ΕΡΗΜΗ ΠΟΛΗ!
Έρημη πόλη!
Στέκεις πάνω απ’ τα ερείπια της χαμένης οικονομικής ευρωστίας και τα μισοκαμένα χιλιάρικα στις πίστες των «πολιτιστικών κέντρων» της εποχής των παχιών αγελάδων! Στέκεις και κλαις το ριζικό σου! Καις τις ξεραμένες δάφνες της ευμάρειας και μέσα στην παραζάλη του καπνού, σχεδιάζεις παραληρηματικά το μέλλον σου… το μέλλον που χτίζεται με κούφιες υποσχέσεις κι έωλα ευχολόγια.
Έρημη πόλη!
Όσες πίτες κι αν κοπούν στην προκοπή σου, όσα πανηγύρια κι αν γίνουν στη χάρη σου, η μοίρα σου δε θ’ αλλάξει. Μ’ ευχές ο κόσμος δεν προχωράει. Ο κόσμος θέλει δουλειά! Σιμώνει ο καιρός. Η οικογένεια πρέπει κοπεί στα δυο! Ν’ αφήσει τα παιδιά στη γιαγιά και το αντρόγυνο να αναζητήσει ελπίδα στις ταβέρνες της Σαντορίνης και της Μυκόνου τα Χοτέλ! «Μιλώ για τα παιδιά μου και ιδρώνω, έχω έναν χρόνο να τα δω και λιώνω!» Το θυμάσαι αυτό το παράπονο που τραγουδούσε η πατρίδα το 70; Ε, ξαναθυμήσου το, λοιπόν, τώρα!
‘Ερημη πόλη!
Με κλειστά μαγαζιά, βρώμικες, αραχνιασμένες βιτρίνες, αδειανά τραπεζοκαθίσματα, κι ελπίδα για το επόμενο δυναμικό τουριστικό τριήμερο, μ’ ακόμη ψηλότερα ποσοστά πληρότητας.
Έρημη πόλη!
Ο δημογραφικός "Ηρώδης", αγκαλιά με τη φτώχεια, έχει ερημώσει τα σχολεία σου! Και μέσα στην παρακμή, η σώφρων πολιτεία κατηγοριοποιεί τα σχολεία σε πρότυπα ή πειραματικά. Προσπαθεί να χτίσει το καινοφανές, με τα ίδια παλαιωμένα υλικά! Κατηγοριοποιεί τα σχολεία και δημιουργεί αβεβαιότητες, άγχη και ψευδεντυπώσεις προόδου.
Έρημη πόλη!
Να είσαι εικοσιπέντε χρόνια πρωτεύουσα νομού και να μην έχεις κέντρο πολιτισμού! Να σου υπόσχονται συνεδριακά κέντρα, πότε στη Λεωφόρο των Κύκνων, πότε στην παλιά πόλη, πότε εδώ και πότε εκεί και οι μελέτες στα συρτάρια να δίνουν και να παίρνουν. Κι εκείνη η κληρονομιά Παπαλαζάρου, πότε να χτίζει το πολιτιστικό κέντρο, πότε να ανακαινίζει το «Ξενία» και τανάπαλιν!
Έρημη πόλη!
Να έχεις ετοιμάσει τη στέγαση της Αρχιτεκτονικής Σχολής και την τελευταία στιγμή να ακυρώνεται η λειτουργία της. Με τη Σχολή Αστυφυλάκων, όπως λες, έτοιμη, αλλά κατά πώς φαίνεται, να μην λειτουργεί ούτε το 2026! Με τη σήραγγα της Κλεισούρας ολοκληρωμένη το 2025, αλλά να μη λειτουργεί ούτε το 2026. Τι να πει κανείς για το περίφημο φράγμα του Νεστορίου; Πώς να μη προκαλεί θυμηδία ο μεγαλόπνοος σχεδιασμός της πολιτείας; Τριάντα τόσα χρόνια η ίδια το σχεδιάζει, η ίδια το αποφασίζει, η ίδια το εκτελεί, η ίδια το αναβάλλει, η ίδια το κρίνει παραγωγικό η ίδια το κρίνει ασύμφορο, και στον επόμενο τόνο: «άγνωστοι αι βουλαί» της επιτελικής πολιτείας!
Έρημη πόλη!
Με αστήρικτο τον πρωτογενή σου τομέα! Κι ενώ θα έπρεπε σήμερα να είναι η ατμομηχανή της εγχώριας οικονομίας σου, μαραζώνει σ’ έναν τόπο ευλογημένο, που διαθέτει τον πλουσιότερο υδροφόρο ορίζοντα στην Ελλάδα! Αυτή η περιοχή με τα άφθονα νερά, αυτό το «υδραγωγείο» της Ελλάδας, εξαιτίας της αδιαφορίας και του μονομανούς παραγωγικού μοντέλου ανάπτυξης, δεν ήταν πολιτικά εφικτό τόσα χρόνια να αρδεύσει τα δύο μικρά οροπέδια του Καλοχωρίου-Μεσοποταμίας και του Άργους Ορεστικού.
Έρημη πόλη!
Κοιτώντας την από μακριά, βλέπεις τις καμινάδες να καπνίζουν σαν ινδιάνικος καταυλισμός, γιατί δε γίνεται να ξεχειμωνιάζεις με το υπερφορολογημένο πετρέλαιο. Πρέπει να κάψει ξύλα το νοικοκυριό, για να καταφέρει να εξασφαλίσει αφορολόγητο πετρέλαιο ο εφοπλιστής, που δεν έχει «πού την κεφαλήν κλίνη»!
Έρημη πόλη!
Στέκεις στην εσχατιά της πατρίδας, ακροβατείς πάνω στη συνοριακή γραμμή, με τους απελπισμένους ακρίτες σου να παρατούν τα χωριά, τα πατρικά σπίτια, τη μήτρα της ζωής τους, για να μην πληρώνουν ΕΝΦΙΑ από κληρονομιές και περιουσίες που δεν αποδίδουν δεκάρα.
Έρημη πόλη!
Στο έλεος των ληστοσυμμοριών, που με σικάτη ευγένεια τις αποκαλούμε «φαντς»! Αυτοί οι εξωχώριοι κι εγχώριοι τύραννοι, εκβιάζουν και βασανίζουν αδιακρίτως. Η πολιτεία άβουλη, μοιραία και συνένοχη, δεν έχει τη διάθεση και την ευαισθησία, όχι μόνο να μειώσει το άχθος του επαίσχυντου χρέους, αλλά ούτε καν να τραβήξει τα γκέμια από αυτό το πλατσικολόι που καταπίνει τις ζωές των αδύναμων και λεηλατημένων συμπολιτών σε μια τόσο ευαίσθητη συνοριακή γραμμή. Η συνένοχη πολιτεία δεν μπορεί ούτε έναν κόφτη κερδοφορίας να βάλει στις «ευαγείς» τράπεζες, τις οποίες οι πενόμενοι πολίτες έσωσαν επανειλημμένα.
Έρημη πόλη!
Μέσ’ απ’ τα σπλάχνα σου, περνάει η ζωογόνος φλέβα που φέρνει ανάπτυξη και ζεστασιά στην πολιτισμένη Ευρώπη. Περνάει το φυσικό αέριο, που θα μπορούσε να ζεστάνει την αξιοπρέπεια των πολιτών σου. Οι κήρυκες της προκοπής και της ανάπτυξης, πρώτα σου έταξαν, μετά σε ξεγέλασαν και τέλος σου έσκισαν τα σωθικά, σ' εγκατέλειψαν και σ’ άφησαν να αναρωτιέσαι πώς γίνεται οι εγχώριοι Σωτήρες σου, να δέχτηκαν τόσο αβασάνιστα και τόσο φυσικά να μη δικαιούσαι ούτε μια στάλα αξιοπρέπειας από αυτήν τη φλέβα.
Έρημη πόλη!
Δεν ξέρω πια κι αν είσαι πόλη ή μια μεγάλη κωμόπολη! Βουβή, απελπισμένη και με σκυφτό κεφάλι, ξεφυλλίζεις την Ιστορία του πάλαι ποτέ μεγαλείου σου και σε πιάνει το παράπονο. Όμως δε σου πρέπουν τα κλάματα! Η οργή μόνο σου πρέπει, για εκείνους που σ’ έκαναν να ονειρεύεσαι τρένα που θα ‘ρθουν, αεροπλάνα που θα πετάξουν, και χρυσά κουτάλια που θα φέρουν οι κένταυροι της κεντρικής εξουσίας, για να καταπίνουμε τον χυλό του ψεύδους, της ανικανότητας και της ακμάζουσας "μαυρογιαλουροκρατίας"!
Φταις, πολίτη κι εσύ! Εσύ, έθρεψες τους Σωτήρες! Εσύ κορνάριζες πανηγυρικά με το αυτοκίνητό σου, εσύ τους αποθέωνες με την ντουντούκα σου, εσύ τους κολλούσες στους τοίχους, εσύ τους χειροκροτούσες, και τους χαμογελούσες, όταν σου έκαναν τη χάρη να βγουν μια «σέλφι» μαζί σου!
Και τώρα τι κάνουμε συμπολίτη, εμείς;
"Εμείς θα περάσουμε ακόμη έναν χειμώνα,
ζεσταίνοντας τα χέρια μας στη φωτιά της μεγάλης οργής μας
και της άγιας ελπίδας μας!"
Ν. Χικμέτ
Πηγή: https://www.facebook.com/photo/?fbid=122162502806736409&set=a.122097337472736409
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου