Παρασκευή 26 Μαρτίου 2021

Σχετικά με το χαρακτηρισμό του 10ου Δημ. Σχολείου Καστοριάς ως πειραματικό σχολείο -Ο απόλυτος αιφνιδιασμός !

 

Προοίμιο:

 Όταν το σουηδικό κράτος θέλει να επιχειρήσει αλλαγές στην εκπαίδευση, ξεκινά ένας διάλογος με 5 συναρμόδιους φορείς: το Υπουργείο Παιδείας, τα Πανεπιστήμια, τους Δήμους, τις συλλογικότητες των Εκπαιδευτικών και τις Ομοσπονδίες Γονέων (που, συνήθως, συμφωνούν με τους εκπ/κους). Ο διάλογος κρατά συνήθως πολλούς μήνες με συνέδρια, άρθρα, εκπομπές κλπ. και το τελικό αποτέλεσμα νομοθετείται αν εκφράζει πλειοψηφίες.

Στην περίπτωση του δεκάτου τώρα. Η υπάρχουσα νομοθεσία δίνει τη δυνατότητα στον Διευθυντή Εκπαίδευσης, χωρίς όμως να τον υποχρεώνει, ως μονοπρόσωπο όργανο διοίκησης, να προτείνει τη λειτουργία δημόσιας σχολικής μονάδας ως «Πειραματικό Σχολείο»,  χωρίς τη σύμφωνη απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων. Κάτι που έγινε.

 Χαρακτηρισμός  όμως που έρχεται σε  αντίθεση με την απόφαση της 9/3/2021 πράξης του Συλλόγων διδασκόντων του Δεκάτου .

Η θέση του Συλλόγου  Εκ/κων Πρωτοβάθμιας Καστοριάς  και της ΔΟΕ  για τα πειραματικά:Η Διδασκαλική Ομοσπονδία ουδέποτε υπήρξε αρνητική απέναντι σε αυτόν τον επιστημονικά πολύτιμο θεσμό, αλλά και ουδέποτε κλήθηκε να καταθέσει  προτάσεις σχετικά με τη λειτουργία και τη δομή τους. Τα σχέδια, όμως, της πολιτικής ηγεσίας του Υ.ΠΑΙ.Θ. μας βρίσκουν απόλυτα αντίθετους. Είναι σχέδια ξένα προς την παιδαγωγική, τις ανάγκες των μαθητών και τον χαρακτήρα του δημόσιου σχολείου.

 

 Ταυτόχρονα και ενημερωτικά: Όσες σχολικές μονάδες μετατραπούν Πειραματικά (αφορά τα δημοτικά σχολεία) ουσιαστικά θα υπάρξουν οι εξής αρνητικές ανακατατάξεις:

 

Α)Όλοι οι εκπαιδευτικοί της σχολικής μονάδας ΧΑΝΟΥΝ την ΟΡΓΑΝΙΚΗ τους θέση (άρθρο 19 παρ. 15 του Ν.4692/2020).

Β) Η επιλογή των μαθητών δε θα γίνεται σύμφωνα με τη διεύθυνση κατοικίας αλλά με κλήρωση.)  Στα σχολεία αυτά επομένως καταργούνται τα γεωγραφικά όρια της περιοχής τους χάνοντας την χωροθέτησή τους ως προς το μαθητικό δυναμικό του  κάθε σχολείου.

Γ) Γίνεται ανακατανομή των μαθητών στις όμορες σχολικές μονάδες με τις όποιες συνέπειες στην εκπαιδευτική διαδικασία αλλά και στον οικογενειακό προγραμματισμό.

 

Μπορεί να ειπωθεί πως αυτά που ακούγονται δεν είναι επιχειρήματα, πως ανακυκλώνουν μια μιζέρια και είναι συντεχνιακά!!! ΟΧΙ, , δεν είναι συντεχνιακά. Όλοι οι εκπαιδευτικοί, που υπηρετούν σε σχολεία της Καστοριάς και σε ολη την Ελλάδα  , κατέκτησαν την οργανική τους μετά από 15ετή και σε πολλές περιπτώσεις 20ετή - περιφορά τους σε διάφορα σχολεία της επικράτειας. Είναι κακό, κατά τη γνώμη σας, να φτάσουν κάποια στιγμή κοντά στις οικογένειές τους, να στεριώσουν σε ένα σχολείο, να μπορέσουν να δημιουργήσουν και να δώσουν το μέγιστο των δυνάμεών τους χωρίς τους κινδύνους της μετακίνησης και ό,τι αυτή συνεπάγεται; 

Σοβαρό επιχείρημα που πρέπει να μας απασχολήσει και να ληφθεί υπόψη είναι το κοινωνικό, παιδαγωγικό  κόστος της  αποπομπής των παιδιών του δημοτικού (όχι λυκείου ή γυμνάσιου)  από το σχολείο της γειτονιάς τους.  .

Επίσης οι οργανικές θέσεις που χάνονται, δεν αφορούν μόνο τους εκπαιδευτικούς του Δεκάτου , αλλά τους εκπαιδευτικούς όλου του νομού μας .

Τέλος δεν υπήρξε εκ των προτέρων ενημέρωση –διαβούλευση για τον χαρακτηρισμό  με την σχολική κοινότητα, όπως αναφέρει και το παράδειγμα στο προοίμιο. Εκ των πραγμάτων δεν δόθηκε  το περιθώριο και στους εκπαιδευτικούς που χάνουν την οργανική τους, να υποβάλουν αίτηση μετάθεσης και καταλάβουν οργανική θέση σε άλλο σχολείο αν υπάρχει. Ούτε καν αυτό   δεν έγινε εκ μέρους της διοίκησης!!! Και αφού δίνεται η ευκαιρία να υποβληθεί πιο ώριμα η πρόταση την επόμενη χρονιά ,γιατί ο αιφνιδιασμός όλων τώρα; Γιατί;;

Ο απόλυτος αιφνιδιασμός για όλους !        Αλήθεια γιατί τέτοια βιασύνη και εν μέσω πανδημίας για τα πειραματικά;;;;


Κώστας Χατζηφωτιάδης

Δάσκαλος του 10ου Δ.Σ  Καστοριάς  

 

 

 

Πέμπτη 25 Μαρτίου 2021

Φουστανέλες σε τσαντάκια και γοβάκια με φουντίτσα ...

 

Φουστανέλες σε τσαντάκια και γοβάκια με φουντίτσα,

αχ πώς σε τιμάνε έτσι, ρε μητέρα Ελλαδίτσα;

Πρωθυπουργοί και βασιλείς που’ ρθανε για βολτίτσα,

 αχ πώς σε τιμάνε έτσι, ρε  μητέρα Ελλαδίτσα;

Κιμά γαρίδας γεύονται  μαζί με  πεσκανδρίτσα,

αχ πώς σε τιμάνε έτσι, ρε μητέρα Ελλαδίτσα;



Κ.Δ.Χατζηφωτιάδης 

25/3/2021

Τετάρτη 24 Μαρτίου 2021

Οι ημέρες που γιορτάζεται η Μεγάλη Επανάσταση

 

Τις ημέρες

που γιορταζόταν η μεγάλη επανάσταση,

μου 'λαχε  το σχολειό να υπερασπίσω, 

στα μάτια τα παιδιά για να κοιτώ 

για λευτεριά να τους μιλώ !

Να τους μιλάω για λευτεριά και για όνειρα...

Και την σημαία στην ψυχή την έβαλα-

και όχι σ' οθόνες  με ψηφίδες- 

εκεί 'ναι ο ιστός και το κοντάρι της, 

εκεί 'ναι οι πατεράδες μας, εκεί κι οι Λασκαρίνες,

εκεί 'ναι κι η πατρίδα μας ,κάθε ταυτότητα εκεί 'ναι! 







Κώστας  Χατζηφωτιάδης 

24/3/2021    



Τρίτη 23 Μαρτίου 2021

ΔΙΑΚΟΣΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 1821! Της Τάσας Σιόμου

 Τα παθήματα των ηρωικών συμβόλων: Γ. ΛΑΣΣΑΝΗΣ, 1776- 1870.

Η ΚΟΖΑΝΗ, χάρη στους εμπόρους της, 17ος- 18ος αι., τους λόγιους και τους σπουδαστές της στη Μεσευρώπη, συγκαταλέγεται στο Δυτικό Τρίγωνο διάδοσης του Διαφωτισμού στον ελλαδικό χώρο, με έδρα τα Γιάννενα, στη σύνδεση Γεωγραφίας και Ιστορίας.
‘Ετσι, η εθνοτική ιδέα που αναπτύσσεται αυτή την περίοδο στην Ευρώπη γίνεται επαναστατική, απελευθερωτική για την αναγέννηση του έθνους κι οι νέες ιδέες του Διαφωτισμού γρήγορα κομίστηκαν στη μικρή αναπτυσσόμενη οικονομικά και πνευματικά , βαλκάνια πόλη μας.
Σ αυτό το κλίμα γαλουχημένος ο ιδιαίτερα ευφυής Γ. Λασσάνης, 16χρονος εγκαταλείπει τη χήρα μητέρα του και καταφεύγει στον Όλυμπο, κοντά στον θείο του Καπιτάν- Πρασινονικόλα, που δρούσε εκεί κυνηγημένος από τον Αλή – Πασά.
Στο αυτοσχέδιο δρομολόγιο της επανάστασής του ήταν χαρακτηριστική η διαδρομή του: Στα 20 βρίσκεται στη Βουδαπέστη, 4 χρόνια στη Λειψία για σπουδές, ακολουθεί η Μολδαβία κι η Οδησσός όπου διδάσκει στην Ελληνοεμπορική Σχολή, μεταφράζοντας, γράφοντας σχολικά συγγράμματα, ιστορικά και λογοτεχνικά δοκίμια, πατριωτικά θεατρικά έργα για την αυτοσυνειδησία του έθνους. Εκεί μυείται στη Φιλική Εταιρεία, γνωρίζει τον Αλ. Υψηλάντη, γίνεται υπασπιστής του και δεν τον εγκαταλείπει ως το τέλος.
Ως πολεμιστής παίρνει μέρος και κινδυνεύει στη μάχη του Δραγατσανίου και φυλακίζεται για 7 χρόνια στις φυλακές του Μέττερνιχ μαζί με τον Αλ. Υψηλάντη. Όταν αποφυλακίζεται ταξιδεύει στη Ρωσία, στο Παρίσι, στο Μόναχο κι όταν επιστρέφει στην επαναστατημένη Ελλάδα, μάχεται στις τελευταίες μάχες της, μάχη της Πέτρας, υπό τον Δ. Υψηλάντη. Στην παλιγγενεσία αναλαμβάνει υψηλά πολιτικά καθήκοντα, χωρίς να ξεχνάει τη γενέτειρα ευεργετώντάς την.΄
Οι Δημοτικές Αρχές τιμώντας την πατριωτική του συνεισφορά διεκδίκησαν άκαρπα το Αρχείο του από τη Βιβλιοθήκη της Βουλής και τη μετακομιδή των οστών του από την Αθήνα, πέτυχαν όμως την αγορά, αναπαλαίωση και λειτουργία του αρχοντικού του ως Χαρτοθήκη, κυρίως όμως καθιέρωσαν τη μορφή του ως έμβλημα του Δήμου.
Τα σύμβολά μας, ως κοινωνικά στοιχεία (όχι ο λογότυπος, αντιδάνειο από την αγγλική, αναφερόμενος κυρίως σε εταιρίες) δεν είναι απλώς εικαστικά στοιχεία, είναι φορτισμένα ιδεολογικά, εκφράζουν τη αίσθηση του συνανήκειν, ενισχύουν τον κοινωνικό αρμό, διαμορφώνουν την ταυτότητά μας ως στοιχείο διαλόγου, διακριτής και συνεχούς ύπαρξης στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.
Ως απόσταγμα χρόνων και ποικίλων παραγόντων μας καθορίζουν, μας συνεγείρουν, δεν μας διαφημίζουν εξάπτοντας την περιέργεια, δεν στοχεύουν στον άκρατο καταναλωτισμό.
Το ταξίδι τους στο χρόνο δεν τα παλιώνει, δεν τα αχρηστεύει από την πολυχρησία, αντιθέτως τα ενδυναμώνει, τα καθαγιάζει, κυρίως όσο το περιεχόμενό τους (σημαινόμενο) παραμένει επίκαιρο και η μορφή (σημαίνον) το υπηρετεί.
Μόνον η σύνδεσή τους με τον ολοκληρωτισμό, με αποτρόπαιες πράξεις τα καθιστά προσωρινά
Στη δική μας κοινωνία , η επιλογή προσώπου ως εμβλήματος και μάλιστα διανοητή , αφιερωμένου με όποιο κόστος στην απελευθέρωση της πατρίδας, αισθητοποιεί καλύτερα την ιδέα της ανυπακοής, της αντίστασης στον ξένο ζυγό αιώνων ή σε οποιοδήποτε ζυγό, διαρρηγνύει την επικρατούσα ατομικοκρατία, δημιουργεί συλλογική, πατριωτική συνείδηση και συρρικνώνει την πιθανότητα εκμετάλλευσής της από ακραίους κύκλους.
Κατ΄αυτόν τον τρόπο συνομιλεί με την επικαιρότητα, αναδεικνύει το μοντέρνο ως διαρκές στοιχείο αμφισβήτησης του κατεστημένου, γονιμοποιεί τη δράση για το όραμα της ελευθερίας και ενοποιεί με διαχρονικές ανθρώπινες αξίες.
Οι Δήμοι ως πολυσύνθετοι οργανισμοί τοπικής διοίκησης στοχεύουν μεν στην ευζωία των πολιτών, στην πρόοδό τους, δεν είναι όμως φορείς αποκλειστικά κατανάλωσης και κερδοφορίας. Οι Δήμοι ως τόποι είναι κυρίως οι άνθρωποί τους και οι ιδέες τους και δεν είναι αποσπασματικά τα αγαθά της γης ή του πολιτισμού, παρόλη την αλληλεπίδραση.
Το 2010, με τον Καλλικρατικό νόμο επιχειρήθηκε η συγκεντροποίηση- συγχώνευση των Δήμων, ως απόπειρα απομάκρυνσης των πολιτών από τα πολιτικά πράγματα, μαζοποίησης και χειραγώγησης. Το 2011 το σχέδιο αυτό συνοδεύτηκε από την κατάργηση των συμβόλων των Δήμων είτε για την αποκοπή τους από το ιστορικό παρελθόν, είτε για την αποφυγή αντεγκλήσεων.
Όμως, τίποτα δεν εμπόδιζε την επανοικειοποίηση των παλιών συμβόλων μετά από διάλογο. Η άψογη διαδικασία του Δήμου Κοζάνης για την αναζήτηση νέου συμβόλου, ανεικονικού και αφαιρετικού, αποτέλεσε τη δεύτερη κατάργηση του προηγούμενου συμβόλου.
Η συνέργεια δυο Δημοτικών αρχών ήταν αρκετή για την κατάργηση του ιερού συμβόλου, για τον εξοβελισμό του. Η πρώτη Δημ Αρχή, κ Μαλούτα, έστησε την επιτροπή για την αναζήτηση και πρόταση νέου συμβόλου και η δεύτερη Δημ. Αρχή κ. Ιωαννίδη, ολοκλήρωσε τη διαδικασία με την υπερψήφιση του νέου συμβόλου και την αδιαφορία της προηγούμενης Αρχής που δήλωσε ΠΑΡΩΝ, Οκτ 2017.
Επειδή στη συνέχεια η έγκριση προσέκρουσε στη γραφειοκρατία του αρμόδιου Υπουργείου, έχει μια χρυσή ευκαιρία ο Δήμος Κοζάνης να εγκαινιάσει τη συμμετοχή στον εορτασμό των 200 χρόνων απελευθέρωσης, επαναφέροντας, αποκαθιστώντας, τιμώντας αυτούς που αποτίναξαν τη σκλαβιά με το ΑΙΜΑ τους.
Οι αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου είναι τυπικά σεβαστές.
Εκκρεμεί όμως η εγκόλπωσή τους από τους δημότες, αφού σχετίζεται με το σεβασμό της τοπικής ιστορίας και της ιστορικής συνείδησης ως ανατρεπτικής δύναμης.
Και κυρίως, εκκρεμεί η ανατροπή τέτοιων αποφάσεων για ιστορικές φυσιογνωμίες που μας κληροδοτούν την έννοια της αντίστασης απέναντι σε κάθε καταπίεση ακόμα κι υπό νέους όρους και νέους τρόπους, σαν αυτούς που ζούμε υπό την τρομοκρατία της ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ…
Καλή λευτεριά, Τάσα Σιόμου
ΥΓ. Από τον όρκο της Φιλικής Εταιρίας:
Ω αγία και αθλία πατρίς, είμαι όλος αφιερωμένος εις εσέ.

Κυριακή 21 Μαρτίου 2021

Ο καιρός της πανδημίας και ενσυναίσθησης καμίας...

 

Τον καιρό της πανδημίας και συνάμ' αριστείας,

διαμέσω διγλωσσίας και σαρακοστής νηστείας  

οι νονοί της αποικίας κι εσχάτως δεσποτείας,

μυωπίας κι αλαλίας και πολλής αστυνομίας 

κ' ελλείψ' ελευθερίας στήνουνε χορό θυσίας.

Ενσυναίσθηση καμία τον καιρό της πανδημίας.

Πειραματισμοί παιδείας και σημάδια αμνησίας.

Με ομίλους αριστείας και γυαλιά πρεσβυωπίας

και μ΄ όρους αποικίας τον καιρό της πανδημίας.    









Κώστας Χατζηφωτιάδης  

Δευτέρα 15 Μαρτίου 2021

Εμείς «φταίμε» για τα κλειστά σχολεία

Η Υπουργός Παιδείας, σε συνέντευξη που παραχώρησε σε τηλεοπτικό σταθμό, ανέφερε ότι «κάθε μέρα που γίνεται μία διαδήλωση απομακρύνεται το ενδεχόμενο ανοίγματος των σχολείων», κάνοντας, μάλιστα, ειδική αναφορά στις πανεκπαιδευτικές κινητοποιήσεις. Δηλαδή, η κα. Κεραμέως επιδιώκει να ενοχοποιήσει στην ελληνική κοινωνία ότι για την αναστολή λειτουργίας των σχολείων ευθύνεται η κοινωνική διαμαρτυρία και το δικαίωμα στη συλλογική διεκδίκηση από συνδικάτα, φορείς, φοιτητές, κ.ά.

Κα. Κεραμέως, οφείλουμε να το ομολογήσουμε! Εκπαιδευτικοί και φοιτητές είναι οι υπαίτιοι και υπεύθυνοι για το παρατεταμένο κλείσιμο των σχολείων. Να σημειώσουμε, ωστόσο, μερικούς από τους λόγους για τους οποίους κινητοποιούμαστε χιλιάδες εκπαιδευτικοί, φοιτητές μαζί με τα συνδικάτα και τις ομοσπονδίες.

Εμείς φταίμε, που διεκδικούμε μέτρα προστασίας στα σχολεία, καθώς το μόνο που πράξατε ήταν το περίφημο «παγουρίνο» του ιδιώτη-χορηγού σας και οι μάσκες που εν τέλει -οι σωστές- δόθηκαν τον Δεκέμβριο σε εκπαιδευτικούς και μαθητές.

Εμείς φταίμε, που ζητάμε αραίωση μαθητών στις τάξεις, ενώ εσείς αυξήσατε, εν μέσω πανδημίας, τον αριθμό των μαθητών στα τμήματα.

Εμείς φταίμε, που έχετε αφήσει «στην τύχη» τη λειτουργία των Ειδικών Σχολείων.

Εμείς φταίμε, που επιλέξατε να πρωτοτυπήσετε παγκόσμια και να συνυπογράψετε εκπαιδευτικό νομοσχέδιο με το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.

Εμείς φταίμε, που επιλέξατε να επενδύσετε 30 εκ. ευρώ για Πανεπιστημιακή Αστυνομία -η μοναδική χώρα στην Ε.Ε.- και παράλληλα κρατάτε τα πανεπιστήμια, εδώ κι έναν χρόνο, κλειστά.

Εμείς φταίμε, που στον χώρο της Παιδείας ασκείτε εξουσία με αυταρχισμό και υπεροψία σε όλα τα επίπεδα.

Εμείς φταίμε, που σ’ αυτή την ιδιαίτερα δύσκολη σχολική χρονιά ανατρέψατε το σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων για χιλιάδες μαθητές.

Εμείς φταίμε, που αποκλείετε με τις πολιτικές σας 24.000 νέους από τις δημόσιες σχολές και τους «σπρώχνετε» στα ιδιωτικά κολέγια, αφού προηγουμένως εξισώσατε τα πτυχία τους με εκείνα των Δημόσιων Πανεπιστημίων.

Εμείς φταίμε, που δεν διασφαλίσατε την ισότιμη πρόσβαση των μαθητών στην εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση.

Εμείς φταίμε, που δεν κατορθώσατε ούτε την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών αν υλοποιήσετε.

Εμείς φταίμε, που ακόμη και το διοικητικό συμβούλιο του Ινστιτούτου Τεχνολογίας Υπολογιστών και Εκδόσεων (ΙΤΥΕ) – Διόφαντος παραιτήθηκε και σας καταγγελία για αδράνεια και απραξία στη λειτουργία ενός κρίσιμου οργανισμού.

Κα. Κεραμέως, η καταφυγή στη γνωστή μέθοδο του «κοινωνικού αυτοματισμού», ιδιαίτερα για ένα τόσο ευαίσθητο θέμα, με σκοπό να καλύψετε τις δικές σας αδυναμίες, αποτελεί τουλάχιστον ντροπή. Δεν μας εκπλήσσετε, όμως, καθώς ήδη έχετε καταγραφεί στη συνείδηση του εκπαιδευτικού κόσμου και της φοιτητικής νεολαίας, ως η Υπουργός του αυταρχισμού και του αντιδημοκρατικού κατήφορου.

Γιώργος Μακράκης

Πηγή:https://creta24.gr/emeis-ftaime-gia-ta-kleista-scholeia/?fbclid=IwAR0Ju0jqG9AaCBZle1jLicbOBzG-IAE6OvY3qjG1VciZke5Cg0XJJFsy11Y#.YEtwLm6ejQw.facebook

Ολόκληρη η δήλωση του Κοσμήτορα της Φιλοσοφικής Σχολής ΑΠΘ, Δημήτρη Μαυροσκούφη

 

Είμαι θυμωμένος. Πολύ θυμωμένος. 

Οι καταληψίες του κτιρίου Διοίκησης είχαν αποφασίσει από χθες το βράδυ τη λήξη της για σήμερα το πρωί πριν από τη σημερινή συγκέντρωση των φοιτητών. Αυτή η πληροφορία ήταν γνωστή σε δημοσιογραφικούς κύκλους και έφτασε και σε μένα από φοιτητές. Στις 10:20 χθες το βράδυ τηλεφώνησα στον Πρύτανη και τον ενημέρωσα σχετικά. Ενημέρωσα επίσης και άλλους συναδέλφους. Προσωπικά ήμουν χαρούμενος, γιατί μετά από τόσες αγωνιώδεις προσπάθειες το ζήτημα φαινόταν πως θα διευθετηθεί ειρηνικά. Με μέσα ακαδημαϊκά, όπως ήδη είχαν τονίσει η Σύγκλητος και ο Ενιαίος Σύλλογος Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού (ΕΣΔΕΠ) με ψηφίσματά τους. 

Η επέμβαση των αρχών με διέψευσε. Αναρωτιέμαι αν η εξέλιξη αυτή, λίγες ώρες πριν από τη λήξη της κατάληψης, αποτελεί «αυτεπάγγελτη» ενέργεια ή κεντρική κυβερνητική επιλογή. Αναρωτιέμαι αν κάποιοι –και για ποιον λόγο– δεν ήθελαν την ειρηνική εκτόνωση. Τώρα αποδύονται σε εκστρατεία «ενημέρωσης», για να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα. Ποιο είναι άραγε το σχέδιό τους για την επόμενη μέρα; Πάλι η αστυνομία; Τέχνασμα, για να φανεί πόσο αναγκαία είναι η μόνιμη παρουσία της μέσα στο Πανεπιστήμιο και γύρω από αυτό; Και γιατί δεν διορίζουν έναν υποστράτηγο της αστυνομίας να μας διοικεί; Τι τα χρειαζόμαστε τα άλλα όργανα; Γιατί να σπαταλάμε φαιά ουσία και χρόνο, για να δούμε πώς μπορούμε να συνεννοηθούμε μεταξύ μας; Ειλικρινά δεν ξέρω τι εννοεί η κ. Υπουργός της Παιδείας, όταν ύστερα από 17 μέρες σιωπής έκανε επιτέλους δηλώσεις, ισχυριζόμενη ότι επανέρχεται η ομαλότητα στο Α.Π.Θ. και ότι ο νόμος θα εφαρμοστεί. Κι ας καεί το πελεκούδι; Και τι θα γίνει με «τα παλιόπαιδα, τα ατίθασα», που θα ‘λεγε και ο Τσιφόρος;

Τέλος, όσοι μέμφονται τους άλλους για κομματικές σκοπιμότητες και εξωακαδημαϊκή λειτουργία –ενώ οι ίδιοι δήθεν λειτουργούν με κριτήρια ακαδημαϊκά– καλά θα κάνουν να κοιταχτούν προσεκτικά στον καθρέφτη. Ίσως και να δουν ποιοι ρίχνουν λάδι στη φωτιά και ποιοι προσπαθούν να τη σβήσουν. Παραπάει όμως οι κομματικοί να απευθύνονται σε μη κομματικούς και να τους προσάπτουν κομματική υστεροβουλία. Παλιά η τακτική και δεν πιάνει. Η καμπάνα σήμανε την ώρα των ευθυνών. Δεν μπορούμε πια να λέμε «δεν είμ’ εγώ, δεν είμ’ εγώ, δεν είμ’ εδώ, δεν είμ’ εδώ», όπως έγραφε ο Σεφέρης για τον Γεώργιο Β΄. Δεν μπορεί το πανεπιστήμιο να συνεχίσει να είναι πεδίο δοκιμών. Δεν μπορεί να αστυνομοκρατείται. Δεν αντέχει άλλες εντάσεις. 

Πηγή:https://www.efsyn.gr/node/285248

Παρασκευή 5 Μαρτίου 2021

ΑΝ ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ ΣΕ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΧΑΝΟΥΝ ΤΙΣ ΟΡΓΑΝΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ( (άρθρο 19 παρ. 15 του Ν.4692/2021) -ΠΗΓΗ:ΑΥΤ. ΔΙΚΤΥΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Με το Ν.4692/2020, την έκδοση της Υπουργικής Απόφασης (26/2/2021) και την πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος των σχολικών μονάδων για χαρακτηρισμό τους ως Πρότυπα και Πειραματικά (1/3/2021) η πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΙΘ ξεδιπλώνει μια υπόγεια στρατηγική ενάντια στο δυναμικό μέτωπο των εκπαιδευτικών. Εκτιμώντας πως θα καταφέρει να «ξεγελάσει» την εκπαιδευτική κοινότητα και να την οδηγήσει, με πρόσχημα ότι δεν επιλέγει φαινομενικά τη σύγκρουση, στους σχεδιασμούς της διάλυσης της δημόσιας εκπαίδευσης. Η μετατροπή των σχολείων σε πρότυπα και πειραματικά, παρά τις όποιες ιδεολογικές διαφωνίες ως προς το θεσμό των Προτύπων ή τη συμφωνία μας ως προς τον θεσμό των πειραματικών αλλά με διαφορετική βέβαια λειτουργία, φυσιογνωμία και σκοπό, θα επιφέρει σοβαρές συνέπειες στα σχολεία, στους μαθητές-οικογένειες της περιοχής αλλά και στους εκπαιδευτικούς.

Όσες σχολικές μονάδες μετατραπούν σε Πρότυπα (αφορά τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση) και Πειραματικά (αφορά τα δημοτικά σχολεία) ουσιαστικά θα υπάρξουν οι εξής αρνητικές ανακατατάξεις:

Α)   Όλοι οι εκπαιδευτικοί της σχολικής μονάδας ΧΑΝΟΥΝ την ΟΡΓΑΝΙΚΗ τους θέση (άρθρο 19 παρ. 15 του Ν.4692/2021).

Β)  Αποδέχονται την ατομική αξιολόγησή τους και την επιχειρούμενη εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση της σχολικής μονάδας όπως αναφέρεται στο άρθρο 20 παρ. 3α του Ν. 4692/202: «αξιολογούνται οι εκπαιδευτικοί στην παιδαγωγική τους επάρκεια, όπως προκύπτει ιδίως από το βαθμό συμμετοχής τους στις δράσεις εσωτερικής αξιολόγησης του σχολείου…».

Γ)  Μετατρέπεται ο ρόλος του συντονιστή εκπαιδευτικού έργου σε αξιολογητή αφού αυτός είναι που θα διενεργεί την ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών (άρθρο 20 παρ. 3β του Ν. 4692/2020).

Δ)   Η επιλογή των μαθητών δε θα γίνεται σύμφωνα με τη διεύθυνση κατοικίας αλλά με κλήρωση.

Ε)  Στα σχολεία αυτά επομένως καταργούνται τα γεωγραφικά όρια της περιοχής τους χάνοντας την χωροθέτησή τους ως προς το μαθητικό δυναμικό του  κάθε σχολείου.

ΣΤ) Γίνεται ανακατανομή των μαθητών στις όμορες σχολικές μονάδες με τις όποιες συνέπειες στην εκπαιδευτική διαδικασία αλλά και στον οικογενειακό προγραμματισμό.

Δε συναινούμε στα σχέδια της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΑΙΘ – ακριβώς γιατί βρίσκονται στον αντίποδα μιας αντίληψης για ενιαία δημόσια δωρεάν εκπαίδευση που θα εκφράζεται και στις σχολικές δομές- και καλούμε τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες να μην εμπλακούν ούτε να αποδεχτούν τα σχέδια της κυβέρνησης που εκτός της διάσπασης θα επιφέρουν αρνητικές συνέπειες σε σχολικές μονάδες, μαθητές και εκπαιδευτικούς.

ΠΗΓΗ:https://aytonomo-diktyo.gr/%ce%b7-%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%87%ce%b5%ce%af%cf%81%ce%b7%cf%83%ce%b7-%ce%b4%ce%b9%ce%b5%cf%8d%cf%81%cf%85%ce%bd%cf%83%ce%b7%cf%82-%cf%84%cf%89%ce%bd-%cf%80%cf%81%cf%8c%cf%84%cf%85%cf%80%cf%89%ce%bd/?fbclid=IwAR0x1sBoaOF8JSKyr-pMC-vTxorwv-diJq5Vu8sM5bSQNhlxq9lMReAXFxk

Πέμπτη 4 Μαρτίου 2021

Αξιο-λογικοί κραδασμοί…

 

Αξιο-λογικοί κραδασμοί…



Ο Στ. Ζουμπουλάκης («Για το Σχολείο», Πόλις, 2017) σημειώνει ότι είναι «… ολότελα αντίθετος (…) σε ένα συνολικά απαξιωτικό λόγο για το ελληνικό σχολείο. Εκείνο που πρωτίστως χρειάζονται τα σχολεία μας δεν είναι ένας αέναος μεταρρυθμιστικός οίστρος, αλλά η εξασφάλιση της κανονικότητας της λειτουργίας τους: να είναι οι δάσκαλοι στις θέσεις τους από την πρώτη ημέρα του σχολικού έτους, να μπαίνουν στην τάξη στην ώρα τους, να παραδίδουν προετοιμασμένοι το μάθημα, να εξετάζουν σωστά τους μαθητές, να μετεκπαιδεύονται, και πολλά άλλα απλά και τετριμμένα».

Τα τετριμμένα και αυτονόητα δεν αποτελούν πάντα αφετηρία στον σχεδιασμό και την υλοποίηση της εκπαιδευτικής πολιτικής. Συχνά ο «αέναος μεταρρυθμιστικός οίστρος» εκφράζεται μέσα από εμπρόθετη ρήξη με την εκπαιδευτική κοινότητα. Ο αποστασιοποιημένος παρατηρητής τής εν εξελίξει νομοθετικής διεργασίας διακρίνει την ηθελημένη (;) ρήξη εμπιστοσύνης (trust) ανάμεσα στους εμπλεκόμενους: το υπουργείο (ΥΠΑΙΘ) με τους εποπτευόμενους φορείς που διαμορφώνουν την εκπαιδευτική πολιτική, από τη μια, και την εκπαιδευτική κοινότητα, από την άλλη. Αμοιβαία αίρεται η πεποίθηση για την αξιοπιστία του άλλου, καθώς «υπονομεύουν το δημόσιο σχολείο» ή «εμποδίζουν την πρόοδο», αντίστοιχα.

Η εμπιστοσύνη, ως κοινωνικό συναίσθημα που ενδυναμώνει τη συνεργασία, υποσκάπτεται στο πλαίσιο της άνισης κατανομής ισχύος. Ο ισχυρός, αυτοπροσδιοριζόμενος κάτοχος της μόνης ορθής ανάγνωσης της εκπαιδευτικής πραγματικότητας, διαμορφώνει συνθήκες σχετικής αβεβαιότητας και ανασφάλειας για το μέλλον στους λιγότερο ισχυρούς (εκπαιδευτικούς), οι οποίοι αίρουν την εμπιστοσύνη τους.

Το προηγούμενο σχήμα επαναλαμβάνεται τις τελευταίες μέρες, μετά τη δημοσίευση της Υ.Α. για τον «Συλλογικό προγραμματισμό, την εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση των σχολικών μονάδων». Αίφνης η εκπαιδευτική κοινότητα, σε περιβάλλον συστημικής αστάθειας εξαιτίας της πανδημίας, κλήθηκε να προχωρήσει σε διαδικασίες μερικής υλοποίησης ευρύτερου σχεδίου αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου. Τις μέρες που ακολούθησαν ακούστηκαν πολλές απόψεις και ασκήθηκε δριμεία κριτική, δεν θα επεκταθούμε. Θα επισημάνουμε μόνο το εμπεριστατωμένο κείμενο του ομ. καθηγητή του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Γ. Μπαγάκη, ο οποίος χαρακτηρίζει το εγχείρημα ως προσπάθεια μετονομασίας του κρέατος σε ψάρι…

Η συζήτηση για την αξιολόγηση στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα ξεκινάει 4 δεκαετίες πίσω. Εκτοτε είχαμε τουλάχιστον 14 (!) ατελέσφορες νομοθετικές προσπάθειες (νόμους ή Υ.Α.) θέσπισής της. Η ενοχοποίηση των εκπαιδευτικών για τη μη εφαρμογή των προηγούμενων, αν δεν είναι επιφανειακή ανάγνωση της εκπαιδευτικής πραγματικότητας, αποτελεί συστηματική προσπάθεια απαξίωσης του όποιου έργου επιτελείται και αποσιώπησης των δομικών παραλείψεων ή αστοχιών.

Η αξιολόγηση ενός εκπαιδευτικού συστήματος και των επιμέρους δομών του αποτελεί σημαντική παράμετρο στον σχεδιασμό, την οργάνωση και την υλοποίηση του εκπαιδευτικού έργου. Αποτελεί μια συνθετική, συνδυαστική και διαλεκτική ερευνητική διαδικασία που αποσκοπεί στην τροποποίηση και τον εμπλουτισμό του πλαισίου αναφοράς. Είναι η διερεύνηση της κοινωνικής σημασίας και του υποκειμενικού νοήματος των αποτελεσμάτων ενός συστήματος και συνυπολογίζει την εμπλοκή των δρώντων υποκειμένων και τα κοινωνικά διακυβεύματα.

Αρκετοί μετέχοντες στον σχετικό διάλογο -φανατικοί υπέρμαχοι της «αξιολόγησης»- αγνοώντας τα προηγούμενα, την αντιλαμβάνονται ως ιεραρχικό έλεγχο των συμμετεχόντων και όχι ως συστηματική- συνολική αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου. Ο έλεγχος συνιστά κανονιστική προσέγγιση που γίνεται με βάση ένα εξωτερικό μοντέλο αναφοράς, πρότυπο και δεδομένο. Αναλύει την πραγματικότητα σε επιμέρους διακριτά - ελέγξιμα στοιχεία. Είναι μια κλειστή διαδικασία που ολοκληρώνεται με την επιβράβευση ή τιμωρία. Η αξιολόγηση, αντίθετα, αποτελεί συστηματική εφαρμογή ερευνητικών μεθόδων των κοινωνικών επιστημών για την αποτίμηση του εννοιολογικού περιεχομένου, του σχεδιασμού, της υλοποίησης και της ωφέλειας των εκπαιδευτικών παρεμβάσεων. Είναι ανοιχτή διαδικασία που καταλήγει σε προτάσεις βελτίωσης.

Η εσωτερική-ιεραρχική αξιολόγηση που προτείνεται αποτελεί αυστηρά προσδιορισμένη διαδικασία συλλογής πρωτογενούς υλικού για την εξωτερική αξιολόγηση που ακολουθεί. Υπονομεύει τον βασικό χαρακτήρα της ενδοσχολικής αξιολόγησης ως διαδικασίας από το σχολείο για το σχολείο.

Οι σχολικές μονάδες μπορούν μέσα από συλλογικές διαδικασίες να σχεδιάσουν, να υλοποιήσουν και να αποτιμήσουν τη δράση τους συμβάλλοντας στη βελτίωση του παραγόμενου εκπαιδευτικού έργου. Είναι μια γόνιμη διαδικασία που παράγει γνώση αξιοποιήσιμη από τους εμπλεκόμενους και που μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να συνδράμει στη βελτίωση του σχολείου προς όφελος των μαθητών.

Θα κλείσω, όπως άρχισα, με τον Στ. Ζουμπουλάκη: «… Η παγκόσμια κρίση του σχολείου (…) δεν πρόκειται να λυθεί με νομοθετήματα και υπουργικές εγκυκλίους. Θα λυθεί όταν η κοινωνία αποφασίσει ποιο ρόλο θέλει να επιτελέσει το σχολείο και του αναθέσει μια αποστολή που να συνδυάζει τη στοιχειώδη κοινωνικοοικονομική λειτουργία του με το παιδευτικό έργο. Η λύση, πάντως, η όποια λύση, δεν είναι η επιστροφή στο παρελθόν».

 * εκπαιδευτικό
ς

Πηγή:https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/284164_axio-logikoi-kradasmoi

Δευτέρα 1 Μαρτίου 2021

Όταν η υπουργός θυμάται τον διάλογο... και το παράδειγμα της Σουηδίας.



πηγή φωτογραφίας:https://www.efsyn.gr/stiles/ano-kato/248801_i-kallitehniki-paideia-sto-stohastro-tis-nikis-kerameos

Ευθ. Τσιλικίδης

Μετά το 76% όχι των καθηγητών και το 85% των δασκάλων ενάντια στην αξιολόγηση με τα ντόμινο που ακολουθούν, η κ. Κεραμέως θυμήθηκε τον διάλογο με τους εκπαιδευτικούς.
Τα έχω ξαναγράψει, τα υπενθυμίζω. Το 2008 επισκεπτόμενος τη Σουηδία με δασκάλους της μετεκπαίδευσης συναντήσαμε τον Πρόεδρο της Επιτροπής Παιδείας της Σουηδίας, ο οποίος μας είχε πει τα εξής: Όταν το (σουηδικό) κράτος θέλει να επιχειρήσει αλλαγές στην εκπαίδευση, η κυβέρνηση ξεκινά έναν διάλογο με 5 συναρμόδιους φορείς: το Υπουργείο Παιδείας, τα Πανεπιστήμια, τους Δήμους, τις συλλογικότητες των Εκπαιδευτικών και τις Ομοσπονδίες Γονέων (που, συνήθως, είπε, συμφωνούν με τους εκπ/κους). Ο διάλογος κρατά συνήθως πολλούς μήνες (στην περίπτωση που συζητούσαμε τότε 20 μήνες) με συνέδρια, άρθρα, εκπομπές κλπ. και το τελικό αποτέλεσμα νομοθετείται αν εκφράζει πλειοψηφίες.
Δεν ισχυρίζομαι καθόλου πως έτσι διασφαλίζεται ότι οι αλλαγές θα είναι προοδευτικές. Αλλά ο τρόπος σίγουρα διαφέρει από την συνήθη ελληνική πορεία "κανάλια και σκόπιμη δυσφήμιση - πρόταση νόμου - ψευτοδιαβούλευση - κανάλια και επιτακτική ανάγκη- επιχείρηση επιβολής νόμου- ψευτοδιάλογος - κανάλια και κοινωνικός αυτοματισμός- νομικές, αστυνομικές και λοιπές μέθοδοι πειθούς" που ακολουθείται στη βυζαντινή μας πολιτική κουλτούρα.



Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2021

Χρυσούλα Πατρώνου-Παπατέρπου, συγγραφέας – Ο φαροφύλακας της Λάκκας -(συνέντευξη)

 Μια συλλογή διηγημάτων-ανθρωπογεωγραφία των φάρων της Ελλάδας είναι ο «Φαροφύλακας της Λάκκας- ιστορίες με φάρους», της Χρυσούλας Πατρώνου-Παπατέρπου που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Ελκυστής.

Η συγγραφέας ξεχωρίζει πάντα με τη δύναμη της γραφής και τις ολοζώντανες εικόνες που μοιράζεται μαζί μας. Αυτή τη φορά διάλεξε να μας ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα και να μας γνωρίσει τους σημαντικότερους φάρους που υπάρχουν στη χώρα μας.
Το βιβλίο είναι χωρισμένο κατά περιοχές –Ιόνιο, Κυκλάδες, Κρήτη κ.ά.– και σε κάθε μια από αυτές υπάρχει ένα έντονα ποιητικό κείμενο που αναφέρεται στους πραγματικούς φάρους κι ακολουθούν ένα ή περισσότερα διηγήματα που διαδραματίζονται εκεί.
Θα διαβάσετε ιστορίες κάθε είδους, όπου θα νιώσετε κι εσείς να σας τυλίγει η αλμύρα της θάλασσας καθώς ξετυλίγονται περιπέτειες γνώσης, φιλίας, έρωτα, μοναξιάς… Όλες κάτω από το φως εμβληματικών φάρων.
Στην εισαγωγή, μιλώντας για τον περίφημο Φάρο της Αλεξάνδρειας, μιλά για το όνομα «Φάρος» που έμεινε «για όλα εκείνα τα στημένα σ’ επικίνδυνα περάσματα της θάλασσας ψηλόλιγνα κτίσματα, τα οποία τώρα πια, που η τεχνολογία φως άλλου είδους παρέχει, σχεδόν καθόλου δε φωτίζονται. Να συγκινούν δεν παύουν με την ομορφιά τους την παρηγορητική τους ναυτικούς και όσους κάποτε σε αφρισμένες θάλασσες ταξίδεψαν…»

Συνέντευξη στον Κώστα Στοφόρο

Το νέο σας βιβλίο είναι αρκετά διαφορετικό. Ποια ήταν η αφορμή για να ασχοληθείτε με τους φάρους της Ελλάδας;
Ένα λεύκωμα που έλαβα ως δώρο: «Φάροι πέτρα και φως», του Γιάννη Σκουλά. Με εντυπωσίασε και αποφάσισα αρχικά να γράψω ένα κείμενο, στο οποίο θα εξέφραζα τα συναισθήματα που μου προκάλεσαν οι υπέροχες φωτογραφίες του. Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε στην τοπική εφημερίδα Οδός, άρεσε, και κάποιος φίλος μού πρότεινε να γράψω μικρά διηγήματα και για άλλους φάρους. Βρήκα ενδιαφέρουσα την ιδέα. Από κει και πέρα στρώθηκα στη δουλειά: να ξεχωρίσω εκείνους που θα μπορούσαν να μου προσφέρουν «υλικό» για ιστορία.

Τι είναι αυτό που σας γοήτευσε στην ιστορία των φάρων;
Όλοι τους κουβαλούν μια γοητεία, ο καθένας έχει τη δική του ιστορία, καθένας στέλνει, πάντως, φως και ελπίδα. Όχι μόνο για ναυτικούς και ταξιδιώτες. Για όλους μας, νομίζω. Θα πρέπει να ομολογήσω πως ήδη από τότε που διδασκόμουν, νομίζω στην Τρίτη δημοτικού, για τα επτά θαύματα της αρχαιότητας, ξεχώρισα τον φάρο της Αλεξάνδρειας και μου είχε τυπωθεί στο μυαλό ως κάτι το μοναδικό. Μάλλον επειδή ακριβώς «έφεγγε», χάριζε ζωή.

Όλοι οι φάροι κουβαλούν μια γοητεία, ο καθένας έχει τη δική του ιστορία, καθένας στέλνει, πάντως, φως και ελπίδα

Ποιος από τους φάρους είναι ο πιο αγαπημένος σας και γιατί;
Αν και δεν επισκέφτηκα πολλούς απ’ αυτούς διά ζώσης, εκείνος στο Καστελόριζο, η Στρογγύλη, ανάμεσα στο γαλάζιο του ουρανού και του πελάγους, με την περιποιημένη του αυλή και μερικά, ελάχιστα δέντρα να «κόβουν» το παιχνίδι του λευκού τού κτιρίου του φάρου με το γαλάζιο παντού τριγύρω με εντυπωσίασε με την απόλυτη χρωματική του αρμονία. Ίσως, βέβαια, και λόγω του σημείου όπου στέκει. Σύνορο φωτός και σκότους; Δεν ξέρω αν θα μου δοθεί η ευκαιρία να τον γνωρίσω κάποτε και από κοντά. Θα συμπλήρωνα ότι από όσους επισκέφτηκα, μου άρεσε ιδιαίτερα ο φάρος στα Λιχαδονήσια, στο νησί Στρογγυλή. Τώρα που το γράφω σκέφτομαι, μήπως τελικά το στρογγυλό τους σχήμα είναι πιότερο αυτό που αγαπώ;

Θεωρείτε πως σήμερα προστατεύονται και αναδεικνύονται οι φάροι όπως θα έπρεπε;
Λυπούμαι που η απάντησή μου θα είναι αρνητική. Επειδή διάβασα για όλους, σε όλα τα νησιωτικά σημεία όπου είναι κτισμένοι, θα έλεγα πως ναι μεν ορισμένοι αναδεικνύονται, αλλά οι περισσότεροι έχουν παραδοθεί στη φθορά του χρόνου, ενώ θα έπρεπε να γίνουν πόλοι έλξης για μας τους Έλληνες αλλά και τους ξένους περιηγητές.

Θα επιστρέψετε μετά από αυτό το ταξίδι στην Ελλάδα στην αγαπημένη σας λίμνη της Καστοριάς;
Ναι. Από την πόλη μου δεν είναι δυνατόν να φύγω, στα διηγήματά μου, εννοώ. Δεν ξέρω αν κάποτε χρειαστεί να την εγκαταλείψω για άλλους λόγους. Το απεύχομαι. Άλλωστε, αν προσέξει κάποιος τους ήρωες των ιστοριών μου, θα παρατηρήσει ότι εκτός από ελάχιστους, όλοι όσοι καταλήγουν σε έναν φάρο, προέρχονται από ορεινές περιοχές της χώρας μας, ακόμη και χώρες του εξωτερικού∙ σίγουρα όχι από την ίδια τη νησιωτική Ελλάδα. Για να είμαι ειλικρινής, δεν το είχα συνειδητοποιήσει όταν τις έγραφα. Ίσως ήταν ένα αίσθημα απόπειρας φυγής για άλλα μέρη, με μεγαλύτερους υδάτινους όγκους από τη δική μου λίμνη. Ποιος ξέρει… Ένα ταξίδι που το απόλαυσα και θα μου μείνει αξέχαστο. Έτοιμες περιμένουν στο συρτάρι ιστορίες του πολέμου και της ειρήνης στα μέρη μου, της καθημερινότητας της πόλης μου με τα προβλήματα και τους καημούς των συμπολιτών μου. Ας ευχηθώ ότι θα αξιωθώ να τις δω τυπωμένες από κάποιον εκδότη…

πηγή:https://edromos.gr/chrysoula-patronou-papaterpou-syngrafeas-o-farofylakas-tis-lakkas/

Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2021

Νέο ρεκόρ της ΝΔ με πάνω από 3000 μετακλητούς! Για διορισμούς γιατρών και καθηγητών ούτε λόγος!

 Οι μάσκες έπεσαν. Το μόνο που ενδιαφέρει την κυβέρνηση είναι η τακτοποίηση των δικών της παιδιών, επισημαίνει ο Κώστας Ζαχαριάδης

Ο αριθμός των μετακλητών του Δημοσίου Τομέα, ανήλθε το Δεκέμβριο 2020 σε 3.024, καταρρίπτοντας για πρώτη φορά στα χρονικά, το φράγμα των 3.000, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Απογραφής.

Όπως σημειώνει ο τομεάρχης Εσωτερικών της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, μοναδικό μέλημα της κυβέρνησης είναι η εγκαθίδρυση ενός σκληρού κομματικού κράτους και επισημαίνει ότι εκτός από την αύξηση στον αριθμό των μετακλητών προχώρησε ακόμα σε:

-Αύξηση των αποδοχών τους έως και 70%

-Περιόρισε στο ελάχιστο τις προϋποθέσεις διορισμού, αφού όλοι οι μετακλητοί (ακόμη και οι Διευθυντές των γραφείων των Υπουργών) μπορούν να διορίζονται με μόνη προϋπόθεση την κατοχή απολυτηρίου Λυκείου.

-Τοποθέτηση μετακλητών σε θέσεις μονίμων δημοσίων υπαλλήλων, παρακάμπτοντας το ΑΣΕΠ.

Και όλα αυτά την ώρα, σημειώνει ο βουλευτής Κώστας Ζαχαριάδης, που η πραγματική οικονομία στενάζει, εκατοντάδες επιχειρήσεις βάζουν λουκέτο, χιλιάδες συμπολίτες μας βρίσκονται αντιμέτωποι με τον κίνδυνο της ανεργίας και η κυβέρνηση αρνείται να προσλάβει μόνιμους γιατρούς και καθηγητές.

Πηγή:https://www.opoligrafos.gr/politics/neo-rekor-tis-nd-me-panw-apo-3000-metaklitous/

Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 2021

Πως ο κ. Μητσοτάκης «θα αλλάξει την πίστη» στη Δυτική Μακεδονία

 Κλείνουμε όλα τα ανθρακωρυχεία μας στη βόρεια Ελλάδα, νωρίτερα από τη Γερμανία», δήλωνε με υπερηφάνεια ο κ. Μητσοτάκης τον Σεπτέμβριο, στη γερμανική εφημερίδα Βild, για την απόφαση του να κλείσει το 2023, σχεδόν το σύνολο των εργοστασίων της ΔΕΗ που παράγουν λιγνίτη,

Με βάση την  πράσινη συμφωνία της ΕΕ, οι χώρες που χρησιμοποιούν λιγνίτη για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος έβαλαν στόχους απολιγνιτοποίησης. Στη Γερμανία μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με εκπροσώπους των περιοχών εξόρυξης άνθρακα, συνδικάτα, εταιρείες ενέργειας και ΜΚΟ αποφασίστηκε ο τερματισμός της χρήσης λιγνίτη το 2038.

Στην Πολωνία, το πήγαν το 2049 και βλέπουμε. Στην Τσεχία, η επιτροπή άνθρακα της χώρας συνέστησε το κλείσιμο των ανθρακωρυχείων έως το 2038, ενώ ο υπουργός Περιβάλλοντος και Σοσιαλδημοκράτες υπουργοί του κυβερνητικού συνασπισμού πρότειναν το 2033. Απόφαση δεν ελήφθη γιατί όπως εξήγησε την προηγούμενη εβδομάδα ο υπουργός Εμπορίου, «δεν είμαστε υπό πίεση χρόνου».


Τι κάνει χώρες όπως η Γερμανία, με ισχυρό οικολογικό κίνημα και με το κόμμα των Πρασίνων ένα βήμα  πριν μπει στη κυβέρνηση, να βάζουν στόχο 20ετίας αλλά στην Ελλάδα να τα κλείνουμε όλα σε 3 χρόνια; Όταν μάλιστα έχουν γίνει δημόσιες επενδύσεις για λιγότερο ρυπογόνες τεχνολογίες;

Ακόμη και η  5η  νέα μονάδα αντιρρυπαντικής τεχνολογίας στην Πτολεμαΐδα , με προϋπολογισμό τουλάχιστον 1,4 δισεκατομμύρια,  θα λειτουργεί με λιγνίτη μέχρι το 2028,  αν και θα ξεκινήσει να δουλεύει στην καλύτερη περίπτωση σε δύο χρόνια!. Θα λειτουργήσει δηλαδή μόνο 5-6 χρόνια! Υπάρχει σοβαρός ιδιώτης επιχειρηματίας που θα πέταγε στη θάλασσα τόσα χρήματα; Γιατί η ελληνική κυβέρνηση βιάζεται;

Διαβάστε επίσης. Δυτική Μακεδονία: έχει νόημα να πεθάνεις μέσα στο πράσινο;

«Και, βεβαίως, θα επωφεληθούν και γερμανικές εταιρείες », συνέχιζε ο Έλληνας πρωθυπουργός την συνέντευξη του στη Bild. « Η (γερμανική εταιρεία) RWE σύναψε συμφωνία με τη ΔΕΗ για την εγκατάσταση ενός πολύ μεγάλου φωτοβολταϊκού πάρκου στη θέση όπου υπήρχε μια παλιά λιγνιτική μονάδα (…) Είναι και προς το συμφέρον γερμανικών εταιρειών, επειδή θέλω να αλλάξω το αφήγημα»

Πριν αλλάξει το αφήγημα, ο κ. Μητσοτάκης θα αλλάξει ..την πίστη των κατοίκων της Δυτικής Μακεδονίας( και της Μεγαλούπολης στην Πελοπόννησο). Ολόκληρη η περιοχή εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από την εκμετάλλευση του λιγνίτη. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι εργάζονται άμεσα ή έμμεσα στην ΔΕΗ.  Ακόμα και σήμερα που η παραγωγή είναι αισθητά πεσμένη και οι νέες προσλήψεις έχουν μειωθεί στο ελάχιστο, το μισό ΑΕΠ ολόκληρης της Περιφέρειας παράγεται από τις σχετικές δραστηριότητες. Αυτό σημαίνει πως σε πόλεις όπως η Πτολεμαΐδα, το Αμύνταιο, η Φλώρινα και η Κοζάνη μπορεί να ξεπερνά και το 65%.

Ο ετήσιος κύκλος εργασιών στην περιοχή φτάνει ετησίως περίπου τα 1,7 δις. Μετά τις πρόσφατες περικοπές, η Ελλάδα δεν θα πάρει περισσότερο από 1 δις, μέχρι το 2027, από το ταμείο για την Πράσινη Μετάβαση. Δηλαδή τα χρήματα που θα πάρει η χώρα σε 6-7 χρόνια, δεν καλύπτουν ούτε έναν χρόνο της οικονομικής  ζημιάς που θα προκληθεί. Άλλες χώρες εξασφάλισαν πολύ περισσότερα χρήματα, γιατί ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις. Προβλέψιμος και εδώ, ο κ. Μητσοτάκης πήρε τα λιγότερα, αφού αντί να διαπραγματευτεί κλείνει τα εργοστάσια μόνος του και υπερηφανεύεται για αυτό!

 

Οι κυριότερες πόλεις της Δυτικής Μακεδονίας εξαρτώνται από την τηλεθέρμανση των εργοστασίων της ΔΕΗ. Χιλιάδες σπίτια  που έχουν θέρμανση και ζεστό νερό εδώ και χρόνια, σε μια περιοχή με πολύ χαμηλές θερμοκρασίες τον χειμώνα, θα πρέπει μετά (όσα λίγα, νοικοκυριά επιβιώσουν από την αντιλιγνιτική λαίλαπα) να καίνε πετρέλαιο ή καυσόξυλα.

Το σχέδιο της ΝΔ δεν έχει φυσικά καμία σχέση με την οικολογία. Παρότι λιγότερο ρυπογόνο, το φυσικό αέριο που θα αντικαταστήσει τον λιγνίτη στην παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος είναι επίσης ορυκτό καύσιμο. Ο κ. Μητσοτάκης φαίνεται ότι βιάστηκε να υλοποιήσει τις μυστικές συμφωνίες που είχε κάνει προεκλογικά με τις εταιρείες φυσικού αερίου. Οι τελευταίες εισάγουν το φυσικό αέριο, αντίθετα με τον λιγνίτη που έδινε τουλάχιστον στη χώρα μεγαλύτερη ενεργειακή ανεξαρτησία.  Αδιαφορώντας ότι πάνω από 30 χιλιάδες θέσεις εργασίας  θα χαθούν άμεσα  Η θεωρία ότι μια μεγάλη  περιοχή, θα αλλάξει σε δύο χρόνια το παραγωγικό πρότυπο 60 ετών και θα στραφεί σε άλλες δραστηριότητες, κινείται κόντρα σε κάθε οικονομική αλλά και κοινή λογική.

Mε εξαίρεση τους βουλευτές της ΝΔ στην περιοχή, όλοι οι παραγωγικοί φορείς, το ΤΕΕ Δυτικής Μακεδονίας, οι Δήμοι, η  νεοδημοκρατική Περιφέρεια Δυτ. Μακεδονίας με ομόφωνη απόφαση , εργατικά κέντρα, σωματεία, προσωπικότητες, είναι αντίθετοι. Στην πρόσφατη, εξαιρετικά ενδιαφέρουσα διαδικτυακή συζήτηση που οργάνωσαν το tvxs και το kozanitv,  o ευρωβουλευτής της ΝΔ κ. Γ. Κύρτσος διαφοροποιήθηκε ευθαρσώς από το όλο κυβερνητικό αφήγημα: «Χρειαζόμαστε μεγαλύτερα χρονικά περιθώρια, μπορούμε να κρατήσουμε κάποιες μονάδες που είναι αξιόλογες για ένα μεταβατικό διάστημα, το βρίσκω λογικό και αναπόφευκτο».

Στην ίδια συζήτηση έκανα έκκληση στην κυβέρνηση να επανεξετάσει την όλη κατάσταση μέσα από έναν νέο παράγοντα, αυτού της πανδημίας, η οποία έχει προκαλέσει πολύ μεγάλη ζημιά στην οικονομική δραστηριότητας όλης της χώρας. Η Δυτική Μακεδονία (πρώτη σε ανεργία σε όλη τη χώρα) και η Μεγαλόπολη θα έχουν να υποστούν ένα τριπλό σοκ: το σοκ της κρίσης και της χρεοκοπίας του 2009-2010, το σοκ των σοβαρών επιπτώσεων της πανδημίας και το τρίτο, το σοκ της απολιγνιτοποίησης».

Πρέπει να εφαρμοστεί ένα μοντέλο σταδιακής μετάβασης, στο οποίο μετά από κάθε βήμα θα εξετάζονται οι οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις, θα λαμβάνονται διορθωτικά μέτρα και θα βγαίνουν συμπεράσματα για τα επόμενα βήματα. Και αυτή η έκκληση δεν απευθύνεται μόνο στην κυβέρνηση αλλά και στην αντιπολίτευση, ιδίως την αξιωματική.  Που, περιέργως, δεν διαφοροποιείται, στους βασικούς άξονες, από την  καταστροφική κυβερνητική πολιτική.

πηγή:https://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/pos-o-k-mitsotakis-tha-allaksei-tin-pisti-sti-dytiki-makedonia?fbclid=IwAR342kJZztrlVg3CHL9zZYgFJvFJr3WRVhmJY8UERSDvrgldUTzUQZS-3FU