Χιλιάδες δάσκαλοι στην Πορτογαλία διαμαρτυρήθηκαν χθες για την πολιτική λιτότητας που επηρεάζει παιδεία και μισθούς 27/01/2013

Χιλιάδες δάσκαλοι στην Πορτογαλία διαμαρτυρήθηκαν χθες για την πολιτική λιτότητας που επηρεάζει παιδεία και μισθούς 27/01/2013

Την παραίτηση του υπουργού Παιδείας της Πορτογαλίας αξίωσαν 30 χιλιάδες δάσκαλοι, οι οποίοι διαδήλωσαν χθες στο κέντρο της Λισαβόνας διαμαρτυρόμενοι για τις μειώσεις των μισθών τους και για τις περικοπές στον τομέα της εκπαίδευσης που επιβάλλει το αυστηρό πρόγραμμα λιτότητας.

Οι δάσκαλοι τονίζουν ότι οι περικοπές στα κονδύλια για την παιδεία, δυναμιτίζουν το μέλλον της νέας γενιάς και κατ επέκταση της χώρας.

Η διαμαρτυρία των δασκάλων ήταν η μαζικότερη που οργανώθηκε φέτος στην Πορτογαλία.

http://www.cybc.com.cy/index.php/europe1/item/7413

Πορτογαλία:Στους δρόμους οι εκπαιδευτικοί 27/1/2013

Στο κέντρο της Λισαβόνας διαδήλωσαν χθες χιλιάδες εκπαιδευτικοί, κατά των περικοπών και της πολιτικής του μνημονίου.

Οι διαδηλωτές κατήγγειλαν τη συντηρητική κυβέρνηση ότι υποκύπτει στις πιέσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και ότι ετοιμάζει επιπλέον περικοπές στη Παιδεία ύψους ενός δισεκατομμυρίου ευρώ.

Οι εκπαιδευτικοί μετέφεραν,μάλιστα, ένα φέρετρο με τις φωτογραφίες του πρωθυπουργού Κοέλιο και του υπουργού Παιδείας Κράτο, τους οποίους κατηγορούν ότι σχεδιάζουν απολύσεις50.000 στον κλάδο τους.

Υπό την πίεση των δανειστών,η κυβέρνηση της Πορτογαλίας επιβάλλει σκληρά μέτρα λιτότητας και περικοπές που οδηγούν τη χώρα σε τρίτη χρονιά ύφεσης.

Παρ'όλα αυτά η Λισαβόνα βγήκε πριν από λίγες μέρες στις αγορές με πενταετή ομόλογα και με επιτόκιο λίγο κάτω από το 5%.

http://www.megatv.com/megagegonota/article.asp?catid=27372&subid=2&pubid=30440522

Portuguese teachers protest against education cuts 27/01/2013

LISBON, Jan 26 (Reuters) - Thousands of Portuguese teachers marched through Lisbon on Saturday to protest against cuts in education imposed as part of the government's austerity programme. Teachers union Fenprof estimated 30,000 teachers marched through Lisbon city centre, demanding the resignation of the education minister and protesting against pay cuts and what they called a deterioration in working conditions.

"I am here to protect the public school, and, above all, I am here to defend the future of our country and the future of my children who are still growing," teacher Anabela Mendes told Reuters.

The protest was the biggest so far this year. Relative patience with the terms of Portugal's 78 billion euro ($105 billion) bailout from the European Union and International Monetary Fund ran out in the middle of last year and protests and strikes have become more common.

The largest tax hikes in living memory will start to be felt when workers receive their first pay checks of 2013 at the end of January. ($1 = 0.7421 euros) (Reporting By Miguel Pereira and Axel Bugge; Editing by Mark Trevelyan)

http://www.globalpost.com/dispatch/news/thomson-reuters/130126/portuguese-teachers-protest-against-education-cuts

http://news.yahoo.com/portuguese-teachers-protest-against-education-cuts-205733483.html

 

 

ΠΗΓΗ :ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ

Αξιολόγηση: Στόχος ο εκπαιδευτικός και το δημόσιο σχολείο

Αξιολόγηση: Στόχος ο εκπαιδευτικός και το δημόσιο σχολείο

Ημερομηνία δημοσίευσης: 27/01/2013

Του Θέμη Κοτσιφάκη

Βρισκόμαστε ήδη στη μέση της σχολικής χρονιάς, αλλά η ομαλή λειτουργία των σχολείων εξακολουθεί να αποτελεί ζητούμενο. Σχεδόν 2.000 κενά εκπαιδευτικών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση ακόμη δεν έχουν καλυφθεί. Αρκετά σχολεία δεν έχουν τους απαραίτητους πόρους για τη στοιχειώδη λειτουργία τους. Μαθητές στερούνται βασικές υποστηρικτικές εκπαιδευτικές δομές, όπως η ενισχυτική διδασκαλία. Η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών όνειρο ήταν και πάει... Οι δαπάνες για την παιδεία μειώθηκαν κατά 33% τη μνημονιακή τριετία 2009-13. Οι εκπαιδευτικοί καθημερινά ωθούνται στην εξαθλίωση και αναγκάζονται να σιτίζονται σε στρατιωτικές λέσχες σαν περιπλανώμενοι φαντάροι. Στα σχολεία μαθητές λιποθυμούν από την πείνα.
Κι όμως, το υπουργείο Παιδείας ισχυρίζεται ότι βρήκε επιτέλους τη μαγική συνταγή, μνημονιακή και αυτή, που θα βελτιώσει την εκπαίδευση. Αγνοεί τα ουσιαστικά προβλήματα, στοχοποιεί τον εκπαιδευτικό ως υπεύθυνο για όλα τα στραβά στην παιδεία και ξιφουλκεί: «Αξιολογήστε τους εκπαιδευτικούς τώρα. Δεν θα κοστίσει τίποτε, θα μας απαλλάξει από μερικές χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους και θα συνετίσει τους υπόλοιπους».
Αυτή, πάνω-κάτω, είναι η λογική του σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών που έδωσε στη δημοσιότητα ο υπουργός Παιδείας. Το σχέδιο αυτό, σε συνδυασμό με τον νόμο 4024/11, εξαρτά με απόλυτο τρόπο τον μισθό και την υπηρεσιακή εξέλιξη των εκπαιδευτικών από το αποτέλεσμα της αξιολόγησής τους. Ταυτόχρονα, τους ωθεί σε έναν χωρίς όρια ανταγωνισμό για το ποιος θα αναδειχθεί «καλύτερος», καθώς προβλέπει ότι οι «προακτέοι» εκπαιδευτικοί δεν θα ξεπερνούν ένα συγκεκριμένο ποσοστό, που θα μειώνεται μάλιστα με υπουργικές αποφάσεις κάθε δύο χρόνια, «ανάλογα με τις δημοσιονομικές δυνατότητες». Είναι σαν να μπαίνει ο εκπαιδευτικός στην τάξη στην αρχή της χρονιάς και να λέει στους μαθητές του: «Όσο καλοί και να είσαστε, όσο καλά να γράψετε στις εξετάσεις, μόνο το 50% από σας θα προαχθεί στην άλλη τάξη»!
Με το σχέδιο αυτό θεσμοθετείται μια απίστευτη γραφειοκρατία, χωρίς καμιά θετική επίπτωση στην εκπαιδευτική διαδικασία. Ποσοτικοποιούνται καθαρά ποιοτικά κριτήρια και αυτό ενέχει το σπέρμα της αυθαιρεσίας από μέρους των αξιολογητών. Αλήθεια, πώς μπορεί να βαθμολογηθεί, σε κλίμακα από το 1 ως το 100, το «κριτήριο των διαπροσωπικών σχέσεων»;
Η βελτίωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας δεν εξασφαλίζεται με τον ασφυκτικό έλεγχο, τη χειραγώγηση και την ποινικοποίηση της διδακτικής συμπεριφοράς των εκπαιδευτικών, που επιδιώκει να επιβάλει η κυβέρνηση. Αυτό που χρειάζεται ο δάσκαλος είναι η πολύπλευρη στήριξη, επιστημονική, εργασιακή και οικονομική. Η πολιτεία πρέπει να εμπιστευτεί τους εκπαιδευτικούς, όχι να τους καταδιώκει.
Δυστυχώς, το υπουργείο Παιδείας δεν σταματά σε αυτή την «αξιολόγηση» των εκπαιδευτικών. Τα επόμενα μέτρα που σχεδιάζονται είναι η λεγόμενη αξιολόγηση ή αυτοαξιολόγηση των σχολείων που θα οδηγήσει στην κατηγοριοποίηση, στην υποβάθμιση και τελικά στο κλείσιμο αρκετών από αυτά. Το σχέδιο της αξιολόγησης, τελικά, συνδέεται άμεσα με το νέο σχολείο της αγοράς, του ανταγωνισμού, της φτηνής κατάρτισης, της αποσπασματικής και επιφανειακής γνώσης που επιδιώκουν να παρέχει. Γιʼ αυτό η αντιπαράθεση σε αυτά τα μέτρα είναι ευθύνη όλης της εκπαιδευτικής κοινότητας, ολόκληρης της κοινωνίας.

* Ο Θέμης Κοτσιφάκης είναι γ.γ. του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, μέλος της Ε.Ε. της Education International Europe

Πού πήγαν οι «αγανακτισμένοι»

0

Του Τάσου Τσακίρογλου

Οι συζητήσεις, οι προβληματισμοί, τα ερωτήματα και η αμφισβήτηση που για κάποιους μήνες έθεσαν οι κινητοποιήσεις των «αγανακτισμένων», με όλα τα προβλήματα και τους περιορισμούς τους, άνοιξαν μια προσωρινή σχισμή στο πέπλο που σκεπάζει την πραγματικότητα. Τώρα το πέπλο αυτό μοιάζει να έχει ξαναπάρει την αρχική του θέση.

«Οι φιέστες είναι εύκολες. Το πραγματικό τεστ της αξίας τους όμως είναι το τι θα μείνει την επόμενη μέρα, πόσο θ” αλλάξει η κανονικότητα της καθημερινής μας ζωής» λέει ο Σλάβοϊ Ζίζεκ, σ” ένα άρθρο του για το Occupy Wall Street.

Τι απέμεινε λοιπόν στην Ελλάδα; Μάλλον η αμηχανία που προκαλούν οι δύσκολες ερωτήσεις. Δηλαδή όχι το τι δεν θέλουμε, αλλά το τι θέλουμε. Δηλαδή η μετάβαση από την οργή στην ελπίδα. Και η ελπίδα συνεπάγεται ένα νέο όραμα, ένα ορθολογικό εναλλακτικό σχέδιο – έστω και ουτοπικό, με την έννοια που προσέδωσε στη λέξη αυτή ο επαναστατικός ρομαντισμός: «Η ουτοπία τού σήμερα είναι η πραγματικότητα του αύριο» (Βικτόρ Ουγκό).

Συνεπάγεται την αναζήτηση της αυτονομίας κόντρα στον ετεροκαθορισμό. Διεκδίκηση της ατομικής αυτοπραγμάτωσης και κοινωνικών συνθηκών που θα την ευνοούν. Κόντρα στον «καιροσκοπισμό» του καπιταλισμού που μπορεί να επιβάλλει την εναλλαγή: σήμερα ναρκωμένος καταναλωτής (μέσω του θριάμβου της πίστωσης), αύριο πένητας μισοεργαζόμενος ή άνεργος, ανάλογα με τα οικονομικά σχέδια του διεθνούς οικονομικού διευθυντηρίου. Ομως πάντα δέσμιος, εξαρτημένος και ενεργούμενο αλλότριων δυνάμεων. Ενα α-πολιτικό ον με απαλλοτριωμένες τις δημιουργικές και συνεργατικές του δυνάμεις.

Η σημερινή αδυναμία της Αριστεράς να προτείνει ένα έτοιμο «σχέδιο διάσωσης» είναι η δική μας αδυναμία και έλλειψη βούλησης να το διεκδικήσουμε. Είναι η δική μας καταστροφική επιλογή της ανάθεσης. Χθες αναθέταμε στα κόμματα εξουσίας να διαχειριστούν εν λευκώ τις ζωές μας, έναντι ενός καταναλωτικού ή προσωπικού «αντίδωρου». Σήμερα θέλουμε ν” αναθέσουμε στην Αριστερά να μας βγάλει από το πηγάδι. Φυσικά χωρίς να ξεβολευτούμε, χωρίς να μπούμε στη βάσανο του στοχασμού και, κυρίως, χωρίς να ρισκάρουμε.

Ερωτήματα όπως ποιο κοινωνικό σύστημα είναι δυνατόν να αντικαταστήσει τον καπιταλισμό, τι είδους κόμματα θέλουμε, τι τύπου νέους ηγέτες προτιμάμε, ποια εκπαίδευση είναι η καλύτερη -και άλλα πολλά- παραμένουν μετέωρα, όπως μετέωροι και περιδεείς στέκονται οι περισσότεροι μπροστά στην κοινωνική καταστροφή που βιώνουμε. «Η ελπίδα είναι η αναζήτηση νοήματος, είναι το αντίδοτο στον φόβο. Απαιτείται μια μεγάλη διανοητική κινητοποίηση για να καταλάβουμε τι συμβαίνει γύρω μας» λέει ο καθηγητής Κοινωνικής Ψυχιατρικής, Στέλιος Στυλιανίδης. Ελπίδα, αναζήτηση νοήματος και, επιπρόσθετα, ευθύνη και διακινδύνευση απέναντι στους μηχανισμούς αλλοτρίωσης και ακύρωσης της σκέψης.

t.tsakiroglou@efsyn.gr

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΚ/ΚΩΝ Π.Ε ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

Στο 1986 "επέστρεψε" το εισόδημα των Ιταλών

Στο 1986 "επέστρεψε" το εισόδημα των Ιταλών!

Ημερομηνία δημοσίευσης: 23/01/2013

Δεν αφήνει αμφιβολίες για τις συνέπειες της λιτότητας η είδηση ότι το μέσο εισόδημα των Ιταλών επέστρεψε στα επίπεδα του 1986, σ' ένα στατιστικό συμπέρασμα που αποτυπώνει το μέγεθος της οικονομικής και κοινωνικής οπισθοδρόμησης της νότιας Ευρώπης.

100.000 λουκέτα μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων μέσα στο 2012

Σύμφωνα με στοιχεία έρευνας του δικτύου επιχειρήσεων Rete Imprese, το 2007, πριν εκδηλωθεί η οικονομική κρίση, το μέσο κατά κεφαλή εισόδημα των Ιταλών αντιστοιχούσε σε 19.515 ευρώ. Το 2012 συρρικνώθηκε στα 17.337 ευρώ και φέτος αναμένεται περαιτέρω μείωσή του, στα 16.995 ευρώ. Πρόκειται, όπως τονίζει το ινστιτούτο, για υποχώρηση στα επίπεδα ευμάρειας του 1986!
Σε ό,τι αφορά την κατανάλωση, παρατηρείται ανάλογη πορεία: το 2012, κάθε Ιταλός περιόρισε τις αγορές του κατά 4,4%, ενώ για φέτος προβλέπεται νέα μείωση, της τάξης του 1,4%. Η συρρίκνωση, στην περίπτωση αυτή, περιορίζει την κατανάλωση στα επίπεδα του 1998.
Άκρως ανησυχητικά χαρακτηρίζονται και τα στατιστικά στοιχεία που αφορούν τη «θνησιμότητα» των ιταλικών επιχειρήσεων: στη διάρκεια του 2012, κατέβασαν ρολά σε όλη τη χώρα 100.000 μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Η έρευνα προβλέπει ακόμα ότι το 2013 η λεγόμενη πραγματική φορολογική πίεση θα αγγίξει το 56,1% του παραγόμενου εισοδήματος, ενώ παράλληλα οι τράπεζες πέρυσι είχαν περιορίσει σε σημαντικό βαθμό τα δάνεια προς τις επιχειρήσεις κατά τουλάχιστον 32 δισεκατομμύρια ευρώ.
Στις 28 Ιανουαρίου το δίκτυο Rete Imprese οργανώνει πανιταλική κινητοποίηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στο πλαίσιο διαμαρτυρίας για τις συνέπειες των πολιτικών σκληρής λιτότητας στην Ιταλία.

Ο συγγραφέας που ήθελε τα βιβλία του στην πυρά!

Έντυπη Έκδοση
Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2013

Ο Παύλος Μάτεσις κηδεύεται αύριο, Τρίτη, στις 4 μ.μ.

Ο συγγραφέας που ήθελε τα βιβλία του στην πυρά!

Της ΣΤ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ

«Οταν φύγω, θα προτιμούσα να έχουν καεί όλα τα βιβλία μου. Με ενδιαφέρουν τα έργα μου όσο ζω εδώ. Οταν δεν θα υπάρχω, θα προτιμούσα να μην υπάρχουν, να καούν»... Αυτή ήταν η -ευτυχώς, ανεκπλήρωτη- επιθυμία του Παύλου Μάτεσι, όπως την εξομολογούνταν στον Γιώργο Χρονά για τη «Βιβλιοθήκη» της «Ε» στις αρχές του 2010, ανύποπτος ότι τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς θα κατέρρεε.

Από εκείνη τη μοιραία βραδιά, όταν χτυπήθηκε από βαρύ εγκεφαλικό στο υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης και οδηγήθηκε -με τεράστια καθυστέρηση- στον «Ευαγγελισμό», δεν ξανασυνήλθε. Το πρώτο διάστημα είχε συνείδηση κι ας μην μπορούσε να μιλήσει, αλλά στη συνέχεια διαδοχικά εγκεφαλικά τού στέρησαν κάθε επαφή με το περιβάλλον. Από την άνοιξη του '11 νοσηλευόταν σε ιδιωτικό θεραπευτήριο, με τα έξοδα νοσηλείας του να τα έχει αναλάβει ο ΟΣΔΕΛ. Ωσπου χθες το πρωί ο Παύλος Μάτεσις ησύχασε. Η κηδεία του θα πραγματοποιηθεί αύριο το απόγευμα, στις 4.00, στο Νεκροταφείο Παπάγου.
Από τους σημαντικότερους δημιουργούς του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου, πεζογράφος και διακεκριμένος μεταφραστής, ο Παύλος Μάτεσις γεννήθηκε στη Δίβρη της Ηλείας το 1933 (κατά άλλους το 1929) κι από μικρός στράφηκε προς την τέχνη και τα γράμματα. Με σπουδές στο βιολί και την υποκριτική και κάτοχος τριών ξένων γλωσσών -αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά- εργάστηκε για ένα διάστημα ως τραπεζικός υπάλληλος, αλλά στα 33 του αποφάσισε ν' αφοσιωθεί αποκλειστικά στη λογοτεχνία. Για ένα φεγγάρι δίδαξε υποκριτική στη Σχολή Σταυράκου (1963-1964), ενώ διετέλεσε και βοηθός-δραματουργός στο Εθνικό Θέατρο (1971-1973).
Το παρθενικό θεατρικό του έργο ήταν το μονόπρακτο «Ο σταθμός» και ακολούθησε «Η τελετή» που ανέβηκε στο Θέατρο Νέας Ιωνίας και στο Εθνικό, το 1967 και το 1969 αντίστοιχα. Αν και στα πρώτα του θεατρικά ο Μάτεσις απομυθοποίησε το νεοελληνικό μικροαστισμό σαρκάζοντάς τον αλύπητα, με το «Φάντασμα του κυρίου Ραμόν Νοβάρο» (1974) στράφηκε προς μια γραφή που παραπέμπει στο θέατρο του παραλόγου, με σαφείς αναφορές στον Μπέκετ. Αργότερα με το «Προς Ελευσίνα» (1995) επιχείρησε μια ανατρεπτική απεικόνιση της ζωής από τη σκοπιά του θανάτου, αρδεύοντας από την αρχαία ελληνική τραγωδία, το δημοτικό τραγούδι και τα παραδοσιακά ήθη και έθιμα. Αλλα γνωστά έργα του, «Λύκε-λύκε», «Εξορία», «Περιποιητής φυτών», «Ενοικιάζεται φύλακας άγγελος».
Η περίφημη Ραραού
Στην πεζογραφία πρωτοεμφανίστηκε το '87 με το σύντομο μυθιστόρημα «Αφροδίτη», όπου μια μεσόκοπη καταπιεσμένη λαϊκή γυναίκα οδηγείται στην ψύχωση και την παιδοκτονία. Ψυχωσική ήταν και η δημοφιλέστερη μυθιστορηματική ηρωίδα του Μάτεσι, η περίφημη Ραραού με το τραυματικό κατοχικό παρελθόν, η πρωταγωνίστρια της πολυμεταφρασμένης «Μητέρας του σκύλου» (Καστανιώτης, 1990), που θέλησε να μεταφέρει στο σινεμά, χωρίς αποτέλεσμα ώς τώρα, ο Εμίρ Κουστουρίτσα. Ενα μυθιστόρημα έντονα επηρεασμένο από το «Τρίτο στεφάνι» του Ταχτσή, με εξαιρετικό ιδεολογικό ενδιαφέρον, σύμφωνα με τον κριτικό Δημοσθένη Κούρτοβικ, στο μέτρο που ο Μάτεσις αντιπαραβάλλει με απόλυτο τρόπο «τον αυθόρμητο μεσογειακό ανθρωπισμό με το στυγνό ορθολογισμό και την αναλγησία του πραγματικού βιαστή της ελληνικής συνείδησης: του δυτικού πολιτισμού».
Στα πεζογραφικά του έργα συγκαταλέγονται ακόμη «Ο Παλαιός των Ημερών», το «Πάντα καλά», η συλλογή διηγημάτων «Υλη δάσους», καθώς και το «Graffito», που έμελλε να είναι το κύκνειο άσμα του: μια πολιτικο-κοινωνική παρωδία με κέντρο αναφοράς ένα θανατηφόρο ιό, ο οποίος πλήττει όλους τους κρατικούς και εθνικούς θεσμούς που μας έφεραν στο σημερινό αδιέξοδο.
Ως μεταφραστής ο Μάτεσις μετέφερε στη γλώσσα μας από Σέξπιρ, Μπεν Τζόνσον, Ιψεν, Μολιέρο και Αρτό έως Τ. Ουίλιαμς, Πίντερ, Αραμπάλ, Σέπαρντ και Μάμετ, καθώς και άφθονες αριστοφανικές κωμωδίες. Τη θλίψη τους για το θάνατό του εξέφρασαν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, τα γραφεία πολιτισμού της ΔΗΜΑΡ και του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ε. Βενιζέλος και ο αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού, Κ. Τζαβάρας.

Αν η αξιολόγηση είναι η απάντηση, ποια είναι η ερώτηση;

Του Χρήστου Κάτσικα

Τις επόμενες μέρες το υπουργείο Παιδείας θα φέρει σε διαβούλευση το σχέδιο προεδρικού διατάγματος που αφορά την αξιολόγηση των 160 χιλιάδων εκπαιδευτικών. Πρόκειται για ένα εξαντλητικό κείμενο 70 σελίδων που αποτελείται από 27 άρθρα και ετοιμάστηκε από τα συναρμόδια υπουργεία Παιδείας και Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Και, βεβαίως, για ακόμη μια φορά επιχειρεί να παρουσιάσει την αξιολόγηση σαν την κίνηση που θα λύσει πολλά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, ένα είδος «πρώτων βοηθειών» στη ρημαγμένη εκπαιδευτική γη.

Χέρι χέρι με την εκάστοτε πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας οι μόνιμοι προσηλυτιστές της κοινής γνώμης, δημοσιογράφοι, τεχνοκράτες και «ειδικοί», εγχαράσσουν στον «σκληρό δίσκο» της κοινής γνώμης, ως αυτονόητο, ότι «η κακοδαιμονία του ελληνικού σχολείου είναι αποτέλεσμα της έλλειψης αξιολόγησης-ελέγχου των εκπαιδευτικών».

Το έδαφος, βεβαίως, είναι εύφορο για την υποδοχή του «αυτονόητου», κοντολογίς, για την άκριτη υιοθέτηση, ως φυσικής και εύλογης, της απαίτησης «να ξεκαθαρίσει επιτέλους το εκπαιδευτικό τοπίο από την κόπρο του Αυγεία». Η αυξανόμενη δυσαρέσκεια των γονέων που αναγκάζονται να «τραυματίζουν» τους οικογενειακούς τους προϋπολογισμούς πληρώνοντας ακριβά -σε καθεστώς «δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης»- το κόστος του εισιτηρίου για την πολυπόθητη είσοδο των παιδιών τους στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση, σε συνδυασμό με την κάθετη πτώση της αποδοτικότητας της «επένδυσης», πριμοδοτεί την οικοδόμηση πεποιθήσεων, σύμφωνα με τις οποίες, αν ένας μαθητής δεν μαθαίνει γράμματα στο σχολείο ή αναγκάζεται να πληρώνει φροντιστήριο ή το απολυτήριό του δεν του εξασφαλίζει μια θέση στην αγορά εργασίας, για όλα αυτά και για άλλα πολλά ευθύνεται ο εκπαιδευτικός, ο οποίος είναι «αναποτελεσματικός ή άπειρος ή τεμπέλης ή ανίκανος» τόσο όσο και ένας υδραυλικός που δεν μπορεί να επισκευάσει μια βρύση ή ένας γιατρός που δεν είναι ικανός να θεραπεύσει μια γρίπη!

Οφείλουμε να το ξεκαθαρίσουμε: Η αξιολόγηση δεν είναι ένα απλό μεταρρυθμιστικό μέτρο που κάποια στιγμή θα «έρθει» και θα «μάθουμε να ζούμε με αυτή», όπως και με τόσα άλλα. Στη λογική αυτή, της «soft αξιολόγησης», έχουν εγκλωβιστεί σήμερα και πολλοί εκπαιδευτικοί αλλά και δυνάμεις της Αριστεράς που αφήνουν να καλλιεργηθεί η άποψη –ή και οι ίδιοι την καλλιεργούν– ότι μέσα στη γενική ακαταστασία και ανοργανωσιά του «ρωμαίικου» η αξιολόγηση θα καταντήσει απλή γραφειοκρατική διαδικασία, ένας ατέλειωτος σωρός χαρτιών και αξιολογικών εκθέσεων όπου «αλλού θα είναι ο παπάς και αλλού τα ράσα του», ο «ένας θα βλογάει τον άλλο» στο… λίκνο της «δημοσιοϋπαλληλικής θαλπωρής», υπό τον φόβο της εναλλαγής κυβερνήσεων και προς αποφυγήν «κομματικών ρεβανσισμών».

Αυτή η άποψη είναι επικίνδυνη, γιατί χαλαρώνει συνειδήσεις, αφήνει ρωγμές συμβιβασμού με την αξιολόγηση καθώς αποδιοργανώνει τις γραμμές της αντίστασης σε αυτήν. Είναι το ίδιο επικίνδυνη με τη διάκριση ανάμεσα σε «καλή» και «κακή» ή «κακόφημη» αξιολόγηση, ανάμεσα σε αξιολόγηση που μπορεί να βοηθήσει το σχολείο και τον εκπαιδευτικό να βελτιωθούν και σε εκείνη που φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα.

Οφείλουμε να το επισημάνουμε: Δεν υπάρχει «κακή» και «καλή» αξιολόγηση, αξιολόγηση που «βοηθάει» και αξιολόγηση που «δεν βοηθάει». Η αξιολόγηση έχει «βαθιές ρίζες» στο κοινωνικό σύστημα που ζούμε, είναι οργανικό μέρος της φυσικής και συμβολικής του βίας, κατάγεται από την καπιταλιστική εκμετάλλευση και ταυτόχρονα την εκφράζει, την ισχυροποιεί και τη νομιμοποιεί. Η αξιολόγηση μεταμορφώνει την εκμετάλλευση και την ταξική ανισότητα σε «φυσικούς» και «ορθολογικούς» δείκτες, περιορίζοντας σε βαθμό εξαφάνισης τις αντίθετες φωνές.

Στη σημερινή περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης όπου η εκπαίδευση γίνεται εμπόρευμα, όπως ο καφές και τα καλλυντικά, η αξιολόγηση περνάει από τον παραδοσιακό ρόλο του τυπικού κοινωνικού ελέγχου των εκπαιδευτικών στην «τιμαριθμοποίηση» της εκπαιδευτικής διαδικασίας, προκειμένου αυτή να έχει «ανταλλακτική αξία» για να κινηθεί στα διεθνή χρηματιστήρια των αξιών.

Για αυτούς τους λόγους είναι το σημαντικότερο πολιτικό διακύβευμα στην εκπαίδευση. Το «πέρασμα» και η «επιβολή» της -μέσω ζαχαρωμένων διακηρύξεων- θα αλλάξει δραματικά τόσο τον χάρτη των συσχετισμών στο σχολείο όσο και την καθημερινή εργασία του εκπαιδευτικού σε όλες της τις πτυχές: από την εργασιακή του σχέση με την εκπαίδευση (μονιμότητα) μέχρι το κλίμα που θα βιώνει καθημερινά στο σχολείο και τις σχέσεις με τους συναδέλφους του.

Θα χειραγωγήσει τον εκπαιδευτικό, θα μετακυλήσει πάνω του όλη την ευθύνη για τη λειτουργία του σχολείου, θα νομιμοποιήσει τα σχέδια για απολύσεις. Εύστοχο και το πικρό «ερώτημα» πολλών εκπαιδευτικών: Είναι δυνατόν η πολιτική που έχει φτωχύνει τη δημόσια εκπαίδευση και τον εκπαιδευτικό και έχει κλείσει το μέλλον στα υπόγεια, να έχει αγαθές προθέσεις;

ΕΥΧΕΣ ΣΤΟΝ ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ

ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΥΧΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΧΡΟΝΟΣ!
ΕΠΙΣΗΣ ΕΥΧΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΤΟΝ ΑΞΙΩΣΕΙ Ο ΘΕΟΣ,ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΩΤΑΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ ΤΟΥ ΙΚΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ,ΣΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ ΜΑΣ (ΧΕΙΜΩΝΑ)ΚΑΙ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΖΕΣΤΑΘΕΙ!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΥΡΙΕ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ!

Ευρωπαϊκό σινεμά στη μικρή οθόνη

 

Του Σωτήρη Μανιάτη

Μια διαδρομή σχεδόν επτά δεκαετιών επιχειρεί να διανύσει κινηματογραφικά το τρίτο κανάλι της δημόσιας τηλεόρασης. Αλλο ένα αφιέρωμα, αυτή τη φορά με ταινίες από το ευρωπαϊκό σινεμά, ετοιμάζει να ρίξει στη «μάχη» της τηλεθέασης η ΕΤ-3.


Πρόκειται για ενδεικτικές επιλογές μέσα από μια δεξαμενή ταινιών του ευρωπαϊκού κινηματογράφου τα τελευταία 68 χρόνια. Επιλογές που ανήκουν στον κριτικό κινηματογράφου Αλέξανδρο Δερμεντζόγλου, ο οποίος έχει διαλέξει φιλμ από Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία και Τουρκία.

Συνολικά θα μεταδοθούν πέντε φιλμ από τις 19 Ιανουαρίου έως και τις 16 Φεβρουαρίου (23.00) και μάλιστα τα δύο εξ αυτών αφιερώνονται στον διακεκριμένο Τούρκο σκηνοθέτη Σεμίχ Καπλάνογλου, ο οποίος μόλις στα 50 του χρόνια έχει γυρίσει πέντε εξαιρετικές ταινίες, όπως σημειώνει ο Α. Δερμεντζόγλου, που αναδεικνύουν σύγχρονες όψεις της Τουρκίας.

Με κοινωνικοπολιτική ματιά εξετάζει με καθαρότητα τη σύγκρουση παλιού και νέου και την υποχώρηση των παραδοσιακών αξιών στην πατρίδα του. Και οι πέντε κινηματογραφικές ταινίες έχουν αγαπηθεί από τους σινεφίλ, ενώ η διεισδυτική ματιά τους είναι ανθρωπιστική, πολιτική, κοινωνιολογική, με αισθητική υψηλού επιπέδου.

Η αρχή θα γίνει αυτό το Σάββατο (19/1) με την αριστουργηματική δραματική κομεντί του Ζαν Ρενουάρ «Ο κανόνας του παιχνιδιού» (παραγωγή 1939). Πρόκειται για ένα φιλμ που εξακολουθεί να αναγνωρίζεται ως ένα από τα πιο σημαντικά όλων των εποχών με πρωταγωνιστές τους: Μαρσέλ Νταλιό, Νορά Γκρεγκόρ, Πολέτ Ντιμπόστ κ.ά. Μια ομάδα Γάλλων αριστοκρατών με τους υπηρέτες τους συγκεντρώνονται σε έναν πύργο για κυνηγετικό Σαββατοκύριακο, παραμονές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου…

Η συνέχεια θα δοθεί μία εβδομάδα μετά με την ισπανική δραματική ταινία φαντασίας του Βίκτορ Ερίθε «Το πνεύμα του μελισσιού» (παραγωγή 1973), με τους Φερνάντο Φερνάν Γκόμες, Τερέσα Γκιμπέρα, Ανα Τόρεντ. Πρόκειται για μία από τις κορυφαίες αντιφρανκικές αλληγορίες που γυρίστηκαν επί εποχής Φράνκο, με εξαιρετική αισθητική και ανατρεπτικό σενάριο.

Στις αρχές του Φλεβάρη (2/2) σειρά θα πάρει «Ο θυρωρός της νύχτας» της Λιλιάνα Καβάνι (ιταλική παραγωγή 1974), με τους Σαρλότ Ράμπλινγκ, Ντερκ Μπόγκαρντ κ.ά. Ενα από τα πρώτα φιλμ που εστίασε στη σχέση θύτη-θύματος μέσα στο ναζιστικό περιβάλλον. Και θα ακολουθήσουν ο «Εκπτωτος άγγελος» (συμπαραγωγή Τουρκίας-Ελλάδας 2003) στις 9/2, με τους Τουλέν Οζέν, Μπουτάκ Ακαλίν κ.ά., και «Το αυγό» (τουρκική παραγωγή 2007) στις 16/2 με τους Νεζάτ Ισλέρ, Σααντέτ Ακσόι κ.ά. Και τα δύο φιλμ με τη σκηνοθετική υπογραφή του Σεμίχ Καπλάνογλου.

Πριν από την προβολή κάθε ταινίας του αφιερώματος της ΕΤ-3 θα υπάρχει μια σύντομη εισήγηση-πρόλογος από τον Αλέξανδρο Δερμεντζόγλου για το σκεπτικό και το περιεχόμενο των φιλμ. Και τα πέντε φιλμ διατρέχονται ουσιαστικά από το κοινό θέμα του τίτλου της πρώτης ταινίας: ο κανόνας του παιχνιδιού για την πολιτική, τις σχέσεις, την κοινωνία, την υποκρισία, την έλξη, τη χημεία, τον κινηματογράφο…

s.maniatis@efsyn.gr

Vocre 2.0 Beta - LAUNCH Conference Video(ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ)

Εξτρα φόροι για 9 στους 10 φορολογουμένους(ΑΠΟ ΤΟ ΕΘΝΟΣ)

OΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ

Εξτρα φόροι για 9 στους 10 φορολογουμένους

Δυσβάστακτα βάρη καλούνται να σηκώσουν φέτος οι φορολογούμενοι, κυρίως οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι ιδιοκτήτες ακινήτων που εισπράττουν ενοίκια. Σε ποσοστό 90% θα πληρώσουν περισσότερους φόρους

«Δίσεκτο» θα είναι και το 2013 για τους φορολογουμένους. Το νέο έτος φέρνει έξτρα φόρους καθώς με την ψήφιση του φορολογικού νομοσχεδίου αυξάνονται κατακόρυφα οι επιβαρύνσεις για τη συντριπτική πλειονότητα μισθωτών, συνταξιούχων, ελεύθερων επαγγελματιών και ιδιοκτητών ακινήτων που έχουν εισοδήματα από ενοίκια.

Επιπλέον το μέτρο των αποδείξεων γίνεται εξαιρετικά αυστηρό με «πέναλτι» φόρου 22%, καταργούνται οι περισσότερες και κυριότερες φοροαπαλλαγές και αυξάνεται ο φόρος στους τόκους των καταθέσεων. Είναι τόσο μεγάλο το εύρος των παρεμβάσεων που στελέχη φοροτεχνικών γραφείων εκτιμούν πως με τις νέες ρυθμίσεις παραπάνω φόρους θα πληρώσουν οι εννέα στους δέκα φορολογουμένους.

Το συμπέρασμα αυτό ενισχύεται και από τον δημοσιονομικό στόχο που έχει θέσει το οικονομικό επιτελείο. Ευελπιστεί να εισπράξει επιπλέον φόρους της τάξης των 2,3 δισ. ευρώ από την εφαρμογή του νέου φορολογικού πλαισίου κατά τη διάρκεια του 2013 και του 2014.

Ειδικότερα τα νέα βάρη κατανέμονται ως εξής:

Μισθωτοί και συνταξιούχοι με παιδιά είναι τα πρώτα... θύματα της νέας φορολογικής κλίμακας, καθώς οι επιβαρύνσεις που θα γίνουν άμεσα ορατές ελέω παρακράτησης αφορούν όσους έχουν ετήσιο ατομικό εισόδημα υψηλότερο των 12.000 ευρώ.

Τα εισοδήματα των φυσικών προσώπων τα οποία προέρχονται από ατομικές επιχειρήσεις ή από ελευθέρια επαγγέλματα θα φορολογούνται από το πρώτο ευρώ και μέχρι το επίπεδο των 50.000 ευρώ με συντελεστή 26% και πάνω από το επίπεδο των 50.000 ευρώ με 33%.

Από το πρώτο ευρώ θα φορολογούνται αυτοτελώς τα εισοδήματα από ενοίκια. Σε ποσά ενοικίων μέχρι 12.000 ευρώ τον χρόνο θα επιβάλλεται φόρος 10%, ενώ τυχόν επιπλέον ποσά, πέραν των 12.000 ευρώ, θα φορολογούνται με 33%. Από τις τρεις αυτές κατηγορίες φορολογούμενων και τις αλλαγές στις κλίμακες φορολόγησης το υπουργείο Οικονομικών έχει προϋπολογίσει πρόσθετα έσοδα 1,14 δισ. ευρώ.

Το τέλος επιτηδεύματος αυξάνεται έως και 100% αναδρομικά για τη χρήση του 2012 με στόχο επιπλέον έσοδα ύψους 199 εκατ. ευρώ.

Οι φοροαπαλλαγές καταργούνται και διατηρείται «ψαλιδισμένη» η έκπτωση φόρου 10% για ιατρικά έξοδα και νοσήλια.

Το μέτρο των αποδείξεων γίνεται πιο αυστηρό καθώς αυξάνεται από 10% σε 22% το «πέναλτι» φόρου.

Αυξάνεται η φορολογία των κερδών των ομόρρυθμων και ετερόρρυθμων εταιρειών που τηρούν απλογραφικά βιβλία (πρώην β' κατηγορίας).

Αυξάνεται από το 10% στο 15% ο φόρος επί των τόκων των καταθέσεων.

Επανέρχεται και γίνεται μόνιμος ο φόρος πολυτελείας για αυτοκίνητα άνω των 1.929 κυβικών, σκάφη αναψυχής άνω των 6 μέτρων, πισίνες και αεροσκάφη.

Πιο αναλυτικά, για μισθωτούς και συνταξιούχους για τα πρώτα 25.000 ευρώ του ετησίου εισοδήματος ισχύει συντελεστής φόρου 22%, για τα επόμενα 17.000 ευρώ, δηλαδή για το τμήμα ετησίου εισοδήματος από τις 25.001 έως τις 42.000 ευρώ θα ισχύσει συντελεστής φόρου 32% και για το υπερβάλλον των 42.000 ευρώ τμήμα του εισοδήματος θα ισχύει συντελεστής 42%.

Παράλληλα καθιερώνεται έκπτωση φόρου 2.100 ευρώ για εισοδήματα έως 21.000 ευρώ. Για εισοδήματα πάνω από τις 21.000 ευρώ, η έκπτωση φόρου θα μειώνεται κατά 100 ευρώ για κάθε 1.000 ευρώ εισοδήματος μέχρι να μηδενιστεί στο επίπεδο εισοδήματος των 42.000 ευρώ.

ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ

Φορολόγηση των τόκων με 15%


Το νέο φορολογικό καθεστώς πλήττει και τους καταθέτες. Κι αυτό καθώς οι τόκοι των καταθέσεων φορολογούνται από 1ης Ιανουαρίου με 15%, ενώ μέχρι τα τέλη του 2012 η φορολογική επιβάρυνση ήταν 10%. Από την αύξηση αυτή το υπουργείο Οικονομικών στοχεύει σε πρόσθετα έσοδα της τάξης των 230 εκατ. ευρώ. Για παράδειγμα για μία κατάθεση ύψους 60.000 ευρώ και επιτόκιο 3% ο ετήσιος τόκος που προκύπτει είναι 1.800 ευρώ. Ο φόρος που αναλογεί πλέον στην κατάθεση αυτή ανέρχεται στα 270 ευρώ.

ΟΙ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ
Θα πληρώσουν παραπάνω από 130 έως 2.830 ευρώ

Υπέρογκες είναι οι επιβαρύνσεις για 700.000 ελεύθερους επαγγελματίες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις με ετήσια εισοδήματα μέχρι 55.000 ευρώ εξαιτίας της επιβολής φόρου 26% στα εισοδήματά τους από το πρώτο ευρώ αλλά και την αύξηση του τέλους επιτηδεύματος. Από τις ρυθμίσεις του νέου φορολογικού προκύπτει πως οι έξτρα φόροι που θα κληθούν να πληρώσουν για τη χρήση του 2013 κυμαίνονται από 130 έως 2.830 ευρώ τον χρόνο. Είναι ενδεικτικό πως επαγγελματίας με δηλωθέν εισόδημα 10.000 ευρώ πληρώνει 500 ευρώ φόρο και με τη νέα κλίμακα θα πληρώσει 2.600 ευρώ. Αν τώρα προστεθεί και το τέλος επιτηδεύματος, θα καταβάλει συνολικά στην Εφορία 3.250 ευρώ.

Αναδρομική ισχύ
Είναι δε χαρακτηριστικό πως η αύξηση του τέλους επιτηδεύματος θα έχει αναδρομική ισχύ για τη χρήση του 2012. Επαγγελματίας με δηλωθέν εισόδημα 30.000 ευρώ για την περσινή χρήση επιβαρύνεται με φόρο 5.320 ευρώ και για την τρέχουσα χρήση με 7.800 ευρώ. Προκύπτει δηλαδή επιβάρυνση της τάξης των 2.480 ευρώ. Και στο ποσό αυτό θα πρέπει να προσμετρηθεί το αυξημένο τέλος επιτηδεύματος.

Μεταξύ των κερδισμένων περιλαμβάνονται μισθωτοί και συνταξιούχοι με χαμηλά εισοδήματα, νέοι επαγγελματίες αλλά και μεγάλες εταιρείες (ΑΕ και ΕΠΕ)

Επίσης με το νέο φορολογικό εμφανίζεται το παράδοξο φαινόμενο οι επιβαρύνσεις να... σταματούν στα εισοδήματα ύψους 55.000 ευρώ κι από εκεί και πάνω να προκύπτουν ελαφρύνσεις. Πιο αναλυτικά το νέο φορολογικό νομοσχέδιο περιλαμβάνει τις ακόλουθες ρυθμίσεις για τους ελεύθερους επαγγελματίες. Τα καθαρά εισοδήματα από ατομικές εμπορικές επιχειρήσεις, ατομικές επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών και ελευθέρια επαγγέλματα θα φορολογούνται πλέον κλιμακωτά, με συντελεστές 26% μέχρι τα πρώτα 50.000 ευρώ και 33% για το τυχόν υπόλοιπο ποσό από τις 55.000 ευρώ και πάνω.

ΦΟΡΟΑΠΑΛΛΑΓΕΣ
Εκπίπτουν από τον φόρο μόνο νοσήλια, εξετάσεις και ιατρικές επισκέψεις

Κατακόρυφα αυξάνει τα φορολογικά βάρη που προκύπτουν με την εφαρμογή της νέας φορολογικής κλίμακας η κατάργηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των φοροαπαλλαγών.

Ειδικότερα με τις νέες ρυθμίσεις του φορολογικού νομοσχέδιο καταργούνται οι διατάξεις που προβλέπουν έκπτωση φόρου 10% των δαπανών του φορολογουμένου για τόκους στεγαστικών δανείων πρώτης κατοικίας, ενοίκια κύριας κατοικίας, ενοίκια παιδιών που σπουδάζουν, δίδακτρα φροντιστηρίων, ασφάλιστρα ζωής και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Θα εξακολουθούν να εκπίπτουν κατά ποσοστό 10% από τον φόρο εισοδήματος μόνο οι δαπάνες για νοσήλια, ιατρικές επισκέψεις και εξετάσεις κι αυτές μόνο κατά το μέρος που δεν καλύπτονται από ασφαλιστικά ταμεία ή και ασφαλιστικές εταιρείες και κατά το μέρος που υπερβαίνουν το 5% του φορολογούμενου εισοδήματος. Επίσης θα εξακολουθούν να εκπίπτουν κατά 10% από τον φόρο οι δαπάνες για δωρεές, χορηγίες και διατροφή προς την πρώην ή τον πρώην σύζυγο.

Η κατάργηση των περισσότερων φοροαπαλλαγών «ροκανίζει» τα οφέλη που προκύπτουν από τη χορήγηση των οικογενειακών επιδομάτων και ανεβάζει τις φορολογικές επιβαρύνσεις για τους φορολογουμένους που πληρώνουν ενοίκιο για κύρια κατοικία ή για κατοικία των παιδιών τους που σπουδάζουν σε άλλη πόλη, καταβάλλουν τόκους για την εξόφληση στεγαστικών δανείων πρώτης κατοικίας, πληρώνουν δίδακτρα σε φροντιστήρια ή ασφάλιστρα ζωής.

Για παράδειγμα, φορολογούμενος με 1 παιδί και εισόδημα 18.000€ που πληρώνει 2.500€ ετησίως για τόκους στεγαστικού δανείου πρώτης κατοικίας, 700€ για φροντιστήρια και 800€ για ασφάλεια ζωής. Ο φόρος που αναλογεί για το 2012 ανέρχεται σε 1.720€. Ομως, αφαιρείται 10% από τον φόρο για κάθε μία από τις δαπάνες. Συνολικά ο φορολογούμενος έχει έκπτωση φόρου 400€, με αποτέλεσμα η συνολική φορολογική επιβάρυνση να περιορίζεται στα 1.320€. Ο φόρος που αναλογεί το 2013 στον ίδιο φορολογούμενο με τη νέα κλίμακα διαμορφώνεται σε 1.830€, ενώ αν αφαιρεθεί το επίδομα παιδιού των 320€, τότε το ποσό της φορολογικής επιβάρυνσης περιορίζεται στα 1.510€. Θα πληρώσει επιπλέον φόρο 190€ παραπάνω σε σχέση με το 2012.

ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ
Ποινή 22%

Αυστηρότερο είναι φέτος το μέτρο των αποδείξεων. Η υποχρέωση συλλογής αποδείξεων αξίας μέχρι του 25% του συνολικού εισοδήματος θα ισχύει μόνο για τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους. Επιβάλλεται «ποινή» 22% σε όσους δεν μαζεύουν το απαιτούμενο ποσό. Για παράδειγμα, μισθωτός με ετήσιο εισόδημα 30.000 ευρώ πρέπει να συγκεντρώσει αποδείξεις 7.500 ευρώ. Αν συλλέξει 5.000 ευρώ, τότε στη διαφορά που προκύπτει (2.500 ευρώ) θα επιβληθεί «ποινή» 22%. Θα πληρώσει έξτρα φόρο 550€.

ΤΕΛΟΣ ΕΠΙΤΗΔΕΥΜΑΤΟΣ
Αυξημένο έως και 100%

Αυξημένο έως 100% είναι το τέλος επιτηδεύματος για επιχειρήσεις και επαγγελματίες. Διαμορφώνεται σε 800€ από 400€ για νομικά πρόσωπα που έχουν έδρα σε τουριστικούς τόπους και σε πόλεις ή χωριά έως 200.000 κατοίκους. Σε 1.000€ από 500€ για νομικά πρόσωπα που ασκούν εμπορική επιχείρηση και έχουν έδρα σε πόλεις πάνω από 200.000 κατοίκους. Σε 650€ από 500€ για ατομικές εμπορικές επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες.

ΕΝΟΙΚΙΑ
Επιβάρυνση έως 900%

Φόρους αυξημένους έως και 900%, θα κληθούν να πληρώσουν όσοι έχουν εισοδήματα αποκλειστικά από ενοίκια καθώς θα φορολογούνται με 10% από το πρώτο ευρώ για εισόδημα έως 12.000€ τον χρόνο και 33% για εισοδήματα άνω των 12.000€. Χάνουν το αφορολόγητο που ισχύει μέχρι σήμερα των 5.000€. Οι επιβαρύνσεις για τη συγκεκριμένη κατηγορία ιδιοκτητών ακινήτων ξεκινούν από τα 500€ τον χρόνο για ετήσιο εισόδημα έως και 12.000€.

ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΟΕ ΚΑΙ ΕΕ
«Βαρύτεροι» οι φόροι

Αυξάνεται η φορολογία των κερδών των ομόρρυθμων και ετερόρρυθμων εταιρειών που τηρούν απλογραφικά βιβλία (πρώην β' κατηγορίας). Συγκεκριμένα, ο φόρος αυξάνεται από το 20% στο 26% για τα πρώτα 50.000 ευρώ των καθαρών κερδών και στο 33% για τυχόν επιπλέον ποσό κερδών πέραν των 50.000 ευρώ. Για τις επιχειρήσεις που τηρούν διπλογραφικά βιβλία (πρώην γ΄ κατηγορίας) το συνολικό καθαρό εισόδημά τους υποβάλλεται σε φόρο 26%.

Κώστας Τσαχάκης



ΕΛΑΦΡΥΝΣΕΙΣ
Ποιοι είναι κερδισμένοι από τις αλλαγές

Ελάχιστοι είναι κερδισμένοι από τις αλλαγές που επήλθαν στη φορολογία εισοδήματος. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται μισθωτοί και συνταξιούχοι με χαμηλά εισοδήματα, ελεύθεροι επαγγελματίες που δηλώνουν πάνω από 55.000 ευρώ τον χρόνο, νέοι επαγγελματίες αλλά και μεγάλες εταιρείες (ΑΕ και ΕΠΕ) όσον αφορά τα διανεμόμενα κέρδη τους.

Πιο αναλυτικά, για μισθωτούς και συνταξιούχους χωρίς παιδιά ο φόρος θα είναι χαμηλότερος αν το εισόδημά τους δεν ξεπερνά τις 23.000 ευρώ. Βέβαια οι όποιες ελαφρύνσεις αντισταθμίζονται σε μεγάλο βαθμό από την κατάργηση των φοροαπαλλαγών.

Για όσους έχουν παιδιά, το εισοδηματικό όριο για να προκύψουν ελαφρύνσεις είναι οι 12.000 ευρώ.

Για τους ελεύθερους επαγγελματίες η νέα κλίμακα φέρνει ελαφρύνσεις για ετήσιο εισόδημα άνω των 55.000 ευρώ.

Ελεύθερος επαγγελματίας με εισόδημα 80.000 πληρώνει φόρο 24.420 ευρώ και με το νέο καθεστώς θα πληρώσει 22.900 ευρώ, δηλαδή προκύπτει όφελος της τάξης των 1.520 ευρώ.

Για τους νέους επιτηδευματίες, κατά τα τρία πρώτα έτη άσκησης της δραστηριότητάς τους θα ισχύει μειωμένος φόρος στο 13% για τα πρώτα 10.000 ευρώ του ετήσιου εισοδήματος.

Εξάλλου, ως μισθωτοί και όχι ως ελεύθεροι επαγγελματίες θα φορολογούνται οι εργαζόμενοι με «μπλοκάκια» υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

Ο εργαζόμενος να παρέχει τις υπηρεσίες του με βάση έγγραφη σύμβαση που έχει συνάψει με φυσικό ή νομικό πρόσωπο και

Ο εργαζόμενος να παρέχει υπηρεσίες μέχρι και σε 3 εργοδότες, φυσικά ή νομικά πρόσωπα, ή σε περισσότερους από 3 εργοδότες, εφόσον στην περίπτωση αυτή το 75% των ακαθάριστων εσόδων του προέρχεται μόνο από έναν εκ των εργοδοτών αυτών. Οσοι αμείβονται με μπλοκάκι από το εισόδημά τους, εκτός από τις ασφαλιστικές εισφορές που αφαιρούνται, δεν δύνανται να εκπέσουν καμία δαπάνη.

Στον αντίποδα θα πρέπει να τονιστεί πως όλοι οι ελεύθεροι επαγγελματίες, παλιοί και νέοι, αλλά και οι εργαζόμενοι με «μπλοκάκια» θα επιβαρυνθούν με το αυξημένο έως και 100% τέλος επιτηδεύματος.

Τέλος αλλάζει η φορολογία των κερδών για τις ανώνυμες εταιρείες και τις εταιρείες περιορισμένης ευθύνης. Ειδικότερα, τα αδιανέμητα κέρδη των εταιρειών θα φορολογούνται με συντελεστή 26% από 20% που ισχύει σήμερα. Στα μερίσματα όμως (διανεμόμενα κέρδη) θα επιβάλλεται φόρος με συντελεστή 10% από 25% που ανέρχεται σήμερα

ΚΑΣΤΟΡΙΑ η πόλη που αγαπώ(ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ)

Πλάτες μέσα στα σκουπίδια

 

Του Περικλή Κοροβέση

Την ιστορία της αποικιοκρατίας δεν την ξέρουμε καλά. Και αν κάτι ξέρουμε, συχνά είναι παραμορφωμένο και συχνά ρατσιστικό. Πολλές από τις αντιλήψεις μας για την κατωτερότητα των Αφρικανών, των Ασιατών ή των Αράβων έχουν τις ρίζες τους στην αποικιοκρατία. Αν πάρουμε ως έναρξη της αποικιοκρατίας τις ένδοξες «Μεγάλες Ανακαλύψεις», όπου η πολιτισμένη ανθρωπότητα αναλάμβανε να εκπολιτίσει τους άγριους και βάρβαρους ιθαγενείς, διά πυρός και σιδήρου, μετράμε πάνω από πέντε αιώνες.

Μια χούφτα ισχυρών ευρωπαϊκών χωρών, με την αναπτυγμένη πολεμική τεχνολογία τους, έσφαζαν λαούς που ποτέ δεν είχαν κάνει πόλεμο εκτός των συνόρων τους, κατέστρεφαν βίαια τον πολιτισμό τους και τις θρησκείες τους, έκλεβαν τον πλούτο τους και οι ιθαγενείς έχαναν κάθε ανθρώπινη ιδιότητα.

Η Μεγάλη Βρετανία οφείλει ένα μέρος του πλούτου της στο δουλεμπόριο και για τρεις αιώνες ήταν ασυναγώνιστη σε αυτό το επικερδές επιτήδευμα. Οι ανθρωπολόγοι του Λονδίνου είχαν αποφανθεί πως οι μαύροι δεν ανήκουν στο ανθρώπινο είδος, αλλά είναι ένα ξεχωριστό ον, μεταξύ αλόγου και ανθρώπου. Εξ ου και οι τιμές αυτών των ανθρώπινων ζώων ήταν ανάλογες με αυτές των αλόγων. Και γι” αυτόν τον λόγο οι μαύροι Αφρικανοί δεν μπορούσαν να γίνουν χριστιανοί, όπως ακριβώς δεν μπορούν να γίνουν χριστιανοί οι γάτες και οι σκύλοι.

Σήμερα, στον εικοστό πρώτο αιώνα έχουμε τις οικουμενικές Διακηρύξεις για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, τη δημιουργία του ΟΗΕ, πληθώρα διεθνών συμβάσεων που προστατεύουν τον άνθρωποι και την αξιοπρέπειά του, σημαντικά κείμενα κατά την άποψή μου, που κωδικοποιούν τα αιτήματα αγώνων της ανθρωπότητας, τουλάχιστον από την επανάσταση του Κρόμγουελ.

Οι λαοί τις υπέγραψαν με το αίμα τους. Αυτά τα υπέροχα κείμενα παραμένουν ακόμα και σήμερα στα χαρτιά και δεν αποτελούν την υλική πραγματικότητα του πλανήτη μας. Η αποικιοκρατία κυριαρχεί και σήμερα, όχι με τη μορφή της ένοπλης απόβασης αλλά με τη μορφή του οικονομικού πολέμου. Το χρέος είναι το εργαλείο του αποικισμού του αιώνα μας. Αλλά τα βασικά χαρακτηριστικά παραμένουν τα ίδια. Μόνο τα όπλα προσαρμόζονται.

Τότε, όπως και σήμερα, το πρώτο πράγμα που έκαναν οι αποικιοκράτες είναι να καταστρέψουν τη λαϊκή κουλτούρα απαξιώνοντάς την ή απαγορεύοντάς την ολοκληρωτικά και εισάγοντας τον εξευρωπαϊσμό παντού, ακόμα και στις διατροφικές συνήθειες, στην ένδυση, στον τρόπο ζωής.

Το εγχώριο θεωρείται ευτελές, κατώτερης ποιότητας σε σχέση με το ευρωπαϊκό, ενίοτε οπισθοδρομικό, κακόγουστο και συχνά επικίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Ολα τα προϊόντα, υλικά και πνευματικά, που έχουν παραχθεί σε μια χώρα, με σοφία και εμπειρία αιώνων, εξαφανίζονται και οι Ευρωπαίοι αποκτούν νέες αγορές. Και όταν μια χώρα χάσει την πολιτιστική της ταυτότητα, χάνει και τη δυνατότητά της να αμυνθεί στην ξένη εισβολή.

Τα ρεμπέτικα, παρά τους διωγμούς πανταχόθεν, κράτησαν ζώσα την ελληνική ψυχή. Από την ίδρυση του ελληνικού κράτους, με τη μορφή του αγγλικού προτεκτοράτου, υπήρχε μια συνεχής διαμάχη ανάμεσα στους «ευρωπαϊστές» και «διαφωτιστές» ενός Νεοελληνισμού με αυτόνομη δική του φυσιογνωμία.

Και αυτό ήταν έργο λίγων ανθρώπων που δημιούργησαν εφημερίδες, περιοδικά, εκδόσεις, θεατρικές ή χορευτικές ομάδες, μουσικοί, κινηματογραφιστές και τόσοι άλλοι, που μας έκαναν μέλη σε μια δημιουργική κοινότητα, παρά τη δεδομένη αδιαφορία του κράτους που όλα αυτά τα θεωρεί εχθρικά. Και παρά τις αντιξοότητες οι ομάδες αυτές συνεχίζουν. Θα έλεγα, ένα πολιτιστικό αντάρτικο σε κατεχόμενη πόλη.

Ετσι έκανε την εμφάνισή του ένα καινούργιο πολιτιστικό στέκι υψηλών προδιαγραφών, στην υποβαθμισμένη και ναζιστοκρατούμενη Κυψέλη. Η «Αλεξάνδρεια» του Βασίλη Βλάχου, ένας πολυχώρος (Σπάρτη 16. Η «Εφ.Συν.» διά της Εφης Μαρίνου έχει ήδη παρουσιάσει τον χώρο, 2/1/13), έδωσε ήδη το πρώτο δείγμα δουλειάς και υπόσχεται πολλά. Το θεατρικό έργο του Κίμωνα Ρηγόπουλου «Πλάτες μέσα στα σκουπίδια» είναι ένα πανέξυπνο κείμενο, που χωρίζεται σε μικρές αυτόνομες σκηνές εμπνευσμένες από τη σύγχρονη Αθήνα, δίνοντας την ακριβή εικόνα της.

Θα μπορούσε να αποκαλέσει κάποιος αυτό το είδος γραφής σενάριο λιτής επιθεώρησης, τότε που η κλασική αθηναϊκή επιθεώρηση βασιζόταν σε κείμενα μαστόρων του είδους και όχι στη σημερινή της εκδοχή των «φρου φρου και ονόματα». Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι του Νίκου Πολίτη και η μουσική του Νίκου Αθανασάκη, βοήθησαν πολύ την παράσταση και την ανέδειξαν.

Η σκηνοθεσία ήταν του ίδιου του συγγραφέα που πραγματοποίησε μια θαυμάσια παράσταση που έβγαινε από το κείμενο (συχνά οι σκηνοθέτες δεν καταλαβαίνουν το έργο που σκηνοθετούν). Αλλά νομίζω ότι ο αποφασιστικός παράγοντας αυτής της καλής δουλειάς ήταν οι ηθοποιοί (Ελενα Αρβανίτη, Βασίλης Βλάχος, Χρήστος Ευθυμίου, Γιώργος Μωρόγιαννης, Τζένη Σκαρλάτου). Κυριολεκτικά κέντησαν και κράτησαν ψηλά την αξιοπρέπεια του επαγγέλματος σε μια εποχή εκπόρνευσης με το τράφικινγκ των σίριαλ.

perkor29@gmail.com

«Σκοτάδι και χάος». Με αυτές τις δύο λέξεις περιέγραψε η Κική Δημουλά το μέλλον της χώρας μας στο πρωτοσέλιδο της «Herald Tribune» μιλώντας για το ποιητικό της έργο.

Η ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ ΣΤΗΝ «INTERNATIONAL HERALD TRIBUNE»

«Πατρίδα μου είναι η γλώσσα»

«Σκοτάδι και χάος». Με αυτές τις δύο λέξεις περιέγραψε η Κική Δημουλά το μέλλον της χώρας μας στο πρωτοσέλιδο της «Herald Tribune» μιλώντας για το ποιητικό της έργο.

Αφορμή μία έκδοση με μεταφρασμένη στα αγγλικά ποίησή της, για λογαριασμό του Πανεπιστημίου του Γέιλ. Γοητευμένοι από την προσωπικότητα και το έργο της Ελληνίδας ποιήτριας, της τρίτης γυναίκας που εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών μετά τη Γαλάτεια Σαράντη και την Αγγελική Λαΐου, οι άνθρωποι της «International Herald tribune» (της παγκόσμιας έκδοσης των «New York Times») αφιερώνουν το πρωτοσέλιδό τους στην «εθνική μας ποιήτρια».

Η οποία αποκαλύπτει το «σκοτεινό της όραμα χωρίς να καταφεύγει σε φθηνούς συναισθηματισμούς», όπως λένε στον τίτλο του θέματος. Η συνέχεια δημοσιεύεται στο εσωτερικό της εφημερίδας. Αν και η ίδια, όπως αναφέρει, δεν έχει οράματα αλλά αντλεί τα θέματά της από την καθημερινότητα «προσπαθώντας να μεταμορφώσει την πραγματικότητα σε κάτι λιγότερο πραγματικό», μιλά για το πραγματικό σκότος, αυτό που βιώνουμε, που είναι, λέει, πιο σκληρό και από τα χρόνια της δικτατορίας.

Τα χρόνια της δικτατορίας
Σε μια συζήτηση, που έγινε εδώ στην Αθήνα, με αφορμή αυτή την πολύ σημαντική έκδοση των ποιημάτων της στα αγγλικά με τη συλλογή «The Brazen Plagiarist» απ' το Πανεπιστήμιο του Yale, «η 81χρονη εθνική ποιήτρια είχε μια πρόσφατη συνάντηση με τα media και μίλησε για τη δουλειά της και τη μοίρα της πατρίδας της. Οταν της ζητήσαμε να περιγράψει την κατάσταση στην Ελλάδα, δεν μάσησε τα λόγια της».

«Τότε διώκονταν μονάχα οι αριστεροί, τώρα όλη η χώρα βρίσκεται υπό διωγμό», λέει η Κική Δημουλά αναφερόμενη στα χρόνια της δικτατορίας.

Σε άλλο σημείο η συζήτηση πηγαίνει πίσω, στα χρόνια της δικτατορίας. Η ποιήτρια διηγείται για την εποχή που δούλευε στην Τράπεζα της Ελλάδος. «Η δουλειά του γραφείου ήταν μία φυλακή», λέει η Κική Δημουλά, που υποστηρίζει ότι τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα από τότε: «Τότε διώκονταν μονάχα οι αριστεροί, τώρα όλη η χώρα βρίσκεται υπό διωγμό». Ανάμεσα σε άλλους που τους έκοψαν τη σύνταξη, η Κική Δημουλά καλείται να πληρώσει «όπως όλη η χώρα επειδή 100 άτομα καταχράστηκαν την εξουσία». Σε άλλο σημείο λέει: «Οχι, δεν πιστεύω αυτά που λέει ο Βενιζέλος» παρότι τον χαρακτηρίζει «ρήτορα από τη φύση του».

Το πρωτοσέλιδο αφιέρωμα της εφημερίδας «International Herald tribune» στην «εθνική μας ποιήτρια»

Η δημοσιογράφος Rachel Donadio σχολιάζει τα απανωτά τσιγάρα που καπνίζει η Κική Δημουλά, η οποία όμως την έχει μαγνητίσει με τη δύναμη των λέξεων που χρησιμοποιεί. «Η κυρία Δημουλά μπορεί να έχει μια τάση προς το δραματικό, όμως οι λέξεις που χρησιμοποιεί είναι πάντα διαλεγμένες με προσοχή. Η ποίησή της -λιτή, με βαθιά νοήματα, χωρίς περιττούς συναισθηματισμούς-, που μετατρέπει το καθημερινό σε κάτι μεταφυσικό, έχει ως πηγή έμπνευσης ζητήματα όπως αυτά του χρόνου και της μοίρας, τα οποία τα κάνει τελείως δικά της, και έχει κερδίσει πιστούς αναγνώστες στην Ελλάδα».

«Ημουν τεμπέλα», λέει σε κάποιο σημείο η Κική Δημουλά σχεδόν απολογητικά επειδή δεν γνωρίζει αγγλικά και ανησυχεί πως οι ελληνικές, λεκτικές της ακροβασίες δεν μεταφράζονται και πολύ καλά. Στον πρόλογο της νέας της συλλογής γράφει πως ανησυχεί «για το αν η γέφυρα από τη μία γλώσσα στην άλλη είναι αρκετά γερή». Η αλήθεια πάντως είναι ότι η γέφυρα είναι πολύ ισχυρή. Το ίδιο και η ποιήτρια. «Πατρίδα μου είναι η γλώσσα» θα πει στο τέλος.

«Η καλύτερη Ελληνίδα ποιήτρια μετά τη Σαπφώ»
Ο συγγραφέας Νίκος Δήμου, με τον οποίο η εφημερίδα ήρθε σε επαφή τηλεφωνικά, χαρακτηρίζει την κυρία Δημουλά ως «την καλύτερη Ελληνίδα ποιήτρια μετά τη Σαπφώ» και μιλά για τον θάνατο και την ανυπαρξία που είναι το κύριο θέμα στην ποίησή της.

• Διάκριση
  Στο άρθρο αναφέρεται πως «είναι η πρώτη εν ζωή ποιήτρια που περιλαμβάνεται στη σειρά Ποίησης του αξιοσέβαστου γαλλικού εκδοτικού οίκου Gallimard».

ΝΑΤΑΣΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ
natpapa@pegasus.gr

Πού πάνε τα δάνεια

Ρεζίλι έχει γίνει διεθνώς η Ελλάδα ως η χώρα-κορόιδο

 

Του Γ. Δελαστίκ

Ρεζίλι έχει γίνει διεθνώς η Ελλάδα ως η χώρα – κορόιδο που δανείζεται εκατοντάδες δισεκατομμύρια μετατρεπόμενη οικειοθελώς σε υπόδουλο προτεκτοράτο, προκειμένου να πληρώνει ηλιθίως τους κάθε είδους κερδοσκόπους που θησαυρίζουν ξεπουπουλιάζοντάς την! Έχουμε φτάσει ως κράτος στο πρωτοφανές σημείο ξεφτίλας να αποκομίζει κέρδη της τάξης του 40ο/ο ή 8 ο/ο εμπορευόμενη ελληνικά κρατικά ομόλογα ακόμη και η …Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα! Η κυβέρνηση «Κουίσλινγκ» Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη ικετεύει τώρα τους Ευρωπαίους να της δώσουν ως «βοήθεια» τα …κέρδη (!) που έχει βγάλει η ΕΚΤ από τα ελληνικά ομόλογα.

Δεν υπάρχει κατηγορία κερδοσκόπων που να μην κάνει Πάσχα στην υγεία των Ελλήνων. Στις 21 Δεκεμβρίου 2012 η συγκυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ πλήρωσε «στη ζούλα», αθόρυβα, χωρίς κανένας να το πάρει χαμπάρι, στο ακέραιο της τιμής του ένα ομόλογο αξίας 250 εκατομμυρίων ευρώ σε κερδοσκοπικό οίκο – «γύπα» που είχε αρνηθεί να μπει στο «κούρεμα» του Βενιζέλου κι έτσι αποκόμισε κέρδος αστρονομικό. Άλλος οίκος – «γύπας» περιμένει να εισπράξει 240 εκατομμύρια στις 26 Μαρτίου, ενώ ακολουθούν τρεις ακόμη τον Απρίλιο, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, που θα κάνουν πολύ πιο γερή μπάζα, εισπράτοντας 1,8 δισεκατομμύρια ευρώ. Και η ΕΚΤ πάντως θα κάνει πάλι το δικό της πάρτυ εις υγείαν των κορόιδων. Στις 20 Φεβρουαρίου θα πάρει ένα πολύ διακριτικό «ορντέβρ» 140 εκατομμυρίων, αλλά τα δύο κύρια πιάτα θα έρθουν τον Μάιο και τον Αύγουστο, οπότε η εθελόδουλη κυβέρνηση της Αθήνας θα πρέπει να πληρώσει στην ΕΚΤ 4,1 και 1,9 δισεκατομμύρια ευρώ αντιστοίχως – δηλαδή 6 δισ. συνολικά! Δεν θα μείνουν παραπονεμένοι φυσικά και οι υπόλοιποι δανειστές. Μέσα στο πρώτο τρίμηνο της νέας χρονιάς, η Ελλάδα πρέπει να πληρώσει περίπου 2 δισ. ευρώ για τους τόκους και το υπόλοιπο του έτους άλλα 4,6 δισεκατομμύρια – δηλαδή πάνω από 6,5 δισεκατομμύρια ευρώ συνολικά για τόκους μέσα στο 2013.

Δεν έχουμε τελειώσει ακόμη. Στις 11 Ιανουαρίου η κυβέρνηση πρέπει να πληρώσει έντοκα γραμμάτια ύψους 3,4 δισεκατομμυρίων ευρώ. Θα τα αποπληρώσει ή θα εξαναγκάσει τις ανακεφαλαιοποιημένες ελληνικές τράπεζες να δεχτούν να τα αντικαταστήσουν με νέα έντοκα γραμμάτια. Θα το μάθουμε σε πέντε μέρες, αν και ο αρχικός προγραμματισμός είναι αυτή τη φορά να πληρωθούν τα έντοκα γραμμάτια για να μπορούν να εκδοθούν άλλα μετά από μερικούς μήνες, όταν η κατάσταση γίνει ακόμη πιο ασφυκτική από πλευράς ρευστότητας του Δημοσίου. Δεν ξεχνάμε φυσικά ότι για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, έχουν ήδη εκταμιευθεί 16 δισ. ευρώ και αναμένεται να τους δοθούν μέσα στον Ιανουάριο άλλα 7,2 δισεκατομμύρια, ανεβάζοντας το συνολικό ποσό για τις τράπεζες στα 23,2 δισ. ευρώ, τα οποία χρεώνεται ο ελληνικός λαός. Δεν έχουμε επίσης καθαρή εικόνα αυτή τη στιγμή αν τα 11,3 δισ. ευρώ της επαναγοράς των ομολόγων θα υπολογιστούν τελικά χωριστά ή αν συμπεριλαμβάνονται στις εισροές των δανειακών δόσεων συνολικού ύψους 52,4 δισ. ευρώ που έχει ανακοινωθεί ότι θα λάβει η κυβέρνηση Σαμαρά μέχρι τα τέλη Μαρτίου. Η ουσία πάντως είναι ότι όλα τα δάνεια πέφτουν στην καταβόθρα της εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους, όπως το διαμόρφωσαν τα «δίδυμα της συμφοράς» Παπανδρέου-Παπακωνσταντίνου, Παπαδήμου-Βενιζέλου και Σαμαρά-Στουρνάρα, οι οποίοι πρέπει να πληρώσουν για τα δεινά που συσσώρευσαν στον ελληνικό λαό.

Το οικονομικό έγκλημα που έχουν διαπράξει είναι ασύλληπτο. Από τον Μάιο του 2010 που ο κατάπτυστος Γιώργος Παπανδρέου οδήγησε την Ελλάδα στο καθεστώς έσχατης υποτέλειας του Μνημονίου μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2012, δηλαδή μέσα σε μόλις δυόμισι χρόνια, οι αχρείοι αυτοί πολιτικοί εγκληματίες «φέσωσαν» τη χώρα με νέα δάνεια ύψους… 182,9 δισεκατομμύρια ευρώ! Πρόκειται για ποσό ασύλληπτο, καθώς σε δυόμισι χρόνια δανείστηκαν ποσό ίσο με το… ΑΕΠ της Ελλάδας το 2013, το οποίο εκτιμάται στον προϋπολογισμό από την κυβέρνηση ότι θα είναι 183 δισ. ευρώ και πιθανότατα θα είναι μικρότερο! Δανείστηκαν το ΑΕΠ της χώρας σε δυόμισι χρόνια υποδουλώνοντας οικονομικά και πολιτικά την Ελλάδα, εξαθλίωσαν τους Έλληνες στερώντας τους μεσοσταθμικά το ένα τρίτο του εισοδήματός τους, κατέλυσαν όλες τις εργασιακές κατακτήσεις και δικαιώματα ενός αιώνα και ως απόρροια αυτής της πολιτικής τους, έχουν φέρει τη χώρα σε κατάσταση ουσιαστικής χρεωκοπίας, κάνοντας ταυτόχρονα πιο πλούσιους τους δανειστές και όλους τους κερδοσκόπους του πλανήτη. Δεν πρόκειται για ανικανότητα εκ μέρους των ηγετών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Πρόκειται για ανελέητη εντολή και απαίτηση των Γερμανών καπιταλιστών να φτωχύνει δραματικά όλος ο πληθυσμός της Ελλάδας, αλλά και της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, της Ιταλίας κ.λπ. και εν συνεχεία για συνειδητή επιλογή του Σαμαρά, του Βενιζέλου, του Παπανδρέου και όλης αυτής της αισχρής συνομοταξίας πολιτικών να υλοποιήσουν το γερμανικό στόχο, φορτώνοντας όσο το δυνατόν μεγαλύτερο οικονομικό βάρος στα λαϊκά στρώματα, εκπληρώνοντας έτσι και το ταξικό μέρος της αποστολής τους.

Όσο ο λαός τους ανέχεται και δεν εξεγείρεται νομίζοντας ότι κάποιο θαύμα θα γίνει και η κατάσταση θα βελτιωθεί με μαγικό τρόπο, οι Γερμανοί και οι ντόπιοι Γερμανοτσολιάδες θα λιώνουν αδίστακτα και ανελέητα τους εργαζόμενους, τους νέους, τους μικρομεσαίους, τους συνταξιούχους. Ή αυτοί ή εμείς – και για την ώρα αυτοί έχουν το πάνω χέρι.

Πηγή:https://prin.gr/2013/01/%cf%80%ce%bf%cf%8d-%cf%80%ce%ac%ce%bd%ce%b5-%cf%84%ce%b1-%ce%b4%ce%ac%ce%bd%ce%b5%ce%b9%ce%b1/

24 web 2.0 εργαλεία για την τάξη from George Palaigeorgiou

24 web 2.0 εργαλεία για την τάξη from George Palaigeorgiou

history comic (15 -18) from katerina Prokopiou

history comic (15 -18) from katerina Prokopiou

Διδάσκοντας με Comics from EduComics Project

Διδάσκοντας με Comics from EduComics Project

εκπαιδευτικό σενάριο (Educational Scenario) from Stergios

εκπαιδευτικό σενάριο (Educational Scenario) from Stergios

Τα παιδιά καθοδηγούν τους ηθοποιούς

 

ΠΟΛΥΜΕΣΑ, ΤΗΛΕΧΕΙΡΙΣΤΗΡΙΑ, ΒΙΝΤΕΟ ΣΕ ΠΑΙΔΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Της Εφης Μαρίνου

O εκπαιδευτικός και σκηνοθέτης Δημήτρης Τσίρος και η θεατρική ομάδα «Φωτόγραμμα» παρουσιάζουν μια αλλιώτικη παράσταση για μικρά και μεγάλα παιδιά, μαθητές και μαθήτριες, στοχεύοντας συγχρόνως στην ενεργητικότητά τους κατά τη διάρκειά της. Η διαδραστική παράσταση βιωματικού θεάτρου για παιδιά με τίτλο «Αναζητώντας τη ζωή», που παίζεται στο θέατρο «Ροές», συνδυάζει την πρωτοτυπία, την εκπαιδευτική μέθοδο, την ψυχαγωγία αλλά και τη συμμετοχή των μικρών θεατών.

Δύο χαρούμενοι παρουσιαστές, ο Nικόλας και η Σοφία, καλωσορίζουν τον κόσμο στο θέατρο και ετοιμάζονται να τους παρουσιάσουν μια κλασική παιδική παράσταση. Δύο παιδιά, όμως, εμφανίζονται ξαφνικά, τους διακόπτουν και τους ζητούν να τους βοηθήσουν να… ανακαλύψουν τη ζωή.

Με τη βοήθεια του Ακη (Ακης Σακελλαρίου), ο Νικόλας και η Σοφία καταφεύγουν στη Λάρα (Κατερίνα Τσάβαλου), μια υπερβατική, παντογνώστρια μάγισσα, ζητώντας μια απάντηση σ” αυτό το βασικό για τον άνθρωπο ερώτημα. Εκείνη δέχεται να τους βοηθήσει. Για να ανακαλύψουν όμως το νόημα της ζωής και την αξία της γνώσης απαιτεί από αυτούς, αλλά και από τους θεατές, να λύσουν αινίγματα και να περάσουν δοκιμασίες….

«Πρόκειται για μια βιωματική παράσταση που στόχο έχει τη γνώση» υπόσχεται ο σκηνοθέτης. Και βέβαια μια τέτοια περιπέτεια ανακάλυψης της ζωής δεν μπορεί παρά να ζωντανέψει προσωπικότητες όπως ο Νέλσον Μαντέλα, ο βασιλιάς Αρθούρος, ο θαλασσοπόρος Τζέιμς Κουκ, ο πρόγονός μας homo sapiens, οι Ελληνες αθλητές των αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων, ο Μέγας Ναπολέων, ο Ελβις Πρίσλεϊ, η γκέισα της Ιαπωνίας, ο Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, ο Ινδιάνος της Αμερικής…

Σκηνές θεατρικού ντοκιμαντέρ, εντυπωσιακοί φωτισμοί, προβολές βίντεο, αλλά πάνω απ” όλα θεατρική δράση μέσα από μεστούς διαλόγους των ηθοποιών, δημιουργούν ένα πολυσύνθετο θέαμα. Τα παιδιά συμμετέχουν στην παράσταση με την εφαρμογή πολυμέσων, ενώ με ασύρματα τηλεχειριστήρια κατευθύνουν τους ηθοποιούς…

Ανεβαίνουν μέχρι και στη σκηνή, παρεμβαίνοντας στην εξέλιξη. Μαζί με τους ηθοποιούς «ταξιδεύουν» σε όλη τη γη για ν” απαντήσουν και να λύσουν αινίγματα, να γνωρίσουν τα στοιχεία που συνθέτουν την ανθρώπινη ιδιοσυγκρασία, εκείνα τα χαρακτηριστικά που καλλιεργούν κι εξελίσσουν τον άνθρωπο, τη συμπεριφορά του και την ποιότητα της ζωής του.

info: Θέατρο «Ροές» (Ιάκχου 16 Γκάζι τηλ. 210.3413890). Κείμενο, σκηνοθεσία, εκπαιδευτική προσαρμογή, φωτισμοί: Δημήτρης Τσίρος. Σκηνικά: Κέλυ Βαρσάνη. Διαδραστικές εφαρμογές: Χρήστος Γαρταγάνης. Γραφικά: Βαρβάρα Σιουμάλα. Μοντάζ, δημιουργική επεξεργασία video: Παναγιώτης Μάσβουλας. Διεύθυνση φωτογραφίας βίντεο: Γιώργος Μιχελής. Κοστούμια: Ξένια Χατζημήτσου. Πρωταγωνιστούν: Nικόλας Παπαδομιχελάκης, Σοφία Αντωνίου. Συμμετέχουν (στα προβαλλόμενα μέρη): Ακης Σακελλαρίου, Κατερίνα Τσάβαλου και οι μικροί Γιώργος Ντάβος, Εβελίνα Ανθη, Ερμίρα Λέκκα. Αφήγηση: Γωγώ Καρτσάνα. Καθημερινές για σχολεία. Κάθε Κυριακή στις 11.30. Τιμή εισιτηρίου 5 ευρώ καθημερινές, 7 ευρώ τις Κυριακές.

Ταπί και ψύχραιμοι

«Παλιόκαιρος», ήταν η αμήχανη εξήγηση των υπαλλήλων στον χασάπη που με εξυπηρετούσαν όλοι μαζί, καθώς ψυχή ζωντανή δεν έμπαινε σ' ένα από τα πιο πολυάσχολα μαγαζιά της περιοχής μου.

«Μάλλον ξενύχτησαν», ήταν η ερμηνεία των απορημένων κοριτσιών που περίμεναν σε μια ολόκληρη σειρά από άδεια ταμεία στο μεγάλο σούπερ μάρκετ: ετοιμοπόλεμες οι κοπέλες, μαθημένες στον πανικό των ημερών, που όμως δεν ήρθε ποτέ.

«Ισως έρθουν αργότερα, όταν κόψει η μπόρα», ο μονόλογος των ιδιοκτητών δύο-τριών καταστημάτων που επίσης επισκέφθηκα, μέσα σε σχεδόν απόλυτη πρωινή ησυχία, που τάραζε μόνο ο θόρυβος της βροχής στη άλλοτε ξεσηκωμένη πόλη.

Νύχτωσε. Στην εκπνοή της σκυθρωπής χρονιάς, κάναμε αποστάσεις με αυτοκίνητο με άνεση Δεκαπενταύγουστου, σε λεωφόρους που δύο χρόνια πριν έμοιαζαν «χτισμένες» από το γιορτινό μποτιλιάρισμα. Ολόγυρα η ίδια ησυχία, τα λιγοστά φώτα στα σπίτια. Η συνειδητοποίηση του πόσο αλλάξαμε όλοι.

Αυτή είναι τώρα η πόλη μας, ο τόπος μας, σκεφτόμαστε, χωρίς σχεδόν να πονάμε πια. Αυτή είναι η νέα κατάσταση, με μόνο δυνατό «φως» να ζεσταίνει τις καρδιές μας την ελπίδα για ένα καλύτερο '13.

Ελπίδα και κουράγιο: τα πιο πολύτιμα δώρα που είχαμε να προσφέρουμε φέτος ο ένας στον άλλον.

rika@pegasus.gr

Σχολεία όπως μια φορά κι έναν καιρό...

Σχολεία όπως μια φορά κι έναν καιρό...

Ημερομηνία δημοσίευσης: 03/01/2013

ΤΗΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΜΗΛΙΩΝΗ*

Οι εικόνες που έρχονται στο μυαλό μας, όταν σκεφτόμαστε τα σχολεία στην Ελλάδα το '60, είναι εικόνες παρακμής, που κάποιος θα έλεγε πως δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα σήμερα. Κι όμως οι ομοιότητες είναι τόσες πολλές. Τρανταχτό είναι το παράδειγμα των σχολείων στη Δυτική Μακεδονία που προειδοποιούν ότι θα κλείσουν από 7 Ιανουαρίου, λόγω έλλειψης κονδυλίων για την προμήθεια πετρελαίου θέρμανσης, με απόφαση των δημάρχων της περιοχής, στη συνεδρίαση της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Δυτικής Μακεδονίας.
Αιτία της απόφασης αυτής, σύμφωνα με τον δήμαρχο Καστοριάς Μανώλη Χατζησυμεωνίδη, είναι πως «υπάρχει πλέον αδυναμία εφοδιασμού πετρελαίου θέρμανσης. Σε αντίθετη περίπτωση, οι χώροι μάθησης των παιδιών θα πρέπει να μετατραπούν σε ʽψυκτικούς θαλάμουςʼ. Δεν θα αφήσουμε τα παιδιά μας να πεθάνουν από το κρύο. Η κυβέρνηση δεν έστειλε την τελευταία δόση της χρηματοδότησης, που είναι απαραίτητη για να λειτουργήσουν τα σχολεία».
Η Διδασκαλική Ομοσπονδία ζητάει να δοθούν τα χρήματα της δ' δόσης του 2012 για τις λειτουργικές δαπάνες των σχολικών μονάδων. H Αʼ ΕΛΜΕ Αχαΐας δηλώνει χαρακτηριστικά: «Για τα σχολεία του Δήμου Πατρέων, η πρόσφατη χρηματοδότηση είναι 280.000 ευρώ για 180 σχολεία, δηλαδή λιγότερο από ένα χιλιόλιτρο πετρέλαιο κατά μέσο όρο για κάθε σχολείο».
Για άλλη μια φορά έρχεται με τραγικό τρόπο στο προσκήνιο το θέμα της υποχρηματοδότησης των σχολικών επιτροπών και της οικονομικής δυσπραγίας των σχολείων. Σύμφωνα πάλι με τη ΔΟΕ: «Μέχρι στιγμής έχουν καταβληθεί 60 εκατομμύρια ευρώ, ενώ την περσινή χρονιά είχαν καταβληθεί 100 εκατομμύρια ευρώ». Τα 100 αυτά περσινά εκατομμύρια ήταν ένα ποσό ιδιαιτέρως μειωμένο συγκριτικά με προηγούμενα χρόνια. Από την άλλη μεριά, η εξίσωση της τιμής πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης δημιουργεί τεράστιες δυσκολίες. Η συγκυβέρνηση έχει ρίξει το οικονομικό βάρος στους "καλλικρατικούς" δήμους, που είναι επίσης υπερχρεωμένοι. Πολλοί από αυτούς είναι έτοιμοι να μπουν σε προγράμματα «εξυγίανσης», αδυνατώντας να αντεπεξέλθουν ακόμα και στα βασικά. Η πραγματικότητα στα περισσότερα σχολεία σήμερα είναι χρέη και ελλείψεις. Η πλειοψηφία των σχολείων χρωστά σε ΔΕΗ, ΟΤΕ, φυσικό αέριο, νερό. Οι λειτουργικές ανάγκες καλύπτονται πλέον με δυσκολία και υπάρχει αδυναμία πραγματοποίησης αναγκαίων εργασιών, συντηρήσεων και επισκευών. Χαρακτηριστικό είναι πως οι περισσότεροι διευθυντές σχολικών μονάδων αναγκάζονται να περικόψουν δαπάνες σε θέματα ασφάλειας και υγιεινής. Το αποτέλεσμα είναι η εκπαίδευση να γίνεται ολοένα και περισσότερο ταξική. Οι γονείς είναι εκείνοι που υποχρεώνονται να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη. Προκειμένου να μην παγώνουν τα παιδιά από το κρύο, πολλοί σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων μαζεύουν χρήματα για να καλύψουν τις ανάγκες των σχολείων σε πετρέλαιο και να αντικαταστήσουν παράθυρα σπασμένα και στέγες που στάζουν. Οι γονείς είναι αυτοί που πληρώνουν πλέον ακόμα και για φωτοτυπικό χαρτί. Την ώρα που τα Μνημόνια και οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές έχουν φέρει σε πραγματικό αδιέξοδο χιλιάδες οικογένειες, η δωρεάν Παιδεία καταρρέει.
Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μεγαλύτερες επιχορηγήσεις στις σχολικές επιτροπές και γενικότερα αύξηση του ποσοστού του ΑΕΠ που αναλογεί στην Παιδεία. Στη χώρα μας δίνεται αυτή τη στιγμή μόλις το 2,6% του ΑΕΠ (έως το 2015 προβλέπεται μείωση μέχρι το 2,2%). Αξιοσημείωτο είναι πως ακόμα και η Αργεντινή, την περίοδο που βρισκόταν στο ΔΝΤ, έδινε για την Παιδεία το 3% του ΑΕΠ της. Ο αντίστοιχος μέσος όρος των χωρών του ΟΟΣΑ είναι περίπου 4%.
Στην Ελλάδα του 2013, λοιπόν, οι μαθητές μας έχουν να αντιμετωπίσουν εκτός της υποχρηματοδότησης και το κρύο... Οι ιστορίες που μας έλεγαν οι παππούδες μας για τα δικά τους σχολικά χρόνια, καθόλου ξένες δεν μας φαίνονται πια: σχολικά συσσίτια, υπερπληθυσμός στις τάξεις, βιβλία δανεικά που στο τέλος της χρονιάς πρέπει να επιστραφούν, κρύες σχολικές αίθουσες... Σύμφωνα με τον Βενιαμίν Φραγκλίνο: "Mια επένδυση στη μόρφωση αποδίδει τον καλύτερο τόκο".


* Η Δέσποινα Μηλιώνη είναι εκπαιδευτικός πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης

Εμποροι καυσίμων: Οικονομικό έγκλημα ο ειδικός φόρος πετρελαίου

02 Ιανουαρίου 2013 | 20:32. 

Να μειωθεί ο Ειδικός Φόρος στο πετρέλαιο θέρμανσης απαιτούν οι Επαγγελματικές Οργανώσεις Λιανικής Αγοράς Καυσίμων με κοινή ανακοίνωσή τους.

Οπως αναφέρεται «στο οικονομικό έγκλημα σε βάρος της κοινωνίας και των εσόδων του Δημοσίου, που συντελείται εφέτος με την αύξηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης, προστίθεται και το έγκλημα σε βάρος της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος καθώς το νέφος από τα τζάκια και τις ξυλόσομπες συνιστά άμεση απειλή για την υγεία των πολιτών».

Συνεχίζοντας σχολιάζουν: «έφτασε η ώρα που η κυβέρνηση πρέπει να αναγνωρίσει το προφανές. Δηλαδή, ότι η αύξηση του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης έχει καταδικάσει χιλιάδες νοικοκυριά να κρυώνουν και έχει αναγκάσει χιλιάδες επίσης πολίτες να επιστρέψουν στα παραδοσιακά μέσα θέρμανσης, θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία τους και το περιβάλλον. Τα δάση ξυλεύονται ανεξέλικτα, η ατμόσφαιρα επιβαρύνεται και τα έσοδα του Δημοσίου κατακρημνίζονται αφού οι πωλήσεις πετρελαίου θέρμανσης έχουν σχεδόν εκμηδενιστεί».

Περί ισχυρών και σημαντικών γυναικών

Οι γυναίκες της χρονιάς αλλά με μια οπτική διαφορετική από την κατεστημένη…

Συνηθισμένες οι αναδρομές στα τέλη μιας χρονιάς` και όπως πάντα οι αναφορές στρέφονται γύρω από τους πλέον ισχυρούς ή με μεγαλύτερο κύρος και επιρροή. Οταν πρόκειται για τις γυναίκες της χρονιάς –όπου προστίθεται και το στοιχείο του glamour με τις πιο διάσημες, καλοπληρωμένες ή σέξι-, στον κατάλογο των «σημαντικών» θα βρει κανείς τα ίδια πρόσωπα, εκείνα που παράγονται και αναπαράγονται από τα διεθνή μίντια.

Την Ανγκελα Μέρκελ, καγκελάριο της Γερμανίας -κυρίαρχη των πολιτικών λιτότητας μιας υποταγμένης Ευρώπης και ισχυρότερη γυναίκα του κόσμου κατά το Forbes-, ακολουθούμενη από τη Χίλαρι Κλίντον -που έκανε τον κόσμο πιο ανασφαλή από τη Λιβύη ώς το Ιράν-, τη Μισέλ Ομπάμα στον ρόλο της συζύγου του πλανητάρχη και τη μη φορολογούμενη Κριστίν Λαγκάρντ, που με το ΔΝΤ καταστρέφει κοινωνίες για να «ορθοποδήσουν» οι οικονομίες των ελίτ.

Επειτα έρχονται οι περιβόητες CEO των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, όπως η Αυστραλή ιδιοκτήτρια ορυχείων και πλουσιότερη γυναίκα στον κόσμο, Τζίνα Ράινχαρτ, η οποία δηλώνει πόσο θετικό είναι «οι Αφρικανοί να δουλεύουν για λιγότερα από δύο δολάρια την ημέρα».

Ναι, κάποιες γυναίκες και φέτος βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της πολιτικής και οικονομικής σκηνής του πλανήτη και κατέκτησαν τον τίτλο των «ισχυρών» ή «σπουδαίων», αλλά δεν έκαναν τον κόσμο μας καλύτερο και τα εγκώμια φαντάζουν αταίριαστα. Κάποιες άλλες, πάλι, μπορεί να μην κατατάχθηκαν από τους «διεθνούς οίκους αξιολόγησης της σημαντικότητας» σε καμία λίστα, αλλά έκαναν τη διαφορά στις κοινωνίες τους: σε αυτές ανήκουν οι ελάχιστες που επιλέξαμε από τις εκατοντάδες σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Αμανάτ

Ο ομαδικός βιασμός της 23χρονης φοιτήτριας «Αμανάτ» (όπως την αποκαλούν τα ΜΜΕ), που λίγο πριν εκπνεύσει ο χρόνος υπέκυψε στα τραύματά της, έχει ξεσηκώσει ένα πρωτόγνωρο κύμα διαμαρτυρίας για τις συνθήκες ακραίας βίας που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στην Ινδία, όπου κάθε 20 λεπτά μια γυναίκα βιάζεται.

Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να συστήσει δύο επιτροπές για την προώθηση μέτρων καταπολέμησης της βίας κατά των γυναικών, οι αρχές θα αναρτούν εφεξής στο Διαδίκτυο κατάλογο των δραστών σεξουαλικών επιθέσεων, το Κοινοβούλιο προωθεί αυστηρότερη τιμωρία των θυτών, η αστυνομία αυξάνει τις περιπολίες της… Ερήμην της η «Αμανάτ», με την τραγική της μοίρα, έγινε φάρος μιας νέας γενιάς που έχει απηυδήσει από δηλώσεις αποτροπιασμού κομμάτων που κατεβάζουν στις λίστες τους κατηγορούμενους για βιασμό και αστυνομικών αρχών που απαξιούν τις καταγγελίες.

Σαρμίν Ομπαΐντ Σινόι

Το Οσκαρ που κέρδισε η βραβευμένη με Emmy δημοσιογράφος για το ντοκιμαντέρ της «Saving Face» είναι το επιστέγασμα μιας πολύχρονης εκστρατείας που αλλάζει τη μοίρα -νομική, κοινωνική και πολιτική- των γυναικών θυμάτων επιθέσεων με οξύ στην πατρίδα της το Πακιστάν.

Το ντοκιμαντέρ της 33χρονης Σαρμίν κάνει τώρα τον γύρο της χώρας προσπαθώντας να αφυπνίσει συνειδήσεις για να δοθεί τέλος σε αυτήν την αποτρόπαια μορφή βίας, ενώ πολλές κοινότητες οργανώνονται για να αντιμετωπίσουν πιο αποτελεσματικά περιστατικά τέτοιου είδους.

Οι γυναίκες που μιλούν σε αυτό το 16ο ντοκιμαντέρ τής Σινόι δεν αποκαλύπτουν μόνο τις ουλές τους αλλά κυρίως την εσωτερική τους δύναμη για να διεκδικήσουν αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη. Χάρη σ” αυτήν την καμπάνια, το Κοινοβούλιο, με πρωτοβουλία γυναικών βουλευτών, συζητάει νόμο για αυστηρότερες ποινές στους δράστες.

Ντούλσε Ματούζ

Πώς απαντάς στον ρατσισμό και στις διακρίσεις που συναντάς ως μετανάστης; Δίνοντας μάχη για τα αυτονόητα, λέει η 27χρονη Ντούλσε Ματούζ, μια Λατίνα μετανάστρια που έφτασε στις ΗΠΑ χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα και κατάφερε να διαρρήξει τον αμερικανικό νομικό λαβύρινθο κατακτώντας ένα πανεπιστημιακό πτυχίο και την υπηκοότητα.

Ως πρόεδρος της Συμμαχίας Ονειρα στην Πράξη της Αριζόνας, η ηλεκτρονικός πλέον Ντούλσε βοηθά νέους που σαν κι αυτήν έφτασαν χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα στις ΗΠΑ να βρουν τον δρόμο τους στη νέα τους πατρίδα διεκδικώντας τα δικαιώματά τους και μια θέση σε ένα πανεπιστήμιο που θα τους προσφέρει ένα καλύτερο μέλλον.

Μαϊσούν Καουάσμι

Εγραψε ιστορία καθώς μαζί με δέκα άλλες γυναίκες σχημάτισε την πρώτη λίστα μόνο γυναικών που μετείχαν σε δημοτικές εκλογές στην Παλαιστίνη. Η 43χρονη δημοσιογράφος και μητέρα πέντε παιδιών κατέβηκε στη Χεβρώνα, τη μεγαλύτερη και πιο συντηρητική παλαιστινιακή πόλη της Δυτικής Οχθης, με τον συνδυασμό «Συμμετέχοντας Μπορούμε».

«Οι γυναίκες δεν μπορεί να συναινούν να αποφασίζουν οι άνδρες γι” αυτές. Είμαι ενεργός πολίτης, θέλω να υπηρετήσω τον λαό μου και πρέπει να έχω ίσες ευκαιρίες να το κάνω» δήλωνε η Καουάσμι, αναγνωρίζοντας πως το εγχείρημα ήταν εξαιρετικά δύσκολο καθώς επέλεξε έναν συνδυασμό όχι μόνο αποκλειστικά γυναικείο αλλά και ανεξάρτητο από τους δύο αιώνιους αντιπάλους Φατάχ και Χαμάς.

Μπορεί να μην κατάφερε τον στόχο, να εκλεγούν τρεις συνυποψήφιές της, αλλά έφερε στο προσκήνιο το γεγονός ότι η αντίσταση κατά της ισραηλινής κατοχής άφησε σε δεύτερο πλάνο τα δικαιώματα των γυναικών.

Το Συμβούλιο των 13 Γιαγιάδων

Ξεκίνησαν την ειρηνική τους επανάσταση το 2004 όταν δυτικές και ιθαγενείς γιαγιάδες συναντήθηκαν στο Φίνιξ των ΗΠΑ για να μοιραστούν τις αγωνίες τους για τις προκλήσεις της εποχής. Σοφές «ιέρειες» από τόπους τόσο διαφορετικούς όσο το Νεπάλ, το Θιβέτ, το Μεξικό, την Αλάσκα ή τη Βραζιλία, που πάντρεψαν πολιτισμούς, γλώσσες και φυλές σε μια συμμαχία που συμπυκνώνει την πανάρχαια γυναικεία σοφία που καθεμιά έχει κληρονομήσει.

Κάπως έτσι γεννήθηκε το Διεθνές Συμβούλιο των 13 Ιθαγενών Γιαγιάδων που «μάχονται ειρηνικά για το κοινό καλό». Εχουν επιζήσει πολέμων, διώξεων, νόσων, απωλειών, αλλά δεν άφησαν να σβήσει το όνειρο ενός καλύτερου κόσμου.

Τον περασμένο Οκτώβριο έφτασαν στην Ισπανία και εν μέσω της οικονομικής κρίσης που πλήττει τον ευρωπαϊκό Νότο ξεδίπλωσαν σαν προστατευτική ομπρέλα τις τελετουργίες τους προσευχόμενες δημόσια «για να κρατήσουμε ζωντανή την ελπίδα». Η ευχή ας μας συντροφεύει το -ακόμη πιο δύσκολο- έτος 2013

Εμμανουήλ Ροΐδης

Εμμανουήλ Ροΐδης ( 1836-1904 , Έλληνας συγγραφέας)

Από τους πιο πνευματώδεις συγγραφείς που παρουσιάστηκαν στα ελληνικά γράμματα. Το έργο του συγκροτείται από πολλά διαφορετικά είδη όπως μυθιστορήματα, διηγήματα, κριτικές μελέτες, κείμενα πολιτικού περιεχομένου, μεταφράσεις και χρονογραφήματα. Το 1866 ολοκληρώνει την συγγραφή του πρώτου του μυθιστορήματος "Πάπισσα Ιωάννα", έργο που σατιρίζει τον κλήρο της Δυτικής Εκκλησίας την περίοδο του μεσαίωνα. Το βιβλίο αφορίστηκε από την Ιερά Σύνοδο, αλλά τον καταξιώνει διεθνώς.

Το 1875 εξέδωσε με τον Θέμο 'Αννινο το εβδομαδιαίο σατιρικό περιοδικό "Ασμοδαίος".

Ως οι Ινδοί εις φυλάς, ούτω και οι Έλληνες διαιρούνται εις τρεις κατηγορίας: α) Εις συμπολιτευομένους, ήτοι έχοντας κοχλιάριον να βυθίζωσιν εις την χύτραν του προϋπολογισμού.β) Εις αντιπολιτευομένους, ήτοι μη έχοντας κοχλιάριον και ζητούντας εν παντί τρόπω να λάβωσιν τοιούτον.γ) Εις εργαζομένους, ήτοι ούτε έχοντας κοχλιάριον ούτε ζητούντας, αλλ’ επιφορισμένους να γεμίζωσι την χύτραν διά του ιδρώτος των