνο ως προσχηματική και υποκριτική μπορεί να θεωρηθεί η «ευαισθησία» της Υπουργού Παιδείας στο θέμα της μη πραγματοποίησης για φέτος των προαγωγικών και απολυτηρίων εξετάσεων στα Γυμνάσια και τα Λύκεια της χώρας.

Και το λέμε αυτό καθώς φαίνεται ότι το ΥΠΑΙΘ ικανοποίησε, επιτέλους, ένα παιδαγωγικά και εκπαιδευτικά δίκαιο αίτημα της ΟΛΜΕ, καθώς και των Ενώσεων Γονέων και των συλλογικοτήτων των μαθητών.

Ωστόσο, είναι φανερό, ότι η υποχώρηση του ΥΠΑΙΘ στο θέμα των προαγωγικών και απολυτηρίων εξετάσεων, σε ένα θέμα, δηλαδή, που είναι για την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας η «ιερή αγελάδα» της εκπαίδευσης (όπως το ίδιο, βέβαια, την αντιλαμβάνεται) δεν τροφοδοτήθηκε από καμιά παιδαγωγική ευαισθησία, αλλά κυρίως από μια διάθεση κατευνασμού των μαθητών και των οικογενειών τους που είναι στα «κάγκελα» με την πολιτική του υπουργείου, τόσο στο θέμα της διαχείρισης της πανδημίας στα σχολεία όσο και στο θέμα των συνεχών αντιεκπαιδευτικών παρεμβάσεων.

Και πως μπορεί η μη πραγματοποίηση των εσωτερικών αυτών εξετάσεων να είναι προϊόν της ευαισθησίας του υπουργείου Παιδείας όταν το ίδιο νομοθετεί την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής και κόβει χιλιάδες θέσεις εισακτέων από τις Πανελλαδικές Εξετάσεις, οδηγώντας τους «αποτυχόντες» στους επιχειρηματίες της γνώσης, τους κολλεγιάρχες;

Και ποια παιδαγωγική και εκπαιδευτική ευαισθησία μπορεί να έχει το υπουργείο Παιδείας όταν στη γωνία περιμένει η περίφημη Τράπεζα Θεμάτων που θα κάνει τη φοίτηση στο Λύκειο και την πρόσβαση στις Ανώτατες Σχολές ένα ακριβό σπορ μόνο για αυτούς που θα αντέχουν οικονομικά την πλήρη φροντιστηριοποίηση του Λυκείου;

Έτσι είναι τα πράγματα και μπορεί να τα δει όποιος έχει μάτια να δει και την τιμιότητα να πιστέψει στα μάτια του.

Ωστόσο, η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών (ΟΙΕΛΕ) δίνει στις προθέσεις του υπουργείου Παιδείας και μια άλλη παράμετρο που μένει στο περιθώριο των συζητήσεων.

Τι ισχυρίζεται η ΟΙΕΛΕ; Η απόφαση της Υπουργού Παιδείας κ. Κεραμέως να μη διεξαχθούν φέτος προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις ανοίγει τον ασκό του Αιόλου για την έκδοση χιλιάδων αμφίβολης εγκυρότητας δήθεν άριστων τίτλων από τα ιδιωτικά σχολεία, καθώς θα μετρούν μόνο οι βαθμοί των τετραμήνων. Σύμφωνα με την ΟΙΕΛΕ, η Υπουργός προσφέρει «ένα ακόμη δώρο στους σχολάρχες αφού με το νόμο τον οποίο ψήφισε το καλοκαίρι του 2020, τα ιδιωτικά σχολεία λειτουργούν ως ανεξέλεγκτα "μαγαζιά" όπου πωλείται η γνώση, οι βαθμοί και οι τίτλοι σε πρόθυμους πελάτες».

Γνωρίζοντας πλέον την κατάσταση μέσα σε πολλά ιδιωτικά σχολεία, όπου οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί τελούν σε καθεστώς ασφυκτικών πιέσεων, είναι πολύ πιθανό ότι θα έχουμε σαφή νόθευση βαθμολογιών, καθώς δεν υπάρχει κανένας δημόσιος έλεγχος της εγκυρότητας των διαδικασιών έκδοσης απολυτηρίων, ειδικά στη Γ' Γυμνασίου και στο Λύκειο, που ζητά η ΟΙΕΛΕ αλλά και πολλοί κοινωνικοί φορείς.

πηγή:https://www.efsyn.gr/node/291567

Κυριακή 25 Απριλίου 2021

«Ισοπέδωσις Γυμνασίου» - Παλαιό Γυμνάσιο Καστοριάς (του Πέτρου Μάνου)

 

«Από τινων ημερών ήρχισεν επί τέλους η πολυθρύλητος ισοπέδωσις του Γυμνασίου μας…»

Προφητικός έμελλε να αποδειχτεί ο τίτλος του δημοσιεύματος αυτού, του 1920, που αναγγέλλει την έναρξη της «πολυθρύλητης ισοπέδωσης» της.. πλατείας του νεόδμητου κτιρίου του (Ημι)γυμνασίου1.

Κάποιοι, βέβαια, από τους αναγνώστες αυτής της είδησης, οι οποίοι –προ πενταετίας – είχαν δει το κτίριο να χτίζεται, δεν φαντάζονταν ότι, πενήντα χρόνια μετά, θα έβλεπαν την ισοπέδωση του ίδιου του σχολείου που αποτέλεσε το καύχημα της πόλης, στα πρώτα βήματα του ελεύθερου βίου της.

Στη διάρκεια της μίας ακόμα πεντηκονταετίας που μεσολάβησε από τότε, πολύς λόγος έχει γίνει για τα  συναισθήματα θλίψης και νοσταλγίας που προκάλεσε το γεγονός αυτό, ιδιαίτερα σ’ εκείνους που πέρασαν από τα θρανία του.

  1.   Το Γυμνάσιο στην αρχική του μορφή [φωτ.  Δ. Γκολίτσης)

Το  «μέγαρον αυτό της Παιδείας», υπήρξε ένα κτίριο-κόσμημα, καρπός και μνημείο συλλογικής προσπάθειας της τότε «Κοινότητος Καστορίας», καθώς, με τα νεοκλασικά και εκλεκτικιστικά χαρακτηριστικά του, απέπνεε αέρα ευρωπαϊκό·  ένα ακόμα αριστουργηματικό κτίριο του Δροσοπηγιώτη κάλφα Αθ. Παπαστυλιάδη, έργο του οποίου την επόμενη χρονιά (1916) υπήρξε και το επιβλητικό καμπαναριό της Μητρόπολης.

Στη φάση αυτή, τρία σχετικά δημοσιεύματα της εφημερίδας «Καστορία» (7/3, 16/8 και 2/9/1920), αναφέρονται στο σχέδιο διαμόρφωσης του αυλόγυρου του σχολείου, στον εσωτερικό και εξωτερικό ελαιοχρωματισμό του και στην ανάγκη  «ισοπέδωσης και ανθρωπισμού» της πλατείας του.

Σήμερα, η «ασχημία» και ο απαραίτητος «ανθρωπισμός» της πλατείας, σχετίζονται με το χρονίζον πρόβλημα της μετατροπής της σε χώρο στάθμευσης. Η οριστική αντιμετώπιση αυτού του θέματος (η οποία προσκρούει σε ζητήματα πρόσβασης, που επικαλούνται ορισμένοι περίοικοι), θα κρίνει και την ικανότητά μας ως διαχειριστών μιας τέτοιας κληρονομιάς. Σχετικές, πάντως, προσπάθειες από αρμόδιους φορείς κατά το παρελθόν, αν και φιλότιμες, δεν τελεσφόρησαν.

 

Το διπλό απαγορευτικό δεν έφερε αποτέλεσμα. Η πράσινη πινακίδα, που απαγόρευε την είσοδο και στάθμευση στον αρχαιολογικό χώρο, εδώ και πολύ καιρό έχει αφαιρεθεί. Διακρίνονται και τα ίχνη από τα κολωνάκια που είχαν τοποθετηθεί παλαιότερα (φωτ. 1/7/2019)

Δεκαετία του ’30. Το Γυμνάσιο με την προσθήκη των δύο πτερύγων εκατέρωθεν του κτιρίου, στα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας.

[φωτ. Λ. Φραντζής, Εθνικό Λαογραφικό & Ιστορικό Αρχείο]

Η δυτική πτέρυγα του Γυμνασίου. (Η Κουμπελίδικη, μετά το βομβαρδισμό της από την Ιταλική αεροπορία, το 1940 και την καταστροφή του τρούλου της, αναστηλώθηκε το 1949, από τον καθηγητή Στ. Πελεκανίδη)

[φωτ. Δ. Παπαδήμος, δεκαετία 1960,  Ε.Λ.Ι.Α.]

Όσον αφορά την «εν μία νυκτί» κατεδάφιση του Γυμνασίου, αυτή δεν υπήρξε «κεραυνός εν αιθρία». Το έδαφος είχε προλειάνει η ισοπέδωση ενός άλλου μεγαλοπρεπούς σχολικού κτιρίου, της «Μεγάλης» Ελληνικής Σχολής,2 το 1958. Ακολουθήσαν δημοσιεύματα περί «ακαταλληλότητας» και «επικινδυνότητας» και του κτιρίου του Γυμνασίου, τα οποία έκαναν ρητά λόγο για κατεδάφισή του.

 «..πλάι στην Γκουμπελίδικη, το κομψοτέχνημα αυτό της Βυζαντινής Αρχιτεκτονικής,

το Γυμνάσιο φαντάζει σαν παλαιού καιρού μελαγχολικό απ‘ την εγκατάλειψι υπόλειμμα που, και λόγω της σημασίας του και λόγω της θέσεώς του δεν τιμά την πόλι μας ούτε και μας τους ίδιους..»

(απόσπασμα από «Έκκληση»  για οικονομική ενίσχυση για την ανέγερση του νέου Γυμνασίου)

[φωτ. Δ. Παπαδήμος, δεκαετία ’60,  Ε.Λ.Ι.Α.]

«.. πρέπει να κατεδαφισθή και να ανεγερθή περίλαμπρο πνευματικό ίδρυμα» (ό.π.)

[Η κατεδάφιση συναρτώνταν με την ανέγερση νέου κτιρίου, το οποίο, όμως, κατασκευάστηκε στην παρακείμενη θέση του παλιού κήπου-νεκροταφείου των Α. Αναργύρων, με τα δύο κτίρια να συνυπάρχουν για κάποιο διάστημα]

30 Αυγούστου 1969   

Το νέο Γυμνάσιο πρωτολειτούργησε κατά το σχ. Έτος 1970-’71.

Ακολούθησε η κατεδάφιση του παλαιού

Έτσι, η μοίρα της κατεδάφισης ή κατάρρευσης, υψηλής ιστορικής και αρχιτεκτονικής αξίας μνημείων, κυρίως κατά τις δεκαετίες του ’50 και ’60, χαρακτηρισμένων στην πλειοψηφία τους ως «διατηρητέων», δεν περιλάμβανε μόνο οθωμανικά ή εβραϊκά κτίρια˙ δεν προήλθε από φυσικά αίτια ή από κάποιον αλλοεθνή ή αλλόθρησκο δυνάστη˙ ούτε συντελέστηκαν όλες οι καταστροφές σε περιόδους «ανωμαλίας» ή εκτροπής του πολιτεύματος (όπως συνέβη με την περίπτωση του Γυμνασίου).

Σε μεγάλο βαθμό, αποτέλεσαν προϊόν στρεβλών και «ισοπεδωτικών» περί εκσυγχρονισμού αντιλήψεων, που, παρά τις αγαθές –συνήθως– προθέσεις τους, έκριναν ότι έπρεπε να εκριζώσουν καθετί που θεωρούσαν «ξεπερασμένο» και «αναχρονιστικό» και, κάποιες φορές, «εθνικά επιβλαβές». Όσον αφορά την κατεδάφιση του Γυμνασίου, αυτή εξακολουθεί να αποτελεί θέμα -ταμπού και την καλύπτει ένα πέπλο σιωπής.

Ωστόσο, αυτό που προέχει, είναι, να επανεξεταστεί η ιδέα της αναβίωσής του, που ίσως δεν είναι τόσο ανεδαφική, όσο εκ πρώτης όψεως μπορεί να φαίνεται και δεν θα έπρεπε να εγκαταλειφθεί. Αρκεί να αναλογιστούμε την ανοικοδόμηση ολόκληρων ευρωπαϊκών ιστορικών κέντρων, μεταπολεμικά.

Και, αν κάτι τέτοιο φαντάζει ανέφικτο ή χαμένη υπόθεση, το πρόσφατο παράδειγμα της περιπετειώδους διάσωσης του  ιστορικού Στρατώνα, είναι διδακτικό και ενδεικτικό της πεποίθησης όσων πίστεψαν ότι η παράδοση και η ήδη μακρά λίστα των κατεδαφίσεων, δεν πρέπει να διευρυνθεί και να μεταβιβάζεται σαν κληρονομική κατάρα, από γενιά σε γενιά.

Η  ανακατασκευή του κτιρίου του παλαιού Γυμνασίου (στην αρχική ή την τελική του μορφή), θα μπορούσε να αφορά μόνο την εξωτερική του όψη, που θα διατηρεί τα βασικά μορφολογικά του χαρακτηριστικά, προκειμένου να στεγάσει μόνιμα την επί δεκαετίες «περιπλανώμενη» Βιβλιοθήκη της πόλης. Αυτή η χρήση – χωρίς να είναι η μοναδική– αποτελεί την πιο συμβατή με την αρχική λειτουργία και το χαρακτήρα του κατεδαφισμένου κτιρίου. Πάνω απ’ όλα, όμως, η πόλη δικαιούται μια Βιβλιοθήκη αντάξια του παρελθόντος της.

Σε κάθε περίπτωση, οι  αρχικές διαστάσεις και αναλογίες, καθώς και η χωροθέτηση του κτιρίου, δεν είναι  δεσμευτικές. Καταλληλότερος χώρος θα ήταν το πρώην στρατόπεδο Μαθιουδάκη. Η κατασκευή και λειτουργία Βιβλιοθήκης στην περιοχή αυτή, με την παράλληλη αποκατάσταση και ανάδειξη του Στρατώνα, θα δημιουργήσει έναν καινούριο πόλο πνευματικής και πολιτιστικής δράσης. Θα αποτελέσει συνάμα και ένα νέο τοπόσημο και σημείο τουριστικού ενδιαφέροντος της πόλης.

Η εξεύρεση-παραχώρηση του οικοπέδου και τα χρηματοδοτικά εργαλεία για την εκπόνηση και υλοποίηση των σχετικών μελετών, είναι, σε μεγάλο βαθμό, τεχνοκρατικής φύσης θέματα, που είναι δυνατό να επιλυθούν. Αρκεί να πιστέψει η καστοριανή κοινωνία σε μια τέτοια δυνατότητα και να την υιοθετήσουν και να την αγκαλιάσουν Σύλλογοι και Φορείς, από τους οποίους απαιτείται να ληφθεί η σχετική πρωτοβουλία.

Το δρόμο προς αυτήν την κατεύθυνση, τον έχει δείξει το ίδιο το παλαιό Γυμνάσιο, η ιδέα της δημιουργίας του οποίου κινητοποίησε κάποτε τους απανταχού της γης Καστοριανούς, όπως θα συγκινήσει και θα κινητοποιήσει και τώρα πολλούς, οι οποίοι θα σπεύσουν αυτόβουλα να συνδράμουν με κάθε μέσο και με τον τρόπο του ο καθένας, στην  πραγμάτωση της ιδέας  της ανοικοδόμησής του.


Η μακέτα του Γυμνασίου στην είσοδο του Δημαρχείου (Χρυσόστομος Τζημάκας)

 «Χάρισμα» των αποφοίτων του 1955, (σαράντα χρόνια από την κατασκευή του)
Η δωρεά πραγματοποιήθηκε το 1995 (σαράντα χρόνια από την αποφοίτησή τους)
[Έργο του Χρ. Τζημάκα στην αίθουσα του Δημ. Συμβουλίου]

Το πέρασμα των χρόνων, κάνει την εικόνα του Γυμνασίου ολοένα και πιο αχνή και την φέρνει όλο και πιο κοντά στη λήθη. Η παρέλευση πεντηκονταετίας από την κατεδάφισή του, είναι, ίσως, η τελευταία αφορμή και ευκαιρία που δίνεται στις  σύγχρονες γενιές, προκειμένου να αφήσουν το δικό τους στίγμα στην πορεία αυτού του τόπου, αίροντας εν μέρει το ιστορικό, λίαν επιεικώς, σφάλμα   – και κατά κοινή παραδοχή, έγκλημα–  της καταστροφής αυτού του έντονα φορτισμένου με συναισθήματα και μνήμες, κτιρίου.

Το σύνθημα «Το λόγο να πάρουν οι μπουλντόζες», το οποίο κάποτε αποτελούσε την κοινή επωδό της άποψης που παρότρυνε στην αποξήλωση στοιχείων της ιστορικής και πολιτισμικής μας κληρονομιάς, απαιτείται να παραχωρήσει τη θέση του στην αντίληψη που συνοψίζεται στη φράση «Το λόγο να πάρουν οι πολίτες και οι ειδικοί».

 1968

1 Το ημιγυμνάσιο, από το 1888 μέχρι το 1914, (συ)στεγαζόταν στο κτίριο της Ελληνικής Σχολής. Κατά το σχ. έτος 1914-’15, στεγάστηκε σε ενοικιαζόμενο ιδιόκτητο κτίριο (οικία Τάνε) στην πλατεία Ομονοίας. Τα επόμενα δύο έτη λειτούργησε στο νέο κτίριο, με δ/ντή τον Π. Τσαμίση. Το 1917 αναβαθμίστηκε σε Γυμνάσιο.  Χτίστηκε σε οικόπεδο της Μητρόπολης, με ενέργειες της «Εφορείας των Σχολείων» και Πρόεδρό της το Μητροπολίτη  Ιωακείμ Λεπτίδη.

2 Tο εντυπωσιακό πέτρινο κτίριο της (Μεγάλης) Ελληνικής Σχολής, οικοδομήθηκε το 1885, τριάντα χρόνια πριν από το Γυμνάσιο. Κατεδαφίστηκε «πανηγυρικά» το 1958, σε διάστημα μικρότερο των  δεκαπέντε χρόνων πριν από εκείνο. Τη θέση της Ελληνικής Σχολής, πήρε το σημερινό κτίριο του 2ου Δημοτικού,  η  ..«Μεγάλη του Γένους Σχολή», όπως αποκλήθηκε τότε, από ορισμένους.    


πηγή:https://fouit.gr/2021/04/24/isopedosis-gymnasioy-toy-petroy-manoy/?fbclid=IwAR1bxEYJROSqkKBmUCJx29jA2kiRwBNxgxTxEoACuiHA1MXTDWXuJJ06ICc

Η ΕΛΜΕ Κέρκυρας για τα Πρότυπα και Πειραματικά Σχολεία

  H ΕΛΜΕ Κέρκυρας χαιρετίζει το σύνολο των Συλλόγων Διδασκόντων του νησιού, οι οποίοι, συναισθανόμενοι την παιδαγωγική τους ευθύνη, αρνήθηκαν να μετατραπούν τα σχολεία τους σε Πρότυπα ή σε Πειραματικά όσο τα τελευταία διέπονται από το ίδιο αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο 

Αντιλαμβανόμενοι ότι η γενίκευση των Πρότυπων και Πειραματικών σχολείων σε κάθε περιοχή, η επιλογή και η συγκέντρωση των «καλών» μαθητών αντικειμενικά υποβαθμίζει το σύνολο των σχολείων, ανακατανέμει το μαθητικό δυναμικό, καταργεί τα γεωγραφικά όρια, ανοίγει το δρόμο για την επιλογή σχολείου από τους γονείς.

Αντικειμενικά ανοίγει ο δρόμος για τη δημιουργία σχολείων πολλών ταχυτήτων, με διαφορετική χρηματοδότηση, διαφορετικό πρόγραμμα, διαφορετικά μαθήματα.

Οι στοχεύσεις της λεγόμενης «εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγησης» που απέρριψε μαζικά ο κλάδος με τη μαζική συμμετοχή στην απεργία – αποχή υπηρετούνται και μέσα από την επέκταση τέτοιων θεσμών. 

Παράλληλα όμως, με τις αποφάσεις τους αυτές υπερασπίστηκαν και τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών, αφού, στα ΠΠΣ οι νυν υπηρετούντες συνάδελφοι χάνουν τις οργανικές τους θέσεις, ενώ στην πράξη αμφισβητείται γενικά η οργανικότητα, η σταθερή και μόνιμη εργασία.

Το υπάρχον εκπαιδευτικό προσωπικό των σχολείων που θα μετατραπούν σε Πρότυπα και Πειραματικά θα έχει μια «περίοδο χάριτος» για να προσαρμοστεί, να «αυτομορφωθεί» και να μπει στην παρέα των «λίγων και εκλεκτών», αλλιώς θα χάσει και αυτό την οργανική του θέση. Αν αξιολογηθείς θετικά, μπορεί και να μείνεις (άρθρο 20, παρ. 4). Αν όχι, πας σε άλλο σχολείο,  όχι σε ΠΠΣ (άρθρο 20, παρ. 6), αλλά σε ένα από… “αυτά”, τα… “κανονικά”…

μαθήτριες, σχολεία

Η ΕΛΜΕ Κέρκυρας καταγγέλλει, το ΔΔΕ Κέρκυρας, ο οποίος, παρά τη συντριπτικά, εκπεφρασμένη θέληση των Συλλόγων Διδασκόντων, αγνοώντας τις αποφάσεις των συλλογικών οργάνων των σχολείων, πρότεινε στο Υπουργείο Παιδείας, 3 Γυμνάσια και 2 ΓΕΛ, ως υποψήφια για το θεσμό των Πρότυπων και Πειραματικών Σχολείων.

Η πρακτική του «αποφασίζουμε και διατάσσουμε» που  αυτοβούλως ακολούθησε ο ΔΔΕ, είναι βγαλμένη από την καθημερινή πρακτική του Υπουργείου Παιδείας και τη κυβέρνησης και η οποία δείχνει καθαρά, ότι η κυβέρνηση, μέχρι και το τελευταίο στέλεχος του Υπουργείου Παιδείας, είναι αποφασισμένοι να περάσει η κυβερνητική πολιτική, πάση θυσία.

Αλήθεια, γιατί μέχρι και σήμερα κρατά την πρόταση του προς το υπουργείο επτασφράγιστο μυστικό για το ποία γυμνάσια και λύκεια είναι με δικές του ενέργειες  υποψήφια για τον ξαφνικό τους θάνατο, τινάζοντας δεκάδες οργανικές θέσεις στον αέρα;

Πριν από λίγες μέρες ανακοινώθηκαν και τα μέλη της  Περιφερειακής Επιτροπής Πρότυπων και Πειραματικών Σχολείων (ΠΕΠΠΣ) Ιονίων Νήσων, τα μέλη της οποίας, μεταξύ άλλων καταρτούν τους αξιολογικούς πίνακες των εκπαιδευτικών αλλά και την τοποθέτησή τους στα Εποπτικά Συμβούλια.

Συμμετέχουν, δηλαδή, στο ξεκαθάρισμα των εκπαιδευτικών, από τα σχολεία που θα χαρακτηριστούν ως Πρότυπα, αξιολογώντας τα προσόντα τους.

Κι αν αυτό είναι αναμενόμενο, από τα στελέχη του Υπουργείου, δε θα έπρεπε να συμμετέχουν, εκπαιδευτικοί -και μάλιστα με αίτησή τους- στο έγκλημα κατά των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών, αλλά και των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών.

Καλούμε το ΔΔΕ, τον ΠΔΕ και το Υπουργείο, να μη χαρακτηρίσουν κανένα σχολείο ως Πρότυπο ή Πειραματικό, πηγαίνοντας κόντρα στην απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων. Θα βρουν απέναντί τους το σύνολο του κλάδου, αν το κάνουν!

Καλούμε τους συναδέλφους που τοποθετήθηκαν στην Π.Ε.Π.Π.Σ να αναθεωρήσουν και να παραιτηθούν.

Καλούμε τους Συλλόγους Διδασκόντων, να υπερασπιστούν την απόφασή τους, για μη ένταξη στο θεσμό των Πρότυπων και Πειραματικών και να δυναμώσουν, από κοινού με τους γονείς, τον αγώνα για ουσιαστική αναβάθμιση της εκπαίδευσης για όλα τα παιδιά, για την ικανοποίηση των σύγχρονων μορφωτικών αναγκών των παιδιών του λαού μας.

πηγή:https://www.alfavita.gr/ekpaideysi/348391_i-elme-kerkyras-gia-ta-protypa-kai-peiramatika-sholeia